ဆာတန် သေဆုံးသွားခြင်းနှင့်အတူ အခမ်းအနားမှာလည်း အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။
သို့သော် နောင်တရစရာဟူ၍ ဘာမျှမရှိတော့ပေ။
သူ သေဆုံးသွားသည့်အချိန်အထိ မြင်ကွင်းတိုင်းကို စာကြည့်တိုက်မှတစ်ဆင့် ရောယှက်နယ်မြေတစ်ခုလုံးသို့ ထုတ်လွှင့်ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
ဆာတန်၏ နောက်ဆုံးအချိန်အခိုက်အတန့်များကိုပင် အားလုံးက မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။
မီကေးလ်သည် ယူးဟွန်း၏ ဘေးနားသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။
သူမသည် ဆာတန် သေဆုံးသွားသည့်အဖြစ်မှန်ကို လက်မခံနိုင်သေးသည့်အလား၊ ခုနက ဆာတန်ရှိနေခဲ့သည့်နေရာကိုသာ ငေးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။
“... အဆင်ပြေရဲ့လား”
“……”
ယူးဟွန်းက မေးမြန်းသော်လည်း မီကေးလ်မှာ ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်း မရှိပေ။
သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အရိပ်အယောင်များက သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို အတိအလင်း ဖော်ပြနေသည်။
“ဆာတန်က သူ မသွားခင် မင်းအတွက် စကားတစ်ခွန်း မှာသွားခဲ့တယ်။ သူ တောင်းပန်ပါတယ်တဲ့။ ပြီးတော့ သူ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်တဲ့”
“……”
မီကေးလ်သည် ခေါင်းမော့ကာ ယူးဟွန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ဆာတန် သေဆုံးခါနီးအချိန်များကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရ၍ ဖြစ်မည်၊ ယူးဟွန်းသည် မီကေးလ်မှာ အမှန်တကယ် မည်သူဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းရိပ်မိလိုက်သည်။
“ငါ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ မင်းက...”
“... ငါက မီကေးလ်ပါ”
မီကေးလ်သည် ယူးဟွန်း၏ အကြည့်ကို ရှောင်လွှဲကာ ခေါင်းကို တစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
ဤထက်ပို၍ ဖော်ပြခွင့်မရှိကြောင်း ပြောနေသည့်အလားပင်။
“ငါ့ရဲ့ အရင်နာမည်ကို ငါ မေ့ပစ်ခဲ့ပြီ။ မဟုတ်ဘူး၊ ငါက အဲဒီနာမည်ကိုတောင် ပြန်မှတ်မိဖို့ မထိုက်တန်တော့ပါဘူး”
သူမသည် တစ်ချိန်က သူမချစ်ခဲ့ရသူကိုပင် မေ့ပစ်ခဲ့သည်။
သူမသည် ဤနာမည်ထဲတွင် နစ်မွန်းသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာကပင် သူမကို မုန်းတီးစိတ်၊ နာကျည်းစိတ်တို့ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
ရိုးအလွန်းသူတစ်ယောက်လိုပင်၊ သူမသည် ဤအရာကို တစ်ခါမျှ ထူးဆန်းသည်ဟု မတွေးခဲ့မိပေ။
အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင်အောင်။
ကြယ်များ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း၊ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခြင်း၊ လူသားတို့၏ ယဉ်ကျေးမှုများ ထွန်းကားလာခြင်းတို့မှသည် ယခုအချိန်အထိပင်။
သူမသည် ဘာကိုမျှ သတိမပြုမိခဲ့ပေ။
ယခုအချိန်မှ ပြန်လည်အမှတ်ရလာရခြင်းမှာ မည်မျှရက်စက်လှသော ကံကြမ္မာပါနည်း။
“အခုတော့ မီကေးလ်အဖြစ်နဲ့ပဲ အမှန်တကယ် နေထိုင်သွားဖို့ကလွဲရင် ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး”
ထိုလူမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။
