[တောက်ပသော အလင်းရောင်နှင့် ဆင်တူသူမှ TP ၁,၀၀၀ လှူဒါန်းလိုက်ပါပြီ!]
[တကယ်ပဲလား? တကယ်ရော တိုက်ခိုက်ချင်နေတာလား?]
ကျွန်ုပ်၏ လုပ်ရပ်များကိုကြည့်ပြီး မည်သို့ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားနေမှန်း ရိပ်မိသွားသော မိုက်ကယ်က အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ကျွန်ုပ် ခေါင်းညိတ်ကာ ဟုတ်ကြောင်း အဖြေပေးလိုက်သည်။
အခြေအနေကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေကြသော ဝိညာဉ်များမှာမူ အတော်ပင် ပူပန်နေကြပုံရသည်။
အမှန်စင်စစ် ဤအခြေအနေမျိုးတွင် ကျွန်ုပ်တို့ လုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ထွက်ပြေးခြင်းသာ ဖြစ်သည့်အတွက် သူတို့ စိုးရိမ်နေခြင်းမှာ မဆန်းပါ။
[ဝိညာဉ်အားလုံးက ဤအရာမှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သဘောတူညီနေကြသည်။]
[အမှောင်ဆုံးနေရာမှ ရယ်မောသူက ထွက်ပြေးရန် အကြံပြုထားသည်။]
[အရက်သမားက အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားရန် ပြောကြားနေသည်။]
ဝိညာဉ်များသည် ကျွန်ုပ်၏ စိန်ခေါ်မှုများကို ပုံမှန်အားဖြင့် နှစ်သက်တတ်ကြသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မဟုတ်ပေ။
သူတို့က ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကျွန်ုပ်သည် သေခြင်းတရားဆီသို့ ဦးတည်သွားနေသည်ဟု ယူဆနေကြသည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုအတိုင်းပင် တွေးမိသည်။
မည်သို့ပင် ကြည့်ကြည့် ဤအရာမှာ ရူးမိုက်လွန်းနေသည်။
သို့သော်လည်း။
“ကျွန်တော်တို့ ဒါကို လုပ်ကို လုပ်ရမယ်။”
ကျွန်ုပ်ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကွမ်ဂျီအာ ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
ဓားကို ကိုင်ဆွဲလိုက်သည့်အချိန်ကတည်းက ကျွန်ုပ် ကတိတစ်ခု ပြုထားခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်သည် ဤဇာတ်ခုံ၏ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အခါမျှ နောက်ပြန်ဆုတ်မည်မဟုတ်။
ဤအရာမှာ ကျွန်ုပ်၏ ယုံကြည်ချက်ကို တိုးချဲ့လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
[အမှောင်ဆုံးနေရာမှ ရယ်မောသူက TP ၁,၀၀၀ လှူဒါန်းလိုက်ပါပြီ!]
[နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိလို့လား?]
“ရှိပါတယ်။”
ဝေးလံသောနေရာတွင် ရှိနေသည့် နာမည်များပါသော တိုင်ကို ကြည့်ကာ ကျွန်ုပ် ပြောလိုက်သည်။
ထိုတိုင်မှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး အရိုးစုဗိုလ်ချုပ်က ကျွန်ုပ်တို့ကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။
အတော်လေး ဝေးကွာနေသော်လည်း ကျွန်ုပ် ထိုအရာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။
ကျွန်ုပ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
ပြိုကျနေသော မြေပြင်နှင့် လိမ်ခေါက်နေသော ဝင်ရိုး။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့ တုန်ခါနေပြီး လေထုမှာ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေကာ မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များက မရပ်မနား မိုးခြိမ်းသံများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
သို့သော် Ghost Land ၏ ပြိုကျမှုမှာ လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပါ။
အချိန်အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ထို့ကြောင့် သတ်မှတ်ချိန် မတိုင်မီ ထိုတိုင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ နုတ်ယူနိုင်ရမည်။
“လုပ်နိုင်ပါ့မလား၊ မစ္စ ကွမ်ဂျီအာ?”
“…ကျွန်မ လုပ်ကို လုပ်ရမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲ တွေးတွေး အဲဒီနေရာကို ရောက်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို မတွေ့ဘူး။”
ကျွန်ုပ်ကို မပြောပါနှင့်၊ သင်က အစီအစဉ်တစ်ခုမှမရှိဘဲ ဒါကို လုပ်ခဲ့တာလား?
