အဓိကဇာတ်ကောင်တွေကို ငါပဲသိတယ် – အခန်း ၄၂၅
ဆာတန်တစ်ယောက် ထုတ်လွှင့်မှု စတင်လိုက်ပြီဆိုသည့် သတင်းသည် ဟိုက်ဘရစ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးက လူသိရှင်ကြား စကားပြောတော့မည့် ဤကဲ့သို့သော မကြုံစဖူးအခြေအနေတွင် နတ်ဘုရားများ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိသော ဒေသများသာမက ကြီးမားသည့် တပ်မတော်အင်အားစုအများစုကပါ အထူးစိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
ဆာတန်လုပ်ဆောင်မည့်အရာမှာ ရူးသွပ်လွန်းလှသဖြင့် လျစ်လျူရှုထားရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။
“ဒါဆိုရင်တော့လည်း စတင်ခဲ့ပြီပေါ့လေ။”
ဟိုလိုဂရမ်မျက်နှာပြင်မှတစ်ဆင့် ဆာတန်က လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ဂါလစ်ဇ်၏ လက်ဖဝါးများတွင် ချွေးစများ စို့လာသည်။
ရှာရူရီရယ်က စူးစိုက်ကြည့်နေသည့် ဂါလစ်ဇ်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။
“အရမ်းကြီး စိတ်ပူမနေပါနဲ့။ တကယ်လို့ ဒါကို မခံရပ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာရင်လည်း ငါတို့ လျစ်လျူရှုလိုက်လို့ ရပါတယ်။”
“မဖြစ်ဘူး။ ငါတို့ ကြည့်ကိုကြည့်ရမယ်။ ငါတို့ရဲ့ အနာဂတ်က ဒီအပေါ်မှာ တည်နေတာဆိုတော့ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းနေရင်တောင် ငါတို့ စိတ်ကို တင်းထားရမယ်။”
လာမည့်မုန်တိုင်းမှာ ဖောင်ဒေးရှင်းက လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လိမ့်မည်။
* * *
“ပထမဦးဆုံးအနေနဲ့ ငါ အားလုံးကို မေးခွန်းတစ်ခုလောက် မေးပါရစေ။ နတ်ဘုရားတွေ... အထူးသဖြင့် ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားတွေဆိုတာ ဘာတွေလဲ။ သူတို့ ဘယ်လိုမျိုး ပေါ်ပေါက်လာတာလဲ ဒါမှမဟုတ် ဒီလောကထဲမှာ ဘာကြောင့် ရှိနေကြတာလဲဆိုတာ ဘယ်သူများ သိကြသလဲ။”
ဆာတန်၏ မေးခွန်းကြောင့် လူအများစုမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ အများစုမှာ ဘာမှမသိကြသဖြင့် တိတ်နေကြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အမှန်တရားကို သိထားကြသူ အနည်းငယ်မှာမူ ပြောဆိုရန် မသင့်တော်မှန်း သိရှိထားကြသဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။
အမှန်တရား ပေါ်ပေါက်လာပါက ဖြစ်လာမည့် နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများကို သူတို့ ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ ထို့အပြင် ဆာတန်က ဤအကြောင်းအရာကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိမ့်မည်ဟု လုံးဝမမျှော်လင့်ထားကြသဖြင့် အံ့အားသင့်နေကြသည်။
သူက သေခြင်းတရားကို မကြောက်ဘူးတဲ့လား။
လူတိုင်းက ဘာမှမသိသယောင် ဟန်ဆောင်နေကြပြီး အမှန်တရားကို အသိစိတ်ဖြင့် လျစ်လျူရှုကာ၊ ကိုယ့်တာဝန်ကိုယ်ကျေပွန်နေခြင်းကသာ မိမိတို့၏ စစ်မှန်သော ဖြစ်တည်မှုဖြစ်သည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အယုံသွင်းနေကြသည်။
အဲဒါကိုပဲ သူတို့က “မှန်ကန်တယ်” လို့ သတ်မှတ်ထားကြသည်။
သူတို့က မသေချင်ကြပေ။
သို့သော်လည်း ဆာတန်၏ လုပ်ရပ်များက ထိုအခြေခံအကြောင်းရင်းကိုပင် စိန်ခေါ်နေသည်။
“ငါ နားလည်ပါပြီ။ ဘယ်သူ့ဆီကမှ အဖြေမရတဲ့အတွက် ငါပဲ ကြင်နာစွာနဲ့ ရှင်းပြပေးပါရစေ။”
[ဒါ ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ...] [သူ ရုတ်တရက် ဘာတွေပြောဖို့ ကြံစည်နေတာလဲ...]
