ဝိညာဉ်အချို့နှင့် လျှို့ဝှက်စွာ ချိတ်ဆက်ထားသော အာဏာလုပွဲသည် ကျွန်တော့်အနိုင်ဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။
ကျွန်တော်သည် အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေစေခဲ့သော ကန်းဟယ်ရင် ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
သူမသည် ကျွန်တော်ခေါ်လိုက်သည်နှင့် Baekhyo ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကျွန်တော့်ထံသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
သူမသည် အမြဲအတိုင်းပင် သူမ၏ တည်ငြိမ်သောအမူအရာကို ထိန်းထားဆဲဖြစ်သည်။
[ဓားသခင်ကြီး ရောက်လာပြီ!]
[ဓားသခင်! ဓားသခင်! ဓားသခင်!]
[ကျွန်မကို ကြည့်ပါဦး!]
အရင်က ငြိမ်သက်နေကြသော ဝိညာဉ်အချို့မှာ သူမကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခုန်ပေါက်လာကြသည်။ သို့သော် ကျွန်တော်တစ်ကြိမ် သတိပေးထားပြီးဖြစ်သဖြင့် မည်သူမျှ စည်းကျော်မသွားကြပေ။
ဟင်း။
ဒါက ကောင်းပါတယ်။
“အားလုံးပဲ၊ ဒီနေ့တော့ ကျွန်တော်တို့အတွဲက နောက်ထပ် အတွေးကမ္ဘာတစ်ခုကို ရှင်းလင်းဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်”
[ဝိညာဉ်များက သင့်ကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။]
“ဒါပေမဲ့ ကွန်စတန်တီနိုပယ်မြို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်း လို နေရာမျိုးက ကျွန်တော်တို့အတွက်တော့ အရမ်းကြီး လေးလံလွန်းနေသေးတာမို့ ဒီနေ့တော့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေရာလေးတစ်ခုကိုပဲ သွားကြပါမယ်”
[ဝိညာဉ်အချို့က သူတို့မျှော်လင့်ထားတာတွေ ပျက်သွားတဲ့အတွက် စိတ်ပျက်နေကြသည်။]
“အဲဒီလို မလုပ်ပါနဲ့ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့က အတွေးကမ္ဘာထဲကို စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ဖို့လောက်ပဲ ဝင်ထွက်နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ခါသွားပြီဆိုရင်တော့ အပြီးသတ်ရှင်းလင်းမှာပါ။ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား၊ ကန်းဟယ်ရင်?”
“ဟုတ်ကဲ့၊ အဆင်သင့်ပါပဲ”
သူမ ပုခုံးပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ Baekhyo က ကျွန်တော့်ပုခုံးပေါ်ကို ပြောင်းရွှေ့လာသည်။
သူက ကန်းဟယ်ရင် နဲ့ အတော်အတန် ရင်းနှီးသွားပုံရပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကိုတော့ သူ့ရဲ့ မိဘရင်းလို သဘောထားဆဲဖြစ်ပြီး ကျွန်တော့်ဘေးမှာပဲ နေချင်နေဆဲဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်အချို့က သူ့ကို မြင်တော့ အံ့အားသင့်သွားကြပေမဲ့ Michael ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။
သူတို့က အကြောင်းအကျိုးဆက်စပ်မှု ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ခန့်မှန်းမိသွားကြပုံရသည်။
“ဒါဆို သွားကြရအောင်လား?”
“ဒီနေ့ ဘယ်ကိုသွားကြမှာလဲ?”
“အရင်က ခက်ခဲတာတွေ လုပ်ထားပြီးပြီဆိုတော့ ဒီတစ်ခါတော့ လွယ်တာလေးပဲ လုပ်ကြမယ်။ အခု မင်းရဲ့ အဆင့်က ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ?”
“အဆင့် ၆ ပါ”
“စုဆောင်းသူ (Collector) အဖြစ် လုပ်လာတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ?”
