ဟန်နူးလ် နှင့် ဟာနူးဂိုဏ်း တို့မှ ဂျွန်ဂွမ်းဆော့နှင့် သူ့လူစုကို အလျင်အမြန် ထွက်သွားခိုင်းလိုက်ပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့ ပြန်ထိုင်ကာ စကားဆက်ပြောကြသည်။
“ခုနကလူလေ။ မင်းရဲ့ အရင်က သူဌေးဟောင်း မဟုတ်လား။”
“ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့က သိပ်ပြီး အဆင်မပြေခဲ့ကြတာပါ။ သူက ကျွန်မကို အလုပ်ခိုင်းတဲ့နေရာမှာ အနိုင်ကျင့်လွန်းလို့လေ။”
“မင်းက အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ပုံပဲ။ ဘာလို့ သူက မင်းကို အဲဒီလို ဆက်ဆံရတာလဲ။”
“ကျွန်မက အလုပ်ကို အရမ်းကောင်းအောင် လုပ်လွန်းလို့ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ ပြီးတော့ ကုမ္ပဏီညစာစားပွဲမှာ အရက်သောက်ခိုင်းတာကို ကျွန်မ ငြင်းလိုက်မိကတည်းက အဲဒီလိုမျိုး အမြဲတမ်း စိတ်ဒုက္ခပေးတော့တာပဲ။ အလုပ်ထွက်လိုက်ရင် သူ့မျက်နှာကို ထပ်မမြင်ရတော့ဘူးလို့ ထင်ထားတာ၊ ကံဆိုးချင်တော့ ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာပဲ လာတွေ့နေရတယ်။”
“ဝိုး။ သူက တကယ့်ကို လူယုတ်မာပဲ။ သူ့ကို မလွှတ်ပေးခင်က ထပ်ပြီး အကောင်းအတိုင်း ရိုက်နှက်ထားလိုက်ရမှာ။”
“ဖူး! ခွပ် ခွပ်။ ရိုက်နှက်လိုက်ရမှာ ဟုတ်လား? အို... ရှင်ကလည်း ဟာသဉာဏ်ရှိသားပဲ……”
“ကျွန်တော် ပြောတာ တကယ်ပါ။”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်မက အဲဒီသဘောနဲ့ ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ရှင်ကြောင့် ကျွန်မ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတယ်။ ဒေါသတွေကို အကြာကြီး အောင့်ထားခဲ့ရတာ၊ အခု ရှင်က ကျွန်မကိုယ်စား လုပ်ပေးလိုက်တော့ စိတ်ကျေနပ်သွားပြီ။”
“နောက်ထပ် အကူအညီ လိုသေးရင် ပြောပါ။”
“ရှင် တကယ်ပဲ အဆင်ပြေပါ့မလား။”
သူမ ဘာကို မေးနေမှန်း ကျွန်တော် သိသည်။
ဂျွန်ဂွမ်းဆော့ကို လူတွေအားလုံးရှေ့မှာ ထိုးလိုက်မိခြင်းပင်။
ကျွန်တော်က Teller တစ်ယောက်ဖြစ်လို့ ဥပဒေအရ အရေးယူခံရမှာ မဟုတ်ပေမဲ့ သူကတော့ ကျွန်တော့်အပေါ် အငြိုးထားမှာ သေချာသည်။
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလို့ကတော့ အဆင်ပြေမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့လိုလူမျိုးက သင်ခန်းစာပေးမှ ရမှာ။”
သူ့ကို ချော့မော့ပြောဆိုနေရင်ရော အဆင်ပြေသွားမှာတဲ့လား။
ကျွန်တော်တို့က အဲဒီလို လုပ်ခဲ့ရင် သူက နောက်ဆုတ်သွားမှာတဲ့လား။
သူက ကျွန်တော်တို့ကို အထင်သေးပြီး လှောင်ပြောင်နေတာ သိသာနေတာပဲ။
သူက အလိုက်သင့် ဆက်ဆံလေလေ ပိုပြီး မောက်မာလာမယ့် လူစားမျိုးဖြစ်သည်။
“တချို့လူတွေက စကားနဲ့ ပြောရင် နားမလည်ကြဘူး။ ပြီးတော့ စကားနဲ့ ညှိနှိုင်းရင် ကျွန်တော်တို့က အရှုံးပေးလိုက်တာလို့ ထင်ပြီး ပိုပြီး ရန်လိုလာတတ်ကြတယ်။”
“အာ။ ရှင် ဘာပြောချင်တာလဲဆိုတာ ကျွန်မ နားလည်သလိုပဲ။”
“ဒါကြောင့် အင်အားသုံးရတာပေါ့။ အို... ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို မင်း အဆင်မပြေဖြစ်နေတာလား။”
“မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မကလည်း မိုက်မဲတဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။ လက်သီးက ဥပဒေထက် ပိုနီးစပ်တယ်ဆိုတာ ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုသိပါတယ်။”
