ယူဟွန်းသည် ဂျင်ချောင်ဝန်းကို အပေါ်စီးမှ အကဲခတ်ကြည့်ရှုရင်း စကားစလိုက်သည်။
“ကြည့်ရတာတော့ အတော်လေးကို ကြည့်မကောင်းလှပါလား။”
၎င်းသည် သူ့ရှေ့တွင်ရှိနေသည့် ပြိုင်ဘက်ကို လှောင်ပြောင်လိုရုံသက်သက် ပြောလိုက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ချေ။ ဂျင်ချောင်ဝန်း၏ အခြေအနေမှာ အသက်ရှင်လျက်သားနှင့် အလောင်းကောင်ဟုပင် ခေါ်ဆိုရလောက်အောင် ဆိုးရွားနေသည်။
သူထိုင်နေသည့် ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အရိုးပေါ်အရေတင်ဖြစ်နေပြီး အသားဟူ၍ ရှာမရသလောက်ပင်။ သူ၏အသားအရေမှာလည်း သစ်ပင်အိုကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းခြောက်သွေ့နေကာ တွန့်လိမ်နေသော အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
တစ်ချိန်က ရုပ်ရည်ချောမောခဲ့သည့် ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ငါးနှစ်တာကာလအတွင်း အခြားသူများထက် ဆယ်ဆမျှ ပိုမိုအိုမင်းသွားသည့် လူတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲနေသည်။
“ငါလုပ်ခဲ့တဲ့အရာတွေအတွက် အပြစ်ပေးခံရတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။”
ဂျင်ချောင်ဝန်းသည် ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
အချိန်တွေ ဘယ်လောက်ပင် ကုန်လွန်သွားပါစေ၊ ထိုတည်ငြိမ်သည့် အမူအရာနှင့် လေသံတို့မှာ တစ်စက်ကလေးမျှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိချေ။
“ဒါနဲ့။ မင်း ငါ့ကို ခေါ်လိုက်တာလား။”
“ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် မော်ဒရက်ဆီမှာ အကူအညီတောင်းခဲ့တာပါ။”
“မင်း ရူးသွားပြီလား။”
ယူဟွန်းသည် ဂျင်ချောင်ဝန်း၏ လုပ်ရပ်ကို လုံးဝနားမလည်နိုင်သည့်အလား မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။
“ငါတို့နှစ်ယောက် ဒီလိုမျိုး မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်ပြီး စကားပြောနေကြတာတောင်မှ ဘယ်လောက်ထူးဆန်းနေလဲဆိုတာ မင်းသိတယ်မလား။”
“သိတာပေါ့။ တကယ်ပြောရရင် မင်း ငါ့ကိုတွေ့တာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ အသေအလဲ လာတိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားတာပါ။”
“ငါ အခုအချိန်ထိ မင်းကိုသတ်ဖို့ ဆန္ဒတွေ အပြည့်ရှိနေတုန်းပဲ။”
ဂျင်ချောင်ဝန်းမှာ အလွန်အားနည်းနေသဖြင့် ယူဟွန်းက သူ့ကို လက်တစ်ချက်ထိလိုက်ရုံနှင့်ပင် လဲကျသွားနိုင်သည့် အခြေအနေဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်က ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည့် စွမ်းအားများ ကျန်ရှိနေဦးတော့၊ သူသည် ယခုအခါ ယူဟွန်း၏ တောက်ပသော အလင်းရောင်ရှေ့တွင် ပိုးစုန်းကြူးတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သည်။
ဂျင်ချောင်ဝန်းသည် ထိုအချက်ကို ကောင်းကောင်းသိရှိပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“မင်း ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာ ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း ငါ့မှာလည်း အသိစိတ်ဆိုတာ ရှိပါသေးတယ်။ အတိတ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ငါ လျစ်လျူရှုပြီး အလကားနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပြီးတော့လည်း ငါ ထွက်ပြေးလို့ရတဲ့ အခြေအနေမျိုးလည်း မဟုတ်ဘူးလေ။”
