အစီရင်ခံစာတင်သွင်းသည့်ပုံစံများ အပြောင်းအလဲဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် အရာရှိများ၏စိတ်ထဲ၌ ခံစားချက်များ ရောပြွမ်းနေကြသည်။
စိတ်မကောင်းဖြစ်သူများမှာမူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဧကရာဇ် ကို မတွေ့မြင်ရတော့သည့် ဒေသန္တရအရာရှိများပင်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ စာပေအရေးအသား အစွမ်းအစကို ဂုဏ်ယူကြသူများဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်ထံ သစ္စာတော်ခံကြောင်း ပြသရန် စာပေစကားလုံးများကိုသာ အားကိုးကြသည်။ ဧကရာဇ်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့ဆုံ၍ ရင်းနှီးမှုမတည်ဆောက်နိုင်သဖြင့် အရေးအသားရှည်လျားပြီး အလွန်အမင်း ချီးမွမ်းခန်းဖွင့်ထားသည့် စာတမ်းများဖြင့်သာ ဧကရာဇ်၏စိတ်ကို ဖမ်းစားရန် ကျင့်သားရနေခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ စာလုံးရေကို တင်းကျပ်စွာ ကန့်သတ်လိုက်ပြီဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့အတွက်မှာ အလွန်ပင် စိတ်ဆင်းရဲစရာ ဖြစ်လာရသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ လက်တွေ့ကျသော အရာရှိများမှာမူ အလုပ်ကို တိုက်ရိုက်လုပ်ဆောင်ရသည်ကို နှစ်သက်ကြပြီး ရှည်လျားသည့် စာရွက်စာတမ်းများကို ဖတ်ရှုရသည်ကို မနှစ်မြို့ကြသဖြင့် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေကြသည်။ ပုံစံသစ်ကြောင့် ၎င်းတို့အနေဖြင့် စာများကို ထိရောက်စွာနှင့် လျင်မြန်စွာ ရေးသားနိုင်ကြသည်။ တသမတ်တည်းဖြစ်ပြီး တိုတောင်းရှင်းလင်းသည့် တည်ဆောက်ပုံကြောင့် အစီရင်ခံစာများကို စစ်ဆေးရသည့်လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် လန်းဆန်းစေသည်။
ဝေယွီ မှာမူ အထူးပင် ကျေနပ်နေသည်။
ဖခင်ဖြစ်သူအား အစီရင်ခံစာများ စစ်ဆေးရာတွင် စတင်ကူညီပေးခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ ဖခင်၏ ပျင်းရိမှုမှာ ပိုမိုဆိုးရွားလာပြီး သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်လာသည့် စာရွက်စာတမ်းပုံမှာလည်း နေ့စဉ်နှင့်အမျှ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ အကယ်၍သာ ဝေယွီ အနေဖြင့် စည်းမျဉ်းသစ်များနှင့် မကိုက်ညီသည့် အစီရင်ခံစာများကို အတည်မပြုဘဲ တင်းကျပ်စွာ ငြင်းပယ်မထားပါက ဖခင်၏ အလုပ်အားလုံးကို သူတစ်ယောက်တည်း လုပ်ပေးနေရတော့မည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ဖခင်ဖြစ်သူမှာ သူ၏လုပ်ရပ်အတွက် အကျိုးဆက်ကို ခံစားရတော့မည်ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် လက်ရှိဖြစ်ပေါ်နေသည့် ကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်သော အစီရင်ခံစာများအတွက် ပုံစံသတ်မှတ်ချက်များမှာ တင်းကျပ်လွန်းသဖြင့် လွယ်ကူသည့်အလုပ်မျိုး မဟုတ်ပေ။ ခွင့်ပြုထားသည့် စာလုံးရေမှာ များပြားသေးသော်လည်း တည်ဆောက်ပုံမှာ တိကျမှုရှိရန် လိုအပ်သည်။
အရင်က တစ်နာရီကျော်ကြာမြင့်လေ့ရှိသည့် လုပ်ငန်းတာဝန်ကို နာရီဝက်မပြည့်မီ အပြီးသတ်နိုင်လိုက်သောကြောင့် ဝေယွီ မှာ သွားဖုံးများပေါ်သည်အထိ ဝမ်းသာနေမိသည်။ နောက်ဆုံးအစီရင်ခံစာကို အတည်ပြုပြီးနောက် သူသည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားကာ အောင်နိုင်သူကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်မိသည့် အပြုံးကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ဘေးနားရှိ စားပွဲတွင် အလုပ်လုပ်နေသည့် ဖခင်ဖြစ်သူကို ခိုးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဘောပင်ကိုချကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"အဟွတ်၊ ဖခင်၊ သားကို ခွင့်ပြုပေးပါဦး"
မကြာသေးမီရက်များအတွင်း သူ၏အလုပ်ဝန်မှာ ပေါ့ပါးသွားသည်ကြောင့် ဖြစ်မည်၊ ဝေယွီ ထွက်ခွာတော့မည်ဆိုတိုင်း ဖခင်၏မျက်နှာမှာ အမြဲပင် မသာမယာ ဖြစ်နေတတ်သည်။ မလိုလားအပ်သည့် အာရုံစိုက်မှု သို့မဟုတ် ပြဿနာများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ဝေယွီ သည် ခွင့်တောင်းသည့်အခါတိုင်း အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ ပြုမူလေ့ရှိသည်။
ပြန်ကြားချက်မရသော်လည်း ဝေယွီ က ခွင့်ပြုသည်ဟု သဘောထားကာ လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လီချန် သည် အစီရင်ခံစာတစ်စောင်ကို ကိုင်လျက် အလျင်စလို ဝင်ရောက်လာသည်။
"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်၊ ဟူကျိုး မှာ ဘေးအန္တရာယ်ကျရောက်နေကြောင်း အရေးပေါ်သတင်း ရောက်ရှိလာပါတယ်!"
