"အကယ်၍ ကိုယ်က မင်းကို လိမ်ညာခဲ့ရင်တောင် ကိုယ့်ကို ခွင့်လွှတ်ပေးမှာလား။"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ခွင့်လွှတ်ပေးမှာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်း ကိုယ့်ကို သဘောကျတယ်ဆိုတာ ကိုယ်သိနေလို့ပဲ။"
ကျန်းချီ သည် ရှန်းလေး ၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကြောင့် အခေါ်ခံလိုက်ရပြီး အော်ဒီရှင်း (သရုပ်ဆောင်စိစစ်ပွဲ) ကို လိုက်လံကြည့်ရှုရန် ရုပ်ရှင်ရိုက်ကွင်းသို့ အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ထိုလူငယ်လေးမှာ အိပ်ရာထဲမှ ခပ်ပျင်းပျင်း ထွက်လာခဲ့ကာ မျက်နှာသစ်ရုံသာသစ်၍ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ခြင်းပင်။ ကားနောက်ခန်းထဲတွင် ကျုံ့ကျုံ့လေး ထိုင်နေစဉ်က သူ့တစ်ကိုယ်လုံးတွင် အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေပုံများ အပြည့်ပင်။
သူ့၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ နက်မှောင်ပြီး အနည်းငယ် ရှည်လျားနေသော ဆံနွယ်များမှာ နဖူးပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းနေပြီး မျက်တောင်များပေါ်သို့ ဝဲကျနေသည့်ပုံစံကြောင့် သူ့အား သနားကြင်နာချင်စိတ် ပေါ်လာစေသည့် မင်းသားလေးတစ်ပါးအသွင် ပေါ်လွင်စေသည်။
ရှန်းလေး က လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းချီ ၏ ဆံပင်များ အတော်လေး ရှည်လာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ လွန်ခဲ့သော ဆယ့်လေးလက အကျဉ်းထောင်တံခါးဝတွင် သူ့ကို သွားကြိုစဉ်တုန်းက ထိုလူငယ်လေးမှာ ဆံပင်ကို တိုတိုညှပ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ဤမျှတောင် ရှည်လာခဲ့ပြီ။
သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့ လျစ်လျူရှုတတ်သော အသွင်အပြင်က……
ရှန်းလေး က စမ်းသပ်သည့်ပုံစံဖြင့် "ဖုန်းထဲက ဟာတွေကို မစစ်ဆေးကြည့်သေးဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ယခုအခါ အင်တာနက်ဖိုရမ်များပေါ်တွင် နေရာတိုင်း၌ ကျန်းချီ နှင့် ပတ်သက်၍ လူတွေက ဆွေးနွေးနေကြပြီး ဘယ်တော့မှ အဆုံးမသတ်နိုင်သော ဆူညံပွက်လောဆူမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ 'ကျန်း' နှင့် 'ချီ' ဟူသော စာလုံးများကို တရုတ်အဘိဓာန်ထဲမှ ထုတ်ပယ်လိုက်ခြင်း မရှိသမျှကာလပတ်လုံး အဆိုးမြင်ဆွေးနွေးမှုများကို လုံးဝဖျောက်ဖျက်ပစ်ရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။
ထို့အပြင် ကျန်းချီ တွင် မည်သည့်ကုမ္ပဏီနှင့်မျှ ချုပ်ဆိုထားသော စာချုပ်လည်းမရှိ၊ နောက်ခံလည်းမရှိပေ။ အဆိုးမြင်မှုများကို တန်ပြန်ရန်အတွက် သူ့အတွက် အွန်လိုင်းတပ်ဖွဲ့ (Paid Internet Trolls) ငှားရမ်းပေးမည့်သူကရော ဘယ်သူရှိမည်နည်း။ အခြေအနေကို အသုံးချပြီး ကျောက်ခဲထပ်ပစ်မည့်သူတွေ မပေါ်လာတာကတင် သူတို့အတွက် ကျေနပ်စရာကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။ အဆိုးမြင်လှိုင်းများကို ပြင်းထန်စွာ နှိမ်နင်းဖိနှိပ်ထားပုံက သံခြေကျင်းတစ်ခုလို ဖြစ်နေပြီး ရှန်းလေး မှာ ကြည့်ရုံနဲ့တင် မသက်မသာ ဖြစ်လာရသည်။ ထို့ကြောင့် သူက အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ကျန်းချီ ကို အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်လာပြီး စိတ်အပန်းဖြေစေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျန်းချီ ၏ ပုံစံကို ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်…… သူသည် မည်သည့်အရာကမျှ ထိခိုက်ပုံမပေါ်ပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးတွင် ဖြစ်ပျက်နေသော ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုမှန်သမျှမှ ကင်းဝေးလျက် သူ ကောင်းကောင်းပင် အိပ်စက်နိုင်နေသေးသည်။