သူမ လူသားဘဝတုန်းက အတူတူဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသော တန်ဖိုးရှိသူမှာ မှတ်ဉာဏ်များနှင့်အတူ ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူမ၌ သူမ၏အရင်လူသားဘဝကို တောင်းဆိုပိုင်ခွင့် မရှိတော့ပေ။
“... အဆင်ပြေရဲ့လား”
“သူ... နောက်ဆုံးမှာ ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ”
“အရင်အတိုင်းပါပဲ၊ သူအမြဲဖြစ်နေကျအတိုင်းပါပဲ”
“အင်းပါ၊ အရင်အတိုင်းပဲပေါ့”
ထိုစကားလုံးများက သူမအား အနည်းငယ်နှစ်သိမ့်မှု ပေးနိုင်ပုံရသည်။
မီကေးလ်သည် ဝမ်းနည်းမှုများကို အသာခါထုတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ဆာတန် မရှိတော့သော်လည်း အီလိုဟင်တို့မှာ သူတို့ပတ်လည်တွင် ဝဲပျံနေကြဆဲဖြစ်ပြီး၊ အမှန်တရားကို သိရှိသူမှန်သမျှကို သည်းမခံနိုင်သည့်အလား အခွင့်အရေးကို စောင့်မျှော်၍ သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြသည်။
“မင်းတို့ ထွက်ပြေးကြပါ။
အီလိုဟင်တို့က ရပ်တန့်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။
အခုဆို သူတို့အများစုက အမှန်တရားကို သိသွားကြပြီ၊ သူတို့ ဒီနေရာကို သိမ်းပိုက်ပြီး လူတိုင်းကို သတ်ပစ်ကြလိမ့်မယ်”
“ပြီးတော့ မီကေးလ်... မင်းကော”
“ငါတို့လည်း ဆုတ်ခွာကြမယ်။
ငါ အချိန်ဆွဲပေးမယ်၊ အခု သွားကြတော့!”
မကြာမီပင် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ဆူညံသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး ကမ်မလော့အထက်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် စီမံခန့်ခွဲသူများပင် ပေါ်ထွက်လာသည်။
ထိုအချိန်တုန်းက တစ်ဦးတည်းသာ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုမူ စီမံခန့်ခွဲသူ တစ်ဆယ့်နှစ်ဦးစလုံး ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။
ဖောင်ဒေးရှင်းရှိ စီမံခန့်ခွဲသူ အားလုံး ပေါ်ထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
“မီကေးလ်!”
“အားလုံးပဲ၊ ဆုတ်ခွာကြ! ဒီနေရာကနေ တတ်နိုင်သလောက် ဝေးဝေးကို သွားကြ!”
မီကေးလ်က သူမနောက်သို့ လိုက်ပါလာကြသည့် ကောင်းကင်တမန်များကို အမိန့်ပေးသော်လည်း၊ သူတို့မှာ သူမကို ထားခဲ့ရန် ဝန်လေးနေကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် အီလိုဟင်တို့ လှုပ်ရှားလာသည်။
သူတို့ကိုင်ဆောင်ထားသည့် လှံများမှ အနီရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အီဒင် ၏ တပ်ဖွဲ့များဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
အနီရောင်အလင်းတန်းများ အမြောက်အမြားသည် ကောင်းကင်ကို ထိုးခွဲသွားသည်။
အရေအတွက်မှာ များပြားလှသဖြင့် မျက်စိဖြင့်ပင် ရေတွက်၍ မရနိုင်ပေ။
နေရာတစ်ခုလုံးမှာ အနီရောင်များဖြင့် ရေလွှမ်းမိုးသွားသည်။
အီဒင် ၏ ကောင်းကင်တမန်အချို့မှာ ခုခံရန် သို့မဟုတ် ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်းမရှိသူများမှာမူ အတိုက်ခံရကာ အောက်သို့ ပြုတ်ကျကုန်သည်။
အီလိုဟင်တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ဤမျှနှင့် မပြီးဆုံးပေ။
*ကီန်း*
စီမံခန့်ခွဲသူ၏ မျက်လုံးတစ်ဖက်မှာ ပြင်းထန်စွာ တောက်ပလာပြီး အီဒင် ၏ တပ်ဖွဲ့များဆီသို့ ဖြတ်သန်းသွားမည့် ဧရာမအလင်းတန်းတစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
“အား!”
“အ့!”