ဘေးအန္တရာယ် ဟုတ်လား။
ဝေယွီ သည် ခြေလှမ်းရပ်တန့်သွားသည်။
ဧကရာဇ်ဝေ သည်လည်း စားပွဲပေါ်မှ ခေါင်းမော့လာပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "တင်ပြလော့"
လီချန် သည် စာရွက်စာတမ်းကို အမြန်ပေးအပ်လိုက်သည်။ ဧကရာဇ်ဝေ သည် ၎င်းကိုယူကာ တံဆိပ်ကို ချက်ချင်းခွာလိုက်သည်။
ဝေယွီ သည် အကြောင်းအရာကို မမြင်ရသော်လည်း ဖခင်၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှု ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
နှစ်မိနစ်ခန့်အကြာတွင် ဧကရာဇ်ဝေ က အမိန့်ပေးလိုက်သည် - "သွားကြ၊ မြို့တော်ဝန်ကြီးသုံးဦးနဲ့ ဝန်ကြီးဌာနခြောက်ခုမှ ဝန်ကြီးတွေကို ချက်ချင်း နန်းတော်ကို ခေါ်လာခဲ့။ ဟူကျိုး မှာ ဖြစ်ပွားနေတဲ့ ရေကြီးရေလျှံမှုအကြောင်း ဆွေးနွေးရမယ်!"
"ဟူကျိုး ရေကြီးတာလား" ဝေယွီ က အံ့ဩစွာ အော်ပြောလိုက်မိသည်။
ဟူကျိုး သည် မြစ်ချောင်းများဖြင့် ကျစ်လျစ်စွာ တည်ရှိနေသည့် မြေပြန့်ဒေသဖြစ်သည်။ ဝေယွီ သည် ဒေသန္တရမှတ်တမ်းများကို ဖတ်ရှုဖူးသဖြင့် နွေရာသီနှင့် ဆောင်းဦးရာသီတွင် ထိုဒေသ၌ ရေကြီးလေ့ရှိကြောင်း သိထားသည်။ သို့သော် ယခုမှာ ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်း ဖြစ်နေပြီလေ!
ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရေကြီးရတာလဲ။
ဧကရာဇ်ဝေ သည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အစီရင်ခံစာကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "မင်းလည်း ကြည့်လိုက်ဦး"
အရင်ကဆိုလျှင် ဝေယွီ သည် ဖခင်က အပိုအလုပ်များ ထပ်ပေးမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ငြင်းဆန်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အခြေအနေမှာ အရေးတကြီးဖြစ်နေပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း အမှန်တရားကို သိလိုနေသည်။
ပြင်းထန်သည့် ပြဿနာများကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောထား၍ မရပေ။ သူသည် အစီရင်ခံစာကို ယူ၍ ဖတ်ရှုလိုက်သည် -
"စက်တင်ဘာလလယ်မှစ၍ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုကြောင့် တောင်ကျချောင်းရေနှင့် မြစ်ရေများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာသည်။ ဖန်မြစ်၊ ရွန်မြစ်နှင့် ဝမ်မြစ်တို့မှ ရေများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြိုဆင်းလာသဖြင့် တာတမံများ ကျိုးပေါက်ကာ လယ်ယာမြေများနှင့် လူနေအိမ်များ ရေနစ်မြုပ်ခဲ့သည်။ ရှင်းရှန်းစီရင်စု၊ တိုင်ချွမ်စီရင်စု၊ ချန်မြို့နယ် နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခရိုင်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော်မှ အစီရင်ခံစာများအရ ရေကျော်တက်မှုကြောင့် ခရိုင်အသီးသီးရှိ ရွာပေါင်းများစွာမှသည် ရွာပေါင်း တစ်ရာကျော်အထိ ရေနစ်မြုပ်ခဲ့ရသည်။ ပြိုကျပျက်စီးသွားသည့် အိမ်ခြေမှာ ဆယ်ဂဏန်းမှ ရာဂဏန်းအထိ ရှိပြီး သေဆုံးသူအရေအတွက်မှာလည်း ဆယ်ဂဏန်းခန့်အထိ ရှိကာ ထိခိုက်မှုပမာဏမှာ အမျိုးမျိုးဖြစ်နေပါသည်..."
