ငရဲခန်း၏ ထိန်းသိမ်းသူများမှာ အရှေ့တိုင်းပုံစံ သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အရိုးစုစစ်သည်များ ဖြစ်ကြသည်။
သံချပ်ကာများမှာ ဟောင်းနွမ်းနေပြီး နေရာအချို့တွင် ပြဲစုတ်နေသော်လည်း ထိုအချက်က ၎င်းတို့၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်ကို ပို၍ပင် ဆိုးရွားသွားစေသည်။
၎င်းတို့မှာ လှံများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဆယ်ယောက်ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့သည် တန်းနှစ်တန်းဖြင့် ရွေ့လျားလာကြပြီး ဆာလ်ဖာမြစ်ပေါ်ရှိ သစ်သားတံတားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြတ်ကူးလာကြသည်။
ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကျွန်တော်သည် အနည်းငယ် ဝေးသောနေရာတွင် ပုန်းကွယ်နေကြသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ပတ်လည်ရှိ ဆာလ်ဖာဓာတ်ငွေ့များက ကျွန်ုပ်တို့၏ တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ထားပေးသည်။
‘ကျွန်တော် ထင်ထားတာထက် ပိုများနေပါလား။’
အတွင်းဘက်တွင် အနည်းဆုံး ဆယ်ဂဏန်းလောက် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းထားခဲ့သော်လည်း အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာသည့် အရေအတွက်ကပင် ဤမျှရှိနေလျှင် အတွင်းထဲတွင် အနည်းဆုံး သုံးဆယ်ကျော် ကျန်ရှိနေဦးမည်မှာ သေချာသည်။
ဘာမှမသိဘဲ အတင်းဝင်တိုက်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ကျွန်ုပ်တို့ အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပေလိမ့်မည်။
ကျွန်ုပ်တို့ပတ်လည်ရှိ တစ္ဆေများသည် ထိန်းသိမ်းသူများ၏ လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိသွားပုံရပြီး ၎င်းတို့၏ အသံများမှာ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
အဆုံးမရှိသော ဆာလောင်မှုနှင့် အာရုံခံစားမှုသာ ကျန်ရှိတော့သည့် ထိုသတ္တဝါများပင်လျှင် ငရဲခန်း၏ ထိန်းသိမ်းသူများမှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သိရှိကြသည်။
“ကွမ်ဂျီအာ မမ၊ ကင်းလှည့်တဲ့အဖွဲ့ ပြန်လာဖို့ ဘယ်လောက်ကြာဦးမလဲ။”
“တစ်နာရီ။ ကင်းလှည့်တဲ့ အကွာအဝေးက သိပ်မကျယ်ဘူး။ သူတို့က ဒီဆာလ်ဖာမြစ်ကို ပတ်ပြီး ပြန်လာကြတာ။”
“တစ်နာရီလား။ ကြည့်တဲ့ရှုထောင့်ပေါ် မူတည်ပြီးတော့ အချိန်က နည်းနည်း ကျပ်နေတယ်နော်။”
ဆိုလိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် အတွင်းဘက်ရှိ ထိန်းသိမ်းသူအားလုံးကို ရှင်းလင်းပြီး ပိုမိုနက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် ပုန်းကွယ်နေသည့် လျှို့ဝှက်ပစ္စည်းကို တစ်နာရီအတွင်း ရယူရမည်ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် အတွေးလောက (World of Thought) ကို ရှင်းလင်းရန် နည်းလမ်းကိုပါ ထည့်တွက်မည်ဆိုလျှင် တစ်နာရီမှာ အလွန်တိုတောင်းလွန်းသည်။
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ လုပ်နိုင်မှာပါ၊ ဟုတ်တယ်မလား။”
“…ရှင်က အဲဒါကို ကျွန်မကို မေးနေတာလား။”
