အမှန်ဆိုရသော် ဤကဲ့သို့ ကမ်းလှမ်းမှုမျိုးကို ကျွန်ုပ် လက်ခံရရှိသည်မှာ ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် သို့မဟုတ် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် မဟုတ်ပေ။
အခြားသော ပုံပြင်ပြောသူများက ကျွန်ုပ်ကို အဘယ်ကြောင့် အနှောင့်အယှက်ပေးနေကြသလဲဆိုသည်ကို ကျွန်ုပ် ကောင်းကောင်းသိသည်။
သာမန်ဆိုလျှင် သူမ၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ချက်ချင်းပင် ငြင်းပယ်ပစ်လိုက်မိမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုသို့သော အဖြေကို လွယ်လွယ်ကူကူ မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ ကျွန်ုပ်၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် တွေဝေမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
‘ကောင်းကင်ဘုံဌာနဆိုတာ…’
ဤနေရာ၏ အဓိကထူးခြားချက်မှာ လူနည်းစုသာရှိသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ဌာနမှူးဖြစ်သူ ဆလက်စတီနာ၏ စရိုက်ကို ကြည့်ရသလောက်လည်း အခြားဌာနများကဲ့သို့ အဆင့်အတန်းခွဲခြားမှုများ၊ ဖိနှိပ်မှုများ မရှိပေ။ လေထုက အလွန်ပင် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသည်။ ပြောရမည်ဆိုလျှင် ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း တစ်ခုထက် ဟာသအဖွဲ့တစ်ခုနှင့် ပိုတူနေသေးသည်။
ကျွန်ုပ်ကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ လျှောက်သွားရသည်ကို နှစ်သက်သူတစ်ယောက်အတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဌာနပင် ဖြစ်သည်။
‘ယုတ္တိဗေဒအရ ပြောရရင် ဒီလိုဌာနမျိုးကို ဝင်လိုက်တာက အကျိုးအမြတ် အများကြီးရှိတယ်။’
အခြားဌာနတစ်ခုခုသို့ သွားမည်ဆိုပါက စီနီယာများ၏ အကြွင်းအကျန်များကို ရှင်းပေးရမည်၊ သူတို့၏ စစ်ဆေးမှုများကို ခံယူရမည်ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာကမူ ကွဲပြားသည်။ ကျွန်ုပ်ကဲ့သို့ ထူးဆန်းသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဌာနဖြစ်သည့်အတွက် ကျွန်ုပ်တစ်ယောက်တည်း ထူးခြားနေမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်းမှာ ပိုးအိမ်ရှေ့တွင် မျက်မှောင်ကြုတ်နေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
‘ဒါ့အပြင် ဒုတိယအဆင့် တိုးမြှင့်ခံရတဲ့အချိန်ကစပြီး ကျွန်ုပ်ကို စောင့်ကြည့်မှုတွေ၊ စစ်ဆေးမှုတွေကလည်း များလာတယ်။’
ပင်တာဂရမ် ဌာနကို ရင်ဆိုင်ရုံနှင့်ပင် ခေါင်းကိုက်လှပြီဖြစ်ရာ အခြားသော ကိစ္စအမျိုးမျိုးကပါ ဝင်ရောက်လာပါက အတော်ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာကောင်းပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဌာနတစ်ခု၏ တည်ရှိမှုသည် ကျွန်ုပ်ကို ပြင်ပခြိမ်းခြောက်မှုများမှ ကာကွယ်ပေးမည့် ခိုင်မာသော တာရိုးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် ဤနေရာသည် အခြားမည်သည့်ဌာနထက်မဆို ကျွန်ုပ်အတွက် ပိုမိုအကျိုးကျေးဇူးများ ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် ကမ်းလှမ်းချက်ကို ချက်ချင်း ငြင်းပယ်၍ မရခဲ့ပေ။
“အင်း။ မင်း တွေဝေနေပုံပဲနော်။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ အဲဒီလိုပါပဲ။ မတွေဝေရင်တောင် ထူးဆန်းနေမှာပါ။”
“တခြားသူတွေကတော့ ချက်ချင်း ငြင်းပယ်ခဲ့ကြတာ မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဌာနက တော်တော်မိုက်တယ် မဟုတ်လား။”
သူမ၏ စကားသံမှာ ကြွားဝါနေခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် တောက်ပနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ သူမ၏ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါကြောင့် ဖြစ်မည်လော။
“ကျွန်တော့်မှာ မေးစရာတစ်ခုရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်သာ ကောင်းကင်ဘုံဌာနကို ဝင်လိုက်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ပုံပြင်ပြောတဲ့နေရာကို ကမ္ဘာမြေကနေ တခြားနေရာကို ပြောင်းရွှေ့ရမှာလား။”
“ဟင်? မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီလို လုပ်စရာမလိုပါဘူး။ မင်းပြောချင်ရင် အဲဒီနေရာမှာပဲ ဆက်ပြောနေလို့ရပါတယ်။ ငါတို့က အဲဒီကိစ္စကို လုံးဝ မစွက်ဖက်ဘူး။”
ဝိုး။
သူမ၏ ပါးစပ်မှ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျွန်ုပ် ပို၍ပင် ဝင်ချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။ ထို့အပြင် ဌာနသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ပါက ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း မှ အထူးအထောက်အပံ့ပေးသည့် မူဝါဒအရ ပုံပြင်ပြောခြင်းမှ ရရှိသော အမှတ်များအတွက် ကော်မရှင်ခ ပေးဆောင်ရန် မလိုတော့ပေ။
ယုတ္တိဗေဒအရ ပြောရလျှင် ဝင်လိုက်ခြင်းက အမှန်ဆုံးပင်။ သို့သော်။
“တောင်းပန်ပါတယ်။”
ကျွန်ုပ် ထိုစကားကို ပြောလိုက်မိသည်။
“မင်း ဆုံးဖြတ်ရခက်နေတာပဲ။ အကြောင်းရင်း ရှိလို့လား။”
“အကြောင်းရင်း အစစ်အမှန်တော့ မရှိပါဘူး။ ကောင်းကင်ဘုံဌာနကို ဝင်ဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်တစ်ခုပါ၊ ကျွန်တော်လည်း တကယ် စိတ်ဝင်စားမိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခေါင်းမာမှုကြောင့်ပဲ ငြင်းပယ်လိုက်တာပါ။”
ဟုတ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ ငြင်းပယ်မှုအတွက် အကြောင်းပြချက် အလှအပများ ဖန်တီးရန် မလိုပေ။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ ခေါင်းမာမှုကြောင့်သာ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်၏ အဖြေကို ကြားသောအခါ ဆလက်စတီနာက စိတ်ဝင်တစား ပြုံးပြသည်။ သူမ၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာ ပုံမှန်ထက် ပို၍ ထင်ရှားနေသည်။
“ခေါင်းမာမှု? ဘယ်လို ခေါင်းမာမှုမျိုးလဲ။”
“ကျွန်တော် ဒီအချိန်မှာ တစ်ကြိမ်လောက် အလျှော့ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် အရင်ကလို ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဆက်ထိန်းထားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ တွေးမိလိုက်လို့ပါ။”
မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မခိုလှုံဘဲ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးမည်ဟု အစကတည်းက ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားသူများ၏ အကူအညီ လိုအပ်သည့်အခါမျိုးနှင့် တစ်ခါတစ်ရံ ဌာနတစ်ခု၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားမိသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်စေကာမူ ကျွန်ုပ် လိုလားသည်မှာ ထိုသို့ဖြစ်သောကြောင့်သာ သည်းခံပြီး ရှေ့ဆက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒီအချိန်မှာ တွေဝေမိပြီး ယုတ္တိဗေဒအရဆိုရင် ကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်ခံလိုက်တာက မှန်ကန်ပေမဲ့လည်း ကျွန်တော် မလုပ်နိုင်ပါဘူး။ ခေါင်းမာမှုဆိုတာ တစ်ခါကျိုးသွားရင် နောက်ပိုင်းမှာ အလွယ်တကူပဲ ကျိုးလွယ်သွားတတ်လို့ပါ။”
“ဒါဆို မင်းက ခေါင်းမာမှုကြောင့် ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်တာပေါ့?”
