ငါတစ်ယောက်ပဲသိတဲ့အဓိကဇာတ်လိုက်များ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 56: | NovelPing

[ကမ္ဘာ့အမြင်စစ်ပွဲ (Worldview War) ကို တရားဝင် သတ်မှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။]

[စနစ်၏ အာဏာပိုင်အဖြစ် သင်သည် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း စစ်ပွဲအတွက် လျှောက်ထားရမည် ဖြစ်သည်။]

[ပုံစံမှာ ‘သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ခြင်း’ (Deathmatch) ဖြစ်သည်။]

ကန်းယူဟွန်း က စစ်ပွဲအတွက် လျှောက်ထားလိုက်ပြီး ဂီယွန်ဟူ က လက်ခံလိုက်သည်။

ထိုသို့ ဖြစ်ပျက်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဂျီနီစစ်စနစ် (Genesis System) က တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းများကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ အာကာသထဲတွင် ဖြန့်ကျက်ထားသော ဧရာမ ကော်လစီယမ် (Colosseum) တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရှုသူနေရာများတွင် အရုပ်များကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်များ၏ အバター (avatar) များ ထိုင်နေကြသည်။

[စစ်ပွဲမှာ ၁၅ မိနစ်အတွင်း စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။]

ကမ္ဘာ့အမြင်စစ်ပွဲ စတင်ရန် ၁၅ မိနစ်သာ လိုတော့သည်။

ထိုအချိန်ထိ နှစ်ဖက်စလုံးသည် အနားယူရန် သို့မဟုတ် ပြိုင်ဘက်ကို မည်သို့ တိုက်ခိုက်ရမည်ကို စဉ်းစားရန် လိုအပ်သည်။

***

“ဟွန်း... ဒီအခြေအနေက စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလာပြီ။”

ကန်းယူဟွန်း ကို ဤအရာအားလုံး လုပ်ဆောင်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည့် နတ်သမီးတစ်ပါးနှင့် တူသော အာဂယ် (Agael) ဆိုသူသည် ဂီယွန်ဟူ နှင့် ကန်းယူဟွန်း တို့၏ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကို သူမ၏ [Watcher’s Room] ထဲမှ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေသည်။

သူမနေထိုင်သည့် Watcher’s Room သည် အခြားသော ပြောပြသူ (teller) များ၏ အခန်းများထက် ပိုမိုကြီးမားသည်။

နံရံတစ်ဖက်တွင် စာအုပ်များ ပြည့်နှက်နေသည်မှာ ပြောဖွယ်မလိုသော်လည်း အခြားနံရံတစ်ခုတွင်မူ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နိုင်သည့် မော်နီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။

မော်နီတာများတွင် ဂီယွန်ဟူ နှင့် ကန်းယူဟွန်း တို့ကို ထောင့်ပေါင်းစုံမှ ပြသနေသည်။

“မကြာသေးခင်ကမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ပြောပြသူကို ငါ စိတ်ဝင်စားနေတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူက ငါထင်ထားတာထက် ပိုနေပါလား?”

အာဂယ်သည် ဂီယွန်ဟူ အကြောင်း ပထမဆုံး ကြားသိရစဉ်က သူ့ကို အခြားလူတစ်ယောက်သာဟု ထင်ခဲ့သည်။

ပြောပြသူတစ်ဦးသည် ကောင်းမွန်သော စုဆောင်းသူ (collector) တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံပြီး သူနှင့်အတူ လူကြိုက်များလာခြင်းမှာ ထူးဆန်းသည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

သူမသည် ဂီယွန်ဟူ ကိုလည်း ထိုအထဲက တစ်ယောက်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် စုဆောင်းသူများကို ရွေးချယ်ရာတွင် မျက်စိရှင်သည်ဟု ထင်မှတ်သဖြင့် ကန်းယူဟွန်း ကို သူ့အား ခေါ်လာရန် ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အဆင်မပြေပါက ပင်တာဂရမ် ဌာန၏ ပုံစံအတိုင်း ပုံမှန်အတိုင်း ရှင်းထုတ်ပစ်ရန် သူမ ထပ်ဖြည့်ပြောခဲ့သည်။

သူမသည် ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ထင်ခဲ့သည်။

‘သူက ငါထင်ထားတာထက် ပိုပြီး ခေါင်းမာတဲ့ လူငယ်လေးပဲ။’

