‘ဒီစစ်ပွဲ စတင်တာနဲ့ ဒီလိုမျိုးဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ ငါကြိုတွေးထားပြီးသားပါ။’
ဒါက ပြဿနာပဲ။
ယူဟွန်းက သူ့ဘေးနားကို ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်နေကြတဲ့ ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားနှစ်ပါးကို ကြည့်ရင်း သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်မိတယ်။
မဟာတပ်မတော်ရဲ့ ပင်မနတ်ဘုရားအများစုဟာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပေမဲ့ ဒီနတ်ဘုရားနှစ်ပါးကတော့ သူတို့ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ "ပုံပြင်" တွေကြောင့် အထူးသဖြင့် နာမည်ကြီးတယ်။
သူတို့ရဲ့ ပုံပြင်တွေ ကျယ်ပြန့်နေခြင်းက ဒီနတ်ဘုရားတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းဟာလည်း အလွန်မြင့်မားကြောင်း ပြသနေတယ်။
အဲဒီသဘောအရဆိုရင် ကမ္ဘာ့သမိုင်းမှာ အကျော်ကြားဆုံး ဒဏ္ဍာရီကို ပခုံးပြောင်းတာဝန်ယူခဲ့ဖူးတဲ့ ဒီနတ်ဘုရားနှစ်ပါးဟာ ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားတွေထဲမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့်လို့ သတ်မှတ်ခံရဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်။
အထူးသဖြင့် ဇုစ်။ ဟာကျူလီကြောင့် အိုလံပတ်စ်ရဲ့ အძლიတ်ဆုံးဆိုတဲ့ သူ့ရဲ့ဘွဲ့ဟာ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားခဲ့ပေမဲ့ သူဟာ တိုင်ဖွန်ကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ထီးနန်းကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သူ ဖြစ်ဆဲပါပဲ။
အဲဒီလို ဇုစ်ကပဲ ဒီဘက်ကို ကြည့်နေပြီး၊ အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးတွေကို သူ့မျက်လုံးတွေ အရောင်လက်လျက်နဲ့ စိုက်ကြည့်နေတယ်။
“အို... လှပလိုက်တဲ့ မိန်းမပျိုလေးပါလား။”
ဇုစ်ရဲ့ အကြည့်ကို အထူးဖမ်းစားလိုက်တာကတော့ သူ့ကို သတိကြီးကြီးနဲ့ စိုက်ကြည့်နေတဲ့ ကန်းဟယ်ရင် ပဲ ဖြစ်တယ်။
“စစ်မြေပြင်မှာတောင် တောက်ပနေတဲ့ အလှတရား၊ သူမရဲ့ လှပတဲ့ ဆံနွယ်အမည်းရောင်တွေနဲ့ အဆုံးမရှိ တောက်ပနေတဲ့ ထိုးဖောက်ကြည့်တတ်တဲ့ မျက်လုံးတွေ။”
ဇုစ်ရဲ့ အကြည့်က ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ခဏတာ ဖြတ်ကျော်သွားတယ်။
“ငါ့ရဲ့ မိန်းမအဖြစ်နဲ့တော့ အလိုက်ဖက်ဆုံးပဲ။”
“မင်းရဲ့ အဲဒီရောဂါက ပြန်ဖောက်လာပြန်ပြီလား။”
သည်းမခံနိုင်တော့တဲ့ အိုဒင်က ဇုစ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် သတိပေးလိုက်တယ်။
“တော်တော့။ သူတို့က ငါတို့ သတ်ရမယ့် ရန်သူတွေ။”
“တကယ်ပဲ သတ်ရမှာလား။ စစ်မြေပြင်မှာတောင် အချစ်ဆိုတာ ပွင့်လန်းနိုင်တာပဲလေ။”
“မင်း အမြဲတမ်းပြောနေတဲ့ အချစ်ဆိုတာ အမြဲတမ်း ငှက်မွေးတစ်ချောင်းထက် ပေါ့ပါးနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“ငှက်မွေးတစ်ချောင်းဆိုရင်တောင် ဒီအချိန်မှာတော့ စစ်မှန်နိုင်တာပဲ။”
