အမှန်တကယ်တော့ ဝမ်ယွီ က ကျန်းမာသန်စွမ်းပြီး သက်လုံကောင်းသူဖြစ်သလို ဂျီအန်းနင်း ကလည်း ကိုယ်ဝန်ရလွယ်သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။ ဂျီအန်းနင်း တစ်ယောက် မနက်ခင်းဘက်တွင် ပျို့အန်ခြင်းဝေဒနာကို စတင်ခံစားရချိန်၌ သူတို့နှစ်ယောက် တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ကိုယ်ဝန်တားဆီးခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည့် ပထမဆုံးလမှာပင် ကလေးရသွားခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
ဆေးရုံတွင် အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် မိသားစုတစ်ခုလုံး ဝမ်းသာအားရဖြင့် အသေးစားပွဲလေးတစ်ခု ကျင်းပကာ ဂုဏ်ပြုကြသည်။
ဝမ်ကော်အန်းက အရက်အနည်းငယ်သောက်ရင်း ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဂျွန်ဂျွန်ကို “သမီးလေး၊ သမီးမှာ မောင်လေး ဒါမှမဟုတ် ညီမလေးတစ်ယောက် ရတော့မှာနော်” ဟု ပြောပြလိုက်သည်။
ဂျွန်ဂျွန်က ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ရှာပေ။ ယနေ့တွင် သူမသည် ကိတ်မုန့်တစ်စိပ် ပိုစားခွင့်ရသဖြင့် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာနေသည်။ အိပ်ရာမဝင်ခင် သွားတိုက်ရာတွင် သူမဘာသာတိုက်ပြီးနောက် ဂျီအန်းနင်း က တစ်ကျော့ပြန် ကူညီတိုက်ပေးရသည်။ ထို့နောက် သူမသည် အဘိုးဆီသို့ ပြေးသွားပြီး “အားလုံး သန့်ရှင်းသွားပြီ!” ဟု ပြသသည်။
သူမသည် နောက်ရက်တွင် ကိတ်မုန့်တစ်စိပ် ပိုစားခွင့်ရရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သွားတိုက်ခြင်းကို အလွန်အလေးထား လုပ်ဆောင်နေသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် ဂျွန်ဂျွန်ကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ်က ပျို့အန်ခြင်းအနည်းငယ်သာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး အန်သည့်အကြိမ်မှာလည်း အလွန်နည်းသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ခါတွင်မူ သူမ အတော်လေး ဒုက္ခရောက်ရသည်။ စားသမျှအရာအားလုံးကို ချက်ချင်းပြန်အန်ထုတ်ပစ်ရပြီး အဆီပြန်သည့်အနံ့ သို့မဟုတ် မီးခိုးနံ့များကို လုံးဝမခံနိုင်ပေ။
ပြင်းထန်သော ပျို့အန်မှုများကြောင့် သူမသည် ကုမ္ပဏီသွားခြင်းကို ခေတ္တရပ်နားပြီး အိမ်တွင် နားနေရသည်။ သူမသည် အိပ်ခန်းထဲတွင် အသာတကြည်နေရင်း လှုပ်ရှားရမှာပင် ကြောက်နေရသည်။ အချိန်အနည်းငယ်ကြာတိုင်း ရေချိုးခန်းထဲသို့ အပြေးအလွှားသွားပြီး အန်နေရသည်။
“ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ” ဟု ဝမ်ယွီ က ညနေဘက် အလုပ်ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ရေချိုးခန်းထဲ၌ ဂျီအန်းနင်း ၏ နောက်ကျောကို ပွတ်ပေးရင်း တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ “ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ”
