ကန်းယူဟွန်းသည် White Lotus ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားသမျှသော ဇာတ်လမ်းအားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖွင့်ချလိုက်သည်။
ယခင်က ၎င်း၏စွမ်းအား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းမျှဖြင့်ပင် ဘုရားစင်ကြယ် (Divine Spirits) ရာနှင့်ချီ၍ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အနိုင်ယူခဲ့ဖူးပြီး ယခုမူ ကျန်ရှိနေသည့် ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းသော စွမ်းအားကိုပါ အကုန်အစင် ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ကိန်းဂဏန်းအရဆိုလျှင် ဤစွမ်းအားသည် ယခင်ကထက် ၂ ဒသမ ၃ ဆကျော် ပိုမိုပြင်းထန်သည်။
ယခင်က ရာနှင့်ချီသော ရန်သူများကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် အခြေအနေနှင့်မတူဘဲ၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် တစ်ဦးတည်းသော ပစ်မှတ်ကိုသာ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် စိတ်ကိုအာရုံစိုက်ထားပြီး စွမ်းအားများကို စိတ်ကူးယဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် ထူထပ်သိပ်သည်းစွာ စုစည်းထားလိုက်သည်။
"လာခဲ့၊ မင်းအထင်သေးခဲ့တဲ့ ဖန်တီးမှုတစ်ခုရဲ့ လက်ချက်နဲ့ပဲ သေဆုံးသွားစမ်း။"
White Lotus ကို အပြည့်အဝထုတ်လွှတ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် မလုံလောက်သေးပေ။ သူသည် လိုဂိုစ်ကို ဤမျှလောက်ဖြင့် လဲကျသွားလိမ့်မည်ဟုပင် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ။
Aporia ၏ မျက်နှာဖုံးသည် ကန်းယူဟွန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တပ်ဆင်လိုက်သည်နှင့် နီရဲနေသော မျက်လုံးလေးလုံးမှာ တောက်လောင်လာပြီး နတ်ဆိုးလေးကောင်၏ စွမ်းအားများက White Lotus ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။
ဒဏ္ဍာရီအဆင့်ရှိ လက်နက်များမှ ချုံ့ထုတ်ထားသော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်သည် Aporia ၏ နတ်ဆိုးများအကြောင်း ဇာတ်ကြောင်းများနှင့် ထပ်ဆင့်ပေါင်းစပ်သွားသည်။
‘နောက်တစ်ခု။’
တိုက်ပွဲမစတင်မီက ဘုရားစင်ကြယ်တို့သည် သူတို့၏လက်နက်များကိုသာ ပေးအပ်ခဲ့သည်မဟုတ်ပေ။
သူတို့တစ်ဦးစီတိုင်းသည် သူတို့၏ အရေးအကြီးဆုံးနှင့် အသေချာဆုံးသော ဇာတ်လမ်းများကို ကန်းယူဟွန်းထံ အပ်နှံခဲ့ကြသည်။
[ကံကြမ္မာဖောက်ထွင်းသူ]၊ [ရွှေရောင်မီးတောက်အမြင်]၊ [မြေပြင်လက်ဝါးတံဆိပ်]၊ [ဂျိတ်မှန်တောင်၏ ဘုရားစင်ကြယ်]၊ [ငွေရောင်လက်မောင်း၏ ရောင်ခြည်]၊ [အနောက်ဘက်၏ Yesod]၊ [စက်ယန္တရားတို့၏ ချစ်ခြင်း]၊ [နတ်ဆိုးပေါင်းစုံ တည်ဆောက်သူ]၊ [ကောင်းကင်ယံနစ်မြုပ်ဓားပညာ] နှင့် အခြားများစွာတို့ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့အပြင် အခြားသော ဘုရားစင်ကြယ်များစွာက ပေးအပ်ခဲ့သည့် ဇာတ်လမ်းများ။
စုစုပေါင်း ၂၆၈ ခု။
၎င်းတို့အားလုံးသည် White Lotus ထဲသို့ စုစည်းရောက်ရှိသွားသည်။
ဂრიန်း...
ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်သွားသည့် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားစီးကြောင်းများသည် White Lotus ၏ သေးငယ်သော ဓားတစ်လက်ထဲသို့ စုစည်းသွားသည့် မြင်ကွင်းမှာ အံ့ဩမဆုံးဖွယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
Salio အင်ပါယာ၏ အနှစ်သာရကို သိမ်းဆည်းထားသော ရတနာသည် ဤအံ့ဖွယ်အမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
Salio အင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် Foundation က ကြားဝင်စွက်ဖက်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းဖြစ်ပြီး အခြေအနေကို အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သည့် ဒဏ္ဍာရီအဆင့် လက်နက်ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ ယနေ့တိုင် ကျန်ရှိနေခဲ့သော်လည်း ယခုမူ လိုဂိုစ်၏ လည်ပင်းကို ချိန်ရွယ်ထားသည်။
[အို?]
ကန်းယူဟွန်း စွမ်းအားများ စုစည်းနေစဉ် လိုဂိုစ်မှာ တုံ့ပြန်ရန် လှုပ်ရှားခြင်းမရှိပေ။
ယင်းအစား သူသည် ကန်းယူဟွန်းကို ဆက်လုပ်ရန် အားပေးနေသကဲ့သို့ စိတ်ဝင်တစားဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။
[အင်း... ငါလုံးဝဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီလို့ ထင်ထားတဲ့ လက်နက်က တကယ်ပဲ ကျန်နေသေးတာပဲ။]
လိုဂိုစ်သည် White Lotus ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ၎င်း၏မူလအစကို ချက်ချင်းပင် သိရှိသွားသည်။
ထိုဓားသည် လက်ရှိစကြာဝဠာမှမဟုတ်ဘဲ သူကိုယ်တိုင် အကြိမ်ကြိမ် စွန့်ပစ်ပြီး ဖျက်ဆီးခဲ့သော ယခင်စကြာဝဠာများမှ ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အရာဖြစ်သည်။
၎င်း၏ ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော ဂုဏ်သတ္တိကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။ စကြာဝဠာများ ပျက်သုဉ်းပြီး ပြန်လည်ဖြစ်တည်လာသည့်တိုင် ဓားတစ်လက်က ကျန်ရစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပါ။
‘ပိုပြီးတော့တောင် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာက ဒီဓားထဲက အားနည်းတဲ့ အရိပ်အယောင်... လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်က ကိန်းအောင်းနေတာလား။’
စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းလှသည်။
ဓားထဲတွင် ကိန်းအောင်းနေသည့် ဝိညာဉ်ကပဲ ကန်းယူဟွန်းကို လမ်းပြပေးနေတာလား။
ထို့အပြင် ကန်းယူဟွန်း အသုံးပြုနေသည့် ဇာတ်လမ်းအချို့မှာ တစ်ချိန်က ကျူးကျော်သူများဟု ခေါ်တွင်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ ဒဏ္ဍာရီအဆင့် Bookworms များဟု ခေါ်ဆိုကြသည့် သတ္တဝါများ၏ ဇာတ်လမ်းများဖြစ်သည်။
Bookworms များ၏ ဇာတ်လမ်းများကိုယ်တိုင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်တတ်သည့် သဘာဝကြောင့် သူတို့၏ မူလဇာတ်လမ်းများကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခြင်းသည်ပင် ကြီးမားသော အခက်အခဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ရမည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် သူတို့၏ အမွေအနှစ်ကို လူသားတစ်ယောက်ထံ အပ်နှံခဲ့ကြသည်။
‘လက်ရှိစကြာဝဠာတင်မကဘူး၊ အရင်က ပျက်သုဉ်းသွားတဲ့ စကြာဝဠာတွေကနေပါ ရောက်လာတာကိုး။’
