မဟာဝေနန်းတော်၊ ဧကရာဇ်၏စံနန်းဆောင်။
ဧကရာဇ်၏စံနန်းဆောင်သည် များသောအားဖြင့် တည်ငြိမ်အေးဆေးလေ့ရှိသော်လည်း ယနေ့တွင်မူ အပြင်ဘက်၌ ထူးထူးခြားခြား စည်ကားသိုက်မြိုက်နေသည်။
အနောက်ဆောင်မှ မိဖုရားများ၊ မင်းသားများ၊ မင်းသမီးများနှင့် မှူးမတ်အရာရှိကြီးများအားလုံး စံနန်းဆောင်အပြင်ဘက်တွင် စုရုံးရောက်ရှိနေကြပြီး အကြောင်းအရာတစ်ခုတည်းကိုသာ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးနေကြသည်။
ထိုအကြောင်းအရာမှာမူ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသည့် ဧကရာဇ်ဝေ၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေမှာ စိုးရိမ်စရာရှိ၊ မရှိပင် ဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပေသည်။ လွန်ခဲ့သည့်တစ်ရက်က မိုးသားတိမ်တိုက်များ အုံ့မှိုင်းနေသောနေ့တွင် ဧကရာဇ်ဝေမှာ နန်းတွင်းအစည်းအဝေးပြီး၍ စံနန်းဆောင်သို့ ပြန်လာစဉ် မိုးကြိုးတစ်ချက် ရုတ်တရက် ကျရောက်ပစ်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
မိုးကြိုးပစ်ခံရခြင်းသည် တော်ဝင်မိသားစုအတွက် အလွန်ပင် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
မိုးကြိုးဆိုသည်မှာ နတ်ဒဏ်သင့်ခြင်းဟု အယူရှိကြသည်။ လူအများ၏ အမြင်တွင် အလွန်ဆိုးရွားပြီး လူမဆန်သော ပြစ်မှုများကို ကျူးလွန်ထားသူများသာလျှင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမျက်ဒေါသကို ခံရလေ့ရှိသည်။
ဧကရာဇ်တစ်ပါး မိုးကြိုးပစ်ခံရခြင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံက မကျေနပ်ကြောင်း ပြသသည့် သင်္ကေတတစ်ခုအဖြစ် ရှုမြင်ကြသည်။
ဤသို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးကို တော်ဝင်မိသားစုအနေဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဖုံးကွယ်ထားလိုကြသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် မိုးကြိုးပစ်ခံရသည့်အချိန်မှာ အဆိုးရွားဆုံးဖြစ်နေခဲ့သည်။
၎င်းမှာ လူအများ မြင်တွေ့နေရသည့် နေ့ခင်းကြောင်တောင်အချိန်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မှူးမတ်များမှာ နန်းတွင်းအစည်းအဝေးမှ မပြန်ကြသေးဘဲ ထိုမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် ကြုံတွေ့လိုက်ရသဖြင့် တော်ဝင်မိသားစုအနေဖြင့် မည်သို့မျှ ဖုံးကွယ်၍ မရတော့ပေ။
သို့သော် ဖြစ်ရပ်မှာ မည်မျှပင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းနေပါစေ၊ စံနန်းဆောင်အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသူများ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာမူ တစ်ပုံစံတည်းပင် ဖြစ်နေကြသည်။
စိုးရိမ်ပူပန်မှု၊ မရိုးမရွဖြစ်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့် ဧကရာဇ်၏ ကျန်းမာရေးအပေါ် အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်ဟန်ဆောင်နေကြသည်။
အပြင်ဘက်တွင် လူများစွာ စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ အတွင်းဘက်ရှိ အခြေအနေမှာလည်း ထူးခြားမှုမရှိပေ။
ရွှေနဂါးပလ္လင်ပေါ်တွင် ဧကရာဇ်ဝေမှာ သတိလစ်မေ့မြောလျက် လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ လဲလျောင်းနေသည်။
ခမ်းနားထည်ဝါသော နန်းတွင်းဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာ အနီးရှိ ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသည်။ သူမ၏ မျက်ခုံးများမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တွန့်ချိုးနေသည်။ သူမ၏ အကြည့်များမှာ ဧကရာဇ်ထံနှင့် သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်နေသည့် သက်ကြီးရွယ်အို နန်းတွင်းသမားတော်ထံသို့ အလှည့်ကျ ရောက်ရှိနေသည်။
သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ နန်းတွင်းသမားတော်အချို့နှင့် နန်းတွင်းအစေခံများမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ဒူးထောက်လျက် ရှိနေကြသည်။
နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်စာမျှ စောင့်ဆိုင်းသော်လည်း အကြောင်းပြန်မှုမရှိသဖြင့် ထိုအမျိုးသမီးမှာ ဆရာဝန်အား အတင်းအကျပ် တိုက်တွန်းမိတော့သည်။
“နန်းတွင်းသမားတော်ဝမ်၊ ဧကရာဇ် ရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုရှိသလဲ။ ခင်ဗျားက နန်းတွင်းဆေးပညာဌာန မှာ အတော်ဆုံးသမားတော်ပဲ မဟုတ်လား။ အခုလောက်ဆိုရင် တစ်စုံတစ်ရာ အဖြေထွက်လောက်ပြီပေါ့!”
