Scavenger။
၎င်းသည် သူခိုးသေးလေးများကို ရည်ညွှန်းရန် အသုံးများသော စကားလုံးဖြစ်သော်လည်း စုဆောင်းသူများအကြားတွင်မူ Scavenger ဆိုသည်မှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည့် ဝေါဟာရတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အခြေခံအားဖြင့် Scavenger များဆိုသည်မှာ အတွေးအခေါ်ကမ္ဘာအတွင်း အမဲလိုက်ပြီးနောက် အခြားစုဆောင်းသူအဖွဲ့များ ချန်ရစ်ခဲ့သော ဇာတ်လမ်းများ သို့မဟုတ် စာသားအပိုင်းအစများကို ခိုးယူခြင်း သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်စွာ စုဆောင်းခြင်းဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့သည် မိမိတို့၏ စွမ်းအားဖြင့် မယှဉ်နိုင်သော တစ္ဆေများကို အမဲမလိုက်နိုင်ကြသော်လည်း ထိုတစ္ဆေများထံမှ ရရှိလာမည့် ဘေးထွက်ပစ္စည်းများကိုမူ လိုအပ်နေကြသည်။
‘ဟုတ်တာပေါ့၊ အဲဒါကတော့ အဆိုးဆုံးအခြေအနေထက်စာရင် ပိုကောင်းပါသေးတယ်’
သူတို့ထဲမှ Scavenger အချို့မှာ ခိုးယူရုံမျှဖြင့် မရပ်တန့်ကြပေ။
တချို့သော ပြင်းထန်သည့်ကိစ္စရပ်များတွင်မူ အခြားစုဆောင်းသူများကို နောက်ကျောမှ တိုက်ခိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ခြင်းပင် ပြုလုပ်ကြသည်။
အထူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အဖွဲ့မျိုးသည် တစ်ယောက်တည်း လှုပ်ရှားလေ့မရှိဘဲ စနစ်တကျရှိသော အဖွဲ့အစည်း သို့မဟုတ် အုပ်စုကို ဖွဲ့စည်းထားတတ်ကြသည်။
ယခု ကျွန်တော်တို့ထံ ချဉ်းကပ်လာသော လေးယောက်မှာ ထိုကဲ့သို့သော ရက်စက်သည့် Scavenger အဖွဲ့မျိုးပင် ဖြစ်သည်။
“ဒါဆိုရင် အဲဒါက တကယ်ပဲပေါ့နော်၊ မစ္စတာယူဟွန်း”
အံ့သြစရာကောင်းစွာပင် ကန်းဟယ်ရင် က အမှန်ဟုတ်မဟုတ်ကို ထပ်မမေးတော့ပေ။
ကျွန်တော် သူမနှင့် အလွန်ကောင်းမွန်သော ယုံကြည်မှုကို တည်ဆောက်ထားနိုင်ခဲ့ပြီဟု အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည်သဘောပေါက်လိုက်ရပြီး အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူမိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
မဟုတ်သေးဘူး၊ အခုလို အချိန်မျိုးမှာ ဒါကို တွေးနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး။
“မစ္စတာယူဟွန်းက သူတို့ကို Scavenger တွေမှန်း ဘယ်လိုသိလိုက်တာလဲ”
[ဝိညာဉ်များက ကန်းဟယ်ရင် ၏ စကားကို နားထောင်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။]
[ဝိညာဉ်များက သင် ဘယ်လိုသိလိုက်သလဲဆိုတာကို သိချင်နေကြသည်။]
ကျွန်တော် ဘယ်လိုသိလိုက်တာလဲ။
ကျွန်တော်က သူတို့ရဲ့ ‘စာအုပ်’ ကို ဖတ်လိုက်ရုံနဲ့ သူတို့ရဲ့ အထောက်အထားကို ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်တာပေါ့။
ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒီအကြောင်းကိုတော့ ရိုးသားစွာ ပြောပြလို့ မဖြစ်နိုင်တာကြောင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ စကားလုံးတွေကိုပဲ ထုတ်ပြောလိုက်သည်။
“သူတို့ရဲ့ ပစ္စည်းကိရိယာတွေကိုလေ။ သေချာကြည့်မိလား”
“ဟင်? အဲဒါက…”
“အကုန်လုံးက အဆင်ပြေနေတယ်။ သူတို့က အတွေးအခေါ်ကမ္ဘာထဲကို အခုမှ ရောက်လာတဲ့ပုံစံနဲ့ သန့်ရှင်းနေတယ်။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို ဒီမှာ ခဏလောက် အမဲလိုက်ကြည့်ပေမဲ့ အရမ်းခက်ခဲလို့ မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလောက် ခက်ခဲခဲ့တယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ဝတ်စုံတွေက အရမ်းသပ်ရပ်နေပြီး ပင်ပန်းနေတဲ့ပုံလည်း မပေါက်ဘူးလေ”
ကျွန်တော် ခြေထောက်ကို ပေါ့ပါးစွာ ရွှေ့လိုက်ပြီး ရွှံ့နွံထဲသို့ နင်းချလိုက်သည်။
ဖျတ်ခနဲ!
