ကျွန်ုပ်၏ မျက်လုံးတို့ကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ရင်း ကန်းယူဟွန်း ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
သူသည် ကျွန်ုပ်ထင်ထားသည်ထက် ပို၍မြန်ဆန်စွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ကြံစည်မှုမှာ မကြာသေးမီကမှ ပျက်ပြားသွားခဲ့သဖြင့် အချိန်အတန်ကြာ ငြိမ်နေလိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ်မျှော်လင့်ထားခဲ့မိသည်။
‘ငါ သူ့ကို အကဲဖြတ်မှားသွားတာလား။’
မည်သည့်အရာထက်မဆို သူ၏မာနထောင်လွှားနေသော အမူအရာက သူအလွန်ယုံကြည်မှုရှိနေကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။
‘ပြီးတော့ ငါ့စာကြည့်တိုက်ကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အချိန်နဲ့ တစ်ထပ်တည်းကျနေတာကလည်း…’
သူသည် ဤအချိန်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပုံရသည်။
ကျွန်ုပ်၏စာကြည့်တိုက်ရှိ ဝိညာဉ်များသည် ကန်းယူဟွန်း ၏ ရုတ်တရက်ဝင်ရောက်လာမှုကြောင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားကြသလို စပ်စုချင်စိတ်လည်း ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။ ထိုဝိညာဉ်တို့သည် ကျွန်ုပ်နှင့် ကန်းယူဟွန်း ကြားရှိ ဆက်ဆံရေးအကြောင်းကို ကောင်းကောင်းမသိကြပေ။ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့၏ တုံ့ပြန်မှုများကိုကြည့်၍ ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးမှာ အဆင်မပြေကြကြောင်းကိုမူ အလွယ်တကူ ခန့်မှန်းမိကြလိမ့်မည်။
ဇာတ်ခုံအပြည့်အစုံ ပြင်ဆင်ပြီးသွားသည့်အခါ ကန်းယူဟွန်း က သူလာရသည့်ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။
“တယ်လာ၊ ငါ မင်းကို ပုံပြင်ချင်းယှဉ်ပြိုင်ဖို့ စိန်ခေါ်တယ်။”
သူက လူအများရှေ့တွင် ထိုသို့ပြောလိုက်သည်။
[ဝိညာဉ်များသည် ကန်းယူဟွန်း ၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကြောင့် မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြစ်သွားကြသည်။] [ဝိညာဉ်အချို့မှာ မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်ကြောင့် စိတ်ဝင်တစားရှိနေကြသည်။]
‘ပုံပြင်ချင်းယှဉ်ပြိုင်တာလား။’
သူလာတာ ဒါကြောင့်ကိုး။
[ပုံပြင်ချင်းယှဉ်ပြိုင်တယ်ဆိုတာ ဘာလဲ။]
ဘာမှမသိရှာသော ဂီယွန်ဟူ က ကျွန်ုပ်၏နားထဲသို့သာ ကြားနိုင်မည့်အသံဖြင့် မေးမြန်းလာသည်။
‘စကားလုံးအတိုင်းပဲ၊ ပုံပြင်တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်တာ။’
ဤပုံပြင်ချင်းယှဉ်ပြိုင်သည့် သဘောတရားမှာ တယ်လာ (ပုံပြင်ပြောသူ) အားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သည်မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း တွင် ပါဝင်သူများအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ၏ အဓိကတွန်းအားမှာ အဆုံးမရှိသော ယှဉ်ပြိုင်မှုဖြစ်သည်။ ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းကို ရပ်တန့်ပြီး မိမိနေရာတွင်သာ ထိုင်နေသော တယ်လာ တစ်ဦးသည် အသုံးမဝင်တော့သလို နောက်မှလာသူများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရမည်မှာလည်း ငြင်းစရာမလိုသော အကြောင်းပြချက်ပင်။ ဤပုံပြင်ချင်းယှဉ်ပြိုင်မှုမှာ ထိုသို့သော ပြိုင်ဆိုင်မှုမီးတောက်ကို ပို၍တောက်လောင်စေရန် ဖန်တီးထားသည့် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