“ကောင်းလေ၊ မမက ဒီဇာတ်လမ်းရဲ့ ဇာတ်လိုက်ပဲလေ။ စုဆောင်းသူ (Collector) ရဲ့ အမြင်ကို ကြားချင်တာပေါ့။”
“ကျွန်မတို့ ဒီလောက်အထိ ရောက်လာခဲ့ပြီးပြီ မဟုတ်လား။”
သူမသည် ကျွန်တော် ထိုသို့မေးမြန်းသည်ကို ထူးဆန်းသကဲ့သို့ တုံ့ပြန်သည်။
သူမသိသည့် ဇာတ်လမ်းပြောသူ (Teller) သည် စုဆောင်းသူ၏ အမြင်ကို ဘယ်တော့မှ မေးမြန်းမည်မဟုတ်သလို သဘောတူမည်လည်း မဟုတ်ပေ။
“အခုတော့ ကျွန်တော်တို့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။ ဒီနေရာကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးတာ ဖြစ်ပေမဲ့လည်း ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လုပ်ကိုင်ရမှာပဲ။”
“အဲဒါ ကောင်းတဲ့ သဘောထားပဲ။”
ကျွန်တော် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထိန်းသိမ်းသူတပ်ဖွဲ့သည် ဆာလ်ဖာမြစ်၏ တစ်ဝက်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးပြီဖြစ်သည်။
၎င်းတို့သည် တစ္ဆေဖြစ်စေ၊ စုဆောင်းသူဖြစ်စေ ကျူးကျော်လာသူမှန်သမျှကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။
ကျွန်ုပ်တို့ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ရှင်းလင်းပစ်ရန် ကြိုးပမ်းကြလိမ့်မည်။
ကြောက်ရွံ့မှု သို့မဟုတ် စိတ်ခံစားမှုမရှိဘဲ ပေးအပ်ထားသော တာဝန်ကိုသာ ထမ်းဆောင်သည့် အရိုးစုစစ်သည်များ။
၎င်းတို့မှာ စက်ရုပ်များနှင့် ဆင်တူသဖြင့် အာရုံခံစားမှုသာ ကျန်ရှိတော့သည့် တစ္ဆေများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်ထက် ပို၍ လွယ်ကူနိုင်ပေမည်။
‘နောက်ပိုင်းမှာ အဲဒီကောင်တွေပါ တိုက်ပွဲထဲ ပါလာရင်တော့ အလွန်အန္တရာယ်များသွားလိမ့်မယ်။’
တစ္ဆေများသည် ၎င်းတို့၏ အန္တရာယ်ကို သိရှိထားကြသဖြင့် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။ ဤနေရာသည် လူသူကင်းမဲ့သည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
‘မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလို မဟုတ်ဘူး။’
အဝေးမှ ချဉ်းကပ်လာသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကျွန်တော့်နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ကွမ်ဂျီအာ လည်း ခံစားမိပုံရပြီး အဝေးတွင် လှည့်ပတ်နေသည့် ပြာမှုန်များကြားမှတစ်ဆင့် ကြည့်လိုက်သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက် လာနေသည်။
မကြာမီပင် စုဆောင်းသူအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ပေါ်လာပြီး ကွမ်ဂျီအာ က လျှာသပ်လိုက်သည်။
“လူတွေလား။ သူတို့ ကျွန်တော်တို့ကို နောက်ယောင်ခံပြီး လိုက်လာတာလား။”
“သိချင်စိတ်ကြောင့် ရောက်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဘာတွေလုပ်နေလဲ၊ ဘာလို့ ဒီမှာ တစ္ဆေတွေ မရှိတာလဲဆိုတာကို သိချင်နေကြတာနေမှာ။”
နောက်ကျမှ ရောက်လာသော ထိုလူများမှာ လမ်းတွင် တစ္ဆေများနှင့် တိုက်ခိုက်လာရသဖြင့် ပင်ပန်းနေပုံရသည်။
ကျွန်တော် ထင်ထားသည်နှင့်မတူဘဲ အန္တရာယ်ကို ရိပ်မိသွားပြီးနောက် စုစည်းမိသွားပုံရသည်။
စုဝေးလာကြသော စုဆောင်းသူ အရေအတွက်မှာ သုံးဆယ်နီးပါး ရှိသည်။
အတွေးလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးကတည်းက အရေအတွက်မှာ တိုးလာခဲ့ရာ ပြင်ပမှ လူများ ထပ်မံရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒါက ကျွန်တော်တို့အတွက် ကောင်းတယ်။ သူတို့က ကင်းလှည့်အဖွဲ့ရဲ့ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ပေးလိမ့်မယ်၊ မထင်ဘူးလား။”
ကျွန်တော် ထိုစုဆောင်းသူများကို ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် လွှတ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင် တွေးတွေး၊ ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကျွန်တော် နှစ်ယောက်တည်းဖြင့် ထိုစောင့်ကြည့်ရေးစခန်းကို ဝင်ရောက်စီးနင်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်မိသည်။
ကင်းလှည့်အဖွဲ့နှင့် အချိန်ကိုက် တိုက်ခိုက်သည်ဆိုလျှင်ပင် ကျွန်ုပ်တို့၏ လုံခြုံရေးအတွက် အာမခံချက်မရှိပေ။
ထို့ကြောင့် သူတို့ကို အစာအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ လည်း ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်သွားသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာမှာ မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။
“မမ သိပ်ပြီးတော့ ပျော်နေပုံမရဘူးနော်။”
“…”
“ဒါပေမဲ့ ဒါကို နားလည်ပေးဖို့ လိုတယ်။ ဒီနေရာက ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်တည်းအတွက် ဖြစ်ရမှာ။ သူတို့က ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ရောက်လာပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အလုပ်ကို ဝင်နှောင့်ယှက်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာလေ။”
ထို့ပြင် သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ဤနေရာမှ ရနိုင်မည့် ပစ္စည်းများကို လိုချင်သည့် လောဘများ ပြည့်နှက်နေသည်။
သူတို့သည် မသိနားမလည်ဘဲ နောက်ယောင်ခံလိုက်လာကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဤနေရာသို့ ရောက်လာရသည့် ကိုယ်ပိုင်ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိကြလိမ့်မည်။
“သူတို့က သူတို့ရည်ရွယ်ချက်အတိုင်း ရွေးချယ်မှု ပြုလုပ်ခဲ့ကြတာ။ သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်ကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေကိုလည်း သူတို့ပဲ တာဝန်ယူရမှာပေါ့။ မမက သူတို့ကို သနားနေတုန်းပဲလား။”
“မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မ သူတို့ကို မသနားပါဘူး။”
ကွမ်ဂျီအာ က ထိုသို့ ပြောသော်လည်း သူမ၏ အသံတွင် တွန့်ဆုတ်မှု အနည်းငယ် ရှိနေသည်ကို ကျွန်တော် ခံစားမိသည်။
သူမသည် တူညီသော ဘဝမျိုးကို ရာနှင့်ချီ၍ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး အဆုံးမရှိသော ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း (Infinite Regression) ဟူသည့် လှည့်ကွက်နှင့်တူသော အရည်အချင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ တုံ့ပြန်နေဆဲဖြစ်သည်။
