အရာရာတိုင်းတွင် စီးဆင်းမှုတစ်ခုစီ ရှိကြစမြဲဖြစ်သည်။
ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်ဖွယ် အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးနေသည့် ဤစစ်ပွဲထဲ၌ပင် သီးသန့်စီးဆင်းမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။
ကန်းဟယ်ရင်က ဇုစ်ကို ရင်ဆိုင်နေရသလို၊ ကွမ်ဂျီအာက အိုဒင်ကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ယူယောင်းမင်းက အာဟုရာ မာဇဒါကို ရင်ဆိုင်နေရပြီး ဆောဆူမင်းက မာရပါပီယပ်စ်ကို ရင်ဆိုင်နေသည်။
ကံကြမ္မာကိုယ်တိုင်က သူတို့တစ်ဦးစီကို အားချင်းတူညီသည့် ပြိုင်ဘက်များနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံစေရန် လမ်းညွှန်ပေးနေသည့်နှယ် ရှိသည်။
သို့သော်လည်း ထိုစီးဆင်းမှုမှ တစ်ဦးတည်း ကွဲထွက်နေသူမှာ ကန်းယူဟွန်းပင် ဖြစ်သည်။
“ငါ ဒီအတားအဆီးတွေကို ဖောက်ထွက်ရမယ်။”
ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့များမှာ အလွန်သိပ်သည်းလှသော်လည်း လုံးဝမဖောက်ထွက်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။
အခြားသော နတ်ဘုရားများထံမှ သူရရှိထားသည့် ဇာတ်လမ်းများအားလုံးနှင့် ရှေးခေတ်နတ်လက်နက်များမှတစ်ဆင့် ဘိုက်ရွန် စုပ်ယူထားသည့် မဟာစွမ်းအားများဖြင့်ဆိုလျှင် ဖြစ်နိုင်သည်။
ထိုစွမ်းအား၏ အစိတ်အပိုင်းအနည်းငယ်ကိုသာ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည့်တိုင် ယူဟွန်း၏လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် ရန်သူများမှာ အပိုင်းပိုင်းပြတ်ထွက်သွားပြီး စာလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
အဝေးမှကြည့်လျှင် သူဖောက်ထွက်သွားသည့် မြင်ကွင်းမှာ အားရစရာကောင်းလှသည်။
သို့သော် ယူဟွန်းကိုယ်တိုင်မှာမူ စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းကိုသာ ခံစားနေရသည်။
“သူတို့က အဆုံးမရှိဘူးပဲ။”
သူ ဘယ်လောက်များများ သတ်သတ်၊ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် ရန်သူများမှာ မကုန်ဆုံးနိုင်အောင် များပြားနေသည်။
မုန်တိုင်းထန်နေသည့် ပင်လယ်ပြင်တွင် ရေနစ်မသေအောင် ရုန်းကန်နေရသလိုမျိုး၊ ဒါမှမဟုတ် အောက်ခြေမရှိသည့် ရွှံ့နွံထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားရင်း လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် လက်ကို အသည်းအသန် ခါယမ်းနေရသလိုမျိုး ခံစားနေရသည်။
သူသည် ယခင်က စမ်းသပ်မှုများနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်စရာ အခြေအနေများစွာကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် ယခုအချိန်သည် သူရင်ဆိုင်ခဲ့သမျှထဲတွင် အခက်ခဲဆုံး အတားအဆီးဖြစ်ကြောင်း သူသေချာပေါက် သိနေသည်။
“မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက သဘာဝပဲ။”
ခဏတာ အားနည်းသွားသည့်စိတ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး သူသည် အေးစက်သည့် ယုတ္တိဗေဒဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်လှောင်လိုက်သည်။
ဤသည်မှာ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးရှိ သက်ရှိအားလုံးက မိမိတို့၏ ကံကြမ္မာကို လောင်းကြေးထပ်ထားသည့် နောက်ဆုံးစစ်ပွဲဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ဤစစ်ပွဲက သူယခင်က ရင်ဆိုင်ခဲ့သည့် စမ်းသပ်မှုများထက် ပိုမိုလွယ်ကူနေမည်ဆိုလျှင် ယူဟွန်းမှာ စိတ်ပျက်မိမည်သာ ဖြစ်သည်။
“အနည်းဆုံးတော့ အခုအချိန်မှာ ငါ့ကို ကူညီပေးမယ့်သူတွေ အများကြီးရှိနေတယ်။”
သူ တည်ဆောက်ခဲ့သည့် ဆက်ဆံရေးများ။
ဤရှုပ်ထွေးလှသည့် ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် သူရရှိခဲ့သည့် ရဲဘော်များ။
သူတို့အားလုံးက သူ့ကို ရှေ့ဆက်တိုးနိုင်အောင် တွန်းအားပေးနေကြသည်။
သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ကျောပိုးထားရသည့်အတွက် သူ ရပ်တန့်၍ မရနိုင်ပါ။
“ကန်းယူဟွန်း ဟိုမှာ!”