သူသည် မိမိ၏ အကာအကွယ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး စုဆောင်းသူနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်ဟု ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူမ ခဏတာပင် မယုံနိုင်ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် [Genesis Network] ပေါ်တွင် လွင့်ပျံ့နေသော ကလစ်ဗီဒီယိုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ မှားယွင်းနေကြောင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။

‘သူက ပေးထားတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် မနေဘူး၊ बरမက သူ့ကို သူ ပြချင်သလိုမျိုး လျစ်လျူရှုဖို့ ကြိုးစားနေတာ။ ဝိညာဉ်တွေရဲ့ အမြင်အရတော့ ဒီလို အရူးမျိုးက ပြီးပြည့်စုံ겠지만၊ သူတို့ကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားရင်တော့ ငါတို့ဌာနအတွက် အတော်လေး ဆိုးရွားလိမ့်မယ်။’

အာဂယ်သည် ဂီယွန်ဟူ ကို ခေါ်ယူမည့်အစား ဖယ်ရှားပစ်ရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ အကြိုက်အတွက်မူ သူသည် အလွန်အန္တရာယ်များလွန်းသည်။

ကံကောင်းစွာပင် ကန်းယူဟွန်း လည်း အလားတူ အကြံအစည်မျိုး ရှိနေပြီး အမှိုက်ကောက်သူ (scavenger) အချို့ကို အသုံးပြု၍ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့အားလုံး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြသည်။

‘ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ သူက ငါတို့အတွက် ပိုပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ သားကောင် ဖြစ်လာတာပဲ၊ ဒါကြောင့် ငါတို့က သူ့ကို ဖမ်းဖို့ပဲ လိုတော့တယ်။’

သူမကိုယ်တိုင်မူ ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိခဲ့။

သူမသည် နောက်ကွယ်မှ ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သော်လည်း လုပ်ဆောင်သူမှာ ကန်းယူဟွန်း ဖြစ်သည်။

ဤအောင်မြင်မှုကြောင့် ကန်းယူဟွန်း ၏ လူကြိုက်များမှု တက်လာမည်ဟု သူမ မထင်ခဲ့။

‘ငါ သူ့ကို ငှားပေးလိုက်တဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်က အဲဒီမိုက်မဲတဲ့ လူငယ်ထက် ပိုပြီး အာရုံစိုက်ခံရလိမ့်မယ်။’

နောက်ဆုံးတွင် အရာအားလုံးသည် သူမ စီစဉ်ထားသည့် ဂိမ်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူမသည် ဂီယွန်ဟူ ဟုခေါ်သော ထွန်းသစ်စ စုဆောင်းသူကို ဖမ်းဆီးပြီး သူမ လျှို့ဝှက်မွေးမြူထားသော စုဆောင်းသူကို ထွန်းသစ်စကြယ်ပွင့် ဖြစ်လာစေမည်။

“သိချင်စိတ်ကြောင့်ပဲ ကြည့်နေတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို စိတ်ဝင်စားစရာ တစ်ခုခု ပြနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”

သူမသည် နတ်သမီးလေးကဲ့သို့ သေးငယ်ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ မည်သည့်သားရဲထက်မဆို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တောက်ပနေသည်။

***

“ဂီယွန်ဟူ-ssi။ တကယ်ပဲ အဆင်ပြေရဲ့လား?”

စစ်ပွဲမတိုင်မီ စောင့်ဆိုင်းရမည့် အခန်း။

ကန်းဟယ်ရင် သည် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကမ္ဘာ့အမြင်စစ်ပွဲကြောင့် အတော်လေး တုန်လှုပ်နေပုံရသည်။

ဤအခြေအနေမှာ ကြိုတင်စီစဉ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ မီးပေါ်တွင် ပဲလှော်သကဲ့သို့ ချက်ချင်း လက်ငင်း ဖြစ်ပျက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

“သေချာပေါက် အဆင်ပြေတာပေါ့။”

ဤအရာအားလုံး၏ တရားခံဖြစ်သူ ဂီယွန်ဟူ ကမူ ဂရုမစိုက်ပေ။

ထိုမျှမက သူသည် တင်းမာမှု သို့မဟုတ် သတိရှိမှုပင် လိုအပ်နေသလို ခံစားရသည်။

“ဒါက တကယ်တော့ ကောင်းတဲ့အရာပါ။”

“ကောင်းတဲ့အရာ ဟုတ်လား?”