“ကြည့်လေ။ ဒါက ခြေချင်းဝတ်အထိ နစ်ဝင်သွားနိုင်တဲ့ ရွှံ့နွံပဲ။ အနည်းငယ်လောက် ကြမ်းတမ်းစွာ လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ ရွှံ့တွေက ဒီလိုမျိုး စင်လာလိမ့်မယ်။ ပျမ်းမျှအဆင့်ရှိတဲ့ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်တောင် တိုက်ပွဲတစ်ခုခုမှာ ပါဝင်လိုက်တာနဲ့ အဝတ်အစားတွေက ချက်ချင်း ညစ်ပေသွားမှာပဲ။ ဘယ်လိုမှ ရှောင်လို့မရဘူး”
[ဝိညာဉ်များက သင့်၏ ဆင်ခြင်တုံတရားကို အံ့အားသင့်နေကြသည်။]
[ဝိညာဉ်အချို့က သူတို့ အဝတ်အစားလဲထားတာများ ဖြစ်နိုင်မလားဟု မေးမြန်းကြသည်။]
“အဲဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ စုဆောင်းသူတွေ ဝတ်တဲ့ အဝတ်အစားတွေက သာမန်အဝတ်အစားတွေ မဟုတ်ဘဲ ဇာတ်လမ်းတွေရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ နီးစပ်တဲ့ အထူးပစ္စည်းတွေ ဖြစ်ကြတယ်။ ညစ်ပတ်လို့ အဝတ်လဲလိုက်တာမျိုးလား? စုဆောင်းသူတွေက အဲဒီလောက်အထိ ချမ်းသာကြတာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့မှာ အပိုအဝတ်အစားတွေ မရှိဘူး”
သာမန်လူတန်းစားတို့၏ အသုံးအဆောင်မျိုးကို ဝယ်နိုင်လောက်တဲ့ စုဆောင်းသူမျိုးသာ ရှိမယ်ဆိုရင် သူတို့အနေနဲ့ ဒီလိုညစ်ပတ်တဲ့ နေရာမျိုးကို အမှတ်တွေရဖို့ လာစရာမလိုတော့ဘူးပေါ့။
“အဓိကကတော့ သူတို့က ဘာမှ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ကျွန်တော်တို့ဆီ ချဉ်းကပ်လာတာက သံသယဖြစ်စရာပဲ။ အင်း၊ ကိုယ့်ပါးစပ်နဲ့ကိုယ် ပြောရတာတော့ ရယ်စရာကောင်းပေမဲ့လေ။ ဒါပေမဲ့ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျွန်တော်တို့က တခြားစုဆောင်းသူတွေ အားကျတဲ့သူမျိုးမှ မဟုတ်တာ၊ ဟုတ်တယ်မလား”
“အဲဒါက… ဟုတ်တော့လည်း ဟုတ်တယ်”
[ဝိညာဉ်များက ငြင်းစရာမရှိသဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။]
ဟေ့၊ နည်းနည်းလောက်တော့ မငြင်းကြည့်ကြပါနဲ့လား။
“တခြားစုဆောင်းသူတွေက ကျွန်တော်တို့ကို ရှောင်ကြတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် စိတ်ဝင်တစား ကြည့်တာမျိုးပဲ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဟိုလူတွေက ကျွန်တော်တို့ကို မသိသလိုနဲ့ လာခဲ့ကြတယ်။ အဲဒါ ထူးဆန်းနေတယ် မဟုတ်လား။ အခြေခံအားဖြင့် ၄ ယောက်ကနေ ၆ ယောက်လောက်က အဖွဲ့ဖွဲ့ပြီး လှုပ်ရှားကြတာ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့က နှစ်ယောက်တည်းပဲလေ။ အဲဒီလိုဆိုရင် သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို ပြန်ပြီး သံသယဝင်သင့်တာပေါ့”