သူမ၏ စကားအဆုံးတွင် နန်းတွင်းသမားတော်ဝမ် သည် ခေါင်းမော့လာသည်။ သူ၏မျက်နှာတွင် ကြောက်ရွံ့ဟန်မရှိသော်လည်း ဝေဝါးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူသည် လေးစားစွာ ဒူးထောက်လျက် “အမျက်တော်ရှပါစေ၊ ဧကရီ။ ဧကရာဇ် ရဲ့ သွေးခုန်နှုန်းက ပုံမှန်ပါပဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ထူးခြားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုမှ မရှိပါဘူး” ဟု လျှောက်တင်လိုက်သည်။
“ဘာမှမဖြစ်ဘူး ဟုတ်လား”
ဧကရီ သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သတိလစ်နေသော ဧကရာဇ်အား ဝေဝါးသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ “ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတစ်ခုမှ မရှိဘူးဆိုရင် ဘာလို့ ဧကရာဇ်က မနိုးလာတာလဲ။ ဒါက သုံးရက်မြောက်နေ့တောင် ရှိနေပြီလေ။ ဒါမှမဟုတ်ရင်…”
မိုးကြိုးပစ်ခံရမှုကြောင့် သူ၏ ဦးနှောက် ထိခိုက်သွားခြင်းများ ဖြစ်နေမလား။
ဧကရီ သည် ထိုသို့ မတွေးချင်သော်လည်း သူမသိသလောက် သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် သူမ၏ ခင်ပွန်းသည်မှာ မိုးကြိုးပစ်ခံရသည့် ပထမဆုံးသော ဧကရာဇ် ဖြစ်နေသည်။
ပထမဆုံး ဖြစ်ရပ်ဖြစ်သည့်အတွက် မရေရာမှုများမှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ။ နန်းတွင်းသမားတော်ဝမ် မည်မျှပင် အရည်အချင်းရှိပါစေ၊ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ပတ်သက်၍ အတွေ့အကြုံရှိမည် မဟုတ်ပေ။
နန်းတွင်းသမားတော်ဝမ် သည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကြမ်းပြင်ကို ဝေဝါးစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
သွေးခုန်နှုန်းအရ ဧကရာဇ်၏ အခြေအနေမှာ ပုံမှန်ဖြစ်နေသည်။ တည်ငြိမ်ပြီး အေးဆေးနေကာ မြန်ဆန်ခြင်း၊ နှေးကွေးခြင်းမရှိဘဲ ကျန်းမာသူတစ်ဦး၏ စံပြသွေးခုန်နှုန်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထူးခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။
သို့သော်လည်း ဧကရာဇ်က အဘယ်ကြောင့် နိုးမလာရသနည်း။
အလွန်ပင်ပန်းနေ၍များလား။
[...ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ကြာအောင် အိပ်ပျော်နေလောက်တဲ့အထိတော့ မပင်ပန်းလောက်ပါဘူး...]
[မိုးကြိုးပစ်ခံရလို့ သူ့စိတ်များ ထိခိုက်သွားတာလား။ တောက်! ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ။ ဧကရာဇ်သာ နတ်ရွာစံသွားရင် ငါက မိဖုရားခေါင်ကြီးအနေနဲ့ ဘေးကင်းပါ့မလား...]
[အို... ငါ့ရဲ့ အရိုးအိုကြီးတွေကလည်း...]
[ဒူးတွေက အလွန်နာကျင်လိုက်တာ၊ အရိုးတွေတောင် အက်ကွဲသံ ကြားနေရသလိုပဲ... ဧကရီ က ငါတို့ကို ဘယ်တော့ အနားပေးမှာလဲ...]