ယခုမူ ထိုစွမ်းအားများက သူ့အသက်ကို ရယူရန် ချိန်ရွယ်နေသည်။
ထိုကဲ့သို့သော အကျပ်အတည်းမျိုးကို သူသည် ကိုဒက်စ် ကို ပထမဆုံး စတင်ရေးသားရန် ကြိုးပမ်းစဉ်ကပင် မခံစားခဲ့ရဖူးပါ။
‘ဘယ်လောက်တောင် ပျော်ဖို့ကောင်းလိုက်သလဲ။’
ဤပျင်းစရာကောင်းသည့် လုပ်ငန်းစဉ်ထဲတွင် ကန်းယူဟွန်း၏ တည်ရှိမှုသည် မိုးခေါင်ရေရှားချိန်တွင် ရွာချလိုက်သည့် မိုးရေစက်တစ်ခုပမာ၊ သူ၏ ငြီးငွေ့ဖွယ်ဘဝထဲသို့ ထည့်လိုက်သည့် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တစ်ခုပမာ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ကန်းယူဟွန်း၏ အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းမှုကို ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေသည်။
ဘယ်လောက်တောင် အထင်ကြီးစရာကောင်းမလဲ။ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည့် ပထမဆုံးလူသားက သာမန်သတ္တဝါတစ်ကောင်အနေဖြင့် မည်မျှအထိ ပြသနိုင်မလဲ။
ကဲ၊ လုပ်စမ်းပါ။ ပိုပြီးတော့တောင် ဖျားယောင်းဆွဲဆောင်စမ်းပါ။
ထိုတက်ကြွမှုသည် အာကာသကို ကျော်လွန်၍ ကန်းယူဟွန်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
"မင်းရဲ့ ပေါ့ပေါ့ဆဆနေမှုက မင်းအသက်နဲ့ ရင်းရလိမ့်မယ်။"
ရန်သူက တိုက်ခိုက်မှုကို လက်ခံနေသလိုမျိုး ဖြစ်နေတာကြောင့် ကန်းယူဟွန်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေသော်လည်း သူ ကျေးဇူးတင်မိသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအရေးကြီးသော အချိန်အခါတွင် လက်တွေ့တိုက်ပွဲ၌ မဖြစ်နိုင်သလောက် ရှားပါးသည့် သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ဇာတ်လမ်းကို စုစည်းမှုမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။
ကျန်ရှိသည်မှာ ဤစုစည်းထားသည့် စွမ်းအားကို ပစ်မှတ်တစ်ခုတည်းဆီသို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရန်သာ ဖြစ်သည်။
အဆုံးစွန်အထိ ချုံ့ထားသည့် ဇာတ်လမ်းသည် အဖြူရောင်အဖြစ် တောက်ပလာပြီး မည်သည့်အစွန်းအထင်းမျှမရှိသည့် သန့်စင်သော ဓားသွားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကန်းယူဟွန်းသည် ဓားကို မြှောက်ကာ လိုဂိုစ်ဆီသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
[ဟားဟားဟား! လာခဲ့!]
လိုဂိုစ်က ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ကြိုဆိုလိုက်သည်။
လူတိုင်း၏ ဆန္ဒများကို သယ်ဆောင်ထားသည့် ထိုတိုက်ခိုက်မှုသည် လိုဂိုစ်၏ နှလုံးသားကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။
ထိုမျှနှင့် မပြီးဆုံးသေးပေ။ စုစည်းထားသည့် ဇာတ်လမ်းသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လိုဂိုစ်ကို အတွင်းမှ စတင်ကာ စားသုံး၍ တိုက်စားသွားသည်။
စာလုံးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် အဖြူရောင်မီးတောက်သည် လိုဂိုစ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝါးမြိုလိုက်သည်။
ကန်းယူဟွန်းသည် စွမ်းအား၏ မုန်တိုင်းတွင် မပါဝင်သွားစေရန် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ ဤပြင်းထန်မှုမျိုးဆိုလျှင် သူကိုယ်တိုင်ပင် အကောင်းအတိုင်း ထွက်လာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
[အိုဟိုဟို။ ဒါဆို ဒါက ငါစွန့်ပစ်ထားတဲ့သူတွေဆီကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ စွမ်းအားပေါ့လေ!]
