အကယ်၍ ထိုမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသည့် ဝိညာဉ်များကိုသာ သူတို့၏ ခံစားချက်ကို မေးမြန်းကြည့်မည်ဆိုလျှင် အဖြေတစ်ခုတည်းကိုသာ ပေးကြလိမ့်မည်။
“နားလည်ရခက်လိုက်တာ။”
၎င်းမှာ သူတို့ ပြောနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော စကားလုံးဖြစ်သည်။
သူတို့သည် အံ့အားသင့်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။ သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်မှာ ရုတ်တရက် အဖြူရောင် လှံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပန်ဒီမိုနီယမ် သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည့် အဖြူရောင် ဓားသွားတစ်ချောင်းပင် ဖြစ်သည်။
“ဝိုး၊ ရူးနေတာပဲ။”
“ဟိုဓားက လှံဖြစ်သွားတာလား။”
“သူက အဲဒီလက်နက်ကို ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ။”
ပရိသတ်များမှာ အံ့ဩတကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။ ဤမျိုးစုံသော လောကကြီးတွင် ပုံစံပြောင်းနိုင်သည့် လက်နက်များ ရှိတတ်သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ အလွန်ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးမားလှသည်။ သို့သော်လည်း သာမန်ဇာတ်ကြောင်းပြောသူ (Teller) သာဖြစ်သေးသည့် ယူဟွန်းမှာ ထိုကဲ့သို့သော လက်နက်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ဝိညာဉ်များမှာ အံ့ဩရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။
“တစ်ယောက်ယောက်ဆီကနေ အထောက်အပံ့များ ရထားတာလား။”
“ဟင်။”
“မင်းလည်း သိတဲ့အတိုင်းပဲလေ၊ အီဒင် နဲ့ ပန်ဒီမိုနီယမ် နှစ်ခုစလုံးက သူ့ရဲ့ စာကြည့်တိုက်ကို စိတ်ဝင်စားနေကြတယ်လို့ ကြားမိတယ်။”
“ဟင်၊ တကယ်လား။”
“ငါလည်း ကိုယ်တိုင်မမြင်ဖူးတော့ သေချာတော့ မပြောတတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကောလာဟလတွေတော့ ကြားတယ်။ ဒီ့အပြင် ဒိပ်ဒတ်ခ် (Deep Dark) နဲ့ မိုက်ကယ် (Michael) တို့တောင် အဲဒီကို ရောက်လာခဲ့ကြတယ်တဲ့။”
ပရိသတ်နေရာတွင် စုရုံးနေသည့် ဝိညာဉ် အရေအတွက်မှာ ၃,၀၀၀ ကျော်သွားပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ယူဟွန်း၏ စာကြည့်တိုက် လက်ခံနိုင်သည့် အမြင့်ဆုံး ပရိသတ်အရေအတွက်ထက်ပင် များပြားနေသည်။ သူတို့သည် ကြာမြင့်မှ တစ်ခါဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဤရှားပါး တိုက်ခိုက်မှုအား စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။ ယူဟွန်းအကြောင်း ကောလာဟလအနည်းငယ်သာ ကြားဖူးသော်လည်း သူ့စာကြည့်တိုက်ကို ကိုယ်တိုင် မစစ်ဆေးရသေးသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအထဲတွင် ယူဟွန်း၏ စာကြည့်တိုက်အကြောင်း သတင်းများမှာ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။
‘ပရိသတ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ မှော်စွမ်းအားမျိုး ရှိနေတာပဲ။’
ထိုမြင်ကွင်းကို တစ်စောင်းကြည့်နေသည့် ဆာတန် (Satan) က လက်ပိုက်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ယူဟွန်း၏ တန်ဖိုးကို စောစီးစွာ သတိပြုမိပြီး အမှတ်အသားပြုရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ယူဟွန်း၏ ပြတ်သားသည့် ငြင်းပယ်မှုကြောင့် ပျက်ပြားခဲ့ရသည်။ အလွန်ပင် နှမြောစရာကောင်းလှသည်။ သူကိုယ်တိုင်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း အီဒင် ၏ အာရုံစိုက်မှုကိုပင် ရရှိသွားခဲ့သည်။
‘သူက တကယ့်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ဇာတ်ကြောင်းပြောသူပဲ။’
သူ့ကို တစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်ရန် လောဘမတက်နိုင်တော့သော်လည်း ထိုအချက်က ဆာတန်ကို ပိုမိုတက်ကြွလာစေသည်။ သူသည် အကျင့်ပျက်ခြစားမှုကို ကိုယ်စားပြုသည့် ဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး ထိုအရာမှာ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ဝါသနာပင် ဖြစ်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ ဒိပ်ဒတ်ခ် (Deep Dark) ဆိုတာကရော? ငါ့အကြောင်း ပြောနေတာများလား။’
ဆာတန်သည် ဝိညာဉ်များကြားတွင် သူ့နာမည်ပြောင်မှာ အဘယ်ကြောင့် ရေပန်းစားနေရသနည်းဟု တွေးမိရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
***
‘သောက်ကျိုးနည်း! ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ!’
ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ တွန့်လိမ်နေသော မျက်နှာမှာ ပြေလျော့မသွားပေ။ သူ့အတွက် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုမှာ သူ့ဆီသို့ ဦးတည်လာနေသည့် လှံဖျားကို အသည်းအသန် ရှောင်ရှားရန်သာ ဖြစ်သည်။ သူသည် နဖူးတွင် ခံစားလိုက်ရသည့် အနည်းငယ်သော နာကျင်မှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွားပြီး ဓားဖြင့် ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း လှံဖျားမှာ လေထဲတွင် လမ်းကြောင်းကို ချောမွေ့စွာ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူ၏ ပေါင်ကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
ဖျတ်!
သူ အနည်းငယ် တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ပြီးပြည့်စုံအောင် မရှောင်နိုင်ခဲ့ဘဲ ပေါင်တွင် ဒဏ်ရာ ရရှိသွားသည်။ ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းစွာဖြင့် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။
‘ဓားက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်မြန်မြန် လှံဖြစ်သွားတာလဲ။ ပြီးတော့ ဒါ ဘယ်လို လှံနည်းစနစ်မျိုးလဲ။’
ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် ယူဟွန်းတွင် ဓားပါရှိသဖြင့် ဓားသမားတစ်ယောက်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် လှံနည်းစနစ်များကို လွတ်လပ်စွာ အသုံးပြုနေသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ အယူအဆကို ပြောင်းလဲလိုက်ရသည်။
‘ပုံစံပြောင်းနိုင်တဲ့ လက်နက်ကိုပဲ ထားတော့၊ ဓားသမားအယောင်ဆောင်ပြီး ငါ့ကို အမှတ်မထင် ဖြစ်အောင် လုပ်ရတာ။ ဒီကောင်၊ ဇာတ်ကြောင်းပြောသူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဒီလောက်ထိ မောက်မာနေရတာလား။’
ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် နီရဲလာသည်။ ယူဟွန်းသည် သူ့ကို လှည့်စားပြီး အထင်သေးခဲ့သည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်မိသဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုသည့် စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သို့သော်လည်း ယူဟွန်း၏ အနည်းငယ်က တိုက်ခိုက်မှုမှာ ပြင်းထန်လှသဖြင့် မဆင်မခြင် ဝင်တိုက်၍ မဖြစ်ပေ။
‘ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ လှံတိုက်ကွက် အကွာအဝေးကို ငါ သိသွားပြီ။ ပြီးတော့ သူ ဘယ်လို တိုက်ခိုက်တတ်တယ်ဆိုတာကိုလည်း သိသွားပြီ။’
တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ ပြိုင်ဘက်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန် ဖြစ်သည်။ ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် လုပ်ကြံတိုက်ခိုက်မှုတွင် အာရုံစိုက်ခဲ့သော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေး၏ အခြားကဏ္ဍများကို လျစ်လျူမရှုခဲ့ပေ။ ထိုအရာမှာ အဆင့်နိမ့်သူများသာ ပြုလုပ်သည့် အရာဖြစ်သည်။ သူကတော့ သူ့ကိုယ်သူ အဆင့်မြင့်သူတစ်ယောက်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ သူသည် ကြီးမားသည့် ဌာနတစ်ခု၏ ကျောထောက်နောက်ခံဖြင့် တိတ်တဆိတ် ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး ယခုမှသာ ထွန်းတောက်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤအခွင့်အရေးကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် မယူလိုပေ။
