ကျန်းချီ ၏ စကားကို ဝမ်ကျောက်ချို နားလည်လိုက်သည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။ ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ရှင့်ဘက်က ဇာတ်ကောင်သာဆိုရင် ကျွန်တော် သရုပ်ဆောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟူ၍ပင်။
သူ့ဇာတ်ညွှန်း ကောင်းကင်ကိုငေးကြည့်ခြင်း (ရုပ်ရှင်) တွင် မင်းသား၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ခံစားချက်များနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး စိတ်ရောဂါသက်သက်မျှ မဟုတ်သည်မှာ အသေအချာပင်။ ကျန်းချီ ကဲ့သို့ ‘ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ခံစားကြည့်ရှုသော’ သရုပ်ဆောင်တစ်ဦးအတွက် ထိုသို့သော ခံစားချက်မျိုးမှာ သူနှင့်စိမ်းလွန်းနေသည်။ ဤဇာတ်ညွှန်းတွင် သရုပ်ဆောင်ရန် ငြင်းဆန်ခြင်းက တကယ်တော့ လူငယ်လေး၏ တာဝန်ယူမှုရှိခြင်းကို ပြသနေခြင်းပင်။
ဤမျှ ရိုးသားပွင့်လင်းလှသည့် မိမိကိုယ်ကို သုံးသပ်မှုအပြင် အချို့သော အံ့သြဖွယ် ‘ကောလာဟလ’ များကိုပါ ဖော်ထုတ်လာမှုကြောင့် ဝမ်ကျောက်ချိုတစ်ယောက် ဘာမှဆက်ပြောမရတော့ပေ။ ထိုနည်းတူစွာပင် ရှန်းလေး မှာလည်း မည်သည့်စကားမှ မဆိုနိုင်တော့ပေ။
လူတိုင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေကြသည့် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်မှုအပြီးတွင် တိတ်ဆိတ်မှုကို စတင်ဖြိုခွဲလိုက်သူမှာ ကျန်းချီ ပင် ဖြစ်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” လူငယ်လေးက ဝမ်ကျောက်ချိုကို အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး “ကျွန်တော် အရင်သွားနှင့်ပါမယ်” ဟု ဆိုသည်။
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်လေသည်။
“စောင့်ဦး!”
ဝမ်ကျောက်ချိုက အလိုလိုနေရင်း သူ့ကို တားလိုက်မိပြီးမှ ကျန်းချီ ၏ အံ့သြလျက် လျစ်လျူရှုထားသော အကြည့်အောက်တွင် ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။
ခဏကြာမှ သူပြောမည့်စကားကို ရှာတွေ့သွားပြီး စမ်းသပ်သည့်သဘောဖြင့် မေးလိုက်သည်–
“ဒါဆို မင်းက ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ဒီလို သီးသန့်ဇာတ်ကောင်မျိုးတွေကိုပဲ သရုပ်ဆောင်တော့မှာလား။ မင်းကိုင်တွယ်နိုင်တာတွေကိုပဲ လုပ်တော့မှာပေါ့ ဟုတ်လား”
ကျန်းချီ က ‘ဖျော်ဖြေရေးလောကကနေ ထွက်တော့မှာပါ၊ ဘယ်တော့မှ မသရုပ်ဆောင်တော့ပါဘူး’ ဟူသော စကားကို ထပ်မပြောတော့ပေ။ ယင်းအစား သူက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားပြီးနောက် ရိုးသားစွာ ဖြေကြားခဲ့သည်– “အနည်းဆုံးတော့ လောလောဆယ်မှာတော့ ကျွန်တော် မိန်းကလေးတွေနဲ့ ရိုမန်းတစ် အခန်းတွေ မသရုပ်ဆောင်နိုင်သေးပါဘူး။”
“စမ်းတောင် မကြည့်ကြည့်ချင်ဘူးလား” ဝမ်ကျောက်ချိုက အလိုလိုနေရင်း ဆက်မေးလိုက်သည်၊ “တကယ်တော့ စမ်းကြည့်တာက မင်းထင်ထားတာထက် ပိုပြီး ရိုးရှင်းချင်မှ ရိုးရှင်းမှာပါ။”
စစချင်းတွင် ရိုမန်းတစ် အခန်းများသည် ထိုမျှ ရှုပ်ထွေးလွန်းပြီး အစွန်းရောက်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခန်းများထက် ပို၍ လွယ်ကူပေသည်။ ‘ဇာတ်ကောင်ထဲသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်နိုင်သမျှ’ ကာလပတ်လုံးပေါ့။