သူမသည် ကျွန်တော် သိထားသည့် ပြန်လည်မွေးဖွားသူ (Regressor) နှင့် အလွန်ပင် ကွဲပြားသည်။
ထိုအချက်ကို ထောက်ပြမနေတော့ဘဲ ရှေ့ဆက်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင်တော့ ရန်သူအင်အား လျော့နည်းနေချိန်၌ ကျန်ရှိနေသော ရန်သူများကို ရှင်းလင်းရန်သာ ဦးစားပေးရမည်။
ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကျွန်တော်သည် ပုန်းကွယ်လျက် အသက်ရှူသံကို ထိန်းချုပ်ကာ စုဆောင်းသူအဖွဲ့ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
“Baek Hyo။”
ကျွန်တော် ခေါ်လိုက်သည်နှင့် Baek Hyo သည် လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် Baek Hyo အကြောင်းကို ကြားဖူးပြီးဖြစ်သဖြင့် အံ့အားမသင့်သော်လည်း စူးစမ်းလိုသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး။”
ဟူး။ ဟူး။
Baek Hyo သည် ကျွန်တော့်စကားကို နားလည်ပြီး ကောင်းကင်သို့ မြင့်မားစွာ ပျံတက်သွားသည်။
မကြာမီပင် သူ၏ အမြင်ကို ကျွန်တော် မျှဝေခံစားလိုက်ရပြီး စုဆောင်းသူများကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။
“ဝါး။ ဒါက ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ။ ဒီမှာ ဒီလိုမျိုး ရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။”
“အဲဒါထက် အရေးကြီးတာက အဲဒီကောင်တွေ ဘယ်ရောက်သွားကြတာလဲ။”
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီလောက်ထိ ရောက်လာမှတော့ နောက်ပြန်မဆုတ်နိုင်တော့ဘူး။ ဒါ့အပြင် အဲဒီနောက်မှာ တစ်ခုခု ရှိနေပုံရတယ်။”
“ဟေ့။ ဆုလာဘ်တွေကို ခွဲဝေတဲ့အခါ တရားမျှတအောင် ခွဲဖို့ မမေ့နဲ့ဦးနော်။”
သူတို့သည် လာလမ်းတစ်လျှောက်တွင် တစ်ခုခုကို သဘောတူညီချက် ရယူထားပုံရပြီး ထိုကဲ့သို့ ပြောဆိုနေကြသည်။
“ဒီလိုမျိုး စုစည်းနေတာကို ကြည့်ရတာတော့ သိပ်မကောင်းဘူး။ ဒါပေမဲ့ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူးလေ။”
“ဒါထက် ဒီလိုမျိုး လောကထဲကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ဖူးတာ။ အဲဒီ Baekhwa Management လား၊ ဘာလား။ သူတို့ ဒီမှာ တစ်ခုခု လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာဆိုတော့ တစ်ခုခုတော့ ကောင်းတာ ရှိနေမှာပဲ။”
“ဟဲဟဲ။ သူတို့ ကျွန်တော်တို့ကို စိတ်ပျက်အောင်တော့ မလုပ်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”
လောဘကြောင့် ကြွားလုံးထုတ်နေကြသူ အချို့လည်း ရှိနေသည်။
သူတို့၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း ကျွန်တော် ရယ်မောလိုက်သည်။
ဟုတ်တယ်။ မကြာခင် ဖြစ်လာမယ့်အရာက မင်းတို့ကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး တုန်လှုပ်သွားစေလိမ့်မယ်။
“သူတို့ မကြာခင် ထိပ်တိုက်တွေ့တော့မယ်။”
“အင်း။”
ကျွန်တော် ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်နီးပါး စုဆောင်းသူအဖွဲ့သည် ဆာလ်ဖာဓာတ်ငွေ့များထဲမှ ထွက်လာသည့် အရိုးစုအဖွဲ့ကို တွေ့ရှိသွားသည်။
“ဘာ၊ ဘာလဲ။”
“အဲဒါ ဘာကြီးလဲ။ ဂိုဘလင်တွေ မဟုတ်ဘူး!”