သူတို့က နှစ်ယောက်တည်းလား။
သူတို့မှာ တစ်ခုခုများ ဖုံးကွယ်ထားတာများ ရှိနေမလား။
အဲဒီလို တွေးမိတာက သဘာဝကျပါတယ်။
ဒါမှမဟုတ် သူတို့က အရင်ရောက်လာပြီး ကျန်တဲ့အဖွဲ့ဝင်တွေကို စောင့်နေတာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်။
သူတို့ ဘယ်လိုကောက်ချက်ချခဲ့ပါစေ၊ ကျွန်တော်တို့ဆီကို အပြုံးနဲ့ ချဉ်းကပ်လာပြီး အဖွဲ့ထဲဝင်ဖို့ ကမ်းလှမ်းလာတာကတော့ အလွန်သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းလှသည်။
“သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို သံသယမဝင်ကြသလို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်သူလဲဆိုတာလည်း မသိကြဘူး။ ပြီးတော့ သူတို့ပြောတဲ့ ခိုင်လုံသယောင်ယောင် အကြောင်းပြချက်တွေမှာလည်း ကွဲလွဲချက်တွေ ရှိနေတယ်။ သူတို့မှာ တစ်ခုခု ရည်ရွယ်ချက်ရှိပြီး အဲဒါကို ဖုံးကွယ်ရင်း ချဉ်းကပ်လာတယ်ဆိုတာ သေချာတယ်”
ကျွန်တော် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။
“မီတာအနည်းငယ်အကွာက မြင်ကွင်းကိုတောင် မမြင်ရလောက်အောင် မြူတွေက ထူထပ်နေတယ်။ အသံကလည်း ကောင်းကောင်း ပျံ့နှံ့ပုံမရဘူး။ လူတစ်ယောက် သတိမထားမိဘဲ သေဆုံးသွားဖို့ အကောင်းဆုံး အခြေအနေပဲ မဟုတ်လား”
“ဒါဆို ဘာလို့ သူတို့ကမ်းလှမ်းတာကို လက်ခံလိုက်တာလဲ? သူတို့မှာ တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားမှန်း သိရင် ငြင်းပယ်လိုက်လို့ ရတာပဲကို”
[ဝိညာဉ်များက သူမ၏ စကားကို ထောက်ခံပြီး ခေါင်းညိတ်ကြသည်။]
အင်း၊ ကန်းဟယ်ရင် ပြောသလိုပဲ အစကတည်းက ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းလိုက်ရင်လည်း ရတာပါပဲ။
ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော်တို့မှာ အဖော်တွေ ရှိတယ်လို့ လိမ်ပြောလိုက်ရင်လည်း ရပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့က သူတို့ကို သံသယဝင်နေမှန်း သိသွားရင် သူတို့လည်း မိုက်မိုက်မဲမဲနဲ့ ကပ်တွယ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။
“ဒါဆိုရင် ဘာပျော်စရာရှိတော့မှာလဲ”
“ဟင်?”
