“ဘာ၊ ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ဒါ ဘာစကားမျိုးလဲ။ ဟင်။ ငါ ကြားလိုက်တာ မှားသွားတာလား။”
“မဟုတ်ပါဘူး။ ခင်ဗျား ကြားတာ မှန်ပါတယ်။ အာဂယ် မန်နေဂျာ။ ကျွန်တော် အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောဖို့ ပြောခဲ့ပြီးသားပါ။”
“ဟက်။ ဒါကတော့ တကယ်ကို… တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ။ အငယ်တန်းလေးရေ၊ မင်းပြောတဲ့စကားက ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။”
အာဂယ်သည် သူ့ရှေ့တွင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရင်ဆိုင်ပြောဆိုလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသည့်ပုံဖြင့် အတော်လေး တုန်လှုပ်သွားသည်။
သို့သော် ကျွန်တော့်တွင် ပြောခဲ့သည့်စကားအတွက် ပြန်ရုပ်သိမ်းရန် သို့မဟုတ် တောင်းပန်ရန် အစီအစဉ် လုံးဝမရှိပါ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အာဂယ်သည် ဝနေလျှင်ပင် ဆဲဆိုခံရထိုက်သည့်သူ ဖြစ်သည်။
“ဒါတွေက စိတ်ကူးယဉ်သက်သက်လို့ ထင်နေတာလား။”
“တစ်ပါးသူရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုကို ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် စီမံခန့်ခွဲပစ်လိုက်တာက ဘယ်သူလဲ။ ပင်တာဂရမ် ဌာနဆိုတာ ဒီလိုမျိုး အလုပ်လုပ်ကြတာလား။”
“...”
ဌာနအမည်ကို ကျွန်တော် ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်ချိန်တွင် အာဂယ်၏ ပြုံးရွှင်နေသော မျက်နှာသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဟုတ်ပြီ။
သူမ အခု သူ့ရဲ့ မူလသဘောသဘာဝကို ထုတ်ဖော်ပြဖို့ စဉ်းစားနေပြီ။
အဲဒီ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းတဲ့ မျက်နှာဖုံးနောက်ကွယ်မှာ ဘာတွေရှိနေသလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် ဘယ်လောက်တောင် ကြည့်ချင်နေခဲ့သလဲ။
“မင်း အခုပြောလိုက်တဲ့စကားတွေက… ငါတို့ဌာနကို စော်ကားတာလို့ ပြောချင်တာလား။”
“တရားဝင် ကန့်ကွက်တာပါ။ ဂျင်ပွန်း သေသွားပြီ။ ကျွန်တော်က လူမိုက်လို့ ထင်နေတာလား။ ကျွန်တော့်ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သူ မသေနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ အခု မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ တစ်ယောက်ယောက်က ကြားဝင်ပြီး သူ့ကို အရင်ရှင်းပစ်လိုက်တာပေါ့။ အဲဒီတစ်ယောက်က ဘယ်သူလဲဆိုတာကိုတော့ ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် ပြောပြနေစရာ မလိုလောက်ပါဘူး။”
အာဂယ်၏ နဖူးပေါ်တွင် မျက်ခုံးတွန့်သွားသည်။
ကျွန်တော် ဒီလောက်အထိ သိနေလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။
ကောင်းပါပြီ။
သူမက ကျွန်တော့်ကို အထင်သေးလွန်းလို့သာ အဲလောက်အဆင့်ရှိတဲ့ ဂျင်ပွန်းကို စေလွှတ်ခဲ့တာနေမှာပေါ့။
“... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက မင်းရဲ့ အထက်လူကြီးပဲ။ လေးစားမှုတော့ ထားသင့်တယ် မဟုတ်လား။”
“အို၊ ဘယ်လောက်ထိ လေးစားမှု ပြရမှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ သိထားဖို့က အထက်လူကြီးက အထက်လူကြီးပါပဲ၊ အမှားကတော့ အမှားပါပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား။”
ကျွန်တော် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်လက်ထဲက ဂျင်ပွန်းကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ စီမံပစ်လိုက်တဲ့ကိစ္စကို ဘယ်လိုလျော်ကြေးပေးမလဲ။ ဒါက အာဏာအလွဲသုံးစားလုပ်တာဆိုတာ ခင်ဗျားလည်း သိမှာပါ။”
သေသွားပြီဖြစ်တဲ့ ဂျင်ပွန်းကို ပစ္စည်းတစ်ခုလိုမျိုး ဆက်ဆံနေကြသည်။ တကယ်တော့ ဒါက သူ့အမှားသာ ဖြစ်သည်။
