ယူဟွန်း၏ ရှေ့မှမြင်ကွင်းများ ဝေဝါးသွားပြီးနောက် ပြင်းထန်သော ခေါင်းမူးဝေမှုလှိုင်းတစ်ခုကို သူခံစားလိုက်ရသည်။
ခဏအကြာတွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှုခင်းများမှာ ရင်းနှီးပြီးသား စာကြည့်တိုက်ပုံစံအတိုင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသောအခါမှ သူသည် ယိုင်နဲ့နေသော ကိုယ်ခန္ဓာကို အနိုင်နိုင်ထိန်းလိုက်နိုင်တော့သည်။
“ဒါဆို ဒီလောကရဲ့ ဇာတ်လိုက်တွေဆိုတာ အရင်ဇာတ်လိုက်တွေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို လုယူထားတဲ့ သူခိုးတွေပေါ့။ ပြီးတော့ ဒဏ္ဍာရီထဲက ဘီလူးတွေလို့ ကျွန်တော်တို့သိထားတဲ့ စာအုပ်ပိုးကောင် (Bookworms) တွေက အခန်းကဏ္ဍ အလုခံလိုက်ရတဲ့သူတွေပေါ့…”
“ဟုတ်တယ်၊ မှန်တယ်။”
“ခင်ဗျားက ဒါတွေကို ဘယ်လိုလုပ်သိနေတာလဲ။”
“မင်းက ငါ့ကိုလည်း အခန်းကဏ္ဍလုယူသူတစ်ယောက်လို့ ထင်နေတာလား။”
ယူဟွန်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဤအချက်အလက်များကို ပရေးရှင်း သိရှိနိုင်မည့် အခြားနည်းလမ်းမရှိပေ။
ယင်းမှာ အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းသည့် အပြုအမူဟု ထင်ရသော်လည်း ပရေးရှင်းက ဒေါသထွက်မလာဘဲ ယူဟွန်း၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည့်အတိုင်း ခေါင်းသာပြန်ညိတ်ပြသည်။
“တကယ်ပဲ မင်းအမြင်အရဆိုရင်လည်း ဟုတ်နိုင်တာပေါ့။ ဖြစ်နိုင်တာက ငါကