[စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလိုက်တာ။]
အဆောက်အအုံရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ၊ ဘာတစ်ခုမှ မြင်မရတဲ့ အမှောင်ထုထဲကနေ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။
ဒါဟာ လည်ချောင်းကနေ ထွက်လာတဲ့ အသံမျိုးမဟုတ်ဘဲ၊ တုန်ခါမှုတစ်ခုကတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်ကနေ အော်ဟစ်လိုက်တဲ့ ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်တယ်။
ဒီအသံပိုင်ရှင်ကတော့ ခဏလေးကမှ သူစောင့်ကြည့်နေခဲ့တဲ့ တယ်လာ အကြောင်းကို ပြန်တွေးမိရင်း တက်ကြွလာတဲ့ သူ့ရဲ့စိတ်ဝင်စားမှုကို မဖုံးကွယ်ခဲ့ပါဘူး။
[မကြာသေးခင်ကမှ ပေါ်လာတဲ့ လူသစ်လေး မဟုတ်လား။]
သူမှတ်မိနေတာကတော့ ကောလာဟလတွေကြောင့်ပါ။
သူပေါ်လာတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် သူ့ရဲ့အသွင်အပြင်ကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သလို၊ သူဟာ ဇာတ်လမ်းပြောပြရေးဌာန (Storytelling Department) က တယ်လာ တစ်ဦးဖြစ်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့အကာအကွယ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး လက်ထဲမှာ လက်နက်ကိုင်ဆောင်ကာ တိုက်ခိုက်ခဲ့သူပါ။
ဒီကောလာဟလက ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ထဲမှာ တောမီးလို ပြန့်နှံ့သွားခဲ့တယ်။
ပြီးတော့ ဒီမြင့်မားတဲ့ ရာဇပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေတဲ့ ဥက္ကဋ္ဌကြီးရဲ့ နားထဲအထိလည်း ရောက်ရှိလာခဲ့တယ်။
ကောလာဟလတို့ရဲ့ ဘုရင်၊ ရော့သ်ပရွတ် (Rothpiut)။
ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ရဲ့ တည်ထောင်သူနဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ၊ ပြီးတော့ အစကတည်းက ရှိနေခဲ့တဲ့ တယ်လာ တစ်ဦး။
သူက အမှောင်ထုထဲမှာ သူ့ရဲ့ပုံရိပ်ကို ဖုံးကွယ်ထားရင်း ခဏလေးကမှ သူ့ကိုမော့ကြည့်ခဲ့တဲ့ တယ်လာ တစ်ဦးကို ပြန်အမှတ်ရလိုက်တယ်။
သူကတော့ အဝေးကြီးမှာမို့လို့ မြင်ရမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေပုံရပေမဲ့၊ ရော့သ်ပရွတ်ကတော့ အရာအားလုံးကို မြင်နေခဲ့တာပါ။
သူ့ကိုမော့ကြည့်ခဲ့တဲ့ မျက်ဝန်းတွေ၊ ပြီးတော့ အဲဒီမျက်ဝန်းထဲမှာ တောက်လောင်နေတဲ့ တပ်မက်မှုရဲ့ မီးတောက်တွေ။
သူ့ရဲ့ခန်းခြောက်နေတဲ့ စိတ်ခံစားမှုတွေထဲမှာ အလွန်သေးငယ်တဲ့ မီးပွားလေးတစ်ခု လင်းလက်လာတာကို သူသတိပြုမိပြီး တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်တယ်။
သူဟာ ဒီမျိုးစပ်ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကို လိုက်ရှာရင်း စုဆောင်းဖန်တီးခဲ့သူဖြစ်ပြီး၊ ဇာတ်လမ်းပေါင်းစုံကိုလည်း လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားခဲ့သူပါ။