‘ဟုတ်ပြီ။ မင်းလည်း သာမန် ဇာတ်ကြောင်းပြောသူ မဟုတ်ဘူးပေါ့။ ဒါဆိုရင် မင်းလည်း ဒါကို အလေးအနက်ထားဖို့ ကောင်းလိမ့်မယ်။’
ယူဟွန်းသည် ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ အတွေးများကို မသိရှိဘဲ လှံကို လျော့ရဲရဲ ကိုင်ထားရင်း နောက်တစ်ကွက်အတွက် ပြင်ဆင်နေသည်။ သူ၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်မှာ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လှံကို ကိုင်ထားသည့် လက်ျာလက်မှာ နောက်သို့ ဆွဲလိုက်သည်။ ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် ထိုအရာမှာ ထိုးစိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိသွားပြီး လိုက်လျောညီထွေ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
‘အမိုက်သား။ အဲဒီအကွာအဝေးကနေ ငါ့ကို ထိနိုင်မယ် ထင်နေတာလား။’
ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် ယူဟွန်း၏ လှံဖျား မမီနိုင်သည့် နေရာတွင် ရပ်နေသည်။ သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး လှံဖြင့် ထိုးစိုက်လျှင်ပင် သူ့ကို ထိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း သူသည် လှံဖြင့် ထိုးစိုက်ရန် ကြိုးစားနေသည်မှာ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး အာရုံမှာ အားနည်းနေကြောင်း ပြသနေသည်။
‘သူက တိုက်ခိုက်ရေး ဇာတ်ကြောင်းပြောသူဖြစ်နေရင်တောင် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ မရှိသေးတဲ့ လူသစ်လေးပါပဲ။’
သူသည် လှံအောက်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး သူ၏ ဓားမြောင်နှစ်ချောင်းဖြင့် ယူဟွန်း၏ ပေါင်ကို ထိုးစိုက်ရန် ကြံစည်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ယူဟွန်း၏ လှံမှာ ရှေ့သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
ဘန်း!
လှံဖျားသည် လေထုကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး နေရာလပ်ကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်မြန်ဆန်ပြီး ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြူခိုးများမှာ လှည့်ပတ်သွားပြီး လိုဏ်ခေါင်းသဖွယ် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပွင့်သွားသည်။ ယူဟွန်းသည် ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကို ရည်ရွယ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် နောက်သို့ ဆုတ်ဟန်ဆောင်ပြီးမှ တုံ့ပြန်မှုအားဖြင့် ရှေ့သို့ ချက်ချင်း တွန်းပို့လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
‘ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ အကွာအဝေးက ဒီနေရာကို မမီပါဘူး…’
ဖတ်!
“အား!”
ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် ပခုံးတွင် ပူခနဲ ခံစားလိုက်ရပြီး နာကျင်မှုနှင့်အတူ အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ယူဟွန်း၏ လှံဖျားမှာ သူ၏ ဘယ်ဘက်ပခုံးကို တည့်တည့်ပင် ထိုးစိုက်မိသွားသည်။ ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အမြန်ပင် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။
“အာ! ဘယ်လို၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။”
သူ၏ သာမန်အဝတ်အစားအောက်တွင် ဝတ်ဆင်ထားသည့် အထူးသံချပ်ကာမှာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပေါက်ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် ဒဏ်ရာကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဒဏ်ရာရရှိသွားသည်ဆိုသည့် အချက်မှာ ပို၍ အရေးကြီးသည်။
“မင်းက မျက်လုံးကို လှည့်ပတ်ပြီး ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ခန့်မှန်းဖို့ ကြိုးစားနေပုံပဲ။”
ယူဟွန်းသည် ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ အတွေးများကို ဖတ်လိုက်သည်။ သူသည် လှံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့် အဖြူရောင်ကြာပန်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လည်ပတ်လိုက်သည်။ လေကို ဖြတ်သန်းသွားသည့် အဖြူရောင်ကြာပန်းမှာ လည်ပတ်တိုင်း လိုသလို အရှည်ပြောင်းလဲသွားသည်။
“ဒီအချက်ကို မမျှော်လင့်ထားဘူးလား။”
ပုံစံသာမက အရှည်ကိုပါ ပြောင်းလဲနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုတာလား။
“အာ။ မင်းက တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်တာပဲ…”
“အတွင်းထဲမှာ ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ဝတ်ဆင်ပြီး ကိုယ့်အတွက် အသာစီးရမယ့် အကွက်တွေကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ မင်းကတော့ အဲဒီစကားကို ပြောပိုင်ခွင့် မရှိဘူးလေ။ ကိုယ့်ရဲ့ အရည်အချင်း မရှိတာကိုပဲ အပြစ်တင်စမ်းပါ။ ငါ့ကို မဟုတ်ဘူး။”
“ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း!”
ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် မြေပြင်ကို ကန်ပြီး ယူဟွန်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။
‘လှံက ရှည်သွားတယ်ဆိုရင် ငါက အနီးကပ်ပဲ ဝင်တိုက်ရမှာပေါ့!’
လှံတွင် ရှည်လျားသည့် တိုက်ခိုက်ရေး အကွာအဝေး ရှိသော်လည်း အနီးကပ် တိုက်ပွဲတွင် အသုံးပြုရန် ခက်ခဲသည်။ တုတ်တစ်ချောင်းကဲ့သို့ ရမ်းခတ်ရန် နည်းလမ်းရှိသော်လည်း သူ၏ လက်နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ဓားမြောင်များ ရှိနေသည်။ ဘယ်သူက အသာစီးရမည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။
‘မင်းကို နာကျင်အောင် လုပ်ပြီးမှ သတ်ပစ်မယ်!’
ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ ဓားမြောင်မှာ ယူဟွန်း၏ ပေါ်နေသည့် ပေါင်ကို လျင်မြန်စွာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြုလုပ်သည့် တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်သည်။ ဓားမြောင်မှာ ယူဟွန်း၏ ပေါင်ကို မထိမီ တစ်စုံတစ်ခုနှင့် ထိမိပြီး လွင့်ထွက်သွားသည်။
ထပ်!
“အာ!”
ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ ဓားမြောင်မှာ လွင့်ထွက်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ လက်သီးဖြင့် ထိမှန်လိုက်သည့် အရှိန်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူသည် နှာခေါင်းမှ သွေးများ စီးကျလာသည်ကို သုတ်လိုက်ရင်း ထိုအရာမှာ ဘာဖြစ်သည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဒိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
‘ဒိုင်းလား? ဒိုင်းတစ်ခုလား?’
သူက ဒိုင်းကို ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ။ ပို၍ ထူးဆန်းသည်မှာ ယူဟွန်း၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည့် လှံမှာလည်း တစ်နေရာရာတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
‘လက်နက် ပြောင်းတာလား?’
လက်နက်တွေကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲအသုံးပြုနိုင်တဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုမျိုးအကြောင်း သူ ကြားဖူးသည်။
ဒါမျိုးများ ဖြစ်နေမလား။
သို့သော် ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် မျက်နှာပျက်သွားရသည်။
ဒိုင်းသည် ပုံစံပြောင်းသွားပြီး သူ့ကို ထိုးစိုက်ရန် လှံအဖြစ် ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
“ဘာ… ဘာ!”