အိုဒင်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထပ်မဝင်ရောက်တော့သလိုမျိုး လုပ်လိုက်တဲ့အခါ ဇုစ်က ကျေနပ်စွာနဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။
သူက ကန်းဟယ်ရင် ဆီကို လက်ကမ်းလိုက်တယ်။
“ဘယ်လိုလဲ။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် မင်းတို့က ပျက်စီးပြီး ပျောက်ကွယ်သွားဖို့ပဲ ကံကြမ္မာပါထားတာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းသာ ဒီနေရာမှာ ငါ့ရဲ့ဇနီးအဖြစ် သဘောတူမယ်ဆိုရင် ငါ မင်းတစ်ယောက်တည်းကိုတော့ နောက်ထပ်စကြာဝဠာတစ်ခုဆီ ခေါ်သွားပေးနိုင်တယ်။ နောက်ထပ်စကြာဝဠာရဲ့ ဟဲရာအဖြစ် ဂုဏ်ပြုပေးပါ့မယ်။”
သူ့စကားတွေက အလွန်အမင်း မောက်မာပြီး ပေါ့ပြက်နေပေမဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်တဲ့ ဇုစ်က ပြောလိုက်တာဖြစ်တဲ့အတွက် တစ်နည်းနည်းနဲ့ လိုက်ဖက်နေသလိုပဲ။
သူက အဲဒီလိုမျိုး လူစားမျိုးပါ။
ဇုစ်ရဲ့ ပုံပြင်က သူ့ကို မမြိုချခင်ကတည်းက သူဟာ နာမည်ဆိုးနဲ့ကျော်ကြားတဲ့ မိန်းမလိုက်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး၊ ဒီအရည်အချင်းကြောင့်ပဲ သူဟာ ထီးနန်းကိုလုယူသူ ဇုစ်အဖြစ် ရောက်ရှိလာခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။
“…လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။”
ကန်းဟယ်ရင် က ဇုစ်ကို ရွံရှာမုန်းတီးတဲ့ အကြည့်တွေနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။ သူမ ဒီလောက်ထိ သိသာထင်ရှားတဲ့ ရွံရှာမှုကို ဘယ်တုန်းကမှ မပြခဲ့ဖူးဘူး။
“ဟင်း။ သိပ်ကို ခေါင်းမာတဲ့ မိန်းမပျိုလေးပါလား။”
“…ယူဟွန်း၊ ဒီကိစ္စကို ကျွန်မကိုပဲ ကိုင်တွယ်ခွင့်ပေးပါ။”
“ဟယ်ရင်။”
ယူဟွန်း တစ်ခုခုပြောဖို့ ပြင်လိုက်ပေမဲ့ ရပ်လိုက်တယ်။
သူမရဲ့ မယိမ်းယိုင်တဲ့ အကြည့်နဲ့ ဆုံမိတဲ့အချိန်မှာပဲ သူ ဘာစကားပြောပြော အလကားပဲဆိုတာကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်တယ်။
သူမက နောက်ဆုံးတော့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ဒီနေရာမှာ ရပ်တည်နေတာပဲ။
သူမရဲ့ အဲဒီဆုံးဖြတ်ချက်၊ အဲဒီမာနကို သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တားဆီးနိုင်ပါ့မလဲ။
“ဟုတ်ပြီ၊ မင်းကိုပဲ အပ်လိုက်မယ်။ ဂျီအာလည်း အတူတူပဲ။”
“ဟုတ်တယ်။ မင်းမပြောခင်ကတည်းက ငါသိပြီးသားပါ။”
ကွမ်ဂျီအာ ကလည်း သူတို့ရှေ့က ရန်သူကို ရန်လိုမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။
သူမရဲ့ အကြည့်က အထူးသဖြင့် အိုဒင်ဆီမှာ ရောက်နေခဲ့တာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး၊ မယိမ်းယိုင်တဲ့ ပြင်းထန်မှုနဲ့ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေတယ်။ ခုထိ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ သူမရဲ့ အမြီးက အဝတ်အစားအောက်ကနေ ထွက်လာပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ယိမ်းနွဲ့နေတယ်။
“အင်း?”