“တစ်လတောင် မပြည့်သေးပါဘူး။ အချိန်အတိအကျပြောရရင် သုံးပတ်လောက်ပဲ ရှိဦးမယ်ထင်တယ်”
“ဟုတ်ပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ခုတလော အရမ်းပြေးလွှားနေရတယ်လို့ မထင်ဘူးလား? ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခါတော့ အနားယူတဲ့သဘောမျိုးနဲ့ သွားကြမယ်”
ဝိညာဉ်တွေက ကျွန်တော့်စကားကို သဘောတူကြပုံရသည်။
သူတို့လည်း လူမိုက်တွေ မဟုတ်ကြပါ။
ပြီးခဲ့တဲ့ သုံးပတ်အတွင်း ကန်းဟယ်ရင် ဘယ်လောက်ထိ ကြိုးစားခဲ့ရလဲဆိုတာ သူတို့ သိကြသည်။
သာမန်အားဖြင့် စုဆောင်းသူတစ်ယောက် အဆင့် ၉ ကနေ အဆင့် ၆ ကိုရောက်ဖို့ နှစ်နှစ်လောက် အချိန်ယူရသည်။
သူမက အဲဒီလုပ်ငန်းစဉ်ကို သုံးပတ်အတွင်း အပြီးလုပ်ခဲ့တာမို့ အလုပ်များလွန်းလို့ မလဲကျသွားတာတောင် အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။
“ကျွန်တော်တို့ သွားမယ့်အတွေးကမ္ဘာက Theodolant Swamp ဆိုတဲ့ ကွင်းပြင်အမျိုးအစားပါ။ မင်းရဲ့ လက်ရှိအဆင့်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့နေရာပေါ့”
Theodolant Swamp ဆိုတာက အတွေးကမ္ဘာထဲက ကွင်းပြင်အမျိုးအစားတစ်ခုဖြစ်ပြီး သာမန်စိတ်ကူးယဉ်သတ္တဝါတွေနဲ့ သူဌေး (Boss) တွေကို နှိမ်နင်းခြင်းကသာ ရှင်းလင်းဖို့ လိုအပ်ချက်ဖြစ်သည်။
စိတ်ကူးယဉ်သတ္တဝါတွေကို နှိမ်နင်းရတဲ့ အတွေးကမ္ဘာတွေဆိုတာက သတ္တဝါတွေ မကြာခဏ ပေါ်ပေါက်လေ့ရှိတဲ့အတွက် စုဆောင်းသူတွေက စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ဖို့ မကြာခဏ လာရောက်လေ့ရှိကြသည်။
Theodolant Swamp ကလည်း အဲဒီထဲက တစ်ခုဖြစ်ပြီး အဆင့် ၅ နဲ့ အဆင့် ၇ ကြားက စုဆောင်းသူတွေ အများဆုံးလာရောက်ကြတဲ့ နေရာဖြစ်သည်။
ဒါက ကန်းဟယ်ရင် အတွက် အနားယူဖို့ သင့်တော်တဲ့ နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
“တကယ်လား?”
အတွေးကမ္ဘာအကြောင်း ပြောပြလိုက်တဲ့အခါ သူမရဲ့ မျက်ဝန်းတွေက တောက်ပသွားသည်။
သူမက ချက်ချင်းပဲ အမဲလိုက်ချင်နေတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။
ကျွန်တော်က ခေါင်းညိတ်ပြကာ အဖြေပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦး မြို့လယ်ခေါင်မှာ တည်ရှိတဲ့ Theodolant Swamp ဆီသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားကြသည်။
“အရင်သွားခဲ့တဲ့ အတွေးကမ္ဘာတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် လူတွေ အတော်များသားပဲ”
အဝင်ဝပတ်ဝန်းကျင်မှာ စခန်းချနေကြတဲ့ လူတွေကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ကန်းဟယ်ရင် က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
သူတို့က စုဆောင်းသူတွေချည်းပဲ မဟုတ်ပါ။
အဲဒီနားမှာ စတိုးဆိုင်တွေ၊ စားသောက်ဆိုင်တွေရှိသလို စုဆောင်းသူတွေ နားနေဖို့အတွက် ယာယီအနားယူစရာနေရာတွေလည်း ရှိနေသည်။
“အင်းလေ၊ ဒီနေရာက မြို့နဲ့နီးတာလည်း ပါသလို ဒီအတွေးကမ္ဘာက စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ဖို့ ကောင်းတဲ့နေရာဖြစ်လို့ စုဆောင်းသူတွေ အများကြီး စုဝေးနေကြတာပေါ့”
“အဲဒီလိုလား?”