“သူ့ကို သတ်ကြ!”
တစ်ချိန်ချိန်တွင် အထက်အရာရှိများ၏ အမိန့်ကြောင့်ဖြစ်မည်၊ ယူဟွန်းကို မှတ်မိပြီး အလုအယက် ပြေးလာတိုက်ခိုက်သည့် နတ်ဘုရားများ အရေအတွက်မှာ ပိုမိုများပြားလာသည်။
စစ်ပွဲမှာ အစပိုင်းတွင် နှစ်ဖက်အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်သည့် ပုံစံမျိုးဖြစ်သော်လည်း၊ ဤဘက်ခြမ်းတွင် ရှင်းလင်းသည့် ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိနေကြောင်း ရန်သူများ သဘောပေါက်သွားကြသည်။
ယူဟွန်း ဦးဆောင်သည့် တပ်ဖွဲ့တစ်ခုသည် ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့ကို အစွန်းတစ်ခုလို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ Shrine (ဘုရားကျောင်း) သို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်းဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ရန်သူတို့သည် ယူဟွန်းကိုသာ အဓိကထား တိုက်ခိုက်လာကြသည်။
“လမ်းဖယ်ပေးကြ။”
သူသည် ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ လေထဲကို ဖြတ်ခုတ်လိုက်သည်။
သူ့ရှေ့ရှိ အာကာသမှာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် ပြဲထွက်သွားကာ ကြီးမားသည့် အမာရွတ်တစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုအက်ကြောင်းထဲတွင် ပါသွားသည့် နတ်ဘုရားများမှာ အော်ဟစ်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ အပိုင်းပိုင်းပြတ်ထွက်သွားကြသည်။
သူတို့ထဲတွင် Great Army (မဟာတပ်မတော်) မှ ဒုတိယမျိုးဆက် နတ်ဘုရားများပင် ပါဝင်နေသည့်အတွက် ရန်သူ့စစ်သည်များမှာ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။
“လမ်းဖယ်ကြ! မင်းတို့ သူ့ကို မနိုင်ဘူး!”
စိတ်ဓာတ်ကျနေသည့် စစ်သည်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အစစ်အမှန်ဖြစ်သည့် အထူးချွန်ဆုံးတပ်ဖွဲ့ဝင်များက ရှေ့သို့ တိုးလာကြသည်။
Great Army တစ်ခုစီမှ စစ်သည်များ၊ သူရဲကောင်းများနှင့် နတ်တစ်ပိုင်းလူတစ်ပိုင်းများ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့၏ မာနမှာ အလွန်ကြီးမားသော်လည်း၊ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ သူတို့အချင်းချင်း အသိအမှတ်ပြုကာ တင်းမာသည့် မဟာမိတ်ဖွဲ့စည်းမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
“သူက လူသားပဲလို့ တွေးပြီး အထင်မသေးကြနဲ့! သူက နတ်ဘုရားတစ်ရာကျော်ကို သတ်ပြီးသွားပြီ!”
“သူ့ကို တိုက်ရိုက်မတိုက်နဲ့! ဝိုင်းပတ်ပြီး တတ်နိုင်သလောက် အချိန်ဆွဲထားကြ!”