“မင်းရဲ့ [Thunder Sword] နဲ့ ငါ့ရဲ့ လက်နက်သစ် [White Lotus] ကို ပြသဖို့ အခွင့်အရေးပဲလေ။”

အကယ်၍ အစီအစဉ်အတိုင်းသာ ဖြစ်လာပါက သူတို့သည် သင့်လျော်သော ကမ္ဘာ့အမြင်တစ်ခုကို ဖမ်းဆီးပြီး ၎င်းကို ရှင်းလင်းခြင်းဖြင့် သူတို့၏ အဆင့်ကို မြှင့်တင်ပြီး ဖြစ်ရမည်။

သို့သော် ကန်းယူဟွန်း ပေါ်လာသည်နှင့် ဂီယွန်ဟူ သည် သူ၏ အစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

သူသည် ငါတို့အတွက် ယဇ်ကောင်ဖြစ်ပေးရန် ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ငြင်းပယ်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

“ဒါပေမဲ့လည်း…”

ကန်းဟယ်ရင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိသည်။

‘သူ တကယ်ပဲ အဆင်ပြေရဲ့လား?’

ဤအခြေအနေ တစ်ခုလုံးကို တခြားသူတစ်ယောက်ယောက်က စီစဉ်ထားသလို ခံစားရတာက အလွန်အကျွံ ဖြစ်နေမလား။

ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။

သူမ၏ အလိုလိုသိစိတ် (intuition) ကြောင့်သာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေရခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ၏ စရိုက်လက္ခဏာ (trait) ကို အပြည့်အဝ နိုးထစေပြီးကတည်းက သူမ၏ အလိုလိုသိစိတ်မှာ အချိန်အတော်များများ မှန်ကန်နေခဲ့သည်ကို သူမ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မိသည်။

ကန်းဟယ်ရင် သည် သူမ မသိလိုက်ဘဲ လူသားတို့၏ အာရုံခံစားမှုထက် ကျော်လွန်သော ဆဋ္ဌမအာရုံကို ဖွင့်လှစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂီယွန်ဟူ သည် သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ဖတ်ရှုပြီး မေးလိုက်သည်။

“စိုးရိမ်နေတာလား?”

“ဟုတ်၊ ဟုတ်ကဲ့?”

“ရိုးသားစွာ ဖြေလို့ရပါတယ်။ အင်း၊ ငါ နားလည်ပေးနိုင်ပါတယ်။”

တကယ်တော့ ဤအခြေအနေကို လက်မခံနိုင်သူမှာ ကန်းဟယ်ရင် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။

စာကြည့်တိုက်သို့ လာရောက်ကြသော ကြည့်ရှုသူအချို့သည်လည်း ဂီယွန်ဟူ သည် စစ်ပွဲကို အလျင်စလို လက်ခံလိုက်သလားဟု တွေးတောနေကြသည်။

စစ်ပွဲကို လက်ခံခြင်းအတွက် အခြေအနေအဖြစ် 5,000TP တန်ဖိုးရှိသော အမှတ်များကို ရရှိခဲ့လျှင်ပင် ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

‘အင်း၊ မတတ်နိုင်ဘူးပေါ့။’

[မတတ်နိုင်ဘူး ဟုတ်လား? မင်း သိလျက်နဲ့ တမင်တကာ ဖြစ်ခွင့်ပေးနေတာလား?]

‘အေးလေ။ အဲဒါပဲ။’

ဂီယွန်ဟူ သည် သူတို့ဘာတွေးနေသည်ကို သိသည်။

သူ သိပြီး တမင်တကာပင် ဖြစ်ခွင့်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

‘သူ ဟိုဘက်မှာ အနိုင်ရနိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်မှု ရှိနေမှာပဲ၊ ဒါကြောင့် သူက ငါ့ကို ဒီလောက်အထိ ရယ်စရာကောင်းတဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်မျိုး ပေးခဲ့တာပေါ့။’

[မင်း စာကြည့်တိုက်ရဲ့ အာဏာပိုင်တွေနဲ့ အသက်ရှင်သေဆုံးခွင့် အားလုံးကို လောင်းကြေးထပ်ဖို့ ပြောတာကို ဆိုလိုတာလား? အဲဒါက မင်းအတွက် အလျင်စလို လုပ်လိုက်တာလို့ ငါထင်တယ်။]

‘ဘာကြောင့်လဲ?’