အဲဒီအကြောင်းကြောင့်ပဲ သူဟာ သာမန်ဇာတ်လမ်းတွေကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက စိတ်ဝင်စားမှု မရှိတော့တာပါ။
[စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက် ပေါ်လာတာ ကြာပြီပဲ။]
မျှော်လင့်ထားရမယ့် လူသစ်တွေကတော့ အမြဲရှိနေပေမဲ့၊ ဒီတစ်ခေါက်လောက် စိတ်ဝင်စားဖို့ မကောင်းခဲ့ကြဘူး။
ရော့သ်ပရွတ်က ရုတ်တရက် တွေးလိုက်မိတယ်။
ကန်ယူဟွန်း (Kang Yoo-hyun) လို့ခေါ်တဲ့ အဲဒီ တယ်လာ က သူ့ကို ဘယ်လိုဇာတ်လမ်းမျိုး ပြသပေးမလဲ၊ ပြီးတော့ သူဘယ်လောက်အထိ တက်လှမ်းနိုင်မလဲဆိုတာကိုပေါ့။
ဟုတ်ပါတယ်၊ သူကတော့ သူ့ရဲ့ကိစ္စထဲ ဝင်ပါဖို့ ဘာအစီအစဉ်မှ မရှိပါဘူး။
သူကတော့ အမြင့်နေရာမှာ ထိုင်နေတဲ့ ကြည့်ရှုသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်တယ်။
[ဒီမျိုးစပ်ကမ္ဘာကြီးကို လင်းလက်စေမယ့် အလွန်ခမ်းနားတဲ့ ဇာတ်လမ်းမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ လူငယ် တယ်လာ ရေ။]
ပထမဆုံး တယ်လာ ဖြစ်တဲ့ ရော့သ်ပရွတ်က ယူဟွန်းရဲ့မျက်နှာကို အမှတ်ရရင်း အဲဒီလို ရေရွတ်လိုက်တယ်။
***
"အူး... ရုတ်တရက်ကြီး အေးစက်သွားသလိုပဲ။"
[အေးတယ်? ခဏလေးကအထိ မင်းအဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။ စိတ်လှုပ်ရှားနေတာလား ဘာလား။]
"မဟုတ်ပါဘူး။ အဆောက်အအုံထဲ ဝင်လိုက်ကတည်းက တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို စောင့်ကြည့်နေသလို ခံစားရလို့ပါ။"
[အော်၊ အဲဒါလား? အဲဒါ အထင်အမြင်မှားတာ မဟုတ်ဘူး။]
"ဗျာ?"
ဘက်ခ်ရယွန် (Baek-ryeon) ရဲ့ စကားကြောင့် ကျွန်တော် တုန်လှုပ်သွားတယ်။
သူက ဘာမှမဟုတ်သလို သာမန်အတိုင်း ပြောလိုက်တာပါ။
[သိတယ်မလား၊ မင်းခုနက မော့ကြည့်နေတဲ့ အပေါ်ဆုံးထပ်လေ။ အဲဒီကနေ အကြည့်တစ်စုံကို ငါခံစားမိတယ်။ မင်းဘာမှမပြောတော့ သိပြီး လျစ်လျူရှုထားတယ်လို့ ထင်နေတာ။ မဟုတ်ဘူးပဲ။]
"ဝါး..."
ခုနက ကျွန်တော် ခံစားလိုက်ရတာက အထင်အမြင်မှားတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့?
ခဏလေး။
ဒါဆိုရင် အပေါ်ဆုံးထပ်ကနေ ကျွန်တော့်ကို ငုံ့ကြည့်နေတဲ့သူက ဥက္ကဋ္ဌကြီး ဖြစ်နေတာလား။
ဥက္ကဋ္ဌ ရော့သ်ပရွတ်။
သူ့ရဲ့တည်ရှိမှုဟာ ဒီနေရာမှာရှိနေတဲ့ ဘယ်သူမဆို လျစ်လျူရှုလို့ မရတဲ့ အရာတစ်ခုပါ။
သူက ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ရဲ့ တည်ထောင်သူဖြစ်ပြီး ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်လည်း ဖြစ်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ဘာထက်မဆို ပိုပြီး အံ့အားသင့်ရတာကတော့ သူဟာ သာမန် တယ်လာ တွေနဲ့ မတူညီတဲ့ သမိုင်းကြောင်းနဲ့ ဇာတ်လမ်းအဆင့်အတန်း ရှိတဲ့သူ ဖြစ်နေတာပါပဲ။
‘ပထမဆုံး တယ်လာ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ လေးယောက်ပဲ ရှိတာလေ...’