ကျန်းချီ က တစ်စုံတစ်ရာ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
ဝမ်ကျောက်ချိုမှာ တစ်ဖန် စိတ်ပျက်လာပြီး အသံကို တိုး၍ မေးလိုက်သည်–
“မင်းက ဘာမှတောင် သေချာမစဉ်းစားဘဲနဲ့ အဲဒီလောက် မြန်မြန်ငြင်းလိုက်တာပေါ့လေ”
တကယ်တော့ သူက ‘မင်း ငြင်းပယ်နေတာ ဘာဆိုတာ သိရဲ့လား’ ဟူသော စကားကို အမှန်တကယ်ပင် ပြောချင်နေခဲ့သည်။ သို့သော် သေချာစဉ်းစားကြည့်လိုက်သောအခါ ဤကဲ့သို့ ပြောဆိုပုံသည် သူ့လို အသက်အရွယ်ကြီးသူတစ်ဦးအတွက် ‘အာဏာရှင်ဆန်သော CEO’ တစ်ယောက်နှင့် အလွန်တရာ ဆင်တူနေလိမ့်မည်ဟု ခံစားရလေသည်။
အနည်းငယ် စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက် ဝမ်ကျောက်ချိုမှာ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
“စဉ်းစားစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် ရိုမန်းတစ် အခန်းတွေ မလုပ်နိုင်တာ အမှန်ပဲ” ရှန်းလေး က တင်းမာစွာဖြင့် “ကျွန်တော့်မှာ သဘောကျတဲ့သူ ရှိတယ်” ဟု ဆိုသည်။
ကျီချီ ၏ ရှေ့တွင် ထိုပြောမပြနိုင်သော ခံစားချက်များကို သူ မဖော်ပြနိုင်ခဲ့ပါဘဲလျက် အခြားမိန်းကလေးများကို တခြားသော ‘ချစ်ခင်ကြင်နာမှု’ မျိုးဖြင့် သူ ဘယ်လိုလုပ် ဆက်ဆံနိုင်မည်နည်း။ ၎င်းမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သည့် ကိစ္စပင်။ ထို့ကြောင့် အစကတည်းကပင် ကျန်းချီ သည် သူ မလုပ်နိုင်သည့် အရာများကို သဘောတူမည် မဟုတ်ပေ။
ဝမ်ကျောက်ချိုက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး လည်ချောင်းသီး လှုပ်ရှားသွားသည်အထိ ဖြစ်သွားသည်။ အောင့်အည်းပြီး ထိန်းချုပ်ထားပြီးနောက် သူက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်–
“အဲဒီ သီးသန့်ဇာတ်ကောင်တွေကော… ဥပမာ- ကျားမ မကွဲပြားတဲ့ (သို့မဟုတ် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝိသေသ လက္ခဏာ စိန်ခေါ်မှုရှိတဲ့) ပြဿနာရှိတဲ့သူမျိုးပေါ့။ အဲဒါမျိုးကော မင်း သရုပ်ဆောင်နိုင်မလား”
ရှန်းလေး မှာ ထိုစကားကြောင့် အံ့သြသွားရသည်။
ကျန်းချီ ကလည်း ဝမ်ကျောက်ချိုကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် နှေးကွေးစွာ မေးလိုက်သည်– “ခင်ဗျား ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”
“ဒါက ကျိုဟេង ရဲ့ နာမည်ကတ်ပြားပဲ” ဝမ်ကျောက်ချိုက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ နာမည်ကတ်ပြားတစ်ခုကို အေးစက်စက်ထုတ်ယူ၍ ရှန်းလေး ထံ ‘ပစ်ချ’ လိုက်သည်။ သူပြောလိုက်သော စကားများမှာ အနည်းငယ် စိတ်မပါ့တပါ ဖြစ်နေပုံရသည်၊ “ဟိုအိုဟောင်းကျိုက လက်ရှိမှာ သူ့ရဲ့ ရုပ်ရှင်ကားသစ်အတွက် ဇာတ်ကောင်ရွေးချယ်နေတယ်။ ဒီကောင်လေးကို သွားစမ်းခိုင်းကြည့်စမ်းပါ။ သူများလုပ်နိုင်မလားဆိုတာကတော့… ဟွန်း၊ ဘယ်သူသိမှာလဲ။”
ဒါက ဒါရိုက်တာတစ်ဦး၏ ‘ပါရမီရှင်ကို နှမြောတသပြုတတ်သော’ စိတ်ဓာတ်ပင် ဖြစ်ပေမည်။ ဝမ်ကျောက်ချိုအနေဖြင့် ကျန်းချီ သည် သူ့ဇာတ်ကားတွင် မသရုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းအတွက် နှမြောနေသော်လည်း အခြားသော စီမံကိန်းများနှင့် သူ့ကို မိတ်ဆက်ပေးရန် မသိစိတ်က မတွေးမိခဲ့ပေ။