ပြဿနာကတော့ ကန်းဟယ်ရင် နဲ့ ကျွန်တော်က ဒီနေရာကို အပြီးသတ်ရှင်းလင်းဖို့ ရောက်လာတာ ဖြစ်သည်။
“ဟေ့၊ ဟိုမှာကြည့်စမ်း”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ?”
“အဲဒါ သူတကယ်ပဲလား? ဓားသခင်ကြီးလေ”
“ဟေ့၊ မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ... ဝါး။ တကယ်ပဲ”
အပြင်ဘက်မှာ နားနေကြတဲ့ စုဆောင်းသူအချို့က ကန်းဟယ်ရင် ကို မှတ်မိသွားကြသည်။
သူတို့ရဲ့ မျက်နှာတွေက ချက်ချင်းဆိုသလို တင်းမာသွားကြသည်။ ကန်းဟယ်ရင် က သာမန်ပြည်သူတွေကြားမှာ ရေပန်းစားပေမဲ့ တခြားစုဆောင်းသူတွေကြားမှာတော့ လုပ်ငန်းနယ်ပယ်ကို ခြိမ်းခြောက်နေတဲ့ အယူသည်းသူတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေသည်။
“သူက ဘာလို့ ဒီကိုရောက်လာတာလဲ...”
“ဒါ 설마 (설마) Theodolant Swamp ကို ရှင်းလင်းဖို့ လုပ်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်?”
“ဟေ့၊ ဒါက အကြီးကြီး ဖြစ်လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား?”
တခြားစုဆောင်းသူတွေက အတွေးကမ္ဘာတွေကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားပြီး ထွက်လာတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကို ခံစားနေကြပေမဲ့ ကန်းဟယ်ရင် ကတော့ အမြစ်ကနေပါ အကုန်နုတ်ပစ်သူဖြစ်သည်။
သူမသည် ယခုထိ အတွေးကမ္ဘာငါးခုကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီးပြီ။ အဲဒီထဲမှာ နာမည်ဆိုးနဲ့ကျော်ကြားတဲ့ ကွန်စတန်တီနိုပယ်မြို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်း လည်း ပါဝင်သည်။
ရလဒ်အနေနဲ့ သူမမှာ စုဆောင်းသူတွေကြားထဲ 'Format Breaker' ဆိုတဲ့ နာမည်ပြောင်တစ်ခု ရှိသည်။
မူလဇစ်မြစ်ကို ပြန်ကြည့်ရင်တော့ ဂုဏ်မရှိတဲ့ နာမည်ပြောင်တစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ သူမကတော့ ပျော်စရာကောင်းတယ်ဆိုပြီး ရယ်မောတတ်သည်။
သူမက မူလက Goryeo ခေတ်က ဓားသခင်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တာကြောင့် ဒီလိုမျိုးကိစ္စတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။
“လူတွေက ငါတို့ကို ကြည့်နေကြတယ်”
“သူတို့ စိုးရိမ်နေကြတာလေ။ ငါတို့ ရောက်လာတာက သူတို့အတွက် အရေးပေါ်အခြေအနေတစ်ခုလို ဖြစ်နေတာပေါ့”
“ငါတို့က ဘေးအန္တရာယ်တွေ သယ်လာတဲ့ ကပ်ရောဂါမှ မဟုတ်တာ။ ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်နေကြတာလဲ?”
“သူတို့က အဲဒီလိုပဲ မြင်နေကြတာနေမှာပေါ့။ ဒါဆို မင်း ရပ်လိုက်တော့မလား?”
“မရပ်ပါဘူး။ ဘာလို့ ရပ်ရမှာလဲ?”
