ကျွန်တော် Ghost Island ကို တစ်ခါလောက် ရောက်ဖူးပါတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်တို့အပြင် တခြားစုဆောင်းသူတွေကိုပါ အများကြီး တွေ့ခဲ့ရတယ်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ အတွေးကမ္ဘာထဲမှာ စုဆောင်းသူတွေ ရှိနေတာပေါ့။ ဒါက ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။ စုဆောင်းသူတွေ အတွေးကမ္ဘာထဲကို ဝင်ရောက်လာတာဟာ သဘာဝကျတဲ့ကိစ္စပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီကျွန်းပေါ်မှာ လူတွေ အများကြီးရှိနေတာကတော့ သံသယဖြစ်စရာပါပဲ။
"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ မရင်းနှီးတဲ့ မျက်နှာတွေကို အများကြီး မြင်နေရပါလား။"
ကွမ်ဂျီအာ ကလည်း ကျွန်တော့်လိုပဲ တွေးမိပုံရပြီး သတိကြီးစွာနဲ့ ပြောလာပါတယ်။ ကျွန်တော် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး ဟိုဒီလျှောက်သွားနေတဲ့ စုဆောင်းသူတွေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်။ မကြာသေးခင်ကထိ ဒီနေရာက တိတ်ဆိတ်ပြီး လာရောက်သူမရှိသလောက်ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ စုဆောင်းသူတွေ ပုံမှန်ထက် ပိုများနေတယ်။ ဒါ တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်လား။
'မဖြစ်နိုင်ဘူး။'
ကျွန်တော်တို့ကို ထူးဆန်းတဲ့အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်နေတဲ့ စုဆောင်းသူတွေရဲ့ ခေါင်းပေါ်မှာ ပေါ်နေတဲ့ စာအုပ်တွေ။ အဖြေက အဲဒီမှာ ရှိနေပါတယ်။ ကျွန်တော် သူတို့ရဲ့ စာအုပ်တွေကို အမြန်ဆွဲယူပြီး စာမျက်နှာတွေကို လှန်ကြည့်လိုက်တယ်။ အကြောင်းအရာတွေ အများကြီးပါပေမဲ့ ကျွန်တော် သိချင်တဲ့ အပိုင်းတွေကိုပဲ ဖတ်ရမှာဖြစ်လို့ သိပ်တော့ မခက်ခဲပါဘူး။
တပ်ခနဲ။
ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း မြင်နိုင်တဲ့ စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး မူလပိုင်ရှင်ဆီ ပြန်ပေးလိုက်တယ်။ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတယ်။
"Checkmate (အကွက်ပိတ်ခံလိုက်ရတာပဲ)။"
"Checkmate ဟုတ်လား။ မဖြစ်နိုင်တာ..."
"သူတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်က မင်းမဟုတ်ဘူး၊ ကွမ်ဂျီအာ။ ကျွန်တော်နဲ့ White Flower Management ပဲ။"
တကယ်တော့ ဒွမ်တိုက်ပွဲပြီးကတည်းက White Flower Management ကို စောင့်ကြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေ ပိုများလာတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပြီးသားပါ။ အဲဒီအကြည့်တွေထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ကို စပ်စုချင်ရုံသက်သက်မဟုတ်ဘဲ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူတွေလည်း ပါဝင်နေတယ်။
"အဲဒီကောင်တွေ။ အင်အားကြီးတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေက စေလွှတ်လိုက်တာပဲ။"
"မျိုးနွယ်စုတွေက စေလွှတ်လိုက်တာ? ဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့လဲ။ ကျွန်မ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာတော့ ဒီလိုမျိုး မရှိခဲ့ဘူး..."
သူမရဲ့ အေးစက်စက် မျက်ဝန်းတွေက ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာတယ်။
"မင်းကြောင့်ပဲ။"
"ပြောထားပြီးသားလေ၊ ကျွန်တော့်ကို အဲဒီလို မခေါ်ပါနဲ့လို့။"
"မင်းနဲ့ စာချုပ်မချုပ်ခင်တုန်းက မင်း ဘာတွေလုပ်ခဲ့တာလဲ။"
"သတင်းတွေကို မကြားမိဘူးလား။"
"အဲဒါက..."
သူမရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ သူမက ဒီအရာတွေကို အကြိမ်ပေါင်းရာနဲ့ချီ ကြုံတွေ့ဖူးသူဆိုတော့ သတင်းစကားတွေကို နားထောင်နေစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ သူမ ဘာပဲလုပ်ခဲ့လုပ်ခဲ့၊ သူမရဲ့ အတိတ်ကလည်း အလားတူပဲ ဖြစ်နေမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူမ လျစ်လျူရှုထားမိတာက ကျွန်တော့်ရဲ့ တည်ရှိမှုပါပဲ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော် လုပ်ဆောင်ချက်တွေကြောင့် ပြောင်းလဲသွားတဲ့ ဒီကမ္ဘာကြီးကိုပေါ့။
"မင်း မသိနိုင်တဲ့အတွက် ကျွန်တော် ကျေးဇူးပြုပြီး ရှင်းပြပေးမယ်။ အခုလောလောဆယ်မှာ မျိုးနွယ်စု တချို့က White Flower Management ကို အကွက်ပိတ်ဖို့ တိတ်တဆိတ် ကြိုးစားနေကြတယ်။ အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းပါတယ်။ အတွေးကမ္ဘာတွေကြောင့်ပဲ။"
"..."
သူမ ကျွန်တော့်စကားကြောင့် တုန်လှုပ်သွားပေမဲ့ အရင်ကလို ပြင်းပြင်းထန်ထန်တော့ မတုံ့ပြန်ပါဘူး။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို သူမ အနည်းငယ်တော့ ရိပ်မိနေပုံပါပဲ။ ကျွန်တော်နဲ့ ကန်းဟယ်ရင် တို့ အခုထိ အတွေးကမ္ဘာအချို့ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာ အမှန်ပဲလို့ သူမကို ပြောပြလိုက်တယ်။ ကွမ်ဂျီအာ က ပတ်ဝန်းကျင်က မျက်လုံးတွေကို သတိထားရင်း ခဏလောက် ဟိုဒီကြည့်လိုက်ပြီး ကျွန်တော်ပဲ ကြားနိုင်တဲ့ အသံတိုးတိုးနဲ့ မေးလာတယ်။
"မင်း ဘာလုပ်ခဲ့မိလဲဆိုတာ သိရဲ့လား။"
"သိတာပေါ့။ သိတာပေါ့။"
"အတွေးကမ္ဘာဆိုတာ မျိုးနွယ်စုတွေက ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို ထိန်းသိမ်းထားချင်တဲ့အရာ။ အဲဒါကို ဖျက်ဆီးမယ်လို့ ပြောတာဟာ သူတို့ကို စစ်ကြေညာတာနဲ့ အတူတူပဲ။ အဲဒီလိုမျိုး သူတို့ ထွက်လာတယ်ဆိုတာ မကြာခင်မှာ ကျွန်တော်တို့ကို တိုက်ခိုက်တော့မယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။"
"မင်း ကောင်းကောင်း သိထားပုံပဲ။"
"...အရင်က ကြုံဖူးလို့ပါ။"
အင်း၊ ဒါဆိုရင်တော့လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သူမရဲ့ ဘဝပေါင်းများစွာထဲမှာ အင်အားကြီး မျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ ပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေ ရှိနေမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရတာ ရလဒ်က သိပ်မကောင်းလှဘူးဆိုတာ သိသာတယ်။
"မင်း အရမ်းမြန်လွန်းတယ်။ အချိန်ယူပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ခဲ့ရင်..."
"အရမ်းမြန်တယ်? မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါ မှားတယ်။ ဒါက အရမ်းမြန်တာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့မှာ အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူးဆိုတာ မင်း သိတယ်မလား။"
"အဲဒါက..."
