"ဒီအဖြစ်မျိုး... မဖြစ်နိုင်ဘူး။"
ဟာကျူလီသည် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ထွင်းဖောက်သွားသော ဒဏ်ရာကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကျသွားသည်။
ထိုဟက်တက်ကွဲနေသော ဒဏ်ရာမှ နတ်ဘုရားတို့၏သွေးများက မရပ်မနား စီးကျနေသည်။
၎င်းမှာ သေလုနီးပါးဒဏ်ရာဖြစ်သည်။ သာမန်ဒဏ်ရာမျိုးဆိုပါက သူ အလွယ်တကူ ပြန်လည်ကုစားနိုင်သော်လည်း ယခုဒဏ်ရာမှာ Quickfire ကို ကျွမ်းကျင်သည့် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြစ်နေသဖြင့် ကုစားရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
"ငရဲဘုံရဲ့ အရှင်သခင် ဟေးဒီးစ်ကိုတောင် တစ်ချိန်က ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ဖူးပြီး ဆာဘာရပ်စ်ကို အရှင်ဖမ်းခဲ့ဖူးတဲ့ ငါတောင်... ဒီလိုနဲ့ သေရတော့မှာလား။"
သူသည် မိမိကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည့် လူနှစ်ဦးအား မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ချွဲဒိုယွန်းနှင့် ရိုမူလက်ဆစ်။
သူတို့၏ အဝတ်အစားများမှာ နေရာအနှံ့ ပေါက်ပြဲနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ဒဏ်ရာများဖြင့် မတ်တတ်ရပ်နိုင်ရုံသာ ရှိတော့သည်။
တိုက်ပွဲမှာ ဟာကျူလီဘက်က အသာစီးရနေခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူသည် အလျှော့မပေးဘဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး သူ၏လွှမ်းမိုးနိုင်သော ခွန်အားဖြင့် သူတို့ကို ထောင့်စေ့အောင် ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ တိုက်ပွဲမှာ ဟာကျူလီ၏ ရှုံးနိမ့်မှုဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။
"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ..."
သူ ဘာကြောင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသနည်း။ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အနိုင်ရသွားခဲ့ကြသနည်း။
ဟာကျူလီသည် မေးခွန်းထုတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သရော်သည့်အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။
"ငါ သဘောပေါက်ပြီ။ ငါ တကယ်ပဲ မေ့သွားခဲ့တာပဲ။ ခွန်အားနဲ့ အောင်ပွဲကြားက ကွာခြားချက်ကိုလေ။"
သူ့ကို သူရဲကောင်းဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည့် အချိန်တုန်းက။
ဟုတ်ပေသည်။ ဟဲရား၏ စမ်းသပ်မှုများကို ဖြတ်သန်းခဲ့စဉ်က သူသည် သူ၏ ပင်ကိုယ်ခွန်အားကြီးမားမှုဖြင့် ရန်သူများကို အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် အရာအားလုံးကို ခွန်အားတစ်ခုတည်းဖြင့်သာ ဖြေရှင်းခဲ့သလောဟု မေးလျှင် သူ ခေါင်းခါပြမိမည်သာ ဖြစ်သည်။
ဟာကျူလီလည်း စစ်မှန်သော အကျပ်အတည်းများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ ရန်သူများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူ၏စစ်မှန်သော ခွန်အားတစ်ခုတည်းဖြင့် မလုံလောက်သည့် အချိန်များ ရှိခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း သူ အောင်ပွဲခံနိုင်ခဲ့သည်။
အကြောင်းမှာ သူသည် ပြိုင်ဘက်ထက် ပို၍သန်မာနေသောကြောင့် မဟုတ်ပေ။
ပင်ကိုယ်ခွန်အားနှင့် တိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ရခြင်းမှာ အနှစ်သာရအားဖြင့် ကွဲပြားခြားနားသည်။
"ဒီလောက်အရေးကြီးတဲ့အရာကို ငါ အခုထိ မေ့ထားမိပါလား။"
ဂီဂန်တိုမာခီနောက်ပိုင်း၊ နတ်ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိပြီးကတည်းက ဟာကျူလီသည် မိမိ၏စွမ်းအားကိုသာ အရူးအမူးစွဲလမ်းပြီး ကိုယ့်စွမ်းအားကိုယ် ယစ်မူးနေခဲ့သည်။
စစ်မှန်သော ခွန်အားဆိုသည်မှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်စေ၊ အားလုံးကို ချိုးဖျက်ပစ်နိုင်ခြင်းဟု ယူဆသည့် သူ၏ အမြင်ကျဉ်းမြောင်းမှုက သူ့ကို ယခုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤနောက်ဆုံးရလဒ်ကို ပြန်ပြောင်းစဉ်းစားကြည့်လျှင် ဟာကျူလီ၏ မောက်မာမှုအတွက် နတ်ဘုရားတို့၏ ပြစ်ဒဏ်ဟုပင် ဆိုရပေမည်။