“ဒါဆို ဘာလို့လဲ။ ပြီးတော့ ဒီပုံစံက ဘာဖြစ်တာလဲ။ အဲ့ဒီလိုတွေ လုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ မင်း သက်တောင့်သက်သာနဲ့ နေသင့်တာမဟုတ်ဘူးလား။”
တစ်ချိန်က သူနှင့်အတူ ခရီးနှင်ခဲ့ကြသည့် Unleashed အပေါင်းအပါများက ဘယ်ရောက်သွားကြသနည်း။
သူစုဆောင်းထားခဲ့သည့် အပိုင်းအစများအားလုံးက ဘယ်ရောက်သွားပြီး၊ သူ့ရဲ့ လက်ရှိပုံစံကရော ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။
“မင်း အသစ္စာဖောက်ခံလိုက်ရတာလား။ မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေဆီကလေ။”
“ပရောဖက်တစ်ယောက်ကတောင် အသစ္စာဖောက်ခံရတယ်ဆိုရင်တော့ တော်တော်လေး ရယ်စရာကောင်းနေမှာပဲ။”
“မဟုတ်ရင်တော့ ဒီပုံစံဖြစ်လာဖို့ အကြောင်းရင်းမရှိဘူး။”
“ဒါက… ငါ့ရဲ့ လောဘအတွက် အပြစ်ပေးခံရတာပါ။”
“လောဘ ဟုတ်လား။”
“အခုလို အခြေအနေမျိုးမှာတောင် ငါ အောင်မြင်နိုင်လိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ လောဘပေါ့။ ဒီသံသရာကို ငါတစ်ယောက်တည်း ဖောက်ထွက်နိုင်လိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ မောက်မာမှုမျိုးပါ။”
“ဘာ…?”
ယူဟွန်းသည် ဂျင်ချောင်ဝန်း၏ နားမလည်နိုင်သော စကားများကို နားထောင်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
သူ မှားယွင်းမှုတစ်ခုခုကြောင့် ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလား။
“ဒါပေမဲ့ မင်း နားလည်လိမ့်မယ်လို့တော့ ငါ မမျှော်လင့်ပါဘူး။ ငါ့အမှားတွေကို ငါ ဂုဏ်ယူဝါကြွားနေတာမှ မဟုတ်တာ။ ကိုယ့်အစွမ်းအစထက် ပိုလိုချင်မိလို့ ရလာတဲ့ အပြစ်ဒဏ်ကို ဘယ်သူကများ လိုက်ကြွားနေမှာတဲ့လဲ။”
“မင်းကို ဘယ်သူက ဒီလိုလုပ်လိုက်တာလဲ။”
“အတုအယောင် ပရောဖက်တစ်ယောက်ကို အပြစ်ပေးနိုင်မယ့်သူက ဘယ်သူရှိဦးမှာလဲ။ ဘေဘယ်လ်ကို ဖြိုချသူ၊ ကမ္ဘာကြီးကို ရေလွှမ်းမိုးစေသူ၊ ကောင်းကင်ဘုံဆီ ပျံသန်းဖို့ ကြိုးစားသူတွေရဲ့ အတောင်ပံတွေကို အရည်ပျော်စေသူ… ဒဏ္ဍာရီထဲမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အခုပဲဖြစ်ဖြစ် အမြဲတမ်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။”
“မင်းက…”
ယူဟွန်းသည် ရုတ်တရက် တွေးမိလိုက်သည့် အချက်တစ်ခုကြောင့် စကားစ ပြတ်သွားသည်။
“မင်း… လိုဂိုစ် ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့တာလား။”
“……။”
ဂျင်ချောင်ဝန်းသည် ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့်သာ တုံ့ပြန်သည်။ သူသည် အရိုးပေါ်အရေတင်ဖြစ်နေသော လက်ကိုမြှောက်ကာ သူ့နောက်က တံခါးကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
“မင်း သူ့ကို တွေ့ဖို့ လာခဲ့တာမဟုတ်လား။ ဝင်သွားလိုက်ပါ။ သူ အထဲမှာ ရှိနေတယ်။”
“……။”
“ငါ့ကို အဲ့ဒီလို မျက်လုံးမျိုးနဲ့ မကြည့်ပါနဲ့။ မင်း ဘာမှ မပြောရင်တောင် ငါ ထွက်ပြေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ ဒီမှာပဲ နေမှာပါ။ မင်း ဒီကိုရောက်လာပြီး ငါက အဲ့ဒီတံခါးကို ညွှန်ပြလိုက်တဲ့အချိန်ကတည်းက ငါ့တာဝန်က ပြီးဆုံးသွားပြီ။ နောက်ထပ် ဘာအသုံးမှလည်း မဝင်တော့ဘူးဆိုတော့ မင်းစိတ်ကြိုက်သာ လုပ်လိုက်ပါ။”
ယူဟွန်းသည် ဂျင်ချောင်ဝန်းကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီး တဲအတွင်းရှိ တစ်ခုတည်းသော တံခါးရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။
“ဝင်သွားလိုက်ပါ။ သူ မင်းကို စောင့်မျှော်နေတာ ကြာပြီ။”
