ထွေးပွေ့မှုမှာ ကြာရှည်မနေခဲ့ပေ။
ကျွန်တော့်အမေ ကျွန်တော့်လက်ကို လွှတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျွန်တော် မသိလိုက်ဘဲ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချမိကာ သူမ၏ နွေးထွေးမှုကို တမ်းတမိသည်။
ထိုအဖြစ်ကြောင့် ရှက်ရွံ့မိကာ အဆင်မပြေစွာ ပြုံးပြရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
အမေကတော့ ကျွန်တော့်ကို ဂုဏ်ယူနေသည့်အလား ခေါင်းသာငြိမ့်ပြသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
အမေက ကျွန်တော့်ကို ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သလဲဟု မမေးမြန်းခဲ့ပေ။ ကျွန်တော်လည်း အဖြေပေးရန် မကြိုးစားခဲ့ပါ။ စကားလုံးတွေ ထပ်မလိုတော့ပါ။ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖော်ပြရန်အတွက် ဒါလောက်ဆို လုံလောက်ပြီဟု ထင်မိသည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ထိုအရာကြောင့် ကျွန်တော့်ရင်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ လှိုက်တက်လာသည်။ ကျွန်တော် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ရသော စွဲလမ်းမှုများကို နောက်ဆုံးတွင် ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီ။ ကျွန်တော် လျှောက်လှမ်းခဲ့သော လမ်းနှင့် ကျွန်တော် လျှောက်လှမ်းရမည့် လမ်း။ ကျွန်တော် မှားယွင်းမနေခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
“အမေ အမြဲတမ်း အားပေးနေမှာပါ။”
ထိုစကားလုံးများနှင့်အတူ အမေက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြပြီး ကျွန်တော့်ဆီမှ ထွက်ခွာသွားသည်။ အရင်ကလည်း ခံစားဖူးသော်လည်း အမေသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိသူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကျွန်တော့်ကို ကျောခိုင်း၍ နောက်ပြန်မလှည့်ဘဲ သူမ၏ မိသားစုရှိရာဆီသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
သူမ ကြားနိုင်မည်မဟုတ်မှန်း သိသော်လည်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
‘ပြီးတော့ ဒီဘဝမှာ အေးချမ်းတဲ့ဘဝလေးကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။’
ကျွန်တော့်မိဘတွေက အဆုံးသတ်ရဲ့ အစနဲ့အတူ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ လူအများအပြား ထိုအချိန်က အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ကြရသည်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မဟုတ်တော့ပါ။ ကျွန်တော့်မိဘတွေ သေဆုံးတော့မှာ မဟုတ်ပါ။ အဆုံးသတ်လည်း ရောက်လာတော့မှာ မဟုတ်ပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော် ဖြစ်လာခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်လို့ပင်။
***
“ဒါ ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ! ဘယ်လို၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ!”
ကန်းယူဟွန်း သည် သူ၏ စာကြည့်ခန်းထဲတွင် သည်းမခံနိုင်သော ဒေါသဖြင့် တုန်ရီနေသည်။
သူသည် အသုံးချနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ရသော စုဆောင်းသူအချို့ကို လာဘ်ထိုးကာ ကန်းယူဟွန်း နှင့် ကန်းဟယ်ရင် ကို သတ်ပစ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင် သူမျှော်လင့်ထားသည့် သတင်းကို ကြားမလာရဘဲ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ ကန်းယူဟွန်း မှာ အသက်ရှင်လျက် ရှိနေသေးသည်။
‘စစချင်းတုန်းကတော့ သူတို့ ထွက်ပြေးသွားတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ…!’