သူသည် ကိုယ်ကို နောက်သို့ အသည်းအသန် ပစ်ချလိုက်သော်လည်း ပန်ဒီမိုနီယမ် က ၎င်းကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းပြီး သဘာဝကျကျ လိုက်ပါတိုက်ခိုက်သည်။
ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် သူ၏ ဓားမြောင်များကို မြင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အားကုန်ကန်ထုတ်လိုက်သည်။
ဓားသွားပေါ်ရှိ အနီရောင်စွမ်းအင်မှာ လေထဲတွင် မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ဖော်လိုက်ပြီး ပန်ဒီမိုနီယမ် ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
တင်း! တင်း! တင်း!
လှံမှ ပြောင်းလဲလာသော ဓားသည် ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
အံ့ဩစရာမှာ ၎င်းဖြင့် မပြီးဆုံးသေးပေ။
ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် သူ၏ဓားကို အပေါ်မှအောက်သို့ ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် ဓားမြောင်နှစ်ချောင်းကို လက်ဝါးကပ်တိုင်ပုံစံ လုပ်ပြီး ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဒူးများ ပျော့ခွေသွားရသည်။
‘ဒါ… ဒါ ဘယ်လောက်တောင် လေးလံတာလဲ!’
အလေးချိန်ကြောင့်သာ မဟုတ်ပေ။
အောက်သို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော ဓားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တူအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ဓားမြောင်များကို အားပြင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။
ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ် ယိုင်နဲ့သွားသည်။
ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် တူကို ချက်ချင်းပြန်ရုပ်သိမ်းပြီး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြီးမားသော လှံရှည်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ခလွမ်!
ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လှံရှည်နှင့် တိုက်မိပြီး ဘိုးလင်းပင်ကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။
သို့သော် လွင့်ထွက်သွားသော သူ၏ကိုယ်ကို ကြာပွတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့် အဖြူရောင်ကြာပန်းက ဖမ်းဆွဲပြီး သူ့ဆီသို့ ပြန်ဆွဲယူလိုက်သည်။
ဆွဲယူခံလိုက်ရသည့် ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ ဒူးတိုက်ချက်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
ပွဲကြည့်စင်မှ ကြည့်ရှုနေသော နတ်ဝိဇ္ဇာများမှာ အံ့ဩစွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီလောက် လွတ်လပ်စွာ ပုံစံပြောင်းနိုင်တဲ့ လက်နက်မျိုးပါလား!”
“မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါထက် ဒီပုံစံအားလုံးကို သူ ဘယ်လိုများ ထိန်းချုပ်နေတာလဲ။”
“သူက တကယ်ပဲ ဇာတ်ကြောင်းပြောသူ ဟုတ်ရဲ့လား။”
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် ပန်ဒီမိုနီယမ် အကြောင်း သိရှိသူ နတ်ဝိဇ္ဇာများမှာ လက်မြှောက်ကာ အားပေးလိုက်ကြသည်။
“ဒါပေါ့! ငါ သိသားပဲ!”
“ဓားသမားက ကောင်းပေမယ့် ငါတို့ စာကြည့်တိုက်မှူးက အကောင်းဆုံးပဲ!”
“ဇာတ်ကြောင်းပြောသူတွေကို ဘယ်တော့မှ အထင်မသေးနဲ့တော့!”
စောင့်ဆိုင်းခန်းမှ ကြည့်နေသည့် ပန်ဒီမိုနီယမ် မှာမူ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိအောင် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။
“ဟင်? ဟင်?”