ကျန်းချီ က မျက်နှာဖုံးအောက်မှ ဖုံးလွှမ်းနေသော အေးစက်စက်အသံဖြင့် "မစစ်ဆေးဖြစ်ဘူး" ဟု အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြန်ဖြေခဲ့သည်။
သူသည် ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို ကြည့်ရသည်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မကြိုက်ပေ။
ရှန်းလေး က သူ့အဖြေကို အံ့သြမသွားဘဲ သက်ပြင်းအသာချကာ "ဆက်အိပ်လိုက်ဦး။ ဟេងကျန်း (Hengdian) ရောက်ဖို့ အချိန်နည်းနည်းလိုသေးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ကတည်းက ဤကောင်လေး၏ စရိုက်မှာ ထူးဆန်းပြီး ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း၊ မွေးရာပါ သူပုန်စိတ်ဝင်နေကြောင်း သူသိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ လူသာမန်တို့ စူးစမ်းချင်ကြပြီး မျှော်လင့်တတ်ကြသော အရာများသည် သူ့ကို စူးစမ်းချင်စိတ် မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေ။ ဤလောကီရေးရာ ဆန္ဒဟူသမျှ ကင်းမဲ့လျက် မွေးဖွားလာသူတစ်ဦးနှင့် တူနေခဲ့သည်။
အွန်လိုင်းပေါ်မှ မွှေနှောက်နေသော အဆိုးမြင်မှုများသည် အခြားသူများကို ထိခိုက်စေနိုင်သော်လည်း ကျန်းချီ ကိုမူ အနည်းငယ်မျှပင် မထိခိုက်စေနိုင်ပါ။
ရှန်းလေး သည် အရည်အချင်းရှိသော လူငယ်ဒါရိုက်တာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် အောင်မြင်နေသူဖြစ်သောကြောင့် ကျန်းချီ နှင့် ကွာခြားချက် ရှိသည်။ သူသည် စူးစမ်းလိုစိတ် အပြည့်ရှိပြီး အရာရာနှင့် လူများကို လေ့လာရသည်ကို နှစ်သက်သူဖြစ်သည်။ ကျန်းချီ တွင်မူ ခေတ်လူတို့နှင့် ကင်းကွာနေသော အရည်အသွေးတစ်ရပ် တိတိကျကျ ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည် — ၎င်းမှာ ‘လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရောင်ဝါ’ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည့်အရာပင်တည်း။ ရှန်းလေး က သူ့ကို သိလာသည်မှာ နှစ်နှစ်နီးပါးရှိပြီဖြစ်ပြီး ကျန်းချီ နှင့် ပတ်သက်၍ သူ့ကို စိတ်ဝင်စားစေသော အချက်တစ်ချက် ရှိနေသည်။
ထိုအချက်မှာ ကျန်းချီ သည် တစ်စုံတစ်ဦးအပေါ်တွင် စစ်မှန်သော ဂရုစိုက်မှုမျိုး ရှိပါသလား ဆိုသည့်အချက်ပင် ဖြစ်သည်။
ကျန်းချီ သည် တစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားနေသည့် တစ်ကောင်ကြွက်ဝံပုလေးတစ်ကောင်နှယ် ထင်မှတ်ရသည်။
အွန်လိုင်းမှ ကောလာဟလများနှင့် ပတ်သက်၍ ရှန်းလေး အနေဖြင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးနေစရာ မလိုပေ။
လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က အကျဉ်းထောင်ထဲတွင် ကျန်းချီ ကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ခဲ့ရစဉ်ကတည်းက ဤကောင်လေး ထောင်ကျရသည့် အကြောင်းရင်းကို သူ သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အွန်လိုင်းပေါ်မှ ‘သီးသန့်ဖော်ထုတ်ချက်များ’ ဟုဆိုကာ ခေါင်းမပါသော ယင်ကောင်များပမာ စဉ်းစားတွေးတောနေကြသော လူအုပ်ကြီးကို မြင်သောအခါ သူ အတော်လေး သဘောကျမိသည်။
အမှန်တရားသည် ကောလာဟလများထက် ပို၍ ဒရာမာဆန်ကာ၊ ရက်စက်ပြီး၊ ရင်ဖိုစရာကောင်းတတ်သည်။ အကြောင်းမှာ ကျန်းချီ သည် အလွန်အကျွံ ခုခံကာကွယ်ရာမှ လူသတ်မှုဖြင့် တရားစွဲဆိုခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်ကြောင်း အကျဉ်းထောင်ဝန်ထမ်းများက သူ့ကို ပြောပြဖူးသည်ကို ရှန်းလေး မှ တိတိကျကျ မှတ်မိနေသောကြောင့်တည်း။