ဝမ်ကျောက်ချို ဖော်ပြခဲ့သော ‘ကျိုဟេង’ ဆိုသူမှာ ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က မန်ကိုင်ရုပ်ရှင်ပွဲတော်တွင် အကောင်းဆုံးဒရိုက်တာဆုကို ရရှိခဲ့သူဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ ကျဉ်းမြောင်းလှသော နယ်ပယ်ကဏ္ဍတွင် ထူးကဲသော အောင်မြင်မှုများကို ဆွတ်ခူးနိုင်ခဲ့သည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည်လည်း ဝမ်ကျောက်ချို၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသော ‘ကွန်ရက် အရင်းအမြစ်များ’ ထဲမှ တစ်ဦးအပါအဝင်ပင် ဖြစ်သည်။
ဖျော်ဖြေရေးလောက ဆိုသည်မှာ ကွန်ရက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး လူတစ်ဦးကို သိကျွမ်းခြင်းက အခြားသူများစွာနှင့်ပါ ဆက်သွယ်မိစေရန် လမ်းစဖြစ်စေသည်။ ရှန်းလေး မှာမူ ဝင်ခွင့်လက်မှတ်တစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ခံရနိုင်ပေမည်။ သူသည် ဤ ‘ရတနာ’ ကဲ့သို့သော လူငယ်လေးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် ကျန်းချီ အတွက် ကွန်ရက်ရင်းအမြစ်များကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ကာ ထိပ်တန်းဒရိုက်တာများနှင့် အပြန်အလှန် အကျိုးပြုသော ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပေသည်။
ဝမ်ကျောက်ချို ထွက်သွားပြီးနောက် ရှန်းလေး က ကျန်းချီ ကို စားပွဲတွင် ထိုင်စေရန် အတင်းအကျပ် ‘ဖိအားပေး’ ကာ ဇာတ်ညွှန်းကို ဖတ်ခိုင်းလေတော့သည်။
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း သေချာကို ကြည့်ရမယ်။ ဝမ်ဒရိုက်တာက ကျိုဟេងနဲ့ အော်ဒီရှင် ဝင်ဖို့အတွက် မင်းကို သေချာပေါက် တွန်းအားပေးချင်နေတာ” ဝမ်ကျောက်ချိုက ကျိုဟេងကို ‘အိုဟောင်းကျို’ ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ကျိုဟេងမှာ အသက်လေးဆယ်ဝန်းကျင်ရှိ အလတ်ပိုင်းအရွယ် လူတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး ရုပ်ရှင်လောကတွင် ဝမ်ကျောက်ချိုကဲ့သို့ ကြီးမားသော ဂုဏ်သတင်းမျိုး ရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ရှန်းလေး က သူ့ကို ‘ဒရိုက်တာကျို’ ဟု မခေါ်ဆိုခဲ့ခြင်းပင်။
သို့သော် ထိုအချက်က ကျိုဟេង၏ ဇာတ်ညွှန်းများ တန်ဖိုးမရှိဟု ဆိုလိုခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကျိုဟេងသည် မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း တက်သစ်စကြယ်ပွင့်တစ်ဦးအဖြစ် မြှင့်တင်ချီးကျူးခံနေရသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရုပ်ရှင်တွင် အဓိကဇာတ်ကောင်နေရာကို ရရှိခြင်းမှာ ရှန်းလေး ၏ ထုတ်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းတွင် အဓိကမင်းသားအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ရခြင်းနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာချင်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်လူက ကျန်းချီ ကို ဇာတ်ညွှန်း ဆက်မဖတ်ဘဲ တားဆီးထားရလျှင်တောင်မှ ဇာတ်ညွှန်းကို သေချာဖတ်ကြည့်ရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ကျန်းချီ မှာ ထိုင်နေစေကာမူ သူ၏ စိတ်အစုံမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး စစ်မှန်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ဘေးခုံပေါ်ရှိ ဖုန်းဆီသို့ အကြိမ်ကြိမ် အကဲခတ်ကာ ကြည့်မိနေသည်။ သူ၏ ရှေ့တွင်ရှိနေသော တရုတ်စာလုံးများဖြင့် ရေးသားထားသည့် ဇာတ်ညွှန်းမှာ နားမလည်နိုင်သော ရှေးဟောင်းစာပေတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မည်သည့်စာလုံးကိုမျှ သူ အာရုံစိုက်မဖတ်နိုင်တော့ပေ။
