[ဆာရီယို ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်ဓား (နိုးထပြီး)]
၎င်းသည် လွန်ခဲ့သောအချိန်က ထွန်းကားခဲ့သည့် ယဉ်ကျေးမှုအဆင့်အတန်း မြင့်မားလှသော ဆာရီယိုအင်ပါယာကြီးက ဖန်တီးခဲ့သည့် လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ရှေးဟောင်းဇာတ်လမ်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဖန်တီးမှုဆိုင်ရာ ပစ္စည်းဆိုင်တစ်နေရာတွင် တိမ်မြုပ်နေခဲ့သော်လည်း၊ ကျွမ်းကျင်သော ထွင်းထုသူတစ်ဦးက ၎င်း၏တန်ဖိုးကို သိရှိသွားပြီးနောက် ပုံသဏ္ဍာန်သစ်တစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့သည်။
၎င်းတွင် မှော်ပညာအင်ဂျင်နီယာစနစ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော ဆာရီယိုအင်ပါယာ၏ မှော်အင်ဂျင်နီယာဆိုင်ရာ အနှစ်သာရများ ပါဝင်နေသည်။
အသုံးပြုပုံပေါ်မူတည်၍ ၎င်းသည် သုံးစွဲသူအား အံ့မခန်းစွမ်းအားများ ပေးစွမ်းနိုင်သလို၊ တစ်ဖက်ချွန်ဓားကဲ့သို့ပင် မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် အန္တရာယ်လည်း ရှိသည်။
ဓားအတွင်း၌ အိပ်ပျော်နေသော ကြီးမားသည့် အတ္တ (Ego) တစ်ခု ရှိနေသည်။
အဆင့်- ဒဏ္ဍာရီလာ (Mythical)
- ခွန်အား၊ လျင်မြန်မှုနှင့် ကြံ့ခိုင်မှုကို တိုးမြှင့်ပေးသည်။
- ရန်သူအား အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် ဒဏ်ရာမျိုး ရစေနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို များစွာတိုးမြှင့်ပေးသည်။
- မှော်ပညာကို ခုခံကာကွယ်နိုင်သည်။
- မှော်ပညာကို ဖြတ်တောက်နိုင်သည်။
- သုံးစွဲသူနှင့်အတူ တိုးတက်ပြောင်းလဲနိုင်သည်။
- [ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲခြင်း] ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။
[ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲခြင်း]
လက်နက်ကို မိမိနှစ်သက်ရာ ပုံသဏ္ဍာန်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ အချိန်ကန့်သတ်ချက်မရှိ၊ အေးခဲချိန် (Cooldown) မရှိ။ (သို့သော် မူလထုထည်နှင့် အလေးချိန်၏ နှစ်ဆထက် မပိုရ)
[အထူးစွမ်းရည်များ]
-(သုံးစွဲသူ၏ အဆင့်နိမ့်ကျမှုကြောင့် ပိတ်ထားသည်)
-(သုံးစွဲသူ၏ အဆင့်နိမ့်ကျမှုကြောင့် ပိတ်ထားသည်)
-(သုံးစွဲသူ၏ အဆင့်နိမ့်ကျမှုကြောင့် ပိတ်ထားသည်)
‘တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲ။’
အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးသည်နှင့် ကျွန်တော် စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဒဏ္ဍာရီလာ အဆင့်ရှိ လက်နက်တစ်ခု။
ဒါမျိုးက အခုလက်ရှိ ကမ္ဘာမြေပေါ်မှာ ရှာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တဲ့အရာ။
ဓားကိုယ်တိုင်ကလည်း ထူးချွန်တဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ ထပ်ဆောင်းအကျိုးသက်ရောက်မှုတွေ ရှိနေသည်။
အကြီးမားဆုံး အားသာချက်ကတော့ ဓားပုံစံတင်မကဘဲ ကျွန်တော် လိုချင်တဲ့ ပုံစံမျိုးစုံ ပြောင်းလဲနိုင်သလို၊ အလေးချိန်နဲ့ ထုထည်ကိုလည်း နှစ်ဆအထိ ချိန်ညှိနိုင်တာပဲ။
‘ဒါပေမဲ့ အထူးစွမ်းရည်တွေကတော့ ပိတ်ထားတုန်းပဲ။ ကျွန်တော့်အဆင့်က ဒီဓားကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ဖို့ နိမ့်လွန်းနေလို့ ဖြစ်ရမယ်။’
