ဂျီအန်းနင်းသည် မီးတွင်းအောင်းနေဆဲဖြစ်သဖြင့် ယောက္ခမဖြစ်သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို မသိရှိပေ။ ဝမ်ယွီကို ဤအကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်၍ အသိပေးခဲ့သူမှာ သူတို့၏သမီးလေး ဂျွန်ဂျွန်ပင်ဖြစ်သည်။
"အဘိုးက ကွန်ပျူတာနဲ့ပဲ အမြဲကစားနေတယ်" ဟု ကလေးမလေးက ပြောသည်။
ဂျွန်ဂျွန်၏ "ကွန်ပျူတာနဲ့ ကစားခြင်း" ဟူသည်မှာ လူကြီးများ ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် အလုပ်များနေခြင်းကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။
ဝမ်ယွီသည် ဝမ်ဂိုအန်းတစ်ယောက် ဘာတွေလုပ်ပြီး အလုပ်ရှုပ်နေသလဲဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်ရသည်။ အငြိမ်းစားယူပြီးနောက်ပိုင်း ဘဝတွင် ဂျွန်ဂျွန်နှင့် အချိန်ဖြုန်းခြင်းက အရေးအကြီးဆုံးမဟုတ်ပေလော။
သို့သော် ဝမ်ယွီ စာကြည့်ခန်းထဲ ဝင်သွားတိုင်း ဝမ်ဂိုအန်းသည် လက်ပ်တော့ကို အမြန်ပိတ်လိုက်ပြီးမှ စကားစပြောလေ့ရှိသည်။ ဤသို့သောအဖြစ်အပျက်မျိုး အကြိမ်ကြိမ်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး ထိုလုပ်ရပ်မှာ အတော်ပင် သိသာထင်ရှားလှသည်။
သားအဖနှစ်ယောက်မှာ အမြဲတမ်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းရှိကြပြီး တန်ဖိုးထားမှုနှင့် စိတ်သဘောထားချင်း တူညီကြသဖြင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုရာတွင် အဆင်ပြေချောမွေ့ကြသည်။
ဝမ်ဂိုအန်းတွင် ဝမ်ယွီကို မပြောပြဘဲ ဝှက်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်လေးတစ်ခုရှိနေပြီး ထိုအချက်က ဝမ်ယွီကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်။
တစ်နေ့တွင် အလုပ်မများသည့်အချိန်၌ ဝမ်ယွီသည် ဇနီးဖြစ်သူကို တွေ့ရန် နေ့လယ်ပိုင်းတွင် အိမ်သို့ စောစောပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။
ခြံဝင်းထဲတွင် မြက်ခင်းပြင်ကျယ်ကြီးနှင့် သစ်ပင်ရိပ်များရှိပြီး အောက်တွင် ပြင်ပစားပွဲနှင့် ကုလားထိုင်များ ရှိသည်။ ဝမ်ယွီသည် သစ်ပင်အောက်တွင် ထိုင်ကာ လက်ပ်တော့ဖြင့် စာရိုက်နေသော ဝမ်ဂိုအန်းကို မြင်လိုက်ရသည်။
ဝမ်ယွီသည် နောက်ပြောင်ချင်စိတ် ပေါ်လာသည်။
သူသည် ဖိနပ်ကိုချွတ်လိုက်ပြီး ကြောင်တစ်ကောင်လို ခြေသံလုံအောင် လျှောက်သွားကာ ဝမ်ဂိုအန်း၏ နောက်ကျောဘက်သို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်၍ ခိုးကြည့်လိုက်သည်။
အနည်းငယ် စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ဝမ်ယွီမှာ မူးဝေသွားသလိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် တိတ်တဆိတ် နောက်ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။ ထိုညနေခင်းတွင် သူသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။
ဂျီအန်းနင်းသည် သူ့တွင် တစ်ခုခုမှားနေမှန်း ရိပ်မိသွားပြီး "ဘာဖြစ်တာလဲ။ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့လို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ယွီသည် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် "ဖေဖေ ဘာတွေလုပ်နေလဲ သိလား" ဟု ပြန်မေးသည်။
ဂျီအန်းနင်းက စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် "မသိပါဘူး။ ဖေဖေ ဘာလုပ်နေလို့လဲ" ဟု မေးသည်။