ရှန်းလေး က သူ့၏ မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေမှုကို သတိထားမိကာ မျက်ခုံးများကို တွန့်ချိုးလျက် စဉ်းစားတွေးတောဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်– “မင်း ဟော့ရှာ (Trending) ကြောင့် စိုးရိမ်နေတာလား။ အဲဒါတွေကို လုံးဝ မတွေးနဲ့တော့။ ကျိုဟេងနဲ့ အဓိကဇာတ်ကောင်နေရာ ရဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်လိုက်၊ ရေစုန်မျောတာနဲ့ အခြေအနေတွေ အလိုလို ပြောင်းလဲလာလိမ့်မယ်။”
“…” ကျန်းချီ က သူ့ကို ဗလာကျင်းနေသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “ဘာ ဟော့ရှာလဲ။”
“ဟာ့။ မင်း မသိဘူးလား” ရှန်းလေး မှာ အနည်းငယ် ရောထွေးသွားရသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပရိသတ်တွေ့ဆုံပွဲ ပြီးပြီးချင်းမှာပင် မီဒီယာများ၏ ဝေဖန်ရှုတ်ချမှုအောက်တွင် #ကျန်းချီ က သင့်အမေကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည်# ဟူသော ဟတ်ရှတက်မှာ ထွန်းတင်းဆဲလ် (Trending charts) ထိပ်ဆုံးသို့ အလျင်အမြန် တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် #(ပေါက်ကွဲမှု)# ဟူသော စကားလုံးနှင့်အတူ တွဲလျက် ပါလာခဲ့သောကြောင့်ပင်။
ကျန်းချီ က ထိုဟော့ရှာက ဘာကိုဆိုလိုကြောင်းပင် မမေးတော့ဘဲ ဖုန်းကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကာ ကျီချီ ၏ ဆက်သွယ်ရန်အချက်အလက်များကို စောစောက မတောင်းခဲ့မိသည့်အတွက် နောင်တရမိနေသည်။ သို့သော် သူတို့ ဝေဘို ကို အသုံးပြုပြီး ဆက်သွယ်၍ ရနိုင်မလား။ ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ကျန်းချီ က ဝေဘို ပေါ်ရှိ ကျီချီ နှင့် ချတ်လုပ်ထားသော ပုဂ္ဂလိက မက်ဆေ့ချ် ဝင်းဒိုးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး စမ်းသပ်သည့်သဘောဖြင့် မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပို့လိုက်လေသည်။
“…” ဘေးမှနေ၍ ကြည့်နေသော ရှန်းလေး မှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရပြီး အနည်းငယ် အသက်ရှူကျပ်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်– “မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။”
“ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး။”
မက်ဆေ့ချ် ပို့ပြီးနောက် ကျန်းချီ သည် သူ၏ ဖုန်းကို ချထားလိုက်ပြီး ဝမ်ကျောက်ချို ချန်ထားခဲ့သော ဇာတ်ညွှန်းကို ကောက်ယူကာ စိတ်ပါဝင်စားဟန်ဖြင့် အတုအယောင် ဖတ်ပြနေလိုက်သည်။ သို့သော် ဖတ်ရင်းဖတ်ရင်းဖြင့်ပင် သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ဇာတ်လမ်းထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့တော့သည်။
***
ဇာတ်ညွှန်း၏ အမည်မှာ ကောင်းကင်ကိုငေးကြည့်ခြင်း (ရုပ်ရှင်) ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝိသေသလက္ခဏာ သို့မဟုတ် ကျားမ မကွဲပြားသည့် ပြဿနာများရှိသော အဓိကဇာတ်ကောင် ချန်စီ ၏ အကြောင်းကို ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သိသာထင်ရှားသည့် ယောက်ျားလေးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ငယ်စဉ်ကတည်းက အခြားသော ယောကျ်ားလေးများနှင့်မတူဘဲ မိန်းမဆန်သော ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစား၊ ပိန်ပါးပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ကိုယ်ခန္ဓာရှိနေခြင်းကြောင့် ခွဲခြားဆက်ဆံမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့နေရသူ ဖြစ်သည်။
