ငါ့ခမည်းတော်ဧကရာဇ်ကစိတ်တွေကိုဖတ်နိုင်တယ်

ဝေဧကရာဇ်က သူ့ကိုယ်သူ မင်းကောင်းမင်းမြတ် မင်းတပါးလို့ အမြဲခံယူထားပါတယ်— အုပ်ချုပ်ရေးကလည်း ကောင်းမွန်တယ်၊ နန်းတွင်းရေးကလည်း သာယာငြိမ်းချမ်းတယ်၊ ဟာရမ် (ကြင်ယာတော်ဆောင်) ကလည်း တည်ငြိမ်ပြီး သားသမီးတွေကလည်း ထက်မြက်ပြီး ရိုသေကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့မှာ သူ့ကို မိုးကြိုးပစ်ချခံလိုက်ရတဲ့ အချိန်ကစလို့ လူတွေရဲ့ ရင်ထဲမှာ တွေးနေတာတွေကို စတင်ဖတ်ရှုနိုင်စွမ်း ရှိလာပါတော့တယ်။ အဲဒီအခါမှပဲ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူတိုင်းက မျက်နှာနှစ်ခွနဲ့ဖြစ်နေပြီး တစ်မျိုးပြောကာ တစ်ဖက်မှာ အခြားတစ်မျိုး တွေးနေကြမှန်း သိလိုက်ရတဲ့အခါ... ဝေဧကရာဇ် လုံးဝ စိတ်ဓာတ်ကျသွားပါတော့တယ်။ အို... ဒါဆိုရင် သူဟာ တကယ်တမ်းမှာ အလွန်ညံ့ဖျင်းတဲ့ ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်နေခဲ့တာပေါ့လေ! အဲဒီလို စိတ်ညစ်နေတုန်းမှာပဲ သူ့ရဲ့စိတ်ထဲကို အတွေးသံတစ်ခု ရောက်ရှိလာပါတယ် - "ဧကရာဇ်လုပ်ရတာ တကယ်ကို ပင်ပန်းဆင်းရဲစရာကြီး... ခွေးတောင်မှ ဧကရာဇ်တော့ မလုပ်ချင်ကြဘူး။" ဝေဧကရာဇ် - ??? အခြားသူတွေ တစ်ဘဝပြောင်းသွားကြတဲ့အခါ ရောက်တဲ့နေရာတိုင်းမှာ အလွန်အမင်း မငြိမ်မသက်မှုတွေနဲ့ ဖရိုဖရဲဖြစ်အောင် လုပ်တတ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာသစ်ကို စနစ်ကျတဲ့ တက်ဘလက်တစ်ခုနဲ့အတူ ပြောင်းလာခဲ့တဲ့ သားတော်ကိုး ဝေယု (Wei Yu) ကတော့ ဇာတ်လမ်းတွဲတွေထိုင်ကြည့်ပြီး ဝတ္ထုဖတ်ရင်း ပျင်းရိပျင်းရိနဲ့ အေးအေးလူလူ နေရတာထက် ပိုသာယာတဲ့ ဘဝကို မလိုချင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ဖခင် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရပြီးနောက်ပိုင်းမှာတော့ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားပါတော့တယ်။ ရုတ်တရက် အာရုံစိုက်ခံရခြင်း၊ မေးခွန်းထုတ်ခံရခြင်း၊ သတိရခံရခြင်း၊ ရာထူးခန့်အပ်ခံရခြင်းနဲ့ တာဝန်ကြီးတွေ ပေးအပ်ခံရခြင်းတို့နဲ့ ရင်ဆိုင်လာရပါတော့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာ ဝေယု တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အံ့အားသင့်စရာ အမှန်တရားတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်— ဘယ်လိုကြောင့်မှန်းမသိ၊ အရင်က လူတွေမျက်စိထဲမှာ အရိပ်အယောင်တောင် မထင်ရှားခဲ့တဲ့ ဒီသားတော်ကိုးဟာ မင်းသားသစ် (Crown Prince) ဖြစ်ဖို့အတွက် အသင့်တော်ဆုံးနဲ့ အကောင်းဆုံး လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပါတော့တယ်!