စုဆောင်းသူများက အရိုးစုစစ်သည်များကို တွေ့လိုက်သည့်အချိန်မှာပင် အရိုးစုစစ်သည်များကလည်း စုဆောင်းသူအဖွဲ့ကို တွေ့သွားသည်။
ဆာလ်ဖာမြစ်ကို ဖြတ်ကူးလာသည့် အရိုးစုစစ်သည်များသည် ကျူးကျော်လာသူများကို မြင်သည်နှင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ခွပ်။
၎င်းတို့၏ အနက်ရောင်၊ အခေါင်းပေါက်မျက်လုံးများထဲမှ အနီရောင်အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းတို့သည် လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရေးပုံစံဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။
တစ္ဆေတပ်ဖွဲ့၏ အရေအတွက်မှာ ဆယ်ယောက်ဖြစ်သည်။ စုဆောင်းသူများမှာမူ သုံးဆယ်ကျော် ရှိနေသည်။
ကိန်းဂဏန်းအရ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် အင်အားကွာခြားချက်မှာ သုံးဆကျော်ပင် ရှိနေသည်။
သို့သော်လည်း အရိုးစုစစ်သည်တို့တွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဟူ၍ မရှိပေ။ ၎င်းတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ပန်းတိုင်မှာ ကျူးကျော်လာသည့် ပြင်ပလူများကို ရှင်းလင်းပစ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။
“ဟင်။ ဘာလဲ။ သူတို့က ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။”
“အားလုံးပဲ၊ လက်နက်တွေကို ကိုင်ထားကြ! ဂိုဘလင်တွေကို ကိုင်တွယ်ရတာနဲ့တင် စိတ်ညစ်နေတာ၊ ဒါကတော့ အတော်ပဲ။”
“မင်းတို့ အရိုးစုမျက်နှာနဲ့ ကောင်တွေက ဘာမို့လို့ ငါတို့ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ လာတိုက်ရဲရတာလဲ။”
စုဆောင်းသူများသည် အရိုးစုစစ်သည်များကို မြင်သည်နှင့် ထိုသို့ ကြုံးဝါးလိုက်ကြသည်။
သူတို့၏ အရှိန်အဝါကြောင့် နောက်ဆုတ်သွားစရာ အကြောင်းမရှိဘဲ၊ လူအရေအတွက် များပြားခြင်းကြောင့် အားတက်ကာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်နေကြသည်။
ဤနေရာမှာ တစ်ဖက်ဖက်က အလွယ်တကူ ပြိုလဲသွားမည့် မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။
ခလောက်၊ ခလောက်၊ ခလောက်။
မြေအောက်ကမ္ဘာမှ အရိုးစုစစ်သည်များသည် ၎င်းတို့၏ တပ်ဖွဲ့ပုံစံကို ထိန်းသိမ်းထားရင်း လှံများကို ကိုင်စွဲကာ စုဆောင်းသူများထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။
စုဆောင်းသူများလည်း လက်နက်များကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မိမိတို့၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရင်း တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
အုပ်စုနှစ်ခုသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အနီးသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ထိပ်တိုက်တွေ့သွားကြသည်။
“အခု သွားကြမယ်။”
“…အင်း။”
ကွမ်ဂျီအာ ၏ အဖြေက အနည်းငယ် နောက်ကျသော်လည်း ကျွန်တော် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သူမသည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ကျွန်တော့်နောက်သို့ လိုက်ပါလာသည်။
သူတို့သည် တိုက်ပွဲတွင် အာရုံရောက်နေကြသဖြင့် ကျွန်တော်တို့ကို သတိမထားမိကြပေ။
ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကျွန်တော်တို့သည် အရိုးစုစစ်သည်များ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း နန်းတော်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားသည်။
ဆာလ်ဖာဓာတ်ငွေ့များမှာ နေရာအနှံ့မှ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် အသက်ရှူရ ခက်ခဲသော်လည်း သာမန်လူမဟုတ်သည့် ကျွန်တော်တို့အတွက်မူ ကြီးမားသော ထိခိုက်မှု မဟုတ်ပေ။
ကျွန်တော်တို့၏ နောက်ကွယ်တွင် အော်ဟစ်သံများနှင့် လက်နက်များ ထိခိုက်သံများမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
ကျွန်တော်တို့သည် ထိုအသံများကို နောက်ကျောတွင် ခံစားရင်း နန်းတော်၏ ရှေ့တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဝင်ပေါက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသူ မရှိသဖြင့် တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။
ဗုန်း!
