ချိန်းတွေ့တယ်လို့ ကျွန်တော်ပြောခဲ့ပေမဲ့ အချစ်ရေးနဲ့ဆိုင်တဲ့ ချိန်းတွေ့မှုမျိုးကို ဆိုလိုတာမဟုတ်ပါဘူး။
“အော်... တကယ်လား။ အလုပ်ကိစ္စဆိုတာကို ကြိုပြောထားသင့်တာပေါ့။”
ကန်းဟယ်ရင် က ကျွန်တော့်အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားပုံရပြီး ညှိုးငယ်စွာ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့ အခုရောက်နေတာက ကုန်တိုက်ကြီးတစ်ခုပါ။ ဒါပေမဲ့ သာမန်ကုန်တိုက်မျိုးမဟုတ်ဘဲ စုဆောင်းသူတွေနဲ့ဆိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အရောင်းအဝယ်လုပ်တဲ့ နေရာမျိုးပါ။
“ဒါက လိမ်ပြောတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား။”
“ဟုတ်တော့ ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အထင်မှားစရာ ဖြစ်နိုင်တယ်လေ။”
“အထင်မှားစရာလား။ ကန်းဟယ်ရင် က ဘယ်လိုများ ကြားလိုက်လို့လဲ။”
“ဟင်?”
ကျွန်တော့်ရဲ့ ပွင့်လင်းလွန်းတဲ့ မေးခွန်းကြောင့် သူမ မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြစ်သွားပြီးနောက် အကြည့်လွှဲကာ မျက်နှာလေး ရဲသွားပါတယ်။ သူမရဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ကျွန်တော် အသံထွက်ပြီး ရယ်မိလိုက်တယ်။
ကန်းဟယ်ရင် က ကျွန်တော့်ကို စူးစူးရဲရဲ ကြည့်ပါတယ်။
“ရှင့်ကို တကယ်ပဲ။ ကန်းဟယ်ရင် ရှေ့မှာ အဲဒီလို ပြောစရာလိုလို့လား။”
“အဲဒီလိုပြောမှ ပိုပျော်ဖို့ကောင်းတာလေ။”
ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ပြန်တွေးမိတိုင်း ကျွန်တော် ပြုံးမိနေတုန်းပါပဲ။ သူမက မျက်လုံးတွေ အရောင်တောက်လာပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ကော်လာကို ဆွဲကိုင်ကာ ဘာလို့ သူ့ကို အဲဒီလို မပြောရတာလဲလို့ မေးခဲ့တာပါ။ နောက်ပိုင်း သူမက ပိုပြီး စပ်စုလာသလို ခံစားရလို့ နည်းနည်းစနောက်လိုက်တာ အတော်လေး ထိရောက်သွားပုံရပါတယ်။
“ပြီးတော့ ဒါ လိမ်တာမှမဟုတ်တာ။ ချိန်းတွေ့တာပဲ။ အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ချိန်းတွေ့တာ။”
“ရှင် ပြောချင်ရာသာ ပြောပါတော့။”
ဒါ လိမ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် ကန်းဟယ်ရင် ကို ဒီခေါ်လာတာက တကယ်ပဲ အလုပ်အတွက် လိုအပ်တဲ့အရာတစ်ခုရှိလို့ပါ။
“မင်း နောက်ပိုင်းမှာ ထွက်လာတဲ့ ပစ္စည်းလက်ကျန်တွေကို ရှင်းထုတ်ရတာ အဆင်မပြေဘူးမလား။”
“ရှင် ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်သိတာလဲ။”
“သိစရာရှိတာ သိတာပေါ့။ မင်းတို့အဖွဲ့က မကြာသေးခင်ကမှ တိုးတက်လာတာဆိုပေမဲ့လေ။ မင်းတို့လို အဆင့်နိမ့်စီမံခန့်ခွဲမှုအဖွဲ့နဲ့ စာချုပ်ချုပ်ချင်တဲ့ ကုမ္ပဏီကို ရှာရတာ ဘယ်လောက်လွယ်မယ်လို့ ထင်နေတာလဲ။”
“... အဲဒါတော့ ငြင်းလို့မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ နည်းနည်းလောက် ထပ်စောင့်ကြည့်ရင်...”
“အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်။ စာချုပ်ကို စောစောချုပ်နိုင်လေလေ၊ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ယုံကြည်မှု စောစောတည်ဆောက်နိုင်လေလေပဲ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဒါကို အကြံပေးတာ။ မင်းကို ကူညီပေးဖို့ ဒီကို ရောက်လာတာ။”
“ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျွန်မအလုပ်လေ။ ရှင်ကတော့ ပင်တာဂရမ် အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ပဲ...”
“ပင်တာဂရမ် အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်က ဟိုကြားဒီကြားနဲ့ အကြောင်းအရာတော်တော်များများ သိတယ်။ ပြီးတော့ တစ်ယောက်တည်း လုပ်တာထက် ကူညီပေးမယ့်သူရှိတာက ပိုမကောင်းဘူးလား။”
တကယ်တော့ ကန်းဟယ်ရင် ကတော့ ချွင်းချက်ပါ။ သူမက တိုက်ခိုက်ရေးပဲ ကျွမ်းကျင်တာမို့ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ဘာမှ အကူအညီမရပါဘူး။ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူမ အကောင်းဆုံးလုပ်နိုင်တာက ရုံးမှာပဲနေပြီး ကန်းဟယ်ရင် နဲ့ ကစားနေဖို့ပါပဲ။
“ပြီးတော့ ပင်တာဂရမ် အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ကိုယ်တိုင်ရောက်လာရင် ကုမ္ပဏီတွေက မင်းကို အလွယ်တကူ လျစ်လျူရှုလို့ မရတော့ဘူး။”
“...”
ကျွန်တော့်ရဲ့ တိကျတဲ့စကားတွေကြောင့် ကန်းဟယ်ရင် စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ငြိမ်ကျသွားပါတယ်။ သူမက ကျွန်တော် ဘာမှမသိဘူးလို့ ထင်နေပုံရပေမဲ့ ကျွန်တော် အကုန်သိပါတယ်။ ဒီလုပ်ငန်းရဲ့ အခြေအနေတွေကို ကျွန်တော် ကြာမြင့်စွာကတည်းက စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာပါ။
အတွေးအခေါ်ကမ္ဘာက ထွက်လာတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ရှင်းထုတ်ပေးတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေက အမျိုးမျိုးရှိပေမဲ့ အမြတ်ကိုပဲ အဓိကထားတဲ့ ကုန်သည်တွေနဲ့ ဘာမှမထူးခြားပါဘူး။ သူတို့က အမြဲတမ်း ပိုကောင်းတဲ့ စာချုပ်တွေ၊ ပိုကောင်းတဲ့ အခြေအနေတွေကိုပဲ ရှာဖွေနေကြတာပါ။
သူတို့မျက်လုံးထဲမှာ ကန်းဟယ်ရင် ကို ဘယ်လိုလုပ် မြင်မိပါ့မလဲ။
ကောင်းပါပြီ၊ နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့အဖွဲ့ရဲ့ တိုးတက်နိုင်ခြေကို မြင်လာရင်တော့ သူတို့ဆီ ပြန်လာပြီး အကူအညီတောင်းကောင်း တောင်းလာနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့မှာ သူတို့ကို စောင့်နေဖို့ အချိန်မရှိပါဘူး။
“ဟူး။ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူးပေါ့။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ပင်တာဂရမ် အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ရဲ့ အကူအညီကို ယူရမှာပေါ့။”
“အဲဒီလို သဘောထားမျိုးက ကောင်းတယ်။ ခေါင်းမာနေတာထက်စာရင် လိုက်လျောညီထွေရှိတာက ပိုကောင်းတယ်။ ကဲ၊ စိတ်ထဲမှာ ထည့်ထားတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေ ရှိသေးလား။”
“ရှိပါတယ်။ အနည်းငယ်တော့ ရှိပေမဲ့...”
