ငါ့စွမ်းအား မရောက်နိုင်တဲ့နေရာတွေမှာတော့ ငါ့ကိုယ်ပိုင်အားနဲ့ပဲ သူမကို စည်းရုံးရလိမ့်မယ်။
ဒါပေမဲ့ မျှော်လင့်ချက်တော့ ရှိပါတယ်။
ကိုယ့်ပါးစပ်နဲ့ပြောရတာ ရှက်စရာကောင်းပေမဲ့ ကွမ်ဂျီအာ အတွက်တော့ ငါဟာ အဲဒီမျှော်လင့်ချက်ပါပဲ။
'ငါ့ရဲ့ ထပ်ခါတလဲလဲဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဘဝတွေထဲမှာ ဘယ်တုန်းကမှ မပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးတဲ့ ထူးခြားတဲ့ဖြစ်စဉ်တစ်ခု။ အဲဒါက ငါပဲ။ တကယ်လို့ ငါသာ သူမနေရာမှာဆိုရင်ရော။ အပြင်ပန်းမှာ ဂရုမစိုက်သလို ဟန်ဆောင်နေရင်တောင် စိတ်ဝင်စားမိမှာ အသေအချာပဲ။ ဒီတစ်ခါမှာတော့ ငါက ကံကြမ္မာကို ကြိုသိသူ (teller) ဆိုတာကို သူမ သိသွားပုံရတယ်။'
ငါ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတဲ့ တစ်ခုတည်းသောအရာကတော့ ကံကြမ္မာကို ကြိုသိသူတွေကို မုန်းတီးပြီး လူတွေကို အလွန်အမင်း မယုံကြည်တတ်တဲ့ သူမဟာ ငါ့အပေါ်မှာရော နှလုံးသားကို ဖွင့်ပေးပါ့မလားဆိုတာပါပဲ။
'အဲဒါကတော့... ရှေ့ဆက်သွားရင်းနဲ့ပဲ သိရမှာပေါ့။'
ငါ နေရာကနေ ထလိုက်တဲ့အခါ ငြိမ်သက်နေတဲ့ Baekryeon က တုံ့ပြန်လာတယ်။
[ဟေ့။ ရုတ်တရက် ဘာဖြစ်တာလဲ။ ခုနကတော့ သေနေသလိုမျိုး တုပ်တုပ်မှမလှုပ်ဘဲ ထိုင်နေတာလေ။]
"ငါလုပ်စရာရှိတာ ပြီးသွားပြီ။"
[အော်။ ဟုတ်လား။ ပြီးတော့ကော။]
"လှောင်ပြောင်မနေနဲ့။ မင်းကို တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့မိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်သုံးသပ်ဖို့ အချိန်ယူတာ ကောင်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား။"
[သုံးသပ်ရအောင် ငါက ဘာလုပ်မိလို့လဲ! ဟေ့! ငါ ဒီမှာ ဘာမှမပြောနိုင်ဘဲနဲ့ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ပိတ်မိနေခဲ့ရတယ်လို့ ထင်နေတာလဲ! ဒါကို သုံးသပ်တာလို့ ခေါ်ရင်တော့ ငါတော့ ငြီးငွေ့လှပြီ!]
"အိုပ်။"
[အိုပ်? အိုပ် ဘာဖြစ်တာလဲ။]
ငါနဲ့ ငြင်းခုံရင် ရှုံးမှာကို သိတဲ့ Baekryeon က လက်မြှောက်လိုက်တယ်။
[ဟူး။ ကောင်းပါပြီလေ၊ ဘာပြောရမလဲ။ ငါက ဓားတစ်လက်ပဲ ဖြစ်နေတာကိုး။]
"မဟုတ်ပါဘူး၊ တောင်းပန်ပါတယ်။"
[ထားလိုက်ပါတော့။ အချိန်အတော်ကြာအောင် စဉ်းစားနေခဲ့တာဆိုတော့ အဖြေတစ်ခုခုတော့ ရလာမှာပေါ့။ ဘာများ သိလိုက်ရလဲ။]
"အင်း။ ဟုတ်တယ်။ သူမမှာရှိတဲ့ စွမ်းအားအကြောင်း။"
[သူမမှာရှိတဲ့ စွမ်းအား ဟုတ်လား? သူမမှာ အဲလိုမျိုး တစ်ခုခု ရှိလို့လား။]
"ရှိတာပေါ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမက အတိတ်ကို ပြန်သွားနိုင်သူ (regressor) ဖြစ်နေလို့လေ။"
[ဘာ!]
