"ဘာကြောင့် ဒီလောက်ထိ လုပ်နေရတာလဲ။"
ယူဟွန်း တစ်ခါပြန်တွေ့ရင် လိုဂိုစ် ကို မေးမြန်းချင်နေသည့် မေးခွန်းတစ်ခု အမြဲရှိနေခဲ့သည်။
ထိုမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လုပ်ရပ်မျိုးကို ကျူးလွန်ရလောက်အောင် ထိုက်တန်သည့် 'အန္တိမဇာတ်လမ်း' ဆိုသည်မှာ အတိအကျဆိုလျှင် အဘယ်နည်း။
စကြာဝဠာကို အကြိမ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးလိုက်၊ ပြန်စလိုက် လုပ်နေခြင်း။
အတွင်း၌ တည်ရှိနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါတို့ကို ချေမှုန်းပစ်ခြင်း။
[ငါ ဟိုတုန်းက မပြောခဲ့ဘူးလား။ ဒါဟာ အန္တိမဇာတ်လမ်းကို ဖန်တီးဖို့အတွက်ပဲ။]
"ကျွန်တော် မေးနေတာက ဒါတွေအားလုံး လုပ်ရလောက်အောင် တန်ရဲ့လားလို့။"
[ဟမ့်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ပဲ ငါကတော့ မင်းကို နားမလည်နိုင်ဘူး။ ဇာတ်လမ်းရေးတဲ့ စာရေးဆရာတွေက သူတို့ဖန်တီးလိုက်တဲ့ ဇာတ်ပို့ဇာတ်ရံတိုင်းကို ဂရုစိုက်နေရမှာလား။]
"ဘာပြောလိုက်တယ်၊"
ယူဟွန်း၏ ဦးခေါင်းကို တစ်စုံတစ်ခုဖြင့် အပြင်းအထန် ရိုက်ချလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဒါဆိုရင် ဒီစပ်ကူးမပ်ကူး စကြာဝဠာထဲမှာ နေထိုင်နေကြတဲ့ လူတွေအားလုံးက..."
[ဟုတ်တယ်။ ငါ့အတွက်တော့ သူတို့က ဇာတ်ပို့ဇာတ်ရံမျှသာပဲ။]
ဇာတ်ပို့ဇာတ်ရံများ။
သူ မေ့သွားပြီဟု ထင်ထားခဲ့သော ထိုစကားလုံးသည် ယူဟွန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိမှန်သွားသည်။
"ခင်ဗျား အခု စနောက်နေတာလား။"
[ငါက ကမ္ဘာကြီးကို ဒီလိုပုံစံမျိုးနဲ့ အစကတည်းက ဖန်တီးခဲ့တာ။ လူနည်းစုကို ရွေးထုတ်ပြီး ဒီကျယ်ပြောလှတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လျှောက်သွားခွင့် ပေးခဲ့တယ်။ အဲဒီတုန်းကတော့ ပျော်စရာကောင်းခဲ့ပါတယ်။ ငါတောင် ကြိုမတွေးထားမိတဲ့ ဇာတ်လမ်းမျိုးစုံ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီချဉ်းကပ်ပုံမှာ ပြဿနာကြီးတစ်ခု ရှိနေတယ်။]
လိုဂိုစ် သည် သံသရာတိုင်းကို မှတ်မိနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ဧရာမစာအုပ်ကြီးဖြစ်သည့် ကိုဒက်စ် ၏ အစောပိုင်းစာမျက်နှာများတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဇာတ်လမ်းအချို့ကိုမူ သူ ပြတ်ပြတ်သားသား အမှတ်ရနေသည်။
[မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်တဲ့နှုန်းနဲ့ တိုးတက်လာသူတွေက နောက်ဆုံးတော့ ငါရှိနေတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အထက်က ထိုင်ခုံကို ရည်မှန်းလာကြတယ်။ ငါသာ တုံ့ပြန်တာ နည်းနည်းလေး နောက်ကျသွားရင် သူတို့က ငါ့နေရာကို လုယူသွားကြလိမ့်မယ်။ ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးထားတဲ့သူတွေရဲ့ ဖြုတ်ချခြင်းကို ခံရတဲ့ စာရေးဆရာတဲ့လား။ ရယ်စရာကောင်းတဲ့ ဇာတ်လမ်း မဟုတ်ဘူးလား။]
ထိုစဉ်က အတွေ့အကြုံများသည် လိုဂိုစ် ကို နက်ရှိုင်းသော သိမြင်မှုတစ်ခု ရရှိစေခဲ့သည်။
ထို့နောက်ပိုင်းတွင် လိုဂိုစ် သည် လူနည်းစုကို ရွေးချယ်မည့်အစား ပိုမိုကျယ်ပြန့်ပြီး ကွဲပြားခြားနားသော လူများစွာထံသို့ အာဏာအနည်းငယ်စီ ခွဲဝေပေးသည့် နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
သူသည် ဇာတ်ကောင်များ၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို လျှော့ချလိုက်ပြီး အရေအတွက်ကိုမူ တိုးမြှင့်လိုက်သည်။
ထိုသို့ဖြင့် စကြာဝဠာသည် ဇာတ်ကောင်စုံပါဝင်သည့် ပြဇာတ်ခေတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
[အဲဒါ မှန်ကန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။ အရင်ကဆိုရင် ကမ္ဘာကြီးက ထူးခြားဆန်းပြားတဲ့ အချက်အချာဆီကို အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပြေးလွှားနေခဲ့တာ။ အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာတော့ အရာအားလုံးက နှေးကွေးပြီး တဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ တိုးတက်လာခဲ့တယ်။ ငါလည်း ဇာတ်လမ်းတွေကို ပိုပြီး စုစည်းနိုင်ခဲ့တယ်၊ အဲဒီလို ဇာတ်လမ်းတွေကပဲ ကိုဒက်စ် ရဲ့ စာမျက်နှာအများစုကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခဲ့တာ။]
တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ ကြီးမားသည့် အဖြစ်အပျက်များ မရှိဘဲ သာမန်အကြောင်းအရာများသာ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် လိုဂိုစ် အနေဖြင့် သူ၏အမြင်ဖြင့် သိမ်မွေ့သော ပြောင်းလဲမှုများကို စောင့်ကြည့်ရန် ခက်ခဲလာခြင်းပင်။
စာမျက်နှာများ ပိုမိုများပြားလာသည့်အခါ သံသရာတိုင်းကို မှတ်မိနေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့သဖြင့် သူသည် တစ်စုံတစ်ခု အသစ်ကို ဖန်တီးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
ထိုသို့ဖြင့် Bookmark ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခင်စကြာဝဠာနှင့် နောက်စကြာဝဠာ၊ ကမ္ဘာတစ်ခုနှင့် တစ်ခုကြားရှိ ပြောင်းလဲမှုများကို စောင့်ကြည့်ရန် တိုင်းတာသည့် ကိရိယာတစ်ခု။
သူသည် Bookmark များကို အခါအားလျော်စွာ ပြန်လည်ရယူပြီး ၎င်းတို့တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဇာတ်လမ်းများကို ဖတ်ရှုကာ ပြောင်းလဲမှုများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာသည်။
[ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ငါ ပျင်းလာတာနဲ့ အဲဒါကို လုံးဝ စွန့်ပစ်လိုက်တော့မလို ဖြစ်ခဲ့တယ်။]
ဖန်တီးပြီး မကြာမီမှာပင် Bookmark သည် ၎င်း၏ မူလရည်ရွယ်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။
သို့သော် လိုဂိုစ် ၏ လျစ်လျူရှုမှုကြောင့် Bookmark သည် စကြာဝဠာအတွင်း ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့ပြီး ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်နေသော ကမ္ဘာများတစ်လျှောက် အမြစ်တွယ်နေခဲ့သည်။
Bookmark ပိုင်ရှင်များသည် ၎င်းတို့၏ ဆန္ဒနှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ ကမ္ဘာ၏ အချက်တစ်ခုမှစ၍ အချိန်ကာလတိုင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြတ်သန်းနေရမည် ဖြစ်သည်။ လိုဂိုစ် က စကြာဝဠာ၏ သံသရာလည်ပတ်မှုကို ရပ်တန့်မပေးသရွေ့ ထိုအရာမှ လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။
သို့မဟုတ်ပါက 'သင့်လျော်သူ' တစ်ဦးက လက်ရှိ Bookmark ပိုင်ဆိုင်မှုကို အခြားသူတစ်ဦးထံ အတင်းအဓမ္မ လွှဲပြောင်းပေးမှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။
လက်ရှိခေတ်တွင်မူ ကမ္ဘာပေါင်း ၆၀၀ ကျော်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် ကွမ်ဂျီအာ က Bookmark ၏ ပိုင်ရှင် ဖြစ်နေသည်။
သို့သော် သူမမတိုင်ခင်နှင့် သူမထက် အရင်ကလည်း အခြားသော Bookmark ပိုင်ရှင်များ ဤစကြာဝဠာတွင် ရှိခဲ့ဖူးသည်။
[ဒါပေမဲ့ ပြဿနာကတော့ ရှိနေတုန်းပဲ။]
ဇာတ်ကောင်စုံ ပြဇာတ်မှတစ်ဆင့် လိုဂိုစ် သည် အောက်ခြေနယ်ပယ်မှ သတ္တဝါများ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို လျှော့ချနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းသည် သူနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည့် အဆင့်အထိ ရောက်ရှိလာမည့် အရှိန်အဟုန်ကို နှေးကွေးသွားစေရုံမျှသာဖြစ်ပြီး ပြဿနာကို အပြီးတိုင် မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် အောက်ခြေနယ်ပယ်မှ သတ္တဝါများ ရည်မှန်းသည့် နောက်ဆုံးပန်းတိုင်သည် ရွေးချယ်ခံရသူ အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သည့် အချိန်ကနှင့် ဘာမှ မထူးခြားခဲ့။
ထိုသို့ ဖြစ်ပျက်တိုင်း လိုဂိုစ် သည် ကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးပြီး အသစ်ပြန်စသည်။ သို့သော် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်နေသော်လည်း ပြောင်းလဲသွားသည်မှာ မရှိသလောက်ပင်။
ရယ်စရာကောင်းသည်မှာ။
အောက်ခြေနယ်ပယ်မှ သတ္တဝါများ၊ အထူးသဖြင့် လူသားများသည် အမြဲတမ်း ထိုအတိုင်းပင်။ တစ်စုံတစ်ခုက သူတို့ကို လိုက်လံဖိအားပေးနေသကဲ့သို့ အမြဲတမ်း အပေါ်ကိုသာ ရည်မှန်းနေကြသည်။
ပိုမြင့်သည့်နေရာ၊ ပိုမြင့်သည့်အဆင့်၊ ပိုမြင့်သည့် စင်မြင့်ကို ရည်မှန်းခြင်း။