"ဂုဏ်ယူပါတယ်။ ဒါ မင်းတို့ရဲ့ အောင်ပွဲပဲ။"
မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဟာကျူလီသည် ချွဲဒိုယွန်းကို စိတ်ရင်းဖြင့် ချီးကျူးစကားဆိုလိုက်သည်။
သူ့ရှုံးနိမ့်မှုအပေါ် မကျေနပ်မှုမျိုး မရှိပေ။ ရှိသည်မှာ သူလုပ်နိုင်သမျှ အကုန်လုပ်ခဲ့ပြီးနောက်တွင် အရေးအကြီးဆုံးအရာကို ပြန်မမှတ်မိခဲ့သည့်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်ခြင်းနှင့် အားလုံးကို လက်ခံလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ချွဲဒိုယွန်းမှာမူ ဟာကျူလီကို အနိုင်ယူလိုက်ရခြင်းအပေါ် ဂရုစိုက်ပုံမရပေ။
"ကျွန်တော်တို့တိုက်ပွဲက ပြီးဆုံးသွားတာ မဟုတ်သေးဘူး။ အောင်ပွဲခံဖို့ စောနေပါသေးတယ်။"
"ငါ့ကို အနိုင်ယူပြီးတာတောင် မင်းက ကျေနပ်မနေဘူးပေါ့လေ? မာနကို ထိခိုက်စေတဲ့ စကားပေမယ့် ဒီနေရာအထိ ရောက်လာတဲ့သူတစ်ယောက်အတွက်တော့ သင့်တော်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုပါပဲ။"
"ဒါဆိုရင် ဆက်လုပ်လိုက်ပါ။ ဒီအဆုံးသတ်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြည့်လိုက်ပါဦး။"
၎င်းတို့မှာ ဟာကျူလီ၏ နောက်ဆုံးစကားများ ဖြစ်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ စာသားအပိုင်းအစများအဖြစ် ပြိုကွဲပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
အင်အားကြီးမားလှသော ဟာကျူလီ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ချွဲဒိုယွန်းသည် ယူယွန်း ဦးတည်သွားနေသည့် ဘုရားကျောင်းဘက်သို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။
"ဒီတိုက်ပွဲကတော့ ငါ့ဘက်မှာ ပြီးသွားပြီ။ မင်းက ဆက်သွားဦးမှာလား။"
* * *
ဂြစ်!
ကရုဏာရှင် နေမင်းကြီး ရာသည် ဧရာမနဂါးတစ်ကောင်၏ ကိုက်ဝါးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သူသည် မိမိကို သတ်ဖြတ်နေသည့် အဖြူရောင်နဂါးမင်းကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ငါ... ငါ ရှုံးနေပြီလား..."
ဂြစ်!
အဖြူရောင်နဂါးမင်းသည် ရာ၏စကားကို ဆက်နားထောင်ရန် တန်ဖိုးမရှိတော့သကဲ့သို့ သူ၏ဦးခေါင်းကို ဖိညှစ်ချေမွပစ်လိုက်သည်။
ရာ၏ ကြေမွသွားသော ခန္ဓာကိုယ်မှ နတ်ဘုရားတို့၏သွေးများ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ပြန့်ကျဲသွားပြီး မြေမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဒရာကိုနီကာ၏ တပ်မတော်ကြီးနှင့် ဟာမိုပိုလစ်၏ တပ်မတော်ကြီးတို့ကြား တိုက်ပွဲမှာ ဒရာကိုနီကာ၏ အောင်ပွဲဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။
"ကျွန်မတို့ဘက်က ဆုံးရှုံးမှုတွေက ဘယ်လောက်ရှိလဲ။"
"အနီရောင်နဂါးမင်း၊ အနက်ရောင်နဂါးမင်းနဲ့ ခရမ်းရောင်နဂါးမင်းတို့ ကျဆုံးသွားပါပြီ။ အပြာရောင်နဂါးမင်းနဲ့ အစိမ်းရောင်နဂါးမင်းတို့ကတော့ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပါတယ်။"
"ဒါဆိုရင် မင်းနဲ့ အဝါရောင်နဂါးမင်း၊ ပြီးတော့ ငါပဲ ကျန်တော့တာပေါ့။"
"ဟုတ်ပါတယ်။ ဟာမိုပိုလစ်တပ်တွေကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ဘုရားကျောင်းကတော့ ကျန်နေပါသေးတယ်။ စစ်ပွဲက ပြီးဆုံးမသွားသေးပါဘူး။"
"ကျွန်မတို့ရဲ့ အဓိကရည်မှန်းချက်ကိုတော့ အောင်မြင်ခဲ့ပြီ။ ခဏဆုတ်ခွာပြီး အင်အားပြန်စုကြမယ်။"
ဒဏ်ရာရထားသော အခြားနဂါးမင်းများကို တွဲကူရင်း အဖြူရောင်နဂါးမင်းသည် ဒရာကိုနီကာ နတ်ဝိညာဉ်များကို ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
သို့သော် သူမ၏အမိန့်ကို တုံ့ပြန်သည့်အသံမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်။
အများစုမှာ ဤစစ်မြေပြင်တွင် ကျဆုံးသွားခဲ့ကြပြီ။
"ငါတို့ရဲ့ အပေါင်းအပါတွေ..."