ဒီအထူးစွမ်းရည်တွေကို ဖွင့်ဖို့ သော့ချက်ကတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အတွေ့အကြုံနဲ့ ကျွန်တော်ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ သမိုင်းကြောင်းတွေပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။
အခြေအနေတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတာကတော့ စိတ်မကောင်းစရာပေမဲ့၊ ဒီထက်ပိုပြီး လောဘကြီးဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။
‘ပြီးတော့ ဒီဓားက မူလကတည်းက ဒီလောက်ကောင်းတာလား။’
နိုးထလာတဲ့ ဓားရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုနေတယ်။
အရင်တုန်းကတော့ ဒီလောက်မကောင်းခဲ့ဘူး မဟုတ်လား။
ကပ်ဘေးကာလတုန်းက ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရတဲ့ ဆာရီယိုဓားက ဒီလောက်ထိ ထူးခြားတယ်လို့ မခံစားခဲ့ရဘူး။
ဒဏ္ဍာရီလာလို့ ခေါ်ရလောက်အောင် အဆင့်ကလည်း နည်းနည်းတော့ လွန်ကဲနေသလိုပဲ။
‘နေပါဦး။ ကျွန်တော် သံချေးတွေကို ခွာပြီး ထွင်းထုမှုပြီးဆုံးသွားပေမဲ့၊ နာမည်မှာ ဘာလို့ ရှေးဟောင်းနဲ့ အမွေအနှစ်ဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေ ကျန်နေသေးတာလဲ။ ဒါဆိုရင်တော့…’
ကျွန်တော် နောက်ကျမှ အကြောင်းရင်းကို ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။
ဟျွန်းဆောင်ဂယဲ မှာဆိုရင် လက်နက်တစ်ခုရဲ့ နာမည်မှာ ရှေးဟောင်း၊ အမွေအနှစ် ဒါမှမဟုတ် ဒဏ္ဍာရီဆိုတဲ့ စကားလုံးတွေ ပါလာရင် [ဇာတ်လမ်းတွေရဲ့ စွမ်းအား] နဲ့ ချိတ်ဆက်မိသွားပြီး ပရီမီယံ ဘောနပ်စ်တစ်ခုကို ရရှိတတ်တယ်။
အခုလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ ဖြစ်မယ်။
ကျွန်တော်က ပျက်သုဉ်းသွားတဲ့ ရှေးဟောင်းအင်ပါယာတစ်ခုရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ထွင်းထုလိုက်တာကြောင့်၊ အဲဒီစွမ်းအားတွေက အပြည့်အဝ စိမ့်ဝင်သွားပြီး အရင်ကထက် ပိုမိုအားကောင်းတဲ့ ဆာရီယိုဓားကို ဖန်တီးလိုက်မိတာပဲ။
‘ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ရလိုက်တဲ့ အပိုဆုတစ်ခုပေါ့။’
အနာဂတ်အကြောင်း သိထားတဲ့ ကျွန်တော့်အတွက်တောင် တွက်ချက်လို့မရခဲ့တဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု။
ဒါပေမဲ့ အရာအားလုံးက မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ ဖြစ်နေရင်လည်း ပျော်စရာကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
ပြီးတော့ လက်ဆောင်ဆိုတာ မမျှော်လင့်ဘဲ ရလိုက်တဲ့အခါ ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိပြီး ပျော်ရွှင်ရတာပေါ့။
ဆာရီယိုဓားကနေ ကျွန်တော့်အတွက် ရလိုက်တဲ့ အပိုဆုက ကောင်းကင်က ပေးတဲ့ လက်ဆောင်တစ်ခုလိုပါပဲ။
‘နေပါဦး။ ဒါပေမဲ့ ဓားအတွင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ အတ္တတစ်ခု အိပ်ပျော်နေတယ်လို့ ပြောထားတာလား။’
အဲဒီအချက်ကို သတိပြုမိလိုက်တာနဲ့ ဓားမှာ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ကျွန်တော့်လက်ထဲက ဆာရီယိုဓားအပေါ်မှာ စာအုပ်ငယ်လေးတစ်အုပ် ပေါ်လာသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဓားက တုန်ခါသွားပြီး မိန်းမသားအသံကြီးဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
[ငါ နောက်ဆုံးတော့ လွတ်မြောက်ပြီဟေ့!!]