ဝမ်ယွီက "သူက 'ဆက်ခံသူလေ့ကျင့်ရေးအစီအစဉ်' ဆိုတာကို ရေးဆွဲနေတာ!" ဟု ပြောသည်။
ဂျီအန်းနင်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဆက်ခံသူ လေ့ကျင့်ရေးလား။ ဒါ စောလွန်းမနေဘူးလား။ ရှောင်ဆောင်နဲ့ ရှောင်ပိုင်တောင် တစ်လတောင် မပြည့်သေးတာကို"
ဝမ်ယွီ၏ စိတ်ခံစားချက်များမှာ ပို၍ ရှုပ်ထွေးလာသည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ ရှောင်ဆောင်နဲ့ ရှောင်ပိုင်အတွက် မဟုတ်ဘူး" ဟု သူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဂျွန်ဂျွန်အတွက်တဲ့"
ဂျီအန်းနင်းမှာ အလွန်အံ့အားသင့်သွားသဖြင့် ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ပေ။
ရှောင်ဆောင်နှင့် ရှောင်ပိုင်ကို မွေးဖွားပြီးခါစအချိန်တွင် ဝမ်ဂိုအန်းအနေဖြင့် ဂျွန်ဂျွန်ကို ဆက်ခံသူအဖြစ် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးလိုလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
သာမန်မိသားစုများတွင် သားဖြစ်သူက အိမ်ကိုဆက်ခံပြီး သမီးဖြစ်သူက အိမ်ထောင်ပြုချိန်တွင် ပစ္စည်းဥစ္စာအနည်းငယ်သာ ရရှိလေ့ရှိသည်။ ထို့အပြင် ဝမ်မိသားစုမှာ သာမန်မိသားစုမျိုး မဟုတ်ဘဲ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော မိသားစုဖြစ်သည်။
ဝမ်မိသားစုမှာ ဂုဏ်သရေရှိ လူကုံထံမျိုးရိုးဖြစ်သည်။
ထိုသို့သော မိသားစုမျိုးတွင် သားသမီးများကြား ပစ္စည်းဥစ္စာခွဲဝေမှုမှာ ညီမျှလေ့မရှိပေ။
မိသားစုတစ်ခုတွင် ဦးစီးသူတစ်ယောက်သာ ရှိနိုင်ပြီး ပိုင်ဆိုင်မှုများကို အလွန်အကျွံ ခွဲဝေလိုက်ခြင်းသည် မိသားစုလုပ်ငန်းများကို ထိန်းချုပ်ရန် အဆင်မပြေပေ။ ထို့ကြောင့် ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုအများစုသည် အကြီးဆုံးသား သို့မဟုတ် အတော်ဆုံးသားကို မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုအများစုကို အမွေပေးလေ့ရှိပြီး ကျန်သူများကိုမူ အနည်းငယ်သာ ခွဲပေးလေ့ရှိသည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ထိုအနည်းငယ်သော အစုရှယ်ယာများကပင် ကျန်ရှိသူများအတွက် တစ်သက်တာလုံး အေးချမ်းစွာ နေထိုင်နိုင်စေရန် လုံလောက်သည်။
ဂျီအန်းနင်းသည် ဝမ်မိသားစုထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ထိုလူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ချမ်းသာသော မိသားစုများအတွင်းမှ အမွေဆက်ခံမှုဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုများနှင့် မောင်နှမအချင်းချင်း မညီညွတ်မှုများအကြောင်း စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဇာတ်လမ်းများစွာကို ကြားသိခဲ့ရသည်။
မိသားစုတွင် ဂျွန်ဂျွန်တစ်ယောက်တည်း ရှိစဉ်က သူမသည် ဤအကြောင်းများကို မတွေးခဲ့ပေ။ သို့သော် ရှောင်ဆောင်နှင့် ရှောင်ပိုင်ကို မွေးဖွားပြီးနောက်တွင် သူမသည် ဤကိစ္စကို စတင်စဉ်းစားလာခဲ့သည်။
ဝမ်ယွီနှင့် ဝမ်ဂိုအန်းအကြောင်း သူမ နားလည်ထားချက်အရ အမွေဆက်ခံခွင့်မှာ သားနှစ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်ယောက်ထံသို့ ကျရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ကျန်သားတစ်ယောက်နှင့် အကြီးဆုံးသမီး ဂျွန်ဂျွန်တို့မှာ သိသာထင်ရှားသော ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းထားသည်။
