ဂုဏ်ထူးဆောင်ကျောက်တိုင်နှင့် ပတ်သက်သည့် ကောလာဟလများအကြောင်းမှာ ကိုးယောက်မြောက်ညီတော်ထံမှ အကြောင်းကြားစာတစ်စောင်မျှ မရရှိခဲ့သော်လည်း ထိုကိစ္စမှာ ထိုကောင်လေး၏လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း တတိယမင်းသား အသေအချာပင် သိရှိနေသည်။ သူ့ကို အကြောင်းမကြားခဲ့သည့်အတွက် နောင်တရ၍လား သို့မဟုတ် စာပေးစာယူ လမ်းခရီးတွင် ပျောက်ဆုံးသွား၍လား ဆိုသည်ကို တတိယမင်းသား စိတ်ဝင်စားမနေတော့ပေ။ ထိုအကြောင်းအရာများထဲတွင် နစ်မွန်းနေမည့်အစား ကောလာဟလများ၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဆန်းစစ်ခြင်းက ပို၍ထိရောက်မည်ဟု သူဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
တတိယမင်းသားသည် လူအုပ်စုကြားမှ သတင်းအချက်အလက်များ စုံစမ်းရန် မိုအမည်ရှိ အစေခံကို စေလွှတ်လိုက်သည်။ အစေခံမိုသည် တာဝန်ကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက်အချိန်အတွင်းမှာပင် ဂုဏ်ထူးဆောင်ကျောက်တိုင်နှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာအားလုံးကို စုံစမ်းသိရှိလာခဲ့သည်။ ငွေကြေး သို့မဟုတ် ပစ္စည်းဥစ္စာ လှူဒါန်းသူတိုင်း၏ အမည်များကို ကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် ထွင်းထုပေးမည်ဖြစ်ပြီး ဒေသဆိုင်ရာ မြို့နယ်ရုံးရှေ့တွင် စိုက်ထူထားမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ မည်သူမဆို လှူဒါန်းနိုင်ပြီး လှူဒါန်းသည့် ပမာဏအလိုက် ကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် ထွင်းထုမည့် အမည်အရွယ်အစားမှာလည်း ကွာခြားမည်ဖြစ်ကြောင်း သူက ရှင်းပြသည်။
"သခင်၊ ကျွန်တော် အတွင်းသတင်းရသူ အတော်များများနှင့် စကားပြောကြည့်တဲ့အခါ သူတို့အားလုံးက ဒီသတင်းဟာ ချန်မြို့နယ်ကနေ စတင်ပျံ့နှံ့လာတာလို့ ဆိုကြပါတယ်။ ဒါဆိုရင်... ဒီကောလာဟလတွေကို ကိုးယောက်မြောက် မင်းသားလေးကပဲ ဖြန့်လိုက်တာ ဖြစ်နိုင်မလားခင်ဗျ" ဟု အစေခံမိုက တတိယမင်းသား၏ မျက်နှာကို သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်ရင်း မေးမြန်းသည်။
တတိယမင်းသားမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားကပင်လျှင် ဤသတင်းမှာ ဝေယွီဆိုသည့် ထိုကောင်လေး၏ လက်ချက်ဟု ခန့်မှန်းမိနေသည်။ ခဏအကြာတွင် တတိယမင်းသားသည် မသိမသာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ထားလိုက်ပါတော့။ ဒီသတင်းက တကယ်တမ်းကျတော့ ငါတို့ရဲ့ ဘေးဒုက္ခကယ်ဆယ်ရေး လုပ်ငန်းတွေအတွက် အကျိုးရှိပါတယ်။ ရှင်းပြနေဖို့ မလိုပါဘူး။ စောင့်ကြည့်ဖို့ အမိန့်ပေးထားလိုက်ပါ၊ မကြာခင်မှာပဲ ငွေကြေးနဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေ လာရောက်လှူဒါန်းမယ့်သူတွေ ပေါ်လာပါလိမ့်မယ်။"
