ဝမ်ဂိုအန်းအနေဖြင့် ဝမ်ယွီ ထက်ဦးအောင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချုပ်နှောင်မှုများမှ ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် ဝမ်ယွီ သည် သူ၏အရင်းအနှီးသား မဟုတ်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ယွီ မှာမူ သူ၏သားအရင်းပင် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။
သွေးသားရင်းချာပင်လျှင် သူ့ကို မချုပ်နှောင်နိုင်သည့်အခါ အခြားသော ချုပ်နှောင်မှုများမှာ ပို၍ပင် လွယ်ကူစွာ ကျော်လွှားနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဝမ်ဂိုအန်းသည် သူ၏အရွယ်တွင် ဝမ်ယွီ ထက်ပင် ဤကိစ္စရပ်များကို ပို၍ ကြိုတင်တွေးတောထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဝမ်ယွီ သည် ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသည့်အခါ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်မိသည်။ "ကောင်းပါပြီ၊ မင်းသဘောအတိုင်းပါပဲ။"
သို့သော်လည်း သူသည် ရှောင်ဆုန်နှင့် ရှောင်ပိုင်တို့အတွက် စကားတစ်ခွန်းတော့ ပြောချင်သေးသည်။ "ကလေးသုံးယောက်လုံးကို တန်းတူညီမျှ ဆက်ဆံပေးပါ။"
ဝမ်ဂိုအန်းက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ငါလည်း လုပ်ပေးချင်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ ကျန်တဲ့ခွန်အားတွေက သိပ်မရှိတော့ဘူးလေ။"
ဝမ်ဂိုအန်းသည် အိုမင်းလာပြီဖြစ်ရာ ရှေးယခင်က ဝမ်ယွီ ကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့စဉ်ကဲ့သို့ တတိယမျိုးဆက်ကို အားစိုက်ထုတ်ပေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူ ကျန်းမာနေဆဲအချိန်တွင် သားဦးကို အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင်သာ ပြုစုပေးနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။
အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ခြင်း၏ အားသာချက်မှာလည်း ဝမ်ဂိုအန်းက ဂျွန်ဂျွန်ကို ရွေးချယ်ရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤအချက်က သားဦးများသည် မိမိတို့၏ မောင်နှမများထက် သာလွန်ပြီး ဆက်ခံသူများ ဖြစ်လာလေ့ရှိသည်ကို ရှင်းပြနေသည်။ စောစီးစွာ မွေးဖွားလာခြင်းမှာ အားသာချက်ရှိသည်မှာ အသေအချာပင်။
"ဂျွန်ဂျွန် အရွယ်ရောက်တဲ့အထိတော့ ငါ အသက်ရှင်အောင် ကြိုးစားကြည့်ဦးမယ်။" ဝမ်ဂိုအန်းက သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။ "ဂျွန်ဂျွန် အိမ်ထောင်ပြုတာကို မြင်ရပြီး လေးဆက်မြောက် မျိုးဆက်တွေနဲ့အတူ စုစုစည်းစည်း နေရမယ်လို့တော့ ငါ မမျှော်လင့်တော့ပါဘူး။"
"မင်းရဲ့ ပြုစုပျိုးထောင်ရေး အစီအစဉ်တွေနဲ့ဆိုရင် မင်းတောင် အသက်ရှင်ပါ့မလားမသိဘူး။" ဝမ်ယွီ က လှောင်ပြောင်သလို ပြောလိုက်သည်။ "ဂျွန်ဂျွန် အိမ်ထောင်ပြုတာကို မြင်ရဖို့ဆိုတာ ငါတောင် အသက်ရှင်ပါ့မလား မသေချာဘူး။"
ဝမ်ယွီ သည် ဝမ်ဂိုအန်း၏ မှတ်စုစာအုပ်ပါ LCD မျက်နှာပြင်ကို မကျေမနပ်ဖြင့် ထိုးဆွလိုက်သည်။
ဝမ်ဂိုအန်း၏ "ဆက်ခံသူ လေ့ကျင့်ရေးအစီအစဉ်" သည် "ခံစားချက်များနှင့် အိမ်ထောင်ရေး" ဟူသော အခန်းကဏ္ဍသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
【အသက်နှစ်ဆယ်မတိုင်ခင် စိတ်ကြိုက်တွဲနိုင်သည်】
【အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်လျှင် အမျိုးသားများသည် မျိုးပွားခြင်းနှင့် ဖျော်ဖြေရေးအတွက်သာ ဖြစ်သည်ကို နားလည်ထားပါ】
【ကလေးယူသည့်အခါ သုက်ရည်လှူဒါန်းသူကောင်းကို ရွေးချယ်ပါ။ ပထမဦးစွာ ကျန်းမာရမည်၊ ဒုတိယအနေဖြင့် ဉာဏ်ကောင်းရမည်၊ တတိယအနေဖြင့် ရုပ်ရည်ချောမောရမည်】
...
