ဧကရာဇ်ဝေနှင့် ဝန်ကြီးချုပ်တို့သည် အကျဉ်းချုပ် ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ကြသည်။ ဘေးဒုက္ခမှာ အရေးတကြီးဖြစ်နေသဖြင့် အချိန်ဆွဲ၍ အငြင်းပွားနေရန် အချိန်မရှိပေ။ တရားရုံးတော်အတွင်း အဓိက အငြင်းပွားနေသည့်အချက်မှာ ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းရန် မည်သူ့ကို စေလွှတ်သင့်သနည်းဟူသည့်အချက် ဖြစ်သည်။
ဝန်ကြီးချုပ် ကုန်းဆွန်ထိုင်နှင့် စစ်သေနာပတိ ဒူရှင်းတို့မှာ အပြင်းထန်ဆုံး ငြင်းခုံနေကြသည်။
"ဒါက ပြည်သူတွေရဲ့ အသက်အိုးအိမ်နဲ့ ဆိုင်တဲ့ကိစ္စပါ" ဟု ကုန်းဆွန်ထိုင်က အခိုင်အမာ ပြောသည်။ "ကျွန်တော်မျိုး အမြင်တော့ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့သူကို စေလွှတ်သင့်ပါတယ်။ ဒုတိယမင်းသားဟာ ဂျီနယ်မြေက သူပုန်တွေကို နှိမ်နင်းရာမှာ ထူးချွန်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ပြသခဲ့ပြီး ပြည်သူတွေကို နှစ်သိမ့်ပေးတတ်တဲ့ အစွမ်းရှိပါတယ်။ နောက်ပြီး သူ့ရဲ့ မင်းမျိုးမင်းနွယ်ဂုဏ်ပုဒ်က ဟူကျိုးပြည်သူတွေကို စိတ်အေးချမ်းသာ ဖြစ်စေမှာပါ"
ဒူရှင်းက ပြန်လည်ချေပသည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ဒုတိယမင်းသားကို စေလွှတ်ဖို့ဆိုတာ မသင့်လျော်ဘူးလို့ ကျွန်တော်မျိုး ထင်ပါတယ်။ ဟူကျိုးက ရေကြီးမှုက ပြင်းထန်ပြီး မလွဲမသွေ အဓိကရုဏ်းတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။ အဲ့ဒီအစား အကြီးဆုံးမင်းသားကို စေလွှတ်ဖို့ အကြံပြုလိုပါတယ်"
ကုန်းဆွန်ထိုင်က ခေါင်းခါသည်။ "အကြီးဆုံးမင်းသားက စိတ်သဘောထား ပွင့်လင်းဖြောင့်မတ်ပေမဲ့ ဘေးဒုက္ခကယ်ဆယ်ရေးဆိုတာ နူးညံ့သိမ်မွေ့တဲ့ သံတမန်ရေးရာမျိုး လိုအပ်ပါတယ်။ သူက ဒီတာဝန်အတွက် မသင့်တော်ပါဘူး"
"ဒုတိယမင်းသားက အကြီးဆုံးမင်းသားလောက် ကိုယ်ခံပညာမှာ မကျွမ်းကျင်ပါဘူး" ဟု ဒူရှင်းက ပြန်ပြောသည်။
"ဒုတိယမင်းသားက ပိုသင့်တော်ပါတယ်"
"အကြီးဆုံးမင်းသားပါ"
အခြားအမတ်များမှာမူ ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် အနေရခက်စွာ ရပ်နေကြသည်။ အငြင်းပွားမှုမှာ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် အခြားသူများမှာ ကြားဝင်ပြောရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ဧကရာဇ်ဝေ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လာပြီး ရပ်တန့်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"တော်တော့။ နှစ်ယောက်လုံး တိတ်ကြစမ်း" ဧကရာဇ်ဝေသည် အခန်းတွင်းကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ "အကြီးဆုံးနဲ့ ဒုတိယမင်းသားတို့ကလွဲရင် တခြား အကြံပြုစရာရှိသေးသလား" ကုန်းဆွန်ထိုင်နှင့် ဒူရှင်းတို့၏ အကြံပြုချက်များကို သူ ကျေနပ်ပုံမရသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