မြို့တော်တွင်ရှိစဉ်က တတိယမင်းသားသည် ဝေယွီနှင့် ရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ လွန်ခဲ့သည့်တစ်လက သူ၏ ကိုးယောက်မြောက်ညီတော်အပေါ် ထားရှိသည့် အမြင်မှာ ဘုရင်မင်းမြတ်အပေါ် နာခံပြီး အကြီးအကဲများအပေါ် ရိုသေလေးစားကာ ဉာဏ်ကောင်းပြီး ဗဟုသုတကြွယ်ဝသော်လည်း အလုပ်မလုပ်ချင်ဘဲ နန်းတွင်းကိစ္စများတွင် ပါဝင်ရန် စိတ်မပါသည့် သားတော်ကောင်းတစ်ဦးအဖြစ်သာ မှတ်ယူထားခဲ့သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် သူ၌ အသေးအဖွဲ အားနည်းချက်များ ရှိသော်လည်း ကြီးမားသည့် အပြစ်အနာအဆာမျိုး မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် ယခုမူ ဝေယွီ၏ လှည့်ကွက်အောက်တွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြီးနောက် တတိယမင်းသားသည် တစ်ချက်ချင်း သဘောပေါက်လာသည်။ ဤကိုးယောက်မြောက်ညီတော်မှာ အလွန်ပင် ငြိမ်သက်နေတတ်သူ မဟုတ်ပေ။ မိမိ၏ အစ်ကိုတော်ကို တစ်ခွန်းမျှ အသိမပေးဘဲ ဂုဏ်ထူးဆောင်ကျောက်တိုင်ဖြင့် လှူဒါန်းမှုများ ပြုလုပ်ရန် လျှို့ဝှက်စီစဉ်ခဲ့ခြင်းမှာ မည်သို့ဆိုလိုသနည်း။ ငွေကြေးနှင့် ပစ္စည်းများ ရောက်ရှိလာမှသာ သူ့ကို အသိပေးရန် စီစဉ်ထားခြင်းလော။
အမှန်တကယ်ပင် အစေခံမိုသာ ထိုကောလာဟလများကို ကြားမသိခဲ့ပါက တတိယမင်းသား စိုးရိမ်သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်လာနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ တတိယမင်းသား သတင်းကြားပြီး နောက်တစ်ရက်တွင်ပင် ဒေသခံ သူဌေးတစ်ဦးက ငွေစက္ကူများ ကိုင်ဆောင်ကာ လာရောက်တွေ့ဆုံသည်။
"မြို့ဝန်မင်း၊ ဟူကျိုးမှာ ရုတ်တရက် ရေကြီးမှုဖြစ်ပွားတာကြောင့် အပြစ်မဲ့ပြည်သူတွေ အခက်အခဲများစွာ ကြုံတွေ့နေရပါတယ်။ ဒါကို မြင်ရတာ ကျွန်တော့်ရင်ထဲမှာ မကောင်းပါဘူး။ မနေ့ကမှ မြို့ဝန်မင်း ကယ်ဆယ်ရေးအတွက် ရောက်ရှိလာတယ်လို့ ကြားသိရလို့ ကျွန်တော် အမြန်ဆုံး လာရောက်ခဲ့တာပါ။ ဒါက ဒုက္ခသည်တွေအတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ စေတနာလေးပါ။ အားမနာပါနဲ့ဗျာ..."
တတိယမင်းသား၏ ကယ်ဆယ်ရေးတဲအတွင်း၌ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် သူဌေးတစ်ဦးသည် သေတ္တာတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ မြို့ဝန်မင်းကို အملိုအမို ချီးမွမ်းစကားများ ပြောဆိုနေသည်။ တတိယမင်းသားသည် သေတ္တာကို နှစ်ချက်မျှ ငေးကြည့်လိုက်ပြီးမှ အစေခံမိုကို လက်ခံယူရန် လက်ဟန်ဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီအလှူဒါနကို ငါမှတ်ထားပေးမယ်။"
အစေခံမို သေတ္တာကို ယူလိုက်သည်ကို မြင်ပြီး မြို့ဝန်မင်း၏ အသိအမှတ်ပြုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူဌေးမှာ စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး သွားမရှိသည့် ပါးစပ်ဖြင့် ပြုံးဖြဲဖြဲလုပ်နေသည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မြို့ဝန်မင်း! မြို့တော်ကနေ ခရီးပန်းလာမှာပါ။ ကျွန်တော့်အိမ်မှာ အစားအသောက်တွေ အသင့်ပြင်ထားပေးဖို့ မှာထားပါတယ်။ စားသုံးပေးပါမလားခင်ဗျာ? အော်... ပြီးတော့ အပြင်က ဒုက္ခသည်တွေကိုလည်း ယာဂုတိုက်ကျွေးဖို့ ကျွန်တော့်အစေခံတွေကို အမိန့်ပေးထားပါတယ်ဗျ။"
တတိယမင်းသားမှာမူ - "..."