စစ်ပွဲမစခင်က ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည့် နဂါးတပ်ဖွဲ့မှာ ယခုအခါ ရေတွက်လို့ရလောက်သည့် အနေအထားအထိ နည်းပါးသွားပြီဖြစ်သည်။
ထိုအရာမှာ ဒရာကိုနီကာတွင်သာ ကန့်သတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ အခြားတပ်မတော်ကြီးများ၏ တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများစုမှာလည်း မောပန်းလွန်းသဖြင့် မနည်းထူထောင်နေကြရသည်။
အလောင်းများပင် မရှိတော့ပေ။ ရောထွေးနေသော လောကကြီးတွင် အလောင်းများပင် ကျန်ရစ်ခြင်းမရှိတော့ချေ။
သေဆုံးသွားသူများမှာ ဘယ်ကို ရောက်သွားကြသနည်း၊ နောက်ထပ် ဘယ်ကို ဆက်သွားကြမည်နည်း။
ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေသော အဖြူရောင်နဂါးမင်း ရှာရူးရီရယ်၏ မျက်လုံးများမှာ ဘုရားကျောင်းဆီသို့သာ ဦးတည်နေသည်။
ဘုရားကျောင်းအရေအတွက်မှာ ယခုအခါ ခြောက်ခုအထိ တိုးလာပြီး အီလိုဟင်မ်များကို အောက်ဘက်သို့ ဆက်တိုက် စေလွှတ်နေသည်။
"အဆုံးသတ်ဆိုတာ မရှိဘူးလား။ အခြေအနေက တိုးတက်မလာဘူး။"
တပ်မတော်အသီးသီး၏ ထိပ်တန်းတပ်ဖွဲ့များကြား တိုက်ပွဲများမှာ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များ၏ အောင်ပွဲဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သော်လည်း ကျန်အရာအားလုံးမှာ လိုဂိုစ်၏ဘက်တွင်သာ ရှိနေသည်။
အပြင်းအထန် တိုက်ပွဲများကြောင့် သူတို့၏စွမ်းအားနှင့် အင်အားများ ဆုတ်ယုတ်ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရပြီး အီလိုဟင်မ်များမှာမူ ဆက်လက် ပွားများနေသည်။
ယခုအချိန်အထိပင် သူတို့သည် ထိုအခြေအနေကို ပြောင်းလဲရန် ဘာမှမတတ်နိုင်ကြသေးပေ။ ၎င်းမှာ သူတို့ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်းမရှိသော ရက်စက်သည့် လက်တွေ့ဘဝပင် ဖြစ်သည်။
ဤစစ်ပွဲကို အဆုံးသတ်ရန် သော့ချက်မှာ ကန်းယူဟွန်း၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိသည်။
ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး။ ဒီတိုက်ပွဲကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ပေးပါ။
ရှာရူးရီရယ် အပါအဝင် မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ဝင်တိုင်းမှာ စိတ်ထဲမှ ဆုတောင်းနေမိကြသည်။
* * *
"ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။"
လိုဂိုစ်သည် အာမာဂက်ဒွန်ကို အောက်ဘက်မှ ငုံ့ကြည့်ရင်း သူ့စိတ်ထဲတွင် ခံစားနေရသော ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်ကို တွေးတောနေသည်။
"ဘာလို့ ငါ ဒီလောက်တောင် စိုးရိမ်စိတ်ဝင်နေရတာလဲ။"
စိုးရိမ်စိတ်။
၎င်းမှာ ဤလောက၏ အမြင့်ဆုံးသတ္တဝါ၊ ဤစကြဝဠာကို ဖန်တီးသူဖြစ်သည့် သူနှင့် လုံးဝမအပ်စပ်သည့် ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်သော်လည်း လိုဂိုစ်သည် မိမိ၏အခြေအနေကို အသေအချာ ပြန်လည်ဆန်းစစ်ကြည့်သည်။
သူ... စိုးရိမ်နေမိသည်။
ဒါမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ အရာအားလုံးက သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာပဲ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ လောကကြီးတစ်ခုမှာ သူ စိုးရိမ်ပူပန်ဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။
ဒါပေမဲ့လည်း—
"ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ။ အခြေအနေတွေက ငါရည်ရွယ်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ဖြစ်ပျက်နေတာလေ။ အောက်မှာရှိတဲ့ သူပုန်တွေအားလုံးက ဒီနေရာမှာပဲ အဆုံးသတ်သွားကြမှာ။"
သူတို့က သူ့ဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်ဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘူး။ ဒါဆိုရင် ဒီလိုမျိုး ရှင်းပြလို့မရတဲ့ စိုးရိမ်စိတ်ရဲ့ အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ။
"ဒီစကြဝဠာ ပြီးဆုံးသွားပြီး နောက်တစ်ခုကို ငါဖန်တီးတဲ့အခါမှာတော့ အရာအားလုံးကို တခြားနည်းလမ်းနဲ့ ကိုင်တွယ်ရလိမ့်မယ်။"
ဒီစကြဝဠာကတော့ ခန့်မှန်းရခက်လွန်းသည်။ စုံလင်ခြင်းကို လိုလားသည့် လိုဂိုစ်သည် ခန့်မှန်းရခက်သည့် အရာမျိုးကို မနှစ်သက်ပေ။