*
နာရီဝက်ခန့် ကြာသောအခါ မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ငိုက်မျဉ်းနေသော ကျန်းချီ သည် ရှန်းလေး ၏ ပခုံးကို လှုပ်နှိုးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူသည် အားယူကာ ထိုင်လိုက်ပြီး မျက်နှာကို ခဏပွတ်သပ်လိုက်ကာ ကားပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။ အပြင်ဘက်မှ ပြင်းထန်သော နေရောင်ခြည်သည် ဖုံးကွယ်၍မရအောင် တောက်ပနေသည်။ ကျန်းချီ မှာ အနည်းငယ် မသက်မသာဖြစ်ကာ မျက်စိကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ သူ၏ ဖန်သားကဲ့သို့ အရောင်ဖျော့သော မျက်လုံးကျည်းစွယ်တို့မှာ နေရောင်ခြည်ထက်ပင် ပို၍ အရောင်ဖျော့နေသည်။
ဟេងကျန်း (Hengdian) အပြင်ဘက်တွင် လူနှစ်ဦးမှာ ဆေးလိပ်သောက်ရန် အနားယူနေကြသည်။ ချဉ်းကပ်လာသော လူနှစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ ခြေလှမ်းများ တန့်သွားကြသည်။ ကျန်းချီ ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုရင်း စကားစမြည်ပြောရန် လျှောက်လာကြသည်။
"ဟေး၊ ရှန်းဟောင်း (老沈) ရေ။" မျက်နှာလေးထောင့်ဆန်ဆန်နှင့် အနည်းငယ်ရှည်လျားသော ဘယ်ဘက်မှ အရပ်ရှည်ရှည်လူက ရှန်းလေး နှင့် ရင်းနှီးပုံရသည်။ သူက ရှန်းလေး ၏ ပခုံးကို ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ ပုတ်လိုက်ပြီး "ဒါက မင်း မကြာသေးခင်က တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ မြတုံးလေးလား။ တောက်၊ တစ်ခုလုံးက ဒီအကြောင်းကိုပဲ ပြောနေကြတာ။ မင်းလည်း တော်တော် လျှို့ဝှက်ထားနိုင်တာပဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။
'ကုန်ပစ္စည်း' တစ်ခုအကြောင်း ဆွေးနွေးနေသကဲ့သို့ ပြောဆိုနေပုံမှာ ကျန်းချီ ၏ မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားစေသည်။
"ဟား၊ ဖုန်းယန် (Feng Yan) ရယ်၊ ငါ့ကို မြှောက်မပြောပါနဲ့။ ငါ့အေဂျင်စီက အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်က ငါ့ကုမ္ပဏီနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ထားတာမှ မဟုတ်တာ၊ အဲ့တော့ ငါ့မှာ ဘာတာဝန်ရှိလို့လဲ။" ရှန်းလေး က ရယ်မောလိုက်ပြီး ထိုကိစ္စကို ကျွမ်းကျင်စွာ ရှောင်ထွက်လိုက်ကာ "ဒါနဲ့ ဒါရိုက်တာဝမ်က ဒီနေ့ ရုပ်ရှင်အသစ်အတွက် အော်ဒီရှင်းလုပ်နေတယ်လို့ ကြားတယ်။ ငါ ဒီကောင်လေးကို စပ်စပ်စုစု ကြည့်ချင်လို့ ခေါ်လာတာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ပြောရင်းဆိုရင်းဖြင့် သူက ကျန်းချီ ၏ ပခုံးကို ပုတ်ပြလိုက်သည်။
ထိန်းသိမ်းထားလိုပြီး ထွက်ခွာလိုသည့် ဆန္ဒကို ပြတ်ပြတ်သားသား ပြသလိုက်သော ထိုအပြုအမူကြောင့် မြင်းမျက်နှာပေါက်ရှိသော ဖုန်းယန်၏ မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားသည်။ ခဏအကြာတွင် သူက သဘာဝကျကျ ပြုံးလိုက်ကာ "အဟွန်း၊ ဒါရိုက်တာဝမ်က အထဲမှာ ရှိပါတယ်။ ရှန်းဟောင်း — ငါတို့အရင်သွားနှင့်မယ်" ဟု ဆိုသည်။
ထို့နောက် သူက ဘေးမှလူကို ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။ မထွက်ခွာမီလေးတွင် သူက ကျန်းချီ ကို အဓိပ္ပါယ်ပါပါ လှည့်ကြည့်သွားသေးသည်။
"ဂရုစိုက်မနေနဲ့၊ ဖုန်းယန်က အဲ့အတိုင်းပဲ။" ရှန်းလေး က ဤလုပ်ငန်းနယ်ပယ်တွင် အချိန်အတော်ကြာ လုပ်ကိုင်ခဲ့ဖူးသူဖြစ်ရာ လုပ်ငန်းလောက၏ အတွင်းကျကျ အခြေအနေများကို ကောင်းစွာသိသည်။ ဖုန်းယန် ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ သူက မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ သူက ယာန်မီဒီယာ (Yan Media) အတွက် နာမည်ကြီး စတားအချို့ကို ခေါ်လာပေးနိုင်ခဲ့ပြီး ခဏလောက် ‘ထိပ်တန်းအေးဂျင့်’ ဆိုပြီး အမှတ်ပေးခံရတော့ သူက သူ့ကို ဘယ်သူမှ မယှဉ်နိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်နေတာ။ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေပုံပဲ၊ မင်းကိုလည်း လက်တံရှည်ဖို့ စဉ်းစားနေပုံရတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းချီ က မျက်နှာပေးမပါဘဲ နားထောင်နေပြီး မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မပြပေ။ ရှန်းလေး မှာလည်း သူ တကယ် နားထောင်နေခြင်း ဟုတ်မဟုတ် မသေချာသော်လည်း သူငယ်ချင်းတစ်ဦး၏ ရှုထောင့်မှနေ၍ သည်းခံကာ ဆက်လက် ဆုံးမပြောပြခဲ့သည်–
"မင်းမှာ ကုမ္ပဏီတစ်ခုခုနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ဖို့ အစီအစဉ်ရှိမရှိ ငါတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ စဉ်းစားနေတယ်ဆိုရင်တော့ ဖုန်းယန်နဲ့ မချုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဖုန်းယန်မှာ စွမ်းရည်အနည်းငယ်ရှိပြီး သူ့ရဲ့ စျေးကွက်ရှာဖွေရေး နည်းဗျူဟာတွေကလည်း ထိပ်တန်းအဆင့်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူ့လက်အောက်က အနုပညာရှင်တွေကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်တတ်တာကလည်း နာမည်ကြီးတယ်။ နာမည်ငယ်တဲ့ စတားတွေ အများကြီးက စာချုပ်ချုပ်ဖို့ စည်းရုံးခံရပြီး နောက်ဆုံးမှာ စာချုပ်ဖျက်မရတော့ဘူး။ ဒဏ်ကြေးလည်း မပေးနိုင်ကြဘူး၊ အဲ့လိုဖြစ်လာရင် သွားပြီး ငိုရမယ့်နေရာတောင် မရှိဘူးလေ။"
လုပ်ငန်းနယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ သုံးလသာရှိသေးသော ကျန်းချီ မှာ ဤကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးနက်နဲပြီး ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော အခြေအနေများကြောင့် မကြာခဏ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရသည်။
သူ့၏ ရှည်လျားသော မျက်ခုံးများ တွန့်ကွေးသွားပြီး ခေါမာမာစရိုက်က ပေါ်လာသည်– "မင်း အော်ဒီရှင်းကို တကယ် သွားကြည့်မှာလား ဟင်။"
သူသည် တစ်ခွန်းမှ မပြောတော့ဘဲ ရှေ့ဆက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ရှန်းလေး က စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး အလျင်အမြန်ဖြင့် "သွားမယ်လေ၊ မသွားရင် ငါ ဘာလို့ လာမှာလဲ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
စကားပြောရင်းဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဟេងကျန်း စတူဒီယို (Hengdian Studios) ထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားကြသည်။ ရှန်းလေး က အဝင်ဝတွင် စေ့စပ်သေချာစွာ စစ်ဆေးနေကြသော ဝန်ထမ်းများထံသို့ သူ၏ အလုပ်သမားကတ်ပြားကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျန်းချီ ကို ဘေးဘက်ဝင်ပေါက်မှတစ်ဆင့် ခေါ်ဆောင်လာပြီး ဒုတိယထပ်ရှိ အော်ဒီရှင်းခန်းဆီသို့ တက်သွားခဲ့ကြသည်။
ဖုန်းယန်ပြောခဲ့သော ‘ဒါရိုက်တာဝမ်’ ဆိုသူမှာ ဖျော်ဖြေရေးလုပ်ငန်းနယ်ပယ်တွင် ကျော်ကြားသော ဝါရင့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ပြည်တွင်း ထိပ်တန်း ဒါရိုက်တာသုံးဦးစာရင်းဝင် ဝမ်ကျောက်ချို (Wang Zhaoqiu) ဆိုသူဖြစ်ပြီး အသက်ငါးဆယ်ကျော် လွန်သွားသည့်နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ ရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်မှုကို လျှော့ချခဲ့သည်။ ယခုခေတ်တွင်မူ သူသည် နှစ်အနည်းငယ်မှ ရုပ်ရှင်တစ်ကားကိုသာ ရိုက်ကူးလေ့ရှိတော့သည်။
ဇာတ်လမ်းသစ်တစ်ပုဒ်အတွက် ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်လာတိုင်း ဇာတ်ညွှန်းပင် အပြီးသတ်မသတ်သေးမီမှာပင် လူအုပ်ကြီးက အဆက်အသွယ်ရှာရန်နှင့် ပါဝင်ခွင့်ရရန် အပြေးအလွှား အလုပ်ရှုပ်ကြပါတော့သည်။ ဆုရအမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး သရုပ်ဆောင်များမှစ၍ ဆယ်ကျော်သက်ဘဝကတည်းက နာမည်ကျော်လာကြသည့် လူငယ်နာမည်ကျော်များအထိ လူတိုင်းက အပိုင်းတစ်ပိုင်းလောက် ပါဝင်ခွင့်ရရန် လိုလားနေကြပြီး၊ ဇာတ်ပို့ဇာတ်ရံနေရာဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ လက်ခံကြမည်သာ ဖြစ်သည်။
လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်က ရှန်းလေး သည် ဒါရိုက်တာ ဝမ်ကျောက်ချို နှင့် မထင်မှတ်ဘဲ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခွင့်ရခဲ့ဖူးရာမှ အသိအကျွမ်းဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယခုအကြိမ်တွင် ကျန်းချီ ကို ခေါ်ဆောင်လာခြင်းမှာ ဤလူငယ်လေး၏ အမြင်ကျယ်လာစေရန် ရည်ရွယ်ခြင်းပင်တည်း။ ကျန်းချီ တွင် ထူးကဲသော ပင်ကိုအရည်အချင်းရှိကြောင်း ရှန်းလေး သိထားသည်။ ဤလုပ်ငန်းနယ်ပယ်တွင် အမှန်တကယ် အောင်မြင်ရန်အတွက်ဆိုလျှင် လိုချင်သည့် ‘အမြင်ကျယ်လာခြင်း’ ကို ရရှိနိုင်ရန် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ဆက်ဆံရပေမည်။
ဝမ်ကျောက်ချို၏ ရုပ်ရှင်အတွက် အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်ကိုမူ ရှေးယခင်ကတည်းက ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။ သူမမှာ ရှန့်ရှွမ်းမီဒီယာ (Shengxuan Media) ၏ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ်၏ သမီး၊ လက်ထဲတွင် အရင်းအမြစ်များစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် မင်းသမီးလေး ယွဲ့ယွမ် (Yue Yuan) ပင်တည်း။ ဒါရိုက်တာ ဝမ်ကျောက်ချိုပင်လျှင် သူမကို မျက်နှာသာပေးရပေသည်။
သို့သော် ယွဲ့ယွမ်မှာ နောက်ခံအရှိန်အဝါကြောင့်သာ တက်လာသူမဟုတ်ဘဲ သူမတွင်လည်း ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းများ ရှိနေသည်။ အသွင်အပြင်ပိုင်းတွင်ဖြစ်စေ၊ ပင်ကိုအရည်အချင်းပိုင်းတွင်ဖြစ်စေ သူမ၌ အားနည်းချက်ဟူ၍ မရှိသလို သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်မှာလည်း ချီးကျူးစရာပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း အဓိကဆွဲဆောင်မှုမှာမူ ‘ထုတ်လုပ်ရေးထဲသို့ ငွေကြေးရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု သယ်ဆောင်လာခြင်း’ ဆိုသည့် ဆွဲဆောင်အားပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဝမ်ကျောက်ချိုတွင် ကိုယ်ပိုင်မာနရှိသော်လည်း ရှန့်ရှွမ်းမီဒီယာက ရုပ်ရှင်ရုံတင်ပြသသည့် ရုံဝင်ခွဲတမ်းများကို ချုပ်ကိုင်ထားသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် မာနကြီးလှသော အနုပညာရှင်များပင်လျှင် စားဝတ်နေရေးအတွက် အလျှော့ပေးရတတ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဇာတ်ညွှန်းတွင် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သည့် အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်နေရာကိုမူ အပြီးသတ် ရွေးချယ်ရသေးခြင်း မရှိပေ။