ကျွန်တော်လည်း သိပ်မသိပါဘူး။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်ရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်မှာ မတော်တဆ ကြားလိုက်ရတဲ့ အချက်အလက်လောက်ပဲ သိတာပါ။
တယ်လာ တွေဆိုတဲ့ လူမျိုးတွေ ဘယ်လိုပေါ်ပေါက်လာသလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြပါဘူး။
ဝိညာဉ်အများစုကို မေးကြည့်ရင်တောင် တယ်လာ တွေရဲ့ မူလအစကို မသိဘူးလို့ပဲ ဖြေကြမှာပါ။
တယ်လာ တွေလို့ ခေါ်တဲ့ လူမျိုးတွေဟာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတာပါ။
သူတို့ကြားထဲမှာ ကျော်ကြားတဲ့ အချက်အလက်တစ်ခုကတော့ အစောဆုံး တည်ရှိခဲ့တဲ့ တယ်လာ လေးယောက်အကြောင်းပဲ ဖြစ်တယ်။
ကောလာဟလတို့ရဲ့ ဘုရင်၊ ရော့သ်ပရွတ် (Rothpiut)။
ပွဲတော်တို့ရဲ့ ဘုရင်၊ ဒမ်ချွန် (Damcheon)။
အလွမ်းဇာတ်တို့ရဲ့ ဘုရင်၊ ကသာစစ် (Catharsis)။
ပြီးတော့ သူတို့ထဲမှာ ဘုရင်ဆိုတဲ့ ဘွဲ့မရှိတဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူ အိုအယ်လို (Oello)။
‘သူတို့ထဲမှာ ဘုရင်လို့ ခေါ်တဲ့သူတွေက တယ်လာ တွေအနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အုပ်စုတွေ ရှိကြတယ်။’
ရော့သ်ပရွတ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ရှိတယ်။
ဒမ်ချွန်မှာ ဟာသကုမ္ပဏီ (Comedy Company) ရှိတယ်။
ကသာစစ်မှာ အိပ်ဆိုဒတ်စ် (Exodus) ရှိတယ်။
အိုအယ်လို တစ်ယောက်တည်းသာ ဘုရင်ဘွဲ့လည်း မရှိ၊ အုပ်စုလည်း မရှိဘူး။ သူက ဘယ်နေရာမှာမှ မနေ၊ ဘယ်အဖွဲ့အစည်းကိုမှ မထူထောင်ဘဲ ဒီမျိုးစပ်ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ သတ္တဝါလို့ ကြားဖူးတယ်။
‘အဲဒါတွေက အရေးမကြီးပါဘူး။ ရော့သ်ပရွတ်က ကျွန်တော့်ကို စောင့်ကြည့်နေတာ?’