"အရင်က အဆင်မပြေခဲ့လို့ မင်း သတိထားနေတာကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခုကို မေ့နေပုံပဲ။ အရင်တုန်းက မင်းက တစ်ယောက်တည်း။ အခုကတော့ မဟုတ်တော့ဘူး။"
"မင်း... သူတို့ကို တိုက်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ချက်ရှိနေတာလား။"
"တိုက်ရမှာကို ကြောက်နေရင် ကျွန်တော် ဒါကို လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
ကမ္ဘာကြီးက မှားယွင်းနေတယ်။ တကယ့်ခြိမ်းခြောက်မှုက ဘာလဲဆိုတာ သူတို့ မသိကြဘူး၊ ပြီးတော့ အဲဒါက သူတို့ဆီကို ချဉ်းကပ်လာနေပြီဆိုတာကိုလည်း သူတို့ မသိကြဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ပြောပြရင်တောင် သူတို့ နားထောင်မှာ မဟုတ်သလို ယုံကြည်မှာလည်း မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စကားတွေကို လိမ်ညာမှုလို့ သတ်မှတ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ဖယ်ရှားဖို့ပဲ ကြိုးစားကြလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ကျွန်တော်တို့မှာ ပြန်တိုက်ဖို့ကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ အနိုင်ယူမယ်၊ သူတို့ကို ချေမှုန်းပစ်မယ်၊ ပြီးတော့ ဘယ်သူက အထက်မှာရှိပြီး ဘယ်သူက အောက်မှာရှိလဲဆိုတာ သူတို့ကို သိအောင် လုပ်ပေးမယ်။ ပြီးမှ သူတို့ကို အမှန်တရား ပြောပြမယ်။
"အဲဒီအခါကျရင် သူတို့ မကြားချင်လည်း နားထောင်ရလိမ့်မယ်။"
"...ဟူး။ ဟုတ်ပါပြီ။ အဲဒါ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သူတို့က ဘယ်တော့မှ နားထောင်မှာ မဟုတ်တာ သိပြီးသားပါ။"
"အဲဒီအတွက် မင်းရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တယ်။"
"ကျွန်မနဲ့ ဂီယွန်ဟူ ပဲ ရှိတာလေ။"
"ပြီးတော့ ကျွန်တော်။ အဲဒါဆို သုံးယောက် ဖြစ်သွားပြီ။"
"မလုံလောက်သေးဘူး။"
"လူတွေ ထပ်စုကြတာပေါ့။"
ကျွန်တော် စာချုပ်ချုပ်နိုင်မယ့် စုဆောင်းသူ နောက်ထပ် နှစ်ယောက် ကျန်ပါသေးတယ်။ ဆိုလိုတာက ကျွန်တော့်မှာ နေရာနှစ်ခု ကျန်နေသေးပြီး အဲဒီနေရာတွေကို ကန်းဟယ်ရင် သို့မဟုတ် ကွမ်ဂျီအာ လိုမျိုး ကျွန်တော်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့သူတွေနဲ့ပဲ ဖြည့်သွားမှာပါ။ ကျွန်တော် ဖြစ်မြောက်အောင် လုပ်မှာမို့ပါ။
"အခုတော့ ဒီနေရာကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြရအောင်။"
ကျွန်တော်တို့ကို အကွက်ပိတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ စုဆောင်းသူတွေရဲ့ အကြည့်တွေကို ခံစားမိရင်း ကျွန်တော် ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်တယ်။
"တိုက်ချင်နေတာလား။"
"သူတို့မှာ အခုထိတော့ အဲဒီရည်ရွယ်ချက် မရှိသေးပုံပဲ။ ဒါဆို ကျွန်တော်တို့လည်း သူတို့ကို ပြန်တုံ့ပြန်စရာ မလိုဘူး။ လုံခြုံအောင် သွားကြရအောင်။"
အခြေအနေက စည်းကို မကျော်သေးပါဘူး။ ပြီးတော့ သူတို့ ဒီကျွန်းကို ဒီနေ့ ရောက်လာတာက ကျွန်တော်တို့ကို တိုက်ရိုက်ဝင်နှောင့်ယှက်ဖို့ မဟုတ်ဘဲ တိတ်တဆိတ် ဖိအားပေးဖို့သက်သက်ပါ။ ကျွန်တော်တို့က ဒီလောက်နဲ့တော့ တုန်လှုပ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။
"တစ်နည်းအားဖြင့်တော့ ဒါက ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ။ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်တည်းအတွက်ဆို နည်းနည်းတော့ များလွန်းတယ်လို့ ထင်နေတာ။"
"...မင်း သူတို့ကို အသုံးချဖို့ ကြံစည်နေတာပဲ။"
သူမက ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူမို့လို့လားတော့ မသိဘူး၊ အကဲခတ်မြန်လွန်းတယ်။ ဒါမှမဟုတ် သူမလည်း ကျွန်တော့်လိုပဲ အစကတည်းက တွေးမိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