သူမ၏ စိုးရိမ်စိတ်မှာ လက်တွေ့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
တစ်ဖက်မှ စေလွှတ်လိုက်သည့် စုဆောင်းသူ ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ သူမကို စိုးရိမ်စေလောက်အောင်ပင် ခြိမ်းခြောက်မှုရှိနေသည်။
သို့သော် ပန်ဒီမိုနီယမ် နှင့် တိုက်မိလိုက်သည့်အချိန်မှစ၍ သူမ၏ စိုးရိမ်စိတ်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
သူမ မှားယွင်းခဲ့သည့်အတွက် အပြစ်ရှိစိတ် ခံစားသင့်သော်လည်း ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် ထိုအကြောင်းကိုပင် မတွေးနိုင်တော့ပေ။
၎င်းမှာ ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ တိုက်ခိုက်ပုံကြောင့် ဖြစ်သည်။
လွတ်လပ်စွာ ပြောင်းလဲပြီး ခန့်မှန်းရခက်စွာ တိုက်ခိုက်နေသော အဖြူရောင်ကြာပန်းမှာ အကတစ်ခုကဲ့သို့ တောက်ပနေသလို ဓားသမားတစ်ယောက်၏ အိပ်မက်ကဲ့သို့လည်း လက်တွေ့ကျလှသည်။
သူမသည် စိတ်အာရုံလွင့်ပါးသွားပြီး သူ၏ တိုက်ပွဲမှ အကြည့်မခွာနိုင်တော့ပေ။
“အား! ကျိန်ဆဲစရာပဲ!”
မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချခံလိုက်ရသော ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ထိုင်နေရာမှ ထလိုက်သည်။
သူ၏ ပခုံးများမှာ အသက်ရှူရခက်သဖြင့် တုန်ရီနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖုန်မှုန့်များနှင့် ဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
သို့သော် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာအပေါ် ရရှိလိုက်သော ဒဏ်ရာမှာ ပို၍ပင် ကြီးမားလှသည်။
-ဟင်? ဟင်? ပန်ဒီမိုနီယမ်။ မင်း အခု ဘာလုပ်နေတာလဲ။
“ဟေ့၊ ဟေ့! မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ!”
ပွဲပြင်ပမှ အော်ဟစ်လိုက်သော ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ အသံနှင့်အတူ ပွဲကို ကြည့်နေသည့် ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ သံသယဖြစ်ဖွယ် အသံများမှာ သူ့နောက်ကျောကို ရိုက်ခတ်သွားသည်။
ပန်ဒီမိုနီယမ် ကတော့ ထားပါတော့၊ ပန်ဒီမိုနီယမ် ကိုယ်တိုင်ကလည်း ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေမှန်း နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။
“ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း! ငါ့ဘာသာ ငါ ဖြေရှင်းမယ်!”
ပန်ဒီမိုနီယမ် မှာ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရန်သာ ရွေးချယ်စရာ ရှိတော့သည်။
သူ၏ နင်းချေခံလိုက်ရသော ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်ရယူရန်အတွက် သူ့ရှေ့က ပန်ဒီမိုနီယမ် ကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် အနိုင်ယူရမည် ဖြစ်သည်။
ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ ခိုင်မာသော ဆန္ဒကို ခံစားမိလိုက်ပြီး အဖြူရောင်ကြာပန်းကို ဓားအဖြစ် ပြန်ပြောင်းရင်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
“ဘာလဲ။ နောက်ဆုံးတော့ အလေးအနက် ထားတော့မလို့လား။”
“…မင်း ငါ့ကို ဒီလောက်အထိ တွန်းပို့နိုင်တာ ချီးကျူးသင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း အရမ်းပေါ့ဆသွားပြီ။ အခွင့်အရေးရှိတုန်းက ငါ့ကို အဆုံးသတ်လိုက်သင့်တာ။”
ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ အရေပြားမှာ နီရဲလာသည်။
ဓားမြောင်ကို ကိုင်ထားသည့် သူ၏ လက်မောင်းကြွက်သားများမှာ ပိုးကောင်များကဲ့သို့ တုန်ရီနေပြီး အရေပြားပေါ်တွင် သွေးကဲ့သို့ နီရဲသော စာလုံးများ ပေါ်လာသည်။
မန်နေဂျာအခန်းမှ ကြည့်ရှုနေသော ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားသည်။
‘ဟွန်း။ သူက ဒီနေရာမှာပဲ သူ့ရဲ့ စရိုက်ကို အပြည့်အဝ ဖွင့်ထုတ်လိုက်တာပဲ။ သာမန် ဇာတ်ကြောင်းပြောသူတစ်ယောက်ကို ဒီလောက်ထိ လုပ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ ဒီလိုလုပ်လိုက်ပြီဆိုမှတော့ ပြီးဆုံးသွားပြီပဲ။’