သူသည် ထိုအကြောင်းကို အတည်ပြုရန် သူလာဘ်ထိုးထားသော စုဆောင်းသူကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားသော်လည်း မတွေ့ရတော့ပေ။ သူတို့သည် ဤလောကတွင် မရှိတော့ပါ။ သူတို့ ထွက်ပြေးသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူတို့ သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။
‘ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ? တခြားလူကို ဒီကို ခိုင်းလိုက်ရင်…’
သူ့ကိုယ်သူ ပေါ်လွင်သွားလိမ့်မည်။ နောက်ထပ် တစ်လှမ်းတိုးလိုက်လျှင် ကန်းယူဟွန်း သည် ကန်းယူဟွန်း ကို သတ်ရန် လူငှားခဲ့ကြောင်း ဖော်ထုတ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ ထိုအဖြစ်အပျက်မျိုး ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်းကို ဝိညာဉ်များက သိရှိပြီးဖြစ်သည်။ စာရင်းကိုင်များကြားတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကန်းယူဟွန်း နှင့် ကန်းဟယ်ရင် ကို သတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်ဟူသော သတင်းမှာ ပျံ့နှံ့နေပြီးဖြစ်သည်။
‘ငါ ဘာမှ ဆက်လုပ်လို့ မရတော့ဘူး…!’
သူ အလွန်စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်ရသဖြင့် သေချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာသည်။ သူသည် ‘ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပါပြီ’ ဟူသော အတွေးဖြင့် သူတို့ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သွားထိမိခဲ့သည်။ အဲ့ဒါကပဲ ပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်လာသည်။ ကန်းယူဟွန်း ကို ထိန်းချုပ်ထားရန် ကန်းယူဟွန်း အတွက် နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။ မဟုတ်ဘူး၊ နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ရှိသေးသည်။
‘ဒါပေမဲ့၊ အဲ့ဒါကတော့…!’
အကယ်၍ သူသာ ထိုသို့ လုပ်လိုက်လျှင် သူ၏ဌာနတွင် သူ၏ အရည်အချင်းမရှိမှုကို သက်သေပြလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူ၏ ရာထူးသည် အောက်ခြေသို့ ထိုးကျသွားလိမ့်မည်။
“မဖြစ်ဘူး! လုံးဝ မဖြစ်ဘူး!”
ငါ ဒီနေရာကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခက်ခဲခဲ ရုန်းကန်ခဲ့ရတာလဲ! တခြားသူတွေကို နင်းခြေပြီး ဒီနေရာကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရှင်သန်ခဲ့ရတာလဲ!
“ငါ ရာထူးတိုးဖို့ နီးနေပြီ၊ အဲ့ဒီကောင်ကြောင့်နဲ့…”
“အင်း။ မင်း ဘာလုပ်လို့ မရတာလဲ?”
“…!”
ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည့် အသံကြောင့် ကန်းယူဟွန်း တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးဖြန်းဖြန်း ထသွားသည်။ ရင်းနှီးနေသည့် အသံဖြစ်သည်။ ကန်းယူဟွန်း သည် အတွေးလွန်နေသည့် အမူအရာကို အနိုင်နိုင်ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး သူ၏ စာကြည့်ခန်းသို့ လာရောက်လည်ပတ်သူရှေ့တွင် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။
“အို၊ ဂီယွန်ဟူ!”
သူမသည် နတ်သမီးလေးတစ်ပါး၏ အသွင်အပြင်ရှိသော စာရင်းကိုင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ချစ်စရာကောင်းသော ပုံပန်းသဏ္ဌာန်နှင့် တောက်ပနေသော တောင်ပံများမှာ ကစားတတ်သော နတ်သမီးလေးနှင့် ဘာမှ မခြားနားပေ။ သို့သော် ကန်းယူဟွန်း သည် သူမ၏ စစ်မှန်သော သဘာဝကို သိရှိထားသဖြင့် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ရီနေမိသည်။
“စီ၊ စီနီယာ! ဘာ၊ ဘာကိစ္စနဲ့ ကျွန်တော့် စာကြည့်ခန်းကို…”
“အင်း။ ငါ့ရဲ့ ကန်းယူဟွန်း အလုပ်တွေကို ကောင်းကောင်းလုပ်နေရဲ့လားဆိုတာ သိချင်လို့ လာကြည့်တာ။ ကဲ၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဝန်ထမ်း ကန်းယူဟွန်း ရေ။ ငါခိုင်းထားတဲ့ အလုပ်ကရော ဘယ်လိုဖြစ်သွားပြီလဲ?”