"တကယ်တော့ 'အတွင်းပိုင်း' ကို တစ်ယောက်တည်း သွားဖို့က ကျွန်တော်တို့အတွက် များလွန်းပါတယ်။"
ကျွန်တော်တို့ ရှုံးမယ်လို့ မထင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို ထည့်တွက်ရင်တောင် ဒဏ်ရာမရဘဲနဲ့ လုပ်နိုင်မလားဆိုတာက နောက်တစ်မျိုးပါ။ အနည်းငယ် အမှားလုပ်မိတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်။ အဲဒါက ဒီတစ်ခေါက်ရဲ့ 'လျှို့ဝှက်ချက်' ပါပဲ။
"ဟိုလူတွေကို မြင်လား။ သူတို့ အခုထိ မလှုပ်ရှားသေးဘူး။ ကျွန်တော်တို့ လှုပ်ရှားတာကို စောင့်နေပြီးမှ အဲဒီအတိုင်း လိုက်လုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"
နည်းလမ်းက ထင်ရှားပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အမဲလိုက်နေတဲ့ Ghost တွေကို အရင်ဖမ်းတာမျိုး၊ ဒါမှမဟုတ် နယ်စပ်ရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းကို သွားတဲ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့တာမျိုး လုပ်ကြလိမ့်မယ်။ သူတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အမဲလိုက်မှုကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ တားဆီးဖို့ပါပဲ။ သူတို့ ဒီရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လာကြတာဆိုတာ ငြင်းလို့မရပါဘူး။
"ဒါဆို... ဘာလုပ်မလဲ။ ဒီအတိုင်း လက်လျှော့လိုက်မှာလား။"
"စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ စိန်ခေါ်မှုပဲ။"
သူမက အဲဒီလို မေးလိုက်ရုံနဲ့ သူမရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ထိခိုက်သွားသလို ဖြစ်သွားပြီး ကွမ်ဂျီအာ က စစ်တိုက်လိုစိတ်တွေ တောက်လောင်လာတယ်။ သူမဟာ ကျောင်းပြီးခါစ စုဆောင်းသူ တံဆိပ်ရထားတဲ့ လူသစ်တစ်ယောက်လို မဟုတ်ဘဲ စစ်ပွဲတွေ အများကြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ ဝါရင့်သူတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေတယ်။
"ကျွန်မကို နောက်မဆွဲနဲ့။"
ကွမ်ဂျီအာ က သူမရဲ့ ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး ဘာမှ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ ကျွန်းရဲ့ အတွင်းပိုင်းထဲကို ပြေးဝင်သွားတယ်။ ကျွန်တော်လည်း ဒါကို စောင့်နေတာမို့ သူမနောက်ကို ကပ်လိုက်သွားလိုက်တယ်။
"ဘာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။"
"ဟေ့! သူတို့ လှုပ်ရှားနေပြီ!"
"ဘာလုပ်နေကြတာလဲ! ငါတို့လည်း လှုပ်ရှားမှဖြစ်မယ်!"
ကျွန်တော်တို့ကို နောက်ကနေ စောင့်ကြည့်နေတဲ့ လူတွေရဲ့ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အသံတွေကို ကြားလိုက်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေကတော့ ပြာမှုန်တွေကြားမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ရုတ်တရက် ပြေးထွက်သွားလိမ့်မယ်လို့ သူတို့ မမျှော်လင့်ထားကြဘူးနဲ့တူတယ်။
"လမ်းကြောင်းကို သိတယ်မလား။"
"ဒီနေရာကို ဘယ်နှစ်ခါလောက် ရောက်ဖူးတယ်လို့ ထင်နေတာလဲ။"
ကျွန်တော်တို့ ရှေ့ကို ပြေးသွားတဲ့အခါ Ghost တချို့က ကျွန်တော်တို့ ရှိနေတာကို ရိပ်မိပြီး လမ်းကို ပိတ်ဆို့လာကြတယ်။ သူတို့ဟာ အဆုံးမရှိတဲ့ ဆာလောင်မှုဒဏ်ကို ခံစားနေရပြီး ဗိုက်ဝစေဖို့အတွက် သားကောင်ကို အမြဲရှာဖွေနေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ဖြစ်ကြတယ်။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို မြင်လိုက်တာနဲ့ ဗီဇအတိုင်း လှုပ်ရှားပြီး တိုက်ခိုက်လာကြတယ်။ ကွမ်ဂျီအာ နဲ့ ကျွန်တော် တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အရှိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်တယ်။
ခယား!