တစ်ဖက်ကို မျက်လုံးတစ်လုံးတည်းနဲ့ ကြည့်နေတဲ့ အိုဒင်က တစ်ခုခုကို ရိပ်မိသွားပုံရပြီး ကွမ်ဂျီအာ ကို ကြည့်လိုက်တယ်။
သူ့ရဲ့ တစ်ဖက်မျက်လုံးက အံ့အားသင့်စွာနဲ့ ပြူးကျယ်သွားတယ်။
ပြီးတော့ သူ ပြုံးစိစိလုပ်လိုက်တယ်။
“မင်းကို ဘယ်မှာတွေ့ဖူးလဲလို့ စဉ်းစားနေတာ။ အဲဒါကြောင့် မင်း ဒီမှာ ရှိနေတာကိုး။”
သူကတော့ ဒီစစ်ပွဲကို အဓိပ္ပာယ်မဲ့တယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပါ။ နောက်ဆုံးမှာ လူတိုင်းက လိုဂိုစ် ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ကြလိမ့်မယ်၊ နောက်ထပ်စကြာဝဠာကို သွားဖို့ ကံကြမ္မာပါတဲ့ သတ္တဝါတွေကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသားလို့ သူ ယုံကြည်ခဲ့တယ်။
ဒါဟာ သူ အကြိမ်ကြိမ် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုပဲ။
အရင်စကြာဝဠာတွေရဲ့ သမိုင်းမှာ လိုဂိုစ် ကို ဆန့်ကျင်တဲ့သူ တခြားသူတွေ တကယ်ပဲ မရှိခဲ့တာလား။ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိခဲ့မှာပါ။ ပြီးတော့ ဒီပုံစံအတိုင်းပဲ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်လာမှာပဲ။
အဲဒီလိုပါပဲ။ အရင်စကြာဝဠာတွေကနေ အိုဒင်ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို လုယူခဲ့တဲ့ အိုဒင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူဟာ မျှော်လင့်ချက်မရှိတဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိခဲ့ဘူး။
အနိုင်ရသူကတော့ လိုဂိုစ် ဖြစ်လာမှာ မလွဲဧကန်ပဲ။
ဒီလို အဓိပ္ပာယ်မဲ့တဲ့ ကြီးမားတဲ့ ပြဇာတ်ကို ကြည့်နေရတာ ငြီးငွေ့စရာကောင်းရုံသက်သက်ပါ။
သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတာ အဲဒါပဲ ရှိတယ်။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့၊ ကောင်းပြီလေ။
“ဒီကိစ္စကို ပျင်းစရာကောင်းတယ်လို့ ပြောခဲ့တာကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်မယ်။”
သူ့သခင်ရဲ့ အလိုဆန္ဒအတိုင်း သူ့ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ မြင်း Sleipnir က မြေကြီးကို တဒုန်းဒုန်း နင်းလိုက်တယ်။
“နောက်ဆုံးတော့ အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုပေါ့။”
ထပ်ပြောစရာ စကားမလိုတော့ဘူး။
သူတို့ချင်း ကတိပေးထားသလိုပဲ တိုက်ပွဲက စတင်သွားတယ်။
ယူဟွန်းက အရင်ဆုံး မြေကြီးကို တွန်းကန်ပြီး ရှေ့ကို ထိုးထွက်သွားတယ်။
လမ်းကြောင်းက အိုဒင်နဲ့ ဇုစ်ကြားကို တည့်တည့်ဖြတ်သွားတယ်။
“မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး...”
“ငါတို့နှစ်ယောက်ကြားကနေ ဖြတ်သွားဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။”
ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို လျစ်လျူရှုရဲတဲ့ သာမန်လူသားကို ဇုစ်နဲ့ အိုဒင်တို့ ဒေါသပေါက်ကွဲသွားတဲ့ အချိန်မှာပဲ၊
ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ ဓားက ဇုစ်ဆီကို လှီးဖြတ်သွားပြီး ကွမ်ဂျီအာ ရဲ့ လက်သီးက အိုဒင်ဆီကို ပျံသန်းသွားတယ်။
ပင်မနတ်ဘုရားနှစ်ပါးက လျှာသပ်လိုက်ပြီး ယူဟွန်းကို ပစ်မှတ်ထားတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ရုပ်သိမ်းကာ ကာကွယ်ရေးဘက်ကို ပြောင်းလိုက်ကြတယ်။
တခြားသူတွေကို လျစ်လျူရှုပြီး ယူဟွန်းကိုသာ တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် သူတို့ကိုယ်တိုင် အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အချက်တွေနဲ့ ထိတွေ့ရမှာ ဖြစ်တယ်။
ဇုစ်က နောက်ဆုတ်ရင်း တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်လိုက်ပြီး အိုဒင်က Gungnir ကို အလျားလိုက် ကာကွယ်ရင်း တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးလိုက်တယ်။
“အိုဒင်!”