“ကျွန်တော် ဝိညာဉ်တွေကို မေးပါရစေ။ ကျွန်တော်တို့ရှေ့မှာ လူဆိုးတွေ ရှိနေတယ်။ သူတို့က ရည်ရွယ်ချက်အစစ်အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို နောက်ကျောကနေ ထိုးဖို့ ဓားကိုင်ကာ ချဉ်းကပ်လာကြတယ်။ သူတို့က ကျွန်တော်တို့ကို အကောင်းဆုံး အစာအဖြစ် မြင်နေကြတာ။ အဲဒီလိုလူမျိုးတွေ သင့်ဆီ လာရင် သင်က ရှောင်သွားမှာလား? ဝိညာဉ်တို့၊ သင်တို့ရော အဲဒီလို လုပ်မှာလား”
ကျွန်တော့်ရဲ့ ရန်စတဲ့ လေသံကြောင့် မက်ဆေ့ချ်ဝင်းဒိုးဟာ ချက်ချင်းဆိုသလို ဆူညံသွားသည်။
[ဝိညာဉ်များက ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို သည်းမခံနိုင်ကြောင်း ပြောကြသည်။]
[ဝိညာဉ်အများစုက သူတို့ကို ချေမှုန်းပစ်ရမယ်လို့ အော်ဟစ်နေကြသည်။]
[တောက်ပသော အလင်းရောင်နှင့် ဆင်တူသည့် ဝိညာဉ်တစ်ပါးက ခေါင်းခါယမ်းပြီး သူတို့ကို လွှတ်မပေးနိုင်ကြောင်း ပြောသည်။]
ကောင်းကင်ဘုံက မိုက်ကယ်လ် (Michael) တောင် ကျွန်တော့်ရဲ့ အမြင်ကို ထောက်ခံသည်။
ပိုပြီးတော့လည်း Scavenger ဆိုတာ ဘာလဲ။
လူဆိုးတွေလေ။
သူတို့က တခြားသူတွေရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ခိုးယူလုယက်ကြပြီး လူသတ်မှုတွေကိုတောင် မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ကျူးလွန်ကြသူတွေ။
အဲဒီလို လူမျိုးတွေကို လွှတ်ထားပေးတာက သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ ဇာတ်လမ်းမျိုး မဟုတ်ဘူး။
လူဆိုးတွေကို ချေမှုန်းပြီး သူတို့ကို စိတ်ပျက်အားငယ်သွားအောင် လုပ်ရမယ်။
အဲဒါက ဝိညာဉ်တွေ အလိုချင်ဆုံး ‘ပျော်စရာ’ ဇာတ်လမ်းပါပဲ။
“ဒါကြောင့် ကျွန်တော်က မသိသလို ဟန်ဆောင်ပြီး သူတို့ကမ်းလှမ်းတာကို လက်ခံလိုက်တာ”
“အော်။ အဲဒီလိုလား”
ကန်းဟယ်ရင် က တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် စိတ်အေးသွားပုံရသည်။
ဟင်?