“အဲ့၊ အဲ့ဒါက… အဆင်ပြေနေပါတယ်ခင်ဗျ။”
“တကယ်လား? ဝိုး! ကောင်းလိုက်တာ။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဝန်ထမ်း ကန်းယူဟွန်း က ငါယုံကြည်ပြီး အလုပ်အပ်နိုင်တဲ့ စိတ်ချရတဲ့ ဂျူနီယာလေးပဲ!”
“ဟုတ်၊ ဟုတ်ကဲ့ပါ။”
ကန်းယူဟွန်း သည် ချွေးအေးများပြန်လာပြီး အသည်းအသန် ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။ သူဒီအချိန်ကို ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျော်ဖြတ်ဖို့ လိုအပ်သည်။
“ဒါပေမဲ့ မင်းက ဘာလို့ ခုနက ဒေါသထွက်ပြီး မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ အော်နေတာလဲ?”
“…!”
ဂီယွန်ဟူ ၏ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားသည့် အသံကြောင့် ကန်းယူဟွန်း တစ်ခုခု လွဲချော်သွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ကို ဖိအားပေးနေသည့် နတ်သမီးလေးဆီမှ အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အဲ့၊ အဲ့ဒါ မဟုတ်ပါဘူး! ဂီယွန်ဟူ! ခဏလောက် နားထောင်ပေးပါဦး!”
“အင်း။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဝန်ထမ်း ကန်းယူဟွန်း ရေ။ မင်းကို တကယ်ပဲ စိတ်ပျက်မိတယ်။ ငါမင်းကို ယုံကြည်ခဲ့တာလေ။ အခုထိတော့ အကုန်အဆင်ပြေနေခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား? ဟုတ်တယ်မလား?”
“ဟုတ်၊ ဟုတ်ပါတယ်! ကျွန်တော် အလုပ်မှာ ဘယ်တုန်းကမှ မမှားခဲ့ဖူးပါဘူး…”
“ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းမှားသွားခဲ့တယ် မဟုတ်လား? ဟုတ်တယ်မလား? ဝိုး၊ တကယ်ပဲ။”
ကန်းယူဟွန်း သည် ထိုအချိန်တွင် သူ၏ အချည်းနှီးသော မျှော်လင့်ချက်မှာ မည်မျှအဓိပ္ပာယ်မဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ဌာနမှ သူ၏ စီနီယာဖြစ်သူ ဂီယွန်ဟူ က သူ၏ အခြေအနေကို ကြိုတင်မြင်နေခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
“ဝန်ထမ်း ကန်းယူဟွန်း ရေ။ ငါတကယ်ပဲ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဝန်ထမ်း ကန်းယူဟွန်း က ကုမ္ပဏီတူတဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်တဲ့။”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲ့လို မဟုတ်ရပါဘူး။ ဂီယွန်ဟူ! ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲ့လိုလုပ်ရက်ပါ့မလား!”
“အာဟာ! ငါလိမ်ပြောနေတာလို့ ပြောချင်တာလား?”
တောက်ပစွာ ပြုံးနေခဲ့သော ဂီယွန်ဟူ ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားသည်။
ခွန်း!
“ခွတ်!”
ကန်းယူဟွန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားသော ဖိအားကြောင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြားပြားဝပ်သွားသည်။ သူသည် ခေါင်းကို အနိုင်နိုင်မော့ကာ ဂီယွန်ဟူ ကို မယုံကြည်နိုင်သည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စာကြည့်ခန်းထဲတွင် သူ၏ စွမ်းအားကို ဘာကြောင့် မသုံးနိုင်ရသလဲဆိုတာကို သူနားမလည်နိုင်ပေ။
“ဘာလဲ? သိချင်နေတာလား?”