စီမံခန့်ခွဲသူ၏ တိုက်ခိုက်မှုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသော ကောင်းကင်တမန်များမှာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြိုကွဲသွားရင်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
အလင်းတန်းနှင့် ထိမိရုံမျှဖြင့်ပင် သူတို့၏တည်ရှိမှုမှာ လုံးဝပျက်သုဉ်းသွားကာ ပြန်ပြင်၍မရနိုင်သော သေခြင်းတရားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
မီကေးလ်သည် သူမ၏အတောင်ပံခြောက်စုံကို ချက်ချင်းဖြန့်ကာ ကောင်းကင်သို့ မြင့်မားစွာ ပျံတက်သွားသည်။
“ရပ်လိုက်!”
ကျယ်လောင်သော အော်သံနှင့်အတူ သူမ၏ အတောင်ပံတစ်ခုစီတိုင်းမှ ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
အတတ်နိုင်ဆုံး ဖိသိပ်ထားသည့် အလင်းတန်းများမှာ ဧရာမဓားသွားကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
မီကေးလ်သည် ထိုပုံစံဖြင့် အီလိုဟင်တို့၏ တပ်ဖွဲ့များကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
*ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း*
စုစုပေါင်း ဆယ့်နှစ်ချောင်းရှိသော ဓားသွားကြီးများက အီလိုဟင်တို့ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး မျက်စိကျိန်းလောက်သည့် အဖြူရောင်ပေါက်ကွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
အီလိုဟင် ထောင်ပေါင်းများစွာမှာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သို့သော် ဖောင်ဒေးရှင်းထဲမှ စီးဆင်းလာသော အီလိုဟင်တို့၏ အရေအတွက်မှာ ပို၍ပင် များပြားလှသည်။
သောင်းချီ၍ ရှိသည်။
မဟုတ်သေး၊ ထိုထက်ပင် ပိုဦးမည်။
အကယ်၍သာ ထိန်းချုပ်မထားပါက သူတို့၏ အရေအတွက်မှာ ဘီလီယံအထိ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
ထို့အပြင် ကျန်ရှိနေသော အီလိုဟင်တို့မှာလည်း ငြိမ်နေကြသည်မဟုတ်ပေ။
သူတို့သည် မီကေးလ်မှာ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းအကဲဖြတ်လိုက်ပြီး၊ သူတို့၏ အနီရောင်လှံများကို မီကေးလ်ဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
အမှားအယွင်းမရှိဘဲ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်ခတ်တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး အနီရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မီကေးလ်သည် သွားများကို ကြိတ်ကာ သူမ၏အတောင်ပံများကို ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ရစ်ပတ်လိုက်သည်။
သူမ၏အတောင်ပံများမှာ ပွယောင်းလာပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ကာကွယ်လိုက်သည်။
အီလိုဟင်တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသကဲ့သို့ သူမထံသို့ ကျရောက်လာသည်။
မီကေးလ်အတွက် တစ်ချက်ချင်းစီသော တိုက်ခိုက်မှုမှာ ခြိမ်းခြောက်မှုမဖြစ်သော်လည်း၊ တိုက်ခိုက်မှုအရေအတွက်မှာ ထောင်ဂဏန်း၊ သောင်းဂဏန်းအထိ ဖြစ်လာသည့်အခါ အခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“အ့!”
သူမသည် ရှောင်တိမ်းရန်နှင့် တိုက်ခိုက်မှုများကို လမ်းလွှဲရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ မီကေးလ်ပင်လျှင် နေရာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းနေသော အနီရောင်မိုးစက်တိုင်းကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
အစိုးရိမ်ရဆုံးမှာ စီမံခန့်ခွဲသူများ၏ တည်ရှိမှုပင်ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် အလင်းတန်းများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသော မီကေးလ်ကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ လျစ်လျူရှုကာ၊ ထိုနေရာမှ မထွက်ခွာရသေးသော အီဒင် ၏ ကျန်ရှိနေသည့် ကောင်းကင်တမန်များကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။
“မလုပ်နဲ့!”
