ကျန်းချီ သည် ကျီချီ ကို အမှန်တကယ်ပင် ရှာဖွေနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
နောက်ကွယ်မှနေ၍ ပွဲခင်းအလယ်သို့ သူလျှောက်လာသည့်အချိန်မှစ၍ သူ၏အကြည့်တို့မှာ ထူထပ်ပြည့်နှက်နေသော ပရိသတ်ထိုင်ခုံများပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကာ ခွာထုတ်ရန်ပင် မည်သို့မျှ မစွမ်းနိုင်တော့ပေ။ လူအုပ်ကြီးမှာ ပုရွက်ဆိတ်အုပ်နှင့် တူနေသဖြင့် ကျီချီ ၏ အရိပ်အယောင်ကိုမျှ ဖမ်းဆုပ်မိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။ ကျန်းချီ မှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားစမြဲပင်။
ကျီချီ သည် ဤပွဲခင်းသို့ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ကို တစ်ပတ်ကတည်းက ကြိုသိထားခဲ့သဖြင့် ကျန်းချီ မှာ စိတ်မအေးစရာ ခံစားချက်ကြီးတစ်ခုကို ရရှိထားခဲ့သည်။ သူက သူမကို တွေ့ချင်သလို၊ တစ်ဖက်တွင်လည်း ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ယခုအခါ ဤပွဲခင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကာ မြေပြင်ခိုင်ခိုင်မာမာပေါ်တွင် ခြေချထားရပြီဖြစ်ရာ ကျီချီ ကို ရှာဖွေရန် မည်မျှခက်ခဲကြောင်း သူ သဘောပေါက်လာခဲ့ရသည်။ ထိုအခါ သူ မနေနိုင်ဘဲ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်လာမိတော့သည်။
မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားရသည့် စိတ်ပျက်စရာက သူ့ကို မွန်းကြပ်လာစေခဲ့သည်။ မိမိ၏နေရာတွင် ထိုင်ရင်း ကျန်းချီ မှာ စိတ်မပါ့တပါဖြစ်နေပုံရကာ သူ၏ အမူအရာတွင် တားဆီးထိန်းချုပ်ထားသည့် မှိုင်းညို့မှုတို့က လွှမ်းမိုးနေသည်။ သူသည် အတွေးထဲတွင် နစ်မြုပ်လွန်းအားကြီးသဖြင့် စင်ပေါ်ရှိ သတင်းထောက်များ၏ စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးမြန်းနေကြသော မေးခွန်းများကို လုံးဝဥဿုံ လျစ်လျူရှုထားခဲ့လေသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရှန်းလေး က မိုက်ခရိုဖုန်း ကျန်းချီ ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသဖြင့် သတင်းထောက်များနှင့် အဆက်မပြတ် ဆက်သွယ်ပြောဆိုကာ မေးခွန်းများကို ချောမွေ့စွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပေးနေခဲ့သည်။ မိုက်ခရိုဖုန်းမှာ ကျန်းချီ ထံသို့ တစ်ခါမျှ ရောက်မလာခဲ့ပေ။
ဖြည်းဖြည်းချင်းဆိုသလို လူအများစုမှာ တစ်စုံတစ်ရာ မူမမှန်ကြောင်း သတိပြုမိလာကြသည်။
ရှန်းလေး က... ကျန်းချီ နဲ့ အဆင်မပြေဘို့များ ဖြစ်နေတာလား။ ဤသတင်းထောက်များသည် ပွဲအမျိုးမျိုးကို ရာနှင့်ချီ၊ ထောင်နှင့်ချီ တက်ရောက်ဖူးကြပြီးဖြစ်ရာ ဒါရိုက်တာတစ်ဦးက အဓိက သရုပ်ဆောင်ကို စကားပြောခွင့် မပေးဘဲ ဤမျှ အშკاراကြီး တားမြစ်ပိတ်ပင်သည်ကို တွေ့မြင်ရသည်မှာ ၎င်းတို့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ထို့အပြင် “ကောင်းကင်ကိုငေးကြည့်ခြင်း (ရုပ်ရှင်)” သည် ကျန်းချီ ၏ အဓိက ဦးဆောင်ပါဝင်သည့် အဓိကဇာတ်ကောင်နေရာမှ ပါဝင်ထားသော ရုပ်ရှင်တစ်ကားဟုပင် ယူဆနိုင်ပေသည်။
ရုပ်ရှင်စတင်ရိုက်ကူးစဉ်က လူထုနှင့် ပထမဆုံးတွေ့ဆုံပွဲမှလွဲ၍ ဒါရိုက်တာက အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်ကို စကားပြောခွင့် လုံးဝမပေးခဲ့ပေ။ ဤသို့ဆိုလျှင် ထိုသူနှစ်ဦးကြားမှ အက်ကြောင်းထင်နေမှုမှာ ယခုအခါတွင်ပင် ထင်ရှားနေပြီဖြစ်၍ လောဟု တွေးစရာပင်။