အော်။
ဓားရဲ့ အော်သံကို ကြားလိုက်ရတော့ ကျွန်တော် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်လိုက်သည်။
ဟုတ်သားပဲ။
ဒီလိုဖြစ်စဉ်မျိုးနဲ့ ရလာတဲ့ ဓားဆိုတော့ အတ္တရှိတဲ့ ဓား (Ego Sword) အနေနဲ့ စကားပြောနိုင်ဖို့က သဘာဝကျတာပေါ့။
ကျွန်တော် မေ့သွားတာ။
***
နာမည်မရှိတဲ့ ဓားဆိုတာ မရှိပါဘူး။
အမှန်တော့ ဒီဓားမှာလည်း အတိတ်က နာမည်တစ်ခုခုတော့ ရှိခဲ့မှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အချိန်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်လို့ ပြောရင် ပိုမှန်ပါလိမ့်မယ်။
ရုံးခန်းထဲမှာပဲ ထိုင်ပြီး ဓားနဲ့ စကားပြောနေလို့ မဖြစ်တာကြောင့် [လေ့လာသူများ၏ အခန်း] ဆီသို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်သည်။
“ဒါဆို မင်းက ဒီဓားထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေတဲ့ အတ္တပေါ့ ဟုတ်လား။”
[ဟွန်း။ အတ္တလို့ ခေါ်တာထက် မှော်ပညာနဲ့ အင်ဂျင်နီယာ အနှစ်သာရတွေကို သုံးပြီး ကိုယ်ပိုင်တွေးခေါ်နိုင်အောင် ဖန်တီးထားတဲ့ ဉာဏ်ရည်တုလို့ ခေါ်ရင် ပိုမှန်လိမ့်မယ်။]
ဒါက အတ္တပဲလေ။
လည်ချောင်းထဲအထိ ရောက်လာတဲ့ စကားလုံးကို ကျွန်တော် အနိုင်နိုင် မြိုချလိုက်ရသည်။
သူနဲ့ စကားစမြည် မပြောရသေးပေမဲ့ သူ့ရဲ့ လေသံနဲ့ အသံနေအသံထားအရ သူက စကားပြောရတာ ဝါသနာပါပြီး မာနကြီးမှန်းတော့ သိလိုက်ရသည်။
[ဒါပေမဲ့ ငါလည်း အံ့ဩမိတယ်။ အချိန်တွေ အတော်ကြာသွားပြီပဲ။ ဆာရီယိုအင်ပါယာလည်း နောက်ဆုံးမှာ ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ပြီပေါ့။ ငါကတော့ ထာဝရ တည်တံ့နေလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။]
“မင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ပုံမရပါလား။”
[ငါက အဲဒီနိုင်ငံနဲ့ ဘာမှလည်း မပတ်သက်ခဲ့တာပဲဟာ။ အဲ... ဒါမှမဟုတ် ပတ်သက်ခဲ့လား။ ငါလည်း မမှတ်မိတော့ဘူး။ ငါ့ရဲ့ အတိတ်မှတ်ဉာဏ်တွေ အများကြီး ပျောက်ဆုံးနေတယ်။ အချိန်အကြာကြီး အိပ်ပျော်နေခဲ့လို့ ဖြစ်ရမယ်။ အဲဒီသဘောနဲ့ဆိုရင်တော့ မင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ!]