သူက ထိုအရာကို ဇာတ်လမ်းအတွက် လိုအပ်လို့သာ ထည့်သွင်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ခန့်မှန်းရခက်သည့်အရာ သို့မဟုတ် အမှားများကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမှန်း မသိသည့်အတွက် သူသည် ယူယွန်းဆီသို့ ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။
ထိုစွမ်းအားကို သူ့အတွက် အသုံးပြုဖို့။
နောက်ဆုံးတွင် ယူယွန်းက သူ့ကို ငြင်းပယ်လိုက်သဖြင့် လိုဂိုစ်တွင် ယူယွန်းကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ထုတ်ရန် ကိုဒက်စ်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ထည့်သွင်းရခြင်းမှလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
ထိုခန့်မှန်းရခက်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ် လိုအပ်သည့် ကဏ္ဍတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ လိုဂိုစ်အတွက် အကျိုးမရှိပေ။
သူ၏ စုံလင်ခြင်းကို လိုလားသည့် လမ်းကြောင်းတွင် ယူယွန်း၏ ခန့်မှန်းရခက်ခြင်းမှာ ကိုဒက်စ်အတွက် ချို့ယွင်းချက်ရှိသော ပါဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။
ကိုဒက်စ်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ထည့်သွင်းလိုက်ရခြင်းမှာ မနှစ်မြို့ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း လိုအပ်သောလုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု သူက ယူဆခဲ့သည်။ စကြဝဠာ၏ ကျယ်ပြောလှသော သမိုင်းကြောင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ကန်းယူဟွန်း၏ ဇာတ်လမ်းမှာ နေမင်းကြီးရှေ့မှ ပိုးစုန်းကြူးတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သည်ဟု သူက တွက်ဆခဲ့သည်။
အမှန်တကယ်ပင် သူသည် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ကိုဒက်စ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ရပေမည်။
ဟုတ်ပါပြီ။ အခြေအနေက ထိုအတိုင်း ဖြစ်သင့်သည်။
"အံ့သြသွားတာလား။"
လိုဂိုစ်၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင်။
ဘာမှမရှိသည့် အဖြူရောင်ဗလာနယ်ထဲ၌ အနက်ရောင်စာလုံးများ စုစည်းလာပြီး ကန်းယူဟွန်းမှာ အောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ယုံကြည်နိုင်ဖွယ်မရှိသော ထိုအဖြစ်အပျက်က လိုဂိုစ်ကို အရင်ဆုံး ဆွံ့အသွားစေခဲ့သည်။
"မင်း..."
"ထူးဆန်းနေသလား။ ငါ အဲဒီနေရာကနေ ဘယ်လိုလွတ်မြောက်လာပြီး ဘာလို့ ဘာမှမဖြစ်ဘဲ နေကောင်းနေတာလဲ ဆိုတာကိုပေါ့။"
"မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ။ မင်းက အပိုင်းပိုင်း ပြိုကွဲပြီး ကိုဒက်စ်ထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားရမှာလေ။"
"ကောင်းတဲ့မေးခွန်းပဲ။ ငါ ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ ဆိုတာကိုပေါ့။"
သူသည် ရှေ့သို့သာ ဆက်တိုက် ပြေးလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
လူတိုင်း၏ ဆန္ဒများကို ပခုံးထမ်းပိုး၍၊ သူတို့၏ လိုလားတောင့်တမှုများကို လေပြင်းအဖြစ် နောက်ကခံယူရင်း။ သူရွေးချယ်ခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းကို ဘယ်သောအခါမှ စွန့်လွှတ်ခြင်းမရှိဘဲ။
မရပ်မနား။ မဆုတ်မနစ်။
ထိုသို့ဖြင့် သူ ပြေးလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
"လိုဂိုစ်၊ မင်းဆီကနေ စစ်မှန်တဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ငါ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်နေရပြီ။"
"စိတ်လှုပ်ရှားမှု ဟုတ်လား။ ဖန်တီးခံရတဲ့ သတ္တဝါလေးတစ်ကောင်က ငါ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားအောင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။"
"ဖုံးကွယ်ထားလည်း အလကားပါပဲ။ မင်း တကယ်ကို ထိတ်လန့်နေတာပါ။ ငါ ဒီနေရာကို ပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မင်း တစ်ခါမှ မတွေးထားခဲ့ဘူး။ ဘာကြောင့်လဲ သိလား။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက မင်း လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အရာမို့လို့ပဲ။"