ပထမဆုံး တယ်လာ ဆိုတာကတော့ စုဆောင်းထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းပမာဏက စိတ်ကူးယဉ်လို့ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားနေမှာ သေချာတယ်။
ဝိညာဉ်အများစုက တယ်လာ တွေကို လျစ်လျူရှုကြပေမဲ့၊ သူနဲ့ဆိုရင်တော့ ပထမမျိုးဆက် ဝိညာဉ်တွေနဲ့တောင် တန်းတူ ဖြစ်နိုင်တယ်။
သူဟာ ဆာတန် (Satan) နဲ့ မိုက်ကယ် (Michael) တို့နဲ့ တန်းတူ ရပ်တည်နိုင်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးပါ။
သူကျွန်တော့်ကို စောင့်ကြည့်နေတယ်လို့ တွေးလိုက်မိတဲ့အခါ အလိုလိုနေရင်း ကြက်သီးတွေ ထလာတယ်။
‘မဟုတ်ဘူး။ အပြုသဘောဆောင်ပြီး တွေးကြရအောင်။’
အနည်းဆုံးတော့ သူက ဆာတန်လိုမျိုး ကျွန်တော့်ကို မျိုချဖို့ ကြိုးစားမှာ မဟုတ်ဘူး။
သူက သူ့ကုမ္ပဏီက တယ်လာ ဆိုတော့ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ကောင်းကောင်းနဲ့ ကြည့်နိုင်ပေမဲ့ ရန်လိုမှာတော့ မဟုတ်ဘူး။
ကျွန်တော့်ကိုတောင် စိတ်ဝင်စားနေနိုင်တယ်။ ကြွားတာတော့ မဟုတ်ပေမဲ့ ကျွန်တော်က နည်းလမ်းပေါင်းစုံနဲ့ တော်တော်လေး နာမည်ကြီးတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်လေ။
‘ဒါ့အပြင် သူကျွန်တော့်ကို စိတ်ဝင်စားနေတာက ကျွန်တော့်အတွက် ဘာအကျိုးမှ ရှိမယ်မထင်ဘူး။’
ရော့သ်ပရွတ်က အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပါ။
သူကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးတာမျိုး၊ အခွင့်အရေးပေးတာမျိုး လုပ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ မထင်ပါဘူး။
သူက ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ မဟုတ်လား။
ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ဆိုတာက လွတ်လပ်ပြီး ပြင်းထန်တဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မှုကို အားပေးတဲ့ နေရာတစ်ခုပါ။ အဲဒီလို စနစ်မျိုးကို ဖန်တီးတဲ့ ဥက္ကဋ္ဌက ယှဉ်ပြိုင်မှုကို ထိခိုက်စေမယ့် ဘာကိုမှ လုပ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ဘူး။
သူကျွန်တော့်ကို စိတ်ဝင်စားနေရင်တောင် သူကျွန်တော့်ကို ကူညီဖို့ လက်ကမ်းပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒါထက်စာရင် သူက ကျွန်တော် ဘာဆက်လုပ်မလဲဆိုတာကိုပဲ ထိုင်ကြည့်နေလိမ့်မယ်။
‘အခု ပြန်တွေးကြည့်တော့လည်း ဒါက ဆိုးတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။’
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အောက်ခြေနဲ့ နီးစပ်နေသေးတဲ့ ကျွန်တော့်ကို ဥက္ကဋ္ဌကြီးက မှတ်မိနေတယ်ဆိုတာကပဲ အမြတ်ကြီးတစ်ခုပါ။
သူ့ရဲ့အာရုံစိုက်မှု ခံရလောက်တဲ့ တန်ဖိုး ကျွန်တော့်မှာ ရှိတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲလေ။
‘ရာထူးတိုးပွဲကို ဒီနေရာမှာ ကျင်းပတာလား။’
အထဲမှာတော့ တယ်လာ အမျိုးမျိုး ရောက်နှင့်နေကြပြီ။
ကျွန်တော် တံခါးဖွင့်ပြီး ဝင်လာတာကို သူတို့က ကြည့်လိုက်ပြီး အကြည့်တွေ စုပြုံရောက်လာတယ်။
ကျွန်တော့်နောက်ကျောမှာ ဘက်ခ်ရယွန် ရှိနေတော့ ကျွန်တော်ဘယ်သူလဲဆိုတာကို သူတို့သိသွားကြတာပဲ။
"ဟိုကောင်..."
"သူက ဒီတစ်ခေါက် လက်ထောက်မန်နေဂျာ (Assistant Manager) ရာထူးတိုးမှာတဲ့လား? တော်တော် မြန်တာပဲ။"
"သူက တကယ်ပဲ အကာအကွယ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာလား? နောက်ကျောမှာ ဓားတောင် ပါလာသေးတယ်..."