[ဘာကြောင့်လဲ ဟုတ်လား? မင်း၊ သူတို့ ဘာတွေ ကြံစည်နေလဲဆိုတာ မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ?]

အဲဒါက ဘက်ရီယွန်း (Baekryeon) စိုးရိမ်နေသည့် အချက်ဖြစ်သည်။

ကန်းယူဟွန်း ၏ ယုံကြည်မှုရှိသော ပုံစံသည် သူလည်း ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်ကို ဆိုလိုသည်။

သူသည် ဌာနတစ်ခုတွင် ပါဝင်နေသဖြင့် နောက်ကွယ်မှ ထောက်ပံ့မှု အများအပြား ရရှိထားမှာ သေချာသည်။

[ဒါက တစ်ဦးချင်းစီရဲ့ တိုက်ပွဲလို ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်း တူးဆွကြည့်ရင်တော့ မင်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ဌာနတစ်ခုလုံးရဲ့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်နေတာ။ မင်း ဒီလိုလုပ်တုန်းက ဘာတွေ တွေးထားတာလဲ?]

‘မင်း ငါ့မှတ်ဉာဏ်ကို ဖတ်ကြည့်ရင် သိမယ်လို့ ထင်ထားတာလေ?’

[စာချုပ်အရ ငါဖတ်ခဲ့ရတဲ့ အတိတ်က အပိုင်းအစလေးတွေလောက်ပဲ ရှိတယ်။ မင်း မပြောပြသရွေ့တော့ မင်း ဘာတွေ တွေးနေလဲ၊ ဘာတွေ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလဲဆိုတာ ငါ မသိနိုင်ဘူး။]

‘ဒါဆိုရင်တော့ မပြီးပြည့်စုံသေးဘူးပေါ့။’

အကယ်၍ သူသာ သူ့အတိတ်ကို ဖတ်ခဲ့ပါက စာအုပ်များကို မြင်နိုင်စွမ်းရှိသည့် သူ့အကြောင်းကို သိရှိခဲ့ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဘက်ရီယွန်းက ထိုအကြောင်းကို မဖော်ပြခဲ့။

သူ မသိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ရှိပါတယ်။”

ဂီယွန်ဟူ က ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ဘက်ရီယွန်း နှစ်ဦးစလုံးအတွက် ဖြစ်သည်။

နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသည်။

သူသည် ကန်းယူဟွန်း လိုချင်သည့်အတိုင်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ စစ်ပွဲကို လက်ခံလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

“သူတို့မှာ သေချာပေါက် လှည့်ကွက်တစ်ခုခု ရှိနေမှာပဲ။ ဒီအခြေအနေကို စီစဉ်ဖန်တီးပေးတဲ့ နောက်ကွယ်က လူတစ်ယောက်ယောက် ရှိနေမှာ သေချာတယ်။”

ပြီးလျှင် ထိုသူသည် ဤအခြေအနေကို တစ်နေရာရာမှ လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်နေလိမ့်မည်။

ဂီယွန်ဟူ သည် ထိုအချက်ကို သိရှိသဖြင့် ပိုမိုယုံကြည်မှုရှိရှိ ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မင်းရဲ့ အသက်နဲ့ စာကြည့်တိုက်ထဲက အရာအားလုံးကို လောင်းကြေးထပ်လိုက်... ဟု သူ ပြောခဲ့သည်။

ဟုတ်ပါသည်၊ ကန်းယူဟွန်း သည် စာကြည့်တိုက်၏ အာဏာပိုင်ကို လောင်းကြေးထပ်ရန် သူ ပထမဆုံး တောင်းဆိုလိုက်စဉ်က တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ပထမဦးဆုံးတွင် သူ့စာကြည့်တိုက်၏ အာဏာပိုင် အပြည့်အဝ မရှိခဲ့ပေ။

စာကြည့်တိုက်၏ အာဏာပိုင်ကို ပင်တာဂရမ် ဌာနရှိ သူ၏ အထက်လူကြီးကသာ ကိုင်တွယ်ထားသည်။

မိမိပိုင်မဟုတ်သည့် အရာတစ်ခုကို သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လောင်းကြေးထပ်နိုင်ပါ့မလဲ။

သို့သော် ဂျင်ပွန် (Jinpung) က ထိုအချက်ကို ရိုးသားစွာ ဝန်မခံနိုင်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူ၏ မာနကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

‘ငါ ဒါကို သိတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ကို တမင်တကာ စိန်ခေါ်လိုက်တာ။’

နောက်ဆုံးတွင် ဂျင်ပွန် သည် ကန်းယူဟွန်း ၏ အဆိုပြုချက်များအားလုံးကို လက်ခံလိုက်သည်။

သူနိုင်သွားလျှင် အားလုံးပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု သူတွေးထားသည်။

ဂျင်ပွန် သည် သူ၏ စာကြည့်တိုက်ရှိ အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။

“ကန်းဟယ်ရင်-ssi။ ငါ မင်းကို အရင်က မပြောခဲ့ဘူးလား?”