ဟုတ်ပေသည်၊ ပန်ဒီမိုနီယမ် ကို ထိုသို့ ဖြစ်လာအောင် ဖန်တီးခဲ့သူမှာ သူပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် ဌာန၏ ကျောထောက်နောက်ခံဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည့် ဇာတ်လမ်းများကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး အမှတ်များကို ဘယ်လိုအသုံးပြုရမည်ကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။
သူသည် သူ့ကို လျှို့ဝှက်လက်နက်အဖြစ် မွေးထုတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူ၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို ပြန်မပေးဆပ်နိုင်ပါက ပြဿနာရှိပေလိမ့်မည်။
“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ လေထုက မကောင်းတော့ဘူး။”
“ဓားမြောင်ကိုင်ထားတဲ့ ဟိုကောင်။ သူ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံနေတာလဲ။”
ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ ကြွက်သားများမှ တကျွီကျွီ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ [ဇာတ်လမ်း၏ စွမ်းအား] ကို အလွန်အကျွံ သုံးစွဲနေခြင်းကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဝန်ပိနေသည်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသော်လည်း သူသည် ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးနေမိသည်။
“မင်းကို အခုတော့ အလွတ်မပေးတော့ဘူး!”
ခလွမ်!
ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် မြေပြင်ကို ကန်လိုက်ရာ လမ်းခင်းကျောက်တုံးများမှာ ကြေမွပြီး လွင့်စင်သွားသည်။
မကြာမီပင် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ဝါးတားတား ဖြစ်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ထို့နောက် အနီရောင် အရိပ်များမှာ လေထဲတွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ခြေရာခံနေသည်။
ပန်ဒီမိုနီယမ် ပတ်လည်တွင် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အနီရောင်မျဉ်းများ ဆွဲသားထားသည်။
၎င်းတို့အားလုံးမှာ ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ ခြေရာများပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းကို မြင်လိုက်ရသော နတ်ဝိဇ္ဇာများမှာ အံ့ဩသွားကြသည်။
ဒီလောက်မြန်နှုန်းနဲ့ လှုပ်ရှားနိုင်တဲ့ စုဆောင်းသူက ဘယ်လိုလုပ် အခုထိ နာမည်မကြီးဘဲ နေနိုင်ရတာလဲ။
သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် နောက်ထပ် အတွေးတစ်ခုလည်း ပေါ်လာသည်။
ဒီနေရာမှာ ကြယ်ပွင့်သစ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့မလား။
“ဟားဟားဟား! မင်း ငါ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကိုတောင် လိုက်နိုင်လို့လား? အခုတော့ နောင်တရဖို့ နောက်ကျသွားပြီ!”
ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှသော သူ့ကို မျက်စိဖြင့် မလိုက်နိုင်သော်လည်း ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါပြီ။”
ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ပြီး လည်ပင်းကို ရည်ရွယ်ထားသော ဓားမြောင်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပန်ဒီမိုနီယမ် ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အားဖြင့် ပစ်ချလိုက်သည်။
တပ်!
“အွတ်!”
ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် နောက်ကျောတွင် ခံစားလိုက်ရသည့် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် အသက်ရှူမှားသွားသော်လည်း သူ ဘာကြောင့် ဒီလိုမျိုး လဲကျနေရသလဲဆိုတာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။
“ဒီလောက် ပျင်းစရာကောင်းမယ်မှန်း သိရင် စောစောကတည်းက အဆုံးသတ်လိုက်မှာ။”
ပန်ဒီမိုနီယမ် သည် ဤအခြေအနေကို အလွန်ပျင်းစရာကောင်းသည်ဟု ထင်မှတ်နေသည့် ပုံစံဖြင့် ငြိမ်သက်သောအသံဖြင့် ပန်ဒီမိုနီယမ် ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။