ဟုတ်ပေသည်။ သူမသည် မတရားသဖြင့် အပြစ်ပေးခံခဲ့ရပြီး မိသားစုကလည်း ကြွေးမြီတွေ တင်ခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။
လောကကြီးက လူတွေ ထင်သလောက် တရားမျှတမှု မရှိဘူးဆိုတာကို သူမက ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုသိနေသည်။
“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ဒါကို အမြဲတမ်း လုပ်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ လိုအပ်တဲ့အချိန်မှာပဲ လုပ်တာပါ။”
“ကျွန်မ သိပါတယ်။ ရှင်က အဲဒီလိုလူမျိုးမှ မဟုတ်တာ။ လူကို ကြည့်တတ်တဲ့ မျက်လုံး ကျွန်မမှာလည်း ရှိပါတယ်နော်။”
“ကျွန်တော်က Teller လေ၊ မမေ့ပါနဲ့ဦး။”
“အို... တော်ပါတော့။ ရှင် ဘာပြောချင်တာလဲဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်!”
“ဟဲဟဲ။”
ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် စနောက်လိုက်ကြတော့ တင်းမာနေတဲ့ လေထုက နည်းနည်း ပြေလျော့သွားသည်။
ကျွန်တော် အဓိက ပြောစရာရှိတာကို စတင်လိုက်သည်။
“ဒါနဲ့ မင်းရဲ့ တုံ့ပြန်ပုံကို ကြည့်ရတာ… မင်းရဲ့ အရင်အလုပ်မှာလည်း အခြေအနေ သိပ်မကောင်းခဲ့ဘူး ထင်တယ်။”
“အင်း… ဟုတ်ပါတယ်။”
သူမရဲ့ ရှင်းပြချက်အရ သူမသည် မိသားစု ကြွေးမြီတင်ပြီးနောက် ဟာနူးဂိုဏ်း မှ ထွက်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်အထိ သူမသည် အလုပ်ကို အပြစ်အနာအဆာမရှိ လုပ်ကိုင်ခဲ့သော်လည်း အလုပ်ထုတ်ခံရသလောက် ဖြစ်စေမယ့် အကြောင်းကြားစာကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။
“တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်မအကြောင်း နောက်ကွယ်ကနေ အတင်းအဖျင်း ပြောခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။”
“သူတို့တွေက အမှိုက်တွေပါ။”
“စစချင်းတုန်းကတော့ ကျွန်မ ဒေါသထွက်ပြီး နာကျည်းခဲ့တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို လုပ်နေရုံနဲ့ ဘာမှ ပြောင်းလဲမလာဘူးလေ။ ပြီးတော့ အရေးကြီးတာက အိမ်မှာ ကြွေးမြီတွေက ပုံနေတော့ စိတ်ဓာတ်ကျပြီး ထိုင်နေလို့ မရဘူး။ တစ်ခုခုတော့ လုပ်ရမယ်လေ။”
“ဒါနဲ့ပဲ ပိုက်ဆံရှာဖို့ Management ကို ဖွင့်လိုက်တာပေါ့။”
“ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း အခြေအနေက မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတုန်းပါပဲ။ အရည်အချင်းရှိတဲ့ Collector တစ်ယောက် ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလွန်းလို့ပါ။ ဒီနယ်ပယ်ကလည်း Red Ocean ဖြစ်နေတော့ ပြိုင်ဆိုင်မှုက ပြင်းထန်တယ်။ ဒါကြောင့် ရှင်တို့ကို တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဟဲရမ်ကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဟဲရမ်က ကျွန်မ တွေ့ဖူးသမျှထဲမှာ အရည်အချင်းအရှိဆုံး Collector ပဲ။”
သူမ ပြောနေရင်း ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူမရဲ့ အပြုံးနောက်ကွယ်မှာတော့ လေးလံတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေ ရှိနေဆဲပင်။