ယူဟွန်း၏ စွမ်းအားက မည်မျှအန္တရာယ်ကြီးကြောင်း သူတို့ မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် သဘောပေါက်သွားကြသည်။
လက်ဟန်တစ်ခုတည်းဖြင့် နတ်ဘုရားဆယ်ဦးကျော်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
လူသားတစ်ယောက်အနေဖြင့် ထိုမျှသော စွမ်းအားကို မည်သို့ပိုင်ဆိုင်နိုင်သနည်း။ သို့သော် ထိုမေးခွန်းများကို ခဏဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။
လူသားဖြစ်စေ၊ မဖြစ်စေ ကန်းယူဟွန်းမှာ အလွန်သန်မာသည်။ သူတို့ ဝန်ခံချင်သည်ဖြစ်စေ၊ မခံချင်သည်ဖြစ်စေ ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားအများစုထက်ပင် ပို၍ သန်မာနေသည်။
“အင်း၊ ကောင်းပြီလေ။”
သူ့ကို အထင်အမြင်သေးခြင်းမရှိဘဲ သတိထားလာကြသည့် သူရဲကောင်းများကို ကြည့်ရင်း ယူဟွန်းက လျှာသပ်လိုက်သည်။
သာမန်လူသားတစ်ယောက်ဟုသာ ထင်မှတ်နေဆဲဆိုလျှင် ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်၊ သို့သော် ယခုမူ ထိုသို့မဟုတ်တော့ပေ။
အိုလံပတ်စ်မှ သူရဲကောင်းများ၊ အက်စ်ဂတ်မှ Einherjar နှင့် Valkyrie များ၊ Rigveda မှ Gandharva များနှင့် Bharata မျိုးနွယ်စုမှ စစ်သည်များ။
သူတို့အားလုံးသည် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ရန်အတွက် စွမ်းအားများကို စုစည်းနေကြသည်။
“ပထမဆုံး အတားအဆီးကိုပဲ ဖောက်ထွက်ရသေးတယ်၊ အခုတင် ဒါကို သုံးရတော့မှာလား။”
ယခုအချိန်အထိ ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့ကို ဖောက်ထွက်လာစဉ် ယူဟွန်းသည် သူ့လက်နက်ကို သုံးရန် ရှောင်ကြဉ်နေခဲ့သည်။
ပို၍ အရေးကြီးသည့် အချိန်ကျမှ ဘိုက်ရွန်ကို သုံးရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်မျိုးအတွက် ဘိုက်ရွန်ကို သုံးရသည်မှာ နှမြောစရာကောင်းသည်ဟု သူခံစားရသည်။
“ဒါ ငါ့ရဲ့ တွက်ချက်မှု မှားသွားတာပဲ။ သူတို့က ဒီလောက်အထိ အလေးအနက်ထားနေမှတော့ ငါလည်း လျော့တွက်လို့ မရတော့ဘူး။”
ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။
သူ့လက်ထဲရှိ ကဒ်ကို ထုတ်ပြရမည်ဆိုလျှင် အားလုံးမြင်သာအောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ထုတ်ပြလိုက်မည်။
သူရဲကောင်းများနှင့် နတ်တစ်ပိုင်းလူတစ်ပိုင်းတို့၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုမှာ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုသဖွယ် သူ့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လာနေသည်။
ခါးတွင် ချိတ်ထားသည့် ဘိုက်ရွန်မှာ တောက်ပလာသည်။
လက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းကာ ဓားကို အိမ်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက်တွင်တော့ သူ၏ဓားမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် သန့်စင်သော အဖြူရောင် လခြမ်းပုံစံ အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
“ဘာ?!”
တစ်စုံတစ်ယောက်က မိုက်မဲသည့် အာမေဍိတ်သံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ယူဟွန်း၏ တစ်ချက်တည်းသော ခုတ်ချက်က သူရဲကောင်းများနှင့် နတ်တစ်ပိုင်းလူတစ်ပိုင်းတို့၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို အလယ်တည့်တည့်မှနေ၍ နှစ်ပိုင်းခွဲထုတ်လိုက်သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က မယုံနိုင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူ၏အသံမှာ အခြားသူများဆီသို့ မရောက်ရှိခဲ့ပေ။
“အသုံးမကျတဲ့သူတွေ။”
ယူဟွန်းက သူရဲကောင်းများနှင့် နတ်တစ်ပိုင်းလူတစ်ပိုင်းတို့ကို လှောင်ပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
မာနကို ဘေးဖယ်ထားပြီး လူသားတစ်ယောက်တည်းကို ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်လျှင် အောင်မြင်မည်ဟု တွေးနေခြင်းမှာ အလွန်ပင် အပြစ်ကင်းစင်လွန်းသည်။
စွမ်းအားကြီးသော်လည်း သူတို့၏ စွမ်းအင်များမှာ စနစ်တကျ မရှိသလို အလွန်အမင်း ပြန့်ကျဲနေပြီး သိပ်သည်းမှု မရှိပေ။
ထို့ကြောင့်ပင် သူ၏ ဇာတ်လမ်းဖြင့် အထူးသွေးထားသည့် ဓားချက်ဖြင့် အလွယ်တကူ ပြတ်ထွက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
လိုဂိုစ်ဘက်မှ ရပ်တည်သူတို့မှာ စစ်ပွဲအတွင်းတွင်ပင် စနစ်တကျ မပူးပေါင်းနိုင်ဘဲ အလျင်စလို စုစည်းထားသည့် မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့လိုသာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
“သူတို့သာ တစ်ယောက်ချင်းစီ တိုက်ခိုက်လာရင် ပိုခက်ခဲမှာ။”
သူ့စကားနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော်လည်း ယူဟွန်းမှာ သူတို့၏ မိုက်မဲမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။
ရည်ရွယ်ချက်မရှိသော်လည်း သူတို့၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုက သူ့အတွက် ပို၍လွယ်ကူသည့် အခွင့်အရေးကို ဖန်တီးပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။
ဒေါင်လိုက် ခုတ်ချက်တစ်ခုအပြီးတွင် သူသည် ဘိုက်ရွန်ကို အလျားလိုက် ထပ်မံခုတ်လိုက်သည်။
သူသည် ဘိုက်ရွန်၏ ဇာတ်လမ်းကို အမြင့်ဆုံးအထိ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
“အားလုံး နောက်ဆုတ်ကြ!”
