ကန်းဟယ်ရင် သည် စောင့်ဆိုင်းခန်းထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေရင်း သူမရှေ့ရှိ မော်နီတာပေါ်တွင် ပြသနေသော ကိုလော့ဆီယမ် မြင်ကွင်းကို အာရုံစိုက် ကြည့်ရှုနေသည်။
အထက်ရှိ ကြီးမားသော စင်မြင့်ပေါ်သို့ ယူဟွန်းနှင့် သူ့ပြိုင်ဘက်တို့ တက်ရောက်လာသည်နှင့် မြင်ကွင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း သူမ စိုးရိမ်စိတ်ဝင်လာကာ ခြေထောက်များကို လှုပ်ရမ်းနေမိသည်။
‘ငါသွားခဲ့သင့်တာ။ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ ထွက်သွားခဲ့သင့်တာ။’
သူမကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်မှာ သူမကိုယ်တိုင် ထိုနေရာတွင် ရပ်တည်နိုင်စွမ်း မရှိခြင်းကြောင့်ပင်။ ထို့ပြင် သူမအတွက် ကျေးဇူးရှင်ကဲ့သို့ဖြစ်သော ယူဟွန်းက သူမအစား ထိုနေရာသို့ ထွက်သွားခဲ့ရခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။
‘ယူဟွန်းသာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင်၊ ဒါဆိုရင် ငါက…’
ထိုအတွေးကြောင့် သူမ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားသည်။
သို့သော်လည်း ကန်းဟယ်ရင် သည် ယူဟွန်းကို တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူမက သူမကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်မည်ဟု ကမ်းလှမ်းခဲ့သော်လည်း ယူဟွန်းက ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် ခဏက စောင့်ဆိုင်းခန်းထဲတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်ပြောင်းတွေးလိုက်သည်။
“ဘာလို့ မလုပ်နိုင်ရမှာလဲ! ယူဟွန်း၊ မင်း အဲဒီကို သွားစရာ မလိုပါဘူး!”
သူမသည် ထိုသို့ အသံမြှင့်ပြောခဲ့မိသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် သူမ ဘယ်တော့မှ လုပ်မည့် အပြုအမူမျိုး မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယူဟွန်းက သူမကို မရွေးချယ်ခဲ့သည့်အတွက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိတ်လန့်မှုနှင့် စိုးရိမ်စိတ်တို့ကြောင့် သူမ စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယူဟွန်းက စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ကန်းဟယ်ရင် ကို ညင်သာစွာ ပြန်လည်နှစ်သိမ့်ပေးခဲ့သည်။
“ဟယ်ရင်။ ဒီတိုက်ပွဲက ငါ့တိုက်ပွဲပဲ။ မင်းကို ဒီကိစ္စထဲမှာ မလိုအပ်ဘဲ ဆွဲထည့်မနေချင်ဘူး။”
“ငါ… ငါက မင်းရဲ့ ကလပ်တာလေ! တယ်လာတစ်ယောက်အတွက် ကိုယ်စားတိုက်ပေးရမယ့် ကလပ်တာတစ်ယောက်လေ! ငါ၊ ငါပဲ ထွက်သွားသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား!”