ထိုသူဌေး၏ မျှော်လင့်ချက်ကြီးမားသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း တတိယမင်းသား တိတ်ဆိတ်စွာ သက်ပြင်းချကာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါစားပြီးပါပြီ။"
သူဌေး၏ မျက်လုံးများမှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မှေးမှိန်သွားသည်။ "အော်... ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော် အားနာလိုက်တာ။"
တတိယမင်းသားမှာမူ - "..."
"ဒါ... ဒါဆိုရင်ရော မြို့ဝန်မင်း တခြားဘာများ စိတ်ဝင်စားပါသေးလဲခင်ဗျာ..."
တတိယမင်းသားမှာမူ - *? ဘာကို စိတ်ဝင်စားရမှာလဲ? သူ ဘာပြောချင်နေတာလဲ?*
နောက်ဆုံးတွင် အစေခံမိုသည် ထိုသူဌေးကို အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့သည်။ လှူဒါန်းသူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အစေခံမိုက သေတ္တာကို တတိယမင်းသားရှေ့တွင် ချပေးလိုက်သည်။ တတိယမင်းသားက "အပြင်မှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ သွားကြည့်ချေ" ဟု ဆိုသည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ သခင်။"
အစေခံမို ထွက်သွားပြီးနောက် တတိယမင်းသားသည် သေတ္တာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ အတွင်း၌ သူဌေး၏ လှူဒါန်းမှုစာရင်းမှာ ငွေငါးထောင်တဲလ်၊ ဆန်မုန့် ငါးရာရှီ၊ လျှော်ထည် အထုပ်ငါးရာနှင့် ဆေးဝါးအမျိုးမျိုးတို့ ဖြစ်သည်။ စာရင်းကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် တတိယမင်းသားသည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် စာရင်းကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ ထိုင်နေရင်း သူ၏ မျက်ခုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း တွန့်ချိုးလာသည်။
ဤခံစားချက်ကို မည်သို့ ဖော်ပြရမည်နည်း။ အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများ ရုတ်တရက် စီးဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ တတိယမင်းသားသည် ကိုယ်ကျိုးအတွက် ငွေကြေးကို စိတ်မဝင်စားသော်လည်း ဤကဲ့သို့ အရင်းအမြစ်များ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် အခမဲ့ပစ္စည်းများ အများအပြား ရရှိမည့် အလားအလာကိုမူ အံ့အားသင့်မိသည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ နန်းတော်၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကို အသုံးချပြီး ကျောက်တိုင်စိုက်ထူမည်ဟု အမိန့်ထုတ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ဖြစ်လာခြင်းလော။ အဘယ်ကြောင့် ယခင်က မည်သူမျှ ဤနည်းလမ်းဖြင့် သူဌေးများကို လှူဒါန်းရန် မလှုံ့ဆော်ခဲ့ကြသနည်း။ ဝေယွီသည် တကယ်ပင် ဉာဏ်ကောင်းလှသည်။
***
တတိယမင်းသားသည် နန်းတော်၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လျှော့ချရန်အတွက် ငွေကြေးနှင့် ပစ္စည်းများ စုဆောင်းနေစဉ်တွင် ဝေယွီသည် အင်းပိုင်ရှင် ရှန်ထံမှ ရရှိထားသည့် စားနပ်ရိက္ခာများကို ယူဆောင်ကာ သူ၏ တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်၍ ဝူဖူမြို့နယ်မှ ချန်မြို့နယ်ဆီသို့ ချီတက်လာခဲ့သည်။