[မဟုတ်ပါဘူး၊ တယ်လာ တွေက ပုံပြင်နဲ့ ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်ကြတာလဲ။ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း က အမြဲတမ်း ဒီလိုမျိုးလား။]
‘အဖွဲ့အစည်းတိုင်းမှာ သူ့ဂုဏ်သတ္တိနဲ့သူ ရှိကြတာပေါ့။’
အခြေခံအားဖြင့် ပုံပြင်မှတစ်ဆင့် ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းမှာ သွယ်ဝိုက်သောနည်းလမ်းဖြင့်သာ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် တော်သူများက ဆက်လက်ကောင်းမွန်နေမည်ဖြစ်ပြီး မတော်သူများမှာမူ ကံကောင်းမှုအပေါ်တွင်သာ မှီခိုနေရလိမ့်မည်။ ဤပုံပြင်ချင်းယှဉ်ပြိုင်မှုမှာမူ ထိုအခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်သည်။ အနိုင်ရသူက ရှုံးနိမ့်သူ၏ စာကြည့်တိုက်အခွင့်အရေးကို သိမ်းပိုက်နိုင်သည့် တရားဝင်ရင်ဆိုင်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။ ကံတရားသက်သက်မဟုတ်ဘဲ Collector (စုဆောင်းသူ) ၏ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် ကူညီပေးသော တယ်လာ ၏ စွမ်းရည်အပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။ ၎င်းမှာ ‘မျှတစွာယှဉ်ပြိုင်ခြင်း’ နှင့် ဘာမှမထူးခြားပေ။
‘ဟုတ်ပါတယ်၊ ကန့်သတ်ချက်တွေတော့ ရှိတာပေါ့။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ အဆင့်မြင့်တဲ့သူက အဆင့်နိမ့်တဲ့သူကို စိန်ခေါ်လို့မရဘူး။ သူတို့လုပ်ချင်ရင် လုပ်လို့ရပေမယ့် သူတို့အတွက်တော့ အကျိုးမရှိဘူး။ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ သူတို့က အဆင့်တူသူ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ထက် တစ်ဆင့်သာမြင့်တဲ့သူကိုပဲ စိန်ခေါ်ကြတာ။’
ဆိုလိုသည်မှာ ကန်းယူဟွန်း က ကျွန်ုပ်နှင့် အဆင့်တူ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးသာဖြစ်သောကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို စိန်ခေါ်ရာတွင် ကန့်သတ်ချက်မရှိပေ။
[အဲဒီပြိုင်ပွဲက ဘယ်လိုမျိုးလဲ။]
‘ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ သူတို့ရဲ့ ကဗျာတွေကို တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး ပြသကြပြီး ပရိသတ်တွေက အကဲဖြတ်ပေးတာမျိုး။’
[ပရိသတ်ဆိုတာ ဝိညာဉ်တွေဖြစ်ရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက တရားမျှတလို့လား။]
‘မမျှတပါဘူး။ ဝိညာဉ်တွေဖြစ်နေရင်တောင် အရည်အသွေးမှာ ကြီးမားတဲ့ကွာဟချက်မရှိဘူးဆိုရင် သူတို့သဘောကျတဲ့ စာကြည့်တိုက်ကိုပဲ အလိုလိုဘက်လိုက်ကြမှာပဲ။’
ဒါကြောင့်မို့လို့ ပုံပြင်ချင်းယှဉ်ပြိုင်မှုမှာ Collector များကြား ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်သည့် နည်းလမ်းကို အဓိကထားကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် စာကြည့်တိုက် သို့မဟုတ် ပုံပြင်ဆိုသည်မှာ Collector နှင့်သာ အဓိကသက်ဆိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပုံပြင်ချင်းယှဉ်ပြိုင်မှုဆိုသည်မှာ Collector များကြား တိုက်ပွဲတစ်ခုဖြစ်သည်။