Baekryeon က ငါ့စကားကို မယုံနိုင်သလို မိုက်မိုက်ကန်းကန်းနဲ့ ပြန်မေးတယ်။
ငါက ဘာမှမဟုတ်သလို သာမန်အတိုင်း ရှင်းပြလိုက်တယ်။
"အဲဒါလည်း တစ်ခါတလေလောက် မဟုတ်ဘူး။ အတိအကျတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရာဂဏန်းကျော်နေပြီ။ ချဲ့ကားပြောရရင် သူမက ထမင်းစားသောက်သလိုမျိုး သေလိုက်၊ အတိတ်ကို ပြန်သွားလိုက် လုပ်နေတာ။ ငါသာ သူမကို ပိုပြီး ဖိအားပေးလိုက်ရင် သူမက အတိတ်ကို ပြန်သွားတဲ့ စွမ်းအားကို သုံးပြီး တခြားနည်းလမ်းတစ်ခုခုကို ရှာမှာ သေချာတယ်။"
[...စကားပြောရတာ လိုက်ဖို့ခက်လိုက်တာ။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဘာလို့ အဲလိုမျိုး ပြုမူခဲ့လဲဆိုတာတော့ နားလည်သွားပြီ။ အတိတ်ကို ပြန်သွားနိုင်သူ။ ဒါက ရှားပါးတဲ့ အရည်အချင်း မဟုတ်ဘူးလား။ သေသွားရင်တောင် အစကနေ ပြန်စနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လေ။ မင်း အံ့သြလွန်းလို့ မျက်လုံးတွေ လည်ပြီး ကော်ဖီဆိုင်ထဲကနေ ပြေးထွက်လာတာ ဖြစ်မှာပေါ့။]
"ဒါက ရှားပါးတဲ့ အရည်အချင်းသက်သက် မဟုတ်ဘူး။ မအောင်မြင်ရင်တောင် ထပ်ခါတလဲလဲ ကြိုးစားနိုင်တဲ့ စွမ်းအားမျိုး။ တခြားသူတွေ မသိတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ စွမ်းအား။ အခြေခံ အရည်အချင်း နည်းပါးနေရင်တောင် အတိတ်ကို ပြန်သွားနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ ဖုံးအုပ်နိုင်တယ်။"
[မင်းနဲ့ ဆင်တူလား။]
"သူမက ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်နေတာမို့ ငါနဲ့တော့ ယှဉ်လို့မရဘူး။"
[...မင်းက အဲဒါကို ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ။]
"အတိတ်ကို ပြန်သွားနိုင်သူချင်းရဲ့ အာရုံခံစားမှုပေါ့။ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေထဲက တစ်ခုကြောင့်လည်း ပါတာပေါ့။"
[အော်။ နားလည်ပြီ။]
Baekryeon က နောက်ထပ် မမေးတော့ဘူး။
ငါ ပြသခဲ့တဲ့အရာတွေက သူ့ကို အံ့သြဖို့ လုံလောက်နေပြီ။
အခုဆိုရင်တော့ သူ ဘာကိုမှ ထပ်အံ့သြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။
[ဒါပေမဲ့ သူမက အတိတ်ကို ပြန်သွားနိုင်သူဆိုရင်... ဒါက ဟာသမဟုတ်ဘူးနော်။ သူမ အကြိမ်ကြိမ် သေခဲ့ရတယ်လို့ မင်းပြောခဲ့တာလေ။ သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်က အဲဒါကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလား။]
"မခံနိုင်ကြဘူး။ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုက သံမဏိလိုမျိုး ဖြစ်နေရင်တောင် ခက်ခဲလိမ့်မယ်။"
အတိတ်ကို ပြန်သွားနိုင်သူ ဖြစ်ရတာကို ကြည့်ကောင်းတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်းတော့ ဒါထက် ပိုဆိုးတဲ့အရာ မရှိပါဘူး။