ကျွန်ုပ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပါဝင်နေသော အဓိပ္ပာယ်ကို သဘောပေါက်သွားပုံရသည့် သူမက ကျွန်ုပ်၏ အကြည့်ကို ရှောင်လွှဲလိုက်သည်။
သူမ ဘာကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် သံသရာလည်နေခဲ့ရသလဲဆိုတာကို ကျွန်ုပ် နားလည်လာသည်။
သူမက အတော်လေး အဆင်မပြေသော အတိတ်သို့ ပြန်သွားသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို ဖြစ်နေလို့ပဲ ကျွန်ုပ် သူမကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော့်မှာ နည်းလမ်း ရှိပါတယ်။”
နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာတွေ့ရန် ကျွန်ုပ် ဦးနှောက်ကို အစွမ်းကုန် သုံးလိုက်သည်။
ပြီးတော့ ကျွန်ုပ်တွင် [စစ်မြေပြင်၏ အောင်နိုင်သူ] ဆိုသည့် ကျွမ်းကျင်မှု တစ်ခုလည်း ရှိသည်။
မည်သည့်တိုက်ပွဲတွင်မဆို အောင်ပွဲခံနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းကို ပြသပေးသော အရေးပါသည့် ကျွမ်းကျင်မှု ဖြစ်သည်။
“တကယ်လား?”
“ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စမှာ အရေးအကြီးဆုံးက မစ္စ ကွမ်ဂျီအာ ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍပဲ။ မစ္စ ကွမ်ဂျီအာ၊ ကျွန်တော် နောက်တစ်ခါ ထပ်မေးပါမယ်။ လုပ်နိုင်ပါ့မလား? အရာအားလုံးကို ဒီအပေါ်မှာ လောင်းကြေးထပ်နိုင်ပါ့မလား?”
“ကျွန်မ လုပ်နိုင်ပါတယ်။”
ကျွန်ုပ်၏ လေးနက်သော အသံကို သူမက တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဖြေကြားလိုက်သည်။
သူမ၏ စိတ်ကျေနပ်စရာ အဖြေကို ကြားရသဖြင့် ကျွန်ုပ် ပြုံးလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ။ ဒါကို ယူထားပါ။”
“ဒါက ဘာလဲ…?”
ကျွန်ုပ် Baekryeon ကို သူမလက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သောအခါ ကွမ်ဂျီအာ အတော်လေး ရှုပ်ထွေးသွားပုံရသည်။
Baekryeon လည်း ထိုအတိုင်းပင်။
[ဟေ့! ကန်းယူဟွန်း! မင်း ရူးနေတာလား?! ငါ့ကို စွန့်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား?!]
‘ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို စွန့်ပစ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ခဏငှားပေးတာပါ။ Baekryeon။ ကျေးဇူးပြုပြီး။ မစ္စ ကွမ်ဂျီအာ ကို ကူညီပေးရမယ်။’
[ငါ့သခင် မဟုတ်တဲ့လူတစ်ယောက်ကို ငါ့ကို စိတ်ကြိုက် ကိုင်တွယ်ခွင့်ပေးရမယ်ပေါ့?]
‘ခင်ဗျား မကူညီရင် ကျွန်တော်လည်း သေမှာပဲ။’
[မင်း…!]
Baekryeon သည်လည်း ဤအခြေအနေမှာ မည်မျှ လေးနက်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပုံရသည်၊ ထို့ကြောင့် သူ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ငြင်းဆန်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။
[…မင်း ဒါအတွက် နောက်မှ အဖိုးအခ ပေးရလိမ့်မယ်။]
‘ဟုတ်ကဲ့။ တောင်းပန်ပါတယ်။’
ကျွန်ုပ် Baekryeon ကို တောင်းပန်ပြီး ကွမ်ဂျီအာ ၏ လက်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ထည့်ပေးလိုက်သည်။
“ယူထားလိုက်ပါ။”
“ဒ-ဒါက…”
“လက်နက်ပါ။ မင်းရဲ့ဟာ ကျိုးသွားတယ် မဟုတ်လား? အခုချက်ချင်း အကောင်းစား လက်နက်တစ်ခု လိုအပ်နေတာ။ ဒါနဲ့ဆိုရင် အဲဒီ ရူးသွပ်နေတဲ့ အရိုးစုကို အနိုင်ယူနိုင်မှာပါ။”
“ဒါဆိုရင် မင်းကော…”
“ကျွန်တော်က ဟိုဘက်က လူတွေကို သွားကူညီရဦးမယ်။ သူတို့ကို မုန်းပေမဲ့လည်း ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ? သူတို့က သေသင့်လောက်အောင်ထိတော့ မဆိုးပါဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့အကြောင်း စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော့်ကိုပဲ ယုံလိုက်ပါ။ သင်က အဲဒီတိုင်ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာပဲ စဉ်းစားပါ။”
“နားလည်ပါပြီ။”
“ကောင်းပြီ။”
ဝူး!