ဂျီအန်းနင်း သည် ထိုမိတ္တူကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စကားပင်မပြောနိုင်တော့ပေ။
ဝမ်မိသားစု၏ ထူးခြားပြီး ကိုယ်ကျင့်တရားအရ မေးခွန်းထုတ်စရာဖြစ်သည့် အမြင်များသည် နေရာတိုင်းတွင် ထင်ရှားနေသည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ကလေးတစ်ယောက်၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုသည် လူတစ်ယောက်တည်းအပေါ်တွင် မူတည်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ကလေးတစ်ယောက်၏ စရိုက်လက္ခဏာ ပုံဖော်မှုတွင် မိသားစုဝင်အားလုံး၏ လွှမ်းမိုးမှု ပါဝင်နေသည်။ ဝမ်တို့နှစ်ဦးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် မှောင်မိုက်သော စွမ်းအင်များကို သူမ လျော့ပါးစေနိုင်လိမ့်မည်ဟု ဂျီအန်းနင်း မျှော်လင့်မိသည်။
ထိုသို့သော မိသားစုမျိုးတွင် မွေးဖွားလာသည့် ဝမ်ရှုဂျွန်၏ ဘဝသည် အလွန်ပင် ကံကောင်းလွန်းနေသယောင် ရှိသည်။
သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အဘိုးဖြစ်သူ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် နေထိုင်ပြုမူခဲ့ရပြီး ဝမ်ဂိုအန်းမှာ သူမ၏ စရိုက်လက္ခဏာအပေါ် အနက်ရှိုင်းဆုံး လွှမ်းမိုးမှုရှိခဲ့သည်။ ရှစ်နှစ်၊ ကိုးနှစ်အရွယ်မှာပင် သူမသည် ပြတ်သားပြီး ရဲဝံ့သည့်ဘက်ကို ပြသခဲ့သည်။
သူမသည် ဝမ်ဂိုအန်းနှင့် ဝမ်ယွီ နှစ်ဦးလုံးကို ဆင်တူနေသည်။
သို့သော် သူမသည် မိသားစုဝင်အားလုံးနည်းတူ မိသားစုနှောင်ကြိုးကိုလည်း တန်ဖိုးထားသူဖြစ်သည်။
သူမနှင့် အဘိုးဖြစ်သူအကြားတွင် မိဘများပင် မမီနိုင်သည့် ရင်းနှီးမှုမျိုး ရှိနေသည်။
သူမ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ကြီးပြင်းလာပြီး သူမျှော်လင့်ထားသည့် လူမျိုးဖြစ်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ဂိုအန်းမှာ ပို၍ပင် ကျေနပ်အားရနေသည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဝမ်ဂိုအန်းသည် သူချစ်မြတ်နိုးရသည့် မြေးမလေး အရွယ်ရောက်သည်ကို မမြင်လိုက်ရပေ။ သူမ ဆယ့်ခုနစ်နှစ်အရွယ်တွင် သူသည် ငြိမ်းချမ်းစွာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။
ရိုးရာစကားအရ ပြောရလျှင် ၎င်းကို ကောင်းမွန်သော ကွယ်လွန်ခြင်းဟု ဆိုနိုင်ပေမည်။
ဝမ်ဂိုအန်းသည် သူ၏ဘဝကို လွတ်လပ်စွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး သူ၏ နောက်ဆုံးအချိန်များမှာလည်း ပျော်ရွှင်ပြည့်စုံခဲ့ရာ လူအများပင် အားကျခဲ့ကြသည်။
သူသည် တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်သားသမီးများ မကျန်ရစ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏သား ဝမ်ယွီ နှင့် မြေးသုံးယောက်အပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အမှတ်အသားများကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။