ဆာတန်က ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည့် စာတိုများကို လက်ဖြင့် ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပွတ်သပ်ဖျောက်ပစ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဟိုလိုဂရမ်မျက်နှာပြင်မှာ လျှပ်စစ်ဓာတ်များ တဖျပ်ဖျပ်လက်ကာ အနှောင့်အယှက်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
အခြားနတ်ဘုရားများလည်း ထိုမမှန်မကန်ဖြစ်မှုကို သတိပြုမိသွားကြသည်။ ချောမွေ့စွာ လည်ပတ်နေခဲ့သည့် ဂျီနီဆစ်ကွန်ရက်မှာ ဗိုင်းရပ်စ်ဝင်သကဲ့သို့ ပျက်စီးယိုယွင်းလာပြီး ပိတ်သိမ်းသွားတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ဖြစ်လာမည်ကို ကြိုသိထားသည့်အလား ဆာတန်က အထင်သေးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“အို... ဒါမျိုးတော့ မလုပ်ပါနဲ့။ ဒီအချိန်အခါအတွက် ငါ အများကြီး ကြိုးစားထားရတာပါ။”
ဆာတန်၏ လက်ဟန်တစ်ချက်ဖြင့် ထိုအနှောင့်အယှက်များအားလုံး ပျက်ပြယ်သွားသည်။
သူ့လက်ဖျံမှတစ်ဆင့် စီးဆင်းလာသော အနက်ရောင်စာလုံးများက ဟိုလိုဂရမ်မျက်နှာပြင်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားပြီး မှေးမှိန်နေသည့် ရုပ်ပုံကို မူလအတိုင်း ပြန်လည်ကြည်လင်သွားစေသည်။
[ခုနက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။] [ဂျီနီဆစ်ကွန်ရက် ပိတ်သွားတော့မလို့လား။] [ရူးနေတာလား။ ဒါ တကယ်ပဲလား။]
“အမှန်တရားတွေ ပျံ့နှံ့မသွားအောင် မနားတမ်း လုပ်ဆောင်နေကြတဲ့သူတွေ ရှိနေလို့ပါ။ တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီဆိုတာကို သင်တို့ထဲက တချို့ သတိထားမိနေလောက်ပြီလို့ ငါ ထင်ပါတယ်။”
ယူဟွန်းက ထိုမြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။
ခဏလေးကတင် ဆာတန်က ဂျီနီဆစ်ကွန်ရက်ကို ဟက် (Hack) လုပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်မှာ မည်သူမဆို လုပ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
‘ရိုးရှင်းတဲ့ ထွင်းထုမှုနဲ့ စနစ်ထဲကို တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်နိုင်တဲ့ အဆင့်မြင့် ပြန်လည်ရေးသားခြင်း။’
စာလုံးများမှတစ်ဆင့် ဇာတ်လမ်းများကို ဖန်တီးနိုင်သည့် ထွင်းထုမှု။
ပြီးတော့ လက်ရှိရှိနေတဲ့ စာသားတွေကို လိုသလို ပြုပြင်မွမ်းမံပြီး ဇာတ်လမ်းကို ဖျက်ပစ်နိုင်၊ ပြောင်းလဲနိုင်သည့် ပြန်လည်ရေးသားခြင်း။
သူက ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားဖြစ်လို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ထူးခြားတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်လို့လားတော့ မသိ၊ ဆာတန်၏ ပြန်လည်ရေးသားခြင်းစွမ်းရည်မှာ အလွန်ပင် ချောမွေ့နေသည်။
‘ဒါပေမဲ့ ဒီရင်းနှီးနေတဲ့ ခံစားချက်က ဘာလဲ။’
ဘာထက်မဆို ဂျီနီဆစ်ကွန်ရက်ကို ခဏတာပင်ဖြစ်စေ ဟက်လုပ်လိုက်သည့်အတွက် ဆာတန်ကိုယ်တိုင်လည်း ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ မနေနိုင်ပေ။
သက်သေအဖြစ် ဆာတန်၏ ဘယ်ဘက်လက်ချောင်းထိပ်များမှာ မီးခိုးငွေ့များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အနည်းငယ် ပျံ့လွင့်သွားသည်။
အခြားသူများ မမြင်နိုင်သော်လည်း အနီးတွင်ရှိနေသည့် ယူဟွန်းကတော့ မြင်နေရသည်။
‘သူက ပြစ်ဒဏ်တွေကို ခံယူရင်းနဲ့တောင် ဒါကို လုပ်နေတာပဲ။’
လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်က ဒဏ်ရာတွေတောင် ကျက်မသွားသေးဘဲ ဆာတန်က သူ့ကိုယ်သူ အတင်းဖိအားပေးနေသည်။
သူပြောခဲ့သည့်အတိုင်း အရာအားလုံးကို အဆုံးသတ်မည်ဆိုသည့် သူ၏ကြေညာချက်မှာ ဟောင်းလောင်းပေါက် စကားလုံးသက်သက် မဟုတ်ပေ။
သူ၏ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုလုံး လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားရမည်ဆိုလျှင်တောင်ပေါ့။
ဆာတန်က ဤနေရာ၊ ဤအချိန်တွင် အရာအားလုံးကို အဆုံးသတ်ပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။
‘ဘာကြောင့်များ...’
