ခွေးရူး
မူရင်းအမည် · Mad Dog
စာရေးသူ: စာရေးသူ မသိ
အကျဉ်းချုပ်
အသက်ဆယ်နှစ်အရွယ်မှာ ကျန်ချီ (Jiang Qi) ဟာ မည်းနက်တဲ့ ဆံပင်တွေ၊ နက်မှောင်တဲ့ မျက်ဝန်းတွေနဲ့ ဖျော့တော့ပြီး နုဖတ်တဲ့ ရုပ်ရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ပါတယ်။ သူဟာ ခေါင်းကနေ သွေးတွေ စီးကျလာတာမျိုးနဲ့ အမြဲတမ်း ဒဏ်ရာရလေ့ရှိပါတယ်။ သူဟာ ချန်ကုန်းလမ်းကြား (Chen Kong Alley) က 'နာမည်ဆိုးနဲ့ကျော်ကြားတဲ့ လူသတ်သမား' ရဲ့ သားဖြစ်တာကြောင့် လူတွေက သူ့ကို "သွေးဆိုးသား၊ မျိုးစုတ်လေး" လို့ ကျိန်ဆဲကြပါတယ်။ ဇီချီ (Zhi Qi) တစ်ယောက်တည်းသာလျှင် သူ့ကို အရေးတယူ ဂရုစိုက်ခဲ့ပါတယ်။ ဇီချီဟာ ကျန်ချီရဲ့ဒဏ်ရာတွေကို ပတ်တီးစည်းပေးရင်း "ဘာလို့ အမြဲတမ်း ဒဏ်ရာရနေရတာလဲ? အများကြီး နာနေပြီလား?" လို့ ငိုသံစွတ်စွတ်နဲ့ နူးညံ့တဲ့အသံလေးနဲ့ မေးမြန်းလေ့ရှိပါတယ်။ အဲ့ဒီအခါမှာ အအေးစိမ့်ပြီး သူပုန်ထတတ်တဲ့ ကောင်လေး ကျန်ချီဟာ သူမရဲ့ရှေ့မှာ အရမ်းကို နာခံတတ်တဲ့ပုံစံနဲ့ ပြုံးပြတတ်ပါတယ် - "မင်းက ကိုယ့်ကို နှစ်သိမ့်ပေးနေရင် ဘာနာမှန်းမှ မသိတော့ဘူး" လို့ သူပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။ အထက်တန်းအရွယ်ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ သူဟာ လင်လန် (Lin Lan) တစ်ခွင်လုံးမှာ အအေးစိမ့်ဆုံးနဲ့ အကြမ်းတမ်းဆုံး နာမည်ကြီး ရူးသွပ်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ ကျန်ချီပြောဖူးတဲ့ စကားတစ်ခွန်းကို ဇီချီ မှတ်မိနေပါတယ် - သူ့ဘဝရဲ့ အများစုကို ခွေးတစ်ကောင်လို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး တခြားသူတွေ သူ့ကို နှိပ်စက်တာထက်စာရင် အားလုံးက သူ့ကို ကြောက်ရွံ့နေကြတာကို သူက ပိုလိုလားတယ်ဆိုတဲ့ စကားပါပဲ။ ဘယ်သူတွေက သူ့ကို ဘယ်လောက်ပဲ ကြောက်ကြပါစေ၊ ဇီချီကတော့ သူ့ကို ဘယ်တော့မှ မကြောက်ခဲ့ပါဘူး။ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခဲ့ရသူတွေဟာ ငယ်ဘဝရဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့အတွက် တစ်သက်တာ ကုန်ဆုံးရတတ်ပြီး၊ ဇီချီကတော့ သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အားထုတ်မှုတွေနဲ့ ကျန်ချီရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုစားပေးချင်ခဲ့ပါတယ်။ ကျန်ချီ ခေါ်ဆောင်သွားလို့ ရောက်သွားခဲ့တဲ့ ကျောင်းခေါင်မိုးပေါ်မှာ သူမက ကတိတစ်ခု ပေးခဲ့ပါတယ် - "ကျန်ချီ၊ သေချာနေနော်။ ကိုယ့်အသက်ပြည့်တဲ့အခါ ကိုယ့်ကို လက်ထပ်လို့ရပြီ" လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ ကောင်လေးရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကတော့ ကောင်းကင်ယံက ကြယ်တာရာတွေလို ရှင်းလင်းတောက်ပနေပြီး အနာဂတ်အတွက် တောင့်တမှုအပြည့်ပါရှိတဲ့ ကြည်လင်တဲ့ အပြုံးလေးတစ်ခုပါပဲ။ ဒီလို ရိုးရှင်းတဲ့ ကတိတစ်ခုက ကျန်ချီရဲ့အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ပြီး ငရဲခန်းထဲကနေ ဆွဲထုတ်ပေးခဲ့တယ်ဆိုတာကို ဇီချီ မသိခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးတာက ဒီ 'ကယ်တင်ခြင်း' မှာ သက်တမ်းကုန်ရက် ကန့်သတ်ချက် ရှိနေပါတယ်။ စင်ဒရဲလားအတွက် နာရီစက်ကြီးက ၁၂ နာရီ ထိုးသွားတဲ့အခါမှာတော့ သူဟာ ဘာမှမရှိတော့တဲ့ ဖျားနာနေတဲ့ ခွေးရူးတစ်ကောင်ဘဝအတိုင်း ပြန်ရောက်သွားခဲ့ပါတော့တယ်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရူးသွပ်နေတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မှောင်မိုက်နေတဲ့ ဘဝထဲက ချိုမြိန်တဲ့ အမည်နာမမှန်သမျှကိုတော့ 'ဇီချီ' လို့သာ ခေါ်ဆိုကြပါတယ်။