ဂျွန်ဂျွန်ကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ်က ဒီလိုမျိုး မဖြစ်ခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။
ဂျီအန်းနင်း က သူမ၏လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝမ်ယွီ ရပ်သွားသည်။ ပါးစပ်ကို ရေအနည်းငယ်ဖြင့် ကျင်းလိုက်ပြီးနောက် ဂျီအန်းနင်း က အားအင်မရှိစွာဖြင့် “ကျွန်မ ဆရာဝန်နဲ့ တိုင်ပင်ပြီးပြီ။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိခင်တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်ရင်တောင် ကိုယ်ဝန်တစ်ခုနဲ့တစ်ခု တုံ့ပြန်မှုတွေက မတူနိုင်ဘူးတဲ့။ ဒါက သာမန်ပါပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ပြင်းထန်သော မနက်ခင်းပျို့အန်ခြင်း ဝေဒနာကြောင့် သူမ၏ အစားအသောက် ပျက်စေသည်။ ဝမ်ယွီ သည် ဤကာလအတွင်း သူမ၏မျက်နှာလေးမှာ ပိန်သွားပြီး မျက်ဝန်းများမှာလည်း ချိုင့်ဝင်သွားသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ဂျွန်ဂျွန်ကို မွေးဖွားပြီးနောက်တွင် တက်လာသည့် ပေါင်ချိန်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမသည် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်ကအတိုင်း မေးရိုးချွန်ချွန်ဖြင့် သနားစရာကောင်းအောင် လှပနေဆဲဖြစ်သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤပျို့အန်ခြင်းဝေဒနာကို ဆရာဝန်ပင် မကူညီနိုင်ပေ။ ဝမ်ယွီ က စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
နောက်တစ်ရက် နံနက်တွင် ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိခင်မှာ အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်ပြီး မိသားစုဝင် လေးယောက်အနက် သုံးယောက်မှာ မနက်စာစားရန် စုဝေးနေကြသည်။
ဝမ်ယွီ က “ဂျွန်ဂျွန်ကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်တုန်းက ဒီလိုမဟုတ်ခဲ့ဘူး” ဟု သက်ပြင်းချသည်။
ဝမ်ကော်အန်းက “ဒီလောက်တောင် ဖြစ်နေတာဆိုတော့ ယောကျာ်းလေး ဖြစ်ဖို့များတယ်” ဟု ခန့်မှန်းသည်။
“ယောကျာ်းလေးဆိုရင်တော့ သူထွက်လာတဲ့အခါ သူ့တင်ပါးလေးကို ရိုက်ပစ်မယ်!” ဟု ဝမ်ယွီ က စိတ်တိုတိုဖြင့် ပြောသည်။
ဒါက ငါ့ဇနီးကို ဒုက္ခပေးတဲ့အတွက် ရမယ့်အကျိုးပဲ!
မထွက်ခွာခင် ဂျွန်ဂျွန်က သူမ၏မိခင်ကို နှုတ်ဆက်ချင်သော်လည်း အဘိုးရော၊ ဖခင်ပါ သူမကို မိခင်အိပ်ပျော်နေသေးကြောင်းနှင့် မနှောင့်ယှက်ရန် တားမြစ်လိုက်သည်။
ရက်အတော်ကြာအောင် ဂျွန်ဂျွန်သည် မနက်ခင်းတွင် မိခင်ကို နမ်းပြီး နှုတ်မဆက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသည်။
ဝမ်ကော်အန်းက သူမကို သူငယ်တန်းကျောင်းသို့ လိုက်ပို့ရင်း လမ်းတွင် သူမက “မေမေက ဘယ်တော့မှ သက်သာမှာလဲ” ဟု မေးသည်။