“ငါတို့ မကာကွယ်နိုင်ဘူး…!”
တောက်ပသည့် အဖြူရောင်အလင်းကို ဆောင်ထားသည့် ဘိုက်ရွန်သည် ဒုတိယမြောက် အလင်းလှိုင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ယပ်တောင်ပုံစံ အဖြူရောင် ဇာတ်လမ်းလမ်းကြောင်းတစ်ခုမှာ ကျယ်ပြန့်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့၏ တစ်ဖက်ခြမ်းကို မုန်တိုင်းတစ်ခုလို လွှမ်းမိုးသွားပြီး သူတို့ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်သည့် အရှိန်ထက်ပင် ပို၍ မြန်ဆန်နေသည်။
ခဏတာမျှ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ရပ်တန့်သွားသည့်အလား ထင်ရသည်။
ခုတ်ချက်အပြီးတွင် ယူဟွန်းမူလအနေအထားသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်၌။
သူ့ရှေ့ရှိ အရာအားလုံးမှာ အဖြူရောင် စာလုံးများအဖြစ် အရည်ပျော်သွားကာ လေထဲသို့ လွင့်စဉ်သွားကြသည်။
“ငါတို့ရဲ့ ကယ်တင်ရှင်ပဲ!”
“အဲဒီရန်သူတွေကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အကုန်ရှင်းထုတ်ပစ်လိုက်တာ!”
သူ့နောက်မှ လိုက်ပါလာသည့် ရဲဘော်များမှာ အားတက်သရော အော်ဟစ်ကြသည်။
သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို လျစ်လျူရှုရင်း ယူဟွန်းသည် ရှေ့သို့ ထပ်မံချီတက်လိုက်သည်။
“အဲဒီ နောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုက ဘိုက်ရွန်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းထဲက ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကို သုံးပစ်လိုက်တာပဲ။”
ဓားချက်နှစ်ချက်စလုံးမှာ ဘိုက်ရွန်ထဲတွင် မြှုပ်နှံထားသည့် ဇာတ်လမ်းအပေါ်တွင်သာ မှီခိုထားခြင်းဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ Great Army များ၏ ဒဏ္ဍာရီလာ လက်နက်များ၏ ဇာတ်လမ်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
Excalibur, Ruyi Jingu Bang, Gae Bolg, Four Treasures, Gan Jiang နှင့် Mo Ye, Ascalon စသည်တို့ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ ဇာတ်လမ်းများကို ကြိတ်ချေပေါင်းစပ်ထားပြီး ဘိုက်ရွန်၏ အထွက်နှုန်းတစ်ခုတည်းအပေါ်တွင် စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒီနည်းစနစ်ကို လိုအပ်ရင် နောက်ထပ် နှစ်ကြိမ်လောက်ပဲ သုံးနိုင်တော့မယ်။”
လိုဂိုစ်နှင့် တိုက်ခိုက်ရမည့် အချိန်ကို တွေးရင်း သူ ထပ်မံသုံးစွဲရန် မလိုပါစေနှင့်ဟုသာ ဆုတောင်းနေမိသည်။
တစ်ခုတည်းသော သက်သာရာရစရာမှာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုက ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့ကို အကြီးအကျယ် ပြိုကွဲသွားစေပြီး သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကိုပါ ထိခိုက်သွားစေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဤအချက်ဖြင့် သူတို့ အသေအချာပင် ဖောက်ထွက်နိုင်လိမ့်မည်။
ထိုအချိန်မှာပင်။
ကျွန်တော့်နောက်ဘက်မှ သတိပေးသံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
“အပေါ်ကိုကြည့်! ဘုရားကျောင်းတော်က ရွေ့လျားနေပြီ!”
“ဘာ!”