အခြားသော ယောကျ်ားလေးများက သူ့ကို မနှစ်မြို့ကြသော်လည်း မိန်းကလေးများကမူ ချန်စီနှင့် အတူဆော့ကစားရသည်ကို နှစ်သက်ကြပေသည်။
“ဂါဝန်တွေ၊ ကိတ်မုန့်တွေ၊ အရုပ်တွေက ချန်စီ ရဲ့ ငယ်ငယ်က စိတ်ကူးထဲမှာတော့ ကယ်တင်ရှင်လိုမျိုး ဖြစ်နေတယ်။ သူက ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်လို ဝတ်ဆင်ရတာကို သဘောကျတယ်၊ လေထဲလွင့်နေတဲ့ ဆံပင်တွေရဲ့ ရနံ့ကို နှစ်သက်ပြီး မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့အထိ တောင် ဆန္ဒစွဲလမ်းနေခဲ့တယ်။ ဒီလို ဖောက်ပြန်နေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အတွေးအခေါ်တွေက ‘ကျားမ ဝိသေသလက္ခဏာ ကမောက်ကမဖြစ်ခြင်း’ (Gender identity disorder) ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး ချန်စီ ကို ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်မှာ အတွေးများစေကာ အဆုံးမှာတော့ သူဟာ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်တယ်လို့ အခိုင်အမာ ယုံကြည်သွားစေတော့တယ်။
အောက်ပိုင်းမှာ ပိုနေတဲ့အရာတစ်ခု ပါရှိနေရုံသက်သက် မိန်းကလေးတစ်ယောက်လိုပေါ့။
ဒါကြောင့် ချန်စီ က အရပ်တွေရှည်လာပြီး သာမန်ယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ တူလာတဲ့အခါတောင်မှ သူ့ကိုယ်သူ မိန်းကလေးတစ်ယောက်လို့ပဲ တစိုက်မတ်မတ် ယူဆနေခဲ့သည်။ မိန်းကလေးတွေလိုပဲ ကိုယ်အလေးချိန်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ‘သစ်ပင်ဝါဂွမ်းစက္ကူကဲ့သို့’ သွယ်လျလှပတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိန်းသိမ်းထားတယ်။ သူက စကားကို နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာ ပြောတတ်ပြီး ‘မိန်းမဆန်လွန်းတယ်’ ဆိုပြီး မကြာခဏ လှောင်ပြောင်ကဲ့ရဲ့ခံရလေ့ရှိသည်။
ချန်စီ က ဂရုမစိုက်ဘဲ ရယ်မောပြလိုက်သေးသည်– “မိန်းမဆန်နေတာ ဘာဖြစ်လဲ။ ဘာပဲပြောပြော ငါက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ပဲဟာ။”
ကျားမ ဝိသေသလက္ခဏာ ကမောက်ကမဖြစ်မှု ဝေဒနာရှင်တွေက သူတို့ဟာ အခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူးလို့ စွဲမြဲစွာ ယုံကြည်နေတတ်ကြပြီး ဒါက ‘စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ’ အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ကံဆိုးစွာနဲ့ပဲ ဘယ်သူကမှ ချန်စီ ရဲ့ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အတွေးတွေကို နားလည်ပေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြില്ല။ သူ့မိဘတွေကောင် သူ့ကို ငြင်းပန်ခါထုတ်ခဲ့ကြပြီး သူတို့ရဲ့ ‘သား’ ဆိုတာကို မိသားစုစာရင်းကနေ ပယ်ဖျက်ခဲ့ကြတယ်။