သတင်းထောက်များမှာ ကောလာဟလများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အလွန်ပင် အာရုံခံစားမှု ထက်မြက်ကြပြီး အများစုမှာ လက်ရှိအခြေအနေမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ လက်ထဲတွင် ကင်မရာများကို ကိုင်ရင်း ဂျစ်ခနဲ ဂျစ်ခနဲ မရပ်မနား ပုံဖမ်း၍ နှိပ်နေကြတော့သည်။ ရဲတင်းသည့် သတင်းထောက် အချို့က တိုက်ရိုက်ပင် မေးမြန်းလာကြသည်—
“အမျိုးသားဇာတ်ဆောင် ကျန်းချီ ကို ရုပ်ရှင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မေးခွန်းအချို့ကို ဖြေခွင့်ပေးလို့ ရမလားခင်ဗျာ။”
တိုက်ရိုက် လက်ညှိုးထိုး မေးမြန်းခံလိုက်ရသဖြင့် ရှန်းလေး တွင် မိုက်ခရိုဖုန်းကို လွှဲပြောင်းပေးရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သို့သော်လည်း ကျန်းချီ မိုက်ခရိုဖုန်းကို ယူလိုက်စဉ်က မျက်နှာထား မည်းမှောင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှန်းလေး မှာ သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် လည်ပင်းပေါက်ဝသို့ ရောက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
မိုက်ခရိုဖုန်း ကျန်းချီ ထံသို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ကျေနပ်သွားသော သတင်းထောက်မှာ ပြုံးလိုက်ပြီး ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ မေးမြန်းလာသည်— “မစ္စတာ ကျန်းချီ ဗျာ၊ ခင်ဗျားက အရင်က အဖျော်ဖြေရေးလောကမှာ သင့်သင်းလင်းလင်း မရှိခဲ့ဖူးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ယခုအခါမှာတော့ ဘီလီယံချီတဲ့ ရုပ်ရှင်လက်မှတ်အရောင်းရဆုံး အောင်မြင်မှုရထားတဲ့ ရုပ်ရှင်ရဲ့ အမျိုးသားဇာတ်ဆောင် ဖြစ်လာပါပြီ။ ခင်ဗျားအနေနဲ့ သရုပ်ဆောင်ပညာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စနစ်တကျ သင်တန်းတွေ ဘာတွေ တက်ဖူးပါသလား။”
အချို့သောမေးခွန်းများကို တိုက်ရိုက်မမေးနိုင်သော်လည်း ဤမေးခွန်းကမူ ကျန်းချီ ၏ အတိတ်ဘဝကို သွယ်ဝိုက်၍ စူးစမ်းရှာဖွေနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
ကျန်းချီ က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး သတင်းထောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မိုက်ခရိုဖုန်းထဲသို့ တည်ငြိမ်စွာ ဖြေကြားလိုက်သည်— “မရှိပါဘူး။”
သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲများတွင် ပြည်သူ့ရှေ့မှောက် အင်တာဗျူးခံရခြင်းမှာ သူ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပြီး သူသည် မည်သည့် စာမူတင်ကြိုရေးထားသော အဖြေကိုမျှ ပြင်ဆင်မထားခဲ့ပေ။ သူ၏ အသံနေအသံထားမှာလည်း အထူးတလည် ခင်မင်ရင်းနှီးနေပုံ မပေါ်ပေ။ မေးခွန်းမေးမြန်းနေသော သတင်းထောက်မှာ တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မကျေနပ်မှုအရိပ်အယောင်လေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။