သူမက ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြဘဲ ကြိုးစားနေခဲ့တာကို သိလိုက်ရတော့ ကျွန်တော်လည်း စိတ်လေးသွားရသည်။
“တကယ်တော့ ရှင် ဘာလို့ ကျွန်မကို ရွေးလိုက်တာလဲဆိုတာ ကျွန်မ နားမလည်ဘူး။”
“ဆောရယွန်။”
ကျွန်တော် စားပွဲကို လက်ချောင်းနဲ့ ခေါက်လိုက်ရင်း ဆက်ပြောသည်။
“ကျွန်တော် မင်းကို ရွေးတာက စိတ်ကူးပေါက်လို့ ဒါမှမဟုတ် ကံကောင်းလို့ ရွေးတာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက ဒီအလုပ်အတွက် အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်ပြီး ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်လို့ ရွေးတာပါ။”
“ရှင် ဘာလို့ ကျွန်မကို အဲဒီလောက်အထိ အထင်ကြီးနေရတာလဲ။”
“မင်းက အဲဒီလောက်အထိ အရည်အချင်းရှိလို့ပေါ့။”
ကျွန်တော် ပိုက်နဲ့ ကော်ဖီကို စုပ်သောက်လိုက်သည်။
ရေခဲတွေ အရည်ပျော်သွားလို့ အရသာက ပျက်နေပေမဲ့ လွှင့်ပစ်လိုက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။
“သိလား။ ကျွန်တော်က Teller တစ်ယောက်။ Teller တွေက Collector တွေနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ပြီး ဝိညာဉ်တွေကို ဇာတ်လမ်းတွေ ပြသကြတယ်။ Teller တစ်ယောက်အတွက် အရေးအကြီးဆုံးက ဘာလို့ ထင်လဲ။ လူကို ကြည့်တတ်တဲ့ အစွမ်းပါပဲ။ သူတို့မှာ ဘယ်လောက် အရည်အချင်းရှိလဲ၊ ဘယ်လောက် အလားအလာရှိလဲဆိုတာကို ကြည့်တတ်ရမယ်။ အဲဒါက Teller တွေရဲ့ အလုပ်ပဲ။ ကျွန်တော့်မျက်လုံးထဲမှာတော့ မင်းက တကယ့်ကို ထူးချွန်တဲ့ မန်နေဂျာတစ်ယောက်ပဲ။ ဒါက ချီးကျူးစကားသက်သက် ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးနော်။”
“ဒါပေမဲ့… ကျွန်မက တခြား အင်အားကြီးတဲ့ ဂိုဏ်းတွေရဲ့ မုန်းတီးမှုကို ခံထားရပြီးသားပါ။ တကယ်ပြောရရင် ကျွန်မ အမှိုက်စွန့်ပစ်တဲ့ ကုမ္ပဏီနဲ့ အဆင်မပြေဖြစ်နေတာက အဲဒီအကြောင်းကြောင့်ပဲ။ ကျွန်မကို အမှတ်အသားပြုထားကြတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့တွေက အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုးပေးပြီး ကျွန်မကို ရှောင်ဖယ်နေကြတာပါ။”
“ကျွန်တော် သိပါတယ်။”
သူမက ရင်ဖွင့်ပြောပြလိုက်ပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ ကြိုသိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သည်။
သူမက မျက်လုံးအဝိုင်းသားနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ပြီးမှ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“ဟုတ်မှာပေါ့။ ရှင်က အကုန် သိနေတာပဲ။”
“ဒါက ကြီးမားတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းလောက် အရည်အချင်းရှိတဲ့သူက ဒီလောက်ကိစ္စမျိုးကို မဖြေရှင်းနိုင်တာ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ အကြောင်းရင်း ရှိရမယ်လို့ ကျွန်တော် တွေးမိတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒီ ဂျွန်ဂွမ်းဆော့ဆိုတဲ့လူကို မြင်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ကျွန်တော် သေချာသွားတာပေါ့။”
ဟန်နူးလ် တွင် ဆောရယွန်သည် အမည်ပျက်စာရင်းဝင် ဖြစ်နေသည်။
သူမ ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ပါ။
ပြောရရင် သူမရဲ့ အစ်ကို ဖြစ်သူရဲ့ အမှားသာ ဖြစ်သည်။