သူမက အချိန်အကြာကြီး အိပ်ပျော်နေခဲ့ရတဲ့ အကျိုးဆက်ကြောင့်လားတော့ မသိ၊ စကားတွေ အတော်များနေသည်။
[အိပ်မက်ရှည်ကြီးတစ်ခု မက်လိုက်ရသလိုပဲ။ ဒါမှမဟုတ် ဘာမှမရှိတဲ့ အမှောင်ထုထဲမှာ သတိမေ့နေခဲ့တယ်လို့ ပြောရမလား။]
“ဓားတွေက အိပ်မက် မက်တတ်လို့လား။”
[ငါ့ကို သာမန်ဓားတွေနဲ့ လာမယှဉ်နဲ့နော်။ အိပ်မက်ဆိုတာကတော့ ဘယ်သူမဆို မက်ချင်သလောက် မက်နိုင်တာပဲ။ အဲဒီတုန်းက ငါ့ကို မြေကြီးနတ်ဘုရားရဲ့ ဓားလို့ ခေါ်ကြတယ်။ အခုတော့ ငါ ဘာဖြစ်နေမှန်းလည်း မသိတော့ဘူး။]
“အခုလည်း အရင်အတိုင်းပါပဲ။”
သူ့ကို သတ်မှတ်ပေးထားတဲ့ စနစ်အဆင့်ကို ကြည့်ရင်တင် ကျွန်တော် သိနိုင်သည်။
ဒဏ္ဍာရီလာ အဆင့်ဆိုတာ စနစ်က သူ့ကို အလွန်တန်ဖိုးထားတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။
ဒါပေမဲ့ အိပ်မက်ထဲမှာတောင် ဒီလောက်ထိ ပြင်းထန်တဲ့ အတ္တမျိုး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့တော့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့မိဘူး။
ပျက်သုဉ်းသွားတဲ့ ရှေးဟောင်းအင်ပါယာက ဖန်တီးခဲ့တာဆိုတော့ ၂၁ ရာစု ခေတ်မီသိပ္ပံပညာနဲ့တောင် မမှီနိုင်တဲ့ ဉာဏ်ရည်တုမျိုး သူပိုင်ဆိုင်ထားတာပေါ့။
ပျက်သုဉ်းသွားတဲ့ အင်ပါယာအကြောင်း အိပ်မက်မက်နေတဲ့ အတ္တရှိဓား။
သိပ္ပံဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ရဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ ဆင်တူလိုက်တာ။
ဓားအနားမှာ ပျံဝဲနေတဲ့ စာအုပ်ကို ကျွန်တော် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
‘ဒါက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲ။’
စာအုပ်တွေဆိုတာ သက်ရှိတွေအတွက်ပဲ ရှိမယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ခဲ့တာ။
အဲဒီတော့မှပဲ တွေးခေါ်နိုင်ပြီး စကားပြောနိုင်တဲ့ ဉာဏ်ရည်ရှိတဲ့ သက်ရှိတွေအတွက်ပေါ့။
‘ဓားတစ်လက်မှာ စာအုပ်ပါလာမယ်လို့ ဘယ်သူကများ ထင်ထားမှာလဲ။’
ဒါဆိုရင် ဆာရီယိုအင်ပါယာက ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ဒီဉာဏ်ရည်တုက သက်ရှိတွေနဲ့ နီးစပ်လောက်အောင် ဉာဏ်ရည်မြင့်မားနေတာလား။
ကျွန်တော် အဲဒီအကြောင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဝါးတားတား ကောလာဟလတွေကိုပဲ ကြားဖူးတာ၊ အခုတော့ သူ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာကို သိချင်လာမိသည်။
‘ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ မသိရတာ ပိုကောင်းမလား။’
ပုံမှန်အားဖြင့် ကမ္ဘာတစ်ခု ပျက်သုဉ်းသွားရင်တောင် မှတ်တမ်းတွေ ဒါမှမဟုတ် နှုတ်ပြောစကားတွေ ရှိနေရင် [အတွေးကမ္ဘာ] တွေကနေတစ်ဆင့် လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ ပြန်လည်ဖန်တီးလို့ ရနိုင်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ဆာရီယိုအင်ပါယာက မှတ်တမ်းလည်းမရှိ၊ နှုတ်ပြောစကားလည်း မကျန်ခဲ့ဘူး။
အတွေးကမ္ဘာထဲမှာ သူ ပြန်ပေါ်လာဖို့ အခွင့်အရေးက သုညနဲ့နီးစပ်တယ်။
‘အခုတော့ ဒီဓားကိုပဲ အာရုံစိုက်လိုက်ရအောင်။’
[ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက ဒီတစ်ခါ ငါ့ရဲ့ သခင်ပေါ့လေ။ ဒါပေမဲ့ အံ့ဩမိသား။ ငါ့ရဲ့ အိပ်စက်ခြင်းကနေ နှိုးပေးနိုင်မယ့်သူ ကျန်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ မင်းနာမည်က ဘယ်သူလဲ။]
“ကန်းယူဟွန်း။ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း က တယ်လာ (တယ်လာ) တစ်ယောက်ပဲ။”
[ဟင်။ တယ်လာ... ဘာ?!]