“သာမန် တယ်လာတွေအတွက်ဆိုရင်တော့ ဟုတ်မှာပေါ့။ သူတို့က တိုက်ခိုက်လေ့ မရှိကြဘူးလေ။”
သို့သော် ယူဟွန်းက ကွဲပြားသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ပိုင် ခွန်အားဖြင့် တိုက်ခိုက်မည်ဟု ကတိပြုထားသူ ဖြစ်သည်။
“အဓိကကတော့ ဒီနေရာမှာ ငါ့ကိုယ်ငါ သက်သေပြဖို့ လိုတယ်။ ငါက တခြားသူနောက်ကို လိုက်နေရုံသက်သက် မဟုတ်ဘူး၊ ငါကိုယ်တိုင်လည်း တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်ဆိုတာကိုပေါ့။ ငါ့တန်ဖိုးနဲ့ အရည်အချင်းကို ငါပြသရမယ်။”
“အဲဒါ… အဲဒါက… မင်း အဲဒီလောက်ထိ လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။”
ယူဟွန်း၏ ပြတ်သားသော ဆန္ဒကို ခံစားမိရင်း ကန်းဟယ်ရင် က ပြောလိုက်သည်။ သာမန်အချိန်သာဆိုလျှင် သူမသည် ယူဟွန်း၏ စကားကို ယုံကြည်ပြီး သူ့သဘောအတိုင်း ထားလိုက်မိမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ ရှေ့ကတည်းက ခံစားနေရသော စိုးရိမ်စိတ်များကြောင့် ထင်သလောက် မလွယ်ကူခဲ့ပေ။
တကယ်လို့သာ သူမ ဘာကြောင့် ဒီလိုခံစားနေရသလဲဟု မေးလာလျှင် သူမ ဖြေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ ယုတ္တိဗေဒနှင့် ဆိုင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အာရုံခံစားမှု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ‘ကိုယ့်အာရုံကိုပဲ မျက်စိစုံမှိတ် ယုံကြည်တာ မှန်ရဲ့လား’ ဟူသော မေးခွန်းသည်လည်း ဤအချိန်တွင် ကန်းဟယ်ရင် အတွက် အကျုံးမဝင်ပေ။ ၎င်းမှာ မွေးရာပါ အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော စိုးရိမ်စိတ်မျိုးသာ ဖြစ်သည်။
သူမ၏ အပြုအမူမှာ အိပ်မက်ဆိုးမက်ပြီး မိဘလက်ကို မလွှတ်တမ်း ဆုပ်ကိုင်ထားသော ကလေးငယ်နှင့် တူနေသည်။ မည်သည့် ယုတ္တိရှိသော အကြောင်းပြချက် သို့မဟုတ် တိုက်တွန်းချက်ကမျှ ဤနေရာတွင် အလုပ်ဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ကန်းဟယ်ရင် သည် ယူဟွန်းကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တားဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
“ဒါပေမဲ့၊ အဲဒီသဘောထားကြောင့်ပဲလေ။”
“…!”
သူမသည် ယူဟွန်း၏ စကားကြောင့် စကားလုံးများ ဆွံ့အသွားသည်။ မျက်နှာဖြူဖျော့လျက် ပြန်ပြောစရာစကားမဲ့နေသော ကန်းဟယ်ရင် ကို ကြည့်ရင်း ယူဟွန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
“ဟယ်ရင်၊ မင်းကို ငါသိတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလို့ ထင်လဲ? မင်း စိုးရိမ်နေမှန်း ငါသိတာပေါ့။”
“ငါ… ငါ…”
“ဟုတ်တယ်။ မင်း ငါ့ကို စိုးရိမ်လို့ ပြောတာဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ အဲဒီအပိုင်းကို ငါကျေးဇူးတင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ မင်း ငါ့ကို မယုံကြည်ဘူး။ ဒီတိုက်ပွဲမှာ သူတို့ကို ငါနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ မင်းထင်နေတာ မဟုတ်လား? အဲဒါကြောင့် မင်း ဒီလိုဖြစ်နေတာ မဟုတ်လား။”
“…”
ကန်းဟယ်ရင် သည် ပါးစပ် ဆယ်ပေါက်ရှိလျှင်ပင် ပြန်ပြောစရာ စကားလုံး မရှိတော့ပေ။
‘ဟုတ်တယ်၊ မှန်တယ်။ ငါ… ယူဟွန်းကို မယုံကြည်ခဲ့ဘူး။’