ယူဟွန်း၏ ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော အကြည့်ကို ခံစားမိသည့်အလား ဆာတန်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ တိုးလျသော အပြုံးဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ သူ သိသည်။ အမှန်တရားကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းအတွက် သူ မကြာခင် သေဆုံးရတော့မည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိသည်။
“သင်တို့ သိထားတဲ့ ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားတွေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သဘောသဘာဝ၊ ပြီးတော့ သူတို့က ဘာကြောင့် အမှန်တရားကို မျက်ကွယ်ပြုနေကြတာလဲဆိုတာ။”
သူ သိထားသော်လည်း ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပါ။ သူသည် ဤကိစ္စအတွက်ပင် ဤနေရာတွင် ရပ်တည်နေခြင်းဖြစ်သည်။
သူ လျစ်လျူရှုခဲ့တာ ကြာလှပြီ။
ကမ္ဘာလောကများ၏ အဆုံးသတ်နှင့် အစပြုခြင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးနောက်၊ သူသည် ရွေးချယ်စရာမရှိဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အကြောင်းပြချက် ပေးခဲ့သည်။
သူ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည့်အခါ ထိုအချိန်က မြင်ကွင်းများက ယခုတိုင် ထင်ထင်ရှားရှား ပေါ်လာသည်။
-“ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ! တောင်းပန်ပါတယ်!” -“ဘာလို့လဲ! မင်းက အကုန်လုပ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တာမဟုတ်လား!” -“ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီကလေးကိုတော့ အသက်ချမ်းသာပေးပါ!”
ရွေးချယ်မခံရသည့်အတွက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသူများ။
လိုဂိုစ်၏ လက်ပါးစေများက သူတို့ကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်လိုက်စဉ်တွင် သူသည် ကြည့်ရှုနေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ သူ အမြဲတမ်း နောင်တရခဲ့သည်။
သူသည် မိမိကာကွယ်ရမည့်အရာကို ကာကွယ်ရန်အတွက်သာ အပေးအယူလုပ်ခဲ့ရသည်။
စကြဝဠာသစ် စတင်ဖြစ်ပေါ်လာချိန်ကတည်းက သူသည် ကိုယ့်မူလဇစ်မြစ်ကိုပင် မေ့သွားလောက်အောင် ရှည်လျားလှသည့် နှစ်ကာလများကို ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။
နောင်တ၊ နောင်တများသာ။
‘ဒါကြောင့်လည်း။’
ဒါဟာ သူ့နောင်တတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ နောက်ဆုံးအခွင့်အရေး၊ သူ နောက်ဆုံးရပ်တည်မည့် စင်မြင့်ပင်ဖြစ်သည်။
ဒီတစ်ခါတော့ သူ အမှားတွေကို ထပ်မလုပ်တော့ပေ။
“ငါတို့က နယ်ချဲ့သူတွေပဲ။”
သူ အမှန်တရားကို ကြေညာလိုက်သည်။
လူတိုင်းကို သိစေရန် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
“ငါတို့က လိုဂိုစ် ပိုင်ဆိုင်သင့်တဲ့ နာမည်တွေကို လုယူထားတဲ့ အတုအယောင် ဖြစ်တည်မှုတွေပဲ။”
ဘာမှမသိကြဘဲ မကြာခင် ရောက်လာတော့မည့် ရိတ်သိမ်းချိန်တွင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့်သူများအတွက်။
ဤထုတ်ဖော်ချက်က သူတို့ကို တုန်လှုပ်စေနိုင်ပြီး တုံ့ပြန်လိုစိတ်ပင် ကုန်ခန်းသွားစေနိုင်သော်လည်း သူ ဂရုမစိုက်ပါ။
“လက်ရှိ ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားတွေအားလုံးက အတုတွေပဲ။ ငါတို့က ‘စာပိုးကောင်များ’ လို့ တံဆိပ်ကပ်ပြီး နှိပ်စက်ခဲ့ကြတဲ့သူတွေက လိုဂိုစ်ရဲ့ ဖိနှိပ်မှုအောက်မှာ အသက်ကို မနည်းရှူရှိုက်နေရတဲ့ ယခင် နတ်ဘုရားတွေပဲ။ ငါတို့ဆိုတာ သူတို့ရဲ့ အုတ်မြစ်ပေါ်မှာ တည်ဆောက်ထားတဲ့ အရုပ်ကစားကွင်းထဲက ပြည်သူတွေသာ ဖြစ်တယ်။”
အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို နားလည်ပေးနိုင်ပါက။
အဲဒါဆိုရင် လုံလောက်ပြီ။
အဓိပ္ပာယ်မဲ့တဲ့ သေခြင်းမျိုး ဘယ်တော့မှ မဖြစ်ပေါ်စေရဘူး။
ဗြုန်း။
ယခုအချိန်တွင် သူတို့ပတ်လည်တွင် ကြီးမားသော မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ဆာတန်က မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အတူပါလာသည့် ပြင်းထန်သော အပူချိန်မှာ သူ၏ ရန်သူတော် မိုက်ကယ်ထံမှ ဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ ပြင်းထန်သော လေပြင်းမှာ ဖောင်ဒေးရှင်း၏ ဗဟိုချက် ပေါ်ထွက်လာပြီး အာကာသကို ဖောက်ထွင်းကာ စစ်မှန်သော ပုံသဏ္ဍာန်ကို ပြသလိုက်သည့်အတွက် လေထုအတွင်း မငြိမ်မသက်ဖြစ်မှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
“ဆာတန်! တော်တော့! အဲဒီမှာ ရပ်လိုက်!”
သူမက ဝမ်းနည်းရိပ်သန်းနေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် သူမ၏ လှံကို ဆာတန်ဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
သို့သော် သူမ တိုက်ခိုက်ရန် တွန့်ဆုတ်နေသည်။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း အလွန်ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ရုန်းကန်နေရပုံပင်။
ဆာတန်၏ ဖြစ်တည်မှုမှာ သူမ၏ ရန်သူဖြစ်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် အီဒင်ကို ကျောခိုင်းကာ ကြီးမြတ်သော အလင်းတရားကို သစ္စာဖောက်ပြီးနောက် ကြယ်တစ်ပွင့်အဖြစ် ကြွေလွင့်သွားခဲ့သူ… အားလုံးထဲတွင် အတောက်ပဆုံးသော ကြယ်တစ်ပွင့်ပင်။
ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း သူသည် အီဒင်ကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ အာဒမ်နှင့် ဧဝတို့ကို သွေးဆောင်ခဲ့ပြီး အပိုကလစ်ပ်စ်၏ နီမြန်းသော နဂါးကြီးကို ဘေးတွင်ထားကာ သားရဲများကို ရမ်းကားစေခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုမြင်ကွင်းက ဘာလဲ။
အမှန်တရားလား။ အခန်းကဏ္ဍတွေလား။ နယ်ချဲ့သူတွေလား။
သူ ဘာကြောင့် ဒီလောက် နားမလည်နိုင်စရာ စကားလုံးတွေနဲ့ ပြောနေရတာလဲ…။
သူမ သွားများကို ကြိတ်လိုက်သည်။
“ရပ်လိုက်လို့ ပြောနေတယ်လေ!”
ဒါသည် ယုတ္တိရှိသော လုပ်ရပ်မဟုတ်ဘဲ အသိစိတ်ထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်သော တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။
မိုက်ကယ်သည် ဆာတန်ကို ဆက်မလုပ်နိုင်စေရန် သူမ၏လှံကို ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။
ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ အားမပါလှပေ။ မိုက်ကယ် ပစ်လိုက်သည်ဟုပင် မထင်ရလောက်အောင် အားနည်းနေသော်လည်း ဂျီနီဆစ်ကွန်ရက်ကို ထိန်းချုပ်ရင်း ပြန်လည်ရေးသားခြင်းတွင် နစ်မွန်းနေသည့် ဆာတန်အတွက်မူ ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ယူဟွန်းက ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။
ခလောက်—!
ယူဟွန်းက အလင်းလှံကို သူ၏လက်သီးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ ဆာတန်က မယုံနိုင်သည့်အကြည့်ဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ယူဟွန်းက စိတ်ချစေရန်ဟူသကဲ့သို့ ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားလုပ်နေတာကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ။”
“ကျေးဇူးတင်တယ်။”
ဗြုန်း!