သူတို့အားလုံး အဲဒီလို တီးတိုး ပြောဆိုနေကြတယ်။
ကျွန်တော့်ဆီကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ချဉ်းကပ်လာမယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။
သူတို့ကျွန်တော့်ကို သတိထားနေကြပုံရတယ်။
ရာထူးတိုးပွဲ စတင်တော့မယ်ဆိုတဲ့ ကြေညာချက်က မကြာခင်မှာပဲ ထွက်ပေါ်လာတယ်။
ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတွေကို စင်မြင့်ဘေးကို သွားဖို့ ပြောတဲ့အတွက် ကျွန်တော်လည်း အဲဒီဘက်ကို သွားရပ်လိုက်တယ်။
သာမန်အားဖြင့် ရာထူးတိုးချင်တဲ့ တယ်လာ အရေအတွက်က နှစ်ဂဏန်းလောက် ရှိတတ်ပေမဲ့၊ ဒီတစ်ခေါက်တော့ အထူးကိစ္စရပ်ကြောင့် အချိန်စောသွားတဲ့အတွက် ကျွန်တော့်အပါအဝင် ငါးယောက်ပဲ ရှိတယ်။
ကျန်တဲ့ လေးယောက်လည်း နေရာလွတ်ကို ဖြည့်ပေးနေရုံ သက်သက်ပဲ ဖြစ်မှာပါ။
-အခု ရာထူးတိုးပွဲကို စတင်ပါတော့မယ်။ ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများ စင်မြင့်ထက်သို့ တက်ရောက်ပေးကြပါ။
ကျွန်တော်လည်း တင်ဆက်သူရဲ့ လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း ရွေ့လျားလိုက်တယ်။
စင်မြင့်ကိုတော့ တော်တော်လေး ခမ်းခမ်းနားနား ပြင်ဆင်ထားတယ်။
အဲဒီနေရာမှာ ရပ်လိုက်တဲ့အခါ အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံက အကြည့်တွေကို ခံစားလိုက်ရတယ်။
-ဂါရန်း (Garang) အပါအဝင် မန်နေဂျာရာထူးသို့ တိုးမြှင့်ခံရမည့် လေးဦးကို ဤအချိန်တွင် ရာထူးတိုးမြှင့်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ကုမ္ပဏီ၏ အဆုံးမရှိသော ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် ဆက်လက်ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်ပေးကြပါရန် မျှော်လင့်ပါသည်။
တင်ဆက်သူရဲ့ အသံက ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့တယ်။
သူက အဆင့်အတန်း အမြင့်ဆုံးဖြစ်တဲ့ ဂါရန်းရဲ့နာမည်ကို ထည့်သွင်းပြောဆိုခဲ့ပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ စုဝေးရောက်ရှိနေကြတဲ့သူတွေကြားထဲမှာ ကျွန်တော့်ကို မကြည့်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိသလောက်ကို စိတ်ဝင်စားမှုတွေက ပြင်းထန်နေခဲ့ပါတယ်။
[သူတို့အားလုံး မင်းကိုပဲ ကြည့်နေကြတာလေ။]
‘အေးလေ၊ ဒါတော့လည်း ဟုတ်တာပေါ့။ ကျွန်တော်လုပ်ပြလိုက်တာက တော်တော်လေး ထင်ရှားလွန်းနေတာကိုး။’
တကယ်တော့ ဒီပွဲဆိုတာက ကျွန်တော့်ကြောင့်ပဲ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တာပါ။
ဒီကိုရောက်လာတဲ့သူတိုင်း အဲဒီအချက်ကို သိကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် အာရုံစိုက်မှုတွေက ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်နေတာ သဘာဝကျပါတယ်။
‘ဒီလောက်များတဲ့ တယ်လာ တွေဆီကနေ ဒီလောက်အာရုံစိုက်မှုကို ခံရတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။’
ဘာထက်မဆို ပိုပြီး ထူးခြားတာက ဒီနေရာရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌကြီး ကိုယ်တိုင်က ကျွန်တော့်ကို စိတ်ဝင်စားနေတာပါ။
သာမန်အတိုင်းသာဆိုရင် ဥက္ကဋ္ဌကြီးထားပါတော့၊ တခြား တယ်လာ တွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကိုတောင် ကျွန်တော်ရမှာမဟုတ်ပါဘူး။ အရင်ကဆိုရင် တကယ်ကို အဲဒီလိုမျိုးပါပဲ။