အနီရောင်အလင်းတန်းများမှာ လေထုကို ထိုးခွဲသွားသည်။
ခဏအကြာကပင် ထိုကဲ့သို့သော အလင်းတန်းတစ်ခုတည်းကပင် ကောင်းကင်တမန် ရာပေါင်းများစွာကို သတ်ပစ်ခဲ့သည်။
မီကေးလ်သည် စီမံခန့်ခွဲသူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ရန် သူမ၏အတောင်ပံများကို ကျယ်ကျယ်ဖြန့်လိုက်သည်။
စီမံခန့်ခွဲသူတစ်ဦး၏ စွမ်းအားမှာ အီလိုဟင်တို့ထက် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အဆင့်တွင် ရှိသည်။
သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုစီတိုင်းမှာ နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိပြီး၊ ၎င်းတို့မှာ အီလိုဟင်တို့၏ အထက်တန်းအဆင့်ရှိ သက်ရှိတစ်ဆယ့်နှစ်ဦးမျှသာ မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ တိုက်ပွဲဝင်ရာတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် ပထမမျိုးဆက် နတ်ဝိညာဉ်ဖြစ်သည့် မီကေးလ်ပင်လျှင် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန် အလွန်ရုန်းကန်နေရသည်။
တစ်ခု၊ နှစ်ခု၊ သုံးခု။
အလင်းတန်းများမှာ ငါးခုထက် ကျော်လွန်သွားသည့်အခါ၊
မီကေးလ်၏ အတောင်ပံတစ်စုံမှာ အမည်းရောင်အဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားကာ ပြာမှုန့်များအဖြစ် ပျက်သုဉ်းသွားသည်။
“... မရသေးဘူး!”
မီကေးလ်တွင် အတောင်ပံခြောက်စုံ၊ စုစုပေါင်း တစ်ဆယ့်နှစ်ချောင်းရှိသည်။
နှစ်စုံသာ ပျက်စီးသွားသေးသဖြင့် နောက်ထပ်အတောင်ပံ ဆယ်ချောင်း ကျန်ရှိနေသေးသည်။
သို့သော် စီမံခန့်ခွဲသူတို့၏ သူမအပေါ် အာရုံစိုက်မှုမှာ ထိုထက်ပို၍ ပြင်းထန်သည်။
မီကေးလ်သည် အနီရောင်အလင်းတန်းများ၏ တိုက်စားမှုကို တစ်ဦးတည်း ရင်ဆိုင်နေရသည်။
*ဝုန်း*
မဟာကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး၏ သင်္ကေတဖြစ်သော သူမ၏အတောင်ပံများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြိုကွဲစပြုလာသည်။
တစ်ခုပြီးတစ်ခု၊ သူမ၏အတောင်ပံများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
မကြာမီပင် မီကေးလ်တွင် အတောင်ပံတစ်စုံသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။
မီကေးလ်၏ စိတ်ထဲသို့ စိုးရိမ်စိတ်များ ဝင်ရောက်လာသည်။
‘ငါ ဒီအတောင်ပံတွေကို ဆုံးရှုံးလို့ မဖြစ်ဘူး...’
သူမတွင် ကျန်ရှိနေသော နောက်ဆုံးအတောင်ပံတစ်စုံ။
အရင်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည့် အတောင်ပံများထက် ပို၍ငယ်မွန်ပြီး ရိုးရှင်းသော်လည်း၊ မှတ်ဉာဏ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သူမအတွက်မူ ဤနောက်ဆုံးအတောင်ပံများမှာ အတန်ဖိုးဆုံးဖြစ်သည်။
‘ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဒါတွေက သူငါ့ကို ပေးခဲ့တဲ့ ပထမဆုံးအတောင်ပံတွေမို့လို့...’