လိုဂိုစ်သည် အဖြူရောင်မီးတောက်များထဲတွင် ဝေဒနာခံစားနေရသကဲ့သို့ လူးလွန့်နေသည်။
သူ၏ပုံစံမှာ မီးတောက်များထဲတွင် ကနေသည့်နှယ် ရှိနေပြီး ကန်းယူဟွန်း၏စိတ်ထဲတွင် ခဏတာ တွေးမိလိုက်သည်။
သို့သော် အရေးမကြီးတော့ပါ။ ဤတိုက်ခိုက်မှုက လိုဂိုစ်ကို သတ်ပစ်လိမ့်မည်...
[လုံးဝကို အသုံးမကျလိုက်တာ။]
မီးတောက်များ ငြိမ်းသွားသည်။
ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကိုပင် ပြာကျသွားစေနိုင်သည့် မီးတောက်များထဲမှ လိုဂိုစ်သည် ဒဏ်ရာတစ်စုံတစ်ရာ မရရှိဘဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။
[ဒါဆို "အရာအားလုံး" ကို ထည့်သွင်းထားတယ်လို့ မင်းပြောတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက ဒါပဲလား။]
"ဘ-ဘယ်လိုလုပ်ပြီး..."
[မင်း အံ့ဩနေပုံပဲ။ နားလည်ပေးနိုင်ပါတယ်။ မင်းတို့လို သာမန်ဖန်တီးမှုတွေကို ကြောက်ရွံ့လို့ ငါက စကြာဝဠာကို အချိန်အခါအလိုက် ပြန်လည်သတ်မှတ်တယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား။ တကယ်လား။]
လိုဂိုစ်သည် ဖန်တီးထားသော သတ္တဝါများက သူ၏တည်ရှိမှုကို သိရှိလာပြီး သူ၏အဆင့်ထိ တက်လှမ်းရန် ကြိုးပမ်းလာသည့်အခါမျိုးတွင် စကြာဝဠာကို ပြန်လည်သတ်မှတ်လေ့ရှိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။
ကိုဒက်စ် ၏ အပိုင်းအစများ စုစည်းမိသည့်အခါ စကြာဝဠာကို ပြန်လည်သတ်မှတ်လိမ့်မည်ဟု သိရှိထားကြသော်လည်း ၎င်းမှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ မှန်ကန်သည်။
တကယ်တမ်းတွင် ကိုဒက်စ် ၏ အပိုင်းအစများ စုစည်းမိသည့်အချိန်သည် ထူးခြားဆန်းကြယ်သူများ ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်နှင့် ကိုက်ညီစေရန် လိုဂိုစ်ကိုယ်တိုင် အချိန်ကိုက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
[ငါက အလုပ်ရှုပ်တာတွေကို ရှောင်ချင်လို့ပဲ လုပ်တာပါ။ မင်းတို့လို သာမန်ဖန်တီးမှုတွေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ ငါသေသွားမှာကို ကြောက်လို့ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။]
"ဒါကို ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ် ယုံနိုင်မှာလဲ။"
[မင်းမျက်စိရှေ့မှာ မြင်နေရတဲ့ လက်တွေ့ကပဲ သက်သေပြနေတာပဲ။ ငါ့ကိုကြည့်စမ်း။ ငါ ဒဏ်ရာရထားသလို ထင်ရလား။ အဲဒီတိုက်ခိုက်မှုက ငါ့ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်ခဲ့တာလား။]
လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ!