ကန်းဟယ်ရင် က ခဏလောက် တွန့်ဆုတ်နေပါတယ်။ သူမရဲ့ တုံ့ပြန်ပုံကို ကြည့်ရတာ တစ်ခုခုတော့ သူမဆန္ဒနဲ့ ဆန့်ကျင်ပြီး လွဲချော်နေပုံပါပဲ။
“တစ်ခုခု ဖြစ်နေတာလား။ ရှင်းပြပေးလို့ ရမလား။”
ကျွန်တော် အရောင်းဆိုင်နားက ကော်ဖီဆိုင်တစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။ ကန်းဟယ်ရင် က သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့ သင့်တော်တဲ့နေရာတစ်ခုကို ရှာပြီး အချိုရည်တွေ မှာလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ဘာမှမတွေးဘဲ မှာလိုက်ပေမဲ့ ကန်းဟယ်ရင် ကတော့ တစ်ခွက်ကို ၅၀၀၀ ဝမ်ကျော်တဲ့ ကော်ဖီဈေးကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ တုန်လှုပ်သွားပါတယ်။
“ဗျာ? ဒီဆိုင်က အမြဲတမ်း ဒီလောက်ဈေးကြီးတာလား။ ကော်ဖီတစ်ခွက်ကို ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ဈေးကြီးနိုင်တာလဲ။ စက္ကူခွက်နဲ့ဆိုရင် ၂၀၀ ဝမ်လောက်ပဲ ရှိတာကို...”
“မှာလိုက်ပါဗျာ။”
“မ-မလုပ်ပါနဲ့!”
သူမက တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေတာကြောင့် ကျွန်တော် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူမအတွက်ပါ ပိုက်ဆံရှင်းပေးလိုက်ပါတယ်။ ကန်းဟယ်ရင် ကတော့ ကျွန်တော့်ကို အကြီးအကျယ် အပြစ်တစ်ခုခု လုပ်မိသလိုမျိုး အလွန်အမင်း ကျေးဇူးတင်နေပါတယ်။
“ရှင် ကျွန်မအတွက် ဒီလောက်ထိ အကြီးအကျယ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပေးလိုက်တာလား။”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီလောက်ငွေက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။”
“ရှင်က ပင်တာဂရမ် အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီပိုက်ဆံတွေကို ဘယ်ကရတာလဲ!”
“ကျွန်တော်တို့ကလည်း အမှတ်တွေ ရကြတာပဲ၊ ပြီးတော့ ကမ္ဘာမြေကနေ လိုချင်တဲ့အချိန်တိုင်း ပိုက်ဆံထုတ်ယူလို့ ရတာပဲ။”
တကယ်တော့ ဒါက ဒီလောက်မလွယ်ပါဘူး၊ အဲဒီအတွက် ကျွန်တော်တို့ အမှတ်အချို့ကို ပေးဆပ်ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ စုဆောင်းထားတဲ့ အမှတ်တွေ အများကြီးရှိတာမို့ ဒီလောက်ငွေက ကျွန်တော့်အတွက် ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ အလွယ်တကူပဲ ရင်းနှီးပေးနိုင်ပါတယ်။
ကျွန်တော် ငြိမ်သက်တဲ့နေရာမှာ ထိုင်လိုက်ပြီး သူမကို မေးလိုက်ပါတယ်။
“ကန်းဟယ်ရင်၊ မင်း ဒီလိုကော်ဖီဆိုင်တွေကို မကြာခဏ မလာဖြစ်ဘူးမလား။”
“ဟုတ်တယ်။ လိုအပ်တယ်လို့လည်း တစ်ခါမှ မခံစားမိခဲ့ဘူး။”
“မင်း ကိုယ်ပိုင်အဖွဲ့ မတည်ထောင်ခင်တုန်းကလည်း ဒီနယ်ပယ်မှာပဲ အလုပ်လုပ်ခဲ့တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်မလား။”
“လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မအလုပ်က ရုံးခန်းထဲမှာပဲ ထိုင်နေရတာများတော့ ဒီလိုနေရာမျိုးတွေ လာဖို့ အချိန်မရှိခဲ့ဘူး။”