တစ်စုံတစ်ယောက် ထောက်ပြလိုက်သည့်အတိုင်းပင်၊ အငြိမ်သက်ဆုံး ရှိနေခဲ့သော ဘုရားကျောင်းတော်မှာ အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာနေသည်။
အဖြူရောင် တိမ်တိုက်များကဲ့သို့ အီလိုဟင်မ်များကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည့် ဘုရားကျောင်းတော်၏ အပြင်ဘက်ပိုင်းမှ ထူးဆန်းသော ကြိတ်ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်နေသည်။ ထိုအချက်ကို ကျွန်တော် သဘောပေါက်လိုက်ချိန်တွင် ဘုရားကျောင်းတော်မှ ဧရာမ ပရိုဂျက်ရှင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ကျွန်တော်တို့ရှိရာသို့ ဦးတည်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဘုရားကျောင်းတော်၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို ကျွန်တော် တစ်ဖန်ပြန်၍ သဘောပေါက်လိုက်သည်။
‘ဘုရားကျောင်းတော်ရဲ့ ပင်မပုံစံက အတိုင်းအတာတွေကို ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်တဲ့ ခံတပ်ပဲ။’
ခံတပ်တစ်ခုတွင် မည်သည့် အားသာချက်များ ရှိသနည်း။
ယခုအချိန်အထိ လူတိုင်းက ဘုရားကျောင်းတော်ကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြသည်မှာ အဆုံးမရှိသယောင် ထင်ရသည့် အီလိုဟင်မ်များနှင့် သူတို့ ထောက်ပံ့ပေးထားသော အုပ်ချုပ်သူ တစ်ဆယ့်နှစ်ဦး၏ စွမ်းအားကြောင့်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဘုရားကျောင်းတော်၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားမှာ အီလိုဟင်မ်များ သို့မဟုတ် အုပ်ချုပ်သူများတွင် ရှိနေခြင်းမဟုတ်ပေ။
၎င်းမှာ ဘုရားကျောင်းတော်ကိုယ်တိုင်၏ မွေးရာပါ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းပင် ဖြစ်သည်။
ယခုမူ ထိုစွမ်းအားက စစ်မြေပြင်တွင် ၎င်း၏ အစွယ်များကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီဖြစ်သည်။
ဖလက်ခ်—!!!
ပရိုဂျက်ရှင်းတွင် စုစည်းထားသော စွမ်းအင်များမှာ အဆုံးစွန်အထိ ကျစ်လျစ်သွားပြီးနောက် ကျွန်တော်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့ထံသို့ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။
“မက်စ်ဝဲလ်!”
[မာစတာ! စွမ်းအားအဆင့်က အလွန်ကို မြင့်မားလွန်းပါတယ်!]
ကျွန်တော် အလိုအလျောက်ပင် မက်စ်ဝဲလ်ကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေကို ပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် ဘုရားကျောင်းတော်၏ ဗုံးကြဲမှုကို လမ်းကြောင်းလွှဲပေးရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း မက်စ်ဝဲလ်၏ စွမ်းအားများဖြင့်ပင် ၎င်းကို အပြည့်အဝ လမ်းကြောင်းမလွှဲနိုင်ခဲ့ပေ။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကျွန်တော့်အမြင်အာရုံတစ်ခုလုံးမှာ အနီရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ကျွန်တော် ဘိုက်ရွန်အတွင်းရှိ ဇာတ်လမ်းကို အသုံးပြု၍ ခုခံရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
“ရပ်လိုက်! ငါတို့ ဒီမှာပဲ ပိတ်ဆို့ထားမယ်!”
“မင်းရဲ့ လက်နက်ကို ချွေတာထား!”
ထိုအချိန်တွင် အိုအယ်လိုနှင့် ပရေးရှင်းတို့သည် ကျွန်တော့်ဘေး နှစ်ဖက်တွင် ပေါ်လာကြသည်။
သူတို့သည် ဘုရားကျောင်းတော်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း သူတို့၏ ဇာတ်လမ်းများမှ စွမ်းအားအပြည့်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။
စွမ်းအင်များ တိုက်မိသွားပြီး ဘုရားကျောင်းတော်၏ ဗုံးကြဲမှုများကို အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။
ကြီးမားသော စွမ်းအင်စီးကြောင်းမှ ခွဲထွက်သွားသည့် သေးငယ်သော စီးကြောင်းများပင်လျှင် နျူကလီးယား လက်နက်များထက် ပိုမိုပြင်းထန်သည့် အားကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ဧရာမ ပေါက်ကွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နေရာအနှံ့ကို အမိုးခုံးပုံစံ ပေါက်ကွဲမှုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
ပေါက်ကွဲမှု၏ နောက်ဆက်တွဲတွင် ပါသွားသည့် စစ်သည်များမှာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
“အိုအယ်လို! ပရေးရှင်း! နှစ်ယောက်လုံး အဆင်ပြေရဲ့လား?”