သူ့နောက်ထပ်မေးခွန်းမှာ ယခင်ကထက် ယဉ်ကျေးမှုပိုနည်းသွားပြီး ပြောင်လှောင်သရော်သည့် အသံနေအသံထားဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်— “ဒါဆိုရင် ဒါရိုက်တာ ရှန်းက ဒီလို အချောမကိုင်ရသေးတဲ့ မြေစေးထဲက ကျောက်မျက်ရတနာလိုလူမျိုးကို ဘယ်နေရာမှာ သွားတွေ့ခဲ့တာလဲဆိုတာကို မေးလို့ရမလားခင်ဗျာ။ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလှပါတယ်။”
ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန်းလေး ၏ ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားကာ ကျန်းချီ ရှေ့ရှိ မိုက်ခရိုဖုန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား လှမ်းဖမ်းယူရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဘယ်မှာလဲ ဟုတ်လား။” ကျန်းချီ က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်ပြီး သတင်းထောက်ကို တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ စိုက်ကြည့်ကာ ဖြေကြားလိုက်သည်— “ထောင်ထဲမှာပေါ့။”
ကျန်းချီ ထောင်ကျဖူးသည်ဆိုသော အချက်မှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အများစု သိရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း ဇာတ်ကောင်ကိုယ်တိုင်၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသည့်အခါတွင်မူ ပုံစံတစ်မျိုး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ အဖြေမှာ သတင်းထောက်များကို မိန်းမောတွေဝေသွားစေရုံသာမက ပရိသတ်ထိုင်ခုံများမှ ရာနှင့်ချီသော ပရိသတ်များကိုပါ မှိုင်တွေသွားစေခဲ့သည်။ စတူဒီယိုအတွင်းမှာ ရုတ်တရက် ထောင်နှင့်ချီသော ယင်ကောင်အုပ်ကြီး တဝါဝါ မြည်ဟီးနေသကဲ့သို့ တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးညည်းညူသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
ရှန်းလေး (မူရင်းတွင် ကျီချီ ဟုပါရှိ) သည် တယ်လီစကုပ်ကို ကိုင်ထားရင်း ဘေးမှ မိန်းကလေး၏ တွန်းအားပေးမှုကြောင့် လက်ကို အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားစေခဲ့သည်။
“ဝ้าว၊ ကျန်းချီ က ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ရှောင်လွှဲမနေဘူးလား။” မိန်းကလေးမှာ အံ့သြသွားကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှု လွန်ကဲစွာဖြင့် အားပေးစကား ဆက်တိုက်ဆိုနေမိသည် — “သူက တကယ့်ကို ယောကျ်ားပီသလိုက်တာ! ဒီနေ့လည်း ကျန်းချီ ရဲ့ ကျက်သရေကြောင့် အသတ်ခံရပြန်ပြီ! သူက ရုပ်ရှင်ထဲကထက် တကယ့်အပြင်မှာ ပိုပြီးတော့တောင် ချောသေးတယ်!”
…
အားပေးသူ မိန်းကလေးများ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အဓိကအချက်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ချောမောခြင်း ရှိ မရှိ ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်ပုံရပေသည်။
ကျီချီ က ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ အနည်းငယ် ဝေးကွာသွားသည့်နှယ် ထင်မှတ်ရသည်။
ကျန်းချီ စကားပြောပြီးသွားသည့်နောက်တွင် ရှေ့တန်းရှိ ဖန်တီးမှုအဖွဲ့သားအားလုံး၏ မျက်နှာထားများမှာ သိပ်ပြီး ကြည့်ကောင်းမနေသည်ကို သူမ သတိပြုမိလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုလူငယ်လေးကမူ မူလအတိုင်း ရိုးသားပွင့်လင်းဆဲဖြစ်ကာ သူပြောချင်သည်ကို လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ရှန်းလေး မှာ လန့်သွားပြီး ကျန်းချီ ထံမှ မိုက်ခရိုဖုန်းကို တိုက်ရိုက်ဆွဲယူလိုက်ကာ အနေခက်စွာဖြင့် စကားလမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလိုက်သည်— “မေးချင်တာ တခြား ဘာများ ရှိသေးလဲခင်ဗျာ။”