“အော်... အဲဒါက နောက်ထပ် လအနည်းငယ်လောက် ကြာဦးမှာ။ နောက်တော့ မေမေ့ဗိုက်က တဖြည်းဖြည်း ကြီးလာပြီး အထဲမှာ ကလေးလေးတစ်ယောက် ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ဂျွန်ဂျွန်၊ သမီးက မောင်လေးလိုချင်လား၊ ညီမလေးလိုချင်လား” ဟု ဝမ်ကော်အန်းက ပြောသည်။
ဂျွန်ဂျွန်က ခဏစဉ်းစားပြီး “သမီးက ညီမလေး လိုချင်တယ်!” ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ကော်အန်းက “ဘာလို့ မောင်လေး မလိုချင်တာလဲ။ မောင်လေးရှိတာ မကောင်းဘူးလား” ဟု မေးသည်။
ဂျွန်ဂျွန်က ခေါင်းခါပြီး “မောင်လေးတွေက ယောကျာ်းလေးတွေလေ၊ ယောကျာ်းလေးတွေက ဆိုးတယ်။ သမီးက ညီမလေးပဲ လိုချင်တယ်!” ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ကော်အန်းက သူမကို စည်းရုံးရန် ကြိုးစားရင်း “မောင်လေးကြီးလာရင် ဂျွန်ဂျွန်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်လေ၊ သိလား” ဟု ပြောသည်။
သို့သော်လည်း အလကားပင်။ ဂျွန်ဂျွန်က ညီမလေးကိုသာ လိုချင်ပြီး ဆိုးသွမ်းသော မောင်လေးကို မလိုချင်ဟု တဇွတ်ထိုး ပြောနေသည်။
ဝမ်ကော်အန်း၏ အတွင်းစိတ်တွင်မူ ဂျီအန်းနင်း တစ်ယောက် ယောကျာ်းလေး မွေးဖွားပေးလိမ့်မည်ဟု တိတ်တဆိတ် မျှော်လင့်နေမိသည်။ ကျားမခွဲခြားမှုကြောင့် မဟုတ်သော်လည်း ဤနိုင်ငံ၏ ယဉ်ကျေးမှုအရ မည်သည့်အမျိုးသားမဆို အတွင်းစိတ်တွင် သားယောက်ျားလေး ရလိုသည့် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေမြဲဖြစ်ပြီး သားယောက်ျားလေး ရခြင်းက မြေးယောက်ျားလေး ရရန် မျှော်လင့်ချက်ကိုပါ ပေးစွမ်းလေ့ရှိသည်။
ဝမ်ကော်အန်းကဲ့သို့သော မိသားစုကြီးနှင့် လုပ်ငန်းကြီးပိုင်ဆိုင်သူတစ်ယောက်အတွက်မူ ဤရိုးရာအတွေးများက စွဲကပ်နေပြီး သမီးမိန်းကလေးဆိုပါက မိသားစုအမွေကို ဆက်ခံနိုင်ပါ့မလားဟု အမြဲပူပန်နေတတ်သည်။
မနက်ခင်း ပျို့အန်ခြင်းဆိုသည်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသည်။ ၎င်းသည် နေ့ရက်များကို မှောင်မိုက်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေနိုင်သော်လည်း တစ်နေ့တွင်မူ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် အဆိုးရွားဆုံးအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး သူမ၏ အစားအသောက်ပျက်ခြင်းများမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာသည်။
ယခင်တစ်ခေါက်ကဲ့သို့ပင် ဝမ်မိသားစုသည် ဂျီအန်းနင်း အတွက် အာဟာရပညာရှင်တစ်ဦးကို ငှားရမ်းကာ အစားအသောက်အစီအစဉ်ကို ရေးဆွဲစေပြီး စားဖိုမှူးကလည်း ချက်ပြုတ်ပေးသည်။ ဂျီအန်းနင်း ၏ ချွန်နေသော မေးရိုးလေးမှာလည်း ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာသည်။
ပထမဆုံးအကြိမ် အာထရာဆောင်းရိုက်ကြည့်ချိန်တွင် ဝမ်မိသားစုအတွက် အံ့အားသင့်စရာ သတင်းကောင်းတစ်ခု ရလိုက်သည်။ ဂျီအန်းနင်း သည် အမွှာကိုယ်ဝန် ရထားခြင်းဖြစ်သည်။