လိုဂိုစ်သည် ကန်းယူဟွန်းကို လှောင်ပြောင်နေသကဲ့သို့ ရယ်မောလိုက်သည်။
[ဒီကမ္ဘာကြီးက ငါရေးသားခဲ့တဲ့ ကိုဒက်စ် နဲ့ ဖန်တီးထားတာဖြစ်ပြီး အဲဒီ ကိုဒက်စ် ကို ရေးသားသူကလည်း ငါပဲ။]
သူ၏လက်ညှိုးသည် ကန်းယူဟွန်းကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
[မင်းအနေနဲ့ ဓားတစ်လက်တည်းနဲ့ စကြာဝဠာကို ဖြတ်နိုင်မလား။ ဒီစကြာဝဠာကြီးကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ နှစ်ခြမ်းကွဲအောင် လုပ်နိုင်မလား။]
၎င်းသည် နှိုင်းယှဉ်ချက်တစ်ခုမဟုတ်ဘဲ တိုက်ရိုက်ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။
သူသည် ကမ္ဘာကြီးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် လှီးဖြတ်နိုင်မလား။
ဤနေရာတွင် ကမ္ဘာကြီးဟုဆိုခြင်းမှာ စကြာဝဠာကို ဆိုလိုသည်။ ပထမမျိုးဆက် ဘုရားစင်ကြယ်များက သူတို့၏ စွမ်းအားများကို မည်မျှပင် ပေါင်းစပ်စေကာမူ ဤကြီးမားလှသော စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖျက်ဆီးပစ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။
[ငါကိုယ်တိုင်က ကမ္ဘာကြီးပဲ။]
ကြီးမားလှသော ကမ္ဘာကြီးနှင့် ယှဉ်လျှင် လူသားတစ်ယောက်၏ အရေးပါမှုမှာ မည်မျှပင် နည်းပါးလိုက်သနည်း။
သူသည် ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဖြစ်စေ၊ စိတ်ကူးယဉ်၍မရနိုင်သော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိထားသည်ဖြစ်စေ။
နောက်ဆုံးတွင်မူ ၎င်းသည် လူသားတစ်ယောက်၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်မြင်ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး အကောင်းဆုံးဆိုလျှင်ပင် ဘုရားစင်ကြယ်တို့၏ အမြင်သာ ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာကြီး၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင်မူ သူ၏တည်ရှိမှုမှာ အရေးမပါလှသည့်အပြင် လုံးဝအနှစ်သာရမရှိပေ။
[ကမ္ဘာဆိုတာ ဒါမျိုးပဲ။ ရက်စက်တယ်၊ ကြမ်းတမ်းတယ်၊ သနားညှာတာမှုမရှိဘူး။ သူ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဆန္ဒက ပိုကောင်းတဲ့၊ ပိုတည်ငြိမ်တဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးဖို့ပဲ။ အဲဒီလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းမှာ ပျက်သုဉ်းသွားရတဲ့ သူတွေရဲ့ ငိုကြွေးသံတွေ၊ သေဆုံးမှုတွေကို သူက ထည့်တွက်မနေဘူး။]
ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် အပြစ်မဲ့သော အသက်ပေါင်းမည်မျှ စတေးခံခဲ့ရသည်ဆိုခြင်းမှာ သူ့အတွက် အရေးမပါလှပေ။
သူသည် ကမ္ဘာကြီးအနေဖြင့် သူ၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
[ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခါတော့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို ငါပြပေးမယ်။]
စစ်မှန်သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှု။
* * *
"နေရာမရွှေ့ကြနဲ့! ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆုပ်ကိုင်ပြီး တိုက်ခိုက်ကြ!"
"ကယ်တင်ရှင်က Foundation ရဲ့ အတွင်းပိုင်းဆီ ရောက်သွားပြီ! လိုဂိုစ်သာ ကျဆုံးသွားရင် ဒီစစ်ပွဲက နောက်ဆုံးတော့ အဆုံးသတ်လိမ့်မယ်!"
"အားလုံးပဲ၊ အသက်ရှင်အောင် ကြိုးစားကြပြီး နောက်လာမည့် အနာဂတ်ဆီသို့ ချီတက်ကြစို့!"