ကျွန်တော့်စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ သူက မယုံနိုင်စွာနဲ့ အသံကို မြှင့်လိုက်သည်။
[ဟေ့၊ ခဏလေး။ တယ်လာ (တယ်လာ) ဆိုတာ ဘာဓားမျိုးလဲ! သေရောပဲ! အခုမှပဲ နိုးလာတာ၊ အခုတော့ ငါ ရောင်းစားခံရတော့မှာလား!]
“စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းကို ရောင်းမှာလည်း မဟုတ်သလို၊ စွန့်ပစ်မှာလည်း မဟုတ်ဘူး။ မင်းကို ဒီလိုပုံစံ ဖြစ်အောင်လုပ်တာ မင်းကို သုံးချင်လို့။”
[ဘာ! မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ! တယ်လာ (တယ်လာ) တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဓားကို သုံးနိုင်မှာလဲ!]
“သုံးနိုင်ပါတယ်။ မင်း မကြာခင် သိလာပါလိမ့်မယ်။”
စာကြည့်တိုက်ကို ပိတ်ထားတာကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ ရုပ်သွင်ကို သူ မမြင်ရသေးဘူး။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် လိမ်ပြောနေတာမဟုတ်ဘူးလို့ သူ ထင်ပုံရပါတယ်၊ အတ္တရှိဓားက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ နာမည်ကရော ဘယ်လိုခေါ်လဲ။”
[ငါ့မှာ နာမည်မရှိဘူး။ ဒါမှမဟုတ် ပိုမှန်အောင် ပြောရရင်တော့ ငါ မေ့သွားပြီ။ ငါက ဒီလောကမှာ ရှိနေတာ ကြာလွန်းတော့ မှတ်ဉာဏ်တချို့က မပြည့်စုံတော့ဘူးလေ။]
“ဒါဆိုရင်တော့ ဟုတ်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ မင်းကို ‘မင်း’ လို့ပဲ ခေါ်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။ ငါ မင်းကို နာမည်တစ်ခု ပေးရမလား။”
[တကယ်လား? အဲဒါတော့ ကောင်းတာပေါ့။ မင်းက ငါ့ကို အိပ်စက်ခြင်းကနေ နှိုးပေးခဲ့တဲ့ ထွင်းဖော်သူ (Engraver) တစ်ယောက်ဆိုတော့ ငါ့ကို နာမည်ကောင်းကောင်း ပေးနိုင်မှာ သေချာပါတယ်။]
သူ့ကို ကျွန်တော် သေချာကြည့်လိုက်သည်။
မှော်အင်ဂျင်နီယာလက်ရာ ဓားလို့ ခေါ်ဆိုကြပေမဲ့ သူက စက်ပစ္စည်းတစ်ခုလို လုံးဝ မပေါက်ပါ။
ဓားသွားရော၊ လက်ကိုင်ရိုးပါ အဖြူရောင်သန့်သန့် ဖြစ်နေသည်။
ဒီဇိုင်းက ရှေးဆန်ပြီး လက်ရာမြောက်ပေမဲ့ အဲဒီလောက်ပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ နှင်းဆီပွင့်လို ဖြူစင်တဲ့ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ပြီးတော့မှ ‘ပက်ဟျို’ (Baekhyo) ဆိုတဲ့ နာမည်က ခေါင်းထဲ ရောက်လာသည်။
“ပက်လျောန် (Baekryeon - အဖြူရောင်ကြာပန်း)”
သူ့ရဲ့ လက်ကိုင်ရိုးနဲ့ ဓားစောင့်က အဖြူရောင် ကြာပွင့်တစ်ပွင့်နဲ့ ဆင်တူနေသည်။
အဲဒီလိုနဲ့ပဲ ကျွန်တော် သူ့ကို နာမည်ပေးလိုက်သည်။
နောက်ပြီး သူက ပက်ဟျိုရဲ့ ညီအစ်ကိုလို ခံစားချက်မျိုး ရစေချင်တာကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။
[ပက်လျောန် (Baekryeon) ဟုတ်လား? မဆိုးဘူးပဲ။ ကောင်းပြီ။ ကန်းယူဟွန်း၊ မင်းကတော့ ဒီနေ့ကစပြီး ငါ့ရဲ့ သခင်ပဲ။]
“မင်းရဲ့ ပွင့်လင်းမှုကို ငါ သဘောကျတယ်။”
သူက အတ္တကြီးလွန်းလို့ ‘မင်းက ငါ့သခင် မဟုတ်ဘူး!’ လို့ ပြောလာမှာကို ကျွန်တော် စိုးရိမ်ခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီစိုးရိမ်မှုက အလကားသာ ဖြစ်သွားပုံရသည်။