ဂီယွန်ဟူ က ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။
“ကု၊ ကုကွတ်!”
“အင်း၊ မင်းသိချင်နေမှာပါ။ ဝန်ထမ်း ကန်းယူဟွန်း ရေ။ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စာကြည့်ခန်းထဲမှာပဲ တခြားစာရင်းကိုင်တစ်ယောက်ဆီကနေ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အရှက်ရစရာကောင်းအောင် အနိုင်ကျင့်ခံနေရတာလဲ! ဝိုး၊ တကယ်ပဲ။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဝန်ထမ်း ကန်းယူဟွန်း ရဲ့ သိချင်စိတ်ကတော့ တားမရဘူးနော်။ ကဲပါလေ။ ငါက သဘောကောင်းတဲ့ စီနီယာမို့လို့ ငါ့ရဲ့ ချစ်စရာဂျူနီယာလေးအတွက် ရှင်းပြပေးပါ့မယ်။”
မည်သူမျှ မမေးမြန်းထားသော်လည်း ဂီယွန်ဟူ ကတော့ စကားတွေဆက်ပြောနေသည်။
“ပင်တာဂရမ် က ငါတို့ဌာနနဲ့ စာချုပ်ချုပ်တဲ့အခါ စာကြည့်ခန်းရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို လွှဲပေးခဲ့တယ် မဟုတ်လား? သူတို့တာဝန်တွေကို ကောင်းကောင်းလုပ်ဆောင်မှသာ စာကြည့်ခန်းရဲ့ အာဏာအချို့ကို ပြန်ပေးမယ်လို့ သဘောတူခဲ့တာလေ။ မင်းမှတ်မိသေးလား?”
“ကရက်၊ ကရက်။ ကရက်ရက်။”
ကန်းယူဟွန်း သည် ပါးစပ်မှ ထွက်လာသည့် အမြှုပ်များကိုပင် အနိုင်နိုင်မြိုချရန် ကြိုးစားနေစဉ် ဂီယွန်ဟူ က သူမ၏ လက်သေးသေးလေးဖြင့် ရိုက်လိုက်သည်။ ကန်းယူဟွန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိနှိပ်ထားသော ဖိအားမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“ဒါပေမဲ့ ပင်တာဂရမ် က စာကြည့်ခန်းရဲ့ အာဏာအပြည့်အဝ ပြန်ရဖို့ဆိုရင် ကိုယ်စားလှယ် စာမေးပွဲကို အောင်မြင်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ဒါကြောင့် အဲ့ဒီအချိန်အထိ ပင်တာဂရမ် က စာကြည့်ခန်းရဲ့ အာဏာအချို့ကို ပြန်ရထားရင်တောင် အကုန်လုံး မဟုတ်သေးဘူး! အဲ့ဒါ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဆိုတာ မင်းသိလား?”
ထိုမေးခွန်းနောက်ကွယ်မှ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကန်းယူဟွန်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နားမလည်ဘဲ ရှိပါ့မလဲ။ နာကျင်နေပြီး သတိကို အနိုင်နိုင်ထိန်းထားရသော်လည်း သူသည် အလိုအလျောက် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ ဂီယွန်ဟူ က ပြုံးရယ်လိုက်သည်။
“ပင်တာဂရမ် က နောက်ဆုံးတော့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလုံခြုံဆုံးလို့ သူထင်ထားတဲ့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စာကြည့်ခန်းထဲမှာတောင်! ငါသာ လက်ချောင်းလေး တစ်ချက်လောက် ဖျတ်ခနဲ လုပ်လိုက်ရင် သူ့ကို ပေါက်ကွဲပြီး သေဆုံးသွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်လေ! အို၊ ဘယ်လောက်တောင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ လောကကြီးလဲ!”