ဘာကြောင့်များ သူမ စိုးရိမ်စိတ်ဝင်နေရသနည်း။ အကြောင်းမှာ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ယူဟွန်းအပေါ် အနည်းငယ် မယုံကြည်မှု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည့်အခါ ကန်းဟယ်ရင် သည် သည်းမခံနိုင်လောက်အောင်ပင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက သူမကို ယုံကြည်သော်လည်း သူမကမူ သူ့ကို မယုံကြည်ခဲ့ပေ။
လောကကြီးတွင် ဤမျှလောက် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော လုပ်ရပ်မျိုး ရှိနိုင်ပါဦးမလား။ သူမသည် သူ့ကို အဖိုးတန်သူတစ်ယောက်၊ သူမအတွက်ဆို အသက်ပေးမည့် ကျေးဇူးရှင်တစ်ယောက်ဟု သတ်မှတ်ထားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ သူမ၏ လုပ်ရပ်များမှာ ယူဟွန်းကို သူမ၏ ပုံစံခွက်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ထည့်သွင်းနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မုန်းတီးစိတ်ဖြင့် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။ ထိုအခါ သူမ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ နွေးထွေးသော အထိအတွေ့တစ်ခု ကျရောက်လာသည်။
“စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ ငါက မင်းထင်သလောက် မအားနည်းပါဘူး။”
ယူဟွန်း၏ နူးညံ့သော လက်ဖဝါးက သူမဆံပင်များကို ပွတ်သပ်ပေးသည်။ နွေဦးလေပြေကဲ့သို့ နွေးထွေးလှသဖြင့် သူမခေါင်းမှာ ယားယံသွားသည်။
“ဒါကြောင့် ငါ သေချာပြသပေးမယ်။ အခု မင်းခံစားနေရတဲ့ စိုးရိမ်စိတ်တွေက အလကားသက်သက်ပဲဆိုတာကိုပေါ့။ ငါ့ကို အဝေးကနေကြည့်ပြီး ဘာမှမဟုတ်သလို လှောင်ပြောင်နေတဲ့သူတွေကို သူတို့မှားနေတယ်ဆိုတာကိုပေါ့။ အဲဒါကိုပဲ ငါသက်သေပြချင်တာ။”
၎င်းမှာ ယူဟွန်းက သီအိုဒိုလန့် ရွှံ့နွံထဲတွင် ဟန်ယုန်ဝန်ကို ပြောခဲ့သည့် စကားများနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့ မသိလျှင် ပြသလိုက်ပါ။ ငါက ဘယ်လိုလူလဲဆိုတာ သူတို့ကို ပြသပြီး၊ ငါ့ပုံရိပ်ကို သူတို့စိတ်ထဲမှာ စွဲထင်သွားအောင် လုပ်လိုက်ပါ။
သူမသည် ယူဟွန်း၏ စကားကို နားထောင်ရင်း ခေါင်းညိတ်ရုံမှလွဲ၍ တခြားမလုပ်နိုင်တော့ပေ။ ထိုသို့ဖြင့် ဤအချိန်ထိ ရောက်လာခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ရင်ထဲကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုပ်ခါနေသော စိုးရိမ်စိတ်မှာမူ လွယ်လွယ်နှင့် ငြိမ်ကျမသွားခဲ့ပေ။
ထို့နောက် ကလပ်တာ ယူဟွန်း ရင်ဆိုင်ရမည့် ပြိုင်ဘက်က နာရီစင်နှင့်အတူ လန်ဒန်မြို့ပြ မြင်ကွင်းထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အချိန်တွင် သူမ၏ အတွေးများမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားသည်။
‘ဖုံးကွယ်ခြင်းလား…? ငါ သူ့ကို မမြင်ရဘူး။’
သူက ရိုးရိုး အနီးကပ်တိုက်ခိုက်သူ မဟုတ်ဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ရောယှက်ကာ ပြိုင်ဘက်ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်တတ်သည့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူမျိုးလား။ ပြီးတော့ သူက အဲဒီအလုပ်မှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်သည်။ သူမကိုယ်တိုင်ပင် တည့်တည့်ရင်ဆိုင်ရလျှင် အသာစီးရဖို့ မလွယ်ကူပေ။