ကျွန်တော် သူတို့နဲ့ တကယ်ပဲ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံသွားမှာကို စိုးရိမ်နေတာလား။
ဘယ်လောက်တောင် အပြစ်ကင်းစင်လိုက်သလဲ။
“အရင်ဆုံး သူတို့နဲ့ လိုက်သွားသလို ဟန်ဆောင်ရမယ်။ အရာအားလုံးကို ချက်ချင်း ဖွင့်ချလိုက်ရင် ပျော်စရာမရှိဘူးလေ။ သူတို့ လိုချင်သလို လှုပ်ရှားနေသလို ဟန်ဆောင်ပြီး အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကျမှ ပြန်တိုက်ခိုက်ရမယ်။ အဲဒီလိုမှသာ ပိုပြီး ဒရမ်မာဆန်တဲ့ ဇာတ်လမ်းမျိုး ဖြစ်လာမှာ”
“သူတို့က ကျွန်တော်တို့ လှည့်စားတာကို ယုံသွားမယ်လို့ ထင်လား”
“ဟားဟား။ ဟယ်ရင်။ ကမ္ဘာမှာ ဘယ်သူက အလိမ်ခံရဖို့ အလွယ်ဆုံးလူလဲ သိလား”
ကျွန်တော့်စကားကြောင့် ကန်းဟယ်ရင် သည် မေးခွန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို စဉ်းစားရင်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည်။
“ဖြစ်နိုင်ရင်… ဘာမှမသိတဲ့ လူမျိုးလား”
“အင်း၊ ဘာမှမသိတဲ့သူကတော့ အလိမ်ခံရဖို့ လွယ်မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒါကို သိထားဖို့ လိုတယ်။ တကယ်တော့ ဘာမှမသိတဲ့သူက အလိမ်ခံရဖို့ ပိုနည်းတယ်။ သူတို့က ဘာမှသိတာ မဟုတ်တဲ့အတွက် ပိုပြီး တင်းမာနေတတ်ပြီး သတိထားတတ်ကြတယ်။ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် မေးမယ်။ လူတော်တွေက အလိမ်ခံရတတ်လား”
“အဲဒါက… မခံရလောက်ဘူးလို့ ထင်တယ်”
“မှန်တယ်။ လူတော်တွေကလည်း အလွယ်တကူ အလိမ်မခံရဘူး။ သူတို့မှာ ဗဟုသုတနဲ့ အချက်အလက်တွေ ရှိနေတာကိုး။ ဒါဆိုရင် ဘယ်သူက အလိမ်ခံရဆုံးလဲ”
ကျွန်တော် အကောက်ကျံသလို ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တစ်ခုခု သိတယ်လို့ ‘ထင်ယောင်ထင်မှား’ ဖြစ်နေတဲ့သူတွေက အလိမ်ခံရဖို့ အလွယ်ဆုံးပဲ”
အဲဒီလူတွေက သူတို့သိထားတာက အမှန်တရား၊ အရာအားလုံးပဲလို့ ထင်နေပြီး သူတို့ရဲ့ မှားယွင်းတဲ့ ယုံကြည်ချက်တွေနဲ့ မျက်စိကန်းနေတဲ့ ကုန်သည်တွေ ဖြစ်သွားကြတာပဲ။
တကယ်အန္တရာယ်ရှိတာက ဘာမှမသိတဲ့သူလည်း မဟုတ်သလို၊ အကုန်သိနေတဲ့သူလည်း မဟုတ်ဘူး။
ကြားထဲက တစ်ခုခုတော့ သိတယ်လို့ ထင်နေတဲ့သူတွေက အန္တရာယ်အရှိဆုံးနဲ့ အမိုက်မဲဆုံးပဲ။
သူတို့မြင်နေရတာကပဲ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးလို့ ထင်နေကြတဲ့သူတွေ။
သူတို့သိထားတာက အမှန်တရားပဲလို့ ထင်ပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ တခြားသူတွေထက် သာလွန်တယ်လို့ ယူဆနေကြတဲ့သူတွေပေါ့။
သူတို့ကတော့ ကျွန်တော် အနှစ်သက်ဆုံး အမဲကောင်တွေပဲ။
***
“ဟူး၊ ခုနက သူ့မျက်နှာကို မြင်လိုက်လား။ ဘယ်လောက်တောင် မိုက်မဲလိုက်သလဲ။ သူ လုံးဝယုံသွားပြီ။”
“ဟဲဟဲ၊ သူက ဓားသိုင်းပညာရှင်ဆိုလို့ စိုးရိမ်နေခဲ့တာ၊ တကယ်တော့ ဘာမှမဟုတ်ပါလား။ အင်းလေ၊ စုဆောင်းသူ ဖြစ်လာတာ တစ်လတောင် မရှိသေးတဲ့ ကောင်စုတ်လေးက ဘာများ သိမှာတဲ့လဲ။”