လူတိုင်း ထိုသို့မဟုတ်သော်လည်း အမြဲတမ်း အပေါ်ကို တက်လှမ်းလိုသူအချို့ ရှိနေတတ်ပြီး ထိုသူတို့မှာ အမြဲတမ်း လူသားများသာ ဖြစ်နေတတ်သည်။
သူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အထက်တွင် လိုဂိုစ် ရှိနေသည်ကို သိ၍ တက်လှမ်းနေကြခြင်း မဟုတ်ပေ။
၎င်းသည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်အတွင်း နက်ရှိုင်းစွာ ထွင်းထုထားသည့် ပင်ကိုဗီဇမျှသာ ဖြစ်သည်။
ကြယ်တာရာများကို လက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်နိုင်ရန် သူတို့သည် အဆုံးမရှိ တက်လှမ်းကြသည်။
ထိုအချက်ကို မနှစ်မြို့သည့် လိုဂိုစ် သည် ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်ရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့သည်။ တစ်ခါကဆိုလျှင် လွတ်လပ်စွာ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ကိုပင် သိမ်းယူရန် ကြိုးစားခဲ့သေးသည်။ သို့သော် လိုဂိုစ် သည် နောက်ဆုံးတွင် ထိုဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရသည်။
အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။
လွတ်လပ်စွာ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် မရှိသော သတ္တဝါများသည် အမိန့်ပေးသည့်အတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်နေသည့် စက်ရုပ်မျှသာ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ နေ့စဉ်ဘဝတွင် အနက်အဓိပ္ပာယ် ကင်းမဲ့နေသည်။ အန္တိမဇာတ်လမ်းထဲမှ ဇာတ်ကောင်များသည် ပြားချပ်နေ၍ မရပေ။
သို့သော် အရေးကြီးဆုံးမှာ လွတ်လပ်စွာ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် မရှိသင့်သည့် လူသားများကြားထဲတွင်ပင် တစ်ခါတစ်ရံ ထူးခြားသူအချို့ ပေါ်ထွက်လာပြီး လွတ်လပ်စွာ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားတတ်ကြခြင်းပင်။
ထိုသူများသည် သူတို့၏ ဆန္ဒကို ကူးစက်ရောဂါတစ်ခုလို ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်နှံ့စေသည်။
ထိုအရာကို စောင့်ကြည့်ရင်း လိုဂိုစ် သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ မတားဆီးနိုင်သည့် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ရရှိခဲ့သည်။
အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု သူ တွေးမိသည်။ ထိုအတွေးနှင့်အတူ လိုဂိုစ် သည် စကြာဝဠာကို တစ်ဖန်ပြန်၍ ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်သည်။ ဒီတစ်ခါတော့ လွတ်လပ်စွာ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ကိုပဲ ချန်ထားလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အစားထိုးအနေဖြင့် သူသည် လွတ်လပ်စွာ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားသော လူသားများကို ပုံတူကူးချကာ သူ့အတွက် သစ္စာရှိသည့် Elohim များကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
အနည်းဆုံးတော့ သူတို့က အသုံးဝင်လိမ့်မည်။
ထို့နောက် လိုဂိုစ် သည် နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတောပြီးနောက် အဖြေသစ်တစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် သတ်မှတ်လိုက်သည်။
[ငါ ဘာပဲလုပ်လုပ် အမြဲတမ်း ပိုမြင့်တဲ့နေရာကို လိုချင်တဲ့သူတွေ ရှိနေတာပဲ။ သူတို့ကို ဖိနှိပ်ပြီး တားဆီးမယ့်အစား သူတို့ရဲ့ အာရုံကို တခြားတစ်နေရာဆီ လွှဲပြောင်းပေးဖို့ ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ငါက ကြယ်တာရာထိုင်ခုံလို့ ခေါ်တဲ့ အတုအယောင် ထိုင်ခုံတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တယ်။]
ထိုသို့ဖြင့် Divine Spirits များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် အထူးစွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး မျိုးစိတ်ကို ကျော်လွန်ကာ ပိုမိုမြင့်မားသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသူများအတွက် ပြင်ဆင်ပေးထားသည့် ထိုင်ခုံဖြစ်သည်။