သူမသေရမည်ဆိုလျှင်တောင် ဤအတောင်ပံများ ပျောက်ကွယ်သွားခွင့် သူမမပေးနိုင်ပေ။
သူမကို ကာကွယ်ပေးထားသော အဖြူရောင်အကာအကွယ်မှာ အနီရောင်အလင်းတန်းများအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
မကြာမီပင် သူမ၏အမြင်အာရုံမှာ စီမံခန့်ခွဲသူတို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သော အနီရောင်တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
‘အာ။’
မီကေးလ်သည် သူမ၏အဆုံးသတ် နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ကာကွယ်ခြင်းမှာ သူမ၏တိုက်ခိုက်မှုပုံစံနှင့် ဘယ်တုန်းကမှ မကိုက်ညီခဲ့ပေ။
သူမသည် အမြဲတမ်းရှေ့တန်းမှနေ၍ သူမ၏မီးလျှံလှံနှင့် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရန်သူများကို ခုတ်ပိုင်းခဲ့သူဖြစ်သည်။
သို့သော် သူမနောက်သို့ လိုက်ပါလာသော အီဒင် ၏ ကောင်းကင်တမန်များ သေဆုံးသွားခြင်းကိုမူ သူမခွင့်မပြုနိုင်ပေ။
အဲဒါက မဟာကောင်းကင်တမန် မီကေးလ် ဖြစ်တည်မှုရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ၊ သူမရပ်တည်ရမယ့် ရည်ရွယ်ချက်လည်း ဖြစ်တယ်။
မကြာခင်မှာပဲ အဖြူရောင်အကာအကွယ်နံရံကြီး ပြိုကျသွားပြီး စီမံခန့်ခွဲသူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများက ကွက်လပ်များမှတစ်ဆင့် သူမကို တည့်တည့်ချိန်ရွယ်လာသည်။
ထိုအချိန်တွင် ယူးဟျွန်း ရှေ့သို့တိုးထွက်လာသည်။
“ဒါဝင်။ ငါ မင်းကို အားကိုးမယ်။”
[ဟုတ်ကဲ့။]
ဒါဝင်သည် သူ၏ဧရာမကိုယ်ထည်ကြီးနှင့်အတူ ယူးဟျွန်း၏နောက်ဘက်တွင် ပေါ်လာပြီး မီကေးလ်၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယူးဟျွန်းသည်လည်း သူ၏ဘေးဘက်မှ ရောက်လာသော အလင်းတန်းများကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။
ပြီးပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခု၏ အဆုံးစွန်သော ပေါင်းစပ်မှုက ပူးတွဲတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။
၎င်းသည် အလင်းတန်း၏ အားအနည်းဆုံး အချက်အချာနေရာကို ထိမှန်ရုံသာမက ထိုနေရာကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။
*ဖား!*
စီမံခန့်ခွဲသူထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အနီရောင်အလင်းတန်းများမှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ပြန့်ကျဲသွားသည်။
ပေါက်ကွဲမှုအတွင်း မိသွားသော အီလိုဟင်တို့မှာ ချက်ချင်းဆိုသလို အရည်ပျော်သွားကြပြီး သူတို့၏ တပ်ဖွဲ့များကြားတွင် ကြီးမားသော ကွက်လပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။
“အဆင်ပြေရဲ့လား။”
“အာ…”
“ငါ ကူညီပေးမယ်။”
မီကေးလ်၏ အခြေအနေမကောင်းကြောင်း ယူးဟျွန်း သိလိုက်သည်။
တစ်ချိန်က လှပခဲ့သော သူမ၏အတောင်ပံများမှာ လောင်ကျွမ်းလုနီးပါးဖြစ်နေပြီး တောက်ပသော ရွှေရောင်ဆံကေသာများမှာလည်း အရောင်မှိန်ဖျော့သွားသည်။
သို့သော် ပြန်လည်သက်သာလာဖို့ အခွင့်အရေးရှိသေးသည်။
အကယ်၍သာ သူမသည် ဤနေရာမှ ယခုချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားနိုင်မည်ဆိုလျှင်ပေါ့။
‘ဒါပေမဲ့ ငါတို့ လွတ်မြောက်နိုင်မယ်လို့ မထင်ဘူး။’
အီလိုဟင်များနှင့် စီမံခန့်ခွဲသူတို့ ဝန်းရံထားခြင်းခံနေရသည်။
အရင်က ကမ်မလော့တွင် မာလင်သည် တယ်လီပို့စွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်ရန် သူ၏မှော်စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အားကိုးစရာအကူအညီဟူ၍ မရှိတော့ပေ။