အမွေဆက်ခံခြင်းဆိုသည်မှာ သွေးသားရင်းချာ ဖြစ်မှသာ ရသည်မဟုတ်ပေ။
ဈာပနတွင် ရှောင်ဆုန်နှင့် ရှောင်ပိုင်တို့မှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ငိုကြွေးနေကြသည်။
ဝမ်ယွီ သည် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝမ်ရှုဂျွန်မှာ ငေးငိုင်နေသော်လည်း မျက်ရည်တစ်ပေါက်မျှ ကျမလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် ဝမ်ဂိုအန်း၏ အချစ်ဆုံးမြေး ဖြစ်သည်မှာ အသေအချာပင်။
ညဉ့်နက်သော် ဂျီအန်းနင်း နိုးလာသည့်အခါ ခေါင်းအုံးဘေးတွင် လူမရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လသာဆောင်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည့်အခါ ဝမ်ယွီ ထိုင်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
ဝမ်ယွီ သည် ဂျီအန်းနင်း ၏ အဘွားကွယ်လွန်သွားသည့်နောက်ပိုင်း နှစ်ပေါင်းများစွာ မသောက်တော့သည့် ဆေးလိပ်ကို ပြန်သောက်နေသည်။
ပြာခွက်ထဲတွင် ဆေးလိပ်တိုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် သူ၏လက်ချောင်းကြားမှ ဆေးလိပ်ကို ယူလိုက်ပြီး ငြှိမ်းသတ်လိုက်သည်။ "အဘိုးက မင်း အဆုတ်ကင်ဆာဖြစ်မှာကို မလိုလားဘူးလေ။"
ဝမ်ယွီ သည် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများမှာ နီရဲနေသည်။
သူ၏ အရင်းအနှီးဖခင်မှာ အသက်ရှင်လျက်ရှိပြီး ထောင်ဒဏ်ကျခံနေရသည်။ သို့သော် ဝမ်ယွီ အတွက်မူ သူ၏ အစစ်အမှန်ဖခင်မှာ ဝမ်ဂိုအန်းသာဖြစ်သည်။
သူ၏ကလေးများအမြင်တွင် သူသည် အသက်အရွယ်ရလာပြီဖြစ်ပြီး ဖခင်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ယနေ့မှစ၍ သူသည် ဖခင်မရှိတော့သူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် သူ့ကို နားလည်ပေးသည်။
သူမသည် လက်ဆန့်ထုတ်ပြီး သူ၏ နားထင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။
ဝမ်ယွီ သည် သူမ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ညင်သာစွာ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။ ဂျီအန်းနင်း သည် သူ၏ပုခုံးပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ မှီထားလိုက်ပြီး ထိုစုံတွဲမှာ တိတ်ဆိတ်စွာပင် ထိုင်နေကြသည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဝမ်ယွီ က ပြောသည်။ "ကျွန်မ ဂျွန်ဂျွန်အတွက် စိတ်ပူမိတယ်။"
ဂျွန်ဂျွန်မှာမူ ငိုလည်းမငို၊ ဘာတုံ့ပြန်မှုမျှလည်း မပြပေ။
ထိုသို့သော အချိန်များကို ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည့် ဂျီအန်းနင်း က ပြောသည်။ "သူ့ကို အချိန်ပေးလိုက်ပါ။"