“ဟုတ်ကဲ့။ မှန်ပါတယ်။”
ကျွန်ုပ် သူမ၏ အကြည့်ကို မရှောင်ခဲ့ပေ။ ကျွန်ုပ် ပြောလိုက်သည်မှာ စိတ်ရင်းအမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ အခြားသူတစ်ယောက်ကို စိတ်ရင်းအမှန် ပြသခြင်းထက် ပို၍ မိုက်မဲသော အရာမရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ မည်သူနှင့် ဆိုင်သနည်း ဆိုသည့်အပေါ် မူတည်သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဆလက်စတီနာကို လိမ်ညာတတ်သူ သို့မဟုတ် မောက်မာစွာ ပြုမူတတ်သူ မဟုတ်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ ရိုးသားဖြောင့်မတ်ခြင်း။ ၎င်းသည် သူမကို ပြသရမည့် သဘောထားပင် ဖြစ်သည်။
“အောင်မြင်တယ်။”
ဆလက်စတီနာက တောက်ပစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“လုံးဝ အောင်မြင်တယ်။ ဝိုး၊ တကယ်တော့ မင်းကို ပထမဆုံး ကမ်းလှမ်းတုန်းက သိချင်စိတ်နဲ့ လုပ်ခဲ့တာပါ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို ငြင်းပယ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ပြီးတော့ မင်းက ဒီနေ့ခေတ် တခြားပုံပြင်ပြောသူတွေနဲ့ မတူဘူး၊ ရှားပါးတဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှု ရှိတယ်။ အခု မင်းပြောတာကို ကြားလိုက်ရတော့ မင်းက ငါတို့ဌာနအတွက် အသင့်တော်ဆုံးပဲ။”
“အော်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
ရုတ်တရက် ရွာကျလာသော ချီးကျူးစကားမိုးကြောင့် ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ပေ။ သူမသည် အကြောင်းမဲ့ ချော့မော့နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အားလုံးမှာ စိတ်ရင်းအမှန် ဖြစ်နေသည်။
“တကယ်တော့ မင်းသာ ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်ရင် ငါ စိတ်ပျက်မိမှာ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ နားလည်သွားပြီ။ မင်းက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာနဲ့ မင်းက ဘာလို့ ဆရာနဲ့ ရင်းနှီးနေရတာလဲဆိုတာကိုပေါ့။”
“အဲဒီလိုလား။”
“ငါ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကမ်းလှမ်းရင်ကော ရလဒ်က အတူတူပဲ ဖြစ်နေမလား။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ အဲဒီလိုပါပဲ။ ကျွန်တော် ပြောပြီးသားစကားကို ပြောင်းလဲဖို့ အစီအစဉ် မရှိပါဘူး။”
“အနည်းဆုံးတော့ အခုလောလောဆယ်တော့ပေါ့လေ။”
သူမက ကျွန်ုပ် နောက်ထပ် ပြောမည့်စကားကိုပင် ကြိုပြောလိုက်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူမသည် ဌာနမှူးတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။ သူမမှာ ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားရမည့်သူ မဟုတ်ပေ။
“ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ကောင်းကင်ဘုံဌာနနဲ့ အဆင်ပြေအောင် နေဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတာတော့ မဟုတ်ဘူးလေ။”
“ဗျာ?”