ဂျွန်ဂျွန်သည် ဝမ်ဂိုအန်း၏ အချစ်တော်ဖြစ်သည်။ သူမ မူကြိုကျောင်းစတက်ချိန်ကတည်းက ဝမ်ဂိုအန်း စုဆောင်းပေးထားသော သူမ၏ ပေးကမ်းမည့်ပစ္စည်းများမှာ အလွန်ပင် များပြားလှသည်။ ထိုအရာတစ်ခုချင်းစီသည်ပင် သာမန်လူတစ်ယောက် တစ်သက်လုံး ရှာဖွေ၍ မရနိုင်သော ကြွယ်ဝမှုဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဂျီအန်းနင်းမှာ အမှန်တကယ် စိုးရိမ်မနေခဲ့ပေ။ ဤအခြေအနေများအောက်တွင် သူမသည် ဂျွန်ဂျွန်အတွက် ပို၍တောင်းဆိုရန် စိတ်ကူးမရှိခဲ့ပေ။
ဤသို့သော တည်ငြိမ်သည့် အတွေးအခေါ်မျိုးရှိနေစဉ် ဝမ်ဂိုအန်းက ဂျွန်ဂျွန်ကို ဆက်ခံသူအဖြစ် ပြုစုပျိုးထောင်လိုသည်ဟု ပြောလာခြင်းမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည်။
ထိတ်လန့်ပြီးနောက် ဂျီအန်းနင်းသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်ပြီး "ကျွန်မကတော့... ဖေဖေ ရှောင်ဆောင် ဒါမှမဟုတ် ရှောင်ပိုင်ကိုပဲ ရွေးလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားတာ" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ယွီ၏ စိတ်ခံစားချက်များမှာ ပို၍ ရှုပ်ထွေးလာသည်။ အကြောင်းမှာ ရှောင်ဆောင်သည် သူ၏သားဖြစ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ဂျွန်ဂျွန်သည်လည်း သူ၏ ချစ်လှစွာသော သမီးဖြစ်သော်လည်း ရှောင်ဆောင်ကို မွေးဖွားလာချိန်တွင် သူသည် ဂျွန်ဂျွန်ကို ဆက်ခံသူစာရင်းမှ သဘာဝအတိုင်း ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။ ဆက်ခံသူရွေးချယ်ခြင်းသည် သားနှစ်ယောက်ကြားတွင်သာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူက အလိုလို ခံယူထားခဲ့သည်။
အကယ်၍သာ သူမကို သမီးထက် သားကိုပိုချစ်သည်ဟု စွပ်စွဲပါက သူ ဘယ်တော့မှ ဝန်ခံမည်မဟုတ်ပေ။
သမီးဖြစ်သူကို ချစ်ခြင်းမေတ္တာအပြည့်ပေးပြီး သူမ စိတ်ပူစရာမလိုဘဲ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်နိုင်စေရန် များပြားလှသော ပစ္စည်းဥစ္စာများကို ပေးအပ်ခြင်းသည် သားကိုပိုချစ်ခြင်းဟု မည်သို့ခေါ်ဆိုနိုင်မည်နည်းဟု သူက ယူဆသည်။
သမီးဖြစ်သူကို ဆက်ခံသူစာရင်းမှ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး လျော်ကြေးအဖြစ် ပစ္စည်းဥစ္စာများ ပေးအပ်ခြင်းကိုပင် သာမန်ကိစ္စတစ်ခုဟု အမျိုးသားအများစုက မြင်ကြသည်။ ဝမ်ယွီကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်ပညာရေး ရရှိထားသူပင်လျှင် ထိုသို့သော ရိုးရာအတွေးအခေါ်များမှ လုံးဝ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။
"ရှင် စိတ်ထဲမကောင်းဘူးလား" ဟု ဂျီအန်းနင်းက ဝမ်ယွီကို မေးသည်။
ဝမ်ယွီက ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် "စိတ်ထဲမကောင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့... ဒါက အရမ်းခက်ခဲတယ်လေ၊ သိတယ်မဟုတ်လား။ သူက မိန်းကလေးလေ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ဂျီအန်းနင်းသည် ဝမ်ယွီ၏ ရှုထောင့်ကို နားလည်နိုင်သည်။ ဆက်ခံသူဖြစ်လာခြင်းသည် အာဏာနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုကို ဆက်ခံရုံသာမက လိုက်ပါလာမည့် တာဝန်ဝတ္တရားများကိုပါ ထမ်းဆောင်ရခြင်းဖြစ်သည်။ ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်း၊ ရွေးချယ်မှုတိုင်းနှင့် စွန့်လွှတ်ရမှုတိုင်းမှာ ခက်ခဲလှသည်။