“ဒါပေမဲ့ သတိတော့ထား၊ အရင်အတိုင်းပဲ သဘာဝကျကျ သရုပ်ဆောင်ကြမယ်။”
သူတို့ရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုက အောင်မြင်တယ်လို့ ထင်နေကြတဲ့ အဲဒီစုဆောင်းသူတွေဟာ အပြုံးမပျက်ကြသေးပေ။
သူတို့ရဲ့ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ဟန်ယုံဝန်း (Han Yong-woon) ဆိုတဲ့ လူငယ်လေးကတော့ အပြစ်ရှိသလို ခံစားချက်နဲ့ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ထားလိုက်သည်။
သူ့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရတဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဘတ်ဝူဟျွန်း (Baek Woo-hyun) က မျက်မှောင်ကျုတ်လိုက်သည်။
“ဟေ့၊ ဖုန်းရောင်းသမား။”
ဖုန်းရောင်းသမား။
အဲဒါက ဘတ်ဝူဟျွန်းက ဟန်ယုံဝန်းကို ခေါ်လေ့ရှိတဲ့ နာမည်ပြောင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
သူ စုဆောင်းသူ မဖြစ်ခင်က ဖုန်းဆိုင်မှာ အချိန်ပိုင်းအလုပ် လုပ်ခဲ့ဖူးတာကြောင့် ပေးထားတဲ့ နာမည်ပြောင်ပါ။
“ခွေးကောင်၊ မင်းမျက်နှာကို ကြည့်စမ်း။ ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဒီလိုလုပ်ရတာကို အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရတာလား။”
“ဝူဟျွန်း။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက မမှန်ကန်ဘူးလို့ ထင်တယ်။”
ဟန်ယုံဝန်းက ဘတ်ဝူဟျွန်းကို အရင်ကတည်းက သိထားသူဖြစ်သည်။
သူတို့က ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေတော့ မဟုတ်ကြပေ။
ပြောရရင် ရန်သူတွေနဲ့ ပိုတူသည်။
ကျောင်းတက်စဉ်က ဘတ်ဝူဟျွန်းက တခြားကလေးတွေကို အနိုင်ကျင့်တတ်တဲ့ လူမိုက်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဟန်ယုံဝန်းကတော့ သူ့ရဲ့ အနိုင်ကျင့်မှုကို ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ အထက်တန်းကျောင်းပြီးလို့ လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲ ရောက်ပြီး စုဆောင်းသူ ဖြစ်လာတဲ့အခါမှာတောင်...
ဟန်ယုံဝန်းက ဘတ်ဝူဟျွန်းရဲ့ လက်ခုပ်ထဲကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။
သူက စွမ်းအားနိုးထလာတဲ့အခါ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားမယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့၊ ဘတ်ဝူဟျွန်းကတော့ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ပိုပြီး မောက်မာလာကာ ဟန်ယုံဝန်းကို သူ့အဖွဲ့ထဲ မဖြစ်မနေ ပါဝင်ခိုင်းခဲ့သည်။
‘ဘယ်လိုပဲ တွေးတွေး ဒါက မှားနေတာပဲ။’
ဟန်ယုံဝန်းက သူ့အဖွဲ့ဟာ စုဆောင်းသူတွေကို လုယက်တဲ့ လူဆိုးအဖွဲ့ဆိုတာကို မကြာသေးခင်ကမှ သိခဲ့ရသည်။
သူတို့က အမြတ်များမယ့် အလုပ်တစ်ခုလို့ လှည့်စားပြီး ခေါ်လာခဲ့တာမို့ သူကလည်း ပါလာမိခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
“ဟား၊ ဟေ့ကောင် ဖုန်းရောင်းသမား။ မင်း ငါ့ကို ပြန်ပြောနေတာလား။”
ဟူး!