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် အာဂယ်သည် ခုနကမှ တွေ့ဆုံလိုက်ရသလိုမျိုး ပြန်ပြုံးနိုင်သွားသည်။
“အို၊ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ ငါ အမှားကြီး မှားသွားမိပြီထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း မတတ်နိုင်ဘူးလို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့... ဒါကြောင့် မင်းကို လျော်ကြေးနည်းနည်း ပေးလိုက်မယ်လေ။”
အာဂယ်သည် ထိုသို့ပြောကာ TP အနည်းငယ်ကို ကျွန်တော့်ထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။
[သင်သည် 800TP ကို ရရှိလိုက်ပါပြီ။]
တစ်ထောင်တောင် မပြည့်တဲ့ ပွိုင့်တွေ။
နောက်ဆုံးတော့ ဒါက ဂျင်ပွန်းရဲ့ အသက်အတွက် ပေးတဲ့ တန်ဖိုးပဲ။
သေချာတာပေါ့၊ သူ သိထားတဲ့ အချက်အလက်တွေရဲ့ တန်ဖိုးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဒီဈေးက အလွန်အမင်းကို ဈေးနှိမ်ထားတာမျိုး ဖြစ်သည်။
“ဘယ်လိုလဲ။ ဒါဆို လုံလောက်ပြီ မဟုတ်လား။”
သူမက ‘ဒါယူပြီး ထွက်သွားတော့’ ဆိုသည့်အကြည့်မျိုးဖြင့် ကျွန်တော့်ကို ပြုံးပြသည်။
သို့သော် ကျွန်တော် သူမကို ငြင်းခုံခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်တင်ခြင်း မလုပ်ခဲ့ပါ။
‘ဂျင်ပွန်းရဲ့ တကယ့်တန်ဖိုးက ဒီလောက်ပဲ ရှိတာကိုး။’
ဘာထက်မဆို အခြေအနေက ဒီလိုဖြစ်လာလိမ့်မယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် ကြိုသိနေပြီးသားမို့ပါ။
‘သူက ငါ မသိဘူးလို့ ထင်နေတာပဲ။’
အာဂယ် ဘာကို ရည်ရွယ်နေသလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိသည်။
တာဝန်မကျေတဲ့ ဂျင်ပွန်းကို သူမ ဘယ်တော့မှ အလကားထားမှာ မဟုတ်ဘူး။
[မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ သူ့ကို လိုက်ရှာနေတာလဲ။]
‘သူ့ကျေးဇူးနဲ့ ပွိုင့်တွေ နည်းနည်းတော့ ရလိုက်တယ်လေ။’
ဘာမှမလုပ်တာထက်စာရင် တရားဝင် ငြင်းခုံပြီး ပွိုင့်နည်းနည်း ရလိုက်တာက ပိုကောင်းသေးသည်။
800TP ဆိုတာ အလကားရတဲ့အရာတော့ မဟုတ်ဘူး။
ပြီးတော့ နောက်ထပ် အကြောင်းရင်းတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။
အာဂယ် ကိုယ်တိုင်ပဲ။
သူမနဲ့ လူချင်းတွေ့ဖို့အတွက်ပဲ။
‘အာဂယ်။’
သူမရဲ့ ရာထူးက မန်နေဂျာ။
သူမက Story room ရဲ့ ပင်တာဂရမ် ဌာနမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတာ။
ချစ်စရာကောင်းတဲ့ နတ်သမီးပုံစံ တဲလား (teller) တစ်ယောက်။
ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ပြီး မလှည့်စားခံလိုက်ပါနဲ့။
သူမရဲ့ ကိုယ်လုံးသေးသေးလေးထဲမှာတော့ လျစ်လျူရှုလို့မရတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ဆိုးညစ်မှုတွေ ရှိနေတယ်။
‘တကယ်ပဲ၊ သူမက ပင်တာဂရမ် ထဲကပဲ။’
ကျွန်တော် သူမကို သိတယ်။
အဆုံးသတ်ပြီးနောက် အနာဂတ်မှာ သူမ ကျွန်တော့်ကို ဘယ်လောက်တောင် ဒုက္ခပေးခဲ့သလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိတယ်။
လူတွေ သေဆုံးနေချိန်မှာ သူမက ရူးသွပ်သလို ရယ်မောခဲ့ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို နေ့တိုင်း ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခဲ့တယ်။
သူမစကား နားမထောင်တဲ့သူတွေကိုတောင် သူမကိုယ်တိုင် လက်နဲ့ ခေါင်းတွေကို ဖောက်ခွဲသတ်ဖြတ်ခဲ့တာ။
သူမရဲ့ နာမည်ဆိုးက ကျော်ကြားလှသည်။
ကျွန်တော် အခုထိ မှတ်မိနေသေးတယ်။
စမ်းသပ်မှုတွေကို ငြင်းဆန်တဲ့လူတွေကို တစ်နေရာတည်းမှာ စုစည်းပြီး ရူးသွပ်သလို ရယ်မောရင်း သွေးချောင်းစီးအောင် လုပ်ခဲ့တာ။