‘ဒါကတော့… ယူဟွန်း အန္တရာယ်ရှိနေပြီ။’
တိုက်ပွဲဖြစ်ရာ မြေပြင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော နောက်ခံမြင်ကွင်းကပင် ယူဟွန်းအတွက် အဆင်မပြေ ဖြစ်နေသည်။ မြူဆိုင်းနေသော မြို့ပြ၊ နှင့် ထိုမြို့ထဲတွင် လှုပ်ရှားနေသော အမည်းရောင် အရိပ်များ။ အတားအဆီးများစွာ ရှိနေသည့်အတွက် သူက ပြိုင်ဘက်ကို စနစ်တကျ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ ရှေ့ကတည်းက သူမ၏ အဆုတ်ကို ထိုးဆွနေသော စိုးရိမ်စိတ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် လက်တွေ့ ဖြစ်လာတော့သည်။
***
‘ဟင်း။ ကဲ၊ ဘာလုပ်ရမလဲ။’
ကင်ဟန်ဂျွန်းသည် လူအုပ်ကြားထဲတွင် ပုန်းခိုနေရင်း သူ့နေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသော ယူဟွန်းကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူ့ဆီတွင် မည်သည့် တင်းမာမှုမျှ မရှိပေ။
သူ့တွင် တခြားသူများနှင့် မတူသော ထူးခြားသည့် အရည်အချင်းတစ်ခု ရှိပြီး ပင်တာဂရမ် ၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် အံ့ဩဖွယ် အမြန်နှုန်းဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူ့၏ လက်ရှိစွမ်းရည်မှာ နေ့ခင်းကြောင်တောင်တွင်ပင် အဆင့် ၆ ကလပ်တာတစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူ လုပ်ကြံနိုင်လောက်သည်။ ဤကဲ့သို့ မှောင်မိုက်ပြီး ကန့်သတ်ချက်များရှိသော နေရာမျိုးတွင် သူ၏ ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးပွားလာသည်။ သူသာ စိတ်ကူးလျှင် အလယ်အလတ်အဆင့် ကလပ်တာတစ်ယောက်ကိုပင် သတ်ပစ်နိုင်သည်။
ကင်ဟန်ဂျွန်းသည် ယခုအခါ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသည်။
‘သူ့ကို ဘယ်လိုသတ်ရမလဲ။’
သူ ရှုံးလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မတွေးထားပေ။ ဤတိုက်ပွဲသည် သူ့အတွက်သာ ပြင်ဆင်ပေးထားသော စင်မြင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤစင်မြင့်ပေါ်တွင် တတ်နိုင်သမျှ ပျော်ရွှင်စွာ ကစားလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။ ပြီးတော့ သူ့ပြိုင်ဘက်က တယ်လာတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။
‘စစချင်းတော့ ဓားသိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ကို မျှော်လင့်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ တယ်လာဆိုတာလည်း မဆိုးပါဘူး။ မဟုတ်သေးဘူး၊ တယ်လာတစ်ယောက် သေသွားရင် ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာကိုပဲ ငါ ပိုသိချင်တယ်။’
တယ်လာတစ်ယောက်ရဲ့ သွေးက နီနေမလား။ သူတို့ သေခါနီးရင် သာမန်လူတွေလိုပဲ အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်မလား။ ထိုအရာကို တွေးတောမိရုံဖြင့် သူ မခံစားနိုင်လောက်အောင် ပျော်ရွှင်နေမိသည်။
‘ဖြည်းဖြည်းချင်း ကစားပေးမယ်။’
သူသည် မှောင်မိုက်သော နေရာမှနေ၍ ယူဟွန်းကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ အရုပ်ဆိုးစွာ တွန့်ချိုးသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် ထူးခြားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
‘ဟင်?’