ဂျွန်ဂျွန်၏ ဝမ်းနည်းမှု ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်းမှာ တစ်ပတ်အကြာတွင်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဝမ်ဂိုအန်း ထိုင်ခဲ့သည့် စားပွဲခုံလွတ်ကို ဝမ်ယွီ က အစားထိုး ဝင်ရောက်ထိုင်လိုက်ချိန်တွင်ပင် ဂျွန်ဂျွန်၏ ဝမ်းနည်းမှုများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး စားပွဲဝိုင်းတွင် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးလိုက်တော့သည်။
ရှောင်ဆုန်နှင့် ရှောင်ပိုင်တို့က သူမ၏ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ရပ်လျက် နှစ်သိမ့်စကားများ ပြောဆိုပေးကြသည်။
ဝမ်ယွီ နှင့် ဂျီအန်းနင်း တို့အတွက်မူ သူမ၏ ဝမ်းနည်းမှုကို နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်ဖော်ပြသလာသည်ကို မြင်ရခြင်းမှာ သက်သာရာရစေသည်။
ဝမ်ယွီ သည် ဂျွန်ဂျွန်ကို စာကြည့်ခန်းထဲသို့ ခေါ်လိုက်သည်။
ဝမ်ဂိုအန်း၏ စာကြည့်ခန်းဟောင်းသည် ယခုအခါ ဝမ်ယွီ ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။
ဝမ်ယွီ သည် ဂျွန်ဂျွန်ကို သူ မူကြိုတက်စဉ်က ဝမ်ဂိုအန်း ရေးဆွဲပေးခဲ့သည့် "ဆက်ခံသူ ပြုစုပျိုးထောင်ရေး အစီအစဉ်" ကို ပြသလိုက်သည်။ "မင်းအဘိုးက ဒီအစီအစဉ်ကို မင်းအတွက် လုပ်ပေးခဲ့တာ။ အခုကစပြီး ငါက ဒါကို ဆက်လုပ်သွားမယ်။ မင်း၊ ရှောင်ဆုန်နဲ့ ရှောင်ပိုင်တို့ဟာ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို တန်းတူရရှိကြလိမ့်မယ်။ မင်းက မိန်းကလေးဖြစ်နေလို့ မမျှတတာမျိုး လုံးဝမရှိစေရဘူး။"
ဂျွန်ဂျွန်မှာ သူမ၏ အနာဂတ်အတွက် အဘိုးဖြစ်သူ ကြိုတင်စီစဉ်ပေးခဲ့မှုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသော်လည်း မေးခွန်းထုတ်စရာ ရှိနေသေးသည်။ "မိန်းကလေးဖြစ်တာက ဘာများ မှားနေလို့လဲ။"
လွန်ခဲ့သည့် ဆယ်စုနှစ်အတွင်း လူ့အဖွဲ့အစည်းသည် နည်းပညာပိုင်းတွင်သာမက တန်ဖိုးထားမှုများ ပြောင်းလဲလာခြင်း၌ပါ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။
ဤမိသားစုအတွင်း ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသည့် ဂျွန်ဂျွန်တစ်ယောက် “မိန်းကလေးတွေက ယောက်ျားလေးတွေထက် ညံ့တယ်” ဆိုသည့် အတွေးမျိုးကို တစ်ခါမျှ ကြားဖူးနားဝမရှိခဲ့ပေ။
ဝမ်ယွီ သည် ခဏတာ စကားမပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။
လွန်ခဲ့သည့် ဆယ်စုနှစ်ကျော်က ကျဉ်းမြောင်းပြီး အစဉ်အလာအတိုင်းသာ တွေးခေါ်တတ်သည့် စိတ်သဘောထားများကို ပြန်တွေးကြည့်မိသောအခါ သူတို့၏ အတွေးအခေါ်များမှာ မည်မျှကန့်သတ်ချက်များရှိခဲ့သည်ကို သူသဘောပေါက်လိုက်သည်။