ခွင့်ပြုချက်ပေးလိုက်သည့်အလား ယူဟွန်းသည် တံခါးလက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
‘ကြွပ်’
သူ ပထမဆုံးအကြိမ် တဲထဲဝင်ခဲ့စဉ်ကအတိုင်းပင် တံခါးက တကျွီကျွီမြည်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
အထဲမှာ ဘာရှိမလဲဟု တွေးမိသည့်အချိန်မှာပင် ယူဟွန်းသည် အခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ရုတ်တရက် ရောက်သွားရတာလဲ။
သူ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင်မှောင်မိုက်နေသည့် အရာမှလွဲ၍ ဘာမှ မတွေ့ရတော့ချေ။
ရှေ့၊ အောက်၊ အထက် အားလုံးမှာ တူညီနေသည်။
‘ထူးဆန်းလိုက်တာ။’
ထိုးထွင်းသိမြင်ခြင်း ရွှေမျက်လုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အပိုင်းအစများ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ထားသည့် သူကိုယ်တိုင်တောင်မှ တုံ့ပြန်ချိန်မရလိုက်ဘဲ ဤအတွင်းပိုင်းနေရာသို့ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရသည်။
ဤနေရာ၏ ထူးခြားပုံနှင့် သူ့ကို လက်ခံထားသည့် အိမ်ရှင်မှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်းကို ပြသနေသည်။
ယူဟွန်းသည် မှောင်မိုက်နေသည့်ကြားထဲတွင် လျှောက်သွားသည်။ သူ လမ်းလျှောက်နေတာလား၊ ပျံသန်းနေတာလား မသိရသော်လည်း ရှေ့ကိုဆက်သွားနေသည်ဟုသာ ယုံကြည်ထားသည်။
နောက်ဆုံးတွင် မှောင်မိုက်နေသည့်ကြား၌ တစ်စုံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ ထူးဆန်းသော အဆောက်အအုံများ၊ တစ်နည်းအားဖြင့် တိုင်လုံးများ ဖြစ်နိုင်သည်။
ဘာကိုမှ ထင်ရှားအောင် ပြသပေးမည့် အလင်းရောင် မရှိသော်လည်း ထိုတိုင်လုံးကဲ့သို့သော အရာများမှာ သူ့ကို လမ်းပြပေးနေသည့်အလား စီတန်းနေကာ ယူဟွန်းကို ရှေ့သို့ ဆက်လက်ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
သတ်မှတ်ထားသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ယူဟွန်း ဆက်လျှောက်သွားသည်။
အဆောက်အအုံများက လမ်းပြပေးခြင်း မရှိတော့သည့်အချိန်၊ သူ့ကို ကြိုဆိုနေသည့်အလား အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည့်အချိန်တွင် သူ လမ်းလျှောက်ခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။
“ရောက်လာပြီလား။”
“ဒါဆို မင်းက ဂျင်ချောင်ဝန်း ပြောနေတဲ့ အနက်ရောင် အရိပ်ပေါ့။”
“ဟုတ်ပါတယ်။ ငါတို့ အိပ်မက်ထဲမှာ တွေ့ခဲ့ကြတယ် မဟုတ်လား။”
အနက်ရောင် အရိပ်သည် လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ လူပုံစံရှိသော်လည်း အနက်ရောင်အမှောင်ထုသာ ဖြစ်နေသော်လည်း ယူဟွန်းသည် သူ ပြုံးနေကြောင်းကို သိရှိလိုက်သည်။
“ဒီနေရာက နည်းနည်းတော့ မှိုင်းနေတယ်။ မြင်ကွင်းကို ပြောင်းလိုက်ကြရအောင်။”
သူ လက်ချောင်းကို တောက်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွားသည်။
မှောင်မိုက်နေသည့်နေရာတွင် အလင်းရောင်များ ဝင်ရောက်လာပြီး မကြာမီပင် ကျယ်ပြောလှသော စာကြည့်တိုက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။
စက်ဝိုင်းပုံ ခန်းမကြီးကို ဗဟိုပြုထားသည့် ကြီးမားသော စာကြည့်တိုက်ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်ထိမြင့်တက်နေသည့် မျက်နှာကျက်အထိ စာအုပ်များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
တန်ဖိုးကြီး မာဘယ်လ်ကျောက်ပြားများဖြင့် ခင်းထားသည့် ခန်းမ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ရိုသေစွာဖြင့် ပြသထားသည်။
“ဒီနေရာက…?”