မသေရတာက ကောင်းနိုင်ပေမဲ့ တစ်ဖက်မှာတော့ သေချင်ရင်တောင် မသေနိုင်ဘူးဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။
ကိုယ့်ဘဝရဲ့ အကောင်းဆုံးအချိန်တွေကို ဖြတ်သန်းပြီး ငြိမ်းချမ်းစွာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ရပေမဲ့ အစကနေ ပြန်စရမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုနေမလဲ။
'အဲဒါတင်မကသေးဘူး။'
သူမဟာ ဒုက္ခမျိုးစုံကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရမှာဖြစ်ပြီး မမြင်သင့်တဲ့အရာတွေကိုလည်း မြင်ခဲ့ရမှာပဲ။
ပြီးတော့ သူမ သိကျွမ်းခဲ့ပြီး ခင်မင်ရင်းနှီးခဲ့တဲ့ လူတွေကော။
သူမ အတိတ်ကို ပြန်သွားတဲ့အချိန်မှာ အဲဒီဆက်ဆံရေးတွေအားလုံးက ပြန်လည်စတင်သွားလိမ့်မယ်။
ကိုယ့်သူငယ်ချင်း ဒါမှမဟုတ် ချစ်သူက နောက်တစ်ကြိမ်မှာ ကိုယ့်ကို မမှတ်မိတော့ဘူးဆိုရင် ဘယ်လိုခံစားရမလဲ။
"သူမရဲ့ စကားပြောပုံနဲ့ အပြုအမူတွေကို ကြည့်ရင်တော့ အတိတ်ကို ပြန်သွားနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရဲ့ သက်ရောက်မှုတွေက သူမကို ကာကွယ်ပေးထားပုံပဲ။ အခုထိတော့ သတိရှိနေသေးပုံရတယ်။"
[အဲဒီအကာအကွယ်က မရှိတော့ရင်ရော... သူမက အချိန်ကိုက်ဗုံးတစ်လုံး ဖြစ်မနေဘူးလား။ အရမ်းအန္တရာယ်များပုံပဲ။ သူမ စိတ်ဓာတ်ကျသွားရင် ရူးသွပ်သွားနိုင်တယ်လေ။]
Baekryeon ရဲ့ စိုးရိမ်စိတ်က သဘာဝကျပေမဲ့ ငါက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး အဆင်ပြေကြောင်း ပြောလိုက်တယ်။
"ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ပြောရရင် ရာနဲ့ချီတဲ့ အကြိမ်တွေအထိ သူမ သတိရှိနေသေးတယ်ဆိုတာက အနာဂတ်မှာလည်း သတိရှိနေနိုင်ဦးမယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ကန့်သတ်ချက်တော့ ရှိမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မဟုတ်ဘူး... ငါ သူမကို ဂရုစိုက်ဖို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် ငါ သူမကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်တယ်။"
[မင်းက အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ယုံကြည်မှု ရှိပါလား။]
ရှိတာပေါ့။
ငါ့ရဲ့ အတိတ်ဘဝတုန်းက လူမျိုးစုံနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးတာပဲ။
ဘာထက်မဆို၊ လူမှုဆက်ဆံရေးမှာ အားနည်းပြီး လမ်းလျှောက်နေတဲ့ ဗုံးတစ်လုံးလိုမျိုး လူတစ်ယောက်နဲ့ ၁၀ နှစ်လောက် နေခဲ့ဖူးတာမို့ ကွမ်ဂျီအာ ကတော့ ကောင်းကင်တမန်လေးပါပဲ။
ပြောရရင် အတိတ်ကို ပြန်သွားနိုင်သူတစ်ယောက်နဲ့ အလုပ်လုပ်ရတာ ပျော်စရာတောင် ဖြစ်ဦးမှာ။ ငါတောင် စိတ်လှုပ်ရှားမိတယ်။
"စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့။"
[Yu-Hyun... မင်းရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက အခုချိန်မှာ နည်းနည်း ရွံစရာကောင်းနေတယ်။]
"ဟေ့။"