Divine Spirit တစ်ခု၏ ထိုင်ခုံသည် ကြီးမြတ်သော သတ္တဝါ သို့မဟုတ် ထူးခြားသော ကြယ်တာရာထိုင်ခုံမျိုး မဟုတ်ပေ။
၎င်းသည် ဖန်တီးရှင်ဖြစ်သည့် လိုဂိုစ် ၏ နေရာအထိ ရောက်ရှိလာရန် ရဲဝံ့သည့် တိုးတက်မှု အလားအလာရှိသော မတည်ငြိမ်သည့် အစိတ်အပိုင်းများကို ချုပ်နှောင်ထားရန် သံကြိုးမျှသာ ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ လူတိုင်း အထွတ်အမြတ်ထားကြသည့် Divine Spirits များနောက်ကွယ်မှ အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။
[ဒါကတော့ ငါ အသင့်တော်ဆုံး တည်ဆောက်ပုံကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းပဲ။ တကယ်တော့ Divine Spirits တွေထဲက တချို့က သူတို့ရဲ့ နေရာကို မကျေနပ်ကြဘဲ ပုန်ကန်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြပေမဲ့ အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာတော့ သူတို့က ငါ့ကို မတွန်းလှန်နိုင်တော့ဘူး။]
Divine Spirits များ၏ ထိုင်ခုံများနှင့် ၎င်းတို့ကို ချုပ်နှောင်ထားသည့် Genesis စနစ်။
ပိုမိုခိုင်မာစေရန် လိုဂိုစ် သည် Genesis Network နှင့် Foundation ကို ဖန်တီးခဲ့သည်။
ပြီးနောက် သူဖန်တီးထားသည့် စနစ်တကျရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သူသည် စကြာဝဠာတစ်ခွင် ပြန့်ကျဲနေသော ဇာတ်လမ်းများကို ထိရောက်စွာ စုဆောင်းရန်အတွက် နောက်တစ်ဆင့်ကို စဉ်းစားမိခဲ့သည်။
[အဲဒီအတွက် ငါ့ရဲ့ သစ္စာရှိတဲ့ ကလေးတွေကို ငါ ဖန်တီးလိုက်တယ်။]
ထိုသို့ဖြင့် တယ်လာ များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ကိုဒက်စ် ၏ အပိုင်းအစများကို တမင်တကာ ပြန့်ကျဲစေခြင်းအပြင်၊ သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော ဇာတ်လမ်းများကို စုဆောင်းပြီး တန်ဖိုးရှိသည်တို့ကို ရွေးချယ်ရန် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု လိုအပ်ခဲ့သည်။
တယ်လာ များသည် ထိုကဲ့သို့သော အသေးအဖွဲကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်အတွက် အသင့်တော်ဆုံး သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသည်။
ထို့ကြောင့် လိုဂိုစ် သည် ဇာတ်လမ်းတို့၏ ဘုရင်ငါးပါးဖြစ်သော ကနဦး တယ်လာ များကို ဖန်တီးခဲ့သည်။
စကြာဝဠာတစ်ခုစီ၏ အဆုံးသတ်တိုင်းတွင် သူသည် ထိုဇာတ်လမ်းဘုရင် ငါးပါးကို ဖျက်သိမ်းပြီး နောက်စကြာဝဠာအတွက် ဘုရင်များအဖြစ် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသည်။
ထိုကာလများအတွင်း သူသည် ပျင်းရိငြီးငွေ့မှုကို ပြေပျောက်စေရန်အတွက် အမျိုးအစားစုံလင်မှုကို ထည့်သွင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
လိုဂိုစ် သည် ဘုရင်တစ်ပါးစီအား ဂုဏ်သတ္တိများကို ခွဲဝေပေးခဲ့သည်။
ဇာတ်လမ်းများ၏ ပျော်ရွှင်မှု၊ ဝမ်းနည်းမှု၊ တန်ဖိုးနှင့် လွတ်လပ်မှု။
ထို့ပြင် ထိုဇာတ်လမ်းများကို စုစည်းပြီး တစ်ခုတည်းသော ဇာတ်ကြောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်သည့် ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်။
[ဒါပေမဲ့ အဲဒါလည်း အကြိမ်ကြိမ် ထပ်ခါထပ်ခါ ဖြစ်လွန်းလို့ နောက်ဆုံးတော့ ချို့ယွင်းချက်ရှိတဲ့ ထုတ်ကုန်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။]
ဤခေတ်၏ Praytion သည် မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေတစ်ခုမှ ပေါ်ထွက်လာသည့် မမျှော်လင့်သော မျိုးကွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် ကိုဒက်စ် ၏ ဇာတ်လမ်းများကို စုစည်းရန်အတွက် သူ့ကိုယ်စား လုပ်ပိုင်ခွင့်ကို အလွန်အကျွံ ပေးအပ်ခဲ့မိ၍ ဖြစ်ပေမည်။
နောက်ဆုံးတွင် ထိုသူသည် သူ၏ဆန္ဒကို ငြင်းပယ်ပြီး ပုန်ကန်ခဲ့သည်။
လွတ်လပ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည့် Oello ပင်လျှင် ၎င်းကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး သူ၏အပေါ် ရန်လိုသောသဘောထားကို ပြသခဲ့သည်။
[ဒီလိုနဲ့ပဲ ငါ အကြိမ်ကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ခဲ့တယ်။]
"မင်း ဒါကို ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဆက်လုပ်နေဦးမှာလဲ။"
[ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အန္တိမဇာတ်လမ်းကို မပြီးဆုံးမချင်းပေါ့။ အခုအထိရော၊ နောင်အနာဂတ်မှာပါ အမြဲတမ်းပဲ။]
သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တစ်ခုတည်းဖြစ်သည်။ မည်သူမဆို အကောင်းဆုံးဟု သတ်မှတ်နိုင်မည့် အန္တိမဇာတ်လမ်းကို မွေးဖွားပေးရန်။
ယခုအချိန်အထိ သူပြုလုပ်ခဲ့သမျှ လုပ်ရပ်အားလုံးသည် ထိုရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်းအတွက်သာ ဖြစ်သည်။
"မင်း ရူးနေတာပဲ။ အဲဒါ ဖြစ်နိုင်မယ်လို့ တကယ်ထင်နေတာလား။"
[ဒီလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးက အဲဒါကို ဖြစ်မြောက်အောင် လုပ်ဖို့ပဲ။ လူသားတွေမှာလည်း အလားတူ သီအိုရီတစ်ခု ရှိတယ်မဟုတ်လား။ 'မျောက်အကန့်အသတ်မရှိ သီအိုရီ' ကို မင်း သိတယ်မလား။]
မျောက်အကန့်အသတ်မရှိ သီအိုရီသည် သင်္ချာပညာရှင် Émile Borel အဆိုပြုခဲ့သည့် သီအိုရီတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သင်သည် မျောက်တစ်ကောင်ကို စာစီစက်တစ်ခုပေးပြီး အကန့်အသတ်မရှိ စာလုံးများကို ကျပန်းရိုက်ခိုင်းမည်ဆိုပါက၊ အများအားဖြင့် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော၊ အသုံးမဝင်သော စာသားများသာ ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်။
သို့သော် မျောက်အရေအတွက်က အကန့်အသတ်မရှိ များပြားနေပါကော။
ပြီးတော့ ထိုမျောက်တွေကို အချိန်အကန့်အသတ်မရှိ ပေးထားမည်ဆိုပါက။
အကယ်၍ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ထိုအမှတ်အထိ အကန့်အသတ်မရှိ ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်မည်ဆိုပါက၊ လက်ရာမြောက်သည့် ရလဒ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရန်မှာ မလွဲဧကန်ပင် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ဤစကြာဝဠာ၏ အတုယူဖန်တီးမှုကို အကန့်အသတ်မရှိနီးပါး ဆောင်ရွက်မည်ဆိုပါက။
သေချာပေါက်၊ ထိုအထဲမှ တစ်နေရာရာတွင် အန္တိမဇာတ်လမ်း ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်။
[သေချာတာပေါ့၊ ဖြစ်နိုင်ခြေတိုင်းက မတူညီတဲ့ ရလဒ်ကို မပေးဘူး။ စကြာဝဠာ ဘယ်နှစ်ကြိမ်ပဲ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်ပါစေ၊ မင်းတို့ လူသားတွေ နေထိုင်တဲ့ ကမ္ဘာမြေက အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့ပြီး၊ စကြာဝဠာ ဘယ်နှစ်ကြိမ်ပဲ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်ပါစေ၊ လူသားသမိုင်းကလည်း အလားတူပဲ စီးဆင်းနေတာပဲ။ အဲဒီကနေ ငါ တခြားနည်းလမ်းနဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေကို ရှာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။]
ထိုနည်းလမ်းမှာ အခြားမဟုတ်၊ ထာဝရပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်ခြင်း (Eternal Recurrence) ပင် ဖြစ်သည်။
အဆုံးမရှိသော စက်ဝန်းများတွင် လည်ပတ်နေသည့် ဘီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်၊ တူညီသော လုပ်ငန်းစဉ်ကို အကန့်အသတ်မရှိ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်နေသော်လည်း၊ စက်ဝန်းတစ်ခုစီကြားရှိ ခဏတာအချိန်လေးများတွင် အမျိုးမျိုးသော ဖြစ်နိုင်ခြေများနှင့် ပေါင်းစပ်မှုများ မလွဲမသွေ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ဘီးသည် လည်ပတ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် စတင်ခဲ့သည့် နေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည့် အချိန်တစ်ခု ရှိသည်။
သို့သော် ထိုအတောအတွင်းတွင် ရေတွက်၍မရသော သေးငယ်သည့် ပေါင်းစပ်မှုများ၊ စီးဆင်းမှုများနှင့် ပြောင်းလဲမှုများ မွေးဖွားလာသည်။
ပြီးတော့ ထိုသို့မွေးဖွားလာသည့် ပေါင်းစပ်မှုအရေအတွက်မှာ အကန့်အသတ်မရှိပင်။
[အဲဒီနည်းနဲ့ပဲ ဒီကမ္ဘာရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေက ထူးခြားတဲ့ တန်ဖိုးတစ်ခုဆီကို ဆက်လက်တိုးတက်နေတာပဲ။]
အကယ်၍ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပရဒိသုဘုံသာ ရှိနေမည်ဆိုပါက၊ လူသားအားလုံးသည် ထိုပရဒိသုဆီသို့ ရောက်ရန် လမ်းကြောင်းကို လိုက်ကြလိမ့်မည်။