သူမက ကျွန်ုပ် ထိုသို့ ပြောလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားဘဲ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မယုံကြည်နိုင်ဟန် မျက်နှာအမူအရာ ပေါ်လာသည်။ ကျွန်ုပ်သည် လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပြုံးလျက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်ဆိုလိုတာက ဌာနတစ်ခုခုနဲ့ အခွင့်အရေးရတဲ့အခါ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့အတွက် ကျွန်တော့်ကို လွတ်လပ်သော ပုံပြင်ပြောသူ ဒါမှမဟုတ် ပြင်ပငှားရမ်းထားတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ယောက်လို သုံးလို့ရတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပါ။”
“ဟာ။ ဒီကောင်လေးကို ကြည့်စမ်း။ မင်းက ဌာနတစ်ခုလုံးနဲ့ တစ်ယောက်တည်း ယှဉ်တွဲဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။”
“မကြိုက်လို့လား။”
ကျွန်ုပ် ထိုသို့ မေးလိုက်သောအခါ ဆလက်စတီနာက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“သာမန်လူတစ်ယောက်ကသာ အဲဒီလို ပြောခဲ့ရင် ငါ ချက်ချင်းပဲ လှံတံနဲ့ ထိုးပစ်လိုက်မှာ။”
“…”
ဟို၊ ကျွန်တော် ကြားလိုက်တာ မှားသွားသလား။ သူမ ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ လှံတံ ဟုတ်လား။ သူမ၏ ဆံပင်အရောင်ကဲ့သို့ပင် ပူလောင်ပြင်းထန်သော စရိုက်ရှိသူ ဖြစ်သည်။
“ဒါပေမဲ့ မင်းပြောတဲ့အခါကျတော့ အလွန်ကို ယုံကြည်မှုရှိပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းနေတာကိုး။”
“…ဟားဟား။ အဲဒီလိုလား။ ဒါဆိုလည်း ကောင်းတာပေါ့။”
“ဟုတ်တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကူညီပေးတာကလည်း ထူးထူးခြားခြား ကိစ္စမဟုတ်ပါဘူး။ ပြီးတော့ မင်းလည်း မကြာခင်မှာ ရာထူးတိုးတော့မှာပဲ။ အခုကတည်းက ဒီလို ဆက်သွယ်မှုမျိုး လုပ်ထားတာ မဆိုးပါဘူး။ အင်း၊ ဟုတ်တယ်။”
သူမသည် လက်ပိုက်ထားသည်ကို ဖြည်လိုက်ပြီး ကျွန်ုပ်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။
“အဓိကကတော့ မင်းက ဒီနေ့ခေတ်မှာ ရှာရခက်တဲ့ တကယ်ကို ပျော်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်လေးပဲ! ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်ရမှာ တကယ်ကို နှမြောစရာပဲ!”
“ဟား၊ ဟားဟား။”
“ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ငါ အလကားကူညီပေးမယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူးနော်။ ပေးကမ်းမှုနဲ့ ပြန်လည်ရယူမှု (Give and Take) ဆိုတာ ရှိရမယ်။ မင်း သဘောတူတယ် မဟုတ်လား။”
“ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်တော်လည်း အကြောင်းမဲ့ အကူအညီပေးတာ၊ လက်ခံတာမျိုး မကြိုက်ပါဘူး။”
“ငါတို့ စိတ်ချင်းတူနေတာပဲ! ဒါဆိုလည်း ကောင်းတာပေါ့! အခွင့်အရေးရတဲ့အခါ ထိုင်ပြီးတော့ အသေးစိတ် ထပ်ပြောကြတာပေါ့။ ငါ အခု မူဇီ (Muse) ဆီ သွားရဦးမယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ သွားပါဦး။”
သူမနှင့် လမ်းခွဲခါနီးတွင် ဆလက်စတီနာက တစ်ခုခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို တားလိုက်သည်။
“အော်၊ ပြောရဦးမယ်။ မင်း အခု ကမ္ဘာမြေမှာ အလုပ်လုပ်နေတာ မဟုတ်လား။”
“ဟုတ်ကဲ့။”