ကွမ်ဂျီအာ ရဲ့ ဒေါသကြောင့် သူမရဲ့ ခေါင်းကို ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ ဦးထုပ်က နောက်ကို လန်ကျသွားတယ်။
သူမ အခုထိ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တဲ့ ဝံပုလွေနားရွက်တွေက အခုတော့ အကုန်ပေါ်လာပြီ။
အဲဒါကို မြင်တော့ အိုဒင်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တယ်။
“ခါဟာဟာ! ဖန်ရီယာ! မင်း ငါ့ကို ရှုံးနိမ့်ပြီးတဲ့နောက်မှာ မင်း ဘယ်ရောက်သွားလဲလို့ တွေးနေခဲ့တာ၊ အခုတော့ မင်းက လူသားမိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး မင်းရဲ့စွမ်းအားတွေကို ပေးထားတာကိုး!”
ကွမ်ဂျီအာ ရဲ့ လက်သီးကနေ ခရမ်းရောင် ဝံပုလွေပါးစပ်ကြီး ထွက်လာပြီး Gungnir ရဲ့ ကိုယ်ထည်ကို ကိုက်ဆွဲလိုက်တယ်။
ရိုးရှင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်မှု အပြန်အလှန်။
အိုဒင်ရဲ့ အမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ဟာ တကယ်တော့ ဖန်ရီယာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သိလိုက်တယ်။
“ဖန်ရီယာရဲ့ စွမ်းအားကို သုံးနေတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်လား... မင်းကို ဖန်ရီယာလို့ ခေါ်ဖို့တောင် မသင့်တော်တော့ပါဘူး။ အဲဒီလူမိုက်က သူ့စွမ်းအားအားလုံးကို လူသားတစ်ယောက်ဆီ ပေးအပ်လိုက်တာလား။ အရင်က အိုဒင်ဆိုရင် ဒီလို မိုက်မဲမှုအတွက် ငိုကြွေးနေမှာပဲ။”
“အိုဒင်ဆိုတဲ့ နာမည်ကို ခိုးယူရဲတဲ့ မင်းလို လုယက်သူ၊ မင်းရဲ့ လျှာကို ထိန်းပြောစမ်း!”
“အို၊ လူသားမိန်းမ။ မင်းက ဖန်ရီယာရဲ့ ဒေါသနဲ့ အမျက်ကို ငါ့ဆီကနေ ပြန်ယူဖို့ ရောက်လာတာလား။ ရယ်စရာကောင်းတဲ့ ဟာသပါပဲ။”
ကွမ်ဂျီအာ ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်ကို ခွဲဖြတ်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဆောင်တဲ့ Heaven Biting Divine Art ဟာ ကမ္ဘာကြီးကို မြိုချတဲ့ ဝံပုလွေ ဖန်ရီယာဆီကနေ လှုံ့ဆော်မှု ရယူထားတာပဲ ဖြစ်တယ်။
ကွမ်ဂျီအာ က အဲဒီနည်းစနစ်ကို သုံးနေတာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ အရည်အချင်းတွေကိုလည်း အချိန်အကြာကြီး လေ့ကျင့်ခဲ့တယ်။
မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေ တဖြည်းဖြည်း ယိုယွင်းလာတဲ့ အဆုံးမဲ့ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း သံသရာထဲမှာတောင် သူမက Heaven Biting Divine Art ကို မေ့မသွားဘဲ ဆက်လက်သုံးစွဲခဲ့တယ်။
ပြီးတော့ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်၊ ယူဟွန်း ပျောက်ဆုံးသွားပြီးတဲ့နောက် သူ့ရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေကို လိုက်ရှာရင်း နယ်ပယ်အသီးသီးမှာ လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့တယ်။
တစ်နေ့မှာတော့ ရှေးဟောင်း မြေအောက်အပျက်အစီးတစ်ခုမှာ သူမ ဝံပုလွေတစ်ကောင်နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့တယ်။
[အဲဒီစွမ်းအား။ ငါ့ရဲ့စွမ်းအားနဲ့ အလွန်တူတယ်၊ ဒါပေမဲ့ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။ ငါက ဒီစွမ်းအားကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပေးခဲ့ဖူးဘူး။]
ကမ္ဘာတွေကိုပင် မြိုချနိုင်စွမ်းရှိသူဟု နာမည်ကျော်ကြားသော ထိုဝံပုလွေကြီးက ကွမ်ဂျီအာ ကို ငြိမ်းချမ်းပြီး ပညာသားပါသော အကြည့်တို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
[အော်... ငါနားလည်ပြီ။ ဒါဆိုရင် မင်းကလည်း အဆုံးမရှိ ပြန်လည်မွေးဖွားနေတဲ့ ဒီစကြာဝဠာထဲမှာ လမ်းပျောက်နေတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ပေါ့။ မင်းရဲ့ အဲဒီစွမ်းအားက မင်းကိုယ်မင်း မေ့မသွားအောင် ထိန်းထားပေးတဲ့ အမှတ်အသားတစ်ခုသက်သက်ပါပဲ။]