အလားတူပင်။
အကယ်၍ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အန္တိမဇာတ်လမ်းသာ ရှိနေမည်ဆိုပါက။
အကယ်၍ ဤကမ္ဘာသည် အကန့်အသတ်မရှိ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက၊ တစ်နေ့နေ့တွင် အန္တိမဇာတ်လမ်း၏ လုံးဝပြည့်စုံသော လုပ်ငန်းစဉ်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည် မဟုတ်လော။
တစ်နည်းအားဖြင့်။
ဤအရာအားလုံးသည် တစ်ခုတည်းသော စုစည်းထားသည့် ကောက်ချက်ဆီသို့ ရောက်ရှိရန် ရည်ရွယ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။
[သေချာတာပေါ့၊ အဲဒီနေ့ကတော့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်။ ငါ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်ကို ဘယ်နှစ်ကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါမသိပေမဲ့၊ ဒါပေမဲ့လည်းပေါ့။]
ထိုကြီးမားသော စီးဆင်းမှုအတွင်း၊ စကြာဝဠာထဲတွင် နေထိုင်သည့် လူသားတို့၏ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ သေဆုံးမှုများသည် လိုဂိုစ် အတွက် ဘယ်သောအခါမျှ ထည့်သွင်းစဉ်းစားစရာ ကိစ္စမဟုတ်ခဲ့ပေ။
[ဒါတောင်မှ ရယ်စရာကောင်းတဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ။ အထူးသဖြင့် ဒီကမ္ဘာမှာဆိုရင် မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ အဆင့်က မကြုံစဖူးပဲ။ ပဉ္စမမြောက်ဖြစ်တဲ့ Praytion က သစ္စာဖောက်သွားတယ်၊ သူ့ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုခံရတဲ့ Oello ကလည်း ပျက်စီးသွားတယ်။ ပြီးတော့ အခုဆိုရင် အားလုံးထက် သာလွန်တဲ့ မင်းလို လူသားတစ်ဦးကတောင် ငါ့ရှေ့မှာ ရပ်နေတယ်။]
ထိုကဲ့သို့သော ရလဒ်များကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် Divine Spirit ၏ နေရာကို ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အတုအယောင် အထင်ကြီးမှုကို သွတ်သွင်းရန်။
သူ့ကို ဆန့်ကျင်မည့်သူများကို ကြိုတင်ကာကွယ်ရန်။
သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော လှည့်ဖြားမှုများပင် င် လွတ်လပ်စွာ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်မှ ဆင်းသက်လာသည့် ရည်မှန်းချက်ရှိသော လူသားများကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။
[မင်းက Divine Spirit ရဲ့ နေရာကိုတောင် ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်၊ တယ်လာ ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို ကျော်လွန်ပြီးသာမန်လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ နေရာကို ဆင်းသက်လာခဲ့တယ်။ ငါ မယုံနိုင်ဘူး။ ကိစ္စတွေက ဒီလိုဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး။ မင်းက အခိုက်အတန့်တိုင်းမှာ ရွေးချယ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့တယ်၊ အဲဒီရွေးချယ်မှုတွေက စုပုံလာပြီး နောက်ဆုံးတော့ မင်း ဒီနေရာကို ရောက်လာတာပဲ။]
ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိရန် Yu-hyun လိုက်လျှောက်ခဲ့သည့် လုပ်ငန်းစဉ်သည် ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင်ပင် လိုဂိုစ် တောင့်တခဲ့သည့် အန္တိမဇာတ်လမ်းဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းနှင့် အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ဆင်တူနေသည်။
လူသားတစ်ဦး၏ အောင်မြင်မှုကို သူ၏ အန္တိမပုံစံအမြင်နှင့် တူညီသည်ဟု သူ ထင်မှတ်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။
ထိုသို့ ထင်မြင်ခြင်းသည် သူ့ကိုယ်သူနှင့် သူယုံကြည်ထားသည့် ယုံကြည်ချက်တို့ကို စော်ကားရာရောက်သည်။
သို့သော်၊ အလွန်သေးငယ်သည့် ပိုးမွှားများဆီမှပင် သင်ယူနိုင်သကဲ့သို့၊ လိုဂိုစ် သည် Yu-hyun ကို သူ၏ အဆုံးမဲ့ ရက်ရောမှုဖြင့် အသိအမှတ်ပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
[ဒါကြောင့်၊ ငါ မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။]
"အခွင့်အရေး?"