“အံ့သြစရာပဲ၊ ဒီတစ်ခေါက် ပျို့အန်တာတွေ ပြင်းထန်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို သိပြီ!” ဝမ်ကော်အန်းမှာ ပြုံးလိုက်သည်မှာ မရပ်နိုင်တော့ပေ။
သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် “သူတို့က ယောကျာ်းလေးလား၊ မိန်းကလေးလား သိရပြီလား” ဟု အမှတ်တမဲ့ မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ကော်အန်း၏ မေးခွန်းကြောင့် ဝမ်ယွီ နှင့် ဂျီအန်းနင်း တို့မှာ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။ “ဒီအဆင့်မှာတော့ ဘယ်ပြောလို့ရပါ့မလဲ၊ သူတို့က အရမ်းသေးနေသေးတယ်လေ” ဟု ရှင်းပြကြသည်။
“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ သူတို့က သေးနေသေးတာပဲ။ နောက်လအနည်းငယ်နေရင် သိရမှာပေါ့” ဟု ဝမ်ကော်အန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြန်ပြောသည်။ သူက ဝမ်ယွီ ကို “နင်းနင်းကို ကောင်းကောင်း ဂရုစိုက်ပေးပါ။ နင်းနင်း၊ သမီးလည်း ကောင်းကောင်း အနားယူနော်” ဟု မှာကြားလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် စာကြည့်ခန်းသို့ တက်သွားပြီး ဝမ်ရှုဂျွန်လေးက သူမ၏ အရုပ်လေးကို ပွေ့ဖက်ကာ နောက်မှ လိုက်သွားသည်။
ဝမ်ကော်အန်းက မျက်မှန်တပ်ကာ ကွန်ပျူတာဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ရှုဂျွန်က ခြေဖျားထောက်ပြီး “အဘိုး၊ ဘာလုပ်နေတာလဲ” ဟု မေးသည်။
“မေမေ့ကို ဘယ်လိုဆုချရမလဲလို့ စဉ်းစားနေတာပေါ့” ဟု ဝမ်ကော်အန်းက ပြုံးလျက် ပြောသည်။ “မေမေက ကျွန်တော်တို့ မိသားစုကို စည်ကားအောင် လုပ်ပေးနေတာလေ။”
ဂျီအန်းနင်း မိသားစုထဲသို့ ရောက်လာပြီးကတည်းက ဝမ်ယွီ တစ်ယောက် သူ၏ သတိထားမှုများကို လျှော့ချလိုက်သည်။ အသက်ငယ်သော်လည်း ဝမ်ယွီ မှာ တည်ငြိမ်ပြီး လုပ်ငန်းနှင့် မိသားစုကိစ္စများကိုသာ အဓိကထားကာ မသမာသော လုပ်ရပ်များကို ရှောင်ရှားသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် ဝမ်ရှုဂျွန်ကို မွေးဖွားပေးခဲ့ပြီး လေးယောက်သား မိသားစုမှာ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ကြသည်။ ယခုအခါတွင်လည်း အမွှာကိုယ်ဝန်ကို ထပ်မံရရှိပြန်သည်။
ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော မိသားစု၊ သားသမီးမြေးမြစ်များနှင့် ပြည့်စုံခြင်း—ဤသည်မှာ ဝမ်ကော်အန်း လိုလားသည့် အေးချမ်းသော အိုမင်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ငယ်စဉ်က လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ လူပျိုဘဝတွင် အချစ်ရေးကို အပြည့်အဝ ခံစားခဲ့ကာ၊ အလယ်အလတ်အရွယ်တွင် မိသားစုဘဝကို ပျော်ရွှင်ခဲ့သည့် ဝမ်ကော်အန်းသည် ယခုအခါတွင် သူ၏ နောက်ဆုံးအချိန်များကို ကျေနပ်စွာ ဖြတ်သန်းနေသည်။ သူသည် ငွေ၏ ကျွန်မဟုတ်ဘဲ အမြဲတမ်း ငွေကို ပိုင်စိုးနိုင်သူဖြစ်ပြီး သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများအပေါ်တွင်လည်း ရက်ရောသည်။ စာကြည့်ခန်းထဲတွင် သူသည် ဂျီအန်းနင်း ၏ နာမည်ဖြင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအချို့ လုပ်လိုက်ရာ ပိုင်ဆိုင်မှုမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာသည်။