“ဒါက ငါ အလုပ်လုပ်ခဲ့တဲ့ နေရာကို ပုံတူကူးထားတဲ့ နေရာပါ။”
အနက်ရောင် အရိပ်။
ကမ္ဘာကြီးက မသိရှိသေးသည့် နောက်ဆုံးဇာတ်လမ်း၏ ဘုရင်ဖြစ်သူ ပရေးရှင်းသည် လူသားပုံစံဖြင့် စကားပြောဆိုလာသည်။
စာကြည့်တိုက်မှူးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်မှန်တပ်ထားသော သွယ်လျသည့် လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သို့သော် ယူဟွန်းသည် ဤမျက်နှာဖုံးကို ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိသွားကာ ၎င်းမှာ စကားပြောဆိုရန်အတွက်သာ ဖန်တီးထားသည့် ပုံစံတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။
နောက်ထပ် ဇာတ်လမ်းဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်သူ လော့ဖ်အိုအောက်၏ မူလပုံစံကို မြင်တွေ့ဖူးပြီးဖြစ်ရာ ပရေးရှင်း၏ အစစ်အမှန်ပုံစံမှာ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။
“ဟုတ်ပါတယ်။ မင်းမှာ မေးခွန်းတွေ အများကြီး ရှိနေမှာပါ။ ဘယ်ကနေ စပြောရမလဲ။”
“အဲ့ဒီစာအုပ်က ဘာလဲ။”
“အာ၊ အဲ့ဒါလား။”
ခန်းမအလယ်ရှိ ရွှေရောင်စာအုပ်။ ရင်းနှီးမှုတစ်ခုခုကို ခံစားမိစေသည့် ထိုစာအုပ်နှင့်ပတ်သက်သော သူ့မေးခွန်း၏ အဖြေမှာ သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
“ဒါက ကိုဒက်စ် လေ။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း။ လိုဂိုစ် ရေးသားခဲ့တာဖြစ်ပြီး ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ။”
“ငါ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ…”
“ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက အစစ်တော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေရာတစ်ခုလုံးကို ငါ ဖန်တီးထားတာဖြစ်ပြီး၊ အဲ့ဒီ ကိုဒက်စ် က မူလစာအုပ်နဲ့ ဆင်တူယိုးမှားပဲ ရှိတာ။ အစစ်လောက်တော့ စွမ်းအားမရှိဘူး။”
“……။”
ယူဟွန်းသည် ပရေးရှင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူသည် အိုအယ်လို သတိပေးထားခဲ့သည့် ပုံရိပ်နှင့် လုံးဝ မကိုက်ညီပေ။
သူ စိတ်ကူးယဉ်ထားသည့် ပရေးရှင်းမှာ ဒဏ္ဍာရီထဲမှ သတ္တဝါတို့၏ ခေါင်းဆောင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘီလူးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခု သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသည့် ပရေးရှင်းမှာမူ လူကြီးလူကောင်းဆန်သော ပုံစံမျိုးဖြင့် ရှိနေသည်။
“ငါက မင်းကို ဒီလိုပုံစံနဲ့ ဆက်ဆံနေတာကို ထူးဆန်းနေသလား။”
ယူဟွန်း၏ အကြည့်နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို ရိပ်မိသွားသည့် ပရေးရှင်းက တိတ်ဆိတ်စွာ ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။
