"ကျွန်တော် အကူအညီပေးဖို့ ရောက်လာတာပါ။"
မိမိတို့ထံ အကူအညီပေးရန် ရောက်ရှိလာသည့် မက်ဖစ်စတိုဖီးလီးစ်ကို ကန်းယူဟွန်း က မယုံနိုင်သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။
"ခင်ဗျား တခြားဘုရားစင်မြင့် (Divine Spirits) တွေနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။"
"ဟိုဘက်ကိစ္စတွေကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ပန်ဒီမိုနီယမ် ရဲ့ အရှင်သခင်တွေကိုပဲ တာဝန်ပေးခဲ့လိုက်တာမို့ စိတ်မပူပါနဲ့။"
နောက်က ကျန်ခဲ့သူတွေအပေါ် ဘာမှဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည့် ထိုစကားလုံးများမှာ အလွန်အေးစက်လှသဖြင့် ကန်းယူဟွန်း တစ်ကိုယ်လုံးပင် ကြက်သီးထသွားရသည်။
သို့သော်လည်း ဤအရာကြောင့်သာ သူတို့သည် ထူးချွန်သည့် မဟာမိတ်တစ်ဦး၏ အကူအညီကို ရရှိခဲ့ပြီး အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ခဏလေးက မက်ဖစ်စတို၏ အကူအညီသာ မပါဝင်ခဲ့လျှင် သူတို့အနေဖြင့် သေဆုံးသည်အထိ မဖြစ်ခဲ့လျှင်တောင် ဂျီနီစစ် ဖောင်ဒေးရှင်း၏ စုပြုံပစ်ခတ်မှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပေလိမ့်မည်။
ပြဿနာရှိသည်မှာ...
နေရာအနှံ့ကို ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းထားဆဲဖြစ်သော အီလိုဟင်မ် (Elohim) တို့၏ အရေအတွက်ပင် ဖြစ်သည်။
"သူတို့က ရွေ့လျားနေတဲ့ တိမ်တိုက်ကြီးတွေနဲ့ တူလိုက်တာ။"
"အိုအယ်လို-နမ်၊ တိမ်တိုက်တွေက တကယ်ပဲ ရွေ့လျားကြတာပါ။"
"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း! ဒါက နှိုင်းယှဉ်ပြောတာလေကွာ!"
"အဲဒီအထဲကို ငါတို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်ပါ့မလား။"
မက်ဖစ်စတို၏ မေးခွန်းကို အိုအယ်လိုက ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ကန်းယူဟွန်း ဘက်သို့ မေးငေါ့ပြသည်။
"ဒီကောင်လေးဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်မလားပဲ။"
"ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း အကုန်လုပ်နိုင်တာမှ မဟုတ်တာ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ကို အဝေးကနေ စောင့်ကြည့်နေတဲ့ ရန်သူတွေကလည်း အနှောင့်အယှက်ပေးဖို့ စတင်လှုပ်ရှားနေပုံပဲ။"
အရင်ကနှင့်မတူဘဲ ဘေရွန်း (Baekryun) ထဲတွင် မြှုပ်နှံထားသော ပုံပြင်များ၏ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို ယခုအခါ အသုံးပြုနိုင်ပြီဖြစ်သည်။
ဤမျှလောက်နှင့်ပင် သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားကို ထုတ်သုံးနိုင်သော်လည်း လိုဂိုစ် (လိုဂိုစ်) နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်အတွက် ပုံပြင်များ၏ အနည်းဆုံး တစ်ဝက်ကို ချန်ထားလိုသေးသည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ဖောင်ဒေးရှင်း၏ အဓိကဗဟိုချက်ကို မရောက်နိုင်လျှင် ဘာကိုမှ ချန်ထား၍လည်း အလကားပင်။
"မက်ဖစ်စတို-နမ် ရောက်လာပြီဆိုတော့ အခြေအနေတွေ နည်းနည်းတော့ ချောမွေ့လာနိုင်ပါပြီ။"
"ပြောရတာတော့ ဝမ်းနည်းပေမယ့် ကျွန်တော့်စွမ်းရည်တွေက ကာကွယ်ရေးဘက်မှာပဲ အထူးပြုထားတာပါ။ အဲဒီ အဖြူရောင် ပိုးဟပ်လို သတ္တဝါတွေကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အကုန်ရှင်းထုတ်ပစ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားမျိုး ကျွန်တော့်မှာ မရှိဘူး။"
ဒါဆိုလျှင် ခဏလေးက သူသုံးခဲ့သည့် အနက်ရောင်တွင်းနက်ငယ်လေးက ဘာလဲ။
ကန်းယူဟွန်း က တွေးမိသော်လည်း မက်ဖစ်စတိုသည် ယခင်တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရင်း အားအင်များစွာ သုံးစွဲထားသည်မှာလည်း အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော် လမ်းကြောင်းကိုတော့ မဖွင့်ပေးနိုင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပွင့်သွားရင်တော့ ကျွန်တော်တို့အတွက် အချိန်ဆွဲပေးနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ကြိမ်ပဲ ရမယ်။"
"အဲဒါဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ။"
ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်ပွားသည့် ဗဟိုချက်မှ ဝေးရာတွင် ပုန်းကွယ်နေခဲ့သည့် လိုဂိုစ် ၏ လက်ပါးစေတို့သည် သူတို့ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလာကြသည်။
ယခု မတိုက်ခိုက်လျှင် သူတို့၏ အသက်ကို နုတ်ယူရန် အခွင့်အရေး လက်လွတ်သွားလိမ့်မည်ကို သူတို့ အလိုလို သိရှိနေကြသည်။
ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှုကို လွတ်မြောက်လာခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ များစွာသော ခွန်အားနှင့် စွမ်းအင်ကို ကုန်ဆုံးသွားစေခဲ့သဖြင့် ယခုအချိန်သည် သူတို့ကို အနိုင်ယူရန် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးဟု သူတို့ ယူဆကြသည်။
"အခုပဲ! သူတို့ အားကုန်ခမ်းနေတုန်း သတ်ပစ်ကြ!"