ဂျီအန်းနင်း ၏ ဗိုက်မှာ ဝမ်ရှုဂျွန်ကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ်ကထက် ပိုမိုကြီးထွားလာသည်။ ဗိုက်ကိုကြည့်ကာ ဝမ်ယွီ နှင့် ဝမ်ကော်အန်းတို့မှာ ပိုမိုစိတ်အားထက်သန်လာကြသည်။
သူတို့သုံးယောက်သည် ကလေးများ၏ ကျားမကို ကြိုတင်သိရှိရန် လုပ်သင့်မလုပ်သင့်နှင့် ပတ်သက်၍ပင် အငြင်းပွားကြသေးသည်။
နောက်ဆုံးတွင် လက်ပတ်နာရီဖြင့် မဲခွဲလိုက်ရာ ဝမ်ယွီ နှင့် ဂျီအန်းနင်း တို့က ဝမ်ကော်အန်းကို နှစ်မဲတစ်မဲဖြင့် အနိုင်ရသွားသည်။ သူတို့သည် ကြိုတင်မသိရှိတော့ဘဲ မွေးဖွားသည့်အချိန်တွင်မှ အံ့အားသင့်စရာအဖြစ် ထားရှိရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
မဲရှုံးသွားသည့် ဝမ်ကော်အန်းမှာ တစ်ရက်တွင် စိတ်ဆိုးခြင်းရပ်သွားပြီး ဝမ်ယွီ နှင့် ဂျီအန်းနင်း တို့ကို လျှို့ဝှက်စွာ ပြုံးပြနေသည်။ သူ၏ ထူးဆန်းသော အမူအရာက သူတို့ကို စိတ်ရှုပ်စေသည်။
ဝမ်ယွီ က စုံစမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဝမ်ကော်အန်းကဲ့သို့သော မြေခွေးအိုကြီးက မည်သည့်အရာကိုမျှ မပေါက်ကြားစေပေ။ သို့သော် ဝမ်ယွီ က သူမ၏ ယောက္ခမကို ကောင်းကောင်းသိသည်။
သူမက ဂျီအန်းနင်း ကို တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ “သူ လိမ်ထားတာလို့ ကျွန်မ ထင်တယ်”
ဂျီအန်းနင်း: “...?”
ဝမ်ယွီ: “သူ ဒါရိုက်တာလီကို သေချာပေါက် မေးထားမှာပဲ”
သူတို့ ဆေးရုံကို ဝယ်ယူခဲ့စဉ်က ဂျီအန်းနင်း နှင့် ဝမ်ရှုဂျွန်တို့အတွက် ဖြစ်သည်။ ဒါရိုက်တာ၏ ချွေးမကို စစ်ဆေးစဉ်က ဒါရိုက်တာလီက အရာအားလုံးကို ကြီးကြပ်နေပြီး အလွန်ဂရုစိုက်သည်။ ဂျီအန်းနင်း က ပုံမှန် အာထရာဆောင်းရိုက်နေသဖြင့် သူတို့၏ ကျားမကို သူ သိနေရမည်သာဖြစ်သည်။
ဝမ်ကော်အန်းက သိချင်သည်ဆိုလျှင် မေးရုံသာ ရှိတော့သည်။
ဂျီအန်းနင်း က နားထင်ကို ပွတ်ရင်း “အဘိုးက တကယ်ပဲ လျှို့ဝှက်ထားနိုင်ပါ့မလား” ဟု မေးသည်။
လူအများစု၊ အထူးသဖြင့် သက်ကြီးရွယ်အိုများဆိုလျှင် ယခုလောက်ဆိုလျှင် အားလုံးပေါက်ကြားသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဝမ်ကော်အန်းမှာ သာမန်လူမဟုတ်ပေ။
ဝမ်ယွီ က စိတ်ပျက်စွာဖြင့် “သူ သေချာပေါက် လျှို့ဝှက်ထားနိုင်မှာပါ” ဟု ပြောသည်။
ဝမ်ယွီ က ဘာကြောင့် စိတ်ပျက်နေတာလဲ။ သူမက ကလေးရဲ့ ကျားမကို ကြိုမသိခြင်းက အံ့အားသင့်စရာကောင်းမည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဝမ်ကော်အန်းက ကြိုသိနေမှန်း သိလိုက်ရသည့်အခါ သူမ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