ကျွန်တော်တို့က အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို ပြောနေစဉ်မှာပဲ ကျွန်တော်တို့ကို ငေးကြည့်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေက ပိုများလာသည်။
စုဆောင်းသူအချို့က ကျွန်တော့်ကို သိချင်စိတ်နဲ့ ကြည့်နေကြပေမဲ့ ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ နာမည်ဆိုး(?) ကြောင့် သူမကို စူးစိုက်ကြည့်နေသူတွေက ပိုများသည်။
ဘက်ပေါင်းစုံကနေ လာတဲ့ အဆိုးမြင်အကြည့်တွေ။
ကျွန်တော်တို့ကတော့ အဲဒီအကြည့်တွေကို ရနေပေမဲ့ သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ကြပါ။
“လူဆိုးတစ်ယောက်လို အဆက်ဆံခံနေရသလိုပဲ”
“သူတို့ ဘယ်လိုဆက်ဆံဆက်ဆံ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ကတော့ ရပ်မှာမဟုတ်ဘူး”
ပြီးတော့ သူတို့က ကျွန်တော်တို့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဝင်နှောင့်ယှက်ဖို့ အစီအစဉ်ရှိပုံမရပါ။
သူတို့နဲ့ တိုက်မိမှာကို ကြောက်နေကြသလိုမျိုး ကျွန်တော်တို့အတွက် လမ်းဖယ်ပေးနေကြသည်။
အရင်ဦးဆုံးအနေနဲ့ ဒီနေရာမှာ သာမန်လူတွေရဲ့ မျက်လုံးတွေ ရှိနေသလို၊ ပိုအရေးကြီးတာက ကန်းဟယ်ရင် က သူမရဲ့ အရည်အချင်းကို သက်သေပြပြီးသား ဖြစ်နေသည်။
ကွန်စတန်တီနိုပယ်မြို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်း ကို အနိုင်ယူခဲ့သူ။
အဲဒီဂုဏ်သတင်းတစ်ခုတည်းနဲ့တင် သူမရဲ့ အဆင့်အတန်းက တခြားစုဆောင်းသူတွေ အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်လို့မရတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေသည်။
ဒါက သူတို့အတွက် အတင်းအကျပ် လေးစားရမယ့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေသည်။
'ဒါပေမဲ့ မယုံတဲ့သူတွေလည်း ရှိမှာပါပဲ'
သတင်းစကားတွေကို အရှိအတိုင်း ယုံကြည်သူတွေ ရှိသလို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင်မတွေ့ရမချင်း ဘယ်တော့မှ မယုံတဲ့သူတွေလည်း ရှိသည်။
သေချာပေါက်၊ သူတို့ထဲက အချို့က အဲဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။
ကန်းဟယ်ရင် ရရှိထားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေအားလုံးက တစ်စုံတစ်ယောက် ဖန်တီးထားတဲ့ လိမ်ညာမှုတွေလို့ ထင်နေကြလိမ့်မယ်။
ဒါပေမဲ့လည်း သူတို့က ကျွန်တော်တို့လမ်းကို မပိတ်နိုင်ကြပါ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ aura က အရမ်းကို ပြင်းထန်နေလို့ပါ။
သူမရဲ့ မျက်နှာက တင်းမာနေပြီး သူမရဲ့ အမူအရာကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။
ဆောင်းရာသီအလယ်မှာ ပွင့်နေတဲ့ ရေခဲပန်းတစ်ပွင့်လို သူမက လှပနေသည်။
သူမရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ တုန်လှုပ်နေကြတဲ့ စုဆောင်းသူတွေက အနားမကပ်နိုင်တာက သဘာဝကျလှသည်။
“ဟေ့၊ ဘာ၊ ဘာလုပ်ကြမလဲ? သူတို့ကို မတားသင့်ဘူးလား?”
“တားရမှာလား? ဘာအကြောင်းပြချက်နဲ့ တားမှာလဲ?”
“ဒါဆို သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရမှာလား? သူတို့က ရှင်းလင်းပစ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား?”
“မင်း အရမ်းကြောက်နေရင်တော့ သွားပြီး စကားသွားပြောပါလား?”