[မင်းက ငါ့ကို ကြီးမားတဲ့ စိတ်ကူးဉာဏ်တွေ ပေးခဲ့တယ်။ သေချာပေါက်၊ အနာဂတ်မှာ ပေါ်ပေါက်လာမယ့် ဇာတ်လမ်းတွေအပေါ်မှာ အရေးပါတဲ့ သက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် တစ်နေ့နေ့မှာ ပြီးဆုံးမယ့် အန္တိမဇာတ်လမ်းထဲမှာ မင်းရဲ့နာမည်ကို တွဲဖက်ရေးသားသူအဖြစ် ငါ ထည့်သွင်းပေးမယ်။]
"ဘာ?"
[ဒါကြောင့် ငါနဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်ပါ။ မင်းရဲ့ မခန့်မှန်းနိုင်စွမ်းတွေကို အန္တိမဇာတ်လမ်းထဲမှာ ထည့်သွင်းလိုက်ပါ။ ဒါက ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။]
လိုဂိုစ် သည် ထိုသို့ပြောရင်း Yu-hyun ထံသို့ လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
ဖန်တီးရှင်၊ အကြွင်းမဲ့ပုဂ္ဂိုလ်သည် သူ၏ ဖန်တီးမှုများထဲတွင် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သည့် လူသားတစ်ဦးထံသို့ လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ မကြုံစဖူးဖြစ်သောကြောင့် မည်သည့်နှိုင်းယှဉ်ချက်မဆို အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားသည်။
[မင်းသာ ငါ့လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်မယ်ဆိုရင်၊ မင်း တန်ဖိုးထားတဲ့ လူသားတွေ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ ဆက်ရှိနေဖို့ ငါ အာမခံနိုင်တယ်။]
လိုဂိုစ် ထိုသို့ပြောလိုက်သောအခါ သူသည် လေထဲတွင် ပုံရိပ်ပေါင်းများစွာကို ပြသလိုက်သည်။
၎င်းတို့မှာ သူ၏ ရဲဘော်များ Foundation အပြင်ဘက်၊ Armageddon တွင် တိုက်ခိုက်နေသည့် မြင်ကွင်းများ ဖြစ်သည်။
ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများအတွင်း အချို့မှာ ဒဏ်ရာရရှိပြီး အချို့မှာ ကျဆုံးသွားခဲ့သည်။
မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ယူယောင်းမင်း သည် အာဟုရာ မာဇဒါ ပစ်လွှတ်လိုက်သည့် အလင်းမြားကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားသည်ကို မြင်နိုင်သည်။
Odin ၏ လှံသည် ကွမ်ဂျီအာ ၏ လက်တစ်ဖက်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး Zeus ၏ လျှပ်စီးကြောင်းသည် ကန်းဟယ်ရင် ၏ လက်ဖျံကို လောင်ကျွမ်းသွားစေသည်။ မာရပါပီယပ်စ် ဆင့်ခေါ်လိုက်သည့် ပျက်စီးနေသော နတ်ဆိုးတပ်ဖွဲ့သည် Seo Sumin အား ဒဏ်ရာများ ရရှိစေခဲ့သည်။
သူတို့အားလုံးက သူ့ကို ယုံကြည်ပြီး ရှေ့ဆက်သွားရန် ပြောခဲ့ကြသည်။
သို့သော် လက်တွေ့ဘဝသည် ရက်စက်လှသည်။
[မင်းသာ မလုပ်ဘူးဆိုရင် သူတို့အားလုံး သေသွားနိုင်တယ်။ ရွေးချယ်မှုက မင်းလက်ထဲမှာပဲ ရှိတယ်။]
Yu-hyun ၏ အကြည့်သည် သူနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားသည့် ကလေးများဆီတွင်သာ စူးစိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
[ငါ့ရဲ့ လက်ဟန်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် Elohim တွေနဲ့ တရားစီရင်သူများ တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ငါ ရပ်တန့်ပေးနိုင်တယ်။ နောက်ထပ် ဘယ်သူမှ မသေဆုံးအောင် ငါ လုပ်ပေးနိုင်တယ်။ သူတို့ရဲ့ ကံကြ M ာက မင်းရဲ့ အဖြေပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတယ်။]
ထိုတိုးတိုးစကားသည် ချိုမြိန်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ရနံ့တစ်ခုနှင့် တူသည်။
၎င်းသည် Yu-hyun ၏ နှလုံးသားကို နက်ရှိုင်းစွာ လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။
[မင်းပဲ သူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်တယ်။]
"ငါ... သူတို့ကို ကယ်နိုင်မှာလား။"
[ဟုတ်တယ်။ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ လုပ်နိုင်တယ်။ ငါနဲ့အတူ တွဲဖက်ရေးသားသူအဖြစ် ရပ်တည်နိုင်တဲ့သူက မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ၊ လိုဂိုစ်။]
"ငါက..."