ထိုပြောဆိုချက်ထဲတွင် အလိမ်အပါရှိသဖြင့် ကန်းယူဟွန်း ပို၍ပင် ကြောက်ရွံ့သွားသည်။
“ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့! ငါ၊ ဂီယွန်ဟူ က အရမ်းသဘောကောင်းတဲ့ စီနီယာပါ! ငါက အရွယ်အစားသေးပေမဲ့ တခြားသူတွေထက် စာနာစိတ်ပိုရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ငါ ပင်တာဂရမ် ကို အခွင့်အရေး နောက်တစ်ခါ ထပ်ပေးမှာ!”
“အခ၊ အခွင့်အရေး? ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?”
ဂီယွန်ဟူ ၏ စကားတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည့် ကန်းယူဟွန်း ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပလာသည်။ သူ၏ ပရိယာယ်ကြွယ်သော စိတ်သည် ဤအချိန်တွင် သူဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း၊ ဂီယွန်ဟူ ၏ ကမ်းလှမ်းချက်မှ အကျိုးအမြတ်နှင့် ဆုံးရှုံးမှုများကို အမြန်ဆုံးတွက်ချက်နေသည်။ ကန်းယူဟွန်း ၏ စိတ်ကို စာအုပ်တစ်အုပ်ဖတ်သလို မြင်နေရသည့် ဂီယွန်ဟူ က စကားကိုဆက်ပြောသည်။
“သေချာပေါက်ပါပဲ၊ ကန်းယူဟွန်း စာကြည့်ခန်းက ငါတို့ကမ်းလှမ်းချက်ကို ပယ်ချလိုက်လို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါကြောင့်လည်း မင်းဒီလိုတွေ လုပ်နေတာပေါ့။ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းက နှမြောစရာကောင်းပေမဲ့ ကျွန်မတို့ရဲ့ အဆိုပြုချက်ကို ငြင်းပယ်သွားတဲ့အတွက် သူ့ကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလို့ မဖြစ်ဘူးလေ! ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့က ကန်းယူဟွန်း စာကြည့်ခန်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့အတွက် ကန်းယူဟွန်း စာကြည့်ခန်းကို အခွင့်အရေး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ အထူးဝန်ဆောင်မှုပေးမှာ! မင်းကို အချက်အလက် (points) အချို့နဲ့ အထောက်အပံ့ပေးသွားမယ်!”
“အ၊ အချက်အလက်တွေလား? ဆိုလိုတာက… ကျွန်တော့်ကို အဲ့ဒါလုပ်ခိုင်းမလို့လား?”
“ဟုတ်တယ်၊ မှန်တယ်! အဲ့ဒါကတော့ ‘ဇာတ်လမ်းစစ်ပွဲ’ ပဲ!”
ဇာတ်လမ်းစစ်ပွဲ။ ထိုစကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ကန်းယူဟွန်း ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြဲအာသွားတော့မတတ် ကျယ်လာသည်။ ဇာတ်လမ်းစစ်ပွဲဆိုသည်မှာ စုဆောင်းသူများက တစ်ယောက်၏ စာကြည့်ခန်းကို တစ်ယောက် လောင်းကြေးထပ်ကာ ထိန်းချုပ်ခွင့်အတွက် တိုက်ခိုက်ကြသည့် လုပ်ရပ်ကို ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ မည်သူ့၏ စုဆောင်းသူက ပိုသာသလဲ၊ မည်သူ့၏ ဇာတ်လမ်းက ပို၍အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသလဲ ဆိုသည်ကို ပြိုင်ဆိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပုံပြင်ပြောသူများကြားတွင် တရားဝင်ဆင်နွှဲနိုင်သည့် စစ်ပွဲဖြစ်ပြီး၊ ရှုံးနိမ့်သူမှာမူ အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားဖို့အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရမည်ဖြစ်သည်။
“ခ၊ ခဏလေး။ ဂီယွန်ဟူ! သူ့ကို နှိမ်နင်းဖို့ တခြားနည်းလမ်း မရှိတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့… ကျွန်တော်ကတော့…”
“အင်း။ မင်းဘာကို မကျေနပ်တာလဲ?”