ယွဲ့ယွမ်ကို ကိရိယာတစ်ခုအနေဖြင့် အလွယ်တကူ အသုံးချနိုင်ပေသည် — ဥပမာအားဖြင့် ဤအော်ဒီရှင်းပွဲတွင်ပင် ဖြစ်သည်။ ဒါရိုက်တာဝမ်က သူမအား တစ်နေ့ကုန် အမျိုးသားသရုပ်ဆောင်များနှင့် ဇာတ်ဝင်ခန်းများ အတူတွဲသရုပ်ဆောင်စေခဲ့ပြီး၊ သူမကလည်း ‘တာဝန်သိစိတ်ဖြင့်’ မလိုမချင်း အတင်းလက်ခံခဲ့ရသည်။ ရှန်းလေး က သူ့နားတွင် တတွတ်တွတ်နှင့် ကောလာဟလများကို ဝေဖန်ပြောဆိုနေစဉ် ကျန်းချီ ကမူ အကြည့်တို့ကို နှိမ့်ချကာ ဖန်သားပြင်မှတစ်ဆင့် အော်ဒီရှင်းခန်းထဲသို့ ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။
သူတို့သည် ပို၍ မြင့်မားသော နေရာရှိ စောင့်ကြည့်ခန်းတွင် ရပ်နေကြပြီး အထဲမှ ပြောဆိုသံများကို နားကြပ်မှတစ်ဆင့် ကြားနေရသည်။
ကျန်းချီ က ဒါရိုက်တာဝမ်က နောက်ကွယ်မှ စာရေးဆရာအား ညွှန်ကြားနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည် — "အဲ့ဒီကောင်လေးတွေကို ခေါ်လိုက်ပြီး C7 က ဇာတ်ဝင်ခန်းကို စမ်းသပ်ခိုင်းလိုက်ပါ။"
ဇာတ်ညွှန်းဖတ်ခြင်းနှင့် သရုပ်ဆောင်ခြင်းတို့နှင့်ပတ်သက်၍ အတွေ့အကြုံအနည်းငယ်ရှိသော ကျန်းချီ က ‘C7’ ဆိုသည်မှာ ဇာတ်ညွှန်းထဲရှိ သတ္တမမြောက်ဇာတ်ဝင်ခန်းကို ဆိုလိုကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ရောဂါရှိသော အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်ထံသို့ အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်က ရည်ရွယ်ချက်မကောင်းဘဲ အချိန်အတန်ကြာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပွင့်လင်းလာသည့် အပိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်က တွေဝေစွာဖြင့် မေးလိုက်သည် — "ရှင် ကျွန်မနဲ့ အတူတူ ရှိနေမှာလား။"
အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်က အကြည့်လွှဲလိုက်ရင်း တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ကာ လိမ်ညာပြောလိုက်သည် — "အင်း။"
လိမ်ညာမှု အပြည့်အစုံပင်။
ကျန်းချီ က ပထမဦးဆုံး အမျိုးသားသရုပ်ဆောင် အော်ဒီရှင်းဝင်သွားသည်ကို ကြည့်နေစဉ် ဤအချက်တွင် နားကြပ်မှတစ်ဆင့် ကြားလိုက်ရသော စကားသံများက သူ၏ အရောင်ဖျော့သော မျက်လုံးကျည်းစွယ်တို့ကို ကျုံ့သွားစေသည်။ သူ၏ သွယ်လျသော လက်ချောင်းများက အလိုအလျောက်ပင် လက်ရန်းကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ လက်ဆစ်များ ဖြူရော်သွားသည်။
"ဟင်?" ကျန်းချီ ၏ ထူးဆန်းသော တုံ့ပြန်မှုကို သတိထားမိလိုက်သော ရှန်းလေး က နားကြပ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို တွန့်ကာ အံ့သြတကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည် — "ဘာဖြစ်လို့လဲ။"
ကျန်းချီ ၏ အကြည့်တို့က အဝတ်လဲခန်းဆီသို့ စူးစိုက်စွာ ရောက်သွားပြီး ခေါင်းကို နှေးကွေးစွာဖြင့် တွေဝေစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။ တကယ်တော့ ဘာမှမဟုတ်လှပေ၊ သို့သော်… ဤအော်ဒီရှင်းက သူ့အား သူ၏ အတိတ်ကို အလိုအလျောက် သတိရသွားစေခဲ့သည်။ တစ်ချိန်က သူသည်လည်း စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ယုံကြည်အားကိုးခဲ့သော ကောင်မလေးကို ဤကဲ့သို့ ရွံ့ရှာစရာကောင်းလောက်အောင် လိမ်ညာလှည့်စားခဲ့သူ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။
အော်ဒီရှင်းခန်းထဲမှ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး ဇာတ်ဆောင်တို့၏ အပြန်အလှန် ပြောဆိုသံများက သူ၏ နားထဲတွင် စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီဖြင့် ဆက်လက် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အတိတ်နှင့် ထပ်တူကျနေသကဲ့သို့ပင် —
ကောင်လေး၏ အသံက တွေဝေစွာဖြင့် မေးလိုက်သည် — "တစ်နေ့ကျရင်… ကိုယ်က မင်းကို လိမ်ညာခဲ့ရင်ရော၊ မင်း ခွင့်လွှတ်ပေးမှာလား။"