"ဂုဏ်သိက္ခာတွေ၊ အခွင့်အရေး စောင့်နေတာတွေကို မေ့လိုက်! အကုန်လုံး တစ်ပြိုင်တည်း ဝင်တိုက်ကြ!"
ကန်းယူဟွန်း ၏ ဓားတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်မှုနှင့်အတူ သူရဲကောင်းများနှင့် ဒیمیဂေါ့ဒ် (demigods) ရာပေါင်းများစွာ လဲကျသွားသည်။
ထိုသူရဲကောင်းများသည် တတိယမျိုးဆက် ဘုရားစင်မြင့်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့ကြားတွင် ဒုတိယမျိုးဆက် ဘုရားစင်မြင့်များလည်း ရောနှောပါဝင်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ကန်းယူဟွန်း ပြသလိုက်သည့် စွမ်းအားအဆင့်မှာ ကြောက်ခမန်းလိလိပင်။
ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ယခုအချိန်မှသာ သူ့ကို သတ်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်လာကြခြင်းဖြစ်သည်။
"အီလိုဟင်မ်တွေကို ထားလိုက်ဦး၊ အဲဒီကောင်တွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တိုးဝင်လာကြတာလဲ။"
"သူတို့က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုအချိန်က ငါတို့ကို သတ်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးလို့ ထင်နေကြတာလေ။"
"ဒါဆိုရင် သူတို့က ငါတို့ကို အထင်သေးနေတာပေါ့၊ ဟုတ်လား။"
အိုအယ်လိုက သွားများကို ပေါ်အောင် ဖြဲလျက် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ ဒေါသထွက်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံလိုက်ရသဖြင့် သူ၏လက်များမှာ အနက်ရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ပျက်စီးနေသော်လည်း သူဂရုမစိုက်ဘဲ လက်သီးနှစ်ဖက်ကို ကျယ်လောင်စွာ ထိခတ်လိုက်သည်။
သူ၏ ခွန်အားများ ကုန်ဆုံးသွားပြီး အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေသည်မှာ အမှန်ပင်။
သို့သော်လည်း ထိုကောင်တွေ ပြေးဝင်လာရုံနဲ့ သူတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု တကယ်ပဲ ထင်နေကြတာလား။
"မောက်မာတဲ့ အရူးတွေ။"
ပထမမျိုးဆက် ဘုရားစင်မြင့်များပင်လျှင် ပုံပြင်များ၏ ဘုရင်အား နေရာဖယ်ပေးခဲ့ရပြီး ယခုအချိန်သည် သူ အဘယ်ကြောင့် ခရီးသွားတို့၏ ဘုရင် (King of Wanderers) ဟု ခေါ်ဆိုခံရသည်ကို ပြသရမည့်အချိန်ဖြစ်သည်။
"နည်းနည်း ငြိမ်ငြိမ်နေပါဦး၊ အိုအယ်လို-နမ်။"
"ဘာလဲ၊ ကောင်လေး။ ငါက ဒီလောက်ဖြစ်နေတာကို ဘယ်လိုလုပ် ငြိမ်နေရမှာလဲ။"
"ပရေယွန်-နမ်တောင် ငြိမ်ငြိမ်လေး နေနေတာကို ခင်ဗျားတစ်ယောက်တည်း ဘာလို့ ဒီလောက်တက်ကြွနေတာလဲ... ခင်ဗျား ကိုယ်တိုင် ထွက်သွားစရာ မလိုပါဘူး။"
"ဘာ။"
"ကျွန်တော် တခြားသူတွေကို ခေါ်ထားပြီးပြီ။ သူတို့ကို ရှင်းပေးဖို့လေ။"
ဝေးလံသည့်နေရာမှ။
ဝူးဝူးဝူးဝူး───!!!
စူးရှပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
ပိုးမွှားများ၏ တောင်ပံခတ်သံ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ခုက အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို ဝါးစားနေသည့် အသံနှင့် ဆင်တူသည်။
ထိုအသံမှာ ပိုမိုနီးကပ်လာသည်။
သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော ဘုရားစင်မြင့်တို့မှာ ထိုအသံ၏ ရင်းမြစ်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။
"အ-အဲဒါ ဘာကြီးလဲ။"
"မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်လား။"
အစပိုင်းတွင် သူတို့သည် ချဉ်းကပ်လာသည်မှာ မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် မကြာမီ သူတို့ မှားယွင်းနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်ဆိုလျှင်ပင် လျှပ်စီးများ ပါဝင်နေပါက ထိုမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံမျိုး မထွက်နိုင်ပေ။
အရေးကြီးဆုံးမှာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများပင် လိမ်ကျစ်သွားသလို ခံစားရစေသည့် ထိုဆိုးရွားသော အငွေ့အသက်ပင်ဖြစ်သည်။
"စာအုပ်..."
အမြင်အာရုံ ကောင်းမွန်သူ တစ်ဦးက ထိုအနက်ရောင်တိမ်တိုက်၏ အစစ်အမှန်ကို မှတ်မိသွားပြီး တုန်ရီသွားသည်။
"ဒါ စာအုပ်ပိုးကောင် (Bookworms) တွေရဲ့ အုပ်စုကြီးပဲ!"
သူတို့ မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်ဟု ထင်ခဲ့သည်မှာ။
တိုက်ပွဲမစတင်မီ နောက်တန်းတွင် ချုပ်ထိန်းထားခဲ့သည့် စာအုပ်ပိုးကောင်တပ်ဖွဲ့ကြီး ဖြစ်သည်။
ယူနီယံ (Union) ၏ လျှို့ဝှက်လက်နက်များထဲမှ တစ်ခု။
ထိုအချိန်တွင် ကန်းယူဟွန်း သည် ၎င်းတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး စာအုပ်ပိုးကောင်များအား အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
"အကုန်လုံးကို ရှင်းပစ်လိုက်ကြ။"
ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်သူများမှာ ဉာဏ်ရည် အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည့် အလယ်အလတ်နှင့် အောက်အဆင့် စာအုပ်ပိုးကောင် အကောင် ၃၀,၀၀၀ ဖြစ်သည်။
ကျိုင်းကောင်အုပ်စုများကဲ့သို့ပင် ထိုအလယ်အလတ်နှင့် အောက်အဆင့် စာအုပ်ပိုးကောင်များသည် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုအလား တစ်စုတစ်စည်းတည်း ရွေ့လျားလာကြသည်။
အချို့သော စာအုပ်ပိုးကောင်များသည် စောင့်ကြိုနေသည့် ဘုရားစင်မြင့်များကို ပစ်မှတ်ထားပြီး အချို့မှာ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည့် အီလိုဟင်မ်များဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။
အနက်ရောင် စာအုပ်ပိုးကောင်များနှင့် အဖြူရောင် အီလိုဟင်မ်တို့မှာ လေထဲတွင် တိုက်မိကြသည်။
ထိမိရုံနှင့်ပင် အီလိုဟင်မ်များသည် အမှုန့်ဖြစ်သွားပြီး စာအုပ်ပိုးကောင်များလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သွားကြသည်။
"ကြည့်လို့ကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းပဲ။"
စကြဝဠာကို ခရီးနှင်ခဲ့ပြီး အရာရာကို မြင်ဖူးသည့် အိုအယ်လိုပင်လျှင် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်၍ ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသည်။
စာအုပ်ပိုးကောင်များ ရောက်ရှိလာမှုကြောင့် ထူထပ်နေသည့် အီလိုဟင်မ်အုပ်စုကြားတွင် ကွက်လပ်အချို့ ပေါ်လာသည်။
သို့သော် ကြာကြာမခံပေ။ အီလိုဟင်မ်များသည် စာအုပ်ပိုးကောင်အုပ်စုကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လာသည်။
သာမန်ရန်သူများသာဆိုလျှင် စာအုပ်ပိုးကောင်များ ရုတ်တရက် ပေါ်လာမှုကြောင့် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး တုံ့ပြန်မှု နှေးကွေးသွားမည်ဖြစ်သော်လည်း အီလိုဟင်မ်တို့ကား မဟုတ်ပေ။
သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် ထိတ်လန့်ခြင်းကို မသိကြပေ။ ရန်သူပေါ်လာသည်၊ ဒါပဲ။ သူတို့သည် ရန်သူ၏ တည်ရှိမှုကိုသာ သိရှိကြသည်။
စိတ်ဓာတ် တူညီကြသည့် အီလိုဟင်မ်များသည် ဖောင်ဒေးရှင်းထံမှ အမိန့်များကို ၀.၁ စက္ကန့်ပင် နောက်မကျဘဲ လက်ခံရယူကြသည်။
နောက်ဆက်တွဲမှာတော့ စိတ်ခံစားချက်မဲ့သော သုတ်သင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ကီရီကီး!