အစီရင်ခံစာ အပြည့်အစုံကို မဖတ်ရသေးလျှင်ပင် ထိုအချက်အလက်များက ဝေယွီ ကို မျက်မှောင်ကြုတ်စေသည်။
"ဒါကတော့ ပြင်းထန်တဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ပါပဲ!"
အေးစက်နေသည့် ရာသီဥတု၊ ကျယ်ပြန့်သည့် ထိခိုက်မှုဧရိယာနှင့် ပြည်သူလူထု၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ ဝေယွီ သည် ဧကရာဇ်ဝေ ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ "ဖခင်ဧကရာဇ်၊ ဟူကျိုး ရဲ့ အခြေအနေက အလွန်အရေးကြီးနေပါပြီ။ ဒေသန္တရအုပ်ချုပ်ရေးမှူးက အခြေအနေကို တင်ပြပြီး အကူအညီပေးပို့ထားပေမယ့် ထိခိုက်ခံစားရတဲ့ လူဦးရေက အလွန်များပြားပါတယ်။ ဒေသခံအရာရှိတချို့က မျက်နှာလိုက်ပြီး အလုပ်လုပ်နေဖို့ပဲ ရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဖခင်အနေနဲ့ အကူအညီပေးရေးလုပ်ငန်းတွေကို ကြီးကြပ်ဖို့အတွက် အင်ပါယာသံတမန်တစ်ဦးကို ဟူကျိုး ထံ ချက်ချင်း စေလွှတ်သင့်တယ်လို့ သားထင်ပါတယ်"
အစီရင်ခံစာတွင် ရေကြီးမှုမှာ စက်တင်ဘာလလယ်ကတည်းက စတင်ခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြထားပြီး ယခုမှာ နိုဝင်ဘာလနှောင်းပိုင်း ဖြစ်နေပြီ - နှစ်လကျော်ပင် ရှိသွားပြီ! ဘေးသင့်ဒေသမှ ပြည်သူများ အဘယ်မျှ ဒုက္ခရောက်နေမည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။
ဤခေတ်ကာလတွင် ဘေးအန္တရာယ် တုံ့ပြန်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်မှာ ဆက်သွယ်ရေးနှေးကွေးမှုကြောင့် အဟန့်အတား ဖြစ်နေရသည်။ သာမန်အရာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့် ဒေသတွင်းမှ ဗဟိုအစိုးရထံ အစီရင်ခံစာရောက်ရန်ပင် တစ်လကြာမြင့်နိုင်ပြီး အများစုမှာ ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ရန် တစ်လမှ နှစ်လအထိ ကြာမြင့်တတ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ၎င်းတို့မှာ အပြစ်တင်ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် ရာထူးဆုံးရှုံးမည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းတို့ကြောင့် ဘေးအန္တရာယ်၏ အတိုင်းအတာကို ဖုံးကွယ်ထားတတ်ကြသည်။
မဟာဝေနိုင်ငံ ၏ စည်းမျဉ်းများမှာ တင်းကျပ်သော်လည်း - ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးပမ်းပါက လစာဖြတ်တောက်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး သုံးလကျော် ကြန့်ကြာပါက ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း ဟူကျိုး ၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးမှာ လက်ရှိတွင် အစီရင်ခံရမည့် ကာလအတွင်း၌ပင် ရှိနေသေးသည်။
ဗဟိုအစိုးရအနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အကျပ်အတည်းများကို စစ်ဆေးခြင်းနှင့် ကူညီကယ်ဆယ်ခြင်းဟူ၍ အဆင့်နှစ်ဆင့်ဖြင့် ကိုင်တွယ်လေ့ရှိသည်။ စစ်ဆေးခြင်းဆိုသည်မှာ ဘေးအန္တရာယ်ကို ကိုယ်တိုင်အတည်ပြုရန် ဘုရင်ခံတစ်ဦးကို စေလွှတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချက်အလက်အပေါ် အခြေခံ၍ ကယ်ဆယ်ရေးပစ္စည်းများနှင့် အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်များကို ထုတ်ပြန်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်များတွင် အဓိကအားဖြင့် အတင်းအကျပ် လုပ်အားပေးခိုင်းစေခြင်းကို ရပ်ဆိုင်းခြင်းနှင့် ငွေကြေး၊ စပါးတို့ကို တိုက်ရိုက် ထောက်ပံ့ပေးခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။