“မင်းက… စာအုပ်ပိုးကောင် (Bookworms) တွေရဲ့ သခင် မဟုတ်ဘူးလား။”
“စာအုပ်ပိုးကောင်တွေလား။ အာ… မင်းတို့က အဲ့ဒီလို ခေါ်ကြတာကိုး။ ငါက သူတို့ရဲ့ သခင်ဆိုတဲ့ အချက်နဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့…”
“မဟုတ်ဘူးလား။”
“အဲ့ဒီလို မြင်တာကတော့ နားလည်ပေးလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သခင်ဆိုတာ… တကယ်တော့ ငါက သူတို့ရဲ့ သခင်ထက် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ ပိုများပါတယ်။”
“ခေါင်းဆောင်နဲ့ သခင်က အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား။”
“ခေါင်းဆောင်နဲ့ သခင်က မတူဘူးလေ။ ခေါင်းဆောင်ဆိုတာ သူတို့နဲ့ လုပ်ငန်းသဘောမျိုး ဆက်ဆံရေးရှိတာ။ သခင်ဆိုတာကျတော့… ဟုတ်ပြီ, အဲ့ဒီသတ္တဝါတွေကို ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးထားပြီး သူတို့ရဲ့ အသက်ရှင်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းကို အပြည့်အဝ ချုပ်ကိုင်ထားကာ စိတ်ကြိုက်ခိုင်းစေနိုင်သူမျိုးကို ဆိုလိုတာ။ ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တဲ့ အာဏာပိုင်စနစ်မျိုးပေါ့။”
“ဒါဆို မင်းက စာအုပ်ပိုးကောင်တွေကို မဖန်တီးခဲ့ဘူးလို့ ပြောချင်တာလား။”
“အထင်မှားနေပုံပဲ။ သူတို့ကို ဖန်တီးခဲ့တာ ငါမဟုတ်ဘူး။”
သူ့လက်ချောင်းကို တောက်လိုက်သည့်အခါ စင်ပေါ်မှ စာအုပ်တစ်အုပ် ပျံသန်းလာပြီး ပရေးရှင်း၏ ရှေ့တွင် လွင့်နေသည်။
“စာအုပ်ပိုးကောင်တွေကို ဖန်တီးခဲ့သူက ငါ့ရဲ့ ရွံရှာစရာကောင်းတဲ့ ဖခင် လိုဂိုစ် ပဲ။”
ထိုအချိန်တွင် စာအုပ်ပွင့်သွားပြီး ယူဟွန်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် မြင်ကွင်းသစ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဇာတ်လမ်းကို ဘယ်ကနေ စပြောရမလဲ။ အနည်းဆုံးတော့ ဒီကမ္ဘာကြီး ဘယ်လို လည်ပတ်နေလဲဆိုတာ မင်း သိထားသင့်တယ်။ မင်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ အချိန်ပြန်ဆုတ်ခြင်း (Regression) သက်သက် မဟုတ်ဘဲ၊ စကြဝဠာရဲ့ နောက်တစ်ကြိမ် လည်ပတ်မှုထဲကို မင်း ရောက်ရှိလာတာဆိုတာကိုပေါ့။”
စာကြည့်တိုက်၏ ဧရာမမျက်နှာကျက်သည် စကြဝဠာကို ကြည့်ရှုရသည့် မြင်ကွင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ စာအုပ်များသည် ကြယ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စာအုပ်စင်များက ၎င်းတို့ကို ဆက်သွယ်ထားသည့် နဂါးငွေ့တန်း ဂလက်ဆီအဖြစ် ပုံဖော်လိုက်သည်။
“ဒီကမ္ဘာကြီးက အဆုံးမရှိ ပြန်လည်လည်ပတ်နေတာ။ ရာဂဏန်းမဟုတ်ဘူး၊ ထောင်ဂဏန်း၊ သောင်းဂဏန်းအထိတောင် ရှိတယ်။ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လည်ပတ်မှုတွေ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ။”