ဒါက ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေပဲ။
ဂျီအန်းနင်း မှာ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။
“မင်း သိချင်ရင် သွားမေးလိုက်လေ။ ငါ့ကိုတော့ မပြောနဲ့” ဟု ဂျီအန်းနင်း က အံ့အားသင့်စရာကိုသာ လိုချင်နေသည်။
ဝမ်ယွီ က ခေါင်းခါသည်။
သို့သော် သူကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ညဘက်တွင် အိပ်ရာဝင်သည့်အခါ၌ပင် သူက သူမဘက်ကို လှည့်ပြီး ကလေး၏ ကျားမကို လောင်းကြေးထပ်ရန် တောင်းဆိုသည်။ ရှုံးသူသည် အိပ်ခန်းထဲတွင် အနိုင်ရသူ၏ မည်သည့်တောင်းဆိုချက်ကိုမျှ ငြင်းပယ်ခွင့်မရှိဟု သတ်မှတ်သည်။
“သွားစမ်းပါ” ဟု ဂျီအန်းနင်း က ဗိုက်ကို ပွတ်ရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်ကာ သူ့ကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
ဝမ်ယွီ က နောက်မှ ကပ်လာပြီး သူမကို ဖက်ထားသည်။ “လာပါ၊ လောင်းကြေးထပ်ရအောင်”
ဂျီအန်းနင်း က မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် အိပ်ပျော်သွားသည်။
ဝမ်ယွီ မှာ အိပ်ရာပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေပြီး သက်ပြင်းချနေသည်။
တစ်နေ့တွင် ဝမ်ယွီ ၏ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည့် အခြေအနေမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် စိတ်ရွှင်လန်းနေပြီး ပြုံးရွှင်ကာ တက်ကြွစွာ လမ်းလျှောက်နေသည်။
ဂျီအန်းနင်း သည် ဝမ်ယွီ တစ်ယောက် ဝမ်ကော်အန်းဘက်သို့ ကူးပြောင်းသွားမှန်း ထိုအခါမှ သိလိုက်ရသည်။ သူက သူမကို သစ္စာဖောက်ပြီး ဝမ်ကော်အန်းနှင့် ပူးပေါင်းသွားခဲ့ပြီ!
သူ သေချာပေါက် အမွှာလေးတွေရဲ့ ကျားမကို သိသွားပြီ!
ပိုဆိုးသည်မှာ သူ၏ အမူအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဂျီအန်းနင်း တစ်ယောက် ကလေးတွေ၏ ကျားမကို ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ ကောင်းပါပြီ၊ အံ့အားသင့်စရာဆိုသည်မှာ လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီ။
“ယောကျာ်းလေးလား” ဟု သူမက ဝမ်ယွီ ကို မေးလိုက်သည်။
“ကိုယ် ဘယ်လိုလုပ်သိမှာလဲ။ ကိုယ်က အာထရာဆောင်းစက်မှ မဟုတ်တာ” ဟု ဝမ်ယွီ က မသိသယောင် ဟန်ဆောင်သည်။ “အံ့အားသင့်စရာကို စောင့်နေတာ မဟုတ်လား။ အလောတကြီး မလုပ်ပါနဲ့၊ မွေးတဲ့အချိန်ကျ သိမှာပါ”
“ရှင်ကလည်း အပိုတွေ” ဟု ဂျီအန်းနင်း က သူ၏ ဟန်ဆောင်မှုကို ရက်ရက်စက်စက် ဖောက်ချလိုက်သည်။ “ရှင် လုပ်နေတဲ့ပုံကို ကြည့်ရုံနဲ့ ယောကျာ်းလေးမှန်း သိတယ်”
အမိအဖမ်းခံလိုက်ရသော ဝမ်ယွီ က သူမကို ဖက်ကာ အနောက်အတိုင်း ပြုံးသည်။ “ဘယ်လိုလုပ် သိသွားတာလဲ”
ထိုလောက်ထိ ကျေနပ်နေတဲ့ မျက်နှာကို ဘယ်သူက မမြင်နိုင်ပါ့မလဲ။