ဖန်ရီယာသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့်အလား သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို ကွမ်ဂျီအာ ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။
[ဒီလောက်ဆိုရင်တော့ မဆိုးပါဘူး။ ကဲ... ယူလိုက်ပါ။ ငါ့ရဲ့ အရာအားလုံးကို ယူလိုက်ပါ။ မင်းလုပ်နိုင်ရင် ဒီကမ္ဘာကြီးကို မြိုချပစ်ဖို့ အဲဒါကို သုံးလိုက်ပါ။]
ထိုအချိန်က အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်တွေးမိရုံဖြင့်ပင် သူမ သွားတို့ကို ကြိတ်မိသည်။
ထိုစွမ်းအားကို လက်ခံရယူပြီးနောက်ပိုင်း သူမ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် သားရဲနားရွက်များ ပေါက်လာပြီး ခါးအောက်ပိုင်းတွင် အမြီးတစ်ခု ထွက်လာခဲ့သည်။
သူမ၏ စိတ်တိုမှုအချို့မှာ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သူမကို ဤပုံစံဖြစ်အောင် ပြောင်းလဲပေးလိုက်သည့် ထိုဝံပုလွေအပေါ် သက်ရောက်နေသော်လည်း၊ ဖန်ရီယာ၏ ပုံပြင်နှင့် စွမ်းအားတို့ကို အမွေဆက်ခံလျက် အိုဒင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်းက သူမ၏ အတွင်းစိတ်တွင် ပြင်းထန်သော ဒေါသကို မီးထိုးပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။
ကွမ်ဂျီအာ နှင့် အိုဒင်တို့သည် ကောင်းကင်ယံအထိ မြင့်တက်သွားရင်း အကြိမ်ကြိမ် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ကြသည်။
သူတို့၏ အောက်ဘက်တွင်မူ ကျယ်ပြောလှသော စစ်ပွဲကြီးက ဖြစ်ပွားနေပြီး သဲကန္တာရ တောင်ကုန်းများအကြားတွင် အလင်းတန်းများက လက်ဝါးကပ်တိုင်ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ထိုနောက်ခံမြင်ကွင်းတွင် သားရဲတစ်ကောင်နှင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးတို့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။
“မင်းကို အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်သွားအောင် ငါ ကိုက်ဖြတ်ပစ်မယ်!”
“ကြိုးစားကြည့်စမ်းပါ၊ သားရဲမ။”
* * *
“အိုဒင်ကို ကြည့်စမ်း။ သူက ဒီစစ်ပွဲက ဘာမှမဟုတ်သလို ဟန်ဆောင်နေပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ အပျော်ဆုံးလူက သူပဲ။”
ကွမ်ဂျီအာ နှင့် အဝေးကြီးသို့ ရောက်သွားသည့် အိုဒင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း ဇုစ်က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။
ကန်းဟယ်ရင် ကတော့ ဇုစ်ကို သတိကြီးကြီးဖြင့် ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေသည်။
“ငါ့ကို အဲဒီလို အကြည့်မျိုးနဲ့ မကြည့်ပါနဲ့။ ဒီနေရာမှာ တိုက်ခိုက်နေတာက ကျွန်တော်တို့ ဘယ်သူ့အတွက်မှ အကျိုးမရှိပါဘူး။”
“…မင်း ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ။”
“ကြံစည်တာလား။ ဘာကြံစည်မှုမှ မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဇနီးဖြစ်လာဖို့ ကံကြမ္မာပါတဲ့ မိန်းမပျိုကို လက်လွန်ချင်စိတ် မရှိတာပါ။”
“ဘယ်သူက ငါက မင်းရဲ့ဇနီးဖြစ်လာဖို့ ကံကြမ္မာပါတယ်လို့ ပြောလို့လဲ…”
“ကျွန်တော် ပြောတာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်က ဇုစ်မို့လို့လေ။ ကျွန်တော်က အချစ်ရေးမှာ အဆုံးစွန်ဆုံး ရိုမန်တစ်ဆန်တဲ့သူ၊ တခြားသူတွေထက် ပိုပြီး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ချစ်တတ်တဲ့သူပါ။ ကျွန်တော် လိုချင်တဲ့ ဘယ်မိန်းမကိုမဆို ကျွန်တော် ပိုင်ဆိုင်နိုင်တယ်။ အဲဒါက ဒီအတိုင်းပါပဲ။”
“မင်းက… တကယ့်ကို ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ။”
မိမိ၏ အခန်းကဏ္ဍနှင့် ပုံပြင်ထဲတွင် နစ်မွန်းနေပြီး ခေတ်နောက်ကျနေသော စကားလုံးများကို ပြောဆိုနေသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး။
တရားစီရင်ခြင်းကို တစ်ခါမျှ မခံဖူးဘဲ ထိန်းချုပ်မှုမဲ့သော စွမ်းအားများနှင့် မာန်မာနတို့ဖြင့်သာ ကြီးထွားလာခဲ့သည့် ခေတ်ကာလ၏ သတ္တဝါတစ်ကောင်။
“ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်။”
ကန်းဟယ်ရင် က သူမ၏ လျှပ်စီးဓားကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည့် အချိန်တွင်၊
ဇုစ်က သူ့လက်ချောင်းများကို တစ်ချက်ယမ်းလိုက်သည်။
“ကောင်မလေး၊ မင်းက တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ။”
သူမ၏ ဓားထဲတွင် ပါဝင်နေသော ကြည်လင်သည့် လျှပ်စီးတန်းများမှာ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကန်းဟယ်ရင် ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားသည်။
“လျှပ်စီးဓားရဲ့ လျှပ်စီးတွေက… မင်း ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ။”
“ငါက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မေ့သွားပြီလား။ ငါက ဇုစ်၊ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ နတ်ဘုရားလေ။ ပြီးတော့ ဒီစကြာဝဠာထဲမှာ အသန့်စင်ဆုံး လျှပ်စီးတန်းဖြစ်တဲ့ အက်စ်ထရာပီ (Astrape) ကို ကိုင်ဆောင်ထားသူပါ။ ငါ့ရှေ့မှာ မင်းကို လျှပ်စီးတွေကို ထိန်းချုပ်ခွင့်ပေးမယ်လို့ ထင်နေတာလား။”
သူရှိနေသည့် နေရာတွင် လျှပ်စီးနှင့် ပတ်သက်သည့် စွမ်းအားအားလုံးမှာ အသုံးမဝင်တော့ပေ။
အက်စ်ဂတ် မှ သောရ် (Thor) သို့မဟုတ် ထရီရှူလာ (Trishula) ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ရှီဗာ (Shiva) တို့သာလျှင် ဇုစ်၏ရှေ့တွင် လျှပ်စီးကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
“မင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိပေမဲ့ လိုက်ဖက်ညီမှုက အရမ်းအားနည်းတယ်။ မင်း သေပြီး ပြန်မွေးဖွားလာရင်တောင် ငါ့ကို ဘယ်တော့မှ အနိုင်မယူနိုင်ဘူး။”
သူမ၏ အဓိကစွမ်းအားကို အသုံးမပြုနိုင်တော့သည့်တိုင် ကန်းဟယ်ရင် က သူမ၏ ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။
“စမ်းကြည့်မှပဲ သိမှာပေါ့။”
“မင်းက တကယ့်ကို လှပတဲ့ မိန်းမပျိုပါပဲ။”
ယဉ်ကျေးပျူငှာပြီး ကြင်နာတတ်သူအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော ဇုစ်၏ မျက်နှာမှာ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
“အတင်းအဓမ္မ ခေါ်သွားချင်လောက်တဲ့အထိကို လှပတာပဲ။”
သူသည် ယခုအချိန်ထိ သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သော်လည်း ကန်းဟယ်ရင် ကို စတင်တွေ့မြင်လိုက်သည့်အချိန်မှစ၍ သူမကို ပိုင်ဆိုင်လိုသည့် အတွေးများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
သူသည် အဝတ်အစားများကို ခန့်ညားစွာ ဝတ်ဆင်ပြီး ယဉ်ကျေးသော စကားလုံးများဖြင့် ပြောဆိုကာ သူ၏ စစ်မှန်သော သဘောသဘာဝကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊
သူ၏ စစ်မှန်သော သဘောသဘာဝမှာ လှပသော မိန်းမပျိုတစ်ယောက်ကို တွေ့လျှင် ငြိမ်မနေနိုင်သည့် ကာမဂုဏ်လိုက်စားသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။
“ကဲ ဒါဆိုရင်တော့… မင်းမှာ ဘာတွေရှိလဲဆိုတာ ပြပေးပါဦး၊ ချစ်စရာ ကောင်မလေးရယ်။”
“မင်းရဲ့ လျှာကို ဖြတ်ထုတ်ပြီးမှ မင်း ဆက်ပြောနိုင်သေးလား ကြည့်ရသေးတာပေါ့။”
ကန်းဟယ်ရင် က သူမ၏ ဓားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ကာ ဇုစ်ထံသို့ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားသည်။
လျှပ်စီးစွမ်းအားမရှိတော့သည့်တိုင်၊ ဓားတစ်လက် ရှိနေသရွေ့ သူမ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နိုင်သေးသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ၏ အနှစ်သာရမှာ ဓားသမားတစ်ယောက်ပင် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
* * *
“ဟား၊ ငါတောင် ဝင်မပါနိုင်တဲ့ တိုက်ပွဲပဲ။”
ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကန်းဟယ်ရင် တို့၏ တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုရင်း ယူယောင်းမင်း က လျှာသပ်လိုက်သည်။ ဤမျှ နီးကပ်ပြီး ရောထွေးနေသော တိုက်ပွဲတွင် အဝေးမှနေ၍ ပစ်ကူပေးရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။
ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်မှာ မြင့်မားလွန်းသဖြင့် သူ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်၍ မရနိုင်ပေ။
ယူယောင်းမင်း သည် သူ၏ မူလရည်မှန်းချက်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့၏ ထိပ်တန်းဦးစားပေးမှာ ယူယောင်းမင်းကို ဘုရားကျောင်းဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးရန် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အောင်မြင်စေရန်အတွက် ဦးစွာ ယူယောင်းမင်း၏ နောက်ကွယ်မှ အကာအကွယ်ကို လုံခြုံအောင် ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်။
‘သူတို့ရဲ့ အာရုံခံနိုင်စွမ်းအပြင်ဘက်ကနေ ပစ်ခတ်လိုက်ရင် ဘယ်သူမှ သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး။’
ဤနေရာမှနေ၍ မည်သူမျှ မသိလိုက်ဘဲ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုအချို့ကို သူ ပြုလုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ယူယောင်းမင်း ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ကောင်းကင်မှာ လင်းလက်သွားသည်။
‘အလင်းရောင်လား? ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒီလောက်တောင် လင်းသွားတာလဲ?’
သူ အံ့အားသင့်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ [အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်သိရှိခြင်း] ကျွမ်းကျင်မှုက သူ၏ အာရုံထဲတွင် အချက်ပေးသံများ မြည်ဟည်းလာသည်။
သူ့ထံသို့ ဘာတွေ ချဉ်းကပ်လာနေမှန်း သူ မသိလိုက်ပေ။ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ ဖန်တီးထားသည့် ခိုင်ခံ့သော ကာကွယ်ရေးစခန်း၏ အလယ်ဗဟိုမှာ ရှိနေပါလျက်နှင့်ပင်၊
[ခံတပ်တည်ဆောက်ခြင်း] ကျွမ်းကျင်မှုမှာ အသက်ဝင်နေပြီး ဤနေရာသည် ကမ္ဘာမြေ၏ ဒုံးကျည်တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် ခံနိုင်ရည်ရှိလောက်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဤမျှကြီးမားသော အန္တရာယ်မျိုးက သူ့ထံသို့ ကျရောက်လာနေသည်။
“မင်းတို့အားလုံး!”
“ခေါင်းဆောင်? ဘာဖြစ်တာလဲ ခေါင်းဆောင်?”
“အားလုံးပဲ၊ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားကြ…!”
ယူယောင်းမင်း ၏ စကားမှာ အဆုံးမသတ်နိုင်ခဲ့ပေ။
ဧရာမ အလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်မှ အောက်သို့ ပြုတ်ကျလာပြီး ယူယောင်းမင်း နှင့် သူ၏ ကြေးစားတပ်သားများကို လှည်းပစ်လိုက်သည်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုအလင်းတန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကြေးစားတပ်သား ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အခွင့်အရေးမရလိုက်ဘဲ ပျက်စီးသွားသည်။
အလောင်းများနှင့် ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းများမှာ အလင်းတန်းကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားပြီး အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ လွင့်စင်သွားသည်။
‘ဒါ… ဘာလဲ!’
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်ရသည့် အခြေအနေတွင်သာ ရှိပြီး အသက်ရှင်ရန် အရေးပေါ် ဆေးကုသမှု လိုအပ်နေသည်။
ယူယောင်းမင်း တစ်ယောက်သာလျှင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ကာကွယ်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုများကို ထပ်ဆင့်အသုံးပြုထားသဖြင့် အနည်းငယ်သာ ဒဏ်ရာရကာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည်။
“မင်းတို့! အားလုံး အဆင်ပြေကြရဲ့လား?! ငါ့ကို ပြန်ဖြေကြစမ်းပါ!”
ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မီးခိုးငွေ့များကြားမှ သူ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း တုံ့ပြန်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။
နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်လိုက်ရင်း ယူယောင်းမင်း က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထပ်ဆင့်အသုံးပြုထားသော ကာကွယ်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုအားလုံးမှာ ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။ တာဝန်ရှိသူမှာ အထက်တွင် ရပ်တည်နေပြီး အလင်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လှံများကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူ့ကို အောက်သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။
“အာဟုရာ… မာဇဒါ။”
အာဟုရာ မာဇဒါ၊ ဇိုရိုအက်စထရီးယားဘာသာ၏ အမြင့်ဆုံး နတ်ဘုရားနှင့် ပါရှန်းဒဏ္ဍာရီ၏ မူလအစ။
သူသည် ယူယောင်းမင်း ကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။
ယူယောင်းမင်း က ဤမျှ အဆင့်မြင့်သော သတ္တဝါတစ်ပါးက သူ့ကို လာရောက် တိုက်ခိုက်ရလောက်အောင် အဘယ်ကြောင့် အချိန်ပေးနေရသလဲဟု တွေးတောမိသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ကြောင်း လျင်မြန်စွာပင် သဘောပေါက်လိုက်သည်။
အာဟုရာ မာဇဒါ က အခြားအရာတစ်ခုခုကို ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း ယူယောင်းမင်း က သူတို့ဘက်မှ တပ်မှူးများကို ပစ်မှတ်ထား သတ်ဖြတ်နေသည့်အတွက် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
ဤသည်မှာ စစ်မြေပြင်ဖြစ်သည်။ ရန်သူနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် ရှည်လျားသော ရှင်းပြချက်များ လိုအပ်မည် မဟုတ်ပေ။
‘လက်ရှိ ငါ့အဆင့်နဲ့ဆိုရင်တော့ နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူး။’
ယူယောင်းမင်း သည် သူ မနိုင်နိုင်သည့် တိုက်ပွဲများကို ရှောင်ရှားတတ်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် လုံခြုံသည့် ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်သူ (Sniper) အခန်းကဏ္ဍကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေ့တန်းတွင် ရပ်တည်ပြီး အခြားသူများကဲ့သို့ ဒဏ်ရာရကာ ရိုက်နှက်ခံရခြင်းမှာ သူ၏ ပုံစံမဟုတ်ပေ။
ယခုအခါ သူ၏ ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်သူ (Sniper) ဖြစ်သည့် အနေအထားမှာ ပေါ်ပေါက်သွားပြီဖြစ်၍ ဆုတ်ခွာခြင်းကသာ သူ၏ ဦးစားပေးဖြစ်သင့်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ ငါ မဆုတ်ခွာနိုင်ဘူး။’
ယူယောင်းမင်း သည် ပေါက်ကွဲမှုအပြီး နောက်ဆက်တွဲ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည်။
သူ့ကို သစ္စာရှိစွာ လိုက်ပါလာခဲ့သည့် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ။ မနေ့ညကပင် သူ့နှင့်အတူ ရယ်မောပြက်ရယ်ပြုခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုမူ သူတို့မှာ အသက်မဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်များအဖြစ် လဲလျောင်းနေကြပြီ။
ငါးနှစ်တာကာလပတ်လုံး ကြေးစားဘုရင်ဆိုသည့် နာမည်အောက်တွင် အတူတူ လက်တွဲလုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသော သူ၏ ရဲဘော်ရဲဘက်များ၏ အလောင်းများသည် ယခုအခါ စာသားများအဖြစ် ပြိုကွဲပျက်စီးကာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူက မည်သို့လျှင် ထွက်ပြေးခြင်းကို ရွေးချယ်နိုင်ပါ့မလဲ။
“…ကောင်းပြီလေ။ ငါ အမြဲတမ်း စူးစမ်းချင်နေခဲ့တာ။”
ယူယောင်းမင်း သည် သူ၏ စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အာဟုရာ မာဇဒါ ကို အသေအချာ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငြိုးအတေးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“အဲဒီ မောက်မာတဲ့ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ မျက်ခုံးကြားထဲကို ကျည်ဆန်တစ်ခုသာ ထည့်ပေးလိုက်ရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်၊ မင်းတို့ရဲ့ အစွမ်းအစတွေကိုလည်း စမ်းသပ်ကြည့်ရတာပေါ့။”