[ဘာလဲ။ အဲဒီတော့ စာကြည့်တိုက်အတွက် တိုက်ပွဲဆိုတာ Collector တွေကို ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ခိုင်းစေတဲ့ တိုက်ပွဲမျိုးပေါ့။]
‘မှန်တယ်။’
သို့သော် ၎င်းမှာ ကျပန်းတိုက်ပွဲမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတွင်း တူညီသောကမ္ဘာ့အမြင် (Worldview) ထဲတွင် မည်သူက Fantasy သတ္တဝါများကို ပို၍အနိုင်ယူနိုင်သနည်း၊ သို့မဟုတ် မည်သူက ထိုကမ္ဘာ့အမြင်ကို အရင်ရှင်းလင်းနိုင်သနည်း။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကျွမ်းကျင်မှုကို ယှဉ်ပြိုင်ရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးရှိသည်။
‘ဒါပေမဲ့ သူ ဒီလောက်ငြိမ်းချမ်းတဲ့နည်းလမ်းမျိုးကို အကြံပြုလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ဘူး။’
သူ၏ မိုက်ရိုင်းသော အမူအရာကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် သိနိုင်သည်။ သူသည် ကျွန်ုပ်ကို ဤစိန်ခေါ်မှုပေးရန် အလွန်ယုံကြည်မှုရှိနေခဲ့သည်။ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ သိသာလွန်းသောကြောင့် ကျွန်ုပ်ရယ်ချင်မိသည်။
“ဟင်း။ မဖြေတော့ဘူးလား။”
ကန်းယူဟွန်း က တည်ငြိမ်ယောင်ဆောင်ကာ ကျွန်ုပ်ကို မေးလိုက်သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်များရှေ့တွင် သူ၏ပုံရိပ်ကို ထိန်းသိမ်းထားချင်သည်။ [စာအုပ်] ကို ဖတ်စရာမလိုဘဲ သူဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ကျွန်ုပ်သိသည်။ သူ၏လှည့်ကွက် ပျက်ပြားသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ဤစိန်ခေါ်မှုကို ပစ်ပေါက်လာခြင်းမှာ သူ၏နောက်ကွယ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ထောက်ခံပေးထားခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။
‘ငါသဘောပေါက်ပြီ။ ပင်တာဂရမ် ဌာနက သူ့ကို ထောက်ခံဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပဲ။ ဟုတ်တယ်မလား။’
ဒါက မမျှော်လင့်ထားတဲ့အရာပဲ။ သူအရှုံးပေးလိုက်တာနဲ့ သူ့ကို ချက်ချင်းကန်ထုတ်ပစ်မယ်လို့ ကျွန်ုပ်ထင်ခဲ့မိသည်။ သို့သော် သူတို့က သူ့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ထပ်ပေးလိုက်ပြန်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်ုပ်သိသော ပင်တာဂရမ် ဌာနမှာ ထိုသို့ပြုလုပ်လေ့မရှိပါ။
‘အတိတ်ကနဲ့တော့ ဘာမှထူးခြားလိမ့်မယ်မထင်ဘူး။ သူတို့က ရက်ရောတဲ့လူတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ဌာနမဟုတ်တော့ ငါမသိတဲ့ တခြားတွက်ချက်မှုတစ်ခုခုတော့ ရှိမှာပဲ။’
ထိုအရူး တယ်လာ က သူအသုံးချခံနေရမှန်းတောင် မသိဘဲ ပြောသမျှအတိုင်း လိုက်လုပ်နေသည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင်ရှိသည်မှာ ကျွန်ုပ်ကို လက်စားချေရန်တစ်ခုတည်းဖြစ်သည်။ ကန်းယူဟွန်း ၏ မျက်လုံးများက ကျွန်ုပ်ကို ပြောပြနေသည်။ မြန်မြန်လက်ခံလိုက်စမ်း! ဟု သူဆိုနေသည်။
ဟက်။
ကျွန်ုပ်သူ့ကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“မလုပ်ဘူး။”
ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
“ဘာ၊ ဘာပြောလိုက်တယ်…။”