ကီးကီး!
အီလိုဟင်မ်၏ အနီရောင် လှံချက်မှာ စာအုပ်ပိုးကောင်၏ အနက်ရောင် ကျောခွံကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး စာအုပ်ပိုးကောင်ကလည်း ၎င်း၏ လက်ဖြင့် အီလိုဟင်မ်၏ ခေါင်းကို ချေမွပစ်လိုက်သည်။
ခေါင်းများ ပျက်စီးပြီး ကိုယ်ခန္ဓာများ စိုက်ဝင်လျက် အီလိုဟင်မ်နှင့် စာအုပ်ပိုးကောင်တို့မှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရစ်ပတ်လျက် မြေပြင်သို့ ပြုတ်ကျလာကြသည်။ အလယ်အလတ်အဆင့် စာအုပ်ပိုးကောင် တစ်ကောင်အတွက်မူ အီလိုဟင်မ် ဆယ်ကောင်ခန့်က တွယ်ကပ်ထားမှသာ လဲကျသွားသည်။
ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းများမှာ နေရာတိုင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
ယုတ္တိမရှိသော လဲလှယ်မှုနှုန်း၊ အပြန်အလှန် ဖျက်ဆီးခြင်း။ အီလိုဟင်မ်တို့မှာမူ မည်သို့မျှ အလျှော့မပေးပေ။
စာအုပ်ပိုးကောင် အကောင် ၃၀,၀၀၀ ဆိုသည်မှာ နည်းပါးသည့် အရေအတွက် မဟုတ်ပေ။ လိုဂိုစ် ၏ လက်အောက်ခံ ဘုရားစင်မြင့်များပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
ပြဿနာမှာ အီလိုဟင်မ်တို့၏ အလွန်များပြားလှသော အရေအတွက်ပင် ဖြစ်သည်။
"အကောင် ၃၀,၀၀၀ နဲ့တောင် မလုံလောက်ဘူး။"
ပရေယွန်မှာ မိမိနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည့် စာအုပ်ပိုးကောင်များမှာ အီလိုဟင်မ်တို့၏ ဝိုင်းရံဖိအားပေးမှုကို ခံနေရသည်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ပျက်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
အစပိုင်းတွင် သူတို့သည် အီလိုဟင်မ်များကို ပြန်လည်တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အီလိုဟင်မ်များက တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်လာသည့်အခါ စာအုပ်ပိုးကောင်တပ်ဖွဲ့မှာ နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်ရသည်။
အီလိုဟင်မ်တို့၏ အရေအတွက်မှာ စာအုပ်ပိုးကောင်များထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုများပြားသည်။ သန်းနှင့်ချီသော တပ်မကြီးဟုဆိုလျှင်ပင် သူတို့၏ အဆုံးမရှိသော အရေအတွက်ကို ဖော်ပြရန် မလုံလောက်ပေ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် စာအုပ်ပိုးကောင်များ၏ အရေအတွက်မှာ များပြားသော်လည်း ထင်ရှားစွာပင် အကန့်အသတ်ရှိနေသည်။
အောက်အဆင့် စာအုပ်ပိုးကောင် တစ်ကောင်ချင်းစီက အီလိုဟင်မ် တစ်ကောင်စီကို လဲကျအောင် လုပ်နိုင်ပါက၊ အလယ်အလတ်အဆင့်က အီလိုဟင်မ် ဆယ်ကောင်ကို လဲကျအောင် လုပ်နိုင်ပါကပင် အီလိုဟင်မ်တို့ကသာ အသာစီးရနေဆဲဖြစ်သည်။
လွန်စွာများပြားလှသော အရေအတွက်။
ထိုအခါ အဆင့်မြင့် စာအုပ်ပိုးကောင်များ တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ လူနှင့် အင်းဆက်စပ်စပ်ပုံစံရှိသည့် အောက်အဆင့်နှင့် အလယ်အလတ် စာအုပ်ပိုးကောင်များနှင့် မတူဘဲ အဆင့်မြင့် စာအုပ်ပိုးကောင်များမှာ အိမ်တစ်လုံးအရွယ်အစားရှိပြီး တိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့သော အင်္ဂါရပ်များပင် ပါဝင်သည်။
ခရိုအာ!!!
အဆင့်မြင့် စာအုပ်ပိုးကောင်များက ၎င်းတို့၏ ပါးစပ်များကို ဟလျက် စုပေါင်းဟိန်းဟောက်လိုက်ကြသည်။
အီလိုဟင်မ် ထောင်ပေါင်းများစွာမှာ ထိုနေရာတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားသည့် တုန်ခါမှုလှိုင်းကြောင့် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
ဒါဟာ ကန်းယူဟွန်း စောင့်မျှော်နေခဲ့သည့် အခွင့်အရေးပင်။
“အိုအယ်လို-နမ်! ပရေယွန်-နမ်!”