ကောင်မလေး၏ အသံက ပြတ်သားနေသည် — "ခွင့်လွှတ်မှာပေါ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုယ်က ကျွန်မကို သဘောကျတယ်ဆိုတာ ကျွန်မသိလို့လေ။"
တစ်စုံတစ်ဦးကို စစ်မှန်စွာ သဘောကျနှစ်သက်လာသည့်အခါ သူတို့အတွက် အောက်ဆုံးစည်းကို အကန့်အသတ်မရှိ လျှော့ချပေးမိတတ်ကြသည်။ အချို့သော မိုက်မဲသည့် ကောင်မလေးများဆိုလျှင် မိမိသဘောကျရသူထံမှ တစ်ခါတစ်ရံ ပေါ်လာတတ်သည့် လိမ်ညာမှုများကိုပင် ကျီချီ ကဲ့သို့သော သူမျိုးက သူ့အတွက် လုပ်ပေးခဲ့သလိုမျိုး ‘ကြင်နာတတ်သော လိမ်ညာမှုများ’ ဟုပင် ယူဆတတ်ကြသည်။ ကျန်းချီ က လွန်ခဲ့သောနှစ်များစွာက၊ သူတို့ မူလတန်းကျောင်းပြီးဆုံးပြီးနောက် ထိုနွေရာသီကို အမှတ်ရမိဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ကျီချီ နှင့်အတူ ရှစ်တန်းကျောင်းသို့ အတူတကွ တက်မည်ဟု ကတိပေးခဲ့ပြီး အတန်းဖော်များအဖြစ် မကွဲကွာဘဲ နေမည်ဟု ကျိန်ဆိုခဲ့သော်လည်း သူ လိမ်ညာခဲ့သည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကျန်းချီ က သူ့အမှတ်ဉာဏ် မည်မျှကောင်းမွန်နေပါလိမ့်ဟု ဆန္ဒပြုမိသော်လည်း၊ သူ မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်တိုင်း ထိုနှစ်က ဖြစ်ရပ်များက ရှင်သန်ထင်ရှားစွာ ပေါ်လာတတ်သည်။ အသက်ဆယ့်သုံးနှစ်အရွယ် နွေရာသီက သူမှတ်မိသမျှတွင် အပူပြင်းဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ရေနွေးငွေ့ခန်းတစ်ခုကဲ့သို့ လေအေးစက် သို့မဟုတ် ပန်ကာမရှိသည့် ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာတွင် ပါးလွှာသော တီရှပ်အင်္ကျီများဖြင့် လူတို့ကို ချွေးစေးများ ရွှဲနစ်စေခဲ့သည်။
ကုသမှုမခံယူရသေးသော ဒဏ်ရာများမှာ ပြည်ယိုကာ ပုပ်ပွလာပုံရပြီး ငန်သောချွေးများ ဖြတ်သန်းသွားသည့်အခါ စူးရှကိုက်ခဲသော နာကျင်မှုကို ဖြစ်စေကာ လူကို အလိုအလျောက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည်။ ကျန်းချီ က တစ်မီတာပင် မပြည့်သော သံစတီးကြိုးခတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရင်း ဤကျဉ်းမြောင်းလှသော နေရာထဲတွင် မည်သည့်အချိန်မဆို ပျောက်ကွယ်သွားရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသော ပုပ်စပြုနေပြီဖြစ်သည့် အသားစလေးတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် ကောင်မလေး၏ တက်ကြွလန်းဆန်းသော အသံက သူ့ကို လုံးဝ နိုးထလာစေခဲ့သည် —
"ကျန်းချီ? ကျန်းချီ? အိမ်မှာ ရှိလား။"
ဤသည်မှာ… ဤသည်မှာ ကျီချီ ၏ အသံပင် ဖြစ်နေသည်။
ကျန်းချီ မှာ ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် တစ်နည်းနည်းဖြင့် သံစတီးကြိုးခတင်ပေါ်မှ ခုန်ထရန် အားအစွမ်းများကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော်ဖြစ်နေပြီး လူတစ်ယောက်နှင့်ပင် မတူဘဲ အရိုးစုနှင့်သာ တူတော့သော်လည်း သူက အတင်းအကျပ် ထရပ်လိုက်ကာ အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။
ကျန်းချီ က ထိုစဉ်က ကျဉ်းမြောင်းပြီး အနံ့ဆိုးထွက်နေသော ဧည့်ခန်းထဲတွင် သူနှင့် ကျီချီ တို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်မိကြသည်ကို မှတ်မိနေပြီး ကောင်မလေးက တစ်ခဏမျှ သိသာစွာ တွေဝေသွားခဲ့သည်။
"ကျန်း၊ ကျန်းချီ၊ မင်း ကျောင်းမလာတာ တစ်ပတ်ရှိပြီနော်။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပိန်သွားရတာလဲ။" ဆံပင်များကို ကျစ်ဆံမြီးကျစ်ထားသော ကောင်မလေးက တက်ကြွပြီး ကျန်းမာပုံပေါ်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးလည်း အရောင်အဝါ တောက်ပနေသော်လည်း သူ့ကိုကြည့်သည့် အကြည့်များကမူ တွေဝေကြောက်ရွံ့နေသည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ။ မင်း ကျောင်းဆင်းပွဲကိုတောင် မတက်ဘူးလို့ လီဆရာမဆီကနေ ငါကြားခဲ့ရပြီး၊ ပြီးတော့ ငါလေ…"