ယူယွန်း၏ မရေမတွက် ရေရွတ်သံကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် လိုဂိုစ် က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
[ဟုတ်တယ်။ မင်း လုပ်နိုင်တယ်။ သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်ကို...]
မင်း ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တယ်။
ထိုစကားလုံးများကြားတွင် ယူယွန်းသည် နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက်တွန့်ကာ အထင်သေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ဒီလောက် အသုံးမကျတဲ့ ပြကွက်တွေကို ကြည့်ဖို့အတွက်ပဲ ငါ ဒီကို ရောက်လာတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား။"
လေထုသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
ယူယွန်းထံမှ စီးဆင်းလာသော ရန်လိုမှုများသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး ပစ်မှတ်ထားရာသို့ တည့်မတ်သွားကာ လိုဂိုစ် ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။
[ဟင်?]
ထူးဆန်းလှသည်။ သူ့၏ စည်းရုံးသိမ်းသွင်းမှုသည် အလုပ်ဖြစ်သင့်သည်။
"မင်း မမှတ်မိတော့ဘူးထင်တယ်။ မင်း အရင်တုန်းကလည်း ဒီလိုမျိုး ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုးကို အတင်းအကျပ် ပေးခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား။"
ထိုဇာတ်လမ်းသည် သတ္တဝါတစ်ကောင်အတွက် ကြာရှည်စွာ နောင်တရစရာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
အကယ်၍သာ သူသည် ထိုကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်မခံဘဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက။
အကယ်၍သာ သူသည် အဆုံးထိ လက်မလျှော့ခဲ့ပါက။
ထိုအခါ ရလဒ်သည် ကွဲပြားသွားနိုင်ပေသည်။
"မင်း မေ့သွားပုံပဲ။ မင်းရဲ့ လှည့်ဖျားမှုတွေကြောင့် သားကောင်ဖြစ်ခဲ့ရပြီး သူ့ရဲ့ နောင်တတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ သူတစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးတယ်။"
သူသည် မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်နိုင်ရန်အတွက် နောက်ကျလွန်းခဲ့လျှင်ပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် သေဆုံးခြင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
သူ၏ နောင်တများ၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများနှင့် သူ၏ အခွင့်အရေးများအားလုံးကိုပင်။
သူသည် ထိုအရာအားလုံးကို လူတစ်ယောက်ထံသို့ လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့သည်။
- ငါ့ရဲ့ ကျရှုံးမှုတွေကို ထပ်မလုပ်မိစေနဲ့။
"ငါ ကတိပေးထားတယ်။ ဒီလို လှည့်ကွက်မျိုးကို ငါ နောက်တစ်ခါ ထပ်မခံတော့ဘူး။"
[ဟက်။ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ။ ဒါက မင်းရဲ့ မခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ဆိုတာမျိုးလား။]
"နောက်တစ်ခုက သူတို့ရဲ့ ကံကြ M ာဆိုတာ နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ဘာသာ ပိုင်ဆိုင်တာပဲ။ သူတို့ ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ ရွေးချယ်မှုတွေ၊ သူတို့ မျှော်လင့်ထားတဲ့ အဆုံးသတ်တွေ၊ အဲဒါတွေအားလုံးဟာ သူတို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေပဲ။"
သူတို့ကို ကယ်တင်ဖို့အတွက်နဲ့ အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရမှာလား။
သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်ကို သူတစ်ယောက်တည်းကပဲ ဆုံးဖြတ်ခွင့် ရှိမှာလား။
ယူယွန်းသည် နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ရက်ဖြင့် ပြတ်သားစွာ ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
"ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ။"
[...]
"အပေါ်စီးကနေ ငုံ့ကြည့်နေတဲ့ အဲဒီအမူအရာ။ အရာအားလုံးကို သိတယ်၊ ဘာမဆို လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ မာန်မာနကြီးတဲ့ ယုံကြည်ချက်မျိုးနဲ့ပေါ့။"
လူတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ဘဝဟာ သူတို့ကိုယ်တိုင်သာ ပိုင်ဆိုင်တာ။
သူတစ်ပါးရဲ့ ဘဝကို စီရင်ပိုင်ခွင့် ဘယ်သူ့မှာမှ မရှိဘူး။
"ဒါကြောင့် အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ ရပ်လိုက်တော့။"
ယူယွန်း၏ ဓားသည် တွေဝေမှုဟူသမျှကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ပြတ်သားစွာ တောက်ပသွားသည်။
"တိုက်ကြရအောင်။"
အဲဒါကြောင့်ပဲ ငါ ဒီကို ရောက်လာတာ။