သူမရဲ့ အစ်ကိုက မိုက်မဲတဲ့ အလုပ်တစ်ခု လုပ်မိခဲ့လို့ မိသားစုက ကြွေးမြီတင်ခဲ့ရပြီး ဆောရယွန်လည်း အလုပ်ပြုတ်ခဲ့ရသည်။
အဲဒါတင်မကသေး၊ သူမရဲ့ အစ်ကို ဖြစ်သူရဲ့ အရိပ်ကလည်း ဆောရယွန်ကို ဆက်ပြီး ခြောက်လှန့်နေဆဲပင်။
“မင်းရဲ့ အစ်ကို့ကို မုန်းလား။”
“စစချင်းတုန်းကတော့ မုန်းခဲ့ပါတယ်။”
ဟန်နူးလ် ၏ အသံက တုန်ရီနေသည်။
သူမက ခေါင်းကို ငိုက်စိုက်ချလိုက်ပြီး ပခုံးတွေကို အားနည်းစွာ တွန့်လိုက်သည်။
“ကျွန်မ သူ့ကို အရမ်း မုန်းခဲ့တာပါ။”
“အင်း။”
“ဒါပေမဲ့ ပြန်တွေးကြည့်တဲ့အခါ သူက လူဆိုးတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ သူက တကယ့်ကို ကြင်နာတတ်ပြီး ဖြောင့်မတ်တဲ့သူပါ။ သူက သူ့အလုပ်ကို စိတ်အားထက်သန်ရုံတင် ရှိတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချက်က အထက်လူကြီးတွေကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့တာပါ။”
“မင်း သိနေတာလား။”
ဒါက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အချက် ဖြစ်သည်။
သူမ မသိသေးဘူးဆိုရင် ဘယ်လို ပြောပြရမလဲ၊ သူမကို ထိခိုက်မှု မဖြစ်စေဘဲ ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲလို့ ကျွန်တော် တွေးနေခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
“ကျွန်မက အိပ်မက်ထဲမှာ နေနေတဲ့ မိုက်မဲတဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ အကုန်လုံးကို သိလာရတာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သိနေရင်တောင်မှ အကျယ်ကြီး ပြောမထွက်ရဲခဲ့ဘူး၊ မတရားတဲ့အမှုကိုလည်း မဆန့်ကျင်ရဲခဲ့ပါဘူး။”
“…အင်း။”
ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းတဲ့ အမှန်တရားကို သိနေရက်နဲ့တောင် ဟန်နူးလ် သည် ဘာမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့။
သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် အင်အားမရှိတဲ့ တစ်ဦးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ ပြိုင်ဘက်တွေကတော့ အင်အားကြီးမားတဲ့ အများစု ဖြစ်နေသည်။
ဒါကြောင့် သူမ ခေါင်းငုံ့ပြီး သူတို့ရဲ့ စွပ်စွဲချက်တွေကို တိတ်တဆိတ် လက်ခံခဲ့ရသည်။
သူမရဲ့ အော်ဟစ်သံတွေကို ပါးစပ်ပိတ်ပြီး မျိုသိပ်ခဲ့ရသည်။
ဒီ မတရားတဲ့ လက်တွေ့ဘဝကြီး တစ်နေ့နေ့မှာ ရှင်းလင်းသွားလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရင်း အကြိမ်ကြိမ် သည်းခံခဲ့ရသည်။
မိုက်မဲစွာပင်။
“မစ္စ ဆောရယွန်။ တစ်ခုခု သိလား။”
“ဘာများလဲ။”
“မင်းရဲ့ အခြေအနေက တကယ်ကို ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းပြီး ဒီကိစ္စတစ်ခုလုံးကလည်း မတရားဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒါက လွယ်လွယ်နဲ့ ပြောင်းလဲနိုင်မယ့် ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက တကယ်ကို မိုက်မဲလွန်းတယ်။”
“အဲဒါ… ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်မ တစ်ယောက်တည်း ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါကြောင့် သည်းခံနေရုံပဲ ရှိတာပေါ့။”
“မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် ပြောတဲ့ မိုက်မဲတယ်ဆိုတာ မင်းရဲ့ သဘောထားကို ပြောတာ။”
“ရှင်?”