“အရင်က ဟုတ်လား? ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?”

“ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလှည့်စားရ အလွယ်ဆုံးလူက စမတ်ကျတဲ့သူလည်း မဟုတ်သလို၊ မိုက်မဲတဲ့သူလည်း မဟုတ်ဘူး။”

တစ်ခုခုကို ကြားဖူးနားဝ ရှိရုံလောက် သိထားတဲ့သူတွေပဲ။

“ဟုတ်ကဲ့။ မှတ်မိပါတယ်။”

ကန်းဟယ်ရင် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သူမလည်း အသေအချာ မှတ်မိနေသည်။

သူမအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် လူသတ်ခဲ့ရသည့်နေ့နှင့် ဘာမှ မထူးခြားပေ။

“ဒါပေမဲ့ ဘာလို့လဲ?”

“အဲဒီတုန်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ အဆက်အစပ်ကြောင့်လေ။ နောက်ဆုံးတော့ အဲဒီ ဂျင်ပွန် ဆိုတဲ့ကောင်ကလည်း အဲဒီလို တစ်ပိုင်းတစ်စ သိထားတဲ့သူတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ။ သူတင်မကဘူး။ သူ့နောက်ကွယ်မှာ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ နောက်ကွယ်က လူ၊ ပြီးတော့ သူပိုင်ဆိုင်တဲ့ ဌာနအထိပါပဲ။”

သူတို့က ကန်းယူဟွန်း ဘာမှမသိဘဲ သူတို့ရဲ့ အကွက်ထဲ ရောက်လာတယ်လို့ ထင်နေကြတာ။

ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ ကန်းဟယ်ရင်၊ ကန်းယူဟွန်း နဲ့ ဘက်ရီယွန်း (Baekryeon) တို့မှလွဲပြီး သူက အရာအားလုံးကို သိနေပြီး တမင်တကာ ဖြစ်ခွင့်ပေးလိုက်တာကို ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး။

ကန်းယူဟွန်း က သူတို့ကို ပြင်မပေးခဲ့ပေ။

ပြင်ပေးစရာလည်း မလို။

သူတို့က သူ့ကို အထင်သေးပြီး အောက်ကျို့လေ၊ သူက ပိုပြီး သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် ပျော်ရွှင်ရလေပင်။

သူတို့ လျစ်လျူရှုပြီး အထင်သေးခဲ့တဲ့သူရဲ့ ရှေ့မှာ ဒူးထောက်လိုက်ရတဲ့အခါ သူတို့ ဘယ်လိုမျက်နှာပေးမျိုး ဖြစ်သွားမလဲ?

တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် သူ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

[…ဒါတော့ တကယ့် ရူးသွပ်သူပဲ။]

‘ချီးကျူးပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။’

[ချီးကျူးတာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက ရူးနေတာ။]

ဘက်ရီယွန်း အတွက် ကန်းယူဟွန်း သည် ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

တိတိကျကျ ပြောရလျှင် သူသည် အချိန်အများစုတွင် ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေသော်လည်း ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာသည့်အခါ လူတစ်ယောက်လို ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဘက်ရီယွန်း သည် မှတ်ဉာဏ်မရှိသော ဓားတစ်လက်သာ ဖြစ်သော်လည်း လူတို့ကို ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်း ရှိသေးသည်။

သူမ ခံစားမိသည်မှာ ကန်းယူဟွန်း သည် ကောင်းမွန်ခြင်းဆိုသည့် မျက်နှာဖုံးအောက်တွင် အဆုံးမရှိသော၊ မှောင်မိုက်သော တစ်စုံတစ်ရာကို ဖုံးကွယ်ထားသူ ဖြစ်သည်။

သူမ ဒါကို ဘာလို့ ခေါ်ရမလဲ?

မကောင်းဆိုးဝါး?

ရန်ငြိုး?