သေလုမြောပါးဖြစ်နေတဲ့ လူတွေရဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေကို ကြည့်ရင်း ပိုးကောင်လောက်တောင် တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အကြည့်မျိုးနဲ့ သူမ ကြည့်ခဲ့တာ။
ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
‘ဟူး။’
ထိုစဉ်က မြင်ကွင်းကို ပြန်တွေးမိတော့ ဗိုက်ထဲကနေ ပျို့အန်ချင်စိတ်တွေ တက်လာသည်။
ကျွန်တော့်ဘဝမှာ အရာရာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ အတိတ်က စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ထိတ်လန့်မှု (trauma) ကိုတော့ ဘာမှ လုပ်မရခဲ့ဘူး။
ဒါကြောင့်ပဲ အာဂယ်လို့ခေါ်တဲ့ အဲဒီတဲလားကို ကျွန်တော် မုန်းတာ။
သူမ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး။
ပင်တာဂရမ် ဌာနက တဲလားအားလုံးကို ကျွန်တော် မုန်းတယ်။
သူတို့က ကျွန်တော့်ရဲ့ ရန်သူတွေ၊ သူတို့က ဒီကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတာ။
ဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော် သူမကို လာတွေ့တာ။
ကျွန်တော့်ရဲ့ မှေးမှိန်နေတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြန်လည် ထက်မြက်အောင် လုပ်ဖို့။
‘ဒီတစ်ခါတော့ ကွဲပြားသွားလိမ့်မယ်။’
အခုတော့ ဒီကမ္ဘာကြီးက မင်းတို့ သဘောအတိုင်း ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလို ဖြစ်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။
ကျွန်တော် ရင်ထဲမှာ လှုပ်ရှားနေတဲ့ လက်စားချေလိုစိတ်ကို ပြန်လည် ထက်မြက်အောင် သွေးလိုက်တယ်။
သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်နိုင်လောက်တဲ့အထိ ထက်မြက်အောင်ပေါ့။
ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်စားချေဓားက သူတို့ရဲ့ အသက်ရှူသံတွေကို လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားစေလိမ့်မယ်။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မဟုတ်သေးဘူး။
“ပေးတဲ့ ပွိုင့်တွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
ကျွန်တော် စိတ်ကို ပြန်ထိန်းပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
“အင်း။ အဆင်ပြေတယ်ဆိုရင်လည်း ကောင်းတာပေါ့။”
“ဂျင်ပွန်းရဲ့ တန်ဖိုးက အစကတည်းက ဒီလောက်ပဲ ရှိတာပါ။ ဝါး။ အာဂယ်၊ ခင်ဗျား တော်တော် ပင်ပန်းခဲ့မှာပဲ။ သူက ခင်ဗျားရဲ့ တိုက်ရိုက်လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ စိတ်ပျက်စရာကောင်းလိုက်တာ။”
“... ဟဲဟဲ။ အငယ်တန်းလေး၊ မင်းက မင်းရဲ့ အကြီးအကဲအတွက် တော်တော်လေး စာနာတတ်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ ငါက ရက်ရောတဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ပါ။ ဂျင်ပွန်း သေသွားတာ စိတ်မကောင်းပေမဲ့ သူ ဒီလောက်အထိ လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့တာကို ကျေနပ်ပါတယ်။”
အာဂယ်သည် ကျွန်တော့်ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို လွယ်လွယ်နဲ့ မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ။
မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူမက ဂျင်ပွန်းနဲ့တော့ မတူဘူး။
“ဟုတ်လား။ ပင်တာဂရမ် ဌာနမှာ နေရာလွတ် ဖြစ်သွားမှာကို စိုးရိမ်နေခဲ့တာပါ။ အလကား ပူပန်မိသွားတာပေါ့။”
“ပင်တာဂရမ် ဌာနက တော်တော်ကြီးတာကို သိတယ်မလား။ ပုံမှန်ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်လောက် ပျောက်သွားရုံနဲ့ ဘာမှ ဖြစ်မလာပါဘူး။”
“ဟုတ်မှာပါ။ အော်၊ ပြောရဦးမယ်။ အဲဒီသတင်းကို ကြားပြီးပြီလား။”
“ဘာကို ပြောတာလဲ။”
“မကြာသေးခင်က Exodus နဲ့ ဆက်သွယ်နေတဲ့ ဌာနတစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတာလေ။”
“...”