ဟန်နူးလ် သည် ကျွန်တော့်ကို ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ အံ့ဩတကြီး ကြည့်နေသည်။
“နောက်ဆုံးတော့ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒီမတရားမှုကို ဒီအတိုင်းပဲ လက်ခံလိုက်မယ်။ အဲဒါ မှန်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။”
“အင်း၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ ဘာမှ လုပ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူးလေ။”
“ဟုတ်တယ်၊ မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ မင်း တစ်ယောက်တည်းဆို ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော်တို့ ရှိနေတာပေါ့။ မစ္စ ဆောရယွန်။ မင်းက အခု အရမ်းကို အတွေ့အကြုံနုနယ်နေတယ်။ ဒီလို လူ့အဖွဲ့အစည်းမျိုးမှာဆို မင်းလို ပုံစံမျိုးနဲ့ဆိုရင် အရှင်လတ်လတ် ဝါးစားခံရလိမ့်မယ်။ မတရားတာတွေ ခံခဲ့ရလား။ လောကကြီးက မင်းကို လက်ညှိုးထိုးနေလား။ အဲဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ လုပ်စရာက တစ်ခုပဲ ရှိတယ်။”
ကျွန်တော် သူမကို လက်ညှိုး ထိုးပြလိုက်သည်။
“ဒီ ငရဲခန်းလို လောကကြီးကို ပြန်တိုက်ခိုက်ရမယ်။ မင်း အမှားမလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုတာကို ပြောပြပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ၊ ပြတ်ပြတ်သားသားနဲ့ သူတို့ရှေ့မှာ ရပ်တည်ပြရမယ်။”
“ရှင်?”
“လက်တွေ့မကျဘူးလို့ ထင်နေလား။ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း တကယ် လုပ်ရမှာ။”
“...အဲဒါက အာဏာရှိတဲ့သူတွေပဲ ပြောနိုင်တဲ့ စကားမျိုးပါ။”
“ဟုတ်တယ်။ အာဏာမရှိတဲ့သူတွေကတော့ အဲဒီလို မလုပ်နိုင်ကြဘူး။ ပြီးတော့ မင်း တစ်ယောက်တည်းဆိုရင်လည်း ခက်ခဲလိမ့်မယ်။”
“ဒါဆို...”
“အဲဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ အာဏာကို မင်းကို ငှားပေးမှာပေါ့။”
“...”