Ghost က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ ထူးဆန်းလောက်အောင် ရှည်လျားတဲ့ လက်ချောင်းတွေရဲ့ အဆုံးမှာတော့ ချွန်ထက်တဲ့ လက်သည်းတွေ ရှိနေတယ်။ သူတို့က တောင်ပံတွေလိုမျိုး ဘေးနှစ်ဖက်ကို ဖုံးအုပ်ထားတယ်။ ကျွန်တော် ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ပြီး အရင်ဆုံး ခုခံလိုက်တယ်။ တစ်ဖက်ကို ဓားနဲ့ ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး နောက်တစ်ဖက်ကိုတော့ အပေါ်ကို ကန်ထုတ်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် အဲဒီလက်မောင်းကို ရပ်တန့်လိုက်တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကွမ်ဂျီအာ က ကျွန်တော် ဒီလိုမျိုး ပိတ်ဆို့လိမ့်မယ်ဆိုတာ ကြိုသိနေတဲ့အတိုင်း Ghost ရဲ့ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို သူမရဲ့ ဓားနဲ့ ထိုးစိုက်လိုက်တယ်။
Ghost က ချောမွေ့တဲ့ ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုအောက်မှာ ချက်ချင်းဆိုသလို လဲကျသွားတယ်။ Ghost တွေရဲ့ ပေါ်လာမှုက အဲဒီလောက်နဲ့ မပြီးသေးဘူး။ အသေးအဖွဲ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုလေးပဲ ရှိသေးပေမဲ့ နောက်ထပ် သုံးကောင် ထပ်ပေါ်လာပြန်တယ်။ ကွမ်ဂျီအာ က သူတို့ကို မြင်လိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်းဆိုသလို မြေပြင်ကို ကန်ပြီး သူတို့ဆီကို ပြေးသွားတယ်။
[ဝိုး။ သူက အရမ်းကို ရန်လိုတာပဲ။]
ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ကြတယ်။ [ဝိညာဉ်တချို့က သူမရဲ့ ရဲရင့်မှုကို အံ့ဩနေကြတယ်။]
အဲဒီ တုံ့ပြန်မှုက သဘာဝကျပါတယ်။ ကွမ်ဂျီအာ ဆိုတာက စစ်ပွဲတွေမှာ အချိန်အတော်ကြာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဝါရင့်တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ယောက်ပါ။ ပြီးတော့ သူမရဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံက သူမရဲ့ အသက်ကိုတောင် မငဲ့ကွက်ဘဲ အရမ်းကို ကြမ်းတမ်းတယ်။ အဲဒါက ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံနဲ့ မတူဘဲ လှပပြီး ကျော့ရှင်းသလို ရှိပေမဲ့ အလွန် ထိရောက်မှု ရှိပါတယ်။ သူမက သူမရဲ့ ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တယ်။ Ghost ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဓားသွားဖြတ်သွားတဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြဲထွက်သွားတယ်။ သားရဲတစ်ကောင်က ကြမ်းတမ်းစွာ ကုတ်ခြစ်လိုက်သလိုမျိုးပဲ။ သူမမှာ တိုက်ပွဲနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ရှင်းလင်းပြတ်သားတဲ့ အတိတ်ဇာတ်လမ်းတစ်ခုခု ရှိနေပုံပါပဲ။ သူမရဲ့ ပိန်သွယ်တဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ တိုက်ခိုက်ပုံကြားက ကွာဟချက်က ဝိညာဉ်တွေကို စွဲဆောင်သွားစေတယ်။
[ဝိညာဉ်တွေက ကွမ်ဂျီအာ စုဆောင်းသူကို အဆင့်မြင့်တဲ့ အကဲဖြတ်မှုတွေ ပေးနေကြတယ်။] [သင်သည် အလှူငွေအဖြစ် 3,200TP ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။]
ကျွန်တော်တို့ Ghost သုံးကောင်ကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး အသက်ရှူမှန်အောင် လုပ်နေတုန်းမှာပဲ နောက်ကနေ လက်နက်တွေ ထိခိုက်သံကို ကြားလိုက်ရတယ်။ ကျွန်တော်တို့နောက်ကို လိုက်လာတဲ့ တခြား စုဆောင်းသူတွေလည်း Ghost တွေနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့နေကြပြီ။ အသက်ရှင်နေတဲ့ သတ္တဝါတွေကို ဗီဇအရ အာရုံခံနိုင်တဲ့ Ghost တွေက သူတို့ကို သားကောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး သဘာဝအတိုင်းပဲ ပြန့်ကျဲသွားကြတယ်။ အဲဒီအချက်ကြောင့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုက ပိုပြီး လွယ်ကူသွားတယ်။
"ဘာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ!"