ကန်းယူဟွန်းသည် Foundation ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီဆိုသည့် သတင်းက မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များကြားတွင် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်ကို သန်းစေခဲ့သည်။
သူတို့သည် အခက်ခဲဆုံးဟု ထင်မှတ်ထားသည့် အပိုင်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လုပ်ဆောင်ချက်၏ တိုးတက်မှုကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ရှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပြီးစီးသွားပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။
ကျန်ရှိသည်မှာ ဘုရားစင်ကြယ်များ၏ စွမ်းအားကို ရရှိထားသော ကန်းယူဟွန်းက လိုဂိုစ်ကို အနိုင်ယူရန်သာ ဖြစ်သည်။
‘အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်။’
မက်ဖစ်စတိုဖီးလီးစ်က ၎င်းမှာ မဖြစ်နိုင်သော တာဝန်တစ်ခုမဟုတ်ဟု တွေးလိုက်သည်။
ယခုအချိန်ထိ လိုဂိုစ်သည် စကြာဝဠာကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖျက်ဆီးပြီး ပြန်လည်ဖန်တီးခဲ့ကာ အချိန်တိုင်းတွင်လည်း သရုပ်ဖော်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
လိုဂိုစ်က စကြာဝဠာကို အဆုံးသတ်ရန် ရွေးချယ်သည့်အချိန်များမှာ အမြဲတမ်း ဆင်တူနေသည်။
အောက်ဘုံ (Lower Realm) နှင့် ရောနှောဘုံ (Mixed Realm) တို့ တိုက်မိကြသည့်အခါ နယ်နိမိတ်များ ပျက်ပြယ်သွားပြီး တစ်ခုတည်းအဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားသည့် အချိန်မျိုးဖြစ်သည်။
လိုဂိုစ်သည် ထိုအချိန်မျိုးကို ရှောင်ရှားလိုသည့်အလား စကြာဝဠာကို အတင်းအကျပ် ပြန်လည်သတ်မှတ်လေ့ရှိသည်။
‘သူ ကြောက်နေတာပဲ။’
သူ့အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် တည်ရှိမှုမျိုး ပေါ်ပေါက်လာမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုမျှအထိ အလွန်အကျွံ တုံ့ပြန်နေသည်ကို ကြည့်ရခြင်းမှာ ရှေးယခင် အတိတ်ကာလတစ်ခုတွင် လိုဂိုစ်၏ နေရာကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့သည့် အရာတစ်ခုခု ရှိခဲ့ရန် အလွန်ဖြစ်နိုင်ချေများသည်။
လိုဂိုစ်သည် အရာအားလုံးကို တတ်စွမ်းနိုင်သူ မဟုတ်ပေ။ သူ၌ အားနည်းချက်များ ရှိနေသည်မှာ အသေအချာပင်။
သူတစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ရန် တွန့်ဆုတ်နေခြင်း၊ ကျူးကျော်သူများကို အသုံးပြုခြင်းနှင့် Foundation ကို သူ၏ လက်ပါးစေများအဖြစ် ခိုင်းစေခြင်းတို့မှာ ထိုအကြောင်းရင်းများမှ ပေါက်ဖွားလာခြင်းပင်။
‘ဒါကြောင့် ငါတို့သာ နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်ခံနိုင်မယ်ဆိုရင်…’
မက်ဖစ်စတို၏ အတွေးမှာ ထိုနေရာတွင် ပြတ်တောက်သွားသည်။
စစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲနေသည့် မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များအပေါ် ကြီးမားလှသော အရိပ်ကြီးတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းလာသည်။
"ရုတ်တရက်ကြီး မှောင်သွားပါလား။"
"ဒါဘာလဲ။ အရိပ်လား။ ဒါပေမဲ့ Foundation က ဟိုဘက်မှာ ရှိနေသေးတာလေ။"
မသက်မသာဖြစ်မှုမျိုးသည် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်ရောက်လာသည်။
Foundation က တစ်ခုတည်း မဟုတ်ခဲ့လျှင်ကော။
ထိုစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ် ဖြစ်နိုင်ချေသာ အမှန်ဖြစ်ခဲ့လျှင်…
ကောင်းကင်ကို အရိပ်မိုးနေသည့် ထိုဧရာမ အဆောက်အအုံကြီးမှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို မည်သူမျှ မေးမြန်းနေစရာ မလိုတော့ပေ။
ဂလန့်!