မမျှော်လင့်ထားသော အရာ။
ဒီလောကကို ဖန်တီးသူ လိုဂိုစ်အတွက်တော့ ထိုသို့သော စကားလုံးမျိုးတောင် ရှိမနေသင့်ပေ။
"ဟုတ်ပြီ။ တစ်ခုခု လွဲနေတယ်လို့ ငါ တွေးမိခဲ့တယ်။ မင်းက ဒီလောကကို ဖန်တီးပြီး နတ်ဝိညာဉ်တွေကိုတောင် မင်းသဘောအတိုင်း ခိုင်းစေနေပေမဲ့၊ တကယ်တမ်းကျတော့ မင်းက အရာအားလုံးကို မလုပ်နိုင်ပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။"
သာမန်အားဖြင့် သူသည် အရာအားလုံးကို သိရှိပြီး အရာအားလုံးကို စွမ်းဆောင်နိုင်သူ ဖြစ်ပါက၊ ဤအရာကို ကြိုတင်မြင်ပြီး တားဆီးထားခဲ့လိမ့်မည်။
မဟုတ်ပါ၊ အကောင်းဆုံးသော ဇာတ်လမ်းကို ဖန်တီးဖို့ဆိုလျှင် ကိုဒက်စ် သို့မဟုတ် ထိုမျှကြီးမားသော စီမံကိန်းမျိုးတောင် လိုအပ်မည်မဟုတ်ပေ။
အမှန်တကယ်တွင် လိုဂိုစ်သည် အင်အားကြီးမားသော်လည်း သူသည် 'ဘယ်တော့မှ' အနိုင်မယူနိုင်ဘူးဟု ယူဆခြင်းမှာ လွန်ကဲလွန်းလှသည်။
"မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ အဲဒီနေရာကနေ တစ်ခါလွတ်လာရုံနဲ့ မင်းကိုယ်မင်း တစ်စုံတစ်ယောက်လို့ ထင်ပြီး မောက်မာနေတာလား။"
လိုဂိုစ်သည် ကန်းယူဟွန်းထံသို့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
'သေလိုက်တော့။'
သတ်ဖြတ်လိုသော အငြိုးအတေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ထိုစကားတစ်ခွန်းကြောင့် ကမ္ဘာကြီး တုန်ခါသွားသည်။
မမြင်နိုင်သော၊ ပုံသဏ္ဌာန်မရှိသော အင်အားတစ်ခုမှာ အဖြူရောင်ကင်းဗတ်စ်တစ်လျှောက် လှိုင်းထန်လာပြီး ကန်းယူဟွန်း၏ လည်ပင်းကို ရည်ရွယ်ကာ တိုးဝင်လာသည်။
သို့သော် ဤအရာကို သိရှိထားသည့် ကန်းယူဟွန်းမှာမူ မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်။
အစားတွင် သူသည် ဆန့်ကျင်သည့်အလား နှုတ်ခမ်း၌ အပြုံးတစ်ခုကိုသာ ဆောင်ထားသည်။
ရှူး───!!!
စွမ်းအင်များ ပျံ့လွင့်သွားသည်။
ကန်းယူဟွန်း၏ အသက်ကို ရည်ရွယ်ထားသည့် လိုဂိုစ်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ မမြင်ရသော အကာအကွယ်တစ်ခုခုကြောင့် ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
"မင်း အခုနက ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ။"
—
လိုဂိုစ် မြင်လိုက်ရသည်။ ကန်းယူဟွန်းသည် သူနှင့် "တူညီသော" စွမ်းအားကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ ဤနေရာသည် သူ၏လောကဖြစ်သည်။ ဤအဖြူရောင် စာရွက်မှာ သူ အရာအားလုံးကို ရေးသားထားသည့် သူ၏နယ်မြေဖြစ်သည်။
ဤနေရာတွင် သူသည် ဤစကြဝဠာ၏ စာရေးဆရာဖြစ်ပြီး ဖန်တီးရှင်ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သာမန်လူသားတစ်ယောက်၊ ဇာတ်ပို့မျှသာ ဖြစ်သူက သူနှင့် တူညီသော စွမ်းအားကို အသုံးပြုနေသည်။
အပြောင်းအလဲမှာ ထိုမျှနှင့် မပြီးဆုံးပေ။
ကန်းယူဟွန်း၏ ခြေဖဝါးအောက်မှစ၍ အနက်ရောင်မှင်များမှာ ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့လာသည်။
ပျံ့နှံ့လာသော မှင်များက အဖြူရောင်စာရွက်ကို ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ၎င်းမှာ အက်ကွဲသွားပြီး ခြောက်သွေ့နေသော မြေပြင်ကဲ့သို့ ကွဲအက်သွားကာ အပိုင်းအစများမှာ လေထဲသို့ ပေါလောပေါ်လာသည်။
ဧရာမစာရွက်ကြီးမှ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသော အပိုင်းအစများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် စာအုပ်အမြောက်အမြားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
[မင်း ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ!]
"ဒါက အစကတည်းက ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တဲ့ အရာပဲ။"
လိုဂိုစ်သည် စောင့်ကြည့်နေမည့်အစား နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်လိုက်သော်လည်း ကန်းယူဟွန်းတစ်ဝိုက်တွင် ပျံ့နှံ့နေသော စာအုပ်အမြောက်အမြားက လိုဂိုစ်၏ စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်တွန်းလှန်လိုက်သည်။
[ရူးမိုက်လိုက်တာ! ဒါက ငါ့လောကပဲ! ဒီမှာရှိသမျှ အရာအားလုံးက ငါ့ပိုင်ဆိုင်မှုပဲ! ကိုဒက်စ်ကို ငါ့သဘောအတိုင်း ထိန်းချုပ်နိုင်တာ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ!]