ကျွန်ုပ် လေချွန်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော Baekhyo ကို ခေါ်လိုက်သည်။
သူသည် ကျွန်ုပ်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ချက်ချင်း ဆင်းသက်လာသည်။
“Baekhyo။ မင်းရဲ့ အကူအညီ ထပ်လိုတယ်ကွာ။”
ဟူး။
“တောက်ပနေတဲ့ တိုင်ကို မြင်လား? မစ္စ ကွမ်ဂျီအာ ကို အဲဒီကို ပို့ပေးပါ။”
ဟူး! ဟူး!
သူသည် မိမိ၏ သခင်မဟုတ်သူကို ပို့ဆောင်ပေးရမည် ဖြစ်၍ တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း ကျွန်ုပ် တောင်းပန်လိုက်သောအခါ သဘောတူလိုက်သည်။
သူသည် စကားကို ကောင်းကောင်း နားလည်သော အလွန်လိမ္မာသည့် ဇီးကွက် ဖြစ်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် ကျွန်ုပ်ပခုံးပေါ်မှ ဇီးကွက်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
“ဒီဇီးကွက်က သားပေါက်လေးပဲ ရှိသေးတာလား? သူက သေးသေးလေးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ကျွန်မကို အဲဒီကို ပို့ပေးနိုင်မှာလဲ…”
“မစ္စ ကွမ်ဂျီအာ က Heavenly Owls အကြောင်း သိပ်မသိသေးဘူး ထင်တယ်။”
ကျွန်ုပ်တို့၏ Baekhyo သည် ငှက်ပေါက်စလေး ဖြစ်နေသေးသော်လည်း သူက နတ်တိရစ္ဆာန်မျိုးရိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။
သူ့ကို တခြားတိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ မရဘူး။
Hungry Ghost Realm မှာ ကြီးမားတဲ့ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုပါ။
Ghost Land ကတော့ ယှဉ်လိုက်ရင် အလွန်သေးငယ်သည်။
သူတို့က ဒီအတိုင်း ဆက်လက် တည်ရှိနေမယ်ဆိုရင် Ghost Land ဟာ မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရပြီး ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။
စာရင်းတိုင်က အဲဒီအကြောင်းရင်းကြောင့် တစ်ဝက်ပဲ စိုက်ဝင်နေတာပါ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အခုလက်ရှိမှာ ကျွန်ုပ် လက်ဖဝါးထဲ ဝင်ဆံ့လောက်အောင် သေးငယ်နေသေးသည်။
ဒါကြောင့် သူက ခဏတာပဲ တည်တံ့နိုင်ပေမဲ့ အသုံးဝင်တဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးဖို့ကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါ။
“Baekhyo၊ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေသလို ခံစားရရင်တောင် သည်းခံလိုက်နော်။”
[ကျွန်ုပ်သည် Engraver ၏ ဘွဲ့တံဆိပ်ကို အသက်သွင်းသည်။]
ကျွန်ုပ် Baekhyo ၏ ကျောပေါ်တွင် အမှတ်အသားတစ်ခု ထွင်းထည့်လိုက်သည်။
အမှတ်အသား အမျိုးအစား သုံးမျိုး ရှိသည် - အရှိန်မြှင့်ခြင်း၊ ခုခံမှု လျှော့ချခြင်းနှင့် ကြီးထွားမှု မြှင့်တင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ် Baekhyo ပေါ်တွင် ထိုအရာများကို ထွင်းထည့်လိုက်သည်။
သုံးဆထွင်းထည့်ခြင်း၊ ပြီးတော့ သက်ရှိသတ္တဝါတစ်ကောင်ပေါ်မှာ လုပ်တာပါ။
၎င်းသည် အရာဝတ္ထုတစ်ခုပေါ်တွင် ထွင်းထည့်ခြင်းထက် မယှဉ်နိုင်လောက်အောင် အမှတ်အများအပြားကို စားသုံးသည်။
ပြီးတော့ အဲဒါက တစ်ကြိမ်သုံး effect အတွက်တောင် ဖြစ်သည်။
‘သတ္တဝါတစ်ကောင်ပေါ်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ထွင်းထည့်တာဆိုတော့ မလွယ်ပါလား။’
ကျွန်ုပ် အမှတ်အများကြီး သုံးစွဲကာ Baekhyo ပေါ်တွင် ထွင်းထည့်ခြင်းကို အပြီးသတ်လိုက်သည်။
အမှတ်အသား ထွင်းထည့်လိုက်တဲ့အခါ Baekhyo တစ်ကောင် ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်ကို ရရှိသွားပုံရပေမဲ့ သူက ကျွန်ုပ် စကားကို နားထောင်ပြီး ငြိမ်ငြိမ်လေး နေပေးသည်။
ထွင်းထည့်ခြင်း ပြီးဆုံးသည်နှင့် Baekhyo ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလင်းရောင်များဖြင့် ရစ်ပတ်သွားပြီး ၂ မီတာ အရွယ်အစားရှိ ဧရာမ ဇီးကွက်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ချစ်စရာကောင်းသည့် အသွင်အပြင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ညဉ့်၏ ဘုရင်ဟု ခေါ်ဆိုရလောက်အောင်ပင် ခန့်ညားသွားသည်။
ချွတ်!