သစ်သားတံခါးကြီးမှာ နှစ်ဖက်စလုံးသို့ ကျယ်လောင်စွာ ပွင့်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝင်းထဲတွင် လှည့်လည်နေသည့် အရိုးစုစစ်သည်အချို့က ကျွန်တော်တို့ကို သတိပြုမိသွားသည်။
“ကွမ်ဂျီအာ!”
“မပြောလည်း သိတယ်။”
ပထမဆုံး လှုပ်ရှားမှုသည် အနိုင်ရမည့် လှုပ်ရှားမှုဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ကျွန်တော်တို့က အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ရမည့် အနေအထားတွင် ရှိနေသဖြင့် ပို၍ လိုအပ်သော လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။
အရိုးစုစစ်သည်များသည် အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ခံရသော်လည်း ထိတ်လန့်မသွားပေ။ စက်ရုပ်များကဲ့သို့ပင် ကျွန်တော်တို့ကို မြင်သည်နှင့် လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်ကာ ချက်ချင်းပင် ကျွန်တော်တို့ဆီသို့ လာရောက်တိုက်ခိုက်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကျွန်တော်သည် အရိုးစုစစ်သည်များနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့သွားသည်။
ကျွန်တော့်ကို ထိုးစိုက်လာသည့် လှံကို ကိုယ်ခန္ဓာအပေါ်ပိုင်းကို လိမ်ညွှတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ရှောင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ့၏ အတွင်းဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်သွားသည်။
ကိုယ်ခန္ဓာကို နိမ့်ချလိုက်ပြီး မြေပြင်နှင့် ကပ်လျက် ပြေးဝင်သွားသည်။
ထိုတစ္ဆေသည်လည်း ထိတ်လန့်မသွားဘဲ ကျွန်တော့်ခေါင်းကို ရိုက်ချရန် လှံရိုးဖြင့် တုံ့ပြန်သည်။
ကျွန်တော်သည် သူ့၏ လှုပ်ရှားမှုကို ကြိုတင်ဖတ်ရှုထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ကျွန်တော့်၏ [[White Lotus]] ကို အသုံးပြု၍ သူ့လှံရိုးကို လွှဲဖယ်လိုက်သည်။
သူ့၏ လှုပ်ရှားမှုတွင် ဟာကွက်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော့်၏ [[White Lotus]] ကို အားကုန်သုံးကာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
ခွပ်!
သံချပ်ကာနှင့် အတွင်းရှိ အရိုးများမှာ သန့်ရှင်းစွာ ပြတ်ထွက်သွားသည်။ တစ္ဆေ၏ မျက်လုံးထဲမှ အနီရောင်အလင်းတန်းမှာ ပိုမိုကြီးမားလာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြိုကျသွားသည်။
ဘေးသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ကွမ်ဂျီအာ သည်လည်း တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ရှင်းလင်းပြီး ဖြစ်သည်။
တစ္ဆေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သားရဲတစ်ကောင်က ကုတ်ခြစ်ထားသကဲ့သို့ အမာရွတ်ကြီး သုံးခု ထင်ကျန်နေသည်။
ကျွန်တော်တို့သည် ဘာမှပြောစရာမရှိသကဲ့သို့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး အဆောက်အအုံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
အိမ်ပေါက်ဝကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သည်နှင့် အတွင်းတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသူအချို့က ကျွန်တော်တို့ကို တားဆီးရန် သူတို့၏ ရှည်လျားသော လှံများကို ထိုးစိုက်လာကြသည်။
သူတို့သည် စိတ်ခံစားချက် မရှိကြသဖြင့် တုံ့ပြန်မှုမှာ လျင်မြန်လှသည်။
ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကျွန်တော်သည် တားဆီးနေသူ တစ်ဦးစီကို အလဲထိုးလိုက်သည်။
နန်းတော်၏ အတွင်းပိုင်းမှာ အပြင်ဘက်မှ မြင်ရသည်ထက် ပိုမိုကြီးမားလှသည်။
အလင်းရောင် မဝင်ရောက်သည့် မှောင်မိုက်သော အတွင်းခန်းမှာ အဆုံးကို မမြင်နိုင်လောက်အောင် ရှည်လျားနေသည်။
မှောင်မိုက်နေသည့် နေရာများတွင် အရိုးစုစစ်သည်များ၏ မျက်လုံးများဟု ယူဆရသည့် အနီရောင်အလင်းများ လွင့်ပျံနေသည်။
စွပ်။
“…!”