စကြဝဠာ၏ စီးဆင်းမှုက ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကြယ်များ မွေးဖွားလာပြီး ငြိမ်းသတ်သွားကြသည်၊ စကြဝဠာသည် ချဲ့ထွင်လာပြီးနောက် တစ်ဖန် ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားသည်။
ဟိုက်ဘရစ်ကမ္ဘာ (Hybrid World) အပါအဝင် စကြဝဠာကြီးသည် ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြုံတွေ့ပြီး ဖြစ်သည်။
“ဒီကမ္ဘာမှာ မင်းတို့ စာအုပ်ပိုးကောင်လို့ ခေါ်နေတဲ့အရာတွေက မင်းတို့ ထင်ထားတာနဲ့ အများကြီး ကွာခြားတယ်။ စာအုပ်ပိုးကောင်တွေဆိုတာ ဒီကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးဖို့ ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာတဲ့ သတ္တဝါတွေလို့ မင်း ထင်နေတာမလား၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ သူတို့က အခု လက်ရှိ ရှိနေသူတွေထက် အများကြီး ပိုစောပြီး ဒီမှာ ရှိနေခဲ့တာ။”
“ဒါဆိုရင်…”
“ဟုတ်တယ်။ စာအုပ်ပိုးကောင်တွေက အရင်စကြဝဠာရဲ့ နတ်ဘုရားတွေ (Divine Spirits) ဖြစ်ခဲ့ကြတာ။”
မြင်ကွင်းက လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မြင်ကွင်းသစ်တစ်ခုကို ပြသသည်။
ကောင်းကင်ထိ မြင့်တက်နေသည့် တောင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ တိမ်တိုက်များအထက်မှ လျှပ်စီးတန်းများစွာ ပြုတ်ကျလာပြီး အောက်ခြေတွင်မူ ဘီလူးသတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်က တောင်ပေါ်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်နေသည်။
လျှပ်စီးများ၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံနေရသော်လည်း ထိုသတ္တဝါ၏ အကြည့်က တောင်ထိပ်မှ အနည်းငယ်မျှ မသွေဖည်သွားပေ။
“ဒါက… အိုလံပတ်စ် (Olympus) လား။”
“ဒါက ဒဏ္ဍာရီစစ်ပွဲ (Mythic War) ကာလက အိုလံပတ်စ်ပဲ။ မင်း မြင်တဲ့အတိုင်း အပေါ်က ကျလာတဲ့ လျှပ်စီးတွေက အိုလံပတ်စ်ရဲ့ အမြင့်ဆုံးနတ်ဘုရားဖြစ်ပြီး ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားတွေထဲမှာ အကျော်ကြားဆုံးတစ်ပါးဖြစ်တဲ့ ဇုစ် (Zeus) ပစ်လွှတ်လိုက်တာ။ ပြီးတော့ လျှပ်စီးကို ခံနေရတဲ့ အောက်က သတ္တဝါက…”
“…တိုင်ဖွန် (Typhon)။”
“မှန်တယ်။”
ဇုစ်က တိုက်တန် (Titans) တွေကို မှောင်မိုက်သည့် ချောက်နက်ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ပြီးနောက်၊ မြေကြီးနတ်ဘုရားမ ဂိုင်ယာ (Gaia) သည် ဇုစ်ကို အပြစ်ပေးရန်အတွက် မှောင်မိုက်ခြင်း နတ်ဘုရား တာတရူး (Tartarus) နှင့်အတူ အင်အားအကြီးဆုံး ဘီလူးကြီး တိုင်ဖွန်ကို မွေးဖွားခဲ့သည်။