အမုန်းတရား?

သူမ မသိ။

သို့သော် သူမ သေချာပေါက် သိထားသည့် တစ်ခုမှာ သူသာ ကန်းယူဟွန်း ၏ ရန်သူ ဖြစ်လာပါက၊ ထိုမမြင်နိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည် ဆိုသည့်အချက်ပင်။

[ဒါကို မသိဘဲ မင်းဆီ ခုန်ဝင်လာတဲ့ စုဆောင်းသူတွေကို ငါသနားမိတယ်။]

‘ရူးလိုက်တာ။’

သူမက သူ့ကို ထိုသို့ခေါ်ဆိုခြင်းအပေါ် သူ ဒေါသထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် ထောက်ပြခြင်း မလုပ်ခဲ့ပေ။

တကယ်တော့ ကန်းယူဟွန်း ကိုယ်တိုင်လည်း သူ ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးဟု ထင်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲ?

‘ငါ ရူးနေတာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဂရုမစိုက်ဘူး။ မဟုတ်ဘူး၊ ငါသာ မရူးရင် ဒါတွေကို လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။’

ကမ္ဘာကြီးကို ပြောင်းလဲဖို့။

ဒါက ပုံမှန်တွေးခေါ်နိုင်သူ မည်သူမျှ မတွေးနိုင်သည့် အကြံအစည် ဖြစ်သည်။

ဒါက ရူးသွပ်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသူတွေသာ လုပ်နိုင်သည့် လုပ်ရပ်မျိုး ဖြစ်သည်။

သူ့အတွက်တော့ ရူးသွပ်နေခြင်းက အကောင်းဆုံး ချီးကျူးစကားနှင့် တူသည်။

‘မင်းတို့ ငါ့ကို ဘာပဲခေါ်ခေါ် ဂရုမစိုက်ဘူး။ ငါလုပ်ရမယ့်အလုပ်ကို ဘာမှ ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။’

စစ်ပွဲမစခင် ၅ မိနစ်သာ လိုတော့သည်။

“ဘက်ဟျို (Baekhyo)။ မင်းကိုပဲ အားကိုးမယ်နော်။”

ဟူး။

ကန်းယူဟွန်း သည် သူ့ပခုံးပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အမွေးလုံးလေးကို ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဇီးကွက် ဘက်ဟျို သည် သူ့စကားကို နားလည်သကဲ့သို့ အသံပြုကာ စောင့်ဆိုင်းခန်းမှ ထွက်ခွာပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်သွားသည်။

***

“ကွိကွိကွိ။ မိုက်မဲတဲ့ ကောင်လေး။”

ပေးထားသော စောင့်ဆိုင်းခန်းတွင် ထိုင်နေသည့် ဂျင်ပွန် သည် သူ၏ ဝမ်းမြောက်မှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည်။

ကန်းယူဟွန်း ဆိုတဲ့ မိုက်မဲတဲ့ကောင်က သူ ဘယ်လိုအခြေအနေမှာ ရှိနေလဲဆိုတာတောင် မသိဘဲ စစ်ပွဲလျှောက်လွှာကို လက်ခံလိုက်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ သူက 5,000TP ကို သွေးထွက်သံယို ဖြစ်လောက်အောင် သုံးလိုက်ရပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါ။

သူသာ နိုင်သွားရင် အဲဒီထက် ပိုပြီး ပြန်ရဦးမှာပဲ။

‘သူက ဂီယွန်ဟူ ရှိနေလို့ အတင့်ရဲနေတာ။ အင်းလေ၊ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းက ငါ့အတွက်တောင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းတယ်ဆိုတာ ငါ ဝန်ခံပါတယ်။’

ဂီယွန်ဟူ ကန်းဟယ်ရင် ၏ အရည်အချင်းသည် သူ ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် သာမန်စုဆောင်းသူတွေနဲ့ မတူပေ။

ကမ္ဘာ့အမြင် အနည်းငယ်မျှဖြင့်ပင် သူမသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး သူမ၌ ဝိညာဉ်များကြားတွင်ပင် ပရိသတ်ရှိနေသည်။

သူသာ သူမကို ဒီအတိုင်း ထားလိုက်မည်ဆိုပါက၊ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူမသည် အလယ်အလတ်တန်းစား စုဆောင်းသူ၊ နောက်ဆုံးတွင် အဆင့်မြင့် စုဆောင်းသူအဆင့်အထိ တက်လှမ်းလာလိမ့်မည်။