သူမ အလုပ်ထွက်ပြီးနောက်ပိုင်းမှာလည်း ပိုက်ဆံအမြဲလိုနေတာကြောင့် ဒီလိုနေရာတွေကို လှည့်တောင် မကြည့်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါက ကျောင်းသားတွေ အလွယ်တကူ လာနိုင်တဲ့နေရာမျိုး ဖြစ်ပေမဲ့ သူမအတွက်ကတော့ ပိုက်ဆံလည်း မရှိ၊ အချိန်လည်း မရှိခဲ့ပါဘူး။
“ကျွန်တော် အကြာကြီးကတည်းက မေးချင်နေတာ၊ မင်း အိမ်မှာ တစ်ခုခု ပြဿနာရှိနေတာလား။”
“အဲ... ဟို...”
“အရမ်းထိခိုက်လွယ်တဲ့ ကိစ္စဆိုရင် မဖြေလည်း ရပါတယ်။ ကျွန်တော်က တစ်နည်းနည်းနဲ့ ကူညီပေးနိုင်မလားလို့ မေးကြည့်တာပါ။”
ကျွန်တော် စိတ်ရင်းနဲ့ ပြောတာပါ။ ကန်းဟယ်ရင် က အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော်နဲ့အတူ လက်တွဲလုပ်ဆောင်ရမယ့် အကောင်းဆုံး စီးပွားရေးလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ပါ။ သူမ အခက်အခဲရှိရင် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကူညီပေးတာက သဘာဝကျပါတယ်။
“တကယ်တော့လေ...”
ကန်းဟယ်ရင် က သူမအကြောင်း ကျွန်တော် မသိသေးတဲ့ မိသားစုအခြေအနေကို နောက်ဆုံးတော့ ပြောပြလာပါတယ်။
“ကျွန်မ မိသားစုက အရင်က ဒီလိုမဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ အရင်က ချမ်းသာပြီး ငြိမ်းချမ်းခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မက အမေမရှိတော့ပေမဲ့ အဖေ့စောင့်ရှောက်မှုအောက်မှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့တာ၊ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာတွေက ကျွန်မအစ်ကို မတော်တဆမှုဖြစ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ စတင်ခဲ့တာပါ။”
“မင်းမှာ အစ်ကိုရှိတယ်ပေါ့လေ။”
“ဟုတ်တယ်။ အခုတော့ မရှိတော့ပါဘူး။”
“အော်... စိတ်မကောင်းပါဘူး။”
“မလိုပါဘူး၊ ရပါတယ်။ အတိတ်က ကိစ္စတွေပါ။”
'ဒါပေမဲ့။'
သူမက လေးလံပြီး ခါးသီးတဲ့ အသံနဲ့ ဆက်ပြောပါတယ်။
“ကျွန်မအစ်ကိုက အရည်အချင်းရှိတဲ့ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသူပါ။ သူက သူ့လိုပဲ စိတ်တူကိုယ်တူသူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အလုပ်တွေ ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်နေ့မှာ သူက မတော်တဆမှုတစ်ခုနဲ့ ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားခဲ့တယ်။”
အတွေးအခေါ်ကမ္ဘာမှာ စုဆောင်းသူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားတာက ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။ စိတ်မကောင်းစရာတော့ ဖြစ်ပေမဲ့ လက်တွေ့ကို ငြင်းဆန်လောက်တဲ့အထိတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ပြဿနာက အဲဒီနောက်မှာ ဖြစ်လာတာလို့ ကန်းဟယ်ရင် က ဆိုပါတယ်။
“အဲဒီ မတော်တဆမှုမှာပဲ တခြားစုဆောင်းသူတွေလည်း သေဆုံး거나 ဒဏ်ရာရခဲ့ကြတယ်။ သူတို့ထဲမှာ အဖွဲ့ကြီးတစ်ခုက လူတွေလည်း ပါနေတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့က ကျွန်မတို့ကို တရားစွဲခဲ့တယ်။ အားလုံးက ကျွန်မအစ်ကိုကြောင့် ဖြစ်တာလို့ သူတို့က ပြောကြတယ်။”
“ဒါက...”