ဧကရာဇ်ဝေ သည် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ အိပ်ပျော်နေခဲ့သလို ခံစားရပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာလည်း ကိုက်ခဲနေသည်။
သူသည် မျက်လုံးဖွင့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မျက်ခွံများမှာ မနိုင်မနင်း ဖြစ်နေသည်။
တစ်ပိုင်းတစ်စ သတိရနေသည့်ကြားမှပင် သူသည် အသံများစွာကို ကြားနေရသည်။
အချို့မှာ ရင်းနှီးပြီး အချို့မှာ မရင်းနှီးသော်လည်း အားလုံးမှာ သူ့အတွက်မူ ရိုင်းစိုင်းပြီး မလေးမစား လုပ်နေကြသည့်အသံများ ဖြစ်သည်။
သူ၏ အိပ်ဆောင်အတွင်းမှာပင် လူများက ကျယ်လောင်စွာ အငြင်းပွားနေကြရသလား။
အထူးသဖြင့် ဧကရီ က သူ့သေဆုံးမှုအကြောင်းကိုပင် ပြောဆိုနေသေးသည်!
သူမ၏ အသံကို သူသည် မျက်လုံးမှိတ်ထားသော်လည်း ခွဲခြားသိနိုင်သည်။
ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ! အလွန်ပင် ရိုင်းစိုင်းလွန်းသည်! သူမက သူ့အကြောင်းကို မည်သို့ ရဲဝံ့စွာ ပြောဆိုရက်သနည်း!
ဒေါသထွက်သွားသည့် ဧကရာဇ်ဝေ သည် ဒေါသကြောင့်ပင် အိပ်ရာမှ လန့်နိုးလာသည်။
သူသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး အိပ်ရာပေါ်သို့ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။
“ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ!”
အာဏာပါရမည့် အသံမှာ အိပ်ရာပေါ်တွင် ကြာရှည်လဲလျောင်းနေရသဖြင့် အားနည်းနေသည်။
သို့သော် အရေးကြီးသည်မှာ ထိုအချက် မဟုတ်ပေ။
အရေးကြီးသည်မှာ—ဧကရာဇ် နိုးလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သုံးရက်တိုင်တိုင် သတိလစ်နေခဲ့သည့် ဧကရာဇ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် နိုးထလာခဲ့ပြီ!
မည်သူမျှ သူ၏စကားကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။
ဧကရီ သည် ပထမဆုံး တုံ့ပြန်သူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ဝမ်းသာမျက်ရည်များဖြင့် အိပ်ရာဘေးသို့ ပြေးသွားသည်။
“ဧကရာဇ်၊ နောက်ဆုံးတော့ နိုးလာပြီပေါ့! ကောင်းကင်ဘုံကို ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ၊ ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ! နန်းတွင်းသမားတော်ဝမ်၊ ဧကရာဇ် ရဲ့ အခြေအနေကို မြန်မြန်စစ်ဆေးကြည့်စမ်း!”
[ဟူး—သက်သာရာရသွားပြီ၊ ငါတော့ အလွန်ကြောက်နေခဲ့တာ! မုဆိုးမ မဖြစ်ရတော့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ... ကိုယ်ပိုင်ကလေးတစ်ယောက်တော့ ရှိသင့်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကလေးမွေးရတာက အလွန်နာကျင်လွန်းတယ်။ ဘယ်မင်းသားက အလားအလာအရှိဆုံးလဲဆိုတာကိုတော့ ကြည့်ရဦးမယ်...]
ဧကရာဇ်ဝေ သည် ဧကရီ ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ အထူးသဖြင့် သူမ၏ ပါးစပ်ကို ကြည့်နေပြီး စိတ်ထဲတွင် ဝေဝါးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမ၏ အစောပိုင်းက ရိုင်းစိုင်းသော စကားများကိုပင် သူ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။
ခုနက ပြောလိုက်သူမှာ တကယ်ပဲ ဧကရီ ဟုတ်ပါသလား။
ဒါပေမဲ့ သူမ၏ ပါးစပ် လှုပ်ရှားသည်ကို သူ ဘာကြောင့် မမြင်လိုက်ရတာလဲ။
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဧကရီ!”
နန်းတွင်းသမားတော်ဝမ် သည် သက်ပြင်းကြီး ချလိုက်ပြီး ဧကရာဇ်၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် ဒူးထောက်လိုက်ပြန်သည်။
[တည်ငြိမ်တယ်၊ ပုံမှန်ပဲ၊ သွက်လက်တယ်၊ အရမ်းမပြင်းထန်သလို အရမ်းလည်း မအားနည်းဘူး... ဟုတ်တယ်၊ သွေးခုန်နှုန်းက ကျန်းမာပြီး သန်စွမ်းနေတယ်၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်း လုပ်ဆောင်ချက်တွေကလည်း တက်ကြွနေတယ်...]