တစ်စုံတစ်ခုကို ပြင်းထန်စွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည့် အသံကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ကျွန်တော်သည် ကျွန်တော့်၏ [[White Lotus]] ကို ဒိုင်းအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်ကို အကာအကွယ် ပေးလိုက်သည်။
တင်း တင်း တင်း တင်း တင်း!
မှောင်မိုက်နေသည့် နေရာမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားများမှာ [[White Lotus]] ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားသည်။
အတွင်းတွင် လေးသမားများ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
ထို့ထက်ပို၍ အပြင်သို့ ကင်းလှည့်ထွက်သွားသူများမှလွဲ၍ အတွင်းတွင် လူနည်းနည်းသာ ကျန်ရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အတွင်း၌ တပ်ဖွဲ့ဝင်များ ပို၍ ရှိနေသေးသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော။
‘သာမန်စုဆောင်းသူအဖွဲ့ကိုသာ အသုံးမချခဲ့ဘူးဆိုရင် ပိုပြီး အန္တရာယ်များနိုင်တယ်။’
မြားမိုးရွာသွန်းမှု ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ကျွန်တော် ဒိုင်းကို သိမ်းလိုက်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အလား သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။
သူတို့နှင့် နီးကပ်သွားချိန်တွင် လေးပစ်သူများသည် ခါးတွင်ချိတ်ထားသည့် ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကာ တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်၏ [Bright Eyes] စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းကာ သူမ၏ နောက်မှ လိုက်သွားသည်။
သူမသည် ဤအမှောင်ထုထဲတွင်ပင် ကောင်းမွန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသည်။
မဟုတ်ဘူး၊ သူမသည် သူတို့၏ မျက်နှာကို မြင်နေရခြင်း မဟုတ်ပေ။
သူမသည် အရိုးစုစစ်သည်တို့၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်၍ သူတို့၏ တည်နေရာကို ခန့်မှန်းကာ လေကို ခုတ်ဖြတ်သည့် အသံကို နားထောင်ခြင်းဖြင့် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကြိုတင်သိရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
‘ဒါဟာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သေဆုံးခြင်းတွေကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရလို့ အစွန်းရောက်အောင် ထက်မြက်လာတဲ့ အာရုံခံစားမှုမျိုးလား။’
ထို့ပြင် ၎င်းမှာ စွမ်းရည် သို့မဟုတ် ပုံပြင်တစ်ခု၏ အစွမ်းမဟုတ်ဘဲ အတွေ့အကြုံများဖြင့်သာ ပြည့်စုံလာသည့် သန့်စင်သော ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော် ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားပါစေ၊ ဒါကို ဘယ်တော့မှ အတုယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