စစ်ဆေးသူတစ်ဦးကို စေလွှတ်ရန်မှာ မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမည်။ ဧကရာဇ်ဝေ သည် လက်ရှိတွင် မည်သူ့ကို စေလွှတ်ရမည်ကို တွေးတောကာ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်။
သို့သော် ဝေယွီ ၏ အကြံပြုချက်ကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ဧကရာဇ်ဝေ သည် အဓိပ္ပာယ်မဖော်နိုင်သည့် အကြည့်ဖြင့် သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ဝေယွီ သည် ဟူကျိုး အတွက် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် အာရုံစိုက်နေမိရာမှ ဖခင်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်လိုက်ကာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော်လည်း မိမိကိုယ်ကျိုးအတွက် ရည်ရွယ်သည့် သတိပေးစကားကို ပြောလိုက်သည်။
"ဖခင်၊ သားအနေနဲ့ မြို့တော်မှာ လုပ်စရာကိစ္စတွေ အများကြီးရှိပါတယ်၊ နေ့စဉ် တရားရုံးတက်ရတာ၊ ဖခင်ရဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို ကူညီစစ်ဆေးပေးရတာနဲ့ မအားလပ်ပါဘူး။ ပြီးတော့ ဖခင်ကလည်း နေ့တိုင်း အလုပ်တွေ ပင်ပန်းနေရတာ၊ သားက ဖခင်ရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို မျှဝေပေးခြင်းအားဖြင့် ဖခင်ကို စိတ်သက်သာရာ ရစေချင်ပါတယ်။ နောက်ပြီး ဟိုဘက်က အိမ်ခြံမြေကိစ္စတွေကလည်း သားအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာ ဖခင်လည်း သိတဲ့အတိုင်းပါပဲ"
သူသည် စေတနာရှိသူ၊ ရိုးသားသူနှင့် သားလိမ္မာတစ်ဦး ဖြစ်သည် - သူသည် ပြည်သူများ ဒုက္ခရောက်သည်ကို မကြည့်ရက်ပါ - သို့သော် ထိုသို့ဆိုတိုင်း သူကိုယ်တိုင် ဘေးသင့်ဒေသသို့ သွားရောက်၍ ဒုက္ခခံစားလိုသည်ဟု မဆိုလိုပေ!
ဧကရာဇ်ဝေ သည် ဝေယွီ ၏ အတွေးများကို မကြားယောင်ပြုကာ သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ပြစ်တင်ရှုတ်ချသည့် အကြည့်များဖြင့်သာ ကြည့်နေသည်။
ဝေယွီ : ……
သူသည် ငွေကြေးနှင့် ပစ္စည်းများ လှူဒါန်းရန် အဆင်သင့်ရှိပါသည်၊ အမှန်ပင်။ သို့သော် သူကိုယ်တိုင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားရောက်ရန်မှာ လုံးဝ မလိုအပ်ပေ။ သူသည် အသုံးမဝင်သူဖြစ်ရာ ထိုနေရာသို့ သွားခြင်းမှာ အစားအသောက်သာ အလကားကုန်မည်ဖြစ်ပြီး အနှောင့်အယှက်သာ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။
ဝေယွီ သည် ဖခင်နှင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ရင်ဆိုင်နေရစဉ်မှာပင် ဝန်ကြီးချုပ်နှင့် အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများ နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ အင်ပါယာတရားရုံး၏ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြပြီး ဝေယွီ ထက်စာလျှင် ဘေးအန္တရာယ်ဆိုင်ရာ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး လုပ်ငန်းများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ပိုမိုကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
၎င်းတို့သည် အစီရင်ခံစာကို ယူ၍ အခြေအနေကို လေ့လာပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်ဆောင်ရွက်မည့်အကြောင်း ဆွေးနွေးမှုများ စတင်ကြသည်။ ဝေယွီ သည် ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေ၍သာ နားထောင်နေရတော့သည်။