ဝမ်ယွီ သည် သူ၏ဖခင် ဝမ်ဂွမ်အန်းထက် တကယ်တမ်း သာလွန်သည်ဟု ခံစားရသည့် တစ်ခုတည်းသောအချက်မှာ အိမ်ထောင်ပြုခြင်းနှင့် ကလေးယူခြင်းကို စောစီးစွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ယခုအခါတွင် သူ၏ကလေးများ ကြီးပြင်းလာကြပြီဖြစ်သော်လည်း အသက်အရွယ်ရလာသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် သူသည် ကလေးများကို လမ်းပြပေးရန်နှင့် စောင့်ရှောက်ရန်အတွက် လုံလောက်သည့် အားအင်များ ရှိနေသေးသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဝမ်ယွီ ကတော့ သူကိုယ်သူ အတော်လေး ငယ်ရွယ်ပြီး သန်စွမ်းနေသေးသည်ဟု သတ်မှတ်ထားကာ ကလေးများကို တစ်ဆင့်ချင်း သင်ကြားပေးရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ အရွယ်ရောက်လာမည့် ခရီးလမ်းတွင် အဖော်ပြုပေးရန် အချိန်များစွာ ရှိနေသေးသည်ဟု ယူဆထားသည်။
ဝမ်ရှူဂျွန်သည် အမေရိကန်သို့ ပညာသင်သွားခဲ့ပြီး တတိယနှစ်တွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အသုံးစရိတ်ဖြင့် အတန်းဖော်တစ်ဦးထံမှ မကြာသေးမီက မှတ်ပုံတင်ထားသော မူပိုင်ခွင့်တစ်ခုကို ဝယ်ယူခဲ့ကာ ဤနည်းပညာ၏ အသုံးချမှုများကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေ့လာရန် တရုတ်နိုင်ငံတွင် ကုမ္ပဏီတစ်ခု တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ဂျွန်ဂျွန် တရုတ်နိုင်ငံသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် သူမ၏ အသုံးစရိတ်ဖြင့် တည်ထောင်ခဲ့သော ကုမ္ပဏီမှာ တန်ဖိုးငွေ ဘီလီယံနှင့်ချီ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ဂျွန်ဂျွန်သည် သာမန်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များနှင့် မတူညီသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ဝမ်မိသားစု၏ ကျောထောက်နောက်ခံဖြင့် သူမသည် အမျိုးမျိုးသော အကူအညီများကို ရယူနိုင်ခဲ့ရာ သူမ၏ အောင်မြင်မှုမှာ ပိုမိုလွယ်ကူခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ အောင်မြင်မှုများသည် သက်ကြီးရွယ်အိုများကို စိတ်လှုပ်ရှားစေဆဲပင်။
သို့သော် ဂျွန်ဂျွန်၏ ယခုတစ်ခေါက် ပြန်လာခြင်းသည် ဝမ်ယွီ နှင့် ဂျီအန်းနင်း တို့အတွက် မမျှော်လင့်ထားသည့် အံ့အားသင့်စရာတစ်ခုကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။
သူမ ကိုယ်ဝန်ရှိလျက် ပြန်ရောက်လာခြင်းပင်။
ဝမ်ယွီ/ဂျီအန်းနင်း တို့က “...!” ဟုသာ အော်မိသည်။ ဒါ ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ!
သက်ကြီးရွယ်အိုများမှာ အမှန်ပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြသော်လည်း ဂျွန်ဂျွန်ကမူ ဂရုမစိုက်ပေ။ “သမီး စဉ်းစားပြီးပြီ၊ ပြန်ရောက်ရင် အလုပ်တွေများနေမှာမို့လို့ ဒီကိစ္စကို အရင်ရှင်းထားလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်လို့ တွေးမိလိုက်တာပါ”
“ဘာပြောတယ်? ရှင်းရှင်းပြောစမ်း!” ဝမ်ယွီ မှာ ခေါင်းကိုက်လာသည်။ “ဘယ်သူ့ကလေးလဲ? ဂျိုးလား၊ ဒါမှမဟုတ် အန်ဒရူးလား?”