ဘတ်ဝူဟျွန်းရဲ့ စကားကြောင့် ဟန်ယုံဝန်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားသည်။
ဘတ်ဝူဟျွန်းက အသံကို နိမ့်လိုက်တဲ့အခါ သူ မေ့ပစ်ချင်နေတဲ့ အတိတ်က အဖြစ်အပျက်တွေက ခေါင်းထဲ ပြန်ရောက်လာသည်။
ခွေးကောင်။
သူ သွားတွေကို ကြိတ်လိုက်သည်။
အရွယ်ရောက်ပြီး စုဆောင်းသူ ဖြစ်လာတဲ့အခါ ဒီဘဝက လွတ်မြောက်သွားပြီလို့ သူ ထင်ခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့ဘဝက လုံးဝမတူခဲ့ပေ။
သူက အခုထိ ကြောက်တတ်တဲ့ လူရှုံးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး ဘတ်ဝူဟျွန်းရဲ့ လက်ပါးစေထက် မပိုခဲ့ပေ။
‘ဒါပေမဲ့။’
သူ့မှာ ဒါကို ငြင်းဆန်ရဲတဲ့ သတ္တိလည်း မရှိခဲ့ပါ။
ဒါက မှားနေတယ်လို့ အော်ပြောလိုက်ရင်ရော ဘာထူးမှာလဲ။
အားမရှိတဲ့သူရဲ့ အော်ဟစ်သံက ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိပါဘူး။ ကံကောင်းရင်တော့ အလှောင်ခံရပြီး အရိုက်ခံရဖို့ပဲ ရှိမှာ။
‘ဒါက မမှန်ဘူး။’
သူက လူတွေကို သတ်နိုင်မယ်လို့ မထင်မိခဲ့။
ဒါက ကိုယ်ကျင့်တရားအရလည်း မှန်ကန်တဲ့အရာ မဟုတ်ပေ။
သူတို့ကို လှည့်စားပြီး အသေသတ်ဖို့ ကြိုးစားတာမျိုး။
အဲဒီလိုအရာမျိုးက…
“ဟေ့၊ သူတို့ လာနေပြီ။ မျက်နှာကို ပုံမှန်ထား။”
သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးပြီး အဲဒီလို ပြောလိုက်တဲ့အခါ ဟန်ယုံဝန်း ဘာမှပြန်မပြောနိုင်တော့ပေ။
သူက မျက်လုံးကို လှည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတော့ သူက ကြောက်တတ်သူပါပဲ။
သူ့ရှေ့က အကြမ်းဖက်မှုနဲ့ အာဏာကို သူ ငုံ့ခံလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားနဲ့ ယုံကြည်ချက်တွေကို ဆန့်ကျင်တဲ့ အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်ရသည်။
‘ငါ ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်သွားတာလဲ။’
ဟန်ယုံဝန်းက သူ့ရဲ့ ဆိုးရွားတဲ့ ကံကြမ္မာကို အရမ်းမုန်းတီးလွန်းလို့ ရူးသွားတော့မလို ခံစားရသည်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီထက် ပိုဆိုးတာက ဘာမှမလုပ်နိုင်တဲ့ သူ့ကိုယ်သူ မုန်းတီးနေမိခြင်းပင်။
ဒါပေမဲ့ သူ အော်ဟစ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ငိုယိုဖို့ သတ္တိမရှိပေ။
သူကတော့ ချဉ်းကပ်လာတဲ့ ဓားသိုင်းပညာရှင် အမျိုးသမီးနဲ့ သူမရဲ့ အဖော်ဖြစ်သူ အမျိုးသားကို ဘာအမူအရာမှ မရှိတဲ့ မျက်နှာနဲ့သာ ကြည့်နေလိုက်သည်။
သူ လုပ်နိုင်တာက အဲဒီလောက်ပါပဲ။
ဒီလိုနဲ့ အမဲလိုက်ပွဲ စတင်ခဲ့သည်။
သူတို့ကို လှည့်စားနေတယ်လို့ ထင်နေသူတွေနဲ့ သူတို့ကို စားပစ်ဖို့ ကြိုးစားနေသူတွေရဲ့ အမဲလိုက်ပွဲ။