"ငါ့အမေလင်! Ghost ပါလား! အားလုံး တိုက်ကြ!"
'တောက်တောက်။ ဘယ်သူက ငါတို့နောက်ကို လိုက်လာခိုင်းလို့လဲ။'
သူတို့ အစကတည်းက ဒီကို ရောက်လာတုန်းက ကျွန်တော် နည်းနည်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ ကံကောင်းတယ်လို့ ခံစားမိတယ်။ သူတို့ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် Ghost တွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုက လမ်းလွဲသွားပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပန်းတိုင်ကို ပိုပြီး ချောချောမွေ့မွေ့ သွားနိုင်ခဲ့တယ်။
ကွမ်ဂျီအာ နဲ့ ကျွန်တော် ကြမ်းတမ်းတဲ့ တောအုပ်ကြီးကို အလယ်ကနေ ထိုးဖောက်သလို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့တယ်။ အလယ်မှာ Ghost တွေ နောက်ထပ် နည်းနည်း ထပ်ပေါ်လာပေမဲ့ သူတို့ကို ကိုင်တွယ်ရတာ လွယ်ကူလွန်းလို့ ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် Ghost တွေက အဲဒီလောက် မအန္တရာယ်ပါဘူး၊ သူတို့က ရွံစရာကောင်းရုံသက်သက်ပါ။ သူတို့က ကွမ်ဂျီအာ လိုမျိုး ကျောင်းပြီးခါစ လူတစ်ယောက်တောင် လာနိုင်တဲ့ အဆင့် 9 သတ္တဝါတွေသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အတွင်းပိုင်းကတော့ မတူဘူး။
ဝူး...!
နည်းနည်း စောက်တဲ့ တောင်ကြောကို ဖြတ်ကျော်လိုက်တဲ့အခါ ပူပြင်းတဲ့ လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး ကျွန်တော့် အရေပြားကို စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်း ဖြစ်စေတယ်။ ကျွန်တော် လက်နှစ်ဖက်နဲ့ မျက်နှာကို ကာလိုက်ပြီး အပူလှိုင်းတွေ ငြိမ်သွားဖို့ စောင့်နေလိုက်တယ်။ အရေပြားကို လောင်ကျွမ်းစေမယ့် လေပြင်းတွေ ငြိမ်ကျသွားတဲ့အခါ ကျွန်တော် လက်တွေကို ချလိုက်ပြီး ရှေ့မှာ ပြန့်ကားနေတဲ့ မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်တယ်။
စကီး!
ပူပြင်းတဲ့ ဆာလ်ဖာတွေက ဆူညံသံတွေနဲ့အတူ ပန်းထွက်လာပြီး အနံ့အသက်ဆိုးတွေလည်း ထွက်နေတယ်။ ဆာလ်ဖာမြေပြင်ပေါ်မှာ သစ်သားပြားတွေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ လမ်းတစ်ခုတည်းသာ ရှိပြီး အဲဒီလမ်းရဲ့ ဟိုဘက်မှာတော့ အိမ်ကြီးတစ်လုံးလိုမျိုး ကြီးမားတဲ့ အဆောက်အအုံတစ်ခု ရှိနေတယ်။ ဆာလ်ဖာလမ်းရဲ့ ဟိုဘက်က အဆောက်အအုံမှာတော့ နဂါးဆိုးကြီး တစ်ကောင်က နေထိုင်မယ့်ပုံစံမျိုး အငွေ့အသက်တွေ ရှိနေတယ်။
"အဲဒါက..."