ကျွန်တော်တို့သည် လမ်းပိတ်ဆို့နေသည့် အရိုးစုစစ်သည်များကို ရှင်းလင်းရင်း ရှေ့ဆက်တိုးသွားသည်။
ဝင်ပေါက် ဘယ်နှစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီး ဘယ်နှစ်ကောင်ကို ကိုင်တွယ်ခဲ့ရမှန်း မသိတော့ပေ။
အခန်းကျယ်ကြီးတစ်ခုက ကျွန်တော်တို့ကို ကြိုဆိုနေသည်။
ယခုအချိန်အထိ ကျွန်တော်တို့ကို တားဆီးနေသည့် အရိုးစုစစ်သည်များ မရှိတော့ပေ။
ယင်းအစား ထိုင်ခုံတစ်ခုပေါ်တွင် အခြားအရိုးစုစစ်သည်များနှင့် မတူဘဲ ခမ်းနားသော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အရိုးစုစစ်သည်တစ်ဦး ထိုင်နေသည်။
မဟုတ်ဘူး။ သူက စစ်သည်တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။
သူသည် အရိုးစုစစ်သည်များထက် ပိုမိုကြီးမားပြီး သူ၏ သံချပ်ကာမှာလည်း သာမန်မဟုတ်ပေ။
သူသည် ဤနေရာ၏ တပ်မှူးနှင့် Boss အဆင့်ရှိ ပုံပြင်တစ်ပုဒ် ဖြစ်သည့် အရိုးစုဗိုလ်ချုပ် (Skeleton General) ဖြစ်သည်။
[ကျူးကျော်သူများ…]
သူသည် ထိုင်ခုံမှ ထရပ်ကာ ခါးတွင် ချိတ်ထားသည့် ဓားကို ဆွဲထုတ်ရင်း အေးစက်စက် အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
၎င်းမှာ သာမန်ဓားများကဲ့သို့မဟုတ်ဘဲ ပွင့်လင်းမြင်သာသည့် အဖြူရောင် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ဓားဖြစ်သည်။
[ရှင်းလင်းပစ်…]
[Bright Sword (Ming Dao)]
၎င်းမှာ ဂိုဘလင်များနှင့် ပုံပြင်များ၏ ဤကမ္ဘာတွင် တည်ရှိနေသည့် လျှို့ဝှက်ပစ္စည်း (Hidden Piece) ဖြစ်သည်။
၎င်းကို စောင့်格ပ်နေသူမှာ ကျွန်တော်တို့ ယခုထိ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသူများထက် ပိုမိုသန်မာသည့် ပုံပြင်ဆန်သော သတ္တဝါဖြစ်သည်။
သူသည် ဤနေရာ၏ Boss ဖြစ်သည်။
တံခါးအပြင်ဘက်မှ တစ်စုံတစ်ခု အလျင်အမြန် လာနေသည့် အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
နန်းတော်အတွင်းပိုင်းကို စောင့်ကြပ်နေသည့် ကျန်ရှိနေသော အရိုးစုစစ်သည်များသည် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်နေသည်ကို ကြားသဖြင့် ပြေးလာကြသည်။
ကျွန်တော်တို့၏ ရှေ့တွင် Boss အဆင့်ရှိ ပုံပြင်ဆန်သော သတ္တဝါတစ်ဦး ရှိနေသည်။ ကျွန်တော်တို့၏ နောက်တွင် ရန်သူများက လာနေကြသည်။
“မင်း လုပ်နိုင်မလား။”
ကျွန်တော် သူမ၏ နောက်ကျောကို မှီလိုက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ ဝင်လာခဲ့သည့် ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော် လုပ်ရမည့်အရာမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။
ထိုဗိုလ်ချုပ်နှင့် တိုက်ပွဲကို ကွမ်ဂျီအာ ထံ အပ်နှံထားပြီး သူမ၏ နောက်ကျောကို ကာကွယ်ပေးရန်ပင်။
“ငါ့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးနဲ့။”
ကျွန်တော့်ထံ ပြန်ရောက်လာသည့် အဖြေမှာ ပုံမှန် ပြန်လည်မွေးဖွားသူ (Regressor) တစ်ဦး၏ စကားလုံးများပင် ဖြစ်သည်။