ကျွန်တော်က အထင်သေးခံရပြီး လျစ်လျူရှုခြင်း ခံခဲ့ရတဲ့သူပါ။
သေခါနီးအချိန်မှာတောင် ကျွန်တော့်ကို သတိရမယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ပါဘူး။
-ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရသူများအတွက် အားလုံး လက်ခုပ်တီးပေးကြပါစို့။
လက်ခုပ်သံများ တဖြုတ်ဖြုတ် မြည်ဟည်းလာသည်။
ခန်းမတစ်ခုလုံး လက်ခုပ်သံတွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားခဲ့တယ်။
ဒီလက်ခုပ်သံတွေဟာ ဒီတစ်ခေါက် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရသူတွေအတွက် ဂုဏ်ပြုသီချင်းတစ်ပုဒ်လိုပါပဲ။
လူတိုင်းက တောက်ပနေတဲ့ အဓိကဇာတ်ကောင်တွေကိုပဲ ကြည့်နေကြတယ်။
သူတို့ရဲ့ကြီးမားတဲ့ အရိပ်အောက်မှာ ဒုက္ခရောက်နေခဲ့ရတဲ့ သူကိုတော့ ဘယ်သူမှ မကြည့်ချင်ကြဘူး။
လောကမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့တဲ့ သေဆုံးခြင်းဆိုတာ မရှိဘူးလို့ ပြောကြပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ အဲဒီလို မထင်ပါဘူး။
ဘာမှမပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူတွေအတွက်တော့ အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းဟာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး။
သူတို့ရဲ့ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေ၊ သူတို့ရဲ့ဆိုးဝါးတဲ့ အပြုအမူတွေ။
အားလုံးက အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေတာပါပဲ။
“…….”
ကျွန်တော် မျက်လုံးတွေကို မှိတ်လိုက်ပြီး အဲဒီအချိန်တွေကို ပြန်တွေးမိတယ်။
ဇာတ်ကောင်မင်းသားကို မှီဖို့အတွက် အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ စိတ်ပျက်အားငယ်ပြီး လက်လျှော့ခဲ့ရတဲ့ အချိန်တွေပေါ့။
သာ၍သာ။
သာ၍သာ ဆိုတဲ့ စကားလုံးလေးအတိုင်းပါ။
‘အဲဒီတုန်းကသာ ကျွန်တော်လက်မလျှော့ဘဲ သေအောင် ကြိုးစားခဲ့မယ်ဆိုရင် အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားနိုင်မလား။’
အခုလို အတိတ်ကို ပြန်မရောက်လာခဲ့ရင်တောင်၊ အရင်ကအမှားတွေကို ပြင်ဆင်ခွင့် မရခဲ့ရင်တောင်ပေါ့။
တကယ်လို့သာ ကျွန်တော်သွားလေရာရာမှာ သွားပြီး အံကိုခဲကာ ကြိုးစားခဲ့မယ်ဆိုရင် အဲဒီတုန်းကလို အဆုံးသတ်မျိုးနဲ့ပဲ ကြုံရမှာလား။
‘ဒါက အဓိပ္ပာယ်မဲ့တဲ့ တွေးတောမှုပါပဲ။’
အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီလေ။
အဲဒီတုန်းကသာ ဒီလိုလုပ်ခဲ့ရင်၊ အဲဒီအချိန်တုန်းကသာ ဟိုလိုလုပ်ခဲ့ရင်ဆိုတာမျိုးတွေက။
ပြောင်းလဲလို့ မရနိုင်တော့တဲ့ အရာတွေအပေါ်မှာ မျှော်လင့်နေတဲ့ အချည်းနှီးသော အိပ်မက်တွေသာ ဖြစ်ပါတယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျွန်တော်တို့ဟာ အိပ်မက်တွေကနေ နိုးထပြီး လက်တွေ့ဘဝမှာပဲ ရှင်သန်ရမှာပါ။
ကျွန်တော်လုပ်ရမှာက နိုးထနေတဲ့အချိန်မှာပဲ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားဖို့ပါပဲ။
‘မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ မဟုတ်ဘူး။’
ကျွန်တော့်ရဲ့တည်ရှိမှုက ပြောင်းလဲသွားပေမဲ့၊ ကျွန်တော်အတိတ်ကို ပြန်ရောက်လာခဲ့တယ်။