"မင်း အကောင်းဆုံးဇာတ်လမ်းကို ဖန်တီးဖို့ ကြိုးစားတုန်းက အဲဒီအချက်ကို မသိလိုက်ဘူးပေါ့လေ။"
[မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ။]
"မင်းက အပြစ်အနာအဆာကင်းတဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ဖန်တီးမယ်လို့ ဆိုခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီလိုက်စားမှုမှာပဲ နစ်မွန်းပြီး စုံလင်ခြင်းကိုသာ အလွန်အမင်း လိုက်ရှာနေခဲ့တာ။"
သတ်မှတ်ထားသည့် အချိန်များတွင် ကမ္ဘာကြီးကို ပြန်လည်စတင်စေခြင်းမှာ လိုဂိုစ်သည် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အကျိုးဆက်များကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ငြင်းဆန်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
သူသည် သူ၏အတွေးအခေါ်နှင့် လွဲချော်နေသည့် မည်သည့်အရာမဆို စုံလင်ခြင်းနှင့် မထိုက်တန်ဟု ယုံကြည်သည်။
လိုဂိုစ်သည် မိမိကိုယ်ကို စုံလင်သောသတ္တဝါဟု သတ်မှတ်ပြီး သူ၏ဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်သည့် မည်သည့်အရာမဆို မစုံလင်၊ လက်ခံနိုင်ဖွယ်မရှိဟု တံဆိပ်ကပ်ခဲ့သည်။
သို့တိုင် သူသည် စုံလင်ခြင်းမှာ လောကတွင် တည်ရှိနိုင်သည်ဟု၊ ထောင်ပေါင်း၊ သန်းပေါင်း၊ သို့မဟုတ် ဘီလီယံပေါင်းများစွာ ပြန်လည်ဖြစ်ပျက်ပြီးနောက်တွင် သူ အဆုံးသတ်၌ ၎င်းကို ရှာတွေ့လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေခဲ့သည်။
မည်မျှ မိုက်မဲလိုက်သနည်း။
"ဒီလောကကြီးက မင်းတစ်ယောက်တည်း ရေးထားတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ် မဟုတ်ဘူး။"
အဖြူရောင်စာရွက်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နေရာတွင် စာအုပ်အမြောက်အမြားက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။
ဤကျယ်ပြောလှသော စာရွက်ကြီး၏ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ သမိုင်းကြောင်းနှင့် ဇာတ်လမ်းများ ပြည့်နှက်နေသည့် စာအုပ်များ ဖြစ်ကြသည်။
စကြဝဠာတွင် ယခုအချိန်အထိ ရှိခဲ့ဖူးသည့် ရေတွက်၍မရသော လူသားတို့၏ ဇာတ်လမ်းများမှာ စုစည်းတည်ရှိလာပြီး ကိုဒက်စ် ဖြစ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
လိုဂိုစ်၏ ဇာတ်လမ်း မဟုတ်ပေ။
လူတိုင်း၏ ဇာတ်လမ်းဖြစ်သည်။
ကန်းယူဟွန်း လုပ်ဆောင်လိုက်သည့်အရာမှာ အမှန်စင်စစ် အလွန်ရိုးရှင်းပါသည်။
သူသည် လိုဂိုစ်၏ ဖိနှိပ်ထားခြင်းကို ခံခဲ့ရသည့် ပေါင်းစပ်ထားသော ဇာတ်ကြောင်းကို မူလပုံစံအတိုင်း ပြန်လည်ဖော်ထုတ်လိုက်ခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။
[မဖြစ်နိုင်ဘူး! ဒါက ငါ့ရဲ့ အကောင်းဆုံးဇာတ်လမ်း လုံးဝမဟုတ်ဘူး!]
"မင်း အစကတည်းက မှားနေတာ။"
[မင်းပြောတာက... ငါ မှားနေတယ်ပေါ့လေ။]
"တကယ်တမ်း စုံလင်တဲ့ ဇာတ်လမ်းဆိုတာမျိုး မရှိဘူး။"
နောက်ဆုံးတွင် 'လိုဂိုစ်' ဆိုသည့် နာမည်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ယုတ္တိဗေဒကို ဆိုလိုသည်။
အမှန်တရားသည် အမှားအယွင်းများကို ဘယ်သောအခါမှ သည်းမခံ။ မဖြေရှင်းနိုင်သည့် ပြဿနာများ၊ အမျိုးမျိုးသော ဆန့်ကျင်ဘက်များ၊ မဖြစ်နိုင်သည့် သီအိုရီများ—၎င်းတို့မှာ 'စုံလင်ခြင်း' နှင့် အလွန်ဝေးကွာလှသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိကိုယ်ကို ထိုနာမည်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အမှန်တရားသည် အမြဲတမ်း စုံလင်ပြီး အနည်းငယ်မျှသော အပြစ်အနာအဆာကိုပင် ခွင့်မပြုပေ။
"မင်း အစကတည်းက မှားနေတာ။"
ပို၍ပို၍ ပျံ့နှံ့လာသော စာအုပ်များသည် ယခုအခါ လိုဂိုစ်၏ လက်တစ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။
သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ကြည့်ပြီး စိတ်ဝင်စားနေသည့်အလား မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။
စာအုပ်များက သူ့တစ်ဝိုက်တွင် လှိုင်းထန်လာသည်။
"မင်း အသည်းအသန် လိုက်ရှာနေတဲ့ အကောင်းဆုံးဇာတ်လမ်းဆိုတာ... မင်း မုန်းတီးခဲ့တဲ့ အဲဒီ မစုံလင်ခြင်းတွေထဲကနေပဲ ပေါ်ပေါက်လာတာပါ။"
[...]