အမှန်တကယ်တော့ ၎င်းမှာ ကျား/မ ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုရှိမရှိနှင့် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်ရှိမရှိ ဆိုသည့်အချက်သာဖြစ်သည်။
သို့သော် အမျိုးသမီးများကို အားနည်းသူများအဖြစ် ရှုမြင်သည့် ရှေးရိုးစွဲအယူအဆများကြောင့် အမျိုးသားအများစုက အမျိုးသမီးများသည် ခေါင်းဆောင်နေရာနှင့် မထိုက်တန်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။
ဝမ်ယွီလည်း ထိုအမြင်မျိုး ရှိနေသည်။
သို့သော် ဂျီအန်းနင်းသည် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်သည့်အပြင် သူမ၏ ကြီးပြင်းလာမှုတွင်လည်း အကြီးအကဲများက ထိုသို့သော အတွေးအခေါ်များကို သွတ်သွင်းပေးခြင်း မရှိခဲ့သဖြင့်လည်းကောင်း၊ သူမကိုယ်တိုင် အားကိုးရာမရှိဘဲ ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့ရသူဖြစ်သဖြင့်လည်းကောင်း ဝမ်ယွီထက် ပို၍မြန်ဆန်စွာ ထိုအတွေးအခေါ်များမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။
"ကျွန်မကတော့ ဘာမှမှားနေတယ်လို့ မမြင်ပါဘူး" ဟု သူမက ပြောသည်။ "ကျွန်မက မွေးရာပါ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေအကြောင်း လေ့လာခဲ့တယ်။ အစပိုင်းမှာ တကယ်ခက်ခဲပါတယ်။ ကျွန်မချလိုက်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေကြောင့် သိန်းသန်းနဲ့ချီ ဆုံးရှုံးနိုင်တယ်လို့ တွေးမိတိုင်း ကြောက်လန့်ခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ ရလာပြီး အခြေအနေမျိုးစုံနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ကျွန်မရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုတွေ ပြောင်းလဲလာတာကို ခံစားရတယ်။"
"ဒါကြောင့် အရည်အချင်းဆိုတာ မွေးရာပါရလာတာ မဟုတ်သလို ကျား/မ နဲ့လည်း မဆိုင်ဘူးလို့ ကျွန်မထင်တယ်။ ကျွန်မတို့ ကလေးတွေမှာ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး မနည်းပါဘူး။ လူမှုဆက်ဆံရေးနဲ့ အရည်အချင်းဆိုတာ လေ့ကျင့်ပေးလို့ ရတဲ့အရာတွေပါ။ လုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုကို ဦးစီးနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းက မွေးရာပါရလာတယ်လို့ ကျွန်မ မယုံဘူး။ ရှင်တောင် ဖေဖေ့ဆီက သင်ယူခဲ့ရတာမဟုတ်လား။ ဖေဖေက ဂျွန်ဂျွန်ကို ရွေးချယ်ထားပြီးပြီဆိုတော့ သူ ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်ပေးလိမ့်မယ်။ ဘာမှ မှားယွင်းနေတာ မရှိပါဘူး။"
ဝမ်ယွီသည် ဂျီအန်းနင်း ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ရှေးရိုးစွဲသမား မဟုတ်ပေ။
ကုမ္ပဏီတွင် သူသည် အရည်အချင်းရှိသော အမျိုးသမီးများကို လေးစားပြီး ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်နှင့် ရာထူးတိုးမြှင့်ခွင့်များကို တန်းတူပေးအပ်သည်။ သို့သော် မိသားစုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ထိုမြစ်တွယ်နေသော ခေတ်နောက်ကျသည့် အတွေးအခေါ်များက ဝင်ရောက်လာတတ်သည်။