အမတ်များမှာမူ အခြေအနေကို ချိန်ဆရင်း တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ ဘေးဒုက္ခကယ်ဆယ်ရေးအတွက် တစ်စုံတစ်ဦးကို အကြံပြုခြင်းမှာ ဓားနှစ်ဖက်နှင့် တူသည်။ အကယ်၍ စေလွှတ်ခံရသူက အစီရင်ခံစာမှန်ကန်စွာ မတင်ပြခြင်း၊ စီမံခန့်ခွဲမှု ညံ့ဖျင်းခြင်း သို့မဟုတ် ကယ်ဆယ်ရေး ရန်ပုံငွေများကို ခိုးယူခြင်းတို့ ဖြစ်လာပါက အကြံပြုသူမှာ တာဝန်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ အမတ်အများစုမှာ အရည်အချင်းရှိကြသော်လည်း သဘာဝဘေးအန္တရာယ်၏ အန္တရာယ်များနှင့် ဖိအားများကြောင့် ဤတာဝန်မှာ ကျေးဇူးတင်မခံရသည့် အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ကုန်းဆွန်ထိုင်မှာ ဒုတိယမင်းသားအတွက် ဂုဏ်သတင်းနှင့် ဧကရာဇ်၏ အမြင်တွင် နေရာရစေရန် ရည်ရွယ်၍ တွန်းအားပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒူရှင်းမှာမူ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပိုမိုသန်မာသည့် အကြီးဆုံးမင်းသားသည်သာ ကြမ်းတမ်းသော အခြေအနေများနှင့် ပိုမိုသင့်တော်သည်ဟု ယုံကြည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဖေးကျိမှာမူ နိုင်ငံရေးအရ အကွက်ရွှေ့နေသည်များကို စိတ်မဝင်စားဘဲ ဘေးတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသည်။ ရေလွှမ်းမိုးမှု ထိန်းချုပ်ရေးသည် နည်းပညာအရ အဆောက်အအုံဝန်ကြီးဌာနနှင့် သက်ဆိုင်သော်လည်း ဝန်ကြီးချုပ်နှင့် စစ်သေနာပတိတို့၏ အငြင်းပွားမှုတွင် ပါဝင်ရန် စိတ်မရှိပေ။ နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ဧကရာဇ်လက်ထဲတွင်သာ ရှိကြောင်း သူသိပြီး၊ ဧကရာဇ်မှာလည်း စိတ်ကူးရပြီးလောက်ပြီဟု သူယူဆသည်။
ရေဘေးသင့်ပြည်သူများအတွက် စိုးရိမ်ခြင်းအပြင် ဖေးကျိ၏ စိတ်ထဲတွင် စစ်လက်နက်များ ပြန်လည်တပ်ဆင်ရေးကသာ လွှမ်းမိုးနေသည်။ ကုန်သည်များသမဂ္ဂ၏ ကျေးဇူးကြောင့် နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာတိုက်တွင် စီမံကိန်းကို ပြန်လည်စတင်ရန် ရန်ပုံငွေ ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ မှန်ပြောင်းလုပ်ငန်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် အဆောက်အအုံဝန်ကြီးဌာနသည် စစ်လက်နက်ထုတ်လုပ်ရေးဘက်သို့ အာရုံစိုက်နေသည်။
*ပင်ပန်းလိုက်တာ* ဟု ဖေးကျိ တွေးလိုက်သည်။ *အဆောက်အအုံဝန်ကြီးဌာနရဲ့ အလုပ်တွေက တိုးလာလိုက်တာ။ ဒီစစ်လက်နက်စီမံကိန်းက နှစ်နဲ့ချီကြာဦးမှာ—ဒီဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ဝေမျှပေးမယ့်သူ ရှာမှဖြစ်မယ်။ ရေကြောင်းဝန်ကြီးဌာနက တည်ဆောက်နေတဲ့ သင်္ဘောတွေကရော ဘယ်လိုရှိနေပြီလဲ... အဲ့တော့ ဟူကျိုးကို ဘယ်သူ့ကို စေလွှတ်ရမလဲ။*
ဧကရာဇ်ဝေက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဝန်ကြီးဖေး၊ မင်း အလုပ်များနေပုံပဲ"
အဆောက်အအုံဝန်ကြီးဌာန ဝန်ကြီးမှာ ကိုယ့်စီမံကိန်းနှင့်ကိုယ် အလုပ်များနေချိန်တွင် အခွန်တော်ဝန်ကြီးဌာနမှ ချီတီရှိုးမှာမူ ပို၍ပင် စိတ်ညစ်နေသည်။ *ဘုရားရေ၊ ဆောင်းရာသီလည်း ရောက်တော့မှာ၊ ဟူကျိုးက ရေဘေးသင့်နေတုန်းပဲ။ မြို့ဝန်တွေနဲ့ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး သုံးယောက်က အသုံးမကျတာလား။ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းတွေ ကြားနေရတာတောင် ဘာမှ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မထားကြဘူးလား။ အို... ငါ့ငွေတွေ!*
