ပြန်လည်မွေးဖွားခဲ့သော်လည်း ထိုသူဌေးသားလေးရဲ့ ချည်နှောင်မှုမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပါဘူး

အရင်ဘဝတုန်းက ဝမ်ယွီ က ဂျီအန်နင်ကို အတင်းအဓမ္မနမ်းခဲ့ဖူးပါတယ်။ အဲဒီအခါမှာ ဂျီအန်နင်က သူ့ပါးစပ်က သွေးထွက်တဲ့အထိ မျက်နှာကို အပြင်းအထန် ရိုက်ပုတ်ခဲ့ဖူးတယ်။ "မင်း... ကိုငါ တကယ်ကြိုက်တယ်လို့ မထင်လိုက်နဲ့နော်" လို့ သူကလည်း လက်ညိုးထိုးပြီး ပါးစပ်ထောင့်က သွေးတွေကို လက်ဖမိုးနဲ့ သုတ်ရင်း ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ "ရှင်ပြောတဲ့ ကြိုက်တယ်ဆိုတာက ကျမရဲ့ ရုပ်ကို နှစ်သက်ယစ်မူးနေတာ တစ်ခုတည်းပါပဲ" လို့ ဘဝကို ရုန်းကန်နေရတဲ့ ကျောင်းသူ ဂျီအန်နင်က အေးစက်စက် ပြန်ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ဂျီအန်နင်သေဆုံးသွားတဲ့အခါ သူမရဲ့ ဝိညာဉ်ဟာ လွင့်မျောသွားခဲ့ရပြီး၊ သူမကို အမြဲတမ်း ပတ်သက်နှောင့်ယှက်နေခဲ့တဲ့ အဲဒီချမ်းသာတဲ့ လူငယ်လေးရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ခံစားချက်တွေကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်။ သူဟာ တိတ်ဆိတ်တဲ့ ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံမှာ လသာဆောင်ပေါ် ရပ်ရင်း "ငါ မင်းအတွက် လက်စားချေပေးပြီးပြီ" လို့ တိုးတိုးလေး ညည်းတွားခဲ့ပါတော့တယ်။ စိတ်ကူးအသိတစ်ခုနဲ့တင် ဂျီအန်နင်ဟာ တက္ကသိုလ်ပထမနှစ်ဘဝကို အချိန်ခရီးသွားပြီး ပြန်လည် မွေးဖွားလာခဲ့တယ်။ ဒီအချိန်မှာတော့ သူမ မသေသေးပါဘူး။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့လက်တွေဟာလည်း သူမအတွက်နဲ့ သွေးစွန်းခဲ့ခြင်း မရှိသေးပါဘူး။ "ဂျီအန်နိင်၊ ငါ့လက်ထဲကနေ လွတ်လမ်းရှာဖို့တောင် စိတ်တောင်မကူးနဲ့" လို့ သူက သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး မာန်တင်းကာ မေးစေ့ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ်။ "ရှင် ကျမကို ဘာလို့ကြိုက်တာလဲ? ကျမရဲ့ ရုပ်ကိုပဲ ကြိုက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား?" လို့ ဂျီအန်နိင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ခြေဖျားထောက်ကာ ဝမ်ယွီရဲ့ ပါးလွှာပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို ပြန်လည်နမ်းရှိုက်လိုက်ပါတယ်။ လူအုပ်ထဲမှာ ခင်ဗျားကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်လိုက်ရတဲ့အချိန်ကတည်းက ခင်ဗျားကို ကျုပ်ရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ မြင်ပြီးသားပါ။ ကျုပ်က ခင်ဗျားကို မုန်တိုင်းတွေ၊ မိုးရေတွေထဲကနေ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးချင်ပြီး ရင်ခွင်ထဲမှာ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်ထားချင်ပါတယ်။ [ပထမဆုံး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ခင်ဗျားပဲ ဖြစ်နေပါတယ်။ ခင်ဗျားဟာ ကျုပ်ရဲ့ ဘဝသေဆုံးခြင်းနဲ့ ရှင်သန်ခြင်း အားလုံးပါပဲ]