ကြောက်ရွံ့ပြီး ခေါင်းမငုံ့လိုက်ပါနဲ့။
တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်မ အမှားလုပ်ခဲ့တယ်လို့ စွပ်စွဲပြီး ဖိနှိပ်ဖို့ ကြိုးစားလာရင် သူတို့ကို ပြန်ပြီး ဖိနှိပ်ပစ်ရမယ်။
အဲဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ မူဝါဒပဲ။
“အခုချိန်မှာ ခက်ခဲနေမှန်း ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရာရာ ပြောင်းလဲလာတာနဲ့အမျှ မင်းရဲ့ အတွေးတွေလည်း ပြောင်းလဲသွားမှာပါ။”
“...ရှင် ဘာလုပ်မလို့လဲ။”
“အရင်ဆုံး မင်းကို ဖိနှိပ်ထားတဲ့ အရိပ်မည်းတွေကို ဖယ်ရှားပစ်ကြတာပေါ့။”
ကျွန်တော် နေရာကနေ ထလိုက်ပြီး သူမကို ခေါ်ထုတ်လာခဲ့သည်။
“ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ။”
“စစချင်းက သွားဖို့ စီစဉ်ထားတဲ့ နေရာကိုပေါ့။”
ကျွန်တော်တို့ ကော်ဖီဆိုင်ကနေ ထွက်ခွာပြီး အမှိုက်စွန့်ပစ်တဲ့ ဈေးတန်းဆီ ဦးတည်လိုက်ကြသည်။
နေရာတိုင်းမှာ အမှိုက်တွေကို အရောင်းအဝယ် လုပ်နေတဲ့ ဆိုင်းဘုတ်တွေနဲ့ လူတွေကို တွေ့မြင်နေရသည်။
ကျွန်တော် သင့်တော်မယ့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီး အထဲကို ဝင်သွားလိုက်သည်။
“ကြိုဆိုပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။”
ဆိုင်ပိုင်ရှင်က ဆောရယွန်ရဲ့ မျက်နှာကို မှတ်မိသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
သူ ဘာလို့ အဲဒီလို တုံ့ပြန်လဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါသည်။
ဒီနေရာက ဆောရယွန် အကြိမ်ကြိမ် အပယ်ခံခဲ့ရပေမဲ့ စာချုပ်ချုပ်နိုင်ဖို့ အသည်းအသန် ကြိုးစားခဲ့တဲ့ နေရာ ဖြစ်သည်။
“ယု၊ ယုဟွန်း။”
“စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျန်တာတွေကို ကျွန်တော် တာဝန်ယူပေးပါမယ်။”
ဘက်ဆောရယွန် အရည်အချင်း မရှိတာ မဟုတ်ပါ။
သူမ သူမရဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ သူမ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့တာပါ။
ရလဒ်တွေက စိတ်တိုင်းမကျစရာ ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် သူမရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ အပြစ်မတင်ခဲ့ပါ။
ဘက်ဆောရယွန်ရဲ့ ကြိုးစားမှုတွေနောက်ကွယ်က တွန်းအားက ဘာလဲ။
ပိုက်ဆံ ပိုရဖို့ သက်သက်လား။
စစချင်းတုန်းကတော့ အဲဒီလို ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မဟုတ်တော့ဘူး။
သူမ ကျွန်တော့်ကိုရော ဟဲရမ်ကိုပါ ထိခိုက်စေချင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
သူမရဲ့ လောဘအတွက် မဟုတ်ဘဲ အခုတော့ မိသားစုလို ဖြစ်နေတဲ့ ကျွန်တော်တို့အတွက် သူမ အလုပ်ကြိုးစားနေတာ ဖြစ်သည်။
‘တကယ်ကို မိုက်မဲလိုက်တာ။’
သူမ ကျွန်တော်တို့ကို အသိပေးစရာ မလိုဘဲနဲ့တောင် တစ်ယောက်တည်း ဒုက္ခခံပြီး အခက်အခဲတွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့ဘူး။
ဒီလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စွန့်လွှတ်မှုက ဘယ်လောက်တောင် မိုက်မဲလိုက်သလဲ။
တကယ်တမ်းကျတော့ သူမက ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုပြီး အသည်းအသန် ဖြစ်နေခဲ့တာကို။
‘ဒါတောင် သူမ လက်မလျှော့ဘဲ သူတို့နဲ့ အကြိမ်ကြိမ် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့တယ်။’
နောက်ဆုံးတော့ ဘက်ဆောရယွန်ကို ကျွန်တော့်ရဲ့ မန်နေဂျာအဖြစ် ရွေးချယ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဒါကြောင့်ပဲ။