ချီ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ဧကရာဇ်မှာ သူ၏ အတွင်းစိတ်ထဲမှ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို မြင်နေရသည်။ *အင်း... ဝန်ကြီးချီ၊ မင်း အတော်ပင်ပန်းနေပါပြီ။*
ဧကရာဇ်ဝေက အခန်းထဲသို့ ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုလဲ။ သင့်တော်မယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူးလား"
အနီးတွင် ရပ်နေသည့် ဝေယွီက မျက်ခွံကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။ သူ အကြည့်လွှဲရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အသားညိုညို၊ မျက်နှာထားတင်းတင်းနှင့် တရားရေးဝန်ကြီး ရှေ့သို့ တိုးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုး ကိုးခုမြောက်မင်းသားကို အကြံပြုလိုပါတယ်"
*ဝေယွီ: ???*
ဝေယွီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ဆွန်ယီခန်း ပြောလိုက်သည့်အခါ အခန်းထဲရှိ မျက်လုံးအားလုံး သူ့ဆီသို့ ရောက်လာသည်။ အားလုံး၏ အကြည့်အောက်တွင် ဝေယွီက လက်ကို အလျင်အမြန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "မဟုတ်၊ မဟုတ်ပါဘူး။ ဝန်ကြီးဆွန်က အားပေးလွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော်က အားနည်းတဲ့ လူငယ်လေးပါ၊ ဘာစွမ်းအားမှလည်း မရှိပါဘူး။ စာပေမှာ ဒုတိယအစ်ကိုနဲ့ မယှဉ်နိုင်သလို၊ ကိုယ်ခံပညာမှာလည်း အကြီးဆုံးအစ်ကိုနဲ့ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က လုံးဝ မထိုက်တန်ပါဘူး!"
*ဒါ တရားရေးဝန်ကြီး ဆွန်ယီခန်း... ဆွန်ကျောက်ရဲ့ ဖခင်လား။* ဝေယွီ စိတ်ပူသွားသည်။ *တကယ်ပဲ ဆွန်ကျောက်ရဲ့ အဖေလား။ ဘာလို့ သူက ရုတ်တရက် ငါ့ကို နောက်ကျောဓားနဲ့ ထိုးရတာလဲ။ သူ့သားကိုလည်း ဟူကျိုးမှာ ဒုက္ခခံခိုင်းဖို့ ကြံစည်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်!*
ဆွန်ယီခန်းက မျက်နှာကို တည်ထားလျက် တရားဝင်သော လေသံဖြင့် ဆက်ပြောသည်။ "ကိုးခုမြောက်မင်းသားက နှိမ့်ချလွန်းပါတယ်။ ဂျီနယ်မြေက သူပုန်ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဒုတိယမင်းသားကိုယ်တိုင်က ကိုးခုမြောက်မင်းသားရဲ့ အကူအညီမပါရင် ဒီကိစ္စ ဒီလောက်မြန်မြန် ပြီးဆုံးမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဝန်ခံထားပါတယ်"
"ကိုးခုမြောက်မင်းသားက စာပေမှာ ကျွမ်းကျင်တာ မဟုတ်သလို ကိုယ်ခံပညာမှာလည်း ထူးချွန်တာ မဟုတ်ပေမဲ့" ဟု ဝေယွီ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေစဉ် ဆွန်ယီခန်းက ဆက်ပြောသည်။ "သူပုန်တွေကို ရဲရင့်မှု၊ ဗျူဟာမြောက်မှုနဲ့ ရင်ဆိုင်ရဲတာက အလားအလာကောင်းကို ပြသနေပါတယ်"
ဝေယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အတွေးများ လည်ပတ်နေသည်။