“ကောင်းပြီ!”
“နားလည်ပါပြီ!”
ပုံပြင်၏ ဘုရင်နှစ်ပါးမှာ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများကို ပေါင်းစပ်ကာ အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်သည်။
အိုအယ်လိုက လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး ပရေယွန်က သူ၏ စွမ်းအားကို ထိုလက်သီးဆီသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ အိုအယ်လို၏ ရွှေရောင်အလင်းတန်းနှင့် ပရေယွန်၏ အနက်ရောင် စွမ်းအင်တို့မှာ ရစ်ပတ်လျက် ဝဲဂယက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
“စကြရအောင်။”
အိုအယ်လိုက လက်သီးကို ရှေ့သို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ရွှေရောင်နှင့် အနက်ရောင် စွမ်းအင်တို့မှာ နှစ်ထပ်လိမ်ရစ်ခွေလျက် စာအုပ်ပိုးကောင်များ ဖောက်ထွက်ထားသည့် နေရာလပ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။
ဘုန်း! တိုက်ခိုက်မှုအတွင်း ပိတ်မိသွားသည့် အီလိုဟင်မ်များ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး မျက်စိကျိန်းလောက်သည့် ပေါက်ကွဲမှုလမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဖောင်ဒေးရှင်းဆီသို့ ဦးတည်သည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပွင့်သွားသည်။
ထိုလမ်းကြောင်းကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်စေရန် အဆင့်မြင့် စာအုပ်ပိုးကောင်များက ထပ်ဆင့်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။
“အခုပဲ!”
အိုအယ်လို၏ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ကြီးကြပ်သူ (Overseer) လှုပ်ရှားလာသည်။
ဖလက်ရှ်! ကြီးကြပ်သူ၏ အနီရောင် မျက်လုံးများမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပွင့်ထွက်လာပြီး မြေပြင်တစ်လျှောက် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ အဆင့်မြင့် စာအုပ်ပိုးကောင်အားလုံး ပြာဖြစ်သွားသည်။
ထိုကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုး ၁၂ ကြိမ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရာဂဏန်းရှိသည့် အဆင့်မြင့် စာအုပ်ပိုးကောင်များ၏ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်မှာ အမှုန့်ဖြစ်သွားသည်။ တုန်ခါမှုလှိုင်းနှင့် အပူချိန်များ မပျောက်ကွယ်မီမှာပင် ကြီးကြပ်သူများက ၎င်းတို့၏ နောက်ထပ် ပစ်မှတ်အဖြစ် ကန်းယူဟွန်း ကို သတ်မှတ်လိုက်သည်။
‘ခွေးကောင် လိုဂိုစ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ကို တားဆီးဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာပေါ့လေ။’
သူ့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပစ်မှတ်ထားနေသည်ကို ကြည့်ပြီး လိုဂိုစ် ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကန်းယူဟွန်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဖျက်ဆီးပြီး ပြန်လည်ရေးသားခံရမည့် ကမ္ဘာတစ်ခုတွင် လိုဂိုစ် သည် ၎င်း၏ နောက်ဆုံးဖျော်ဖြေမှုအဖြစ် သူတို့၏ အသက်စွန့်တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုကာ ပျော်မွေ့နေခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုအကြံအစည်က သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော်လည်း ဤတစ်သက်တွင် တစ်ခါသာရမည့် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံ၍ မဖြစ်ပေ။
ကိုဒက်စ် (ကိုဒက်စ်) ၏ စွမ်းအားများ အသက်ဝင်လာသည်နှင့်အမျှ ကန်းယူဟွန်း ၏ ကျောနောက်တွင် အနက်ရောင် တောင်ပံများ ဖြန့်ကားလာသည်။ သူသည် အီလိုဟင်မ်တပ်ဖွဲ့၏ လမ်းကြောင်းလပ်ဆီသို့ ဦးတည်ကာ ပျံသန်းသွားသည်။
အီလိုဟင်မ်တို့ကလည်း ငြိမ်မနေပေ။ သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် အနီရောင်လှံများကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ကန်းယူဟွန်း ဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
‘သုံးလိုက်ရမလား။’
ကန်းယူဟွန်း သည် သူ့လက်ထဲရှိ ဘက်ရွန်း (Baekryun) ၏ အထိအတွေ့ကို ခံစားရင်း တွေဝေသွားသည်။
သူ စာအုပ်ပိုးကောင်တပ်ဖွဲ့ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော်လည်း အီလိုဟင်မ်တို့၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုစနစ်ကျပြီး လျင်မြန်နေသည်။
ဤအတိုင်းဆိုလျှင် ဘက်ရွန်းထဲတွင် ကျန်ရှိနေသည့် ပုံပြင်တစ်ဝက်ကို သုံးလိုက်ရပေမည်။
စိတ်ထဲတွင် တိုးဝင်လာသည့် စိုးရိမ်စိတ်နှင့် ဖိအားများကြောင့်။
ကန်းယူဟွန်း သည် တွေးတောခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။
‘ငါ သူတို့ကို ယုံကြည်မယ်။’
မည်သို့ဆိုစေ သူ၏နောက်ကွယ်တွင် သူအားကိုးရမည့်သူများ ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလော။
ထို့ကြောင့် သူသည် သူတို့ကို ယုံကြည်လိုက်သည်။ သူလုပ်ရမည့်အရာမှာ မည်သည့်သံသယမျှမရှိဘဲ ရှေ့သို့သာ အာရုံစိုက်ပြီး ချီတက်ရန်ဖြစ်သည်။
မယိမ်းယိုင်သည့် မျက်ဝန်းတို့ဖြင့် ကန်းယူဟွန်း သည် ဖောင်ဒေးရှင်း၏ အောက်ဘက်တွင် ပွင့်နေသည့် နေရာလပ်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
၎င်းမှာ အခြားဖန်တီးမှုတစ်ခုဆီသို့ သွားရာတံခါးပေါက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် အလင်းရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူ ထိုနေရာကို ဖောက်ထွက်မည်။
ဖလက်ရှ်!