“ငါ ငြင်းတယ်။ ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့ မင်းရဲ့ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငါဘာလို့ လက်ခံရမှာလဲ။ ပုံပြင်ချင်းယှဉ်ပြိုင်ခြင်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေအရ ငါတို့နဲ့ အဆင့်တူတဲ့ မည်သူ့ကိုမဆို လွတ်လပ်စွာ စိန်ခေါ်နိုင်သလို ငြင်းပယ်လည်း ရတယ်။”
ကျွန်ုပ် ထိုအချက်ကို ထောက်ပြလိုက်သည်။ အဆင့်နိမ့်သော တယ်လာ တစ်ဦးက အဆင့်မြင့်သူကို ပုံပြင်ချင်းယှဉ်ပြိုင်ရန် စိန်ခေါ်လာပါက နောက်ဆုံးသူက ငြင်းပယ်၍မရပေ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ၎င်းမှာ [စနစ်] က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး တင်းကျပ်စွာ အကဲဖြတ်ကာ တရားဝင်စိန်ခေါ်မှုဟု သတ်မှတ်ပြီးမှသာ ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အဆင့်တူ တယ်လာ များကြားတွင် ပုံပြင်ချင်းယှဉ်ပြိုင်ခြင်းမှာ လွတ်လပ်စွာ စတင်နိုင်သလို ငြင်းပယ်လည်း ရသည်။ မိမိစိတ်မပါပါက သို့မဟုတ် မနှစ်သက်ပါက လက်ခံပေးစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
[…ဟေ့။ ဒီလိုငြင်းပယ်လိုက်လို့ တကယ်ဖြစ်ပါ့မလား။]
‘ဟုတ်တယ်၊ လူအများစုကတော့ ဒီလိုမလုပ်ကြဘူးလေ။’
ပုံပြင်ချင်းယှဉ်ပြိုင်ခြင်းဆိုသည်မှာ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သက်ဆိုင်သော တိုက်ပွဲမျိုးဖြစ်သည်။ ငြင်းပယ်ခြင်းမှာ မာနကြီးသော တယ်လာ များစွာအတွက် သည်းမခံနိုင်စရာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့သည် ရရှိလာသော စိန်ခေါ်မှုတိုင်းကို မဆိုင်းမတွပင် လက်ခံလေ့ရှိကြသည်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ကျွန်ုပ်ကတော့ ပုံမှန် တယ်လာ တွေနဲ့ မတူဘူးဆိုတာ သိထားဖို့လိုမယ်။
“အဲ-အဲဒါက…”
ကန်းယူဟွန်း မှာ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး စကားကို ကောင်းကောင်းမပြောနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ကျွန်ုပ်က သူ၏စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်ုပ်ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီလိုစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကို လက်ခံရမည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှ မတွေ့မိပေ။
“မ-မင်းမှာ တယ်လာ တစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာဆိုတာ မရှိဘူးလား!”
အခြေအနေမှာ အဆိုးရွားဆုံးဖြစ်လာသည့်အခါ ကန်းယူဟွန်း က ကျွန်ုပ်ကို ဖက်တွယ်ကာ တောင်းပန်ရန် ကြိုးစားလာသည်။ သူ၏အော်ဟစ်သံကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို စောင့်ကြည့်နေသော ဝိညာဉ်များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားသည်။ ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ပုံပြင်ကို ပြင်ဆင်နေသည့် ဂီယွန်ဟူ လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။ မဟုတ်ပါ၊ သူမက ဘာကြောင့် ဒီမြင်ကွင်းကို ဒီလောက်စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေရတာလဲ။ သူမလည်း ဒီကိစ္စမှာ ပါဝင်နေတာလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။
“မှန်တယ်လေ။ မင်းကြောက်နေလို့ ထွက်ပြေးနေတာ…”