တိုင်ဖွန်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ နတ်ဘုရားများကို ဖျက်ဆီးရန်ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားသတ်သမား (God-slayer) ဖြစ်သည်။
သူ၏ စွမ်းအားတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် အိုလံပတ်စ်ရှိ နတ်ဘုရားအားလုံးကို ကြောက်ရွံ့စေခဲ့ပြီး ဒဏ္ဍာရီတိုင်းတွင် အစွမ်းထက်ဆုံး စာအုပ်ပိုးကောင်များထဲမှ တစ်ကောင်အဖြစ် ရည်ညွှန်းခံခဲ့ရသည်။
“အဲ့ဒါက လူအများစု သိထားတာပဲ။”
“သူတို့ သိထားတာလား။”
“လက်ရှိသမိုင်းမှာ တိုင်ဖွန်ကို ဇုစ်ကိုသတ်ဖို့ ဖန်တီးထားတဲ့ ဘီလူးတစ်ကောင်လို့ သိကြပြီး၊ ဇုစ်က အိုလံပတ်စ်ကို ကာကွယ်ဖို့ သူ့ကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်လို့ ယုံကြည်ကြတယ်။”
တိုင်ဖွန်သည် အက်ခစ်ဒနာ (Echidna) နှင့်အတူ အခြားသော ထင်ရှားသည့် ဘီလူးများကို မွေးဖွားခဲ့သူအဖြစ်လည်း ကျော်ကြားသည်။
ဆာဘဲရပ်စ် (Cerberus)၊ ခိုင်မဲရား (Chimera)၊ အော်သရပ်စ် (Orthrus)၊ ဟိုက်ဒရာ (Hydra)၊ နီမီးယန်းခြင်္သေ့ (Nemean Lion)၊ စဖင့် (Sphinx) နှင့် အခြားများစွာတို့ ဖြစ်သည်။
တိုင်ဖွန်ဆိုသည့် အမည်မှာ အိုလံပတ်စ်၏ မဟာတပ်မတော်အတွင်း၌ အထူးအရေးပါသည့် နေရာတစ်ခု ရှိသည်။
“ဒါဆို တိုင်ဖွန်က အရင်စကြဝဠာရဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့တာပေါ့။”
“သူက သာမန် နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်ဘူး။ သူက အရင် ‘ဇုစ်’ ကိုယ်တိုင်ပဲ။”
“ဘာ…”
တိုင်ဖွန်က အရင် ဇုစ် ဖြစ်ခဲ့တာလား။
မယုံနိုင်စရာပင်။ ဒါဆို လက်ရှိ ဇုစ်က ဘယ်သူလဲ။
“ဒီကမ္ဘာကြီးက အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်သတ်မှတ်ခံခဲ့ရတယ်။ ပြန်လည်သတ်မှတ်တိုင်းမှာ လိုဂိုစ် က သက်ရှိမျိုးစိတ် အများအပြားကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့… အဲ့ဒီလောက် ကြာရှည်စွာ ရှင်သန်ခဲ့တဲ့ မဟာနတ်ဘုရားတွေက သူ့ကို တော်လှန်ခဲ့ကြတယ်။ ဘယ်သူကများ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးပြီး အရာအားလုံးကို အစက ပြန်စဖို့ စိတ်လိုလက်ရ သဘောတူမှာတဲ့လဲ။ ဒါကြောင့် လိုဂိုစ် က နည်းလမ်းတစ်ခုကို ကြံဆခဲ့တယ်။”
“နည်းလမ်းတစ်ခုလား။”
“သူက လူအနည်းငယ်ကို နောက်စကြဝဠာမှာ အစကနေ ပြန်စဖို့ အခွင့်အရေး ပေးခဲ့တာ။”
လိုဂိုစ် က အားလုံးကို ကယ်တင်ဖို့ မကြိုးစားခဲ့သလို အားလုံးကို သတ်ပစ်ဖို့လည်း မရည်ရွယ်ခဲ့ဘူး။
အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီး ပြန်စခြင်းက သူ့အတွက် ကြီးမားတဲ့ တာဝန်တစ်ခု ဖြစ်တာကြောင့် လိုဂိုစ် က သတ်မှတ်ထားတဲ့ သတ္တဝါအချို့ကို ရွေးချယ်ပြီး နောက်စကြဝဠာမှာ တာဝန်သစ်တွေ လွှဲပြောင်းပေးကာ အစကနေ ပြန်စစေခဲ့တယ်။