“မရပါဘူး။ ငါက ဘယ်လိုလုပ် သွားပြောရဲမှာလဲ? အငွေ့အသက်က တကယ်ကို မရိုးရှင်းဘူး”
“ဟူး၊ စိတ်ပျက်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ဒီနေ့တော့ အကုန်ပျက်စီးကုန်ပြီ။ အရင်က မကြာခဏ လာလည်နေကျ အတွေးကမ္ဘာတစ်ခုကို နောက်ထပ် မလာရတော့ဘူးပေါ့လေ။”
“တော်သေးတာပေါ့။ အစောကြီးလာပြီး အမဲလိုက်ထားလို့။”
တုံ့ပြန်မှုတွေကတော့ အမျိုးမျိုးပါပဲ။
ကျွန်တော်တို့ ရောက်လာတာကို မြင်တော့ အများစုက စိတ်ပျက်သွားကြပြီး လက်လျှော့ဖို့ ပြင်ဆင်ကြသည်။
အချို့သော စုဆောင်းသူတွေကတော့ သူတို့ရဲ့ အခြေအနေကို မကျေနပ်ကြဘဲ သူတို့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေကို အတင်းတွန်းအားပေးနေကြပေမဲ့ ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။
ဘယ်သူ့ရဲ့ နှောင့်ယှက်မှုမှ မပါဘဲ ကျွန်တော်တို့နှစ်ဦး Theodolant Swamp အတွင်းပိုင်းကို ဝင်ရောက်သွားလိုက်တဲ့အခါ မြင်ကွင်းတွေက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကွန်ကရစ်အဆောက်အအုံတွေရဲ့ နံရံတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထူထဲတဲ့ မြူခိုးတွေဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ ရွှံ့ညွန်ပြင်ကြီး ပေါ်လာသည်။
သာမန်ရွှံ့ညွန်ပြင်တွေနဲ့ မတူတာကတော့ နေရာအနှံ့မှာ ကြီးမားတဲ့ မှိုပင်တွေ ပေါက်ရောက်နေတာပါပဲ။ မှိုပင်တစ်ခုဆိုရင် အဆောက်အအုံ ၇ ထပ်၊ ၈ ထပ်လောက်အထိတောင် မြင့်မားနေသည်။
လေထုက စိုစွတ်နေပြီး မှိုတွေဆီက ထွက်လာတဲ့ အမှုန်အမွှားတွေကြောင့် အရေပြားပေါ်မှာ ကပ်ညှိနေသလို ခံစားရသည်။
ပြီးတော့ အနံ့အသက်ကလည်း မကောင်းလှပါ။
“အစ်... နံလိုက်တာ။”
ဒီလိုမျိုး အခြေအနေတွေကို မခံနိုင်သေးတဲ့ ကန်းဟယ်ရင် က မျက်နှာကို ရှုံ့မဲ့လိုက်သည်။
“မကြာခင် ကျင့်သားရသွားလိမ့်မယ်။”
“ယူဟျွန်းကတော့ ဘာမှမဖြစ်သလိုပဲနော်။”
“ငါကတော့ အသားကျသွားပြီ။”
ဒီလောက် ရွှံ့ညွန်ပြင်အဆင့်လောက်က ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဆိုက်နေတဲ့ မြင်ကွင်းတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အိပ်မက်ဆန်ပြီး မျှော်လင့်ချက်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အပန်းဖြေဥယျာဉ်တစ်ခုလိုပါပဲ။
ဒါပေမဲ့ အတွေ့အကြုံနုနယ်သေးတဲ့ ကန်းဟယ်ရင် အတွက်တော့ ဒီနေရာက တော်တော်လေး ကြမ်းတမ်းတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ဖြစ်နေတုန်းပါ။
“ဟူး၊ မှိုတွေဆီက ဖုန်မှုန့်တွေကြောင့် ကောင်းကောင်းတောင် မမြင်ရဘူး။ ပြီးတော့ အသက်ရှူရတာလည်း နည်းနည်း ကျပ်သလိုပဲ။”
“အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီအမှုန်တွေက အဆိပ်မရှိဘူးလေ၊ ဒါကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်မှုတော့ ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး။”
သာမန်လူတွေအတွက်ဆိုရင် အဆုတ်ကို ထိခိုက်နိုင်ပေမဲ့ စုဆောင်းသူတွေအတွက်ကတော့ ပြဿနာမရှိပါ။ ဒါပေမဲ့ မသက်မသာ ဖြစ်တာတော့ အမှန်ပါပဲ။
ဇွီ... ဇွီ...