"ဟုတ်တယ်။ အဲဒါက ဒီနေ့ ကျွန်တော်တို့ သွားရမယ့်နေရာပဲ။"
ကွမ်ဂျီအာ က အဲဒီအဆောက်အအုံကို အရင်ကထက် ပိုပြီး ထက်မြက်တဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေတယ်။ သူမက ဒီအကြောင်းကို အရင်က အကြိမ်အတော်များများ ကြုံဖူးတဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားလာသူမို့ သူတို့ ဘယ်လောက်အန္တရာယ်များသလဲဆိုတာ ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုသိတယ်။ အခု ကျွန်တော်တို့ ရင်ဆိုင်ရမယ့်သူတွေက သူမကို စိုးရိမ်စိတ်ဝင်အောင် လုပ်နိုင်လောက်တဲ့အထိ အတော်လေး ခြိမ်းခြောက်မှု ရှိနေတယ်။
[အဲဒီမှာ ဘာရှိလို့လဲ။]
'မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ ထောင်မှူးတွေလေ။'
လူတွေက Ghost ကျွန်းမှာ Ghost တွေပဲ ရှိတယ်လို့ ထင်ကောင်းထင်နိုင်ပေမဲ့ အဲဒါ မှားပါတယ်။ Ghost ကျွန်းက မြေအောက်ကမ္ဘာနဲ့ ဆက်သွယ်နေတာပါ။ သူက မီးမြစ် (River of Fire) နဲ့ ချိတ်ဆက်နေတာကြောင့် အဲဒီနေရာကို အုပ်ချုပ်တဲ့ ယမမင်းရဲ့ တိုက်ရိုက်လက်အောက်ခံတွေက စီမံခန့်ခွဲရေးအတွက် ဟိုဟိုဒီဒီ လှည့်လည်သွားလာနေတတ်တယ်။ Ghost တွေလိုမျိုး ဝိညာဉ်သက်သက် မဟုတ်တဲ့အတွက် မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ ထောင်မှူးတွေကို တွေ့ဖို့ မလွယ်ပါဘူး။
'အထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ အပိုင်းအစတစ်ခု ရှိရမယ်။'
ပြီးတော့ အဲဒီ ဝှက်ထားတဲ့ အပိုင်းအစကို ကာကွယ်ပေးထားတဲ့ ထောင်မှူး အရေအတွက်က အနည်းဆုံး ဒါဇင်နဲ့ချီ ရှိတယ်။ ထောင်မှူးတစ်ယောက်က Ghost ဆယ်ကောင်ကို တိုက်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ အဲဒါကို ထည့်တွက်ကြည့်ရင် သူတို့မှာ Ghost ရာပေါင်းများစွာနဲ့ ညီမျှတဲ့ စွမ်းအား ရှိနေတာပါ။ ပြီးတော့ အဲဒါက အနည်းဆုံးပဲ ရှိပါသေးတယ်။ စာရင်းကို စောင့်ရှောက်တဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာ့ စစ်သည်တွေက ဝိညာဉ်တွေပဲ ဖြစ်ပေမဲ့ အလွန် အစွမ်းထက်တယ်။
'ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့က ဒီ ဆာလ်ဖာလမ်းကို ဖြတ်သွားရမယ်။'
အဲဒီကို သွားဖို့ လမ်းခင်းထားပေမဲ့ အဲဒါက အရမ်းဟောင်းနွမ်းပြီး မခိုင်မြဲသလိုပဲ။ ခြေလှမ်းမှားလိုက်တာနဲ့ ဆာလ်ဖာချောင်းထဲကို ပြုတ်ကျသွားလိမ့်မယ်။ စုဆောင်းသူတွေ ဒီနေရာကို မလာကြတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပါဘူး။
[ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘာမှ လုပ်လို့ မရတော့ဘူးပေါ့။]
'မရဘူးလေ။ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိတယ်။'
[အခွင့်အရေး?]
'ဒီက ထောင်မှူးတွေက Ghost ကျွန်းကို တစ်ခါတလေ လှည့်ကင်း လှည့်လေ့ရှိတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ အတွင်းပိုင်းက လုံခြုံရေးက အားနည်းသွားတာ။'
ကွမ်ဂျီအာ နဲ့ ကျွန်တော် အဲဒီအခွင့်အရေးကို စောင့်နေခဲ့တာပါ။ အဲဒီနားမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ စောင့်လိုက်ရလဲ မသိဘူး။ အဝေးက အိမ်ကြီးရဲ့ ပင်မတံခါးက "ကြွပ်" ဆိုတဲ့ အသံနဲ့ ပွင့်လာတယ်။ ပြီးတော့ လက်ထဲမှာ လှံတစ်ချောင်း ကိုင်ပြီး ထွက်လာတဲ့ ထောင်မှူးကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ကျွန်တော် မျက်လုံးကို ကျဉ်းလိုက်တယ်။
အချိန်တန်ပြီ။