“စိုးရိမ်မနေစမ်းပါနဲ့။ ငါတို့ အဆင်ပြေပါတယ်။”
“ဟူး။ လိုဂိုစ်က တကယ်ကို အလေးအနက်ထားနေပုံပဲ။ ဘုရားကျောင်းတော်ရဲ့ ဒီလိုလုပ်ဆောင်ချက်မျိုးကို သူ ထုတ်ပြလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝမထင်ထားခဲ့ဘူး။”
အိုအယ်လိုနှင့် ပရေးရှင်းတို့သည် အနည်းငယ် လောင်ကျွမ်းသွားသည့် သူတို့၏ လက်များကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။
ဘုရားကျောင်းတော်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်များဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း ဇာတ်လမ်း၏ ဘုရင်များဖြစ်ကြသည့် သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် မသိရှိသည့် လုပ်ဆောင်ချက်မျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။
သူတို့သည် ယခုလေးတင် တိုက်ခိုက်မှုကို မနည်းကာကွယ်လိုက်ရခြင်းဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ်ကိုတော့ ကာကွယ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုမတိုင်မီတွင် သူတို့သည် ယူဟွန်းကို ဘုရားကျောင်းတော်၏ ပေါ်လွင်နေသည့် အဓိကအချက်အချာနေရာအတွင်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။
အိုအယ်လိုသည် နာကျင်နေသည့် လက်ကို ဆုပ်လိုက်၊ ဖြန့်လိုက်လုပ်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“တစ်ကြိမ် ပစ်လိုက်ပြီဆိုတော့ သူ အားပြန်သွင်းဖို့ အချိန်လိုလိမ့်မယ်။ အဲဒီကြားထဲမှာ ငါတို့ ဖောက်ထွက်ရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေကတော့ ဒီအတိုင်း ငေးကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။”
ယခုအချိန်တွင် အီလိုဟင်မ်များမှာ ကျွန်တော်တို့ကို ဝိုင်းရံထားရင်း အပေါ်မှ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့သည် အုပ်ချုပ်သူများ ပေးအပ်ထားသည့် အနီရောင် လှံများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။
တစ်ခုချင်းစီမှာ ဗျူဟာမြောက် လက်နက်တစ်ခု၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် လက်နက်များ ဖြစ်ကြသည်။
“ပြီးတော့ အကူအညီရဖို့လည်း မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ဘူး။”
ယခင်က ဗုံးကြဲမှုကြောင့် တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့၏ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
Great Army များမှ စုဆောင်းထားသည့် ထိပ်တန်းစစ်သည်များမှာ အသက်မရှင်ကျန်ရစ်တော့ဘဲ အကုန်လုံးနီးပါး ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်။
ဇာတ်လမ်း၏ ဘုရင်နှစ်ပါး၏ အသက်စွန့် ခုခံမှုရှိသော်လည်း ယူဟွန်းအပါအဝင် ကျွန်တော်တို့ သုံးဦးသာ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
“ဒါပေမဲ့… ငါတို့မှာ ဘာရွေးချယ်စရာ ရှိသေးလို့လဲ။ ဆက်သွားကြရအောင်။ ဟေ့ ကန်းယူဟွန်း၊ အသင့်ပြင်ထား။”
“ခင်ဗျားတို့… တကယ်ပဲ ဒါကို လုပ်တော့မှာလား? ကျွန်တော်ကတော့ အသက်ရှင်နိုင်ပေမဲ့ အိုအယ်လို၊ ခင်ဗျားကတော့ သေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်။”
“မင်းကလည်း။ ငါ ဒါကို မသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား? ငါ ကောင်းကောင်းသိပါတယ်… ဒီအခြေအနေက လုံးဝမျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတယ်ဆိုတာ။”
“ဒါဆိုရင် ဘာလို့…”
“ဘဝဆိုတာ ဒီလိုပဲလေ။”
အခြေအနေက ဆိုးရွားနေသော်လည်း အိုအယ်လိုသည် သူကိုယ်တိုင် ပျော်ရွှင်နေသကဲ့သို့ ရယ်မောလိုက်သည်။
“မင်းလုပ်ချင်တာပဲ လုပ်ပြီး ရှင်သန်လို့ မရဘူး။ တစ်ခါတလေကျရင် သေမယ်ဆိုတာ သိလျက်နဲ့တောင် လိုအပ်ရင် အသက်ကို စွန့်ပစ်ရလိမ့်မယ်။ အဲဒါ မဟုတ်ဘူးလား ညီအစ်ကို?”