တရွတ်တိုက်မြည်သံနှင့်အတူ အရိပ်ကို ဖန်တီးနေသည့် အဆောက်အအုံမှာ အလယ်မှ ပွင့်ထွက်လာပြီး အလင်းရောင်များ စီးကျလာသည်။
အလင်းရောင်မှာ မြင့်မြတ်ပြီး လှပသော်လည်း ထိုအရိပ်အောက်သို့ ဆင်းသက်လာသည့် သတ္တဝါများမှာမူ လှပခြင်းမရှိကြပေ။
အလိုဟင်မ် (Elohim)။
လိုဂိုစ်၏ သစ္စာရှိ လက်ပါးစေများ၊ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒမရှိသည့် ကျိန်စာသင့် နတ်သားများဖြစ်သည်။
သူတို့ ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့မှ ပထမမျိုးဆက် ဘုရားစင်ကြယ်များမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာသည်။
"နောက်ထပ်… Foundation တစ်ခု ရှိနေတာလား။"
မဟုတ်ပေ၊ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ခဲ့ပါ။
ကောင်းကင်တွင် အက်ကြောင်းများ ပျံ့နှံ့လာသည်နှင့်အမျှ အိတ်ဆောင်အတိုင်းအတာ (pocket dimension) များဆီသို့ ပေါက်ပေါက်လမ်းကြောင်းများ ပွင့်လာပြီး Foundation ၏ ခံတပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
စုစုပေါင်း ငါးခု။
ရှိနှင့်ပြီးသား Foundation နှင့်ဆိုလျှင် ခံတပ်ခြောက်ခုက ဟာ-မဂက်ဒွန် စစ်မြေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
ခံတပ်တစ်ခုချင်းစီသည်လည်း တံခါးများဖွင့်ကာ အလိုဟင်မ်များကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။
ရေထဲသို့ အဖြူရောင်မှင်များ သွန်ချလိုက်သကဲ့သို့ အလိုဟင်မ်များသည် ကောင်းကင်ကို လျင်မြန်စွာ ပြည့်နှက်သွားစေသည်။
"မဖြစ်ဘူး…"
မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ အသည်းအသန် တောင်းဆိုသံများကြားမှပင်။
ကောင်းကင်မှ သွေးရောင်မိုးများ ရွာကျလာသည်။
သူတို့ကို လှောင်ပြောင်နေသကဲ့သို့ပင်။
* * *
[မင်း မြင်လား။]
သွေးရောင်မိုး ရွာကျနေသည့် စစ်မြေပြင်အထက်တွင် အသက်ရှင်သန်သူတို့၏ အော်ဟစ်သံများ ပျံ့လွင့်နေသည်။
သို့သော် ထိုအသံများမှာလည်း မကြာမီပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်ဆက်တွဲ ထွက်ပေါ်လာသည့် သွေးရောင်လှံများ၏ ပေါက်ကွဲမှုအောက်တွင် လွင့်စင်သွားသည်။
[ဒါက မင်းတို့လို အသုံးမကျတဲ့ ဖန်တီးမှုတွေအပေါ် ကမ္ဘာကြီးက ပေးတဲ့ ပြစ်ဒဏ်ပဲ။]
မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့များမှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း အနိုင်ယူခံနေရသည်ကို ပြသနေသည်။
အခြားဘုရားစင်ကြယ်များနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်နေသည့် ကန်းယူဟွန်း၏ အဖွဲ့ဝင်များပင်လျှင် ဒဏ်ရာများ ရရှိစပြုလာသည်။
[မင်း မြတ်နိုးရတဲ့ သူတွေ ပျက်စီးသွားတာကို ထိုင်ကြည့်နေလိုက်။]
"မင်း…!"
သူ လိုဂိုစ်ကို ရပ်တန့်ရမည်။
ထိုအတွေးနှင့်အတူ ကန်းယူဟွန်း ရှေ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသော်လည်း လိုဂိုစ်က သူ၏လက်ကို ကန်းယူဟွန်းဆီသို့ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
တပ်! ကန်းယူဟွန်း၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
[မင်း ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေလဲဆိုတာ သိလား။ ဒါ ငါ့ရဲ့ စာအုပ်ပဲ။ ငါ့ရဲ့ ကမ္ဘာပဲ။]
ထိုအခါမှသာ ကန်းယူဟွန်းသည် သူ၏ခြေအောက်ရှိ ကြမ်းပြင်မှာ ဗလာကျင်းနေသည့် အဖြူရောင်နေရာလပ်တစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
၎င်းမှာ စက္ကူဖြစ်သည်။
မည်သည့်အရာမျှ ရေးသားထားခြင်းမရှိသည့် စက္ကူဖြူ။
မည်သည့်အရာကိုမဆို ရေးသားနိုင်သည့် စက္ကူဖြစ်သည်။
သန့်စင်သော စာမျက်နှာဖြူ တစ်ခု။
[ငါရေးထားတဲ့ စာအုပ်ထဲမှာ သာမန်ဇာတ်ကောင်တစ်ကောင်က ဘာလုပ်နိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလဲ။]
စလပ်!