Baekhyo သည် တောင်ပံများကို ဖြန့်လိုက်သောအခါ တောင်ပံဖြန့်ကားမှုမှာ ၄ မီတာကျော်ပင် ရှိသည်။
ကံမကောင်းသည်မှာ ဤအရွယ်အစားနှင့်ပင် သူသည် လူတစ်ဦးကိုသာ သယ်ဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ သူ့ကျောပေါ် စီးနင်းသူမှာ ကျွန်ုပ်မဟုတ်ဘဲ ကျွန်ုပ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်ပြီး အရာအားလုံးကို အပ်နှံထားသည့်သူ ဖြစ်သည်။
“သွားလိုက်ပါ၊ မစ္စ ကွမ်ဂျီအာ။”
“…ကောင်းပါပြီ။”
ကွမ်ဂျီအာ သည် Baekhyo ၏ ကျောပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။
Baekhyo သည် ကြီးမားလာသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အသားကျစေရန် တောင်ပံများကို အနည်းငယ် ခတ်လိုက်ပြီးနောက် မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။
ချွတ်!
ဖြူဖွေးနေသော ဇီးကွက်ကြီးသည် လေထဲတွင် အဖြူရောင် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရေးဆွဲကာ အမြင့်ဆုံးနေရာသို့ ချက်ချင်းပင် ဦးတည်သွားသည်။
သူတို့ ဝေးကွာသွားသည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် ကျွန်ုပ်၏ အကြည့်ကို တခြားနေရာသို့ ပြောင်းလိုက်သည်။
“ကဲ၊ အဲဒီကိစ္စကိုတော့ သူတို့ဆီပဲ ပုံအပ်လိုက်တော့မယ်။”
ကျွန်ုပ် လုပ်ရမည့်အရာကို စမ်းလုပ်ကြည့်လိုက်ရမလား?
ကျွန်ုပ်သည် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ဖြစ်နေကြသော လူများကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူတို့သည် အခုအချိန်တွင် ထွက်ပြေးဖို့ပင် မတွေးနိုင်တော့ဘဲ ပြိုကျနေသော မြေပြင်ကို မည်သို့ ရှောင်လွဲရမည်ကိုသာ ကြိုးစားနေကြသည်။
တပ်!
ကျွန်ုပ် မြေပြင်ကို ကန်လိုက်ပြီး အက်ကြောင်းများကို ကျော်ဖြတ်ကာ စုဆောင်းသူများထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။
***
ပြင်းထန်လှသော လေဖိအားကြောင့် မျက်လုံးဖွင့်ရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်။ ကွမ်ဂျီအာ သည် မျက်နှာကို တိုက်ခတ်နေသော လေပြင်းဒဏ်ကြားတွင် သတိမလွတ်စေရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေရသည်။
‘ဒီလောက်မြန်တဲ့ အရှိန်ပါလား…!’
Baekhyo သည် နတ်တိရစ္ဆာန်ဟု ခေါ်ဆိုထိုက်သော Heavenly Owl ဖြစ်သည်မှာ အမှန်ပင်။
သူ တောင်ပံခတ်လိုက်တိုင်း သူ၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ လေထုကို ခွဲထွက်ကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် ငှက်မွေးများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။
အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် ကြမ်းတမ်းသော ပြာမှုန်လေတိုက်ခတ်မှုကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ခံနိုင်ရည်ရှိသွားသည်။
သူသည် အနည်းငယ် အသက်ရှူချောင်လာပြီး ရန်သူရှိရာနေရာကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်။
‘ဟိုမှာ!’
တောမီးကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေသော ပြာမှုန်မုန်တိုင်းကြားတွင် စိမ်းလန်းသော အလင်းရောင်တစ်ခုကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။
ကွမ်!
Ghost Land ပြိုကျမှုက မီးလောင်ရာ လေပင့်ပေးသကဲ့သို့ပင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
မဟုတ်သေးပါ။ ၎င်းသည် အသံသက်သက် မဟုတ်ပေ။
မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းကို ဖုံးလွှမ်းထားသော တိမ်မည်းများကြားတွင် ထူးဆန်းလှသော လျှပ်စီးကြောင်းများပါ လက်ခနဲ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
“ဟိုဘက်မှာ!”
Baekhyo သည် ကွမ်ဂျီအာ ၏ စကားကို နားလည်သွားပုံရပြီး ချက်ချင်းပင် ဦးတည်ရာကို ပြောင်းလိုက်သည်။
သူသည် တောင်ပံတစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကာ အခြားတစ်ဖက်ကို ခေါက်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ ရုတ်တရက် ကွေ့လိုက်သည်။
၂ မီတာခန့်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ၄ မီတာကျော်ရှိသော တောင်ပံအကျယ်အဝန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် လျင်မြန်လှသော လှုပ်ရှားမှုဖြစ်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် လေထဲတွင် ပြသနေသော ထိုအံ့မခန်း ပျံသန်းမှုကို ကြည့်ရင်း ငှက်မွေးများကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။
ချွတ်!
တောင်ပံများကို လေထဲတွင် ဖြန့်ကားလိုက်သည်။
သူတို့ကို တားဆီးရန်ဟန်ဖြင့် မြေပြင်သည် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး သူတို့ရှေ့တွင် ကြီးမားသော နံရံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
“အန္တရာယ်ပဲ…!”
ကွမ်ဂျီအာ စကားမဆုံးခင်မှာပင် Baekhyo သည် ရှောင်တိမ်းသည့် လှုပ်ရှားမှုကို လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။
သူသည် လည်ပတ်နေသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားပြီး ဘေးတစ်ဖက်မှ ဖြတ်ကျော်သွားသည်။
ကွမ်ဂျီအာ နှင့် Baekhyo တို့သည် စိတ်အေးရမည့် အချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ နောက်ဆက်တွဲ မြင်ကွင်းကြောင့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားရသည်။
ကူဂူဂူဂွန်း!
“ဘာတွေဖြစ်…”
ခဏက မြင့်တက်လာခဲ့သော မြေပြင်မှာ ပြသမှုမျှသာ ဖြစ်သည်။
သူတို့ရှေ့ရှိ မြေပြင်များသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် မြင့်တက်လာနေသည်။
၎င်းတို့သည် အရွယ်အစားနှင့် ပုံသဏ္ဌာန် အမျိုးမျိုး ရှိကြသည်။
သို့သော် ထိုကျောက်တိုင်များသည် ကွမ်ဂျီအာ နှင့် စာရင်းတိုင်ကြားရှိ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။
Ghost Land ၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားများကြောင့် လွင့်ပါလာသည့် မြေသားအပိုင်းအစများက မတော်တဆ ဖန်တီးလိုက်သော သဘာဝအတားအဆီးဖြစ်သည်။
စာရင်းတိုင်ကိုယ်တိုင်က ကျူးကျော်လာသူများကို တွန်းလှန်ရန် လက်ကို အသုံးပြုလိုက်သည့်အလားပင်။
ပတ်လမ်းကြောင်းကနေ ရှောင်သွားရန်မှာ အချိန်မရတော့လောက်အောင် အရေးတကြီး ဖြစ်နေသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။
***
“ဟူး! က၊ ကယ်ကြပါ…!”
ကွာဒပ်!
သူရပ်နေသည့် မြေပြင်ပြိုကျသွားသဖြင့် ဟန်ချက်ပျက်သွားသော စုဆောင်းသူတစ်ဦးသည် လေထဲတွင် အသည်းအသန် လက်ကမ်းနေသည်။
သို့သော် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကမူ သူ အောက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြုတ်ကျသွားသည်ကို မျက်လုံးပြူးကာ ငေးကြည့်နေကြသည်။
တပ်!