ယူဟွန်းက ကင်ဟန်ဂျွန်းရှိနေသော နေရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ကင်ဟန်ဂျွန်းသည် မသိလိုက်ဘဲ တင်းမာသွားသည်။
‘သူ ငါ့ကို သတိထားမိသွားတာလား? ငါ့ကိုလား?’
မဖြစ်နိုင်ပေ။ ကင်ဟန်ဂျွန်းက ၎င်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုသာ ဖြစ်မည်ဟု တွေးကာ သူ့အနေအထားကို ဂရုတစိုက် ပြောင်းရွှေ့လိုက်သည်။ သို့သော် ယူဟွန်း၏ အကြည့်က သူ့ဆီမှ မခွာသွားပေ။
‘ဘာ… ဘာဖြစ်တာလဲ!’
သူ့ကို ရှာတွေ့သွားသည်မှာ တိုက်ဆိုင်မှု မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ တွေးလိုက်သည်နှင့် ကင်ဟန်ဂျွန်းသည် ယခင်က ဘယ်သောအခါမျှ မကြုံဖူးသော ရှုပ်ထွေးမှုမျိုးကို ခံစားလိုက်ရသည်။
‘သူက ငါ့ရဲ့ ဖုံးကွယ်မှုကို မြင်လိုက်တာလား? အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။’
-အခု ဘာလုပ်နေတာလဲ။
ထိုအချိန်တွင် အဂါရယ်၏ အသံက ကင်ဟန်ဂျွန်းထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဒီရာသီရဲ့ တိုက်ပွဲအတွက် လျှောက်ထားသူမှာ ဂျင်ပုန်း ဖြစ်သော်လည်း၊ သူနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားသူမှာမူ သူမပင် ဖြစ်သည်။
“ဘာလဲ။”
-မင်း တော်တော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံပဲ။ မင်းရဲ့ ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းကို မင်းကိုယ်တိုင် ယုံကြည်မှု မရှိဘူးလား။ အို… သနားစရာ။ မင်းအတွက် အဆင်အပြေဆုံးဖြစ်အောင် ကွင်းပြင်ကို ငါကိုယ်တိုင် ဖန်တီးပေးထားတာကို…
“…အဲဒါကို သေသေချာချာ လုပ်ဖို့အတွက် ငါ ဘာမှ ပြောစရာ မလိုပါဘူး။”
သူမကို မမြင်ရသော်လည်း ပင်တာဂရမ် ဟုခေါ်သော ထိုတယ်လာကို သူ အလိုလို ရွံရှာမိသည်။ ထို့အပြင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ စာချုပ်ဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသဖြင့် သူမ၏ စကားကို ငြင်းဆန်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။
‘သောက်ကျိုးနည်း။ သူလုပ်ချင်ရာ သူလုပ်နေတာပဲ။’
တစ်နေ့နေ့ အခွင့်အရေးသာရရင် သူမလည်ပင်းကိုလည်း သူ လိမ်ချိုးပစ်ဦးမည်ဟု တွေးလိုက်ရင်း ဂျင်ပုန်း သည် သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်ထားလျက် ယူဟွန်းဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားသည်။ အစကတည်းက ယူဟွန်း ဒီဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုသာ ဖြစ်မည်ဟု သူ ယူဆထားပြီး၊ သူ့လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်ကာ အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ပစ်ရန် ကြံစည်ထားသည်။
ဂျင်ပုန်း သည် ယူဟွန်း၏ အနီးအနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ခလောက်!
“ဘာ!”