သူမရဲ့ အရည်အချင်းကြောင့်တင် မဟုတ်ဘဲ သူမ လက်ခံထားတဲ့ အလုပ်အပေါ်မှာ တာဝန်ယူမှု အပြည့်ရှိပြီး လက်မလျှော့တဲ့ စိတ်ဓာတ်ကြောင့် ဖြစ်သည်။
အဲဒါက ကျွန်တော် ကြာမြင့်စွာ စောင့်ကြည့်လာခဲ့တဲ့ ဘက်ဆောရယွန် ဆိုတဲ့ လူသားပဲ။
‘ကျွန်တော် မင်းကို ကျေးဇူးတင်စရာတွေ ရှိနေတယ်။’
သေချာတာကတော့ သူမက ကျွန်တော့်ရဲ့ အရင်ဘဝက လူနဲ့ မတူညီတဲ့သူတစ်ယောက်ပါ။
သူမမှာ ကျွန်တော့်အကြောင်း မှတ်ဉာဏ်လည်း မရှိသလို ကမ္ဘာပျက်ကပ်ပြီးနောက်ပိုင်း အတွေ့အကြုံလည်း မရှိခဲ့ဘူး။
ဒီကြွေးတင်မှုက ကျွန်တော့်ဘာသာ ကျွန်တော် ဖန်တီးထားတဲ့ စိတ်ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ဒီ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာတဲ့ ကမ္ဘာမှာ သူမကို ပြန်ဆပ်စရာ မလိုပါ။
တကယ်ဆိုရင် သူမနဲ့ ဝေးဝေးနေတာကမှ ပိုကောင်းကောင်း ဖြစ်နိုင်တယ်။
‘ဒါပေမဲ့လည်း။’
မသိချင်ယောင် ဆောင်မနေနိုင်ခဲ့ဘူး။
သူမ အဲဒီလို ဖြစ်နေတာကို မြင်ရက်နဲ့လည်း ပစ်မထားနိုင်ခဲ့ဘူး။
ပိုပြောရရင် သူမ အဲဒီလို ဖြစ်နေလို့ပဲ။
သူမသာ ခက်ခဲတဲ့ တိုက်ပွဲကို နွှဲနေရရင် ကျွန်တော် သူမကို ကူညီပေးမှာပါ။
အဲဒီ တိုက်ပွဲက မဖြစ်နိုင်တဲ့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်နေရင်တောင်မှပေါ့။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့က အခု တစ်လှေတည်းစီး တစ်ခရီးတည်းသွားတဲ့ ရဲဘော်တွေ ဖြစ်နေလို့လေ။
“လာပါဗျာ။ အဲဒီလို မလုပ်ပါနဲ့။ စည်းကမ်းချက်တွေကို အရင် နားထောင်ကြည့်ပေးပါ။”
ကျွန်တော်တို့ကို မောင်းထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ဆိုင်ပိုင်ရှင်ရဲ့ ရှေ့မှာ Status window ကို ဖွင့်ပြပြီး ပြောလိုက်သည်။
ကျွန်တော် သူမကို ကူညီပေးသည်။
ဘက်ဆောရယွန်ရဲ့ သူတို့နဲ့ ခေါင်းမာမာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ မတူဘဲ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ လိမ္မာပါးနပ်ပြီး ယုတ္တိရှိတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ပေါ့။
***
“အို... စာချုပ်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
ကျွန်တော့်ရဲ့ စကားလုံးတွေကြောင့် လုံးလုံးလျားလျား စိတ်ပါသွားတဲ့ အမှိုက်အရောင်းအဝယ်သမားက ဘယ်သူနဲ့ စာချုပ်ချုပ်လိုက်မိလဲဆိုတာ သိသွားတဲ့အခါ စိတ်ပျက်သွားဟန် ရှိပေမဲ့ စာချုပ်ကတော့ ရေးသားပြီးသား ဖြစ်သွားပြီ။
အလားတူ နည်းလမ်းနဲ့ပဲ ကျွန်တော် နေရာသုံးခုကနေ အမှိုက်စွန့်ပစ်ခွင့်ကို ရယူလိုက်သည်။
ဒီအချက်နဲ့တင် ဘက်ဆောရယွန်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေတဲ့ ပြဿနာကို လုံးဝ မဖြေရှင်းနိုင်သေးပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရေးပေါ် မီးကို ငြိမ်းသတ်နိုင်ခဲ့ပြီ။
“မယုံနိုင်စရာပဲ၊ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။ ကျွန်မသာဆိုရင် ဘယ်လိုမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ရှင်က မှော်ပညာ တစ်ခုခု သုံးလိုက်တာလား။”
“အဲဒီလို လုပ်နိုင်ရင်တော့ ကောင်းမှာပဲ။ ဒါက မှော်ပညာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် လုပ်နိုင်တာကို လုပ်လိုက်တာပါ။”
“...ဒီအခြေအနေထိဆိုရင် ကျွန်မကို မန်နေဂျာအဖြစ် လိုအပ်သေးလို့လားလို့တောင် တွေးမိတယ်။”
“မင်း ဒီနယ်ပယ်မှာပဲ အားနည်းတာပါ။ ဆောရယွန်၊ မင်းကိုယ်မင်း ပြန်ကြည့်ပါ။ ကျန်တဲ့ အလုပ်အားလုံးကို မင်း အပြစ်အနာအဆာမရှိ လုပ်ဆောင်ထားတာပဲ။”
“ဒါပေမဲ့...”