"ထွက်သွား။" ကျန်းချီ က ကောင်မလေး၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ အားနည်းသော်လည်း အအေးဓာတ် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။
ကျီချီ က သူ့ကို ကြောင်အစွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး ကျန်းချီ ပြောနေသည်များကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေပုံရသည်။
ကောင်လေးကမူ စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည် — သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများကြောင့်ပင်ဖြစ်စေ၊ ကျီချီ နှင့်အတူ ဤပူအိုက်အိုက် လေထုကျပ်သည့်နေရာတွင် ပိတ်မိနေရခြင်းကြောင့်ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းက သူ့ကို မသက်မသာဖြစ်ကာ စိတ်မငြိမ်မသက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် အစိုးရိမ်ရဆုံးမှာ မည်သည့်အချိန်မဆို ရောက်ရှိလာနိုင်သည့် လက်တန်ဆာ အန္တရာယ်ပင်တည်း။
"ထွက်သွား," ကျန်းချီ က တံခါးကို ညွှန်ပြရန် သူ့လက်ကို အပင်ပန်းခံ ရုန်းထောင်လိုက်ရင်း ထပ်ပြောလိုက်သည်။ သူက ကောင်မလေးကို အေးစက်စွာဖြင့် အိမ်နှင်ထုတ်သည့် အမိန့်ကို ချမှတ်လိုက်သည် — "အခုချက်ချင်း ထွက်သွား။"
ဤအပြုအမူကြောင့် ကျန်းချီ နှင့် အတန်းတူ စာသင်ပေးဖူးသော အတန်းပိုင်ဆရာမကိုပင် သူ့လိပ်စာကို စုံစမ်းရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ မိသားစုပိုင် ကားသမားကို ရှောင်ရှားရင်း ဆရာမက ပူပြင်းလှသော နေရောင်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိစွာဖြင့် ဘတ်စ်ကားစီးကာ တစ်နာရီကျော်ကြာအောင် ခရီးနှင်ပြီး ‘ချန်ကုန်းလမ်းကြား’ သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ကျီချီ က အပူဒဏ်ကို ခဏတာ မေ့သွားခဲ့သည်။ ကောင်မလေးက မတရားသဖြင့် ဆက်ဆံခံရသလိုသာ ခံစားခဲ့ရပြီး ကျန်းချီ ၏ ရင်းနှီးမှုမရှိဘဲ အေးစက်နေသော မျက်နှာပေးကို ကြည့်ရင်း ကျီချီ ၏ နက်မှောင်သော မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် မျက်ရည်များ အလျှိုလျှို ဝဲတက်လာခဲ့သည်။
ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြားလေးမှာ ပူပြင်း၍ အိုက်စပ်နေပြီး လူများဖြစ်စေ၊ ထူထပ်စွာ ဆောက်လုပ်ထားသော အိမ်များဖြစ်စေ အရာရာတိုင်းသည် ပြင်းထန်သော နေရောင်ခြည်ကြောင့် အရည်ပျော်ကျသွားတော့မည့်အလား ခံစားနေရသည်။
ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ ကြားရခက်သော မုန့်ပြားသည်းရောင်းသူ၏ အသံ ဆူဆူညံညံ ထွက်ပေါ်လာသည် — "ဖာကောင်— ဖာကောင်—"
နေ့လယ်တိုင်း မုန့်သွားရောင်းလေ့ရှိသော လမ်းကြားထဲမှ အဘိုးအိုတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။ သူ ပြန်လာသည့်အခါတိုင်း အလေ့အထအတိုင်း အနည်းငယ် အော်ဟောင်းလေ့ရှိသည်… အဘိုးအို ပြန်လာပြီပေါ့။
ကျန်းချီ က ဤအချက်ကို သဘောပေါက်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ ဘေးတွင် တွဲလောင်းကျနေသော လက်ကို မသိမသာ တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ လက်သီးဆုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ တောက်ပသော မျက်ဝန်းအစုံမှာ မြူမှုန်များ ဖုံးလွှမ်းနေသကဲ့သို့ ဖန်သားကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း တစ်စုံတစ်ဦးကို အမူအရာမပါဘဲ ကြည့်သည့်အခါတွင်မူ အလွန်တရာမှပင် အေးစက်သွားတော့သည်။