အတွင်းထဲမှာ ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားနေတဲ့ စုဆောင်းသူအချို့က ကျွန်တော်တို့ကို ချက်ချင်း သတိထားမိသွားကြသည်။
ကျွန်တော်တို့ကို သတိထားနေတဲ့ အချို့ကတော့ ပတ်သက်မှုမရှိချင်တာကြောင့် ရှောင်ဖယ်သွားကြသည်။
ဒါပေမဲ့ အချို့ကတော့ သူတို့နေရာမှာပဲ ရပ်နေပြီး ကျွန်တော်တို့ ဘာဆက်လုပ်မလဲဆိုတာကို စူးစမ်းလိုစိတ်နဲ့ ကြည့်နေကြသည်။
ကျွန်တော်ကတော့ သူတို့ကို လျစ်လျူရှုပြီး အတွင်းပိုင်းကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်လိုက်သည်။
‘အင်း၊ ပထမဆုံးအနေနဲ့ နယ်နိမိတ်မျဉ်းက ဘယ်နားမှာလဲ။’
ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရွှံ့ညွန်ပြင်တွေနဲ့ ပိတ်ဆို့ထားတဲ့ မိုင်းတွင်းတွေနဲ့ မတူဘဲ ဒီနေရာမှာတော့ ဦးတည်ရာကို သတ်မှတ်ဖို့ ခက်ခဲသည်။
ပြီးတော့ ကြီးမားတဲ့ မှိုပင်တွေက လမ်းတွေကို ပိတ်ဆို့ထားတာမို့ မှိုတောတစ်ခုလို့ ပြောရင်တောင် မမှားပါဘူး။
ဒါက ရွှံ့ညွန်ပြင်ထက် ရေလွှမ်းနေတဲ့ တောအုပ်တစ်ခုနဲ့ ပိုတူနေသည်။
‘ခြေချင်းဝတ်လောက်ထိ ရေမြုပ်နေတော့ လှုပ်ရှားရတာ နည်းနည်း အဆင်မပြေဘူး။ အပင်မျိုးစိတ်ဝင် အတွေးကမ္ဘာသတ္တဝါ Swamp Root ကို တွေ့ပြီဆိုရင်တော့ ကျန်တဲ့ ဦးတည်ရာကို ရှာရတာ ပိုလွယ်သွားမှာပါ။ အဲဒါကိုပဲ ဦးစားပေးလုပ်ရမလား။’
ကန်းဟယ်ရင် ကို ရှင်းပြဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
ကျွန်တော်တို့ကို ငေးကြည့်နေတဲ့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က ကျွန်တော်တို့ဆီကို လျှောက်လာကြသည်။
“ခွင့်ပြုပါဦး။ အဆင်ပြေရင် ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ အမဲလိုက်ကြမလားခင်ဗျာ။”
***
‘ဘာတဲ့လဲ။’
ကန်းဟယ်ရင် က တစ်ဖက်လူကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။
သူမက ကန်းဟယ်ရင် နဲ့အတူ ရှိနေချိန်မှာ အမြဲတမ်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ စနောက်တတ်ပေမဲ့ တတိယလူ ပါဝင်လာပြီဆိုတာနဲ့ သူမရဲ့ စိတ်အခြေအနေက ၁၈၀ ဒီဂရီ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူမက ကျွန်တော်တို့ဆီ ချဉ်းကပ်လာတဲ့ အဖွဲ့ကို သတိထားနေသည်။
သူတို့က လေးယောက်ပါ။
ယောက်ျားသုံးယောက်နဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်။
ခေါင်းဆောင်လို့ ထင်ရတဲ့သူက ရင်းရင်းနှီးနှီး ပြုံးပြရင်း ပြောလာသည်။
“ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်တည်းလား။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဒါပေမဲ့...”