“တခြားသူရဲ့ ပုံပြင်ထဲကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမရှိဘဲ ဝင်ရောက်လာတဲ့ ဧည့်သည်က ပြောသင့်တဲ့စကားလား။”
“ဘာ-ဘာပြောတယ်…”
“ပုံပြင်ချင်းယှဉ်ပြိုင်ဖို့ စိန်ခေါ်တာကတော့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဘယ်အချိန်မဆို လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်တွေ အများကြီး စုဝေးနေတဲ့အချိန်၊ ငါ့စာကြည့်တိုက်ကို အချိန်အတော်ကြာမှ ဖွင့်တဲ့အချိန်ကို မင်းဘာလို့ ရွေးလိုက်တာလဲ။ မင်းရဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေက အရမ်းသိသာလွန်းနေတယ်ဆိုတာ ပြောပြချင်တယ်။”
ကျွန်ုပ်က သူ့ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်လိုက်သဖြင့် သူ၏မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားသည်။
“အဲ-အဲဒါက…”
“တကယ်လား။ မင်း လိမ်နေတာမဟုတ်ဘူးလား။ ဒီလောက် ဝိညာဉ်တွေအများကြီးရှေ့မှာ စိန်ခေါ်လိုက်ရင် ငါငြင်းလို့မရဘူးလို့ ထင်နေတာလား။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါ မင်းရဲ့ မောက်မာလွန်းတဲ့ လုပ်ရပ်မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီလို မြင့်မြတ်တဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို မင်းရဲ့ ကိုယ်ကျိုးအတွက် ‘အသုံးချ’ဖို့ ဘယ်လိုတောင် ရဲဝံ့ရတာလဲ။”
“အဲ-အဲဒါ…”
ကန်းယူဟွန်း က ကျွန်ုပ်ပြောတာကို နားမလည်ဘဲ ငတုံးတစ်ယောက်လို မျက်နှာပေးမျိုး လုပ်လိုက်သည်။ ‘သူ ဘာတွေပြောနေတာလဲ။’ သူ၏မျက်လုံးများက ကျွန်ုပ်၏ဆိုလိုရင်းကို သဘောပေါက်သွားချိန်တွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြောင်းလဲသွားသည်။
“မ-မဟုတ်ဘူး!”
“မဟုတ်ဘူး? မင်းစိတ်ထဲမှာ အဲဒီလိုမျိုး မရှိခဲ့ဘူးလို့ သေချာပြောနိုင်လား။”
“အဲ-အဲဒါက မဟုတ်ပါဘူး…!”
ကန်းယူဟွန်း က သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ဖို့ တစ်ခုခုပြောဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ အံ့အားသင့်စရာ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပြန်လည်မတည်ငြိမ်နိုင်တော့ပေ။ သူ၏ တွေဝေမှုက စောင့်ကြည့်နေကြသော ဝိညာဉ်များ၏ သံသယကို ပို၍ခိုင်မာသွားစေသည်။
‘ဒီငတုံးကတော့။ အဲဒီစကားကို ကြားလိုက်တာနဲ့ တခြားအကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုနဲ့ ငါ့ကို ဖိအားပေးခဲ့သင့်တာ။’
ဒီလောက် ရိုးရှင်းတဲ့ စိန်ခေါ်မှုကိုတောင် သူ မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး၊ သူက ဒီဌာနရဲ့ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးဖြစ်နေသေးတယ်။ ဒါကပဲ ဒီနေ့ခေတ် တယ်လာ တွေရဲ့ အဆင့်အတန်း ဘယ်လောက်နိမ့်ကျနေလဲဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ။
[ဝိုး… မင်းက တကယ်ကို ရက်စက်တာပဲ။ ဒီအခြေအနေကို ဒီလောက်ကျွမ်းကျင်စွာနဲ့ ဘယ်လိုများ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တာလဲ။]
‘ချီးကျူးပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။’
ဂီယွန်ဟူ ၏ စကားကြောင့် ကျွန်ုပ် ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ပုံပြင်ချင်းယှဉ်ပြိုင်ဖို့ စိန်ခေါ်ချင်နေတဲ့ ကန်းယူဟွန်း က ဝိညာဉ်တွေရဲ့ အာဏာကို အသုံးချဖို့ ကြိုးစားတဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ တယ်လာ တစ်ယောက် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ သဘာဝကျစွာပင် ဝိညာဉ်များက ၎င်းအပေါ် မနှစ်မြို့ဖြစ်ကြသည်။