ပက်လျောန်ကို နာမည်ပေးပြီး သူက ကျွန်တော့်ကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ၊
ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ စာချုပ်တစ်ခု ချုပ်ဆိုပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။
[သင်သည် ဆာရီယိုအင်ပါယာ၏ အမွေအနှစ်ဖြစ်သော ရှေးဟောင်းဓား ပက်လျောန်၏ သခင် ဖြစ်လာပါပြီ။]
[မေ့လျော့ခြင်းကို အမွေဆက်ခံခြင်းဆိုင်ရာ ဇာတ်လမ်းကို သင် ရရှိလိုက်ပါပြီ။]
[ရှေးဟောင်းဓား၏ အတ္တကို သင် အပြည့်အဝ နိုးထစေလိုက်ပါပြီ။]
[ထွင်းဖော်သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် သင့်ဇာတ်လမ်းသည် ဘွဲ့တံဆိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါပြီ။]
[သင်သည် 3,000TP ကို ရရှိလိုက်ပါပြီ။]
စာချုပ်ချုပ်လိုက်ရုံနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းက ချက်ချင်းဆိုသလို ဘွဲ့တံဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။
ဒီဓားက တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ထူးခြားတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။
ပက်လျောန်ကို လက်ထဲ ကိုင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ သူ့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေက ကျွန်တော့်ဆီ စီးဝင်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကလည်း သူ့ဆီ စီးဝင်သွားသည်။
ရှေးဟောင်းစာချုပ်ဆိုတာ ဒါမျိုးကို ပြောတာလား။
ဇာတ်လမ်းက ပေးတဲ့ လန်းဆန်းမှုကို ခံစားရင်း ကျွန်တော် တွေးမိသည်။
စာလုံးတွေက စကားလုံးတွေ ဖြစ်လာပြီး၊ စကားလုံးတွေက ဝါကျတွေ ဖြစ်လာသည်။
ဝါကျတွေက စာပိုဒ်တွေအဖြစ် ဆက်စပ်သွားပြီး၊ စာပိုဒ်တွေက စုစည်းကာ ဇာတ်လမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဇာတ်လမ်းက ကျွန်တော့်ကိုယ်ခန္ဓာထဲမှာ စုပုံလာသည်။
ဖြစ်စဉ်ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ ကျွန်တော် မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။
[ဘာလဲ? ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ?]
ပက်လျောန်က မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေတဲ့ အသံမျိုးနဲ့ ထူးဆန်းစွာ အော်လိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်လို့လဲ။”
[မဟုတ်ဘူး၊ မင်း ဘာဖြစ်တာလဲ? ကန်းယူဟွန်း၊ မင်းက... မင်းက ဘာကောင်လဲ။]
သူ တစ်ခုခုကို သတိထားမိသွားပုံရပြီး ကျွန်တော့်မျက်နှာကလည်း တင်းမာသွားရသည်။
[မင်းက သေပြီးမှ ပြန်လည်မွေးဖွားလာတဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားသူ (Reincarnator) တစ်ယောက်လား။]
အဲဒါက ကျွန်တော် ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြဖူးတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု။
***
“တကယ့်ကိုပဲ...”