လူတစ်ယောက်က စုဆောင်းသူအများအပြားရဲ့ သေဆုံးမှုနဲ့ ဒဏ်ရာရမှုကို ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်စေနိုင်မှာလဲ။ ထူးဆန်းတယ်လို့ ခံစားရပေမဲ့ သူမစကားကို မဖြတ်ဘဲ ငြိမ်ငြိမ်လေး နားထောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
“တရားရုံးက တရားစွဲတဲ့ အဖွဲ့ကြီးဘက်ကနေပဲ အနိုင်ပေးလိုက်တယ်။ ကျွန်မအစ်ကိုက သေဆုံးသွားတာတောင်မှပေါ့။ ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့အိမ်က အကြွေးတွေနဲ့ နစ်မွန်းသွားခဲ့ရတာပါ။”
[ဘာ? ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။]
ကျွန်တော် ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ကြားလိုက်ရပါတယ်။ သူမက ကမ္ဘာမြေအကြောင်း သိပ်မသိပေမဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ အတူရှိနေရင်း အချို့အရာတွေကို သင်ယူထားပါတယ်။ သူမတောင်မှ ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ ဇာတ်လမ်းမှာ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်ဆိုတာကို ရိပ်မိနေပါတယ်။
'ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါက တကယ်လည်း ဖြစ်ခဲ့တာပဲ။'
[ဒါပေမဲ့။ သေသွားတဲ့သူက သေသွားပြီလေ၊ ဘာလို့ သူ့မိသားစုက...]
'သူတို့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့အရာအတွက် တာဝန်ခံမယ့်သူတစ်ယောက်ယောက်ကို လိုအပ်တာလေ။'
[အဲဒီလိုဆိုရင်တောင် တရားရုံးက အဲဒီလို ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်တာက ထူးဆန်းမနေဘူးလား။]
'ထူးဆန်းတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ တစ်ချက်တွေးကြည့်လေ။ တစ်ဖက်က သာမန်မိသားစု၊ နောက်တစ်ဖက်က လူမှုရေးအရ செல்ဖန် (influence) ကြီးမားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းကြီး။ တရားဥပဒေအရ ရင်ဆိုင်ရရင် အစိုးရက ဘယ်သူ့ဘက်က ရပ်တည်မယ်လို့ ထင်သလဲ။'
[အင်း... သူတို့က မှန်တဲ့ဘက်က ရပ်တည်ပေးရမှာပေါ့... အို၊ ရွဲ့စောင်းလိုက်တာ။]
ကန်းဟယ်ရင် စကားကို ဆက်မပြောနိုင်တော့ပါဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ သူမလည်း ဒီလောကကြီး ဘယ်လိုလည်ပတ်နေလဲဆိုတာကို သိနေတာပါပဲ။
'အဲဒီအဖွဲ့အစည်းကြီးတွေမှာ သူတို့နဲ့ လက်တွဲလုပ်ကိုင်နေတဲ့ စုဆောင်းသူတွေ၊ သတင်းပေးတွေ အများကြီးရှိမှာပဲ။ အစိုးရက သူတို့ကို အဆင်မပြေအောင် မလုပ်ချင်ဘူးလေ။ သူတို့နဲ့ပဲ အဆင်ပြေအောင် နေချင်ကြမှာပေါ့။'