[100TP လှူဒါန်းလိုက်သည်။] [ဒါက အရမ်းသိသာလွန်းတယ်။ မင်းရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားက ဘယ်မှာလဲ။] [100TP လှူဒါန်းလိုက်သည်။] [မင်းက ဘယ်ဌာနကလဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက် မောက်မာနေရတာလဲ။ စည်းကမ်းတကျ သင်ကြားပေးဖို့ လိုနေတာလား။]
ဝိညာဉ်များထံမှ စာတိုများကြောင့် ကန်းယူဟွန်း ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားပြီးနောက် အရောင်ကင်းမဲ့သွားသည်။ သူ့ကို ဒီအတိုင်းထားခဲ့ရင် နေရာမှာတင် သတိမေ့လဲသွားမည့်ပုံပင်။ သူ ဒုက္ခရောက်နေတာကို ကြည့်ရတာ ပျော်စရာကောင်းပေမဲ့ ကျွန်ုပ်လည်း သင့်တော်အောင် လုပ်ရဦးမည်။
‘သူ့ကို ကူညီပေးလိုက်ရမလား။’
[…အခု ဘာတွေ ကြံစည်နေပြန်တာလဲ။]
‘ဒါက ကြံစည်တာမဟုတ်ဘူး၊ ဗျူဟာပဲ။’
[…မင်းက ဒါကို ဖုံးကွယ်ဖို့တောင် မကြိုးစားတော့ဘူးပဲ။]
ကျွန်ုပ်၏ အတိတ်ကို သိထားသူတစ်ယောက်အတွက်တော့ အခြားပုံစံမျိုး ဟန်ဆောင်နေစရာ မလိုတော့ပေ။ ပြီးတော့ ကျွန်ုပ် သူ့ကို ကူညီပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တာလည်း မုသားမဟုတ်ပါ။ အနည်းဆုံးတော့ လက်ရှိအခြေအနေအရဆိုရင် မှန်ကန်ပါတယ်။
“ကဲပါ၊ ဝိညာဉ်တို့။ အရမ်းစိတ်မဆိုးကြပါနဲ့။ သူက ဘာမှနားမလည်ရှာတာပါ၊ ဟုတ်တယ်မလား။ သူက အဲဒီလို ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လုပ်တာမဟုတ်လောက်ပါဘူး။”
[အို? မင်းက သူ့ကို အပြစ်တင်ရင်းနဲ့ပဲ ကာကွယ်ပေးနေတာလား။]
ကျွန်ုပ် ဂီယွန်ဟူ ၏ စကားကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။
“ပြီးတော့ သူက ကျွန်ုပ်ကို ပုံပြင်ချင်းယှဉ်ပြိုင်ဖို့ စိန်ခေါ်ဖို့ ရောက်လာတာလေ၊ အကယ်၍ ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို ငြင်းပယ်လိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စာကြည့်တိုက် ဂုဏ်သိက္ခာ ထိခိုက်သွားမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ဝိညာဉ်တို့လည်း စောင့်မျှော်နေကြတာမဟုတ်လား။ နောက်ပိုင်းမှာ ပုံပြင်ချင်းယှဉ်ပြိုင်ပွဲတွေ အရမ်းနည်းသွားပြီလေ။”
[ဝိညာဉ်များက သင့်စကားကို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။] [ဝိညာဉ်များက သင့်စကားကို ငြင်းဆိုရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။]
ဝိညာဉ်များ လိုချင်သည်မှာ သူတို့ကို ဖျော်ဖြေပေးမည့် ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။ ပုံပြင်ချင်းယှဉ်ပြိုင်ပွဲဆိုသည်မှာ သူတို့၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွပေးရန် လုံလောက်သည်။ ပြိုင်ဘက်က မောက်မာနေရင်တောင် ကြည့်ရတာ ပျော်စရာကောင်းမှာပဲ မဟုတ်လား။ ဒါက လက်ရှိ ဝိညာဉ်အားလုံး၏ ဘုံအတွေးပင်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်က ထိုအချက်ကို ညင်သာစွာ နှိုးဆွပေးလိုက်ပြီး အခြေအနေကို ကျွန်ုပ်ဘက်သို့ ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။
[ဝိုး၊ မင်းတကယ်ပဲ…]