တစ်ခုတည်းသော နှစ်သိမ့်မှုမှာ မီကေးလ် အချိန်ဆွဲပေးနေစဉ်အတွင်း အီဒင် ၏ ကောင်းကင်တမန်များ ဘေးလွတ်ရာသို့ ဆုတ်ခွာနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ယူးဟျွန်းနှင့် မီကေးလ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
‘ဖောက်ထွက်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်ရမလား။’
သို့သော် မီကေးလ်၏ ဒဏ်ရာရနေသော အခြေအနေအတွက် သူစိုးရိမ်နေမိသည်။
တွန့်ဆုတ်နေချိန်မရှိသည့်အတွက် ယူးဟျွန်း မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဆုံးဖြတ်ရမည်ဖြစ်သည်။
‘အခုတော့ ဖောက်ထွက်ကြတာပေါ့။’
ဒက်ကာ့သ်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် သူတို့ လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မည်။
ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့်အချိန်တွင်ပင် အဝေးမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
[ရပ်လိုက်ကြ။]
၎င်းမှာ ယူးဟျွန်း သို့မဟုတ် မီကေးလ်ကို ရည်ရွယ်ပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။
ရုတ်တရက်ဆိုသလို လှံများကို ပစ်လွှတ်တော့မည့် အီလိုဟင်တို့မှာ နေရာတွင်ပင် တောင့်ခဲသွားကြသည်။
စီမံခန့်ခွဲသူတို့လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်။
‘ဘယ်သူလဲ။’
ယူးဟျွန်း အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုသည် လေထဲမှတစ်ဆင့် ဒေါင်လိုက်ဆင်းသက်လာပြီး သူ၏ဘေးတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။
သူသည် မုတ်ဆိတ်မွှေးကို သပ်ရပ်စွာထားရှိထားသည့် အသက်အရွယ်ရ အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ အလယ်ခေတ်မှ လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦး၏ ပုံစံအတိုင်း အနက်ရောင်ကုတ်အင်္ကျီနှင့် ပခုံးပေါ်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ခြုံထားသည်။
“ငါ့နာမည် မက်ဖစ်စတိုဖလိစ်။ မင်းတို့ကို ကူညီဖို့ ရောက်လာတာ။”
“ပန်ဒီမိုနီယမ် ရဲ့ အရှင်သခင်…?”
“အသေးစိတ်ကို နောက်မှ ပြောကြတာပေါ့။
ငါ အချိန်ကို ရပ်တန့်ထားပေမဲ့ ကြာကြာတော့ ထိန်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
စီမံခန့်ခွဲသူအချို့မှာ အားတင်းကာ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များကို စတင်လှုပ်ရှားနေကြပြီဖြစ်သည်။
ယူးဟျွန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မက်ဖစ်စတိုဖလိစ်ထံသို့ လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် မီကေးလ်ကို ကူညီပေးမယ်။”
“……”
“ကြည့်ပါဦး၊ ကျွန်တော့်ကို အယုံအကြည်မရှိတဲ့ မျက်လုံးနဲ့ ကြည့်နေတာ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုချိန်မှာ ပန်ဒီမိုနီယမ် တို့၊ အီဒင် တို့လို ကိစ္စတွေကို ကျွန်တော် ဂရုစိုက်နေမယ်လို့ ထင်နေတာလား။”
မှန်ပါသည်။
အကယ်၍သာ သူ ဂရုစိုက်နေမည်ဆိုပါက မက်ဖစ်စတိုဖလိစ်သည် ယခုအချိန်တွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည် မဟုတ်ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် ယူးဟျွန်းသည် သူ၏ပခုံးပေါ်တွင် မှိုင်ကျနေသော မီကေးလ်ကို မက်ဖစ်စတိုဖလိစ်ထံသို့ လွှဲအပ်လိုက်သည်။
မက်ဖစ်စတိုဖလိစ်သည် သူမကို ပွေ့ချီလိုက်ပြီး သူမတစ်ယောက်တည်း ကြားနိုင်ရုံမျှဖြင့် တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။
“တကယ်ပဲ၊ မင်းဘာတွေလုပ်နေတာလဲ။”
“မက်ဖစ်… တို?”