ချန်စီ က မိတ်ကပ်လိမ်းတယ်၊ ဂါဝန်တွေဝတ်တယ်၊ ချစ်သူယောကျ်ားလေးတွေတောင် ထားရှိပြီး မိန်းကလေးတစ်ယောက် လုပ်နိုင်သမျှ အားလုံးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါတယ်။ သူဟာ ရူးသွပ်နေပြီ၊ ပုံပျက်ပန်းပျက်ဖြစ်နေပြီ၊ ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ရွံရှာစရာကောင်းတယ်ဆိုတဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ စော်ကားကဲ့ရဲ့မှုတွေကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါဘူး။
ဒါကြောင့် ချန်စီ က ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်တယ်။ အန္တရာယ်များလောက်အောင် ပါးလွှာနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ပဲ သာမန်မဟုတ်တဲ့ မော်ဒယ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး စုဆောင်းထားတဲ့ ငွေကြေးတွေကို အသုံးပြုကာ ထိုင်းနိုင်ငံမှာ လိင်ပြောင်းလဲခွဲစိတ်မှုကို ခံယူခဲ့ပါတယ်။
အဆုံးမှာတော့ ချန်စီ ဟာ ခွဲစိတ်စားပွဲပေါ်မှာတင် အသက်သေဆုံးသွားခဲ့ရတယ်။
*
ဒါက အလွန်တရာ စွန့်စားရဲပြီး စိန်ခေါ်မှုများပြားလှတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်ကာ ‘ထုတ်လွှင့်မှု ဆင်ဆာဖြတ်တောက်မှု’ ကိုပါ စိန်ခေါ်နေတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်ပါတယ်။ ၎င်းက ချန်စီ ရဲ့ ကြေကွဲဖွယ်နဲ့ အစွန်းရောက်တဲ့ ဘဝကို ဖော်ပြထားပြီး အခြေခံအားဖြင့် ကောင်းကင်ကိုငေးကြည့်ခြင်း (ရုပ်ရှင်) ထဲက မူရှီ နဲ့ အချို့သော ဆင်တူယိုးမှား အချက်တွေ ရှိနေပါတယ်။
နှစ်ယောက်စလုံးမှာ ငယ်ဘဝက ရခဲ့တဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာတွေ ရှိကြပေမယ့် မူရှီ ကတော့ ‘ရန်လိုသူ’ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ချန်စီ ကတော့ မှားယွင်းတဲ့ အယူအဆတစ်ခုထဲ နစ်မြုပ်သွားကာ သူ့ကိုယ်သူ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပါတယ်။ သို့သော်လည်း ကျားမ ဝိသေသလက္ခဏာ ကမောက်ကမဖြစ်ခြင်း ဆိုတာ ရောဂါတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး အပြစ်တစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။
ဇာတ်ညွှန်းကို ဖတ်ပြီးနောက် ကျန်းချီ က ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်– “ကျွန်တော် အော်ဒီရှင် ဝင်မယ်။”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန်းလေး မှာ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့တော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းချီ က သူ သရုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိတယ်လို့ ယုံကြည်ရတဲ့ ဇာတ်ရုပ်မျိုးအတွက်သာ အော်ဒီရှင်ဝင်ရန် သဘောတူတတ်မှန်း သူ သိထားသောကြောင့်ပင်။ ဒါက ‘ချန်စီ’ ဇာတ်ကောင်ကို သရုပ်ဆောင်ရန် သူ၏ ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြသနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရုပ်ရှင်က အစွန်းရောက်သည့် အဆင့်အထိ ရောက်ရှိနေပြီး ပြသရန် ကြိုးစားပါက သိသာထင်ရှားသော အငြင်းပွားမှုများကို သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် ကျိုဟេង ၏ လက်ရာပင် ဖြစ်နေဆဲပေတည်း။
နာမည်ကျော်ဒရိုက်တာတစ်ဦးနှင့် ဆက်စပ်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး လူ့သဘာဝ၏ အားကို အသိအမှတ်ပြု တန်ဖိုးထားတတ်သော သဘောသဘာဝကြောင့် ကျန်းချီ ၏ အားနည်းချက်ဟူသမျှမှာ အရေးမပါတော့သည်အထိ သေးငယ်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။