အရင်ဘဝတုန်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကပ်ဘေးတွေနဲ့ အဆုံးမရှိ သေဆုံးသွားခဲ့ကြတဲ့ လူတွေဟာ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ အနာဂတ်မှာ ဖြစ်လာမယ့် အရာတွေပဲ ရှိပါသေးတယ်။
အတိတ်ကအမှားတွေကို ကျွန်တော်ပြင်ဆင်နိုင်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ဆက်သွားကြရအောင်။
အခုကျွန်တော်ဖြစ်နေတဲ့အတိုင်း၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုပြီးတော့တောင် ကြိုးစားသွားမယ်။
ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော့်ကို ပေးအပ်နေတဲ့ လက်ခုပ်သံတွေလောက်တော့ ခံစားကြည့်ရအောင်။
ဒါက နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့်အတွက် လက်ဆောင်ပါပဲ။
ဒါဟာ ကျရှုံးမှုတွေအားလုံးကြားကနေ ပြန်လည် ရုန်းထလာတဲ့သူတွေအတွက် ဂုဏ်ပြုသီချင်းတစ်ပုဒ်ပါ။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
တောက်ပတဲ့ စင်မြင့်လို ဖြစ်နေတဲ့ ပလ္လင်ထက်မှာ ကျွန်တော့်အတွက် လက်ခုပ်တီးပေးနေကြတဲ့ တယ်လာ တွေကို ကျွန်တော်အဲဒီလို ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။
***
ရာထူးတိုးပွဲ ပြီးဆုံးတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကျွန်တော့်ကို မျက်စိကျနေတဲ့ တယ်လာ တွေက ချဉ်းကပ်လာဖို့ ကြိုးစားကြတယ်။
ဒီလိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ သိထားပြီးသားမို့ အကြောင်းပြချက်တောင် ပေးမနေတော့ဘဲ အမြန်ပဲ ထွက်လာခဲ့လိုက်တယ်။
ဒီနေရာမှာ နည်းနည်းလေးတောင် ကြန့်ကြာနေလိုက်ရင် တယ်လာ တွေရဲ့ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံရပြီး သူတို့ဌာနကို လာဖို့ ဖိအားပေးခံရနိုင်တယ်။
[ဘာဖြစ်လို့လဲ? ဒါက ကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးလား။]
‘အသိအမှတ်ပြုခံရတယ်ဆိုတာကို သိရတာတော့ ကောင်းပေမဲ့၊ တော်တော်လေး စိတ်ညစ်ဖို့ ကောင်းတယ်ဗျ။’
ကျွန်တော်က ဘယ်နေရာမှာမှ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ပါဘူး။
ဇာတ်လမ်းဌာနမှာပဲ ဆက်လုပ်သွားမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ ကျွန်တော့်ဌာနအတွက် ဘယ်နေရာကိုမှ သီးသန့် စိတ်ကူးမရှိခဲ့ပါဘူး။
တခြားသူတွေရဲ့ အကြည့်တွေကို ရှောင်ဖယ်ပြီး ခန်းမထဲကနေ ထွက်လာခဲ့ကာ ကျွန်တော့်မှတ်ဉာဏ်ထဲက နေရာတစ်ခုဆီကို ဦးတည်လိုက်တယ်။
တခြား တယ်လာ တွေ လာမယ့်နေရာ မဟုတ်ပေမဲ့ ကျွန်တော်သွားတွေ့ရမယ့် တယ်လာ တစ်ဦး ရှိနေတဲ့ နေရာပေါ့။
“မှတ်တမ်းရုံး (Record Archive)။”
ဒီနေရာကတော့ တယ်လာ တွေ လာလေ့မရှိတော့ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပါပဲ။
မဟုတ်ဘူး၊ အရမ်းကို လူသူကင်းမဲ့လွန်းလို့ ကြက်သီးတောင် ထမိတယ်။
ပုံစံတူ သိုလှောင်သေတ္တာတွေက နေရာလွတ်မရှိအောင် ပြည့်ကျပ်နေတာကို ကြည့်ရတာ ဘယ်နှစ်ခါပဲ ကြည့်ကြည့် အသက်ရှူရ ကြပ်တယ်။
အဲဒီအလယ်ဗဟိုမှာ နဂါးတစ်ကောင်လို ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ရှိတဲ့ တယ်လာ က ကျွန်တော့်ကို မြင်တော့ ပြုံးပြတယ်။
သူ့လက်ထဲမှာလည်း နေမင်းကြီးလို တောက်ပနေတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ် ရှိနေတယ်။
“ဟီးဟီး။ ဒါကတော့ တကယ်ပဲ။ ကြာလှပြီလို့ ပြောရမလား?”