သတင်းထောက်မှာ တစ်ခဏမျှ တွေဝေသွားပြီး ‘ဒါရိုက်တာ ရှန်းက ကျန်းချီ ကို ထောင်ထဲမှာ ဘယ်လိုသွားတွေ့ခဲ့တာလဲ’ ဆိုသည့် မေးခွန်းမှာ သူ၏ လည်ပင်းပေါက်ဝတွင် တင်ကျန်နေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ လျှာကို အတင်းကိုက်လိုက်ရသည် — မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဆက်ဆံရေးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်ပြီး သူကြိုက်သလို ဆက်မေး၍ မရနိုင်ပေ။
ထိုသို့ ခဏတာ ရပ်တန့်နေစဉ်အတွင်း မေးခွန်းမေးရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသော အခြားသတင်းထောက် အများအပြားမှာ အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ ချက်ချင်း ရယူလိုက်ကြသည်။
“ဒါရိုက်တာ ရှန်းခင်ဗျာ၊ ဤကဲ့သို့သော အသေးစား သည်းထိတ်ရင်ဖို ရုပ်ရှင်ကားလေးနဲ့ ဤမျှ အထင်ကြီးလောက်စရာ လက်မှတ်အရောင်းရဆုံး အောင်မြင်မှုမျိုးကို ရရှိခဲ့ခြင်းအပေါ် ခင်ဗျားရဲ့ ခံစားချက်လေးတွေကို မျှဝေပေးလို့ ရမလားခင်ဗျာ။”
“ဒါရိုက်တာ ရှန်းမှာ နောက်လာမယ့် ရုပ်ရှင်အတွက် ရည်မှန်းချက်တွေ ဘာတွေများ ရှိပါသလဲ။”
“ကျန်းချီ က အနာဂတ်မှာ ခင်ဗျားလုပ်မယ့် ပရောဂျက်တွေမှာ အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်အဖြစ် ဆက်လက် ပါဝင်ဦးမှာလား။”
“ကျန်းချီ ရဲ့ နောက်လာမယ့် ဇာတ်ရုပ်က ရုပ်ရှင်လား၊ ဒါမှမဟုတ် ရုပ်မြင်သံကြား ဇာတ်လမ်းတွဲလား။”
ရှန်းလေး က ကျပန်းမေးခွန်းအချို့ကို ရွေးချယ်ဖြေကြားလိုက်ပြီး ကျန်းချီ နှင့် ပတ်သက်သမျှ မည်သည့်အရာကိုမျှ ထည့်သွင်းမပြောဆိုတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ဘာတွေတွေးနေမှန်း မည်သူကမှ အမှန်တကယ် မသိနိုင်ကြေပေ။ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က ရှန်းလေး သည် ကျန်းချီ အဖျော်ဖြေရေးလောကမှ ထွက်ခွာလိုကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်ကို သတိရသွားကာ သူက မဆင်မခြင် ရုတ်တရက် ထကြေညာလိုက်မည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။
ရှန်းလေး က ဤသတင်းစာရှင်းလင်းပွဲသည် သူ၏ တစ်သက်တာ ရပ်တည်မှုတစ်လျှောက်တွင် ပြီးဆုံးသွားရန် အတောင့်တဆုံး ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည့် အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပေမည်ဟု ခံစားနေရသည်။ အဆုံးထိ သည်းခံပြီးသွားသည့်တိုင်အောင် ပရိသတ်များအတွက် လက်မှတ်ထိုးပေးသည့် အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်။
ရှန်းလေး က ကျန်းချီ သည် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို ကိုင်တွယ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် အစပိုင်းတွင် ရုပ်ရှင်မှ အရန်သရုပ်ဆောင်များကိုသာ လက်မှတ်ထိုးသည့် စားပွဲဝိုင်းကို ကိုင်တွယ်ခိုင်းရန် စဉ်းစားထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ကျန်းချီ က ပထမဆုံး ထရပ်လိုက်သည်။
???