လိုဂိုစ်သည် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားနေသည့် သူ၏လက်များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
မည်သည့်အရာနှင့်မျှ မကျိုးပဲ့နိုင်သော တည်ရှိမှုသည် ယခုအခါ ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြိုကွဲပျက်စီးနေပြီဖြစ်သည်။
[... ဒါက... လုံးဝကို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာပဲ။]
သန့်စင်ခြင်းနှင့် စုံလင်ခြင်းမှလွဲ၍ ဘာကိုမျှ မလိုက်ရှာခဲ့သည့် သူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော အစိတ်အပိုင်းထဲသို့ အမှားအယွင်းတစ်ခု ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
ဗိုင်းရပ်စ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ၎င်းသည် သူ၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို စားသုံးပြီး ပျောက်ကွယ်စေသည်။
သူ၏ ပုံပျက်နေသော အနှစ်သာရမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။
[ငါ လိုက်ရှာခဲ့တဲ့ စုံလင်ခြင်းက ဒီ မစုံလင်ခြင်းတွေထဲမှာပဲ ရှိနေတာကိုး။]
သူ စုံလင်ခြင်းဟု သတ်မှတ်ပြီး လိုက်ရှာခဲ့သည်မှာ အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းနှင့် အလွန်ဝေးကွာနေပြီး သူ ဖျက်ပစ်ချင်ခဲ့သည့်အရာမှာပင် ဖြစ်နေသည်။
မည်မျှ လှောင်ပြောင်ဆန်လိုက်သနည်း။
လိုဂိုစ်သည် ကန်းယူဟွန်းက အပိုင်းအစ၏ စွမ်းအားနှင့်အတူ အသုံးပြုခဲ့သည့် မျက်နှာဖုံး၏ နာမည်ကို တွေးမိသည်။
'အပိုရီးယား'။
ဆန့်ကျင်ဘက်များနှင့် ဒွိဟများအားလုံးကို ဆိုလိုသည့် စကားလုံး။
၎င်းမှာ သူ့ကို (လိုဂိုစ်) သတ်ဖြတ်လိုက်သည့် အဆိပ်ဖြစ်သကဲ့သို့ သူ၏ဆန္ဒအားလုံးကို ဖြေရှင်းပေးလိုက်သည့် နောက်ဆုံးသော သဲလွန်စလည်း ဖြစ်သည်။
[နောက်ဆုံးတော့ ဒီလို သေဆုံးရတာက ငါ့အတွက် ထိုက်တန်တဲ့ အကျိုးဆက်ပါပဲ။ ဒါဆိုရင် မင်းပဲ ဇာတ်လမ်းကို ဆက်သွားပေတော့။ ငါ့ရဲ့ အခွင့်အရေးအားလုံးကို မင်းဆီ လွှဲအပ်လိုက်တယ်။]
ထိုစကားများဖြင့် လိုဂိုစ်သည် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဧရာမသတ္တဝါတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်သည်မှာ အရွယ်အစားတူသော သတ္တဝါတစ်ကောင် မဟုတ်ပေ။
သေးငယ်သောအရာ။
အလွန်သေးငယ်ပြီး အားနည်းသောအရာ—အဆိပ်တစ်စက်မျှသာ။
ထိုအရာမှာ သားကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိသည့် အကောင်းဆုံးသော လက်နက်ဖြစ်သည်။
စုံလင်ခြင်းကို လိုက်ရှာခဲ့သည့် လိုဂိုစ်အတွက်တော့ လောက၏ ဆန့်ကျင်ဘက်များနှင့် အမှားအယွင်းအားလုံးမှာ သူ လက်မခံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော အဆိပ်များသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
"ဒါက အစကတည်းက ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်ပဲ။"
ယခုတော့ ဤတိုက်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ။
ကန်းယူဟွန်းသည် လေထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေသော စာအုပ်များအားလုံးကို ရွေ့လျားစေရင်း သူ၏လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
* * *
"နေရာမရွေ့ကြနဲ့! အသေခံ တိုက်ခိုက်ကြ!"
"ခံစစ်ကြောင်းကို ထိန်းထား! ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာဝန်က သူတို့ကို တားဆီးထားဖို့ပဲ!"
တပ်မှူးများမှာ အသံကုန်ဟစ်၍ အမိန့်ပေးနေကြသည်။ ရေစင်များမှ ဆင်းသက်လာသော အလိုဟင်မ်တို့၏ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှုများနှင့် စုပြုံတိုက်ခိုက်မှုများအောက်တွင် အသက်ပေါင်းများစွာ ပေးဆပ်ခဲ့ရသော်လည်း...
မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့တို့မှာ လက်မလျှော့ဘဲ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေဆဲဖြစ်သည်။
သွေးများမှာ စာလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချွေးနှင့် သဲများပေကျံနေသော ကိုယ်ခန္ဓာများက ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နေသည်။
သူတို့သည် မျှော်လင့်ချက်ကို လက်မလွှတ်ခဲ့ကြပေ။
ကန်းဟယ်ရင်၊ ကွမ်ဂျီအာ၊ ဆောဆူမင်နှင့် ယူယောင်းမင်းတို့မှာ မောပန်းနွမ်းနယ်သည်အထိ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
"ကြံ့ကြံ့ခံထား!"