ခဏတာ။
ခဏလေးအတွင်းမှာပဲ အာဂယ်ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက နတ်ဆိုးတစ်ကောင်လို့ ခေါ်ရလောက်အောင် ကြောက်စရာကောင်းသွားသည်။
မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားပေမဲ့ သူမ အတွင်းစိတ်ထဲမှာတော့ တော်တော်လေး ထိတ်လန့်သွားမှာ အသေအချာပဲ။
“ဟင်။ အဲဒီသတင်းကို ဘယ်က ကြားလာတာလဲ။”
“အင်း၊ ကျွန်တော့်မှာ ကူညီပေးတဲ့ ဆက်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းတွေ ရှိတယ်။ တခြားသူတွေထက် ပိုသိတာပေါ့။”
“အော်၊ တကယ်လား။ အံ့သြဖို့ကောင်းလိုက်တာ။ အင်း။ ဟုတ်တယ်။ မင်းက တော်တဲ့ အငယ်တန်းလေးပဲ။”
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သတိထားဖို့တော့ လိုလိမ့်မယ်။ အဲဒီ Exodus လူတွေနဲ့ ပတ်သက်မိတာမျိုး မဖြစ်စေချင်ဘူးလေ။ အဆုံးသတ်က သိပ်ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဟင်။ ဘာလို့ ငါ့ကို အဲဒီလို လာပြောနေတာလဲ။ တစ်ယောက်ယောက်များ ကြားသွားရင် ငါတို့က Exodus နဲ့ ပတ်သက်နေတယ်လို့ ထင်သွားနိုင်တယ်။”
“အာဟာ။ အဲဒီလို ကြားလိုက်ရလို့လား။ သူတို့ ခင်ဗျားဆီ ချဉ်းကပ်လာမှာ စိုးလို့ သတိပေးတာပါ။ အို၊ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ အဓိပ္ပာယ်လွဲသွားရင် ခွင့်လွှတ်ပါ။”
ကျွန်တော် စကားလုံးတိုင်းနဲ့ အာဂယ်ရဲ့ အတွင်းစိတ်ကို ခြစ်ထုတ်လိုက်သည်။
သူမရဲ့ ပြုံးနေတဲ့ ပါးပြင်တွေက တုန်ခါပြီး တွန့်လိမ်နေသည်။
သူမက သူမရဲ့ အမူအရာကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အသည်းအသန် ကြိုးစားနေတာ သိသာနေသည်။
ဆယ်နှစ်ကြာ တေးထားတဲ့ အငြိုးအတေးတွေ ပြေပျောက်သွားသလိုမျိုး ကျွန်တော် လန်းဆန်းသွားသည်။
ပိုလုပ်ချင်သေးပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အချိန်မရှိတော့ပါ။
“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် သွားတော့မယ်။ ဂျင်ပွန်းရဲ့ စာကြည့်တိုက် ပိုင်ဆိုင်မှုကို လွှဲပြောင်းပေးဖို့ လိုသေးတယ်။ ဂရုစိုက်ပါ။”
“သွားတော့လေ~။ မင်းလည်း ဂရုစိုက်ပါ၊ ယူဟွန်း အငယ်တန်းလေး။”
ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက် ပြုံးလျက် လမ်းခွဲခဲ့ကြသည်။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သိသည်။ ကျွန်တော် ကျောခိုင်းလိုက်တဲ့အချိန်မှာ သူမက ကျွန်တော့်ကျောကို ထိုးဖောက်မတတ် အကြည့်တွေနဲ့ စိုက်ကြည့်နေလိမ့်မည်ဆိုတာကိုလေ။
‘တယ်လာ။ သူမကတော့ ဂျင်ပွန်းလောက် မလွယ်ကူဘူး။’
သူမက သူမရဲ့ စိတ်ခံစားချက်တွေကို ဘယ်လိုဖုံးကွယ်ရမလဲဆိုတာ သိသလို ပင်တာဂရမ် ဌာနရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကိုလည်း လျှို့ဝှက်ထားတတ်တယ်။