အီလိုဟင်မ်တို့ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် အနီရောင်လှံများမှာ ကန်းယူဟွန်း ဆီသို့ ပျံသန်းလာစဉ် ဆိုးရွားသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
လှံပေါင်း သိန်းနှင့်ချီ၍ ကန်းယူဟွန်း ကို တစ်ပြိုင်နက် ပစ်မှတ်ထားလိုက်ရာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခွင်တွင် အနီရောင်မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ဆွဲထားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်မှားစေသည်။
ကန်းယူဟွန်း သည် ထိုအရာကို မျက်စိမလွှဲဘဲ အရှိန်ကိုသာ မြှင့်တင်လိုက်သည်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူ ယုံကြည်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့သောကြောင့်ပင်!
ထိုအချိန်တွင် သူ၏ နောက်ဆုံးနည်းစနစ်ကို ထုတ်ဖော်ရန် စွမ်းအားစုစည်းနေသည့် မက်ဖစ်စတိုမှာ ပြင်ဆင်မှု ပြီးဆုံးသွားသည်။
[အချိန်ကို ရပ်တန့်စေ! နင်က ဘယ်လောက်တောင် လှပလိုက်သလဲ!]
နတ်ဆိုး၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ကြွေးကြော်သံမှာ ကမ္ဘာတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ထို့နောက်။
အချိန်များ ရပ်တန့်သွားသည်။
────။
လှံများကို ပစ်လွှတ်နေသည့် အီလိုဟင်မ်များ၊ မျက်လုံးမှ အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်တော့မည့် ကြီးကြပ်သူများ၊ အာကာသကို လွှမ်းမိုးထားသည့် အနီရောင်လှံများ။
စစ်မြေပြင်ရှိ အရာအားလုံးမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။
တစ်ခုတည်းသော။
ကန်းယူဟွန်း သာ ဆက်လက်ရွေ့လျားနေသည်။
“သွားတော့။”
သူ့နောက်မှ မက်ဖစ်စတို၏ စကားသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကန်းယူဟွန်း သည် နောက်သို့ ပြန်မကြည့်ဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြကာ ဖောင်ဒေးရှင်း၏ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားသည်။
အချိန်ကို ရပ်တန့်ရန် သူ၏ စွမ်းအားအများစုကို သုံးစွဲလိုက်ရသဖြင့် မက်ဖစ်စတို၏ မျက်နှာမှာ ဖျော့တော့သွားပြီး ဖောင်ဒေးရှင်း၏ အလင်းရောင်နောက်သို့ ကွယ်ပျောက်သွားသည့် ကန်းယူဟွန်း ၏ ပုံရိပ်ကို ငေးကြည့်နေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတိတ်က မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုမှာ မှိန်ဖျော့စွာဖြင့် ပေါ်လာသည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ ထိုစဉ်ကလည်း ထိုလူသည် သူ့နောက်ကျောကို လူတိုင်းအား ပြသလျက် ဂုဏ်ယူစွာ ရှေ့သို့ ချီတက်ခဲ့သည်။
သူ့စည်းကမ်းချက်အတိုင်း သူတို့ကို စာချုပ်ချုပ်ဆိုစေခဲ့ပြီးနောက် သူသည် သူ့နည်းလမ်းအတိုင်းပင် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
ယခု ထိုထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်နှင့် ယူဟွန်းတို့မှာ—
“နောက်ပြန်မကြည့်တာကတော့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ တူညီတဲ့အချက်ပဲ။”
စွရ်ခ။
အချိန်ကို ရပ်တန့်ထားသည့် စွမ်းအားမှာ ပျက်ပြယ်သွားသည်။
ရပ်တန့်သွားသည့် အချိန်များ ပြန်လည်စတင်လာသောအခါ အီလိုဟင်မ်တို့၏ ရပ်တန့်နေသည့် လှံများမှာ ကောင်းကင်ကို အံ့အားသင့်ဖွယ် မြင်ကွင်းဖြင့် ပန်းချီဆွဲလိုက်သည်။
အနီရောင်လှံများ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည့် မြင်ကွင်းမှာ ကြီးမားသည့် မီးရှူးမီးပန်းပွဲတော်တစ်ခုနှင့် တူသည်။
ဘာဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် အီလိုဟင်မ်တို့သည် ၎င်းတို့၏ ချွန်ထက်သော သွားများကို ဖြဲကာ တာဝန်ရှိသူကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် အခု ရှောင်ရမယ့်အလှည့်က ငါ့အလှည့်ပေါ့လေ။”