ယူဟွန်းက ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို စုံလင်စွာ ပိတ်ဆို့လိုက်နိုင်သဖြင့် သူ့မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
***
[မင်း တော်တော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံပဲ။]
‘သေချာတာပေါ့။ သူ့အတွက် အဆင်ပြေတဲ့ ကွင်းပြင်မှာတောင် ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းကို သူ သုံးထားတာကိုး။’
တိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်သဖြင့် ဂျင်ပုန်း သည် မြူခိုးများကြားတွင် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ မဆင်မခြင် ချဉ်းကပ်မလာတော့ပေ။
[မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိသွားတာလဲ။]
‘ငါ့မှာ ဒါကို စစ်ဆေးနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းတစ်ခု ရှိလို့လေ။’
ဂျင်ပုန်း ၏ ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းမှာ အမှန်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းသည်။ သာမန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ဟဲရမ်ပင်လျှင် ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက တစ်ခဏချင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး အဖမ်းခံရနိုင်ချေ ရှိသည်။ သို့သော် ကျွန်တော့်အတွက်မူ အံ့ဩစရာ မလိုပေ။ အစကတည်းက သူနှင့် ကျွန်တော်သည် လုံးဝ မကိုက်ညီသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
‘စာဖတ်တဲ့ အရည်အချင်းက ဒီလိုနေရာမှာ အသုံးဝင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။’
ဂျင်ပုန်း ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ပေါ်နေသည့် ငွေရောင်စာအုပ်။ ထိုစာအုပ်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်နှင့် မြူခိုးများကြားမှ သူ့ပုံရိပ်ကို အနည်းငယ် မြင်တွေ့နိုင်သွားသည်။
‘အင်း၊ ဒီလိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတာတော့ ခန့်မှန်းထားသားပဲ။’
ဒါဟာ စာတန်ရဲ့ အာရုံခံစားမှု အနှောင့်အယှက်တွေကိုတောင် ဖောက်ထွင်းနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ သူက ဂျက်ဒီရစ်ပါ (Jack the Ripper) ၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဘယ်လောက်ပဲ ပိုင်ဆိုင်ထားပါစေ၊ သာမန်လူတစ်ယောက်ရဲ့ စာဖတ်ခြင်းစွမ်းရည်ကိုတော့ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။
[အခု ဘာလုပ်မလို့လဲ။ မင်း သူ့ရဲ့ ဖုံးကွယ်မှုကို ဖောက်ထွင်းမြင်နေရပြီဆိုတာ သူ သေချာပေါက် သိသွားလောက်ပြီ။]
“သူ အဲဒီကနေ မလာဘူးဆိုရင်၊ ငါကပဲ ဒီကနေ သွားလိုက်မယ်။”
သူတို့က ကျွန်တော့်ကို အနိုင်ယူဖို့အတွက် အားသာချက်ရှိတဲ့ ကွင်းပြင်ကို ဖန်တီးခဲ့ကြပေမယ့်၊ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ စာဖတ်ခြင်း အရည်အချင်းကြောင့် သူတို့ရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုတွေ အားလုံး အလကား ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီ။ ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်း အသုံးမဝင်တော့လျှင် ဂျင်ပုန်း ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ တစ်ခဏချင်းပင် တစ်ဝက်ကျော် လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်သည်။
“ကဲ၊ စလိုက်ကြစို့။”
သူ ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် လူအုပ်ကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေသော အမည်းရောင် အရိပ်ဆီသို့ ပြေးသွားကာ ဗိုက်လျန် (Baekryeon) ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
***
ခလောက်!
ဂျင်ပုန်း ၏ ခန်းဂျာဓားနှင့် ယူဟွန်း၏ ဗိုက်လျန်တို့ တိုက်မိရာမှ မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယူဟွန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မနည်းကာကွယ်လိုက်ရသော ဂျင်ပုန်း သည် သူ၏ ပုံမှန်အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ မျက်နှာကို တွန့်ချိုးလိုက်သည်။
“ဘယ်လို… ဘယ်လိုလုပ်ပြီး…”
“ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းတစ်ခုတည်းနဲ့ ဘာမဆိုလုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာက တကယ် ရယ်စရာကောင်းတယ်။”
“သောက်တုံးကောင်!”