“ကျွန်တော်တို့ အားလုံးက ဒီလိုမျိုး အပြန်အလှန် ကူညီကြတာပေါ့။ လာပါ ဆောရယွန်။ ကျွန်တော်တို့ တစ်လှေတည်းစီးနေတယ်ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုလဲဆိုတာ အခုတော့ နားလည်ပြီလား။”
ဒီနေ့မှာတော့ ဘက်ဆောရယွန်ရဲ့ အတိတ်အကြောင်းကို သူမရဲ့ ပါးစပ်ကနေ ကိုယ်တိုင် ကြားခဲ့ရသည်။
ပြီးတော့ သူမ ဘယ်လောက်တောင် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို ထမ်းထားရလဲဆိုတာကိုလည်း သိခဲ့ရသည်။
သူမက အဲဒါတွေကို သိသွားရင် ကျွန်တော် သူမကို ထားသွားမလားလို့ စိုးရိမ်နေခဲ့တာပါ။ အဲဒီအကြောင်းကို ကျွန်တော် အတော်လေး ကြာကတည်းက သိထားခဲ့တာပါ။
အဲဒါကြောင့်ပဲ ဒီနေ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေနဲ့ သူမကို သက်သေပြလိုက်တာပါ။
ကျွန်တော် သူမကို ဘယ်တော့မှ စွန့်ပစ်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို။
“နောက်ပိုင်းကျရင် ရှင် နောင်တ ရသွားလိမ့်မယ်။”
“နောင်တ ရရင်တောင်မှ ကျွန်တော်က အရင် လုပ်ပြီးမှ နောင်တ ရမယ့် အမျိုးအစားပါ။”
“ရှင် ခံစားချက်တွေ လျော့ပါးသွားရင်ကော။”
“အဲဒီအခါကျရင်လည်း တတ်နိုင်သလောက် ချစ်ခင်မှုတွေကို အပြန်အလှန် ပေးဆပ်ကြတာပေါ့။”
“ရှင် အနှောင့်အယှက်တွေ အများကြီး ကြုံရလိမ့်မယ်။”
“အဲဒါက ကောင်းပါတယ်။ အတားအဆီးတွေ များလေလေ ကျွန်တော်တို့ ပိုပြီး စိတ်အားထက်သန်လေလေပဲ။”
“တကယ်ပဲ... ရှင်ကတော့ ဘယ်တော့မှ ကျွန်မ စကားကို နားမထောင်ဘူး။”
“အဲဒါ ကျွန်တော့်ရဲ့ စရိုက်ပဲလေ။ မင်း သိနေတာပဲ။”
ဘက်ဆောရယွန်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်ပေမဲ့ သူမရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကတော့ အတော်လေး ပေါ့ပါးနေသည်။
သူမ ကျွန်တော့်ကို နောက်ပြောင်ပြီး ပြုံးပြလိုက်တော့ သူမရဲ့ နှလုံးသားထဲက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး အချို့ကို ချလိုက်နိုင်ပြီလို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
အဲဒီအတွက် ဝမ်းသာတာမို့ ကျွန်တော်လည်း သူမကို နောက်ပြောင်တဲ့ အပြုံးနဲ့ ပြန်ပြုံးပြလိုက်သည်။