နတ်ဘုရားတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ Exodus လို့ခေါ်တဲ့ အဓိက အင်အားကြီး သုံးခုထဲက တစ်ခုနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်က ပင်တာဂရမ် ဌာနမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အင်အားရှိနေတယ်ဆိုတာကို ပြသနေတယ်။
နတ်ဘုရားတွေရဲ့ မျက်စိအောက်ကနေ လွတ်အောင် ခင်ဟန်ဂျွန်း လိုလူမျိုးကို ဘယ်လိုမျိုး မွေးထုတ်ပေးခဲ့သလဲဆိုတာကိုပဲ ကြည့်လိုက်လေ။
သေချာပေါက်ပဲ၊ သူမတစ်ယောက်တည်းကို ကျွန်တော် လွယ်လွယ်နဲ့ ကိုင်တွယ်လို့ မရနိုင်ဘူး။
ဒါပေမဲ့။
‘အခုတော့ အခြေအနေတွေက ပြောင်းလဲသွားပြီ။’
စောင့်ဆိုင်းခန်းထဲကနေ ထွက်လာပြီး ကော်လစီယမ် စင်္ကြံလမ်းအတိုင်း လျှောက်သွားရင်း ကျွန်တော့်ရဲ့ ညာလက်ထဲမှာ။
ကျွန်တော် တယ်လာ ရဲ့ စာအုပ်ကို ကိုင်ထားမိတယ်။
***
[သင်သည် Story Battle အတွက် ဆုလာဘ်ကို ရရှိပါပြီ။]
[သင်သည် ဆုလာဘ်အဖြစ် 5,000TP ကို ရရှိပါပြီ။]
[နတ်ဘုရားများသည် သင်၏ တိုက်ပွဲအတွက် အလွန်ကျေနပ်အားရနေကြသည်။]
[သင်သည် ဆုလာဘ်အဖြစ် နောက်ထပ် 3,000TP ကို ရရှိပါပြီ။]
[သင်၏ ဇာတ်လမ်းသည် ရောယှက်ကမ္ဘာ (Mixed World) ထဲတွင် အနည်းငယ် ပျံ့နှံ့စပြုလာပြီ ဖြစ်သည်။]
[သင်သည် သင်၏ ပြိုင်ဘက်၏ စာကြည့်တိုက် ပိုင်ဆိုင်မှုကို ရရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။]
[သင်၏ လက်ရှိ စာကြည့်တိုက်သည် အသစ်ရရှိသော စာကြည့်တိုက်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပါပြီ။]
[သင်၏ စာကြည့်တိုက်၏ အမြင့်ဆုံး သိုလှောင်နိုင်မှုပမာဏ တိုးတက်သွားပါပြီ။]
စောင့်ဆိုင်းခန်းဆီ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်းမှာပဲ အခြေချမှုတွေ ပြီးဆုံးသွားပြီး အသိပေးချက် ဝင်းဒိုးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ဝါး၊ ဝါး။ ဆုလာဘ်တွေကလည်း မဆိုးဘူးပဲ။”
ကန်ဟယ်ရမ်ကလည်း တိုက်ပွဲမှာ တိုက်ရိုက်မပါဝင်ခဲ့ပေမဲ့ လက်ရှိအချိန်မှာ ကျွန်တော်နဲ့ စာချုပ်အရ ချည်နှောင်ထားသူဖြစ်တဲ့အတွက် ပွိုင့်တွေ အများကြီး ရရှိသွားသည်။ တိုက်ပွဲဝင်ပြီး အာရုံစိုက်မှု အားလုံးကို ရယူခဲ့တဲ့ ကျွန်တော်နဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပေမဲ့ပေါ့။
“ဒါပေမဲ့ အဲဒါထက် ပိုအရေးကြီးတာက ယူဟွန်း! ရှင် တကယ်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ! ရှင် ဒီလောက်တောင် တိုက်ခိုက်နိုင်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး!”