“မ၊ မကျေနပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ထားတဲ့ စုဆောင်းသူ၊ ဂီယွန်ဟူ ဆိုတဲ့သူက အရမ်းကို ထူးချွန်လွန်းလို့…”
“အော်၊ ဟုတ်သားပဲ။ သူမက ဒီရက်ပိုင်းမှာ နာမည်ကြီးနေတဲ့ စုဆောင်းသူပဲ။”
ကန်းယူဟွန်း သည် လူမိုက်မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အကြံအစည် ပျက်ပြားသွားသည့်အချိန်တွင်ပင် ကန်းယူဟွန်း နှင့် ကန်းဟယ်ရင် တို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ သူ၏ စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်နေကြောင်း သူသိလိုက်ရသည်။ သူသည် တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှောင်ရှားရမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ သို့သော် ဂီယွန်ဟူ က သူ့ကို လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။
“ဟီးဟီး။ ရယ်စရာပဲ။ ကန်းယူဟွန်း စာကြည့်ခန်းက တကယ့်ကို ရှက်တတ်တာပဲ။ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့က ပင်တာဂရမ် ဌာနက အရည်အချင်းရှိတဲ့ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်ကို မင်းအတွက် စီစဉ်ပေးမှာမို့လို့ပဲ!”
“စုဆောင်းသူ… တစ်ယောက်လား?”
ကန်းယူဟွန်း သည် စမ်းကြည့်သင့်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ ဂီယွန်ဟူ က သူမ၏ ဌာနမှ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်ကို ကိုယ်တိုင်စီစဉ်ပေးမည်ဟု ပြောနေသည်။ ပြီးတော့ ဂီယွန်ဟူ က သူတော်ကောင်းလေးပါဟု ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောနေသည်ကို ကြည့်ရသည်မှာ ထိုစုဆောင်းသူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ မြင့်မားနေမည်မှာ သေချာသည်။
“ဟုတ်တာပေါ့၊ ဒီတစ်ယောက်က လူသိမများသေးဘူး။ ငါတို့ဌာနမှာ တိတ်တဆိတ် မွေးထုတ်ထားတဲ့ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်ပါ။ သူက သန်မာပေမဲ့ အရမ်းကြမ်းတယ်၊ ပြီးတော့ ကိုင်တွယ်ရတာလည်း ခက်ခဲတယ်။”
“ဆိုလိုတာက… အမှိုက်ကောက်သူ (Scavenger) လား?”
“ဟင့်အင်း။ အဲ့လောက်ထိတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူက အမှိုက်ကောက်တဲ့ အလုပ်တောင် မလုပ်ရသေးဘူး။ တကယ့်ကို လူသစ်စက်စက်! ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့။ သူက ငါတို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီး မွေးထုတ်ထားတဲ့သူပါ။ သူက အလယ်အလတ်တန်းစား စုဆောင်းသူတစ်ယောက်ကိုတောင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်တယ်!”
ကန်းယူဟွန်း သည် အခြေအနေကို နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားသည်။ ပင်တာဂရမ် ဌာနသည် စုဆောင်းသူတစ်ယောက်ကို ကိုယ်တိုင်မွေးထုတ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အခု သူမသည် ထိုလျှို့ဝှက်လက်နက်ကို သုံးချင်နေသည်။
“တ၊ တကယ်လား။ သူသာ လူငယ်ကြယ်ပွင့် ဂီယွန်ဟူ ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင်…”
“သေချာပေါက်ပေါ့၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်တို့က တကယ့်ကို! ဝမ်းသာအားရဖြစ်ကြလိမ့်မယ်!”