ရုတ်တရက် လက်ကို လာဆွဲလိုက်သော လူတစ်ယောက် မရှိခဲ့လျှင် ဖြစ်သည်။
Yu Hyun သည် ပြုတ်ကျတော့မည့် စုဆောင်းသူ၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ကယ်တင်လိုက်သည်။
သူသည် ထိုမျှနှင့် မရပ်တန့်ဘဲ ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်နေကြသော စုဆောင်းသူများကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။
“အားလုံး ငြိမ်ငြိမ်နေကြ! ဟိုတစ်ကွဲဒီတစ်ကွဲ ဖြစ်ကုန်ရင် မြေပြင်တွေ ပိုပြိုပြီး အကုန်လုံး သေကုန်လိမ့်မယ်!”
“မ၊ မင်းက…”
“အသက်ရှင်ချင်တဲ့သူတွေ အကုန်လုံး ငါ့ဆီ စုကြ!”
စုဆောင်းသူများသည် Yu Hyun ဆိုသည်မှာ White Flower Management မှ သူတို့ အထူးသတိထားရမည့်သူ ဖြစ်ကြောင်း သိထားကြသည်။
သို့သော် ဤအခြေအနေတွင် သူတို့သည် ထိုသူ၏ ယုံကြည်မှုရှိသော အမူအရာကြောင့် အလိုအလျောက်ပင် စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်။
သူ့အနားမှာ ရှိနေရင် အသက်ရှင်နိုင်ကောင်းပါရဲ့။
ထိုမျှော်လင့်ချက်က စုဆောင်းသူများ၏ ရင်ထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။
‘ဒီနေရာကိုတော့ အကြမ်းဖျင်း ဖြေရှင်းပြီးပြီ ထင်တယ်။ မစ္စ ကွမ်ဂျီအာ ကတော့…’
Yu Hyun သည် စုဆောင်းသူများကို တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းပြီးနောက် ကွမ်ဂျီအာ ကို ရှာရန် အကြည့်ကို ရွှေ့လိုက်သည်။
Ghost Land ၏ မြေပြင်သည် ကြမ်းတမ်းသော ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုကဲ့သို့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင် ပြောင်းလဲသွားသည်။
အဆုံးမရှိ တိုက်ခတ်နေသော ပြာမှုန်မုန်တိုင်းသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး တိမ်မည်းများကြားမှ လျှပ်စီးများကလည်း အဆက်မပြတ် လက်နေသည်။
ကမ္ဘာပျက်တော့မည့်အလား မြင်ကွင်းမျိုးဖြစ်သည်။
‘ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ?’
Yu Hyun သည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော သူကို ရှာဖွေရန် မျက်လုံးများကို လှုပ်ရှားနေသည်။
မှောင်မိုက်နေသော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် သူသည် ကိုယ်တိုင် အလင်းရောင် ထွက်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသော ဇီးကွက်တစ်ကောင်နှင့် သူ၏ ကျောပေါ်တွင် စီးနင်းလာသော အမျိုးသမီးကို မြင်လိုက်ရသည်။
ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား?
ထိုအတွေးကို ဖျောက်ဖျက်လိုက်စဉ်မှာပင် ကွမ်ဂျီအာ ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော ကျောက်လွှာများကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားသည်။
သူသည် ဝေးလံသော ဆက်သွယ်ရေးမှတစ်ဆင့် ကွမ်ဂျီအာ ထံသို့ ချက်ချင်း လှမ်းအော်လိုက်သည်။
‘ရှောင်လိုက်! အဲဒီအတိုင်း သွားရင် အန္တရာယ်များတယ်!’
-ဒါပေမဲ့ ပတ်သွားဖို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး!
ကွမ်ဂျီအာ ၏ ပြန်ကြားချက်ကြောင့် Yu Hyun သည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။
ပတ်သွားရန် အချိန်မရှိတော့ပါ။
အကယ်၍ သူတို့ ရောက်သွားခဲ့လျှင်ပင် စာရင်းတိုင်ကို စောင့်ကြပ်နေသည့် အရိုးစုစစ်သူကြီးက ငြိမ်နေမည် မဟုတ်ပေ။
ဒါဆို သူ ဘာလုပ်ရမလဲ?
Yu Hyun တစ်နည်းနည်းဖြင့် ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် ကွမ်ဂျီအာ က ပြန်ဖြေလာသည်။
-ဒီအတိုင်းပဲ တိုးဝင်တော့မယ်!
“ဘာ!”
သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ဘဲ ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်မိသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် စကားတည်ရန်ဟန်ဖြင့် အရှိန်ကို ပိုမြှင့်လိုက်သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် Yu Hyun ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
‘သူတို့ တိုက်မိတော့မယ်!’
ထိုသို့ တွေးလိုက်စဉ်မှာပင် Baekhyo သည် တောင်ပံများကို ခေါက်ကာ ကျောက်တိုင်ကြားရှိ ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာလေးထဲသို့ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော မြင်ကွင်းမှာ အခက်အခဲပေါင်းစုံကို ကျော်ဖြတ်ဖူးသော Yu Hyun ကိုပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။
အဖြူရောင် အလင်းစက်ကလေးသည် လှပသော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ကျောက်နံရံများကြားမှ ဖောက်ထွက်သွားသည်။
တိုက်မိတော့မည့် အခြေအနေကို ကပ်သီးကပ်သပ် ရှောင်တိမ်းသွားသော အကကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုဖြစ်သည်။
Yu Hyun သည် ထိုအန္တရာယ်များလှသော မြင်ကွင်းကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေစဉ် စနစ်ဝင်းဒိုးမှ အသံမြည်လာမှသာ သတိပြန်ဝင်လာသည်။
[ဝိညာဉ်တို့သည် ကွမ်ဂျီအာ ၏ သတ္တိကို ချီးကျူးကြသည်။]
[ဝိညာဉ်တို့သည် သူမ အောင်မြင်ပါစေကြောင်း စိတ်ရင်းဖြင့် ဆုတောင်းပေးနေကြသည်။]
[ဝိညာဉ်တို့သည်…]
[…]
အားလုံးသည် သူမကို အားပေးနေကြသည်။
ဤသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သည်ကို စိန်ခေါ်နေသော၊ အသက်ကို ပေါင်နှံထားသည့် အိပ်မက်မက်သူတစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲဖြစ်သည်။
Yu Hyun သည် သူနှင့် Kang Hyerim တို့ Ottoman တပ်ကို ဖောက်ထွက်ခဲ့စဉ်ကကို ပြန်သတိရလိုက်သည်။
ယခု ကွမ်ဂျီအာ နှင့် Baekhyo တို့ လုပ်ဆောင်နေသည်မှာ ထိုစဉ်က မြင်ကွင်းနှင့် တစ်ထပ်တည်းပင်။
ထိုစဉ်က စိတ်လှုပ်ရှားမှုများက သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ထပ်တူကျလာပြီး Yu Hyun သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။
‘ကျေးဇူးပြုပြီး။’
အောင်မြင်ပါစေ။
Hyun ၏ ဆုတောင်းသံ ရောက်သွားသည့်အလား Baekhyo သည် အရှိန်မလျှော့ဘဲ မယုံနိုင်လောက်သော လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ကျောက်တိုင်များ၏ ထူးဆန်းသော ပိတ်ဆို့မှုကို ကပ်သီးကပ်သပ် လွတ်မြောက်သွားသည်။
‘ပြီးသွားပြီလား? မဟုတ်သေးဘူး၊ မပြီးသေးဘူး!’
ကျန်နေသေးသည့် နံရံတစ်ခု ရှိသေးသည်။
ယခင်က နံရံများနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော ကျောက်နံရံကြီးဖြစ်သည်။
ဘေးသို့ ကွေ့ရှောင်ရန်မှာ အရွယ်အစား ကြီးလွန်းသည်။
ဘုန်း!
နတ်တိရစ္ဆာန် Baekhyo ပင်လျှင် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
“ရပါတယ်။”
Jia သည် Baekhyo ၏ တင်းမာနေသော ကျောပြင်ကို ခပ်ဖွဖွ ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ဆက်သွားပါ။ စိတ်မပူနဲ့။ ဒီအတိုင်းပဲ။”
သူမ၏ စကားကြောင့် အားရှိသွားပုံရသည့် Baekhyo သည် တင်းမာနေသော တောင်ပံများတွင် အားထည့်ကာ အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။
ဒီအတိုင်းဆိုလျှင် ကျောက်နံရံကို တိုက်မိပြီး အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
Jia သည် ခြေထောက်ကို တင်းတင်းညှပ်ကာ Baekhyo ၏ ကျောပေါ်မှ ခန္ဓာကိုယ်ကို မလိုက်သည်။
ကြမ်းတမ်းသော လေပြင်းက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ရိုက်ခတ်နေသော်လည်း သူမသည် အားကိုသုံး၍ ဟန်ချက်ကို ထိန်းထားသည်။
သူမသည် Baekryeon ကို ဆွဲထုတ်ကာ အားစိုက်ထုတ်သည့် ပုံစံဖြင့် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“ဒီအခြေအနေမှာ ငါ တစ်နည်းပဲ သုံးနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် တောင်းပန်ပါတယ် Baekryeon ရယ်။”
Jia သည် ဓားပုံစံရှိသော သူမ၏ Baekryeon ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ စီးဆင်းလာသည်။
၎င်းသည် Baekryeon ထံတွင် တစ်ချက်တည်း စုစည်းသွားပြီးနောက် ဧရာမ သားရဲ၏ လက်သည်းကဲ့သို့ စွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
၎င်းသည် သူမ၏ အဆင့်ကို ကျော်လွန်နေသော၊ ယခုလက်ရှိ သူမအတွက် ခွင့်မပြုထားသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြစ်သည်။
ခရက်!