ကောင်းကင်တွင် ပျံဝဲနေသော ဂရန်းအယ်လ်တာ (Grand Altar) မှ ဧရာမသားရဲတစ်ကောင်၏ ဟိန်းသံကဲ့သို့ ကြီးမားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဆာတန်သည် အခြားအရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏ ပြန်လည်ရေးသားခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
“သေချာနားထောင်ပါ။ ငါ ပြောဖို့ အချိန်သိပ်မရှိဘူး။ အခုလို ပြောနေရတဲ့ အချိန်လေးတွေကတောင် ငါ အသည်းအသန် ရယူထားရတဲ့ အံ့ဖွယ်အခွင့်အရေးတွေပဲ။”
ဆာတန်သည် သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များမှစ၍ ခန္ဓာကိုယ် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားသည်ကို ခံစားနေရသည်။ ခန္ဓာကိုယ်သာ ပျက်စီးသွားခြင်းဆိုလျှင် ပိုကောင်းနိုင်သေးသည်။
သို့သော် သူ၏ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုလုံး—ဆာတန်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤလောကတွင် ခွင့်ပြုထားသည့် တစ်ခုတည်းသော အခွံသည် အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
သူ့ကို စောင့်ကြိုနေသည်မှာ သေခြင်းတရားသက်သက်မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဖြစ်တည်မှုလုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။
အဲဒါဟာ ဇာတ်လမ်းတွေရဲ့ ဟိုဘက်က အဆုံးမရှိသော အမှောင်ထုဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို အမှတ်ရနေဦးတော့၊ ဘယ်တော့မှ ပြန်လာလို့မရနိုင်သော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။
“လိုဂိုစ်က ဒီကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်။ ပြီးရင် သူက လူသစ်တွေကို ရွေးချယ်လိမ့်မယ်။ ရွေးချယ်ခံရတဲ့သူတွေက နောက်လာမယ့်ခေတ်မှာ အခန်းကဏ္ဍတွေ ရကြလိမ့်မယ်။ တချို့က နောက်စကြဝဠာရဲ့ ဆာတန်ဖြစ်လာနိုင်သလို၊ ဇုစ်ဖြစ်လာနိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် နောက်စကြဝဠာရဲ့ အိုဒင်တောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။”
သတင်းစကား ပြတင်းပေါက်တချို့က ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်လာကြသည်။
အချို့က သူတို့၏ ကိုးကွယ်ရာ နတ်ဘုရားကို စော်ကားသည်ဟုဆိုကာ ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း အများစုမှာမူ ထိတ်လန့်ဖွယ် အမှန်တရားကြောင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။
“တချို့တော့ လက်ရှိ ကိုးကွယ်ရာ နတ်ဘုရားတွေက သူတို့နေရာတွေကို ထိန်းထားနိုင်ဖို့ နောက်စကြဝဠာမှာ လိုဂိုစ်ဘက်က ရပ်တည်လိမ့်မယ်။ အနည်းငယ်လောက်ပဲ ဒီအခွင့်အရေး ရနိုင်လိမ့်မယ်။ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ သေရမှာပဲ။ ဒဏ္ဍာရီစစ်ပွဲ စတင်တဲ့အခါ ဘယ်သူတွေက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မလဲ။”
အာမဂက်ဒွန်။
ရာဂနာရော့ခ်။
တိုင်တန်နိုမာခီ။
တီရွိုင်လွင်ပြင် စစ်ပွဲ။
ဒဏ္ဍာရီထဲက စစ်ပွဲတွေအားလုံး။
အဲဒါတွေအားလုံးက ကြီးမားတဲ့ လူသတ်ပွဲတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားလိမ့်မယ်။
ကြွေ။ ကြွေ။
ဆာတန်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ စတင်ပြန့်နှံ့လာသည်။ သူ၏ သက်တမ်းမှာ ကုန်ဆုံးခါနီးပြီဖြစ်သည်။
“ရပ်လိုက်! ရပ်လိုက်လို့ ပြောနေတယ်လေ!”
မိုက်ကယ်က တောင်းပန်နေသလိုမျိုး အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဆာတန်၏ အသက်တာမှာ ကုန်ဆုံးခါနီးပြီဆိုတာ သူမ သိနေပြီဖြစ်သည်။
“မင်း ဒီအတိုင်း ဆက်လုပ်နေရင်… မင်း သေလိမ့်မယ်!”