“ဒါဆို သတိထားပါ။ အဲဒီနေရာမှာ ပင်တာဂရမ် ဌာနက ကောင်တွေ ရှိနေလိမ့်မယ်။ သူတို့က မင်းလို ပုံပြင်ပြောသူမျိုးကို လွယ်လွယ်နဲ့ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ အသေအချာ ပြောနိုင်တယ်။”
သူမထံမှ ထိုကဲ့သို့သော အကြံဉာဏ်မျိုး ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း ကျွန်ုပ် ပြုံးလျက် အဆင်ပြေကြောင်း အာမခံလိုက်သည်။ သူမ မသိသည်မှာ ကျွန်ုပ်သည် ပင်တာဂရမ် နှင့် ဆက်ဆံရေးကို အပြီးအပိုင် ဖြတ်တောက်ထားပြီး ဖြစ်သလို သူတို့နှင့် ရန်သူ့အသွင် ဖြစ်နေပြီဆိုသည်ကိုပင်။ သူမ၏ သတိပေးချက်ကို အခုမှ ကြားရသော်လည်း ကျွန်ုပ် ဘာမှ လုပ်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ။
‘သူတို့ကို ငါ့လက်နဲ့တင် အပိုင်းပိုင်းအစတ်စတ် ဖြစ်အောင် ချေမှုန်းပစ်မယ်။’
သို့သော် သူမက ကျွန်တော့်အတွက် စိုးရိမ်ပေးပြီး အကြံဉာဏ်ကောင်းများ ပေးခဲ့သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြုံးပြလိုက်သည်။
***
ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကမ္ဘာမြေရှိ ရုံးခန်းသို့ ပြန်ရောက်ရန် တစ်ရက်ပင် မကြာလိုက်ပေ။ ကျွန်တော် မနက်စောစောကတည်းက ထွက်သွားခဲ့ရာ နေဝင်ချိန်တွင်မှ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်ရောက်မည်ကို အတိအကျ ကြေညာထားခြင်း မရှိသော်လည်း ရုံးခန်းထဲ ခြေချလိုက်သည်နှင့် မီးရှူးမီးပန်းများ ပေါက်ကွဲသံ ကြားလိုက်ရပြီး လူသုံးယောက်က ကျွန်တော့်ကို ဂုဏ်ပြုစကား ဆိုကြသည်။
“ကန်းဟယ်ရင်၊ ဒုတိယအရာရှိအဖြစ် ရာထူးတိုးတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်!”
“ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ဂုဏ်ယူပါတယ်!”
“ဂုဏ်ယူလိုက်တာ!”
“အော်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်စရာ ပါတီပွဲကြောင့် ကျွန်တော် အံ့သြသွားသော်လည်း အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူတို့ကြားတွင် မမျှော်လင့်ထားသည့် လူတစ်ယောက် ပါနေသည်။
“ရှင် ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ၊ ကန်းဟယ်ရင်?”
“အို၊ လှလိုက်တာ။ ရှင်က ကျွန်မကို ကြိုဆိုမှာ မဟုတ်ဘူးလား?”
“အဲဒီလို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့…”
“ပြီးတော့ ရှင့်အနေနဲ့ ကျွန်မနာမည်အပြည့်အစုံ ခေါ်စရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်မတို့က တစ်စိမ်းတွေမှ မဟုတ်တော့တာ၊ ဟုတ်တယ်မလား? ကျွန်မကို ကန်းဟယ်ရင် လို့ပဲ ခေါ်ပါ။ ကျွန်မလည်း ရှင့်ကို ရင်းရင်းနှီးနှီးပဲ ခေါ်မယ်လေ။”
ရှင်းပြချက်တစ်ခုခု ရလို၍ ကန်းဟယ်ရင် ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမက မနှစ်မြို့စွာဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
“ပါတီအတွက် ပြင်ဆင်ဖို့ အပြင်ထွက်တဲ့အခါ သူမနဲ့ တိုးသွားလို့ပါ။ သူမကို လာစရာမလိုဘူးလို့ ပြောခဲ့ပေမဲ့ သူက အတင်းလိုက်လာတာ…”
နားလည်ပါပြီ။ ဒါကြောင့်ပဲ ကန်းဟယ်ရင် က အစကတည်းက စိတ်မကြည်မလင် ဖြစ်နေတာကိုး။ သူမသည် ရုံးခန်းထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေနိုင်သူ ဖြစ်သော်လည်း မဖိတ်ခေါ်သော ဧည့်သည် ရောက်လာသည့်အတွက် အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားရသည်။ သူမ စိတ်ထဲတွင် အတော်လေး စိတ်ပျက်နေရှာလိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း ကန်းဟယ်ရင် ကို ကျွန်တော် နှင်ထုတ်၍ မရပေ။ ရာထူးတိုးခြင်းကို ဂုဏ်ပြုရန် လာရောက်သူကို ကြမ်းတမ်းစွာ ဆက်ဆံခြင်းမှာ ယဉ်ကျေးမှု မရှိရာ ရောက်သည်။ ကန်းဟယ်ရင် အနေဖြင့် မတရားသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း သည်းခံရုံသာ ရှိသည်။