Jia သည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ သူမ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော လက်သည်းစွမ်းအားကို အသည်းအသန် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
အနည်းငယ်မျှ အာရုံစိုက်မှု လျော့နည်းသွားသည်နှင့် ထိုသားရဲ၏ လက်သည်းစွမ်းအားသည် ရန်သူကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ သူမကိုယ်တိုင်ကိုပင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မည်။
ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖိစီးလာသည့် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် သတိလစ်သွားတော့မလိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။
‘နာလိုက်တာ။’
သာမန်အချိန်သာဆိုလျှင် သူမသည် ဤနေရာမှာပင် လက်လျှော့လိုက်မိပေမည်။
‘နောက်တစ်ခါမှ လုပ်တော့မယ်’ ဆိုသည့် ပေါ့ဆသော အတွေးမျိုး ဝင်လာနိုင်ပြီး ထိုသို့ လုပ်လိုက်ခြင်းကပင် ပိုကောင်းကောင်း ဖြစ်နိုင်ပါလိမ့်မည်။
သို့သော် ယခုတော့ မဟုတ်။
သူမသည် ဤသည်မှာ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည့်အလား သူမတွင် ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို မီးကုန်ယမ်းကုန် အသုံးချလိုက်သည်။
လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသမျှ အရာအားလုံးကို ဖောက်ထွက်ပြီး ကျော်ဖြတ်မည်ဟု သူမကိုယ်တိုင် ကြွေးကြော်ထားသည်။
အားလုံးကို ပြသနိုင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူမသည် သည်းခံရမည်။
ဤကဲ့သို့သော နာကျင်မှုမျိုးသည် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရသည့် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်မှုနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။
“ဟား!”
ပြင်းထန်သော အော်သံနှင့်အတူ သားရဲ၏ လက်သည်းစွမ်းအားသည် ကျောက်နံရံကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။
ဘုန်း!
ဗုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ကျောက်တုံးကြီးများ လွင့်စင်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များ တလူလူ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကျိုးပဲ့သွားသော ကျောက်နံရံကြီးသည် ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ ပြိုကျသွားသည်။
ကွမ်ဂျီအာ နှင့် Baekhyo တို့သည် အလယ်ဗဟိုမှတစ်ဆင့် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး စာရင်းတိုင်၏ အပေါ်တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
သူမသည် ကြီးမားလှသော နံရံကို ရှောင်တိမ်းသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယုံကြည်နိုင်ဖွယ်မရှိသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားခြင်းပင်။
“အို ဘုရားသခင်။”
“သူ ဖောက်ထွက်သွားတာလား?”
ကန်းယူဟွန်း နှင့်အတူ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေကြသော စုဆောင်းသူများမှာ မယုံနိုင်စွာ ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။
တပ်!
ကွမ်ဂျီအာ သည် စာရင်းတိုင်ကို အနီးကပ် မြင်လိုက်ရသည်နှင့် Baekhyo ၏ ကျောပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။
သူမသည် အောက်သို့ ပြုတ်ကျရင်း Baekryeon ကို အရိုးစုစစ်သူကြီး၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“ဟား!”
[ဒီကောင်မ! မင်းကတော့!]
အရိုးစုစစ်သူကြီးသည် Baekryeon ကို တားဆီးရန် သူ၏ ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။
ခလင်!
ဓားနှစ်လက် ထိခိုက်သွားပြီး ဓားသွားများကြားမှတစ်ဆင့် သူတို့၏ မျက်လုံးချင်း ဆုံမိသွားသည်။
မြေပြင်ပြိုကျရန် အချိန်အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲ စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။