“မင်းရော မင်းအစ်ကိုရော။
ဘာလို့ ဒီလိုအဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ နောင်တတွေနောက်ကို လိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒုက္ခပေးနေရတာလဲ။”
“ဘာလို့… ရှင်က…”
“ဘာလို့လဲဆိုတော့လေ။
ရိတ်သိမ်းရမယ့်အချိန်က ရောက်လာပြီမို့လို့ပေါ့။
ဖောင်ဒေးရှင်းက သူ့ရဲ့အစီအစဉ်အတိုင်း လုပ်ဆောင်နေပြီ၊ ငါတို့လည်း နောက်တစ်ကြိမ် ရွေးချယ်မှု ပြုလုပ်ရတော့မယ်။
မင်းအစ်ကိုသာ ဒီလောက်မမိုက်မဲခဲ့ရင် ငါတို့ နောက်ထပ်ကာလ အနည်းငယ်လောက် စိတ်ပူစရာမလိုဘဲ နေနိုင်ခဲ့မှာ။”
မက်ဖစ်စတိုဖလိစ်သည် သေဆုံးသွားသော ဆာတန်ကို အပြစ်တင်နေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း သူ၏မျက်နှာမှာမူ ပေါ့ပါးပြီး ပြုံးရွှင်နေသည်။
သူ၏အကြည့်မှာ ရှေ့မှသွားနေသော ယူးဟျွန်းထံသို့ ရောက်သွားသည်။
“ဒါပေမဲ့လည်း ကိစ္စက ဒီလိုဖြစ်လာမှတော့ ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။
တစ်ခုခုတော့ လုပ်ကြတာပေါ့။”
“……”
တုံ့ပြန်ခြင်းမပြုဘဲ မီကေးလ်သည် သူမ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာမှိတ်ချလိုက်သည်။
စွမ်းအင်များကို အလွန်အကျွံသုံးစွဲထားမိသည့်အတွက် တုံ့ပြန်ရန် အားအင်မရှိတော့ဘဲ သူမသတိလစ်သွားသည်။
မက်ဖစ်စတိုဖလိစ်သည် ဤအခြေအနေကို ကြိုသိထားသည့်အလား သူမကို ပွေ့ချီကာ ယူးဟျွန်းနှင့်အတူ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားသည်။
* * *
ဆာတန်နှင့် အီဒင် တို့၏ နယ်မြေများမှ ဝေးရာသို့ ရောက်သောအခါ ယူးဟျွန်းနှင့် မက်ဖစ်စတိုဖလိစ်တို့သည် နောက်တစ်နေရာကို ဘယ်သွားရမလဲဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
“မဟာမိတ်အဖွဲ့ဆီ သွားကြမယ်။”
“ဒီမှာ ပထမမျိုးဆက် နတ်ဝိညာဉ်နှစ်ပါး ရှိနေတာ၊ အဆင်ပြေပါ့မလား။”
“လူသားတွေနဲ့ နတ်ဝိညာဉ်တွေကြားမှာ ခွဲခြားဆက်ဆံရမယ့် အချိန်လို့ မင်းထင်နေတာလား။”
“ဟုတ်သားပဲ။
စစ်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်တော့မယ့်အချိန်မှာ ခွဲခြားနေဖို့က အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။”
ယူးဟျွန်းသည် မက်ဖစ်စတိုဖလိစ်ကို ကြည့်ကာ သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီတာလဲ၊ ဘာမှပတ်သက်မှုမရှိတဲ့ လူတွေကိုလေ။”
“ငါလား။
အင်း၊ ဒီက မီကေးလ်နဲ့တော့ နည်းနည်းပါးပါး ရင်းနှီးမှုရှိတယ်လေ။”
“အဓိပ္ပာယ်အတိအကျကို ပြောတာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ရှင်သိပါတယ်။”
“အင်း…”
မက်ဖစ်စတိုဖလိစ် ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။
“လူမိုက်တစ်ယောက်က သူ့အသက်ကို ပေးရမယ်ဆိုတာ သိလျက်နဲ့ ရူးမိုက်တဲ့အလုပ်တစ်ခု လုပ်ခဲ့တယ်။
ငါအဲဒါကို လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ဘူးလေ။”
“ဒါဆို ရှင်ကလည်း…?”