“လက်ရှိ ဇုစ်က အရင်စကြဝဠာမှာ တခြားတစ်ယောက်။ သူက အရင် ဇုစ်ကို အနိုင်ယူပြီး ဇုစ်နေရာကို ရယူဖို့ လိုဂိုစ် ဆီကနေ စွမ်းအားနဲ့ အခွင့်အာဏာကို ရရှိခဲ့တာ။”
“ဒါဆို ဒဏ္ဍာရီထဲက နတ်ဘုရားတွေက… သူတို့ရဲ့ မူလပုံစံတွေ မဟုတ်ဘဲ တာဝန်ပေးအပ်ထားတဲ့ နေရာတွေပဲပေါ့။”
“မင်း တော်တော်လေး အံ့သြသွားပုံပဲ။”
ယူဟွန်းမှာ အံ့သြလွန်း၍ စကားပင် ပြန်မပြောနိုင်။ အံ့သြရမှာပေါ့။ ဒီလောက် တုန်လှုပ်စရာကောင်းတဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုကို သိလိုက်ရတာ ဘယ်သူများ မအံ့သြဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။
“မင်းတို့ စာအုပ်ပိုးကောင် ဒါမှမဟုတ် ဘီလူးတွေလို့ ခေါ်နေတဲ့ တိုင်ဖွန်နဲ့ အက်ခစ်ဒနာတို့က အရင်စကြဝဠာမှာ ဇုစ်နဲ့ ဟီရာ (Hera) နေရာကို ယူခဲ့ကြတာ။ သူတို့ကိုယ်တိုင်ကလည်း သူတို့မတိုင်ခင်က စကြဝဠာရဲ့ ဇုစ်နဲ့ ဟီရာကို ဖြုတ်ချခဲ့ကြသူတွေပဲ။”
“ဒါပေမဲ့ တိုင်ဖွန်က အခုထိ…”
“ဟုတ်တယ်။ သူတို့က ဘယ်လောက်တောင် စွမ်းအားကြီးမားသလဲဆိုရင် စကြဝဠာကို ပြန်လည်သတ်မှတ်လိုက်တဲ့တိုင် သူတို့ ပျက်စီးမသွားခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ တည်ရှိမှုက ဒီကမ္ဘာမှာ ခွင့်မပြုတော့တဲ့အတွက် သူတို့က ပုံစံပျက်ယွင်းသွားခဲ့ရတာ။”
အစကတည်းက ရှိခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြတဲ့ ဒဏ္ဍာရီထဲက ဘီလူးတွေ။
အရင်စကြဝဠာရဲ့ နတ်ဘုရားဟောင်းတွေဖြစ်တဲ့ ဒီသတ္တဝါတွေဟာ လက်ရှိကမ္ဘာက သူတို့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို လက်မခံနိုင်တဲ့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ပုံစံတွေ ဖြစ်လာခဲ့ရတာ။
သူတို့က စကြဝဠာကြီးနဲ့ တိုက်မိပြီး ပုံစံပျက်ယွင်းမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာကာ ဒီကမ္ဘာရဲ့ တည်ဆောက်ပုံကို ဖျက်ဆီးနေတဲ့ စာအုပ်ပိုးကောင်တွေ ဖြစ်လာခဲ့ကြတယ်။
မြင်ကွင်းက နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရုပ်ပုံများစွာကို လျင်မြန်စွာ ပြသလိုက်သည်။
သော (Thor) က ယော်မန်ဂန်ဒ (Jörmungandr) ကို သတ်ဖြတ်နေပုံ။
ဇုစ်က တိုင်ဖွန်ကို တံဆိပ်ခတ်နေပုံ။
ရာ (Ra) က အာဖိုဖစ် (Apophis) ကို တွန်းလှန်နေပုံ။
အင်ဒရာ (Indra) က ဗြိတြ (Vritra) ကို အနိုင်ယူနေပုံ။
“ကမ္ဘာကြီးက အကြီးကျယ်ဆုံး ကြယ်ပွင့်တွေအဖြစ် အမွှမ်းတင်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားတွေက တကယ်တော့ လိုဂိုစ် ရွေးချယ်ပြီး ‘တာဝန်’ ပေးအပ်ထားတဲ့ အစားထိုးသူတွေ သက်သက်ပဲ။”
“…။”
“အဲ့ဒါက ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အမှန်တရားပဲ။”