သူမ ဘာကြောင့် ပြောမိမှန်း မသိပါ။ ဆာတန်က သူမ၏ ရန်သူ—သူမတင်မက အီဒင်ရဲ့ ရန်သူလည်း ဖြစ်သည်။ သူသေဆုံးသွားခြင်းက အီဒင်အတွက် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးမှာဖြစ်ပြီး သူမ အားလုံးထက် ပိုမိုကြိုဆိုသင့်သည့်အရာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူမ၏ နှလုံးသား၊ မိုက်ကယ်မဟုတ်တော့သည့် သူမ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုက အမြဲတမ်း မေးခွန်းထုတ်နေသည်။
ဒါ တကယ်ပဲ ဖြစ်သင့်တာလား။
ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ စိတ်ထဲမှ မြူခိုးများ ကင်းစင်သွားပြီး ကြာမြင့်စွာ မြှုပ်နှံထားခဲ့ရသော အမှတ်တရများ ရေစီးကြောင်းသဖွယ် ပြန်လည်စီးဝင်လာသည်။
သူမသည် လိုဂိုစ်ကို ဆန့်ကျင်ခြင်းမှ စွန့်လွှတ်လိုက်ရသည့်တိုင် ထိုလူပြုလုပ်ခဲ့သော ရွေးချယ်မှုကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။
—“ငါ အသက်ရှင်ချင်တယ်!”
တုန်လှုပ်သွားသည်။
မိုက်ကယ်၏ လုပ်ရပ်များကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည့် ဆာတန်သည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
“မင်း အသက်ရှင်ဖို့အတွက် ဒီလောက်အထိ လုပ်ခဲ့တာမဟုတ်လား။ ငါတို့… ငါတို့အားလုံးက အသက်ရှင်ချင်ရင် အခန်းကဏ္ဍတွေကို လက်ခံရုံကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ကြဘူးလေ!”
“မိုက်ကယ်…?”
“မိုက်ကယ်၊ ဘာဖြစ်တာလဲ…!”
သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသော အခြားကောင်းကင်တမန်များသည် သူမ၏ စကားကြောင့် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားပြီး မည်သို့တုံ့ပြန်ရမှန်း မသိဖြစ်သွားကြသည်။
မိုက်ကယ်နှင့် ဆာတန်တို့အကြား ဝေးကွာလှသော အတိတ်က တစ်စုံတစ်ရာသော ဆက်သွယ်မှု ရှိခဲ့လိမ့်မည်ဟု လူမိုက်ပင် ခန့်မှန်းနိုင်သည်။
ဤမျှအထိ ရောက်လာခဲ့ပြီးနောက် မိုက်ကယ်သည် သူမ၏ ရာထူး သို့မဟုတ် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။
“ငါတို့က အတူတူ အသက်ရှင်ချင်လို့ ဒီကို လာခဲ့တာလေ… ဘာလို့ အီဒင်ကို သစ္စာဖောက်ပြီး ဒီလောက်အထိ နိမ့်ကျသွားရတာလဲ။”
သူမ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။
သူမ၏ မျက်ရည်စက်များ ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ အရာအားလုံး သူမဆီ ပြန်ရောက်လာသည်။ မူလက သူမသည် မိုက်ကယ်ဟု ခေါ်ဆိုသောသူ မဟုတ်ခဲ့ပါ။ မိုက်ကယ်ဟု မခေါ်ဆိုခင်က သူမ၌ တခြားနာမည်တစ်ခု ရှိခဲ့သည်။
သူမတွင် အပေါင်းအဖော်များ ရှိခဲ့ပြီး သူမ ဂရုစိုက်ရသူတစ်ယောက်လည်း ရှိခဲ့သည်။
သူတို့သည် ကမ္ဘာ၏ အဆုံးသတ်သို့ ရောက်အောင်သွားမည်ဟု ကတိပြုကာ အခက်အခဲများနှင့် စမ်းသပ်မှုများကို အတူတူ ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် ထိုမျှော်လင့်ချက်များနှင့် ကတိကဝတ်များအားလုံးသည် သူတို့ မတွန်းလှန်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုအောက်တွင် ကြေမွသွားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်က ထိုလူသည် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး လိုဂိုစ်နှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုခဲ့သည်။ သူ၏ အပေါင်းအဖော်များကို အသက်ချမ်းသာပေးမည်ဆိုပါက သူ ဆန့်ကျင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သဘောတူခဲ့သည်။
—“အင်း၊ ခင်ဗျားတို့အားလုံး သေဖို့စိတ်ကူးနဲ့ ငါ့ဆီ တိုးဝင်လာရင်တော့ အလုပ်ရှုပ်မှာပဲ… ကောင်းပြီ။ စာချုပ်ချုပ်လိုက်ပြီ။”
တောက်ပလွန်းသော အလင်းတရားကို ကျောခိုင်းထားသည့် ထိုဖြစ်တည်မှုသည် သူတို့ကို ထိုသို့ အခန်းကဏ္ဍများ သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။