ဂျီအန်းနင်း က “ရှင်က ယောကျာ်းလေးကို ပိုချစ်တာ” ဟု စွပ်စွဲသည်။
ဝမ်ယွီ က “ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ။ ဂျွန်ဂျွန်က ကိုယ့်ရဲ့ ချစ်လှစွာသော သမီးလေးပါ၊ ကိုယ် သူမကို တစ်သက်လုံး ကာကွယ်ပေးမှာ!” ဟု ငြင်းဆိုသည်။
သို့သော် ဝမ်ယွီ မှာ အမွှာကလေးနှစ်ယောက်မှာ ယောကျာ်းလေးများဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာနေသည်။
ဤနိုင်ငံရှိ အမျိုးသားတိုင်းနီးပါးတွင် “သားယောက်ျားလေး” ရလိုသည့် မျှော်လင့်ချက်မှာ နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းမှာ ဝမ်ကော်အန်းနှင့် ဝမ်ယွီ တို့၏ အမူအရာများတွင် ထင်ဟပ်နေသည်။
ကျားမကို သိသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် မိသားစုဝင်များမှာ စကားကို တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ပြောဆိုကြသည်။ ဂျွန်ဂျွန်နှင့် မေမေ့ဗိုက်ထဲက ကလေးအကြောင်း ပြောသည့်အခါတိုင်း “မောင်လေး” ဟုသာ ခေါ်ဆိုကြပြီး “ညီမလေး” ဆိုသည့် စကားလုံးမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
မိသားစုဝင် လူကြီးများအားလုံးသည် ဂျွန်ဂျွန်ကို သူမတွင် မောင်လေးနှစ်ယောက် ရတော့မည်ဆိုသည့် အချက်ကို လက်ခံလာအောင် တိတ်တဆိတ် သွန်သင်နေကြသော်လည်း ဂျွန်ဂျွန်ကမူ သူတို့၏ တမင်တကာ ပြောဆိုမှုများကြောင့် မောင်လေးရရန် မျှော်လင့်ချက် တိုးလာခြင်းမရှိပေ။ သူမသည် ညီမလေးသာ လိုချင်နေဆဲဖြစ်သည်။
သို့သော် ကလေးငယ်လေးက မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ ဂျီအန်းနင်း သည် ဆယ်လကြာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ပြီးနောက် နွေရာသီတွင် ကျန်းမာသော ယောက်ျားလေးနှစ်ယောက်ကို မွေးဖွားပေးခဲ့သည်။
ဝမ်ကော်အန်းက သူတို့ကို ဝမ်ဂျွန်းဆောင်နှင့် ဝမ်လီပိုင်ဟု အမည်ပေးသည်။ ဂျွန်းဆောင်က အစ်ကိုဖြစ်ပြီး မိနစ်အနည်းငယ် နောက်ကျမှ မွေးသည့် လီပိုင်က ညီဖြစ်သည်။
ဂျွန်ဂျွန်တွင် ယခုအခါ လေးနှစ်ခွဲ ကွာခြားသည့် မောင်လေးနှစ်ယောက် ရသွားပြီဖြစ်သည်။
ဝမ်မိသားစုမှာ ရုတ်တရက် ပိုမိုစည်ကားသွားသည်။
ဝမ်မိသားစု၏ မွေးကင်းစ သခင်လေးနှစ်ယောက်မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် အထူးဂရုစိုက်မှုများ ရရှိသည်။
ဝမ်ကော်အန်းသည် ဂျွန်းဆောင်နှင့် လီပိုင် မမွေးဖွားခင်ကပင် မိသားစုအစည်းအဝေး ခေါ်ယူကာ ဝမ်ယွီ နှင့် ဂျီအန်းနင်း တို့ကို ဂျွန်ဂျွန်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှုအတွက် ဂရုစိုက်ရန် မှာကြားထားသော်လည်း မွေးကင်းစကလေးငယ်နှစ်ယောက် ထပ်တိုးလာခြင်းနှင့် ဂျီအန်းနင်း ၏ မီးတွင်းနားနေချိန်များကြောင့် ဂျွန်ဂျွန်နှင့် အချိန်ဖြုန်းနိုင်မှုမှာ မလွဲမသွေ လျော့နည်းသွားရသည်။
ကလေးများမှာ ဤကိစ္စတွင် အထိခိုက်လွယ်ဆုံးဖြစ်သည်။ ဂျွန်ဂျွန်တစ်ယောက် စိတ်ဓာတ်ကျလာသည်။