သမီးဖြစ်သူအပေါ်ထားရှိသည့် နူးညံ့သော မေတ္တာနှင့် သူမကို ဒုက္ခများမှ ကာကွယ်ပေးလိုသည့် ဆန္ဒကို ခွာချလိုက်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော အမှန်တရားနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရချိန်တွင် သူသည် "ငါက တကယ်ပဲ သမီးထက် သားကို ပိုချစ်နေတာလား" ဟု မိမိကိုယ်ကို မေးခွန်းထုတ်မိသည်။
ထိုအချိန်တွင်မှ သူသည် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ တိုးတက်မှုမှာ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု၊ စားသောက်မှု သို့မဟုတ် သမီးမိန်းကလေးများကို ဖိနှိပ်ခြင်း ရှိမရှိ ဆိုသည့် အပေါ်ယံအဆင့်ထက် ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ပို၍နက်ရှိုင်းသည့်အချက်မှာ မိသားစုတစ်ခုသည် သမီးဖြစ်သူကို သားဖြစ်သူနှင့် တန်းတူ အခွင့်အရေးနှင့် အခွင့်အလမ်းများ ပေးအပ်ခြင်း ရှိမရှိ ဆိုသည့်အချက်ဖြစ်သည်။
ပညာရေးအရင်းအမြစ်များနှင့် အမွေဆက်ခံခွင့်တို့သည် ဤကိစ္စတွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေသည်။
ဂျီအန်းနင်းသည် သူမ၏ ကလေးဖခင်ဖြစ်သူ၏ လက်မောင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီး "ဖေဖေ့ဆီသွားပြီး ဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာ စကားပြောကြည့်ပါလား" ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
သူသည် ဝမ်ဂိုအန်းနှင့် အလေးအနက် စကားပြောရန် အချိန်တစ်ခုကို ရွေးလိုက်သည်။
ဝမ်ယွီက "ဖေဖေ၊ ဂျွန်ဂျွန်ကို ဆက်ခံသူအဖြစ် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးချင်တာလား" ဟု မေးသည်။
ဝမ်ဂိုအန်းသည် သူ၏ မျက်မှန်ကို အောက်သို့ လျှောချလိုက်ပြီး မျက်ခုံးပင့်ကာ "ဘာလဲ။ မင်းမှာ ပြဿနာရှိလို့လား" ဟု ပြန်မေးသည်။
ဝမ်ဂိုအန်းသည် မိသားစုအတွင်း ဒီမိုကရေစီကို မယုံကြည်ပေ။ သူသည် ဝမ်ယွီ၏ ဖခင်ဖြစ်ပြီး ဖျူးဒယ်စနစ်အရ အိမ်ထောင်ဦးစီးဖြစ်ကာ သူ၏စကားမှာ ဥပဒေဖြစ်သည်။
"မင်းအမြင်တွေကို မင်းပဲ သိမ်းထားလိုက်!" ဟု သူက ပြောသည်။ "ငါ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ ဒါ ဂျွန်ဂျွန်ပဲ!"
ဝမ်ယွီမှာ သူ၏စကားကြောင့် အသက်ရှူပင် ကြပ်သွားရသည်။ သူ ဘာမှတောင် မပြောရသေးပေ!
"အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး၊ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒီလိုစိတ်ကူးပေါက်လာရတာလဲ။ ရှောင်ဆောင်နဲ့ ရှောင်ပိုင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ သူတို့က ဖေဖေ့မြေးတွေ မဟုတ်ဘူးလား။ ဖေဖေ သူတို့ကို မချစ်ဘူးလား" ဟု သူက နဖူးကို ပွတ်သပ်ရင်း မေးသည်။ "သူတို့က ဖေဖေ့အတွက် မတော်လောက်ဘူးလား"
ဝမ်ဂိုအန်းသည် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်။
"ငါ ရှောင်ဆောင်နဲ့ ရှောင်ပိုင်ကို မချစ်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ" ဟု သူက ပြောသည်။ "ကောက်ချက်မဆွဲနဲ့၊ ဒီကောင်စုတ်လေး။ သူတို့အားလုံးက ငါ့မြေးတွေပဲ၊ ငါ အားလုံးကို ချစ်တယ်!"
ဝမ်ယွီက "ဒါဆို ဖေဖေ့အစီအစဉ်က ဘာလဲ" ဟု မေးသည်။
ဝမ်ဂိုအန်းသည် မျက်မှန်ကိုချွတ်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ငါတွေးမိတာက ရှောင်ဆောင်နဲ့ ရှောင်ပိုင်က ယောက်ျားလေးတွေဆိုတော့ မင်းလိုပဲ ဖြစ်လာမှာ၊ ဘာမှ သိပ်မတော်ကြဘူးလေ" ဟု ဝမ်ဂိုအန်းက သက်ပြင်းချသည်။
ဝမ်ယွီ: "..."