ကျွန်တော် ဂရုတစိုက် မေးလိုက်ပါတယ်။
“မင်းအစ်ကိုက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ။”
“ကျွန်မအစ်ကိုက အရမ်းကောင်းတဲ့သူပါ။ သူက ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုဖြောင့်မတ်ပြီး သဘောကောင်းတယ်၊ မိသားစုကိုလည်း အသက်ထက်ဆုံး ချစ်တဲ့သူပါ။ သူက ပြဿနာရှာတတ်တဲ့သူမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ သူက တခြားစုဆောင်းသူတွေနဲ့ မတူဘဲ ဒီလူ့အဖွဲ့အစည်းကြီးက မှားယွင်းနေတယ်လို့ပဲ အမြဲပြောလေ့ရှိတယ်။”
“…”
သူမစကားကို ကြားလိုက်တာနဲ့ ကျွန်တော် ခေါင်းထဲမှာ အခြေအနေကို ပုံဖော်ကြည့်လိုက်မိပါတယ်။
“မင်းအစ်ကိုက တွေးတောမှုကမ္ဘာကြီးကို...”
“သူက အဲဒါတွေ မရှိသင့်တော့ဘူးလို့ ယူဆခဲ့တာပါ။”
“ကိုယ် နားလည်ပါပြီ။”
အခုတော့ အရာအားလုံးကို ကျွန်တော် သဘောပေါက်သွားပါပြီ။
ကန်းဟယ်ရင် ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးမှာ ရှိနေလဲ၊ သူမ ဘာတွေ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလဲဆိုတာကိုပေါ့။
'ဒီလိုကိစ္စမျိုး ဖြစ်ပျက်ခဲ့မှန်း ငါမသိခဲ့ဘူး။'
[ဘာလဲ? တကယ်ပဲ... ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ။]
'ရိုးရှင်းပါတယ်။ တွေးတောမှုကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်သင့်တယ်လို့ ယုံကြည်တဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်နဲ့ ပြောင်းလဲဖို့ ငြင်းဆန်နေတဲ့ ဒီလူ့အဖွဲ့အစည်းကြီးတို့ တိုက်မိကြတဲ့ ဇာတ်လမ်းပါပဲ။'
ပြီးတော့ အဲဒီဇာတ်လမ်းရဲ့ အဆုံးသတ်က တခြားဝတ္ထုတွေလို ပျော်ရွှင်စရာ မဟုတ်ဘဲ ဝမ်းနည်းစရာ အဆုံးသတ် ဖြစ်ခဲ့တာပေါ့။
'အဲဒီအဖွဲ့အစည်းကြီးက လူတွေက ဘာလို့ ကန်းဟယ်ရင် တို့ မိသားစုကို တရားစွဲခဲ့တာလဲဆိုတာ တွေးမိနေတာ၊ အဲဒီလို နောက်ခံအကြောင်းရင်း ရှိနေတာကိုး။'
[မဟုတ်ဘူး၊ ဘာတွေလဲ! ကိုယ့်ဘာသာပဲ စကားမပြောနဲ့လေ၊ ငါနားလည်အောင် ရှင်းပြပေးပါ!]
'မင်းကြားလိုက်တယ်မလား၊ ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့အစ်ကိုက တွေးတောမှုကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်သင့်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ။'
[အေးလေ။ ပြီးတော့?]