“ဟီးဟီး။ ဒါပေမဲ့ အံ့သြမိတယ်။ ရှင်က ပုံမှန်ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။”
“ဟုတ်လို့လား။”
“ဟုတ်တယ်။ ရှင်က အနည်းဆုံးတော့ လက်ထောက်မန်နေဂျာတစ်ယောက်လောက်ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ ရပ်တည်နေတာလို့ ကျွန်မ ထင်ခဲ့တာ။”
“အော်။ ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်ခဲ့တာပါ။”
ကန်းဟယ်ရင် က ဘေးမှ ဝင်ပြောသည်။ ကန်းဟယ်ရင် ကတော့ စကားမပြောဘဲ Baek Hyo ကို ပွေ့ဖက်၍ ပွတ်သပ်နေသည်။ Baek Hyo က ကျွန်တော့်ပုခုံးပေါ် တက်ချင်နေသော်လည်း နည်းလမ်းမရှိပေ။ Baek Hyo ရေ၊ ခဏလောက် သည်းခံလိုက်ပါ။
ဟူး။ သူက ကျွန်တော့်မျက်လုံးကို ဖတ်မိပြီး ညည်းတွားလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ တကယ် အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်။ ဒီလောက်မြန်မြန် ရာထူးတိုးတဲ့ ပုံပြင်ပြောသူကို ကျွန်မ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ ကြည့်လေ၊ လူရွေးမှန်တယ်လို့ ကျွန်မ ပြောခဲ့တယ်မလား?”
“ချီးကျူးပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“ကျွန်မ ဒီကို ဂုဏ်ပြုဖို့ လာတာတင်မကဘဲ ကျေးဇူးတင်စရာ အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိသေးလို့ပါ။”
“ကျေးဇူးတင်စရာလား?”
“ရှင်တို့ သိမှာပါ၊ မကြာခင် ထွက်တော့မယ့် စုဆောင်းမှု မဂ္ဂဇင်းလေ။ ရှင် ကြော်ငြာပေးလိုက်တဲ့အတွက် ကြိုတင်မှာယူမှုက အရမ်းကို များပြားနေတယ်။ ပုံမှန်ထက် သုံးဆလောက် တက်သွားတာ ယုံနိုင်လား? ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးဘူး၊ ရှင်တို့ကြောင့်ပဲ ကျွန်မတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဂ္ဂဇင်းတွေကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာပါ။”
“ကြားရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”
“ဒါကြောင့် ရှင်အတွက် လက်ဆောင် ယူလာခဲ့တယ်။ တဒါ။ ဒီလိုနေ့မျိုးမှာ အရက်မပါရင်တော့ မကောင်းတော့ဘူးမလား၊ ဟုတ်တယ်မလား?”
ကန်းဟယ်ရင် ယူလာပေးသည်မှာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဈေးကြီးမှန်း သိသာသော ဝိုင်ပုလင်းဖြစ်သည်။ ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ကျွန်တော် အသက်ရှူမှားသွားသလို ဖြစ်သွားပြီး ၎င်း၏ တန်ဖိုးကို သိသော ကန်းဟယ်ရင် က တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားသည်။
“တစ်ပုလင်းကို ဝမ်တစ်သန်းကျော်တဲ့ ဝိုင်… အဲဒီပိုက်ဆံနဲ့ ကော်ဖီဘယ်နှစ်ခွက်လောက် ဝယ်သောက်နိုင်မလဲ…”
တပ်!
အရူးတစ်ယောက်လို တတွတ်တွတ် ရေရွတ်နေသည့် ကန်းဟယ်ရင် ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကန်းဟယ်ရင် က ပုလင်းဆို့ကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။ ဈေးကြီးသော အရက်များ ဖန်ခွက်ထဲသို့ စီးဝင်လာသောအခါ ကန်းဟယ်ရင် လုံးဝ ထိတ်လန့်သွားသည်။
“လာပါဦး။ ကန်းဟယ်ရင် ရယ်။ ဒီလိုနေ့မျိုးမှ မသောက်ရင် ဘယ်တော့ သောက်မှာလဲ။ သောက်လိုက်စမ်းပါ!”