‘ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒါမျိုး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။’

ဂျင်ပွန် သည် သူ၏ ခန့်ညားသော မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ရင်း စောင့်ဆိုင်းခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာကို ကြည့်လိုက်သည်။

အိတ်ကပ်ထဲ လက်ထည့်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသည့် Hood အင်္ကျီဝတ် လူငယ်တစ်ယောက် ရှိသည်။

သာမန်မျက်နှာနှင့် အနည်းငယ် ပြုံးနေသည့် ထိုလူငယ်သည် ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် ရိုးသားပြီး ကြိုးစားသည့် လူငယ်တစ်ယောက်လိုပင်။

သို့သော် ဂျင်ပွန် သည် ထိုမျက်နှာဖုံးနောက်ကွယ်မှ အစစ်အမှန်ကို သိထားသည်။

‘အဂ္ဂါ (Agael)-nim က အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်။ ဌာနမှာ ဒီလိုကောင်မျိုးကို မွေးထားတာ ငါမသိခဲ့ဘူး။ ငါ့ကို အရိပ်အမြွက်လေးတော့ ပြောပြခဲ့ရင် ကောင်းမှာ။’

ဂျင်ပွန် သည် သူ၏ အသက်အန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်ခံခဲ့ရသည့် အဖြစ်အပျက်ကို သူ့စိတ်ထဲမှ ဖျောက်ဖျက်လိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။

ဌာနက သူ့ကို ထောက်ပံ့မှုအဖြစ် ဒီလို စုဆောင်းသူမျိုး ပေးလိုက်သည့်အတွက် သူ အလွန် ဝမ်းမြောက်နေသည်။

‘ကူဟူဟူ။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူတို့က ငါ့အရည်အချင်းကို အသိအမှတ်ပြုကြတယ်။ ငါ့ကို ဒီအတိုင်း ထားခဲ့ဖို့က နှမြောစရာ ကောင်းတယ်လို့ သူတို့ တွေးမိမှာပေါ့! မဟုတ်ရင် သူတို့က ငါ့အတွက် ဒီလောက် သေချာပေါက် နိုင်မယ့်ပွဲကို ဘယ်လိုများ စီစဉ်ပေးပါ့မလဲ?’

ဂျင်ပွန် သည် သူ၏ အောင်မြင်မှုကို ကြိုတင် ယုံကြည်နေသည်။

စစ်ပွဲ ၁ မိနစ်အတွင်း စတင်တော့မည်ဟူသော အသိပေးချက် ရောက်လာသည့်အခါ ထိုပျော်ရွှင်မှုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားသည်။

“ဟေ့။ အချိန်ကျပြီ။ သွားကြရအောင်။”

“ဟာ။ စိတ်ညစ်လိုက်တာ။”

အထင်ကြီးစရာကောင်းသော ထိုလူငယ်သည် ဂျင်ပွန် ၏ စကားကြောင့် မလိုလားစွာပင် ထိုင်နေရာမှ ထလိုက်သည်။

ဂျင်ပွန် သည် သူ့အပြုအမူကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ခံစားချက် ကောင်းနေသဖြင့် လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

[စစ်ပွဲ စတင်ပါပြီ။ အသင်းနှစ်သင်းလုံး စောင့်ဆိုင်းခန်းမှ ထွက်လာပေးကြပါ။]

စစ်ပွဲ စတင်ကြောင်း ကြေညာသည့် အသံသည် ကောလစီယမ် (colosseum) တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဂျင်ပွန် သည် သူ၏ စုဆောင်းသူကို စင်မြင့်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး ဖြစ်သည်။

သေပွဲကို ကြည့်ရှုရန် စုဝေးရောက်ရှိနေသည့် ဝိညာဉ်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် တစ်ဖက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက် တက်လာသည်။

“အဲ… အဲဒီကောင်…!”

ဂျင်ပွန် သည် သူ့ပြိုင်ဘက်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားသည်။

သူက သူ့စုဆောင်းသူကို စေလွှတ်လိုက်သဖြင့် တစ်ဖက်ကလည်း ဂီယွန်ဟူ ကို စေလွှတ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် တက်လာသူမှာ ကန်းယူဟွန်း ဖြစ်နေသည်။

သူသည် ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ထားပြီး သူ့ကိုယ်သူ ပြသလိုက်သည်။