“ငါ ပြောသားပဲ မဟုတ်လား။ ငါက မင်းထင်ထားတာထက် ပိုသန်မာတယ်လို့။”
“ဟီးဟီး။ ကျွန်မ ရှင့်ကို ယုံကြည်ခဲ့တာပေါ့!”
“မထွက်ခွာခင်ကတော့ ဆာလောင်နေတဲ့ ခွေးပေါက်လေးလိုပဲ အရမ်း စိုးရိမ်နေခဲ့တာ မဟုတ်လား။”
“မဟုတ်၊ မဟုတ်ပါဘူး! အဲဒီလို မဟုတ်ရပါဘူး!”
ကန်ဟယ်ရမ်က သူမ ပါးစပ်လွှတ်ပြီး ပြောမိတာကို သတိထားမိသွားတဲ့အခါ မျက်နှာလေး ရဲတက်သွားပြီး တုန်ရီသွားသည်။ ဒါပေမဲ့ သူမက ကျွန်တော် ဘေးကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ရောက်လာလို့ အရမ်းပျော်နေတာမို့လို့ ခစ်ခစ်ရယ်နေမိသည်။
[ရှင့်ကို စိုးရိမ်အောင် လုပ်မိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။]
‘ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်း သိသွားပြီမလား။ မစိုးရိမ်ရတော့ဘူး။’
[ဝါး။ ရှင်က ရှင့်ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေနဲ့ ရှင့်တန်ဖိုးကို သက်သေပြသွားတာပဲ။ အဲဒါလည်း တယ်လာ ကို ယှဉ်ပြီးတော့လေ။ ကျွန်မ တကယ်ပဲ ထူးချွန်တဲ့ သခင်တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့လိုက်ရပြီ ထင်တယ်။]
‘မင်း မုန်းလား။’
[မုန်းစရာလား! ကျွန်မ အရမ်းသဘောကျတာပေါ့! သာမန်လူတစ်ယောက်နဲ့ဆိုရင် ဘာမှပျော်စရာ မကောင်းဘူးလေ။ ရှင့်လိုမျိုး ဉာဏ်ကောင်းပြီး ခိုင်မာတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ရှိတဲ့သူနဲ့ဆို ပိုပြီး ပျော်ဖို့ကောင်းတာပေါ့။]
‘ဉာဏ်ကောင်းတယ်ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ။’
[ဘာဖြစ်လို့လဲ? အဲဒါက အမှန်တရားပဲ မဟုတ်လား။]
ဒီကောင်မလေးတော့။
ကျွန်တော် သက်ပြင်းကို ညင်သာစွာ ချလိုက်သည်။ ဘယ်ဘက်ပခုံးပေါ်မှာ အလေးချိန်အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရတာကြောင့် ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ကင်းထောက်ရာက ပြန်ရောက်လာတဲ့ ဘက်ခ်ဟိုကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဟူး။
“ကောင်းလိုက်တာ၊ ဘက်ခ်ဟို။”
ဟူး။
သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ ချီးကျူးမှုကို သဘောကျတဲ့ပုံနဲ့ သူ့ခေါင်းလေးကို ကျွန်တော့် ပါးပေါ် ပွတ်သပ်နေသည်။ သူက အခုထိ ငှက်ပေါက်စလေးသာ ရှိသေးပြီး ငြိမ်နေတဲ့အချိန်မှာတောင် ချစ်ဖို့ကောင်းတာ၊ အချစ်ပြတဲ့အချိန်ဆို ပိုတောင် ပြောစရာမလိုတော့ဘူး။
“အို... ငါတို့ ဘက်ခ်ဟိုလေး။”
ကျွန်တော် သူ့ကို လက်ကောက်ဝတ်ပေါ် တင်လိုက်ပြီး ခေါင်းလေးကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ ဘက်ခ်ဟိုက မျက်လုံးတွေကို မှိတ်လိုက်ပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ နွေးထွေးတဲ့ အထိအတွေ့ကြောင့် ကြည်နူးစွာ တုန်ရီနေသည်။
ကန်ဟယ်ရမ်က ဘေးနားကနေ ကျွန်တော်တို့ကို မနာလိုသလို ကြည့်နေသည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ။ မင်းလည်း ဘက်ခ်ဟိုကို ပွတ်သပ်ချင်လို့လား။”
“မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မက ယူဟွန်းကို ပွတ်သပ်စေချင်တာ... အားးးး! မဟုတ်၊ မဟုတ်ပါဘူး! ဘာမှမဟုတ်ဘူး!”