ထိုဖြစ်ရပ်အပြီးတွင် အဖွဲ့သည် ကွဲသွားခဲ့ပြီး တစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီ လမ်းခွဲသွားခဲ့ကြရာ မိုက်ကယ်နှင့် ဆာတန်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူမ မမှုပါ။ သူသာ သူမဘေးမှာ ရှိနေလျှင် အီဒင်တွင် သူတို့နှစ်ယောက်တည်း တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေသွားရုံဖြင့် လုံလောက်သည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့သည်။
သို့သော် သူ မနေခဲ့ပါ။
ဒါဟာ သူ့သဘာဝလား။ ဒါမှမဟုတ် သူ့အပေါင်းအဖော်တွေကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် သူ့ဆန္ဒကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရတဲ့ နောင်တကြောင့်လား။
သူသည် ကောင်းကင်တမန် ရာထူးကို စွန့်လွှတ်ပြီး နတ်ဆိုးဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူသည် အလင်းတရားကို ကျောခိုင်းကာ အမှောင်ထုကို ဝတ်ဆင်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်ကာ အဆုံးမရှိသော ငရဲခန်းထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားခဲ့သည်။
“ဘာလို့ ထွက်သွားရတာလဲ။”
သူမသည် သူမယုံကြည်ရသူတစ်ယောက်၏ သစ္စာဖောက်ခြင်းခံလိုက်ရသည့် ထိတ်လန့်မှုကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည်။
ဒီလောက် ဆိုးရွားတဲ့ အခြေအနေမှာတောင် သူမ အသက်ရှင်ချင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ အကယ်၍ ဟုတ်ခဲ့ရင် သူ အခု ဘာလုပ်နေတာလဲ။
“မင်း… မင်းက ငါ့အတွက် လုံလောက်ခဲ့တာကို!”
“မင်း…”
မှတ်ဉာဏ်များအားလုံး ပြန်ရလာသည့် မိုက်ကယ်၏ ရင်တွင်းစကားကြောင့် ဆာတန်သည် သူ့ခံစားချက်များကို ဖုံးကွယ်လိုသည့်အလား ဦးထုပ်ကို ပို၍ နိမ့်ချလိုက်သည်။
“အခုတော့ အကုန်လုံး မှတ်မိသွားပြီပေါ့။”
“ရပ်လိုက်ကြရအောင်။ အခုထိ အချိန်ရှိပါသေးတယ်။ ငါတို့ အရာအားလုံးကို ပြန်ပြင်လို့ရတယ်။ ငါ အကုန်လုံး မှတ်မိနေပြီ။”
မိုက်ကယ်သည် ဆာတန်ကို နှလုံးသားအကြွင်းမဲ့ တောင်းပန်လိုက်သည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး…”
သူမ၏ တောင်ပံများမှာ ခွန်အားမဲ့စွာ တွဲလျားကျနေသည်။ သူမ၏ ရာထူးက ညွှန်းဆိုသည့် တောက်ပသော အရောင်အဝါများနှင့် ဝေးကွာစွာ သူမ၌ အလင်းရောင် မရှိတော့ပေ။
သူမ၏ ရုပ်ပုံမှာ သနားစရာကောင်းပြီး စာနာမှုကို ဖြစ်စေသော်လည်း ဆာတန်မှာမူ မလှုပ်မယှက်ပင်။
“ငါတို့ လမ်းအတော်ဝေးဝေး လျှောက်ခဲ့ကြပြီနော်။ မူလက ငါဟာ တခြားသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး အီဒင်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ မင်းဘေးမှာ မဏ္ဍိုင်တစ်ခုလို ရပ်တည်ပေးရမယ့်သူ ဖြစ်ခဲ့တာ။”
“မင်း အခုလည်း လုပ်နိုင်ပါသေးတယ်…”
“မရတော့ဘူး။ နောက်ကျသွားပြီ။ အဲဒီအတွက်တော့ အလွန်ကို နောက်ကျသွားပြီ။”
ဆာတန်သည် ဤအကြောင်းကို ကြာမြင့်စွာ တွေးတောခဲ့သည်။
အကယ်၍သာ သူသည် အပေါင်းအဖော်များ သေဆုံးမည်ကို ကြောက်ရွံ့ပြီး လက်တွေ့ဘဝနှင့် အပေးအယူ မလုပ်ခဲ့ပါက။
အကယ်၍သာ သူသည် အရာအားလုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် အဆုံးထိ ရုန်းကန်ခဲ့ပါက—အရာရာသည် ကွဲပြားသွားမည်လော။
“ငါ အရမ်း နောင်တရမိတယ်။”
အဆုံး၌ သူသည် လိုဂိုစ်နှင့် အပေးအယူလုပ်ကာ အပေါင်းအဖော်များကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကျန်တဲ့အရာတွေကရော။
အားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။ နောက်စကြဝဠာရဲ့ အုတ်မြစ်ဖြစ်သွားရလောက်အောင် အသေအချာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီ။
ဘယ်သူက သူတို့ကို မှတ်မိနေမှာလဲ။ ဘယ်သူက သူတို့အတွက် ဝမ်းနည်းပေးမှာလဲ။
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အပေါင်းအဖော်တွေ အတူတူ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်သွားကြမယ့် ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်မျိုး မရှိခဲ့ပါ။
နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်၊ ကွဲကွာသွားခဲ့ကြတယ်၊ ဝေးရာသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ကြတယ်။
“သူတို့ အစကတည်းက ဒါမျိုး မလုပ်ခဲ့သင့်ဘူး။”
ကြွေ။
ယခုအချိန်တွင် ဆာတန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အက်ကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ဖြစ်တည်မှုမှာ အဆုံးစွန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာသည်။ ထိုအလင်းတန်းသည် အခြေခံအုတ်မြစ် (Foundation) ၏ ဗဟိုချက်မှ လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူတိုင်း သိရှိလိုက်ကြသည်။
အီလိုဟင်မ် (Elohim) တို့သည် အလင်းတန်းကို ကျောခိုင်းလျက် သူ့ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာကြသည်။
ဆာတန်သည် သူတို့ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ငါ ဒီလောက်အထိ လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူတို့ ထင်မထားခဲ့ကြဘူး။ ဒီလိုလုပ်ဖို့အတွက် ကွန်ရက် (Network) ကိုပါ ထိန်းချုပ်လိုက်လိမ့်မယ်လို့ပေါ့။ ဒီလို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ကြိုဆိုပွဲအတွက် အခြေခံအုတ်မြစ်ရဲ့ ဗဟိုချက်ကိုပါ အလျင်အမြန် ခေါ်ယူလိုက်ကြတာပဲ။”
သို့သော် သူသတ်မှတ်ထားခဲ့သော ပန်းတိုင်အားလုံးကို သူ အောင်မြင်ပြီးစီးခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူသည် အသက်နှင့်လဲ၍ ပေးဆပ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း ထိုအရာက ဘာများ အရေးကြီးသေးသနည်း။
ကန်းယူဟွန်းနှင့် စတင်တွေ့ဆုံခဲ့သည့်အချိန်ကတည်းက သူသည် ဤအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
“ကန်းယူဟွန်း။”
“…”
သူတို့၏ အကြည့်များ လေဟာနယ်ထဲတွင် ဆုံတွေ့သွားကြသည်။
ဆာတန်သည် နောက်ဆုံးသော အကြိမ်အဖြစ် ကန်းယူဟွန်းဆီသို့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
“ငါ လုပ်နိုင်သမျှ အကုန်လုပ်ခဲ့ပြီးပြီ။ ငါ့လိုတော့ မရှုံးနိမ့်ပါစေနဲ့။”
ဆာတန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အရိပ်များ တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်သွားသည်။
မျက်နှာဖုံးအောက်မှ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကန်းယူဟွန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
“မင်းက…”
“အဆုံးထိ သွားပါ။ ငါ့လိုမျိုး ဖြစ်မလာပါစေနဲ့။”
“…ကောင်းပါပြီ။”
ကန်းယူဟွန်းသည် ဆာတန်၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆာတန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဆုံးစွန်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ ပြာမှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုပြာမှုန့်များသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကန်းယူဟွန်း၏ လက်မောင်းတစ်လျှောက် စီးဆင်းဝင်ရောက်သွားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။
ကန်းယူဟွန်းသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသော ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသည့် ဇာတ်ကြောင်းများကို ခံစားလိုက်ရသည်။
စပ်မျိုးနယ်ပယ်ကို အုပ်စိုးသည့် စစ်တပ်ကြီး (Great Army) ဖြစ်သော ပန်ဒီမိုနီယမ်၏ အရှင်သခင်။
ဆာတန်နှင့် လူစီဖာဟူ၍ နှစ်မျိုးစလုံးဖြင့် လူသိများသော ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်သည် သူ၏ စိတ်ကျေနပ်ဖွယ်ကောင်းသော အဆုံးသတ်ကို ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်သွားခဲ့လေသည်။