"နောက်ပြီး" ဟု ဆွန်ယီခန်းက ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။ "ကိုးခုမြောက်မင်းသားက ကုန်သည်များသမဂ္ဂကို ထူထောင်ဖို့ အရည်အချင်းရှိသူတွေကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီး ဝင်ငွေလမ်းကြောင်းသစ်တွေကို ဖော်ဆောင်ပေးကာ ပြည်သူတွေရဲ့ ဘဝကို တိုးတက်စေခဲ့ပါတယ်။ ဒါက သူ့ရဲ့ လူရွေးချယ်တတ်တဲ့ မျက်စိနဲ့ စီမံခန့်ခွဲနိုင်စွမ်းကို ပြသနေပါတယ်"
ဝေယွီမှာ မိမိသဘောနှင့်မဆိုင်ဘဲ ခေါင်းငြိမ့်မိသည်။
"ချုပ်ပြောရရင် အရှင်မင်းကြီး၊ ကိုးခုမြောက်မင်းသားက အသင့်တော်ဆုံးသူလို့ ကျွန်တော်မျိုး ယုံကြည်ပါတယ်"
ချီးကျူးစကားများမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသဖြင့် ဝေယွီ တစ်ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း အလျင်အမြန်ပင် ရှေ့သို့တိုးကာ ကျယ်လောင်စွာ ကန့်ကွက်လိုက်သည်။ "ဖခင်ဧကရာဇ်၊ ကျွန်တော် မဖြစ်သင့်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်!" *ဒီအဘိုးကြီးက ကောင်းကင်ပြိုကျတဲ့အထိ ချီးကျူးနေရင်တောင် ကျွန်တော် မသွားဘူး!*
ကုန်းဆွန်ထိုင်က အလျင်အမြန် ဝင်ပြောသည်။ "ကိုးခုမြောက်မင်းသားက ငယ်ပါသေးတယ်။ သူ့ကို စေလွှတ်တာ မသင့်တော်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။ အဲ့ဒီအစား—"
"အကြီးဆုံးမင်းသား သွားသင့်ပါတယ်" ဟု ဒူရှင်းက ဖြတ်ပြောသည်။ "ဝန်ကြီးချုပ်သာ အကြီးဆုံးမင်းသား မတော်ဘူးလို့ ယူဆပြီး ဒုတိယမင်းသားက ပိုကောင်းတယ်လို့ အခိုင်အမာ ပြောနေရင် နှစ်ယောက်လုံး စေလွှတ်လိုက်ကြတာပေါ့!"
ဝေယွီ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။ *ဟေ့၊ ဒီအကြံက မဆိုးဘူးပဲ။*
ဧကရာဇ်ဝေက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ *အကြီးဆုံးနဲ့ ဒုတိယမင်းသား နှစ်ယောက်လုံး သွားလို့တော့ မဖြစ်ဘူး။ သူတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက မကောင်းဘူး၊ တွေ့တိုင်း ရန်ဖြစ်နေကြတာ။ ဘေးဒုက္ခနေရာကို သွားရင်လည်း ကြောင်နဲ့ခွေးလိုပဲ ရန်ဖြစ်နေကြဦးမှာ။ အသေအလဲ ရန်ဖြစ်ကြရင် ဒုက္ခသည်တွေက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ဒါက ဟာသပဲ!*
ဧကရာဇ်ဝေသည် မင်းသားနှစ်ပါး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မည့် အကြံကို ပယ်ချလိုက်သည်။ နောက်ထပ် အငြင်းပွားမှုများ မဖြစ်စေရန်အတွက် နောက်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်သည်။ "ဟူကျိုးကယ်ဆယ်ရေး ခရီးစဉ်ကို ပညာရှိမင်းသားနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးမင်းသားတို့ အတူတူ တာဝန်ယူရမယ်"
*တတိယအစ်ကိုလား?*
သက်ပြင်းချကာ စိတ်သက်သာရာရလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် ဝေယွီမှာ တတိယအစ်ကိုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ သူ့ရင်ထဲမှာ ပို၍ပင် နာကျင်သွားသည်။ *အို... ဖေဖေ၊ ဘာလုပ်တာလဲ! ဘာလို့ တတိယအစ်ကိုကိုပါ ထည့်ခိုင်းရတာလဲ။ သူက သုတေသနဘက်ကျတဲ့ သိပ္ပံပညာရှင်မျိုးပါ၊ ဓာတ်ခွဲခန်းကပဲ သူ့နေရာပါ။ အဖေ သူ့ကို စေလွှတ်တာက ရှစ်ယောက်မြောက်အစ်ကိုကို ငါနဲ့အတူ လိုက်ခိုင်းတာလောက်တောင် မကောင်းဘူး!*
ဧကရာဇ်ဝေ: *?*
*သုတေသနဘက်ကျတဲ့ သိပ္ပံပညာရှင်ဆိုတာ ဘာလဲ?*