ယူဟွန်း၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လှောင်ပြောင်စကားကြောင့် ဂျင်ပုန်း သည် အလွန်အကျွံ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူသည် အမြဲတမ်း အနိုင်ရသူဖြစ်ပြီး သားကောင်ကို အမဲလိုက်သည့် အမဲလိုက်သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် တယ်လာတစ်ယောက်ကြောင့် သူ့၏ ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းမှာ အလကားဖြစ်သွားရခြင်းက သူ့မာနကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေခဲ့သည်။
“ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ။ ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းနဲ့ မရရင်လည်း တခြားနည်းလမ်းတွေ ရှိပါသေးတယ်။”
ဂျင်ပုန်း သည် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်စီတွင် ခန်းဂျာဓားတစ်ချောင်းစီကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူသည် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးတွင်သာမက အတွေ့အကြုံလည်း ကြွယ်ဝသူဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဒါဟာ အသက်သေဆုံးသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရမည့်ပွဲဆိုလျှင် သူက ပို၍ အသာစီးရနေသည်။
“မင်းမှာ လျှို့ဝှက်ချက်လေး နည်းနည်းပါရုံနဲ့ ငါ့ကို နိုင်မယ်လို့ မထင်နဲ့!”
ဂျင်ပုန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် အနီရောင် စွမ်းအင်များ စီးဆင်းလာသည်။ အနီးကပ်ကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ သွေးစွန်းနေသော ဂျက်ဒီရစ်ပါ၏ ဇာတ်လမ်းများ ပါဝင်သည့် စာလုံးများ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းက ဂျင်ပုန်း ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးပြီး သူ့မျက်လုံးများကို အနီရောင် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။
ဂျင်ပုန်း သည် ပေါင်တွင် အားစိုက်လိုက်သည့်အချိန်၌ သူရှိနေသည့်နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ယူဟွန်း၏ နောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေကြသော ဝိညာဉ်များက မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားကြသည်။ ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်း ပျက်ပြားသွားသည့် ဂျင်ပုန်း ကြောင့် သူတို့ စိတ်ပျက်နေခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူသည် တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ရာတွင်လည်း မညံ့ကြောင်း သိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပေ၊ သူတို့ ထင်ထားသည်ထက်ပင် ပို၍ မြန်ဆန်ပြီး ပို၍ သန်မာနေသည်။
သို့သော်။
ခလောက်!
ယူဟွန်းသည် ဂျင်ပုန်း ၏ ခန်းဂျာကို ကြိုတင်ကာကွယ်ပြီး နောက်သို့ လှည့်လိုက်နှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။
‘ဘယ်လိုလုပ်ပြီး!’
အများစုသော ကလပ်တာတို့တောင် တုံ့ပြန်ရန် ခက်ခဲသည့် အမြန်နှုန်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို ခဏတာ ပေါက်ကွဲစေသည့် အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်ထိန်းချုပ်ရခက်သဖြင့် ဂျင်ပုန်း ကိုယ်တိုင်ပင် အမှားလုပ်မိနိုင်လောက်သည်။ သို့သော် ယူဟွန်းကမူ သူ့လှုပ်ရှားမှုကို ဖတ်နိုင်ပြီး ဘာမှမဟုတ်သလို တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
“မင်း… မင်းက…”
ဂျင်ပုန်း သည် ဗီဇအရ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီကောင်ဟာ သာမန် တယ်လာတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။
“ဒါပဲလား။”
ယူဟွန်းသည် ဂျင်ပုန်း ၏ အံ့အားသင့်မှုကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤစင်မြင့်ပေါ်တွင် သူ၏ စွမ်းရည်ကို ပြသရန်သာ ဖြစ်သည်။ ဂျင်ပုန်း သည် ထိုအရာအတွက် အကောင်းဆုံး ပစ်မှတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
“ဒါဆိုရင် ငါ့အလှည့်ပဲ။”
သူ ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် ယူဟွန်း၏ ဗိုက်လျန်မှာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။