“ဘယ်သူမှမဟုတ်ဘူး” ဂျွန်ဂျွန်က ပြန်ပြောသည်။ “သမီး သုက်ပိုးလှူတဲ့သူနဲ့ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မှတ်တမ်းတွေအရ သူက ဟားဗတ်ဘွဲ့ရ၊ တရုတ်-အနောက်တိုင်း ကပြား၊ ဆံပင်အနက်ရောင်၊ မြစိမ်းရောင်မျက်လုံးပိုင်ရှင်၊ အရပ် ၁၈၈ စင်တီမီတာရှိတဲ့သူပါ”
“!!!” ဝမ်ယွီ နှင့် ဂျီအန်းနင်း တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး “သမီးပြောတာက...” ဟု တစ်ပြိုင်နက်တည်း မေးလိုက်ကြသည်။
“ဟုတ်တယ်” ဂျွန်ဂျွန်က သူမ၏ ခါးကို ကိုင်ထားရင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ “သမီး အရည်အသွေးမြင့် သုက်ပိုးကို ဝယ်ထားလိုက်တာ”
ဂျွန်ဂျွန်သည် အလွန်ယုံကြည်ချက်ရှိရှိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူမကို ဘယ်သူက အပြစ်တင်နိုင်ပါ့မလဲ? ပြည်တွင်းအစိုးရသည် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းကို အားပေးသည့်အနေဖြင့် သုက်ပိုးရောင်းချမှုကို ခွင့်မပြုရန် တင်းကျပ်ထားသည်။ ကလေးလိုချင်သော်လည်း အိမ်ထောင်မပြုလိုသည့် တရုတ်နိုင်ငံရှိ တစ်ကိုယ်ရေအမျိုးသမီး အများအပြားမှာ အမေရိကန်မှ သုက်ပိုးဝယ်ယူခြင်းမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိကြပေ။
ဝမ်ယွီ မှာ အမှန်ပင် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ပေ။ ယခုခေတ်တွင် တစ်ကိုယ်ရေဖြစ်ပြီး ကလေးမရှိခြင်းမှာ အလွန်သာမန်ကိစ္စဖြစ်နေပြီး တစ်ကိုယ်ရေအမျိုးသမီးများ နိုင်ငံခြားသို့သွားကာ သုက်ပိုးဝယ်၍ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်းမှာလည်း ထူးဆန်းသည့်ကိစ္စ မဟုတ်တော့သော်လည်း မိဘတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် မိမိ၏ကလေးများ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတွင် အောင်မြင်ရုံသာမက မိသားစုဘဝတွင်လည်း ပျော်ရွှင်နေသည်ကို မြင်ချင်သည်မှာ အမှန်ပင်။
“အို ဘုရားသခင်ရယ်” ဂျွန်ဂျွန်က သူမ၏ မျက်လုံးများကို လှိမ့်လိုက်ပြီး မယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဖေဖေက အဖိုးထက်တောင် ပိုပြီး ရှေးရိုးစွဲနေပါလား! ဖေဖေကလည်း တကယ့်ကို ခေါင်းမာသူပဲ။ အဖိုးတောင် သမီး အိမ်ထောင်ပြုစရာ မလိုဘူးလို့ ထင်နေတာ။ မယုံရင် သမီးအတွက် အဖိုး ဘယ်လို အစီအစဉ်တွေ ရေးဆွဲပေးထားလဲဆိုတာ သွားကြည့်လိုက်လေ”
ဝမ်ယွီ သည် သူ၏ ငယ်စဉ်အခါက သူကိုယ်တိုင်မှာ လူပွေတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှုရှိခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင်မူ မျိုးဆက်သစ်တို့၏ အမြင်တွင် ရှေးရိုးစွဲသူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ ဒါက တကယ့်ကို ကံကြမ္မာရဲ့ အလှည့်အပြောင်းပဲ!