ချန်မြို့နယ်တွင် ဖြစ်ပွားသည့် ဘေးဒုက္ခမှာ ရေလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် အဆိုးရွားဆုံးဖြစ်သည်။ မြို့နယ်အတွင်းသို့ ဆယ်မိုင်မျှ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ဝေယွီသည် နေရာအနှံ့ ပေါက်ရောက်နေသည့် တောမြက်များနှင့် လမ်းမများပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသည့် ရုပ်အလောင်းများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ တုန်လှုပ်သွားသည်။ လမ်းဘေးတွင် ယင်ကောင်များနှင့် ခြင်များ ဝိုင်းအုံနေသည့် အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အနည်းငယ်မှာလည်း အသက်ငင်နေရသည့် အခြေအနေဖြစ်သည်။
ဤဝေးလံခေါင်ဖျားသည့် ဒေသ၏ အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် ဤသည်မှာ ရွှေ့ပြောင်းဒုက္ခသည်များ ငတ်မွတ်နေကြသည့် မြို့ပြင်၏ အခြေအနေမျှသာလော သို့မဟုတ် တစ်မြို့နယ်လုံး၏ အခြေအနေလော ဆိုသည်ကို ဝေယွီ မခွဲခြားနိုင်ပေ။ အမှန်တရားကို သိရှိရန်အတွက် သူ၏တပ်ဖွဲ့ကို သန့်ရှင်းသည့် နေရာတစ်ခုတွင် စခန်းချရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
သူသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အနည်းငယ်ကို ခေါ်ဆောင်လာစေပြီး နှစ်ရက်ကြာ နွေးထွေးသည့် ဆန်ပြုတ်များ တိုက်ကျွေးပြီးနောက် တစ်ယောက်မှာ သတိပြန်လည်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဝေယွီသည် ကြီးမားသည့် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်တွင် ထိုင်လျက် မီးသွေးခဲဖြင့် လူ့ခန္ဓာဗေဒ ပုံကြမ်းကို ရေးဆွဲနေသည်။
ထိုကဲ့သို့သော ပုံများသည် ဤခေတ်ကာလတွင် ရှားပါးလှသည်။ ဆရာဝန်အချို့နှင့် ရုပ်အလောင်းစစ်ဆေးသူများမှလွဲ၍ ကျန်သူများအတွက်မူ ကြည့်ရှုရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု ဝေယွီ ယူဆထားသည်။
ရုတ်တရက် အနီးရှိ သစ်ပင်နောက်မှ လူတစ်ယောက် ပေါ်လာသည်။ "သခင်၊ တစ်ယောက် သတိရလာပါပြီ။"
ဝေယွီ မော့မကြည့်ဘဲ အသံနှစ်ချက်ပြုကာ ထိုလူကို ပြန်သွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ သူသည် အူသိမ်ပိုင်းကို ရေးဆွဲနေဆဲဖြစ်သဖြင့် သူတို့အနေဖြင့် ခဏမျှ စောင့်ဆိုင်းရဦးမည် ဖြစ်သည်။
ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်များ အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည့် အလုပ်ကြိုးစားသူ ဝေယွီ၏ ပုံဆွဲချက်မှာ အလွန်ပင် လက်တွေ့ဆန်လှသည်။ မင်းသားလေး ပုံဆွဲနေသည်ကို သစ်ပင်ပေါ်မှ ထိုင်ကြည့်နေသည့် ဒင်းဖားဆိုင်မှာမူ ဤပုံကို ဒုတိယအကြိမ် မကြည့်ချင်တော့ပေ။ မင်းသားလေးသည် လူ့ခန္ဓာဗေဒ ပုံကြမ်းတွင် လူ၏မျက်လုံးကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှကြီးအောင် ဆွဲရသနည်းဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ! လူ့ခန္ဓာဗေဒ ပုံကြမ်းဆွဲရာတွင် မည်သူက ကာတွန်းမျက်နှာမျိုးကို ရေးဆွဲတတ်သနည်း။