ဂီယွန်ဟူ က ရောထွေးနေသော တုံ့ပြန်မှုကို ပြသည်။ ကျွန်ုပ် လုပ်နေတာတွေက မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ပြီး ရိုင်းစိုင်းမှန်း သူသိသော်လည်း ချီးကျူးမိမြဲဖြစ်သည်။
“ဘယ်လိုလဲ။ နာမည်ကြီး ပင်တာဂရမ် ဌာနနဲ့ တက်သစ်စ ဂီယွန်ဟူ စာကြည့်တိုက်တို့ကြားက ယှဉ်ပြိုင်ပွဲ! ဝိညာဉ်တို့၊ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီမဟုတ်လား။”
[ဝိညာဉ်များက သင့်စကားကို ထောက်ခံလိုက်သည်။] [ဝိညာဉ်များက ပျော်စရာကောင်းသရွေ့ သူတို့အတွက် အရေးမကြီးကြောင်း ဆိုသည်။]
ဝိညာဉ်များ၏ တုံ့ပြန်မှုက ‘ပြိုင်ပွဲကို ကြည့်ချင်တယ်’ ဟု ပြောင်းလဲသွားချိန်တွင် ကန်းယူဟွန်း ၏ မျက်နှာမှာ ပြန်လည်လန်းဆန်းလာသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ် သူ့ကို မုန်လာဥနီကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်ပေးမှာ မဟုတ်ပါ။
“ဒါပေမဲ့ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဒီပြိုင်ပွဲက အရမ်းမမျှတဘူးမဟုတ်လား။”
“ဟင်?”
ကျွန်ုပ် ထပ်ပြောလိုက်သည့်အခါ ကန်းယူဟွန်း က စိုးရိမ်တကြီး တုန်ယင်လာသည်။
“ကျွန်တော်သိသလောက်တော့ ကန်းယူဟွန်း က မကြာသေးခင်ကမှ ကောင်းမွန်တဲ့ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်မှ မပြနိုင်သေးဘူး။ သူ့စာကြည့်တိုက်မှာ ကြည့်ရှုသူနဲ့ Subscriber ဘယ်လောက်ရှိလဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ တစ်ဝက်တောင် မရှိဘူး။ အဆင့်တူတယ်ဆိုပေမဲ့ ဒါက တရားမျှတတဲ့ ပြိုင်ပွဲ ဟုတ်မဟုတ် ကျွန်တော် မသေချာဘူး။”
[100TP လှူဒါန်းလိုက်သည်။] [အင်း။ အဲဒါတော့ ဟုတ်တယ်။] [100TP လှူဒါန်းလိုက်သည်။] [ဒီစာကြည့်တိုက်က ဝန်ထမ်းအဆင့်ကို ကျော်လွန်သွားပြီလေ။ လက်ထောက်ဆိုရင်တောင် ငိုနေလောက်ပြီ။] [100TP လှူဒါန်းလိုက်သည်။] [ဒါက ဂီယွန်ဟူ အတွက် မမျှတဘူးဆိုတာ သိသာနေတာပဲ။ နိုင်ရင်တောင် ဘာမှရမှာမဟုတ်ဘူး။]
ကောင်းပြီ။ အခြေအနေက ရင့်ကျက်လာပြီ။ ကျွန်ုပ် တိုက်ရိုက်ကိစ္စကို ပြောလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်။ ဒါကြောင့် မင်းက ငါ့ကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ စိန်ခေါ်ချင်ရင်၊ အဲဒီနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ ရိုးသားမှုကို ပြသရလိမ့်မယ်။”
“ရိုး-ရိုးသားမှု? မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ။”
“ငါလက်ခံချင်စိတ်ပေါက်လာအောင် လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုပေါ့။”
ကျွန်ုပ်ပြောချင်တာက ရိုးရှင်းသည်။ မင်း ငါ့ကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ စိန်ခေါ်ချင်ရင် ငါလက်ခံချင်လောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်တစ်ခု ယူလာခဲ့ပါ။
“အင်း။ ကြည့်ရအောင်။ အခြေခံယဉ်ကျေးမှုအနေနဲ့ ငါမင်းကို လျှော့ပေးပြီး 5,000 TP တောင်းမယ်။”
5,000 TP ဆိုသည်မှာ ဝန်ထမ်းအဆင့် တယ်လာ တစ်ယောက်အတွက်တော့ ကြီးမားသော ပမာဏဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်က သူ့ကို အဲဒါကို ပေးဖို့ တောင်းဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဌာနအဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူစုထားတဲ့ TP တွေ ရှိမှာပါ။
“ဒါ-ဒါက…!”