ဂျီအန်းနင်း သည် ကြားဝင်ဖြေရှင်းပေးလိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ ချစ်လှစွာသော သမီးဖြစ်သူကို ထောက်ခံရင်း နူးညံ့စွာ ဆုံးမလိုက်သည်၊ “နှစ်ယောက်လုံး စကားကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ပြောကြစမ်းပါ”
ဂျီအန်းနင်း ၏ အမြင်တွင် ၎င်းမှာ ကြီးမားသည့် ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်က သူမသည် ကျောင်းဝင်းအတွင်း လူမှုရေးလုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင်ခဲ့ရာ ဤခေတ်မှ မိန်းကလေးငယ်များနှင့် မကြာခဏ ထိတွေ့ခဲ့ရသည်။ မျိုးဆက်သစ်တို့၏ အတွေးအခေါ်မှာ သူတို့နှင့် မတူညီကြောင်း သူမ နားလည်သည်။
အချိန်ကာလများမှာ အမှန်ပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။
အထူးသဖြင့် ဂျီအန်းနင်း ၏ ကလေးမွေးဖွားခြင်းနှင့် ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြည့်လျှင် သူတို့၏ မိသားစုအခြေအနေတွင် ဤအရာမှာ ခက်ခဲသည့် အလုပ်မဟုတ်ပေ။ တစ်ကိုယ်ရေမိခင်များအနေဖြင့် ကလေးပြုစုရာတွင် အားနည်းချက်တစ်ခုခုရှိသည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ ကလေး၏ ကြီးထွားမှုတွင် ပါဝင်သည့် အရွယ်ရောက်ပြီးသော အမျိုးသားမရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်ယွီ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။
ဝမ်ယွီ အသက် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ? သူ၏ အမျိုးသားဘဝ အထွတ်အထိပ်ကာလမှာ မကုန်ဆုံးသေးပေ။ သူ၏ သူငယ်ချင်းများထဲတွင် လွန်ခဲ့သည့်လကမှ ဖခင်ဖြစ်လာသူပင် ရှိသေးသည်။
ထို့အပြင် အဖိုးဖြစ်သူမှလွဲ၍ ဤကလေးတွင် တက်ကြွလှသည့် ဦးလေးနှစ်ဦးလည်း ရှိသေးသည်။
အခြေအနေများကို တစ်ခုချင်းစီ စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ဝမ်ယွီ သည် ဤကိစ္စမှာ ကြီးကြီးမားမားမဟုတ်ဟု အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်မှာ ဂျွန်ဂျွန်ကဲ့သို့သော မိန်းကလေးတစ်ယောက်က မိဘများကို အသိမပေးဘဲ ဤမျှကြီးမားသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်လိုက်ခြင်းပင်! သူမ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မိဘများနှင့် တိုင်ပင်မဆွေးနွေးဘဲ နေနိုင်ရတာလဲ?