ကန်းယူဟွန်း သည် မသိလိုက်ဘဲ ကျောချမ်းသွားသည်။ ဂီယွန်ဟူ သည် ကန်းယူဟွန်း ကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် ကြိုးစားနေရုံသာမက၊ သူမမွေးထုတ်ထားသည့် စုဆောင်းသူ၏ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို မြှင့်တင်ပေးရန်အတွက် သူ့ကို အသုံးချရန် ကြံစည်နေခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့အနေနှင့်ပင် စိတ်ကူးကြည့်ရန် ခက်ခဲသော အကြံအစည်မျိုးဖြစ်သည်။ ကန်းယူဟွန်း သည် သူမည်မျှပင် ရုန်းကန်ပါစေ ဂီယွန်ဟူ ၏ ခြေဖျားကိုပင် မမီနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
သို့သော်။
‘သူ့ကိုသာ… ငါဖယ်ရှားပစ်နိုင်မယ်ဆိုရင်…!’
ဒီလောက်တော့ သူလုပ်နိုင်မှာပါ။ ကန်းယူဟွန်း ၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်စွာ တောက်ပသွားသည်။
***
“အင်း။ ဘယ်သူများ ငါ့အကြောင်းပြောနေတာပါလိမ့်?”
နားထဲတွင် ယားယံသလို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကျွန်တော် စာကြည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်ကာ ဆာရီယိုဓားကို ပွတ်တိုက်နေမိသည်။ ကန်းဟယ်ရင် ၏ ကြာရှည်စွာ ဂရုစိုက်ပေးမှုကြောင့် ၎င်းသည် လျှပ်စီးဓာတ်ကို လုံလောက်စွာ စုပ်ယူပြီးဖြစ်သည်။ နိုးထခြင်း၏ ပထမအဆင့်မှာ ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး။’
ဆာရီယိုဓားမှာ ယခင်ကဲ့သို့ သံချေးတက်နေသော ရှေးဟောင်းပစ္စည်း မဟုတ်တော့ဘဲ အသစ်စက်စက်လိုမျိုး တောက်ပြောင်နေသည့် ဓားတစ်လက် ဖြစ်လာသည်။ သို့သော် ဒါက အပြင်ပန်းသွင်ပြင်သာ ဖြစ်ပြီး ဓား၏ စစ်မှန်သော စွမ်းဆောင်ရည်မှာမူ အထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေဆဲဖြစ်သည်။
‘ဒါက စွမ်းအားကို စတင်ဖွင့်လှစ်လိုက်တာပဲ ရှိသေးတယ်။ အရေးကြီးတာက ဒီဓားထဲမှာ မြှုပ်နှံထားတဲ့ မှော်နည်းပညာရဲ့ အနှစ်သာရက အိပ်ပျော်နေဆဲပဲ။’
အချိန်အတော်ကြာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သော်လည်း အနှစ်သာရမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ ကျန်ရှိနေသေးခြင်းက ဒီဓား မည်မျှတန်ဖိုးရှိကြောင်း ပြသနေသည်။ ကျွန်တော် ချက်ချင်းပင် ‘Dimensional Shop’ မှ ဝယ်ယူထားသည့် [Entropy သွေးရည်] ကို ထုတ်လိုက်သည်။ သွေးဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း လူ့သွေးကဲ့သို့ အနီရောင်မဟုတ်ဘဲ ပွင့်လင်းမြင်သာပြီး ပျစ်ချွဲချွဲအရည်တစ်မျိုး ဖြစ်သည်။
‘မှောင်မိုက်သော ဒြပ်ထုများကြားတွင် ပေါ်လာသည့် ငါး၏ သွေးမှာ တခြားမည်သည့် ပစ္စည်းထက်မဆို မှော်စွမ်းအားကို ပိုမိုကူးပြောင်းပေးနိုင်သည်။ အခုတော့ လူသိမများသေးပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့ အချက်အလက် (points) အများကြီးပေးရင်တောင် မရနိုင်လောက်အောင် တန်ဖိုးကြီးလာလိမ့်မယ်။’