နေပါဦး၊ "ငါ့လိုပဲ" ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ "ဘာမှ သိပ်မတော်ဘူး" ဆိုတာကကော ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။
"ဒါပေမဲ့ ဂျွန်ဂျွန်ကတော့ ကလေးကောင်းလေး ဖြစ်ရမယ်" ဟု ဝမ်ဂိုအန်းက ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီလောကကြီးမှာ လူကောင်းတွေကပဲ ဒုက္ခရောက်ပြီး အနိုင်ကျင့်ခံရလေ့ရှိတယ်၊ လူဆိုးတွေကပဲ အောင်မြင်နေကြတယ်။ ငါ ရှောင်ဆောင်နဲ့ ရှောင်ပိုင်အတွက် မပူဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဂျွန်ဂျွန်ကိုတော့ အပြစ်ကင်းလွန်းတဲ့သူ ဖြစ်မလာစေချင်ဘူး။ ငါ သူ့ကို ကောင်းကောင်း သင်ပေးရမယ်။"
ဝမ်ယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ပြောပုံဆိုပုံမှာ အနည်းငယ် လွဲနေသော်လည်း လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်အစွဲအလမ်းများ ရှိကြပြီး ဝမ်ယွီလည်း သူ၏သမီးလေး အနာဂတ်တွင် ဒုက္ခရောက်သည်ကို မလိုလားပေ။
ဤအချက်တွင် သူသည် ဝမ်ဂိုအန်းကို ထောက်ခံသည်။
ဝမ်ဂိုအန်းက ဆက်ပြောသည်၊ "ဒါပေမဲ့ ဂျွန်ဂျွန်က အရမ်းတော်တယ်။ မင်း သူ့ကို ကောင်းကောင်းပြုစုပျိုးထောင်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ။ မင်းက အကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ သူ့ကို ကျော်ပြီး မိသားစုလုပ်ငန်းကို သူ့ညီငယ်ကိုပဲ ပေးဖို့ စိတ်ကူးနေတာလား။ ဂျွန်ဂျွန်ကကော ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။"
ဝမ်ယွီမှာ မောင်နှမအချင်းချင်း သဟဇာတဖြစ်ရေးနှင့် အကာအကွယ်ပေးရေးကိုသာ အမြဲတွေးနေခဲ့သည်။ ဂျွန်ဂျွန်က လက်မခံလျှင် ဘာလုပ်မည်ကို သူ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ပေ။ သို့သော် မိဘများက ထိုကိစ္စများကို ရင်ဆိုင်ပြီး စဉ်းစားလာသောအခါတွင်မူ အနည်းငယ် စိတ်အေးစရာ ကောင်းလာသည်။
ဝမ်ယွီမှာ ချွေးစေးများပင် ပြန်လာသည်။
သူတို့အားလုံးသည် ဂျွန်ဂျွန်ကို ချစ်ကြပြီး သူမ ပျော်ရွှင်စေချင်ကြသည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူတို့သည် အကြီးဆုံးသမီးဖြစ်သော ဂျွန်ဂျွန်ကို နောင်တွင် အမွေကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ညီငယ်နှင့် ပဋိပက္ခမဖြစ်စေလိုပါက သူမကို ငယ်စဉ်ကတည်းက ညီငယ်ကို အလျှော့ပေးရမည်ဟူသော အတွေးအခေါ်ကို သွတ်သွင်းပေးရလိမ့်မည်။
သို့သော် ဂျွန်ဂျွန်ကို ဤသို့ ဦးနှောက်ဆေးပေးခြင်းက စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်မှုကို မည်သို့ ရရှိစေနိုင်မည်နည်း။
၎င်းမှာ အခြေခံအားဖြင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်။
ဤဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မှုမှာ "သမီးကိုချစ်ခြင်း" နှင့် "သမီးကို အမွေဆက်ခံခွင့်မှ ဖယ်ထုတ်ခြင်း" တို့မှာ အခြေခံအားဖြင့် မကိုက်ညီသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဤအလွှာကို နားလည်သွားသောအခါ မည်သူမျှ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုသည့် အကာအကွယ်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို လှည့်ဖြားနေနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ဝမ်ယွီသည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။
ဝမ်ဂိုအန်းက ပြောသည်၊ "နောက်တော့ ငါ ထပ်စဉ်းစားမိတယ်။ ငါတို့က ဂျွန်ဂျွန်ကို ပညာပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးပြီဆိုရင် သူကပဲ ဘာလို့ ဆက်ခံသူ မဖြစ်ရမှာလဲ။ သူက မိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံးကလေးလေ။ သူက ရှောင်ဆောင်နဲ့ ရှောင်ပိုင်ထက် လေးနှစ်ကျော် ပိုကြီးပြီး သူတို့ထက် အရင် အရွယ်ရောက်လာမှာ။ သူ စိတ်ကူးတစ်ခုခုရှိရင် အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ လေးနှစ်အချိန် ရနေတာပဲ။"
ချမ်းသာသော မိသားစုများ၏ စက်ဝိုင်းတွင် အမွေဆက်ခံမှုအတွက် မောင်နှမအချင်းချင်း အငြင်းပွားမှုများနှင့် လင်မယားအချင်းချင်းကြားတွင်ပင် ရက်စက်သော နည်းလမ်းများသုံး၍ အငြင်းပွားမှုများမှာ ကြားနေကျပင်ဖြစ်သည်။ ဝမ်ဂိုအန်းက ဤအကြောင်းကို ပြောလိုက်သောအခါ ဝမ်ယွီမှာ ချွေးစေးများ ပြန်လာတော့သည်။
"ဂျွန်ဂျွန်သာ ယောက်ျားလေးဆိုရင် ဒီနေ့ ဒီလိုမျိုး စကားတွေ ပြောနေစရာတောင် လိုမှာ မဟုတ်ဘူး။ အကြီးဆုံးသားကပဲ ဆက်ခံသူ ဖြစ်ရမယ်ဆိုတာ ရာခိုင်နှုန်းအားဖြင့် ပြောရရင် ရာနှုန်းပြည့် မဟုတ်တောင် ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ရှိနေတာပဲ။ ဂျွန်ဂျွန်က မိန်းကလေး ဖြစ်နေလို့လား။ ဟုတ်တယ်၊ မိန်းကလေးတွေက ယောက်ျားလေးတွေလောက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားမကောင်းနိုင်ဘူး ဆိုပါတော့၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က ဂျွန်ဂျွန်ကို ဆောက်လုပ်ရေးခွင်မှာ အုတ်တွေ ရွှေ့ခိုင်းဖို့ ပြောနေတာမှ မဟုတ်တာ။ သူက ဦးနှောက်သုံးပြီး အလုပ်လုပ်ရမှာ။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ဦးနှောက်က ယောက်ျားလေးတွေထက် ပိုညံ့တယ်ဆိုတာကို ဘယ်သူက သက်သေပြနိုင်မှာလဲ။ ဘယ်သူမှ မပြနိုင်ဘူး။ တကယ်တော့ သုတေသနနယ်ပယ်ကအစ ငွေကြေးကဏ္ဍအထိ နယ်ပယ်ပေါင်းစုံမှာ မိန်းကလေးတွေက ပိုတောင် အားသာချက်ရှိတယ်ဆိုတာ သက်သေပြနေတဲ့ အချက်အလက်တွေ အများကြီးပဲ။ မိန်းကလေးတွေက သဘာဝအတိုင်း အားနည်းပြီး အကာအကွယ်ပေးဖို့၊ အလိုလိုက်ဖို့ လိုအပ်တယ်ဆိုတဲ့ အတွေးအခေါ်က အမျိုးသားကြီးစိုးရေး ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ဘက်လိုက်မှု သက်သက်ပဲ။"
Sansukini: အမျိုးသားကြီးစိုးရေးစနစ်ကို တိုက်ဖျက်နေတာပေါ့။ ဟဟ။
ဖတ်ရှုပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းလေးကို သဘောကျတယ်ဆိုရင် NovelUpdates မှာ 5⭐ rating လေး ဝင်ပေးဖို့ ရှက်ရှက်နဲ့ပဲ တောင်းဆိုပါရစေ။ (人❛ᴗ❛)♪тнайк чоц♪(❛ᴗ❛*人)