ရှန်းလေး က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်— “ခင်ဗျား ဘာလုပ်မလို့လဲ။ ပရိသတ်တွေကို လက်မှတ်ထိုးပေးမလို့လား။”
“ဟုတ်တယ်လေ။” ကျန်းချီ က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ “ပြဿနာ ရှိလို့လား။”
သူ့ပုံစံမှာ အပြစ်ကင်းစင်ကာ ဖြူစင်နေပုံပေါ်သဖြင့် ရှန်းလေး ကို တစ်ခဏမျှ မှိုင်တွေသွားစေခဲ့သည်။
သေချာတာပေါ့၊ ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိပေ။ ရှန်းလေး သည် ကျန်းချီ ဤကဲ့သို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးမည်ဆိုလျှင်ပင် ဆန္ဒရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်၊ သို့သော်လည်း... ရှန်းလေး မည်မျှပင် စဉ်းစားတွေးတောပါစေ၊ ၎င်းမှာ ကျန်းချီ ၏ ပုံစံဟု လုံးဝ မပေါ်လွင်ပေ။ သို့သော်လည်း ကျန်းချီ ကမူ ဤအကြိမ်တွင် ‘ပရိသတ်များ’ အတွက် လက်မှတ်ထိုးပေးရန် စစ်မှန်သော ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်ပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့သည်။ လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ကျီချီ ကို ရှာမတွေ့နိုင်တော့သဖြင့် သူသည် ဤနည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုကြည့်ရန် ကြိုးစားရတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။
ရှန်းလေး ၏ ‘သရဲခြောက်ခံလိုက်ရသည့်’ အမူအရာအောက်တွင် ကျန်းချီ ၏ သွယ်လျသော ကိုယ်ခန္ဓာမှာ လက်မှတ်ထိုးသည့် စားပွဲဝိုင်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။
လက်မှတ်ထိုးပေးနေရင်း ကျန်းချီ က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရေးနေခဲ့သော်လည်း သူ၏ အကြည့်တို့က နောက်တန်းတွင် အတန်းလိုက် ရပ်နေကြသော လူများဆီသို့ အသိစိတ်မရှိဘဲ ရောက်သွားခဲ့သည်။ VIP လက်မှတ် ဝယ်ယူခဲ့ကြသည့် ပရိသတ် နှစ်ရာသာ လာရောက်ခွင့်ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ကျီချီ တစ်ယောက် ထိုသူတို့ထဲတွင် ပါဝင်ခြင်း ရှိမရှိကိုမူ ကျန်းချီ မသိပေ။
အကယ်၍ သူမသာ မပါခဲ့ဘူးဆိုလျှင်... ကျန်းချီ က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဘောပင်ကို ညှစ်ကိုင်လိုက်မိပြီး ၎င်းမှာ အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာသည့် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ရှုပ်ထွေးနေသော လူအုပ်ကြားထဲတွင် ကျန်းချီ သည် ရင်းနှီးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို ရ문တ်တရက် လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်—
ထိုသည်မှာ ခါးအထိ ကျဆင်းနေသည့် ဖြောင့်စင်းသော မည်းနက်သည့် ဆံနွယ်များရှိသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ သွယ်လျသော ကိုယ်ဟန်ပန်ပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ရိုးရှင်းသော ဂျင်းဘောင်းဘီ၊ တီရှပ်နှင့် ဖြူစင်သော ကန်ဘတ်ဖိနပ်တို့ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ ရိုးစင်းသော ဝတ်စားဆင်ယင်မှုက လူအုပ်ကြားထဲတွင် သူမကို ပိုမို ပေါ်လွင်ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ လူအုပ်၏ စီးကြောင်းအတိုင်း ထွက်ခွာသွားစဉ် သူမ၏ ပါးပြင်တစ်ခြမ်းကို အနည်းငယ် မြင်လိုက်ရပြီး ကျန်းချီ အနေဖြင့် ပြာဖြစ်သွားအောင် မီးရှို့ခံရလျှင်တောင် သူမကို မှတ်မိနိုင်လောက်သည်အထိ လုံလောက်ပေသည်။
ကျန်းချီ သည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ပြီး ဘောပင်ကျွတ်ကျသွားခဲ့သည့် လက်ချောင်းဖျားလေးများပင် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေခဲ့သည်။
“အား!” သူ၏ ရှေ့တွင် လက်မှတ်ထိုးပေးရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော မိန်းကလေးမှာ သူ၏ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုကြောင့် လန့်သွားကာ အသိစိတ်မရှိဘဲ အော်ဟစ်လိုက်မိပြီး ရင်ဘတ်ကို ဖိရင်း မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် သူ့ကို ငေးကြည့်လာသည်။
အံ့သြသွားကြသည့် အကြည့်များစွာတို့သည် သူတို့ဆီသို့ ရောက်ရှိလာကြသော်လည်း ကျန်းချီ ကမူ ထိုအရာများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ ကျီချီ ကို အမှန်တကယ် မြင်လိုက်ရပြီးမှသာ သူ၏ ယခင်က ရှုပ်ထွေးနေသော အတွေးများမှာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိကြောင်း သူ သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။ သူမကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင် သူမနောက်သို့ လိုက်သွားချင်သည့် ဆန္ဒကို သူ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။