အနက်ရောင်မှင်များသည် စက္ကူဖြူပေါ်မှ အရည်ကဲ့သို့သော သက်ရှိတစ်ခုပမာ ပွက်ပွက်ဆူထွက်လာပြီး ကန်းယူဟွန်းဆီသို့ တွားသွားလာသည်။
ကန်းယူဟွန်းသည် သွားများကို ကြိတ်ကာ သူပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကိုဒက်စ်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။
[မိုက်မဲလိုက်တာ။]
သူဝတ်ဆင်ထားသည့် အပိုရီးယား၏ မျက်နှာဖုံးမှာ မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
[ကိုဒက်စ်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ပိုင်ရှင်က ဘယ်သူလို့ မင်း ထင်နေတာလဲ။]
အပိုရီးယား၏ နတ်ဆိုးကို ဖွဲ့စည်းထားသည့် နတ်ဆိုးလေးပါး၏ စွမ်းအားမှာ ရေကျချိန်ကဲ့သို့ မှေးမှိန်သွားသည်။
ထိုမျှသာမက၊ သူ ယခုအချိန်ထိ စုဆောင်းထားခဲ့သမျှ အပိုင်းအစများအားလုံးသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး လိုဂိုစ်၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။
အားအင်ကုန်ခန်းသွားသဖြင့် ကန်းယူဟွန်းသည် ဒူးထောက်ကျသွားသည်။
တွန့်လိမ်နေသည့် မှင်များသည် သူ့ကို ဝါးမြိုရန် စတင်လိုက်သည်။
[ငြိမ်ငြိမ်နေပြီး ကိုဒက်စ်ထဲမှာ ပေါင်းစပ်သွားလိုက်တော့၊ ငါ့ရဲ့ အဆုံးစွန်ဇာတ်လမ်းအတွက် အစာအဖြစ်နဲ့ပေါ့။ ငါ့ကိုဒက်စ်ထဲမှာ မင်းလို အနှောင့်အယှက်ပေးတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိနေတာက စိတ်ပျက်စရာကောင်းပေမဲ့ အဲဒီလောက် အသေးအမွှားလေးက စိုးရိမ်ဖို့ မလိုပါဘူး။ မင်းရဲ့ ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ သဘာဝက အနည်းငယ်တော့ အလေးထားစရာ ကောင်းတာမို့ မင်း လုံးဝ ပျက်သုဉ်းသွားဖို့ အချိန်နည်းနည်းတော့ ကြာနိုင်ပေမဲ့ အဲဒါကလည်း အကုန်ပါပဲ။]
အဆုံးတွင်မူ ၎င်းမှာ အချိန်ကိစ္စမျှသာ ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် လိုဂိုစ်သည် ကန်းယူဟွန်းကို ကျောခိုင်းလိုက်သည်။
ကန်းယူဟွန်းသည် သူ့ကို ဝါးမြိုရန် ကြိုးစားနေသည့် မှင်များထံမှ ရုန်းထွက်ရန် ရုန်းကန်နေသော်လည်း ထိုမှင်များမှာ ကော်ကဲ့သို့ စွဲကပ်နေသည်။
"ဒီကောင်! ငါ့ကို မရယ်ရအောင် လုပ်စမ်းနဲ့!"
ရုန်းကန်လေ လျှိုထဲသို့ ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
မှင်များသည် ကန်းယူဟွန်းကို ပို၍မြန်မြန် ဆွဲယူစုပ်ယူလိုက်သည်။
ခြေဖဝါးမှ ခါးဆီသို့၊ ထို့နောက် ရင်ဘတ်ဆီသို့။
မကြာမီပင် ကန်းယူဟွန်းသည် မှင်များထဲတွင် လုံးဝနစ်မွန်းသွားပြီး အမှောင်ထု၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။