“ငါ့အတွက်ကတော့ လိုဂိုစ်ကို အနိုင်ယူဖို့ ငါ့အသက်ကို ပေးရမယ်ဆိုတာကို လက်ခံပြီးသားပါ။”
“နောက်ဆုံးတော့လည်း ဒါပဲ ရှိတာပါပဲ ယူဟွန်းရာ။ ဒီမှာ ငါတို့သာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင် အကုန်လုံး သေကြရမှာပဲ။ ဒါကြောင့် ငါတို့ရဲ့ အသက်တွေက အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ဝယ်ယူနိုင်တယ်ဆိုရင် တန်ဖိုးရှိတာပေါ့၊ မဟုတ်လား?”
အိုအယ်လိုသည် အခြားသော ဇာတ်လမ်း၏ ဘုရင်များနှင့် မတူဘဲ ဘုရင်ဟူသော ဘွဲ့တံဆိပ်ကို မယူခဲ့ပေ။
သူသည် ကမ္ဘာအနှံ့ အမြဲတမ်း လှည့်လည်သွားလာနေတတ်သည်။ အမည်ခံအားဖြင့် သူသည် သစ္စာဖောက် ပရေးရှင်းကို ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်သော်လည်း ခရီးစဉ်တစ်ခုလုံးကို အမှန်တကယ် နှစ်သက်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
သူသည် ထိုခရီးစဉ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဇာတ်လမ်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ဤကမ္ဘာကြီးတွင်။
၎င်းတို့ကို စောင့်ကြည့်ကာ ခံစားနိုင်သည့် လွတ်လပ်ခွင့်။
လော့ဖ်အောက်က ဇာတ်လမ်းများ၏ ‘တန်ဖိုး’ ကို လိုက်စားခဲ့လျှင်၊ ဒမ်ချွန်းက သူတို့၏ ‘ပျော်ရွှင်မှု’ ကို ရှာဖွေခဲ့လျှင်၊ ကတ်သတ်စစ်က သူတို့၏ ‘ဝမ်းနည်းခြင်း’ ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့လျှင်။
အိုအယ်လိုကတော့ ဇာတ်လမ်းများ၏ ‘လွတ်လပ်ခွင့်’ ကို ရှာဖွေခဲ့သည်။
သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ၎င်းကို ချစ်မြတ်နိုးခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
“ဒီကမ္ဘာပေါ်က ဇာတ်လမ်းတိုင်းမှာ သူ့ကိုယ်ပိုင် လွတ်လပ်ခွင့် ရှိတယ်။”
“အိုအယ်လို…”
“ဘယ်လောက်ပဲ မြင့်မြတ်တဲ့ သတ္တဝါဖြစ်ပါစေ၊ အဲဒီလွတ်လပ်ခွင့်ကို သူ့သဘောအတိုင်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်တာ ဒါမှမဟုတ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲတာမျိုး မလုပ်သင့်ဘူး။”
သူ့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်၊ သူ့၏ ခိုင်မာမှု။
ယူဟွန်းသည် ၎င်းကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့် စကားလုံးမျိုး မရှိကြောင်း သိရှိသည်။
“ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။”
“ဟုတ်ပြီ၊ မင်း နားလည်မယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။”
“ဒါပေမဲ့လေ၊ ခင်ဗျားကသာ ဒီလောက် စကားလုံးကြီးကြီးတွေ ပြောနေတာ၊ အစောပိုင်းတုန်းက တယ်လာတွေရဲ့ စာကြည့်တိုက်တွေကို ထရိုးလ်မှတ်ချက်တွေနဲ့ ရေလွှမ်းမိုးခဲ့တာ ခင်ဗျားပဲ မဟုတ်လား? အခုလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျမှ အဲဒီလို ပြောတာ နည်းနည်းတော့ မတရားဘူး မဟုတ်လား?”
“အာ! အဲဒါ… အဲဒါကတော့ လူကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ပြောင်မှုသက်သက်ပါ။ စိတ်ဖိစီးမှု ပြေပျောက်ဖို့ လုပ်တာ။ ပြီးတော့ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ အဲဒါကို တကယ်ပဲ ထုတ်ပြောရမှာလား?”