'ဒါပေမဲ့ လူအများစုက တွေးတောမှုကမ္ဘာကြီးကို အခုအတိုင်းပဲ ရှိနေစေချင်ကြတယ်။ လက်ရှိ ရှိနေတာတွေ ပျောက်ကွယ်သွားရင် သူတို့ဆီကနေ ပစ္စည်းတွေ ဒါမှမဟုတ် အမှတ်တွေကို ပုံမှန်ရဖို့ ခက်ခဲသွားမှာလေ။ ပြီးတော့ အဲဒီနေရာမှာ အသစ်တွေက ထပ်ပေါ်လာဦးမှာ။'
အသစ်ပေါ်လာတဲ့ တွေးတောမှုကမ္ဘာထဲမှာ ဘာတွေရှိမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူးလေ။
အဲဒီနေရာတွေကို စူးစမ်းဖို့ဆိုရင် ငွေကြေးနဲ့ လူအင်အား အများကြီး လိုအပ်တယ်။
တကယ်တော့ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အရာတွေထက် ပိုကောင်းတာ ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေးက အလွန်နည်းပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ တည်ငြိမ်မှုကို လိုလားတဲ့ ဒီလူ့အဖွဲ့အစည်းက မသေချာတဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေအတွက် လောင်းကြေးထပ်ပါ့မလား။
တွေးတောမှုကမ္ဘာဆိုတာ အစိုးရနဲ့ အဖွဲ့အစည်းကြီးတွေအတွက် ထိန်းသိမ်းထားရမယ့် ရတနာသိုက်ပါ။
သဘာဝကျစွာနဲ့ပဲ ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့အစ်ကို ပြောတဲ့စကားက သူတို့ကို ဒေါသထွက်စေမှာပေါ့။
'သူက အရင်ကတည်းက သူတို့နဲ့ အတိုက်အခံ ဖြစ်ခဲ့ဖူးမှာပဲ။ မိသားစုကို စိတ်ပူမှာစိုးလို့ သူက ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာ။ ပြီးတော့ အခြေအနေက အဆုံးစွန်ထိ ရောက်သွားခဲ့တာပေါ့...'
ယုတ္တိမရှိသလို ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ သူမအစ်ကိုရဲ့ သေဆုံးမှုက ရိုးရိုးမတော်တဆမှု မဟုတ်ခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။
တကယ်လို့ ဒါသာ အမှန်ဆိုရင်...
[ဝါး၊ ဒါကတော့... တကယ်ကိုပဲ...]
“ကိုယ်လည်း သေချာတော့ မပြောနိုင်သေးပါဘူး။ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်လို့ ပြောတာပါ။”
သူမအိမ်က အကြွေးတွေ နစ်မွန်းသွားရတာကလည်း အဲဒီအကြွေးတွေကြောင့်ပဲဖြစ်ပြီး၊ အဲဒါတွေကို ပြေလည်အောင် မဆပ်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် သူမက အမြန်ဆုံး အောင်မြင်မှုရဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဒီလို မြေအောက်လောကထဲကို ခုန်ဆင်းလာခဲ့တာပါ။
အခုတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ သိချင်စိတ်တွေ အားလုံး ပြေပျောက်သွားပါပြီ။
“ကိုယ်ထင်တာတော့... ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ပဲ ဒီကိစ္စကို စုံစမ်းကြည့်ရတော့မယ်။”
ဒီအတိုင်းတော့ လွှတ်ထားလို့ မဖြစ်ဘူး။
ဒါက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။
တစ်ဖက်က အဖွဲ့အစည်းက အရမ်းကို ရက်စက်လွန်းတယ်။ ဖြစ်စဉ်မှာ ပါဝင်သူက သေဆုံးသွားတာတောင်မှ မိသားစုကို တရားစွဲပြီး အပျက်အစီးဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့ကြတာလေ။
ကန်းဟယ်ရင် က ပင်တာဂရမ် ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းလာရင်ကော သူတို့က ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေပါ့မလား။
သူတို့ လှုပ်ရှားလာမှာ သေချာတယ်။
ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်က ကန်းဟယ်ရင် တစ်ယောက်တည်းတင် မဟုတ်ဘဲ ကျွန်တော်နဲ့ ကန်းဟယ်ရင် ပါ ထပ်ပြီးတော့ ပစ်မှတ်ထားလာလိမ့်မယ်။
[ဒါကတော့... ဒီလို ပြဿနာမျိုး ဖြစ်လာမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။]
“ဟုတ်တယ်မလား။”
ပင်တာဂရမ် ဌာနရဲ့ အလုပ်တွေနဲ့တင် ခေါင်းရှုပ်နေရတာ၊ အခုတော့ ဒီကိစ္စအတွက်ပါ ထပ်ပြီး ခေါင်းရှုပ်စရာ ဖြစ်လာပြီ။
[အလုပ်တွေ ပိုများလာရတာ ခက်ခဲနေလို့လား။]
“မဟုတ်ပါဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ဆုံးတော့ လုပ်ရမယ့်ကိစ္စပါပဲ။ ကန်းဟယ်ရင် နဲ့ မပတ်သက်ရင်တောင်မှ ကမ္ဘာတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖျက်ဆီးနေတဲ့ ကျွန်တော်တို့ကို ဒီအဖွဲ့အစည်းကြီးတွေက ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
သူတို့ကတော့ လိုအပ်တယ်လို့ မခံစားရသေးလို့ ချက်ချင်း မလှုပ်ရှားသေးတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
ဒါပေမဲ့ အခု ကန်းဟယ်ရင် က နာမည်ကြီးလာပြီး သူမရဲ့ တည်ရှိမှုက ကြီးထွားလာနေပြီ။
သူတို့ လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုခု လုပ်လာနိုင်တယ်။
တချို့အခါမှာတော့ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ မသိအောင် နောက်ကွယ်ကနေ လုပ်နေပြီးသားလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။
“ကန်းဟယ်ရင် က ထွက်ကုန်တွေကို စွန့်ပစ်ဖို့ ကုမ္ပဏီ ရှာမရတာလည်း အဲဒါကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်။”
[သူတို့က လူဆိုးတွေပဲ။]
“သူတို့က လူဆိုးတွေပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူဆိုးတွေက အာဏာရှိနေတဲ့ ဒီလူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ လက်တွေ့ဘဝပဲလေ။”
ဒီလောကကြီးက အဆုံးမသတ်ခင်တုန်းက အရမ်းကောင်းတဲ့ နေရာတစ်ခုလို့တော့ ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး။
နောက်ဆုံးတော့လည်း လက်ရှိလောကကြီးဆိုတာက အာဏာနဲ့ အရှိန်အဝါက လွှမ်းမိုးထားတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ မဟုတ်လား။
ဒါပေမဲ့လည်း ဒီလောကကြီးကို ကျွန်တော် ကာကွယ်ချင်တဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ အနည်းဆုံးတော့ လက်ရှိကမ္ဘာမြေလိုမျိုး လူတွေကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့တဲ့ သေဆုံးမှုတွေ မပေးလို့ပါပဲ။
“ဒါပေမဲ့ ဒီအမှန်တရားတွေကိုသာ ကန်းဟယ်ရင် သိသွားရင်တော့ ဒီလောကကြီး ပျက်စီးသွားတာကိုပဲ သူမက ပိုပြီး လိုလားနေမလားပဲ။”
[...အဲဒါကတော့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဇာတ်လမ်းပဲ။]
“ဟုတ်တယ်မလား။ အဲဒါက Exodus လိုချင်တဲ့ ဇာတ်လမ်းမျိုးပဲလေ။”
ကျွန်တော်လည်း စိတ်ထဲ သိပ်မကောင်းတာကြောင့် ကော်ဖီကို ဂရုတစိုက် တစ်ငုံသောက်လိုက်ပါတယ်။
“ဟေ့? ဒါ ဘယ်သူလဲ။ ကန်းဟယ်ရင် မဟုတ်လား။”
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကော်ဖီဆိုင်ထဲကို ဝင်လာတဲ့ လူတစ်ယောက်က ကန်းဟယ်ရင် ကို မှတ်မိသွားပြီး ကျွန်တော်တို့ဆီ ချဉ်းကပ်လာပါတယ်။