ဝန်ထမ်းများ၏ မေးမြန်းမှုများကို လျစ်လျူရှုလိုက်ရင်း ကျန်းချီ ၏ အကြည့်တို့မှာ ဖြတ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော ကျီချီ ၏ ပုံရိပ်ဆီတွင်သာ စွဲကပ်နေခဲ့ပြီး သူမနောက်သို့ လိုက်ရန် ပတ်ဝန်းကျင် လူအုပ်ကြားထဲ တိုးဝှေ့သွားခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တွင်မူ အကွာအဝေးမှာ မဝေးလှပေ၊ သို့သော်လည်း လူအုပ်၏ ရှုပ်ထွေးမှုများကြားတွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကြား ကူးမရနိုင်သော ကွာဟချက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသည်။
သူ ယခုလေးတင် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ချင်ခဲ့သော ဖြတ်ပြေးသွားသည့် ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းချီ ၏ နဖူးပြင်တွင် စိတ်မရှည်မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ကံဆိုးစွာပင် ဤအချိန်တွင် တံခါးဝ၌ စောင့်ဆိုင်းနေကြသော သတင်းထောက်များက သူ့ကို လှမ်းမြင်သွားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ တောက်ပသွားကြပြီး သူ့ရှေ့လမ်းကို လျင်မြန်စွာ ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။
“မစ္စတာ ကျန်း။” တံခါးဝတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသော ဤသတင်းထောက်များမှာ တရားဝင် ဖိတ်ကြားချက် မရှိကြသည့် ပါပရာဇီများသာ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ မေးခွန်းများမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့နေမည် မဟုတ်ပေ။ ရှေ့ဆုံးမှ သတင်းထောက်မှာ မျက်နှာတွင် စက်ဆုပ်ရွံရှာမှု အပြည့်ဖြင့် သူ၏ သေးငယ်သော မျက်လုံးများဖြင့် ဖြစ်စေ၊ ကျန်းချီ ကို ထိုးထားသည့် ကင်မရာဖြင့် ဖြစ်စေ ရန်လိုမှုများ ရှိနေခဲ့သည်။ “အင်တာနက်ပေါ်မှာ ပျံ့နှံ့နေတဲ့ ကောလာဟလတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တကယ်ပဲလား။ ခင်ဗျား တိုက်ရိုက် တုံ့ပြန်ပေးလို့ ရမလား။”
ကျန်းချီ ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ကျီချီ ကို ရှာဖွေရန်သာ အာရုံရောက်နေခဲ့သည် — သူ ယခုအချိန်တွင် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးပေမည်။ သူသည် ထိုမိန်းကလေးကို ထူထပ်သော လူအုပ်ကြားထဲတွင် ရှာတွေ့နိုင်ပေသည်။
ထိုလူငယ်လေးမှာ နဖူးကြောကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ရှုံ့လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့မှ သတင်းထောက် ပြောနေသည်ကို သေချာ မကြားလိုက်ရဘဲ ဖယ်ရှားသွားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့ ‘လုံးဝ လျစ်လျူရှုခံလိုက်ရသည်’ ဟု ထင်ရသော အပြုအမူက ရှေ့ဆုံးမှ ပါပရာဇီကို မရည်ရွယ်ဘဲ ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့သည်။
“မစ္စတာ ကျန်း၊ ခင်ဗျားရဲ့ ရှောင်လွှဲနေတဲ့ အပြုအမူက အတည်ပြုလိုက်တာပဲလား။” ပါပရာဇီက ပြုံးစိစိဖြင့် ရွဲ့စောင်းကာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရန်စသော မေးခွန်းကို မေးလိုက်သည် — “အင်တာနက်ပေါ်က သတင်းပေးသူတစ်ဦး ပြောဆိုချက်အရ ခင်ဗျားဟာ အဓမ္မပြုကျင့်ဖို့ ကြိုးပမ်းမှုနဲ့ ထောင်ကျဖူးတယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲလား။”
ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယခင်က ဆူညံနေသော လူအုပ်ကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်ခြောက်သွက်သွားခဲ့သည်။
ကျန်းချီ မှာ အလွန်အမင်း အပြေးမြန်ခဲ့သဖြင့် ချူးမီ နှင့် ရှန်းလေး တို့ပင် အခြေအနေကို အချိန်မီ မထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ကြပေ။
အဆင်မပြေစွာ တိတ်ဆိတ်နေသည့် ခဏတာအတွင်း ကျန်းချီ သည် သတင်းထောက် ပြောလိုက်သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် ကြားလိုက်ရပြီး ခေါင်းကို ဖြေးညင်းစွာ လှည့်လိုက်သည်။
လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်အောက်တွင် ထိုလူငယ်လေးသည် အေးစက်နေသော အမူအရာဖြင့် ပါပရာဇီကို စိုက်ကြည့်ကာ တစ်လုံးချင်းစီ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလိုက်သည်— “မင်းအမေကို ငါ အဓမ္မကျင့်ခဲ့တာ။”