အန္တရာယ်ကို သိရှိထားသဖြင့် သူသည် အရေးကြီးသည့်အချိန်တွင် နောက်ဆုတ်နိုင်ရန် စွမ်းအားအနည်းငယ်ကို ချန်ထားခဲ့သည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ကြပါ၊ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်။”
“…ကောင်းပြီ၊ ငါ ခင်ဗျားကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပေါ့။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“မလိုပါဘူး။ စစ်ပွဲက မပြီးသေးဘူးလေ။”
မက်ဖစ်စတိုက စကားပြောရင်း လေထဲတွင် အက်ကြောင်းတစ်ခုကို ဖောက်လိုက်သည်။
အိုအယ်လိုနှင့် ပရေယွန်တို့သည် မက်ဖစ်စတို ဖန်တီးပေးလိုက်သည့် လမ်းကြောင်းထဲသို့ ခုန်ဝင်သွားကြသည်။
* * *
ယူဟွန်းသည် မည်သည့်အရာမျှ မမြင်ရသည့် အဖြူရောင်နေရာလပ်တစ်ခုအတွင်း ရှေ့သို့ ဆက်တိုးသွားသည်။
ဖောင်ဒေးရှင်းအောက်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်လာစဉ်က သူသည် မမြင်နိုင်သော ပါးလွှာသည့် အမြှေးပါးတစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်သွားသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်ကို ခဏတာ ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် ယခုမူ သူသည် မည်သည့်ဘက်သို့ ဦးတည်နေသည်ကိုပင် ခန့်မှန်းရခက်သည့် အဖြူရောင်နေရာလပ်ထဲတွင် အဆုံးမရှိ ရွေ့လျားနေသည်။
စကြဝဠာ မမွေးဖွားမီအချိန်က ဤနေရာမျိုး ဖြစ်နေမလား။
ထိုကဲ့သို့ တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိပေ။
ဤနေရာမှာ ကြာရှည်နေထိုင်ရန် မသင့်တော်ပါ။ မမြင်နိုင်သော်လည်း ဤနေရာ၏ ထူးဆန်းသည့် စွမ်းအားမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စားသုံးနေသည်။
သက်ရောက်မှုမှာ အလွန်ပင် မှိန်ဖျော့နေသော်လည်း ဤနေရာတွင် ကြာကြာနေပါက သူသည် မသိလိုက်ဘဲနှင့်ပင် ဤနေရာ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
‘ဟိုမှာ။’
ယူဟွန်းသည် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းကို အလိုအလျောက် ခွဲခြားသိမြင်လိုက်သည်။
သူသယ်ဆောင်လာသည့် ကိုဒက်စ် ၏ စာမျက်နှာများက မူလပိုင်ရှင် လိုဂိုစ် စောင့်ဆိုင်းနေသည့် နေရာသို့ လမ်းပြပေးသည်။
‘ဂျင်ချောင်းဝန်က ဒီနေရာအထိ ရောက်အောင် လာနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီအဖြူရောင် နေရာလပ်ကိုတော့ မဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ဘူး။’
ဂျင်ချောင်းဝန် ဘာကြောင့် ထိုမျှ ဆိုးရွားသည့် အခြေအနေဖြင့် ပြန်ရောက်လာခဲ့သလဲဆိုသည်ကို သူ နားလည်သွားသည်။ ဖိတ်ကြားခြင်းမရှိဘဲ ဝင်လာသည့် ဧည့်သည်တစ်ယောက်သည် ဤနံရံကို တိုးမိပြီး ဘာမှလုပ်မရဘဲ နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။
အမှန်စင်စစ် ဂျင်ချောင်းဝန်သည် အသက်ရှင်လျက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာနိုင်ခြင်းမှာပင် အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။
‘တစ်ခုခု ရှိနေတယ်။’
အဝေးတစ်နေရာတွင် သစ်ပင်ပုံသဏ္ဌာန်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ထိုသစ်ပင်များပေါ်တွင် အသီးအနှံများစွာ စုပြုံသီးပွင့်နေကြသည်။
‘အသီးတွေလား။ မဟုတ်ဘူး, ဒါက…’
အသီးတစ်လုံးစီ၏ အတွင်းဘက်တွင် နတ်ဘုရားအသွင်ရှိသော သတ္တဝါများမှာ ခွေခေါက်လျက် အိပ်ပျော်နေကြသည်။
ထိုကဲ့သို့သော သစ်ပင်ပေါင်း ရာချီ၍ ရှိနေသည်။
ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် ယူဟွန်းမှာ အလိုအလျောက် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိသည်။
“ဒါတွေက ဘာတွေလဲ…”
[သူတို့က နောက်ကမ္ဘာတစ်ခုဆီ ကူးပြောင်းဖို့အတွက် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အညွန့်လေးတွေလေ။]
“…!”