“အာ!”
ကန်းဟယ်ရင် က ကန်းဟယ်ရင် ကို အတင်းသောက်ခိုင်းသည်။ အနှောင့်အယှက် အပေးဆုံး ရန်သူကို အရင်ဆုံး အပြတ်ရှင်းပစ်မည့် သူမ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မြင်နေရသည်။ ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ကျွန်တော်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို အခက်သား ကြည့်နေမိပြီး အကြည့်ချင်း ဆုံသွားသည်။
“ဂုဏ်ယူပါတယ်။”
ကန်းဟယ်ရင် က တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အတင်းအကျပ် ဆွဲခေါ်နေသည့် ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ကန်းဟယ်ရင် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ကို တောက်ပစွာ ပြုံးပြသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“ဒါတွေအားလုံးက ရှင့်ကြောင့်ပါ။ ရှင် တကယ်တော်ပါတယ်။ ကျွန်မက ဘာမှ မလုပ်ပေးခဲ့ရပါဘူး။ တကယ်ဆိုရင် ရှင့်ဆီကနေပဲ ကျွန်မ အကူအညီ ရခဲ့တာပါ။”
“သင်လည်း ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးခဲ့တာပဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု မရှိသေးပေမဲ့ သင်ရှိနေလို့သာ ကျွန်တော် ဒီအထိ ရောက်လာနိုင်ခဲ့တာပါ။”
ကျွန်တော် ထိုသို့ ပြောလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသည့်အလား သူမ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီးနောက် လခြမ်းကွေးလေးများကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“မပြောပါနဲ့ဗျာ။”
“ဟေ့၊ ရှင်တို့ နှစ်ယောက်! ဘာလုပ်နေတာလဲ? ဒီလိုနေ့မျိုးမှာ သောက်ရမှာလေ!”
ကန်းဟယ်ရင် က ကျွန်တော်တို့ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သဖြင့် ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ကျွန်တော် အမြန်ပင် အကြည့်လွှဲကာ သောက်စားပွဲတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ကန်းဟယ်ရင် ကို အနိုင်ရပြီးနောက် သူမကိုယ်တိုင်လည်း သောက်လိုက်ရာ ကန်းဟယ်ရင် ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ရဲတွတ်နေသည်။ သူမက ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ပြုံးလျက် ကျွန်တော့်ကို ဝိုင်တစ်ခွက် ကမ်းပေးသည်။
“ကဲ၊ ဒီမှာ။ ပွဲရှင်က မသောက်ရင်တော့ မကောင်းတော့ဘူးပေါ့။ သောက်လိုက်ပါ။”
“ကျွန်တော် အရက် မသောက်တတ်ဘူး။”
“လာပါဦး။ ရှက်မနေပါနဲ့။ သောက်လိုက်စမ်းပါ။”
“အင်း၊ နည်းနည်းလောက်တော့ သောက်ကြည့်ပါ့မယ်။”
တကယ်တော့ ကျွန်တော် အရက်သောက်တတ်၊ မသောက်တတ်ကို မသိပါ။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်က လူကြီးဖြစ်ခါစမှာပဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာမို့ အရက်သောက်ဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့ဖူးပါ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ထိုသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း တခြားအမျိုးသမီးများက ကျွန်တော့်ကို ပိုသောက်စေချင်နေပုံ ရသည်။
[သောက်လိုက်ပါ။ သောက်!]
ကန်းဟယ်ရင် ပင် ပါဝင်လာပြီး ကျယ်လောင်စွာ အားပေးသည်။
‘အင်း။ ဒီလေထုကိုတော့ ခံစားကြည့်လို့ ရမှာပါ။’
ကျွန်တော် ပုခုံးကို လျှော့ချလိုက်ပြီး ကန်းဟယ်ရင် ကမ်းပေးသော အရက်ကို ယူလိုက်သည်။ တစ်ရက်လောက်တော့ အမူးလွန်သွားလည်း ဘာမှ မဖြစ်လောက်ပါဘူး။
ထိုသို့ဖြင့် ဂုဏ်ပြုသည့် ညဉ့်ဦးယံသည် တဖြည်းဖြည်း နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။