ကန်းဟယ်ရင် က ရှေ့ကိုတိုးပြီး ဖြေလိုက်သည်။
“အော်၊ အဲဒီလိုလား။ တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့က ခြောက်ယောက်နဲ့ အလုပ်လုပ်နေကျပါ။ ဒါပေမဲ့ နှစ်ယောက်က ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စတွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေလို့ ထွက်သွားကြတာ၊ အဲဒါကြောင့် အဖွဲ့ဝင်နည်းသွားတယ်။ ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ လှုပ်ရှားမလား။ လေးယောက်နဲ့ဆို အဆင်ပြေမယ်ထင်ပြီး အမဲလိုက်နေတာ ကြာပြီ၊ ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းတော့ ခက်ခဲနေလို့ပါ။”
ကန်းဟယ်ရင် က သူတို့ရဲ့ ချဉ်းကပ်ပုံကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။
သူတို့က သူမကို မမှတ်မိကြတာလား။
သူမကိုယ်သူမ နည်းနည်းတော့ ဝင့်ကြွားချင်မိပေမဲ့ သူမက နာမည်ကြီး ဓားသခင်တစ်ယောက် မဟုတ်လား။
တခြားသူတွေအားလုံးက ကန်းဟယ်ရင် ကို ရှောင်ဖယ်နေကြပေမဲ့ သူတို့ကတော့ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ အနားကို တိုးလာကြသည်။
ဒါက သူမအတွက် ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်စေသည်။
‘သူတို့က ကောလာဟလတွေကို နားမထောင်တဲ့ အမျိုးအစားတွေများလား။’
ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်လို့ တွေးလိုက်ရင်း သူမ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူမနဲ့ ကန်းဟယ်ရင် တို့မှာတော့ ဘယ်သူနဲ့မှ အတူတူ လှုပ်ရှားဖို့ အစီအစဉ် မရှိပါ။
သူတို့ကတော့ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် အမဲလိုက်ဖို့ လာတာ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ကတော့ ဒီအတွေးကမ္ဘာကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ လာတာပါ။
သူတို့ရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ကျေးဇူးတင်ပေမဲ့ ငြင်းပယ်ဖို့သာ စိတ်ကူးထားသည်။
သူမ ငြင်းဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ ကန်းဟယ်ရင် က အရင် ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“အော်၊ ကောင်းသားပဲ။ ကျွန်တော်တို့လည်း တကယ်တော့ တခြားသူတွေကို ကယ်တင်ဖို့ ရှာနေတာပါ။”
“အာ! တကယ်လား? ဒါဆိုလည်း ကံကောင်းတာပေါ့။”
‘ဘာတဲ့လဲ။’
ကန်းဟယ်ရင် က မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အဖြေကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။
သူမက အကြိမ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ထားတဲ့ Poker face (ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်ခြင်း) ကျေးဇူးကြောင့် အဲဒီအချိန်မှာတော့ သူမရဲ့ အတွေးတွေကို အပြင်မှာ မဖော်ပြမိပါ။
‘ကန်းဟယ်ရင်၊ ဘာလို့လဲ။’
သူမက ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ ပြုံးနေတဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး ဘာမှ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ တကယ်ဆိုရင် သူတို့နဲ့ အတူတူ လှုပ်ရှားဖို့ အငြင်းဆုံးလူက သူပဲ ဖြစ်ရမှာပါ။
‘နောက်ထပ် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခု ရှိနေတာလား? အော်!’
သူမ တစ်ခုခုကို နောက်ကျမှ သဘောပေါက်သွားသည်။
သူတို့အဖွဲ့ဝင် လေးယောက်ထဲမှာ ယောက်ျားသုံးယောက်ရှိပေမဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ပါနေတယ်လေ!
‘မဖြစ်နိုင်တာ...!’