ယူဟွန်းမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် တောင့်ခဲသွားသည်။
သူ့ရှေ့တည့်တည့်၊ သစ်ပင်များကြားတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က စောင့်ဆိုင်းနေသကဲ့သို့ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေသည်။
သူ ထိုနေရာတွင် ရောက်နေသည်မှာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာပြီနည်း။ မဟုတ်သေးပါ၊ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ထိုသူ စကားမပြောမချင်း သူ လုံးဝသတိမထားမိခဲ့ခြင်းပင်။
[အိုလံပတ်စ် (Olympus) ဒါမှမဟုတ် အက်စ်ဂတ် (အက်စ်ဂတ်) တို့လို ကြီးမားတဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေတောင် ငါ့လက်အောက်မှာ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဒီနယ်မြေထဲ ဝင်လာတဲ့အခါ ငါ့ကို ဆန့်ကျင်မုန်းတီးတဲ့သူတွေ အမြဲရှိနေတတ်တယ်။ အဲဒီလူတွေကိုတော့ ဒီလိုမျိုးပဲ အိပ်စက်ခိုင်းထားလိုက်တာပေါ့။]
လိုဂိုစ် (လိုဂိုစ်) က အနီးနားတွင် တွဲလောင်းကျနေသည့် အသီးတစ်လုံးကို လက်ချောင်းဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခေါက်လိုက်သည်။
အသီးအတွင်းတွင် သံချပ်ကာနှင့် ခေါင်းဆောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရှိနေသည်။
[အိုလံပတ်စ်နတ်ဘုရား ဆယ့်နှစ်ပါးထဲက အသီနာ (Athena) မဟုတ်လား။ သူမရဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ စရိုက်နဲ့ တင်းကျပ်တဲ့ အယူအဆတွေက အာဏာလုသူတစ်ယောက်ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍနဲ့ မကိုက်ညီဘူးလေ။ သူမနေရာမှာ အစားထိုးဖို့ကလည်း ခက်ခဲတော့ သူမရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တချို့ကို ဖျက်ပစ်ပြီး ဒီအသီးထဲမှာပဲ အပ်နှံထားလိုက်ရတာပေါ့။]
နောက်ဆုံးကျန်ရစ်မည့် လူတစ်ရာသာ နောက်ကမ္ဘာတစ်ခုဆီ ကူးပြောင်းနိုင်မည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင် ၎င်းမှာ လိုဂိုစ် ၏ အခြားသော လိမ်ညာမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
အစားထိုးရန် ခက်ခဲသည့် ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားများအတွက်မူ လိုဂိုစ် က ၎င်းတို့ကို နောက်ကမ္ဘာသို့ အကောင်းပကတိအတိုင်း ပို့ဆောင်ပေးကာ အစဉ်အဆက်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ သူတို့ကို မပို့ဆောင်မီ သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်များကိုမူ ဖျက်ပစ်လိုက်သည်။
အကယ်၍သာ သူတို့က ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်ပျက်နေသည့် စက်ဝန်းများကို သိရှိသွားပါက မရည်ရွယ်ဘဲ အမှားအယွင်းများ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သောကြောင့်တည်း။
[မူလက မိုက်ကယ်နဲ့ ဆတန်တို့လည်း ဒီခေတ်မှာ ဒီနေရာကို ရောက်လာသင့်တာ၊ ဒါပေမဲ့ စက်ဝန်းအနည်းငယ်လွန်တော့ သူတို့က သူတို့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်ရသွားကြတယ်။ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်မှာ မွေးရာပါ အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိနေမှန်း ငါ သဘောပေါက်လိုက်ရတယ်။]
“မင်းက…”
[ငါ့ရဲ့ ဥယျာဉ်တော်ကို ကြိုဆိုပါတယ်။ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ စကြဝဠာတွေအားလုံးထဲမှာ ဒီနေရာကို ရောက်အောင်လာနိုင်တဲ့ ပထမဆုံးသော လူသားကတော့ မင်းပဲဖြစ်လိမ့်မယ်။]
လိုဂိုစ် ၏ ဖျော့တော့သော မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ထိုအပြုံးမှာ ဤအချိန်အခါကို မည်သို့မျှ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သည့်အလား ကျယ်ပြန့်စွာ ဖြာထွက်နေသည်။
[ကဲ၊ အခုတော့ အကောင်းဆုံးသော ပုံ