“တစ်လလောက် ရှိပြီလားဗျ?”
“မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်တာပဲ။ ဟုတ်ပြီ။ ဒီတစ်ခေါက် လက်ထောက်မန်နေဂျာ ရာထူးတိုးသွားတယ်ဆို?”
“သိနေတာလား?”
“သတင်းတွေက ပျံ့နှံ့နေတာ ကြာပြီလေ။ မသိရင်တောင် ထူးဆန်းနေမှာပေါ့။ အခု ဘယ်လို ခံစားရလဲ?”
“အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ထပ်ပြောဖို့ လိုသေးလို့လားဗျာ?”
“ကွိကွိ။ ငါကပဲ မေးခွန်း အမေးမှားသွားတာပါ။”
ကျွန်တော်တို့ နှစ်ခါပဲ တွေ့ဖူးသေးပေမဲ့ ကြာမြင့်စွာ ခွဲခွာခဲ့ရတဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်းနဲ့ ပြန်တွေ့ရသလို ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်နေတယ်။
အဘိုးအိုအတွက်လည်း အတူတူပဲ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ အဆင်ပြေတဲ့သူတွေ တွေ့ဆုံကြတဲ့အခါ ဒီလိုခံစားရတာမျိုးလား။
“ဒါနဲ့ အဲဒီတုန်းက ပေးခဲ့တဲ့ ကတိကြောင့်ပဲ ဒီကို ပြန်လာခဲ့တာပေါ့?”
“အဘိုးအိုလို့ပဲ ခေါ်နေလို့ မရတော့ဘူး မဟုတ်လား?”
“ငါကတော့ အဆင်ပြေပါတယ်။”
“ကဲပါဗျာ၊ အဘိုးအိုရယ်။”
“ကွိကွိ။ စနောက်လိုက်တာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာအထိ အရောက်လာပြီး မေးတဲ့ လူသစ်လေးကို ကိုယ့်နာမည် မပြောပြဘဲ မနေနိုင်ပါဘူး။”
အဘိုးအိုက ရယ်မောရင်း သူ့နာမည်ကို ပြောပြတယ်။
“ဂါလီယက်ဇ် (Galiaz)။ ငါ့နာမည်က ဂါလီယက်ဇ် (Galiaz) တဲ့။”
“ဂါလီယက်ဇ် (Galiaz)……”
ကျွန်တော် သူ့နာမည်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ရေရွတ်လိုက်မိပြီး အရင်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်ထဲက အချက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားတယ်။
‘နဂါးဘုရင်ရဲ့ အစောင့်အရှောက်၊ ဂါလီယက်ဇ် (Galiaz)!’
ကျွန်တော့်ရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့သူက အဲဒီဇာတ်လမ်းရဲ့ အဓိကဇာတ်ကောင်ဖြစ်နေတာပဲ။