ကန်ဟယ်ရမ်က သူမနေရာမှာပဲ ခုန်ပေါက်လိုက်ပြီး မျက်နှာရဲတက်လျက် စကားတွေ ထစ်အသွားသည်။ သူမ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် ဂရုမစိုက်ဘဲ ဘက်ခ်ဟိုကိုသာ ပွတ်သပ်ပေးဖို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
[ကော်လစီယမ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။]
ဧည့်သည်တွေ အားလုံး ပြန်သွားကြတဲ့အခါ Story Battle အတွက် ဖန်တီးထားတဲ့ ကော်လစီယမ်ကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ကော်လစီယမ် စောင့်ဆိုင်းခန်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ကျွန်တော်၊ ကန်ဟယ်ရမ်နဲ့ ဘက်ခ်ဟိုတို့ကတော့ မူလကမ္ဘာဆီကို သဘာဝအတိုင်း ပြန်ရောက်သွားကြသည်။
“အခု ပြီးသွားပြီလား။”
“အင်း။ အခုတော့ ပြီးသွားပြီ။”
Story Battle ကို သေချာပေါက် အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးထားပြီးပြီမို့လို့ ဒီနေ့တော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စာကြည့်တိုက်ကို နောက်ထပ် မဖွင့်တော့ဘူး။ တကယ်လို့သာ ဖွင့်လိုက်ရင် နတ်ဘုရားတွေက ကျွန်တော့်ဆီ အုံလိုက်ကျင်းလိုက် ရောက်လာကြလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလောက်အထိ လုပ်ဖို့တော့ ကျွန်တော် အရမ်းပင်ပန်းနေပြီ။
ကျွန်တော် လိုချင်တာတွေကို ရပြီးသား ဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီနေ့တော့ ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။
‘ပြီးတော့ အဲဒါထက် ပိုအရေးကြီးတာကတော့…’
ကျွန်တော် မက်ဆေ့ချ်ဝင်းဒိုးရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာမှာ သူတို့ ရှိနေကြောင်း ပြသနေသလို တောက်ပနေတဲ့ စာလုံးတွေကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
[ရေရှည်မစ်ရှင်]
ကျွန်တော် အဲဒီပေါ်ကို နှိပ်လိုက်တဲ့အခါ တောက်ပတဲ့ စာလုံးတွေက ကျွန်တော့်ရှေ့ကို ဝုန်းခနဲ ပေါ်လာသည်။
[ဂုဏ်ယူပါတယ်။ သင်သည် ရေရှည်မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်သွားပါပြီ။]
[ရေရှည်မစ်ရှင် - လက်ထောက် (Assistant) အဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်း]
- လိုအပ်သော အရည်အချင်း (Merit) 3,000 (ပြီးမြောက်)
- လိုအပ်သော ပွိုင့် (TP) 10,000 (ပြီးမြောက်)
[သင်သည် ဆုလာဘ်အဖြစ် ပွိုင့်အနည်းငယ်ဖြင့် ရာထူးတိုးမြှင့်နိုင်ပါသည်။]
ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်း။
အဲဒီစကားလုံးကို မြင်လိုက်ရတော့ ကျွန်တော် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ဆုပ်ပြီး ‘နောက်ဆုံးတော့ ဖြစ်လာပြီပဲ’ လို့ ရေရွတ်လိုက်သည်။
တွေးကြည့်ရင် ကျွန်တော် ပွိုင့်တွေ ရပြီးသား ဖြစ်ပေမဲ့ အရည်အချင်း (Merit) လိုအပ်ချက် မပြည့်မီတာကြောင့် ရာထူးတိုးဖို့ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဂျင်ပွန်းနဲ့ တိုက်ပွဲမှာ အနိုင်ရခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် လိုအပ်နေတဲ့ အရည်အချင်း 200 ကျော်ကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့ပြီး လက်ထောက်အဖြစ် ရာထူးတိုးဖို့ လိုအပ်ချက်အားလုံး ပြည့်မီသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။