ကျွန်တော် သုံးနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ဝယ်ယူထားသလို၊ ကျန်ရှိနေသည့် ပစ္စည်းအနည်းငယ်ကိုလည်း ထည့်သွင်းဝယ်ယူထားလိုက်သည်။ ဒီ Entropy သွေးရည်ကိုသုံးပြီး လျှပ်စီးဓာတ်၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း မှော်ဆားကစ် (magic circuit) ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် စီစဉ်ထားသည်။
‘ဒီအတိုင်းထည့်လို့ မရဘူး။ တိုက်စားခံထားရတဲ့ ဆားကစ်ကို ပြန်လည်ထွင်းထုဖို့ တခြားပစ္စည်းတွေကိုပါ ထည့်ရမယ်။’
ကျွန်တော် [ဂွန်ဒါရက်၏ ဦးချိုအပိုင်းအစ] ကို ကိုင်မြှောက်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လက်ထဲတွင် မဆံ့လောက်အောင် ကြီးမားပြီး ချွန်ထက်နေသည့် ဦးချိုအပိုင်းအစ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ဆာရီယိုဓားပေါ်တွင် Entropy သွေးရည်ဖြင့် မှော်ဆားကစ်ကို ထွင်းထုရန်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် ဦးချို၏ ချွန်ထက်သော အဖျားပိုင်းကို ဂရုတစိုက်ရွေ့လျားကာ လျှပ်စီးဓာတ်၏ အမှတ်အသားများကို လိုက်၍ မှော်ဆားကစ်အသစ်ကို စတင်ထွင်းထုလိုက်သည်။
အနည်းငယ်မျှ မှားယွင်းသွားပါက အရာအားလုံး အချည်းနှီးဖြစ်သွားနိုင်သဖြင့် အလွန်အမင်း အာရုံစူးစိုက်မှု လိုအပ်သော လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အာရုံခံနိုင်စွမ်း မြင့်မားနေသည့် ကျွန်တော့်အတွက်မူ ခက်ခဲသည်ထက် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာသာ ပိုများနေသည်။ သုံးနာရီခန့် ကုန်လွန်သွားသောအခါ။
[ဆာရီယို ရှေးဟောင်းဓားမှာ ဆာရီယို အင်ပါယာ မှော်နည်းပညာဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။]
[သင်သည် မဖော်ပြရသေးသော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။]
[သင်သည် မှတ်တမ်းတင်မထားသော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။]
[စနစ်က သင့်၏ အောင်မြင်မှုများကို တွက်ချက်နေသည်။]
[ဆုလာဘ်အဖြစ် 100,000TP ကို ရရှိလိုက်သည်။]
[သင်သည် မှော်ဆားကစ် ထွင်းထုခြင်းတွင် အောင်မြင်သွားသည်။]
[သင်သည် ထွင်းထုသူ၏ ဇာတ်လမ်းကို ရရှိလိုက်သည်။]
အချက်အလက် (points) အမြောက်အမြား ပန်းထွက်လာသည်။ မှတ်တမ်းတင်မထားသော ဇာတ်လမ်းနှင့် မဖော်ပြရသေးသော ဇာတ်လမ်း၏ အောင်မြင်မှုများကိုပါ ထည့်တွက်ပါက လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေသည်။ သို့သော် အဲ့ဒါက အရေးကြီးဆုံးမဟုတ်ပေ။
“ငါအောင်မြင်သွားပြီ။”
ရွှေဒင်္ဂါး သန်းပေါင်းများစွာနှင့် ဝယ်ယူ၍ မရနိုင်သော အကောင်းဆုံးဓား။ ရှေးဟောင်း မှော်နည်းပညာ၏ အနှစ်သာရများ ပါဝင်နေသည့် လက်နက်၏ စစ်မှန်သော မျက်နှာစာမှာ ကျွန်တော့်ရှေ့တွင် ပေါ်လွင်လာသည်။
“ဓားရဲ့ အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်ရအောင်။”
ကျွန်တော် ချက်ချင်းပင် စနစ်မှတစ်ဆင့် ဓား၏ အချက်အလက်များကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်နှင့် ကျွန်တော့်မျက်လုံးများ ပြဲအာသွားသည်ကို မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။