ကွမ်ဂျီအာသည် ယိုင်နဲ့နေသော ကန်းဟယ်ရင်ကို ထိန်းပေးလိုက်သည်။
သူတို့နောက်တွင် ယူယောင်းမင်း၏ သေနတ်သံက သူတို့ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားနေသည့် အလိုဟင်မ်တစ်ကောင်ကို ကြားဖြတ်ဟန့်တားလိုက်သည်။
ဆောဆူမင်က ယူယောင်းမင်းကို ဦးတည်လာသည့် အနီရောင်လှံကို လမ်းကြောင်းလွှဲပေးလိုက်သည်။
သူတို့သည် တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
ဤသို့ အတူတကွ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်၍ပင် မမှတ်မိတော့ပေ။ ကန်းယူဟွန်းသာ မရှိခဲ့ပါက ဤသို့ စုစည်းနိုင်ဖို့ပင် ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
"ဟိုမှာ! ဟိုဘက်ကို ကြည့်လိုက်!"
စစ်ပွဲမှာ ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ရေစင်ဘက်တွင် ထူးခြားသည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။
"ရေစင်က... ရပ်သွားပြီ?"
"ရေစင်တင် မဟုတ်ဘူး။ အလိုဟင်မ်တွေ အကုန်လုံးလည်း ရပ်သွားကြပြီ။"
အဆုံးအစမရှိ တိုက်ခိုက်နေခဲ့သော အလိုဟင်မ်တို့မှာ စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကြသည်။
ရှူးရှူး။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အလိုဟင်မ်တို့သည် စာလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ဝင်များအားလုံးမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြောင်ကြည့်နေမိကြသည်။
အလိုဟင်မ်များ၊ ရေစင်များ၊ တရားသူကြီးများအထိ အကုန်လုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။
ရေစင်များက ဖန်တီးထားသည့် အရိပ်များမှာလည်း လွင့်စင်သွားပြီး အာမာဂက်ဒွန်၏ သဲကန္တာရကို ဖန်တီးထားသည့် သဲများပင်လျှင် ပျောက်ကွယ်စပြုလာသည်။
အဖြူရောင်စာလုံးများမှာ ပန်းပွင့်ဖတ်များကဲ့သို့ လေထဲတွင် လွင့်ပျံ့နေသည်။
ကောင်းကင်ရှိ အမည်းရောင်တိမ်တိုက်များ ကွဲထွက်သွားပြီး နွေးထွေးသော အလင်းရောင်များ စတင်ကျရောက်လာသည်။
သူတို့၏ အောင်ပွဲကို ဂုဏ်ပြုနေသကဲ့သို့ပင်။
"င-ငါတို့ နိုင်သွားပြီ!"
တစ်စုံတစ်ယောက်က ဟစ်အော်လိုက်သည်။
ထိုအသံမှာ လေထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီးနောက် စာလုံးများအဖြစ် တစ်ဆင့်စကားဆင့်ကာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
"ငါတို့ နိုင်သွားတာလား? တကယ်လား?"
"ကျစ်! ငါတို့ အသက်ရှင်တယ်! ငါတို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်!"
"ငါတို့ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ! ကယ်တင်ရှင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ!"
ဝါးးး!
အောင်ပွဲခံသံများ ဟိန်းထွက်လာပြီး ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ဝမ်းသာမျက်ရည်များ စီးကျလာပြီး လူတိုင်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပွေ့ဖက်၍ ဂုဏ်ပြုနေကြသည်။
များစွာသော ပေးဆပ်မှုများ ရှိခဲ့ပြီး ရဲဘော်များစွာ ကျဆုံးခဲ့ရသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း အတူတကွ အောင်ပွဲခံနေကြသည်။
"ယူဟွန်း... ယူဟွန်း တကယ် လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။"
White Flower Management မှ လူတိုင်းသည် ကောင်းကင်မှ ကျရောက်လာသော အလင်းရောင်ကို ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် မော့ကြည့်နေကြသည်။
နောက်ဆုံးတော့ ဤရှည်လျားခါးသီးလှသော စစ်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ။
အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် တစ်ယောက်မျှ အသက်မဆုံးရှုံးဘဲ လူတိုင်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။
"ငါတို့ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ! တကယ်ကို လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ!"
ကွမ်ဂျီအာလည်း ခံစားမိသည်။ သူမအတွင်းရှိ Bookmark ၏ ကျိန်စာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ Bookmark ၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူ လိုဂိုစ်မှာ မရှိတော့ခြင်းပင်။
သူမ တောင့်တခဲ့သော လွတ်မြောက်ခြင်း။ ကွမ်ဂျီအာ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။
ယခုတော့ သူမသည် သူတို့၏ အောင်ပွဲကို စိတ်အေးလက်အေး ဂုဏ်ပြုနိုင်ပြီဖြစ်သည်။
လူတိုင်း ပြန်လည် စုစည်းမိကြသည်။
"ယူဟွန်းရော?"
ကန်းဟယ်ရင်၏ မေးခွန်းကို မည်သူမျှ ပြန်မဖြေကြပေ။ လူတိုင်း ကန်းယူဟွန်းကို ရှာဖွေနေကြသော်လည်း သူ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။
စစ်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသည့်နေ့။
ဖန်ဆင်းရှင်ကို ဆန့်ကျင်သည့် လွတ်လပ်ရေး တိုက်ပွဲကြီး၊ ဒဏ္ဍာရီဆန်သော စစ်ပွဲကြီး အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားသည့်နေ့။
ထိုနေ့တွင် ကန်းယူဟွန်း ပြန်မလာခဲ့ပေ။