သူ ဘယ်လိုသိသွားလဲလို့ မမေးရသေးခင်မှာပဲ ကျွန်တော် ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်သည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အကြောင်းရင်းက ထင်ရှားနေလို့ပဲ။
ပက်လျောန်က သခင်စာချုပ်ကတစ်ဆင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ အတိတ်ကို ဖတ်သွားတာ ဖြစ်ရမယ်။
ကျွန်တော့်ဇာတ်လမ်းတွေက သူ့ဆီ စီးဝင်သွားခဲ့တာကိုး။
သူက အကုန်လုံးကိုတော့ မဖတ်လိုက်ရဘဲ အစိတ်အပိုင်းအနည်းငယ်ကိုပဲ သိလိုက်တာ ဖြစ်ပေမဲ့၊ ကျွန်တော် သေပြီး ပြန်မွေးဖွားလာတယ်ဆိုတာကိုတော့ သူ သေချာပေါက် သိသွားပြီ။
နောက်ဆုံးတော့ ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုတော့တာကြောင့် ကျွန်တော် သူ့ကို လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရိုးသားစွာ ပြောပြလိုက်သည်။
[ဟွန်း။ အဲဒီလိုကိုး။ အင်းလေ၊ မင်းကို ထူးချွန်တဲ့ တယ်လာ (တယ်လာ) တစ်ယောက်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒီလောက်ထိ ဇာတ်လမ်းမျိုး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ခဲ့ဘူး။ ဒါဆို မင်းက အနာဂတ်အကြောင်း သိထားလို့ ငါ့ကို ရှာတွေ့တာလား။]
“အဲဒီလိုမျိုးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အနာဂတ်မှာ မင်းကို သုံးခဲ့တဲ့သူက မင်းက အတ္တရှိတဲ့ ဓား (Ego Sword) ဆိုတာကို မသိခဲ့ဘူး၊ အဲဒါကြောင့် ဘာလို့လဲဆိုတာတော့ ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး။]
[ဖြစ်နိုင်တာက မင်းရဲ့ ထွင်းဖော်သူ (Engraver) အဖြစ် ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်ကြောင့် ဖြစ်မယ်။ အနာဂတ်မှာ ငါ့သခင် ဖြစ်လာမယ့်သူက ငါ့ကို ဂရုတစိုက် မဟုတ်ဘဲ နိုးထစေခဲ့တာ ဖြစ်မှာပေါ့။]
“တကယ်လား။ အဲဒီလိုလား။”
[ဖူး။ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ ပိုပြီး အံ့ဩမိတယ်။ ငါ့ရဲ့ သခင်သစ်က ဒီလောက်ထိ ထူးခြားတဲ့သူ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားပါ့မလဲ။]
“ကျွန်တော်က ဒီလောက်လည်း မထူးခြားပါဘူး။”
အခုထိတော့ မထူးခြားသေးပါဘူး။
[ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုးက ပိုပျော်ဖို့ကောင်းတယ်လို့ ငါထင်တယ်။ ငါ့ရဲ့ အရင်သခင်က အရမ်းကို တောင့်တင်းလွန်းတယ်လို့ ခံစားမိတယ်! ပြီးတော့ တယ်လာ (တယ်လာ) တွေကိုလည်း သိချင်မိတယ်။ သူတို့က ဘယ်လိုမျိုး လူမျိုးတွေလဲ။ ပြီးတော့ ဒီ ‘ဇာတ်လမ်း’ (Story) ဆိုတာက ဘာလဲ။]
“မင်း မကြာခင် အများကြီး တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။”
ပက်လျောန်နဲ့ ကျွန်တော်က တစ်နည်းနည်းနဲ့ အဆင်ပြေသွားသည်။
အဲဒီထက်ပိုပြီး သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ အမှန်တကယ် အတိတ်နဲ့ အသွင်အပြင်ကို သိတဲ့သူ ဖြစ်နေတာကြောင့် ကျွန်တော် ပိုပြီး စိတ်အေးချမ်းရသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလိုနဲ့ပဲ ပက်လျောန်ကို နိုးထစေခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီး အပိုဆုအနေနဲ့လည်း အမှတ်တွေ အများကြီး ရလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ အဆင်ပြေပြေနဲ့ လက်တွဲသွားနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”
[ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်။]
ကျွန်တော် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်သစ်တစ်ယောက် ရလိုက်တဲ့ အချိန်ပါပဲ။
***
ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ [Thunder Sword] နိုးထမှုနဲ့ ပက်လျောန်ရဲ့ ထွင်းဖော်မှုတွေကြောင့် ကျွန်တော် [အတွေးကမ္ဘာ] မှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် အနားယူဖို့ လိုအပ်ခဲ့သည်။
အဲဒီအတွက်ကြောင့် ဝိညာဉ်တွေက အတော်လေး ဆူညံနေကြသည်။
‘ကြိုတင်ပြီး အသိပေးချက် တင်ထားမိတာ တော်သေးတယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ ရှုပ်ကုန်မှာ။’
ရက်အနည်းငယ် အနားယူမယ်ဆိုတဲ့ အသိပေးချက်ကြောင့် ဝိညာဉ်တွေက ဒေါသထွက်နေကြသည်။ ‘သူ အရူးထသွားပြီလား’၊ ‘သူ့ကိုယ်သူ အထင်ကြီးနေတာလား’ ဆိုတာမျိုးတွေ ပြောကြတာက သာမန်ပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် အဲဒါကို စိုးရိမ်ပြီးသားမို့လို့ နောက်ထပ် စာကြောင်းတစ်ကြောင်း ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။
- ဓားသခင်နဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အသွင်အပြင်သစ်ကို စောင့်မျှော်ပေးကြပါ။
အဲဒီစာကြောင်း တစ်ကြောင်းကပဲ ဝိညာဉ်တွေရဲ့ မကျေနပ်ချက်တွေကို ငြိမ်းသွားစေဖို့ လုံလောက်သွားသည်။
သူတို့က ကျွန်တော် အလကား အနားယူတာ မဟုတ်ဘဲ တစ်ခုခု အသစ်ပြသဖို့ ပြင်ဆင်နေတာလို့ ထင်သွားကြသည်။
ပြီးတော့ အဲဒါကလည်း လိမ်ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။
အဲဒီအတွက်ကြောင့် အနားယူနေတဲ့ ကာလအတွင်းမှာတောင် နောက်လိုက် အရေအတွက်က မလျော့သွားဘဲ ပိုတိုးလာသည်။
[အတွေးကမ္ဘာ] ကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ အသိပေးချက် ရထားတဲ့ ဝိညာဉ်တွေက အလုအယက် ဝင်ရောက်လာကြသည်။
ကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်က ချက်ချင်းဆိုသလို ၂,၀၀၀ ကျော်သွားပြီး အဲဒီအရှိန်ကလည်း လုံးဝ မလျော့သွားပါ။
ဇာတ်လမ်းတင်တာ နားထားတဲ့အချိန်မှာတောင် လူသစ်တွေ အများကြီး ဝင်လာသည်။
[ဓားသခင်!]
[နောက်ဆုံးတော့ ဓားသခင်ကို ပြန်တွေ့ရပြီ!]
[ကန်းယူဟွန်း တယ်လာ၊ ဒီနေ့ ဘယ်လိုဇာတ်လမ်းမျိုး ပြမှာလဲ။]
[ကြာလှပြီနော်။]
အမှတ်တွေ လှူဒါန်းရင်း တိုက်ရိုက်မက်ဆေ့ခ်ျတွေကလည်း အများကြီး ရောက်လာသည်။
ကျွန်တော် အဲဒါတွေကို စစ်ဆေးပြီး ဒီနေ့ပြမယ့် ဇာတ်လမ်းအကြောင်း ရှင်းပြဖို့ လုပ်နေတုန်းမှာပဲ၊
“ဝန်ထမ်း ကန်းယူဟွန်း။”
တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ခေါ်လိုက်တာကြောင့် ကျွန်တော့်အကြည့်တွေက အသံပိုင်ရှင်ဆီကို အလိုလို ရောက်သွားသည်။
‘ဒီမှာ ကန်းဟယ်ရင် နဲ့ ကျွန်တော်ကလွဲရင် တခြား ဘယ်သူမှ ရှိမနေသင့်ဘူးလေ။’
သူ့မျက်နှာကို မြင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ အဲဒီအတွေးက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“...ဂျင်ပုန်း။”
ပင်တာဂရမ် ဌာနက တယ်လာ (တယ်လာ) ဂျင်ပုန်း။
အရင်က ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်နေတဲ့ ကောင်က ရုတ်တရက်ကြီး ကျွန်တော့်ရှေ့မှာ ပေါ်လာသည်။