“မကြိုက်ဘူးလား။ ဒါဆိုလည်း မေ့လိုက်တော့။”
ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နောင်တရမည့်သူက ကျွန်ုပ်မဟုတ်ပါ။
“ကောင်း-ကောင်းပြီလေ!”
ကန်းယူဟွန်း မှာ မကျေမနပ်နဲ့ လက်ခံရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သူက လက်ရှိမှာ အကျပ်ရိုက်နေသည်။ ဒီနေရာမှာ ကျွန်ုပ်သာ ငြင်းပယ်လိုက်ရင် သူ၏ဌာနတွင် ပြဿနာတက်လိမ့်မည်။
“အို။ ဒါဆို ကောင်းပြီ။ နောက်ထပ် စည်းကမ်းချက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်။”
“နောက်-နောက်တစ်ခုလား? မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြံနေတာလဲ…?”
“မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းလည်း သဘောကျမှာပါ။ ငါနည်းနည်း ရသမြှင့်ပေးချင်လို့။”
“ရသမြှင့်ပေးမယ်?”
“အင်း။ ပုံပြင်ချင်းယှဉ်ပြိုင်ခြင်းမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် လောင်းကြေးတစ်ခုခု ပါလေ့ရှိတယ်မဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်တွေ အကြာကြီးစောင့်မျှော်နေရတဲ့ ပုံပြင်ချင်းယှဉ်ပြိုင်ပွဲအတွက် အသေးအဖွဲလောက်ပဲ လောင်းကြေးထပ်ရင် ပျင်းစရာကောင်းမှာပေါ့၊ မင်းမထင်ဘူးလား။”
ကျွန်ုပ် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့မှာရှိတာ အကုန်လောင်းကြမယ်။ အနိုင်ရတဲ့သူက အရှုံးသမားရဲ့ အရာအားလုံးကို သိမ်းပိုက်မယ်၊ သူတို့ရဲ့ အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေခြင်းဆိုင်ရာ အခွင့်အရေးတွေအထိပါပဲ။”
“…မင်း တကယ်ပြောနေတာလား။”
ကန်းယူဟွန်း က မယုံနိုင်သည့်ပုံစံဖြင့် သံသယဝင်စွာ မေးလိုက်သည်။ သူ မယုံမှာပေါ့။ ဒါက သူအစကတည်းက လိုချင်နေတဲ့အရာပဲလေ။
“သေချာတာပေါ့၊ ငါအလေးအနက် ပြောနေတာ။ ဒီမှာရှိတဲ့ လူတွေအားလုံးက သက်သေတွေပဲ။”
“ဟဲဟဲ။ ကောင်းပြီ။ မင်းကိုယ်တိုင်ပြောတာပဲ၊ နောက်ဆုတ်မသွားနဲ့။”
“ဘယ်အချိန်မဆိုပဲ။”
ကန်းယူဟွန်း က အခြေအနေက သူ့စိတ်ကြိုက်ဖြစ်လာပြီဟု ထင်ကာ ကျေနပ်နေသည်။ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပျော်ရွှင်သင့်သူကတော့ ကျွန်ုပ်ပါ။
‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂီယွန်ဟူ နဲ့ Sario ရှေးဟောင်းဓားကို သုံးဖို့ သင့်တော်တဲ့နေရာ မရှိသေးဘူးလေ။’
သင့်တော်တဲ့ ပြိုင်ဘက်က အချိန်ကိုက် ပေါ်လာတာပဲ၊ ကျွန်ုပ် ဘာလို့ မပျော်နိုင်ရမှာလဲ။