အိုအယ်လိုသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ ယူဟွန်းလည်း သူ့ကို ပြန်၍ ရယ်မောလိုက်သည်။
“သွားကြရအောင်။ လမ်းကြောင်းရှင်းဖို့ ငါတို့မှာ တစ်ကြိမ်ပဲ အခွင့်အရေး ရှိတယ်။”
“အင်း။”
အီလိုဟင်မ်များ၏ ဟိုဘက်တွင် အုပ်ချုပ်သူများပင် ပေါ်လာပြီး ကျွန်တော်တို့ကို အထက်မှ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော အနီရောင် မျက်လုံးများမှာ မည်သည့်အချိန်မဆို ပစ်ခတ်ရန် အသင့်ရှိနေသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ တောက်ပနေသည်။
နောက်တစ်ကြိမ် ဗုံးမကြဲမီ ဖောက်ထွက်နိုင်ရန်…
ဆိုလိုသည်မှာ ဇာတ်လမ်း၏ ဘုရင်နှစ်ပါးသည် ထိုအရာ ဖြစ်မြောက်စေရန်အတွက် သူတို့၏ အသက်ကို ပေးဆပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ယူဟွန်းသည် ဤခါးသီးသော အမှန်တရားကို လက်ခံလိုက်သည်။
“သုံးလို့ ရေတွက်ရင်…”
အိုအယ်လိုက အချက်ပေးရန် ပြင်ဆင်နေချိန်မှာပင်။
အစောပိုင်းက ပစ်ခတ်သွားခဲ့သည့် ဘုရားကျောင်းတော်၏ အစိတ်အပိုင်းမှာ စွမ်းအင်များကို ထပ်မံစုစည်းလာသည်။
မြန်လွန်းသည်။
ပြီးခဲ့သည့် တစ်ကြိမ်နှင့် မည်သို့လုပ်၍ ဤမျှမြန်မြန် ပစ်ခတ်နိုင်ရသနည်း။
စွမ်းအင်ကို စုစည်းသည့် အရှိန်မှာ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသည်။
“ကျိန်ဆဲလိုက်တာ။ သူတို့က အရင်တစ်ခေါက်လိုမျိုး ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် မပစ်ဘဲ ငါတို့ဆီကိုပဲ စုစည်းပြီး ပစ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား?”
အိုအယ်လိုသည် ဘုရားကျောင်းတော်၏ တိုက်ခိုက်မှုနောက်ကွယ်မှ ရည်ရွယ်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
၎င်းမှာ အပြည့်အဝ အားမသွင်းရသေးပေ။ သို့သော် အားသွင်းရန် မလိုတော့ပေ။ ပစ်မှတ်မှာ ယခု ကျွန်တော်တို့ သုံးဦးသာ ဖြစ်နေသည်။
အီလိုဟင်မ်များမှာ ဘေးသို့ ခွဲထွက်သွားပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။
ထိုဖွင့်ပေးလိုက်သည့် လမ်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် ဖျက်ဆီးခြင်း၏ အနီရောင် အလင်းတန်းမှာ ကျဆင်းလာသည်။
မဟုတ်ဘူး။
ယူဟွန်းသည် စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရှောင်တိမ်းရန် သို့မဟုတ် ကာကွယ်ရန် အခွင့်အရေးမရှိတော့ပေ။
‘သာသာ ဘိုက်ရွန်ရဲ့ ကျန်ရှိတဲ့ စွမ်းအားတွေကို ဒီမှာသာ ထုတ်လွှတ်နိုင်ခဲ့ရင်…’
သူ ထုတ်လွှတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည့် ထိုအခိုက်အတန့်တွင်။
[ကွေးညွှတ်လိုက်။]
နက်ရှိုင်းပြီး ပဲ့တင်ထပ်နေသော အသံတစ်ခုမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
ဖျက်ဆီးခြင်း အလင်းတန်း ဦးတည်နေသည့် လေထဲတွင် အမည်းစက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
၎င်းမှာ အသေးစား အနက်ရောင်တွင်းတစ်ခုနှင့် တူသည်။ စွမ်းအားမရှိတော့သည့် အလင်းတန်းမှာ ကောက်ကွေးသွားသော အာကာသကြောင့် လမ်းကြောင်းလွဲသွားပြီး ယူဟွန်းအစား အဝေးရှိ မြေပြင်ကိုသာ သွားရောက်ထိမှန်သွားသည်။
ဧရာမ မီးတိုင်ကြီးတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ မီတာရာပေါင်းများစွာအထိ တက်သွားခဲ့သည်။
သို့သော် ယူဟွန်း၊ အိုအယ်လိုနှင့် ပရေးရှင်းတို့မှာမူ ထိုအရာကို ဂရုစိုက်နေရန် အချိန်မရှိကြပေ။
“ဘာလဲ… အာကာသ ကွေးညွှတ်သွားတာလား? ဘယ်သူကများ…”
ကွေးညွှတ်သွားသည့် အာကာသကြောင့် အပိုင်းအစများအဖြစ် ပြိုကွဲသွားသော အီလိုဟင်မ်တို့၏ ရုပ်အလောင်းများမှာ မိုးရေစက်များအလား မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျလာသည်။
ထိုအက်ကြောင်းကြားထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ပန်ဒီမိုနီယမ်၏ သခင်ခုနစ်ပါးထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သည်။
မက်ဖစ်စတိုဖီးလီးစ်။