“တော်ပြီ။
ငါက အရင်က လူသားမဟုတ်တော့ဘူး။
အခုဆိုရင် ငါက မဟာတပ်မတော် ပန်ဒီမိုနီယမ် ရဲ့ အရှင်သခင် ခုနစ်ပါးထဲက တစ်ပါးဖြစ်တဲ့ မက်ဖစ်စတိုဖလိစ်ပဲ။ အဲဒါကပဲ အရေးကြီးတာ။
ပြီးတော့ အခုချိန်မှာ အဲဒါက အရေးကြီးတာမဟုတ်ဘူး၊ ဟိုဘက်ကို ကြည့်လိုက်ဦး။”
မက်ဖစ်စတိုဖလိစ်သည် သူတို့ထွက်ပြေးလာခဲ့သော ဦးတည်ရာဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
တစ်ခါက အဖြူရောင်နှင့် အနက်ရောင်ဖြစ်နေသော မြေပြင်မှာ ခြောက်သွေ့သွားပြီး သဲကန္တာရအဖြစ် ပြောင်းလဲစပြုနေသည်။
“အဲဒါက…”
“လိုဂိုစ် က ရိတ်သိမ်းတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်အရှိန်မြှင့်လိုက်ပြီ။
မဟုတ်ဘူး၊ ဒီအချိန်က ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ အရာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဆာတန်က မီးလောင်ရာ လေပင့်ပေးလိုက်တာ။”
“အဲဒါက ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု အဆင့်လို့ ပြောတာလား။”
“‘နဂါး၊ သားရဲနဲ့ မိစ္ဆာပရောဖက်တို့၏ ခံတွင်းထဲမှ မသန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်များ ထွက်လာသည်’ ဆိုတာကို ငါမြင်ခဲ့တယ်။
မင်းကျမ်းပိုဒ်ကို သိမှာပါ။
နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်လာမယ့်အရာတွေကလည်း အသင့်ရှိနေပြီးသား။”
“ဗျာဒိတ်ကျမ်းထဲကပေါ့။”
“ဟုတ်တယ်။
ပြီးတော့ အဲဒီနေရာက မကြာခင်မှာ ဗျာဒိတ်ကျမ်းထဲက မက်ဂစ်ဒို တောင်ကုန်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”
မက်ဂစ်ဒို တောင်ကုန်း။
ဟာမက်ဂစ်ဒိုဟု အခြားအမည်များဖြင့် သိကြပြီး နောက်ပိုင်းတွင် အာမာဂက်ဒွန်ဟု ခေါ်ဆိုကြသည့်၊ ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုတို့၏ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲဖြစ်လာမည့် နေရာအဖြစ် ပရောဖက်ပြုထားသော နေရာမှာ ယခုအခါ လက်တွေ့ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
“အာမာဂက်ဒွန် တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ကောင်းမှု ဆန့်ကျင်ဘက် မကောင်းမှု။
သူတို့က ငါတို့ကို သတ်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြလိမ့်မယ်။”
“ဒါဆို အသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ကျွန်တော်တို့က မကောင်းဆိုးဝါးတွေပေါ့။”
“အဲဒီလိုမှသာ နောင်လာနောက်သားတွေက စကြဝဠာထဲမှာ ကောင်းမှုက အနိုင်ရသွားတယ်လို့ ကြွေးကြော်နိုင်မှာလေ။”
ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရှင်သခင်အားလုံးသည် စစ်ပွဲအတွက် သူတို့၏တပ်များကို စုစည်းထားကြသည်။
တစ်ချိန်က ဂျီယာပြောခဲ့ဖူးသည့် ကြယ်များကြွေကျပြီး ကမ္ဘာကြီးပျက်သုဉ်းမည့် ဘေးဒုက္ခမှာ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
“ဒါကြောင့် ငါတို့ပြင်ဆင်ထားရမယ်။
ငါတို့ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေလို့မရဘူး။”
“…ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ပါတယ်။”
လူသားတစ်ဦးနှင့် နတ်ဝိညာဉ်နှစ်ပါးသည် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ နယ်မြေဆီသို့ အမြန်ဆုံးဦးတည်သွားကြသည်။