ရုတ်တရက် ဧကရာဇ်ဝေ သည် နန်းတွင်းသမားတော်ဝမ် ၏ အသံကို ထပ်မံ ကြားလိုက်ရသည်။
သူ၏ အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်နေကာ တိတ်ဆိတ်နေသည့် သမားတော်ဝမ်ကို အေးဆေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
သူကြားလိုက်ရသည့် အသံမှာမူ အလွန်ရှုပ်ထွေးပြီး စိုးရိမ်နေသည့်အသံ ဖြစ်သည်—သမားတော်ဝမ်၏ တည်ငြိမ်အေးဆေးသည့် ပုံရိပ်နှင့် လုံးဝ မတူညီပေ။
[ဟင်? ဧကရာဇ် က ငါ့ကို ဘာလို့ အဲဒီလို ကြည့်နေတာလဲ။ သူ မကျေနပ်တာများလား။ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ဧကရာဇ် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ကျန်းမာနေတာပဲ၊ ငါလည်း ဘာမှ မမှားလုပ်မိထားတာ မဟုတ်ဘူး...]
တိတ်ဆိတ်နေသည့် သမားတော်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဧကရာဇ်ဝေ ၏ မျက်လုံးအိမ်များမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီးနောက် ပြန်လည် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူ၏ ရင်ထဲရှိ ထိတ်လန့်မှုမှာ တဖြည်းဖြည်း နက်ရှိုင်းလာသည်။
သူသည် မိမိ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို နားလည်သွားပုံရသည်။
ရှေးခေတ်ကာလက "စိတ်ဖတ်ခြင်း အတတ်ပညာ" ဟူ၍ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ငယ်စဉ်က စာပေဗဟုသုတများစွာကို ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသည့်အတွက် အချို့သောသူများသည် လူတို့၏ စိတ်ကို နားလည်နိုင်စွမ်းရှိပြီး လှည့်ဖြားနိုင်ကြောင်း၊ သူတစ်ပါး၏ စိတ်ကို မြင်နိုင်သကဲ့သို့ပင် ဆွဲဆောင်ခြင်း၊ လမ်းညွှန်ခြင်း၊ ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် လွှမ်းမိုးခြင်းများ ပြုလုပ်နိုင်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။
ဧကရာဇ်မင်းတို့၏ နန်းတွင်းဗျူဟာမှာ ထိုသို့သော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာမူ အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားနေသည်။
မည်သို့ဆိုစေ၊ သူသည် လူတို့၏ စိတ်ထဲမှ အကြံအစည်များကို အမှန်တကယ်ပင် မြင်နိုင်နေသည်။
ဧကရာဇ်ဝေ သည် နန်းတွင်းသမားတော်ဝမ် ကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အခြားသူများ၏ အတွေးများကို နားထောင်ရန် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။
ဧကရီ သည် အနီးတွင် ရပ်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ပြင်ပအကြည့်တွင် သူမ၏ အကြည့်များမှာ သူ၏ အပေါ်၌သာ ရှိနေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ မည်သည့်မင်းသားက အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်မည်ကို တွက်ချက်နေသည်။
[ပထမ၊ ဒုတိယ၊ စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမနဲ့ သတ္တမမင်းသား တို့မှာ အမေတွေ ရှိပြီးသား—အရမ်း ရှုပ်ထွေးတယ်။ တတိယမင်းသားက ဒီနှစ်မှာ ၂၃ နှစ် ရှိပြီ၊ လွယ်လွယ်နဲ့ ထိန်းချုပ်ဖို့ ခက်တယ်။ ဆဌမမင်းသားက ထုံအတယ်၊ ရွေးချယ်စရာ မဟုတ်ဘူး။ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား လား? သင့်တော်မယ် ထင်တယ်။ နဝမမင်းသား... မေ့လိုက်ပါတော့၊ ဧကရာဇ် က အဲဒီသားကိုတောင် သတိရမယ် မထင်ဘူး။]
ဧကရာဇ်ဝေ: …
သူ၏ သားတော်များမှာ တကယ်ပဲ ဤမျှလောက် တန်ဖိုးမဲ့နေကြသလား။ ဧကရီ ၏ ရွေးချယ်ခံရသည့် အရာများအဖြစ်သာ လျော့ကျသွားရသလား?!
ဧကရာဇ်ဝေ သည် ဧကရီ ကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
ဒီတော့၊ အမြဲတမ်း သူတော်စင်နှင့် တည်ငြိမ်သူအဖြစ် နာမည်ကြီးသည့် ဤ ဧကရီ မှာ အမြဲတမ်း သူနှင့် သူ၏သားတော်များကို စိတ်ထဲတွင် ဤသို့ပင် ထင်မြင်နေခဲ့တာပေါ့...
ဟက်!
အခန်း (၂)
အခန်း (၂)