ကန်းဟယ်ရင် က ထိတ်လန့်နေတဲ့ မျက်နှာအမူအရာနဲ့ အဲဒီ မိန်းကလေး စုဆောင်းသူကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။
သူမက မျက်လုံးတွေ စူးရှပြီး ဆံပင်တွေကို ရွှေရောင်ဆိုးထားသည်။
လှုပ်ရှားရလွယ်ကူအောင် အသားအရေတွေ ပေါ်လွင်တဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
ကိုယ်ခန္ဓာကလည်း သွယ်လျသည်။
လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားတဲ့ ခရိ (Dagger) ကို ကြည့်ရသလောက်တော့ သူမက ခိုးဝင်သူ (Rogue) တစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရပေမဲ့ ကန်းဟယ်ရင် ကတော့ အဲဒီလောက်ထိ မတွေးမိပါ။
သူမ ဝန်မခံချင်ပေမဲ့ သူမက ဆွဲဆောင်မှုရှိတာတော့ အမှန်ပါပဲ။
‘ငါက ထူးဆန်းနေလို့ သူက ငါ့ကို ဘာမှ မတုံ့ပြန်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူက အဲဒီလို အမျိုးအစားကို ကြိုက်တာလား။’
ကန်းဟယ်ရင် က သူမရဲ့ ခါးကို လက်နဲ့ ဆိတ်လိုက်သည်။
မကြာသေးခင်က ပိုက်ဆံရပြီးနောက်ပိုင်း မုန့်တွေ အများကြီး စားခဲ့လို့များလား။
သူမ ခန္ဓာကိုယ် နည်းနည်း ဝလာသလို ခံစားရသည်။
ကန်းဟယ်ရင် က မျက်လုံးတွေကို တင်းတင်းမှိတ်ထားလိုက်သည်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကန်းဟယ်ရင် နဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကြားက စကားပြောခန်း ပြီးဆုံးသွားသည်။
“ကောင်းပြီလေ။ အတူတူ ကြိုးစားကြတာပေါ့။”
“ဟုတ်ကဲ့။ အဲဒီအတိုင်း လုပ်ကြတာပေါ့။”
“ကျွန်တော်တို့ကိုလည်း ကူညီပေးကြပါဦး။”
“ကျွန်တော်တို့ကိုလည်း... ကူညီပေးကြပါဦး။”
ကန်းဟယ်ရင် က နှုတ်ခမ်းကို မနည်းလှုပ်ရှားပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
အဲဒီလိုနဲ့ပဲ အဖွဲ့သစ်တစ်ခု ဖွဲ့စည်းဖြစ်သွားသည်။
ဝိညာဉ်တွေက ကန်းဟယ်ရင် ဘာလို့ ရုတ်တရက် အဲဒီလို လုပ်လိုက်တာလဲဆိုတာကို မေးချင်နေပေမဲ့ ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ အမှားကြောင့် မက်ဆေ့ခ်ျဝင်းဒိုးကို စာတွေနဲ့ မဖြည့်လိုက်ကြပါ။
ကန်းဟယ်ရင် တစ်ယောက်တည်းသာ စိတ်ထဲမှာ ညည်းတွားနေသည်။
“ကျွန်တော်တို့ ပစ္စည်းတွေ သွားယူလိုက်ဦးမယ်။ ခဏစောင့်ပေးပါ။”
“ဟုတ်ကဲ့။ သွားယူခဲ့ပါ။”
အဖွဲ့ဝင်အသစ် လေးယောက်က သူတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သွားယူဖို့ ထွက်သွားတဲ့အခါ ကန်းဟယ်ရင် က ကန်းဟယ်ရင် ကို ချက်ချင်း စကားလှမ်းပြောသည်။
“ကန်းဟယ်ရင် ရေ။”
“ဟုတ်၊ ဟုတ်ကဲ့! အော် ဟုတ်။ ကန်းဟယ်ရင်။ ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်မ သိပါတယ်။ နားလည်ပါတယ်။ လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်အရသာတွေ ရှိတာပဲလေ။ ဟုတ်ပါတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်... အဲဒီလို အရသာမျိုး ရှိမယ်လို့တော့ မထင်ထားမိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မလည်း အစားအသောက် ဆင်ခြင်လိုက်ရင် အဲဒီလို ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ပါတယ်...”
“ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ ကိုယ့်ပုံစံကိုယ် ထိန်းပါ။ စိတ်ကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ထားပါ။”
“ဟင်?”
ကန်းဟယ်ရင် က သူမတစ်ယောက်တည်း ကြားနိုင်အောင် မျက်နှာကို အနားကို အမြန်တိုးကပ်လိုက်သည်။
သူမရဲ့ မျက်နှာ အနားရောက်လာတာကြောင့် ကန်းဟယ်ရင် မျက်နှာ နည်းနည်း ရဲသွားပေမဲ့ သူ ပြောလိုက်တဲ့ စကားကြောင့် သူမရဲ့ အမူအရာက တင်းမာသွားသည်။
“အဲဒီအဖွဲ့က စားကျွင်းစားကျန် ရှာသူတွေ (Scavengers) ဖြစ်နေလို့ပဲ။”