“အရွယ်ရောက်ပြီးသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သမီးရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဘဝနဲ့ သမီးရဲ့ သားအိမ်က သမီးကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်လို့မရတဲ့ ကိစ္စမျိုးလား?” ဂျွန်ဂျွန်က သူမ၏ အပြုအမူကို ခုခံပြောဆိုလိုက်သည်။
သူမသည် မှားယွင်းသည့်အရာကို လုပ်မိသည်ဟု မထင်မှတ်ထားသဖြင့် ဝမ်ယွီ ကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် သူမ၏ နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး “အမေက သမီး ဒီလောက်စောစော ကလေးယူလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိလို့ပါ” ဟု ပြောသည်။
ဂျွန်ဂျွန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး “သမီးက အမေတို့ဆီကပဲ သင်ယူလိုက်တာပေါ့! စောစောမွေးရင် အသားအရေ ပြန်ကောင်းတယ်ဆိုတာ မဟုတ်ဘူးလား? အမေ့ကို ကြည့်လေ၊ အမေတို့ စောစောမွေးထားပြီးတော့ အခုထိ ဒီလောက် ငယ်ရွယ်နုပျိုနေတုန်းပဲ”
ဂျီအန်းနင်း သည် ရှောင်ဆုန်နှင့် ရှောင်ပိုင်တို့ကို မွေးဖွားပြီးနောက်တွင် စုံတွဲနှစ်ဦးလုံးက နောက်ထပ် ကလေးမယူတော့ရန် ဆွေးနွေးဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဂျီအန်းနင်း မှာ ငယ်ရွယ်သေးပြီး လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကာ ချမ်းသာကြွယ်ဝသည့် မိသားစုအတွင်း သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် ကြည့်ကောင်းနေဆဲဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူမနှင့် ဂျွန်ဂျွန်တို့မှာ ညီအစ်မများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။
“သမီး အိမ်ထောင်မပြုတော့ဘူးလို့ စဉ်းစားထားပေမဲ့ ကလေးတော့ ယူလို့ရသေးတယ်လို့ ထင်ထားတာ” ဟု ဂျွန်ဂျွန်က ဆိုသည်။ “စဉ်းစားကြည့်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ကလေးယူမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရင် အလုပ်တွေ မများသေးခင်၊ ကိုယ်တိုင်လည်း ငယ်ရွယ်ကျန်းမာနေတုန်းမှာ လုပ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်လေ။ မဟုတ်ရင် သမီး အစီအစဉ်ထဲမှာ လုပ်စရာတွေက အရမ်းများနေတာ။ မေမေ၊ ဖေဖေ၊ သမီးရဲ့ အစီအစဉ်ကို ကြည့်ချင်ကြလား?”
...
ဆယ်နှစ်ကြာပြီးနောက် X ပြည်နယ်၏ ထူးချွန်လူငယ် ဆယ်ဦးရွေးချယ်ပွဲတွင် “ငါးမန်း” ဟု လူသိများသည့် ဝမ်အဖွဲ့အစည်း၏ လူငယ်ခေါင်းဆောင် ဂျွန်ဂျွန်သည် စာရင်းဝင်သွားခဲ့သည်။ သတင်းဓာတ်ပုံများတွင် သူမသည် ယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြုံးရယ်နေသည်။
ပုံနှိပ်မီဒီယာများ မရှိတော့သဖြင့် ဝမ်ယွီ သည် သတင်းစာကို ပုံနှိပ်ထုတ်ယူပြီး ဝမ်ဂွမ်အန်း၏ ဂူဗိမာန်ရှေ့တွင် မီးရှို့လိုက်သည်။ စာရွက်များ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားချိန်တွင် ဝမ်ယွီ သည် သူ၏နောက်တွင် ရပ်နေသည့် ကလေးဆီသို့ လှည့်လိုက်ပြီး “ဒိုဒို၊ ဒီကိုလာ၊ မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးကို ဂါရဝပြုလိုက်ဦး” ဟု ခေါ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့!” ထိုအရွယ်ရှိ ကောင်လေးသည် တည်ငြိမ်အောင် မနေနိုင်ဘဲ အနည်းငယ် ခုန်ပေါက်ကာ အနားသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
“ဘိုးဘိုး ဝမ်ဂွမ်အန်းရေ! သမီးကို မှတ်မိသေးလား?” ကလေးငယ်သည် ဂူဗိမာန်ကျောက်တိုင်ပေါ်ရှိ အဘိုးအို၏ ဟိုလိုဂရမ်ပုံရိပ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ “သမီးက ဘိုးဘိုးရဲ့ မြစ်လေးပါ။ ဘိုးဘိုးလိုပဲ သမီးရဲ့ နာမည်ကလည်း ဝမ်ပါပဲ!”
[ဇာတ်သိမ်း]