ဝမ်ကော်အန်းက ဂျွန်ဂျွန်ကို စိတ်မကောင်းဖြစ်စွာဖြင့် “ဆောင်နဲ့ ပိုင်လေးတို့က သေးနေသေးတော့ ဒီအချိန်မှာ သူတို့ကို အထူးဂရုစိုက်ရတာပါ။ သူတို့ လေးဖက်သွားနိုင်တဲ့အခါ မေမေက ဂျွန်ဂျွန်နဲ့ အချိန်ပိုပေးနိုင်မှာပါ” ဟု နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။
ဂျွန်ဂျွန်က “ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဘာလို့ အခုထိ လေးဖက်မသွားကြတာလဲ” ဟု မကျေမနပ်ဖြင့် မေးသည်။
ထူးခြားသည့် စွမ်းရည်များ ရှိသော်လည်း ဝမ်ကော်အန်းတစ်ယောက် မြေးနှစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း လေးဖက်သွားစေရန် မလုပ်ပေးနိုင်ပေ။ သူက “မကြာခင်ပါ၊ တကယ်ကို မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ လေးဖက်သွားနိုင်တော့မှာပါ” ဟု နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။
သူက ဂျွန်ဂျွန် စိတ်ချမ်းသာစေရန် “မောင်လေးတွေ ရတာ ကောင်းပါတယ်။ သူတို့ ကြီးလာရင် သန်မာလာလိမ့်မယ်၊ ပြီးရင် ဂျွန်ဂျွန်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာပေါ့” ဟု တိုက်တွန်းပြောဆိုသည်။
သို့သော် ဂျွန်ဂျွန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ “ယောကျာ်းလေးတွေက မိန်းကလေးတွေရဲ့ အရုပ်တွေကို လုယူတတ်ကြတယ်။ မောင်လေးတွေက သမီးရဲ့ အရုပ်တွေကို လုသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ သူတို့က နှစ်ယောက်တောင် ရှိတာ၊ သမီးတစ်ယောက်တည်းနဲ့တော့ သူတို့ကို နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး” ဟု ပြောသည်။
ကလေးငယ်တစ်ယောက်၏ အပြစ်ကင်းစင်ပြီး ရယ်စရာကောင်းသော စကားများသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက ဝမ်ကော်အန်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။
ဝမ်ယွီ သည် အမွှာမြေးယောက်ျားလေးများ ရရှိလိုက်ခြင်းကြောင့် ဝမ်ကော်အန်း ခံစားနေရသည့် ပျော်ရွှင်မှုများမှာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
သူက ရှောင်ဆောင်နှင့် ရှောင်ပိုင်တို့ကို မချစ်တာ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သားနှစ်ယောက်ကို မြင်ရသည့်အတွက် အတိုင်းအဆမရှိ ပျော်ရွှင်နေသည့် ဝမ်ယွီ နှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ဝမ်ကော်အန်း၏ ပျော်ရွှင်မှုမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားပုံရသည်။
အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် ဝမ်ယွီ သည် ဝမ်ကော်အန်း၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် ဝမ်းနည်းရိပ်သန်းနေသည်ကိုပင် သတိပြုမိလာပြီး သူက မကြာခဏဆိုသလို စိတ်မပါ့တပါ ဖြစ်နေတတ်သည်။
ထို့နောက် အချိန်အနည်းငယ်ကြာသောအခါ ဝမ်ကော်အန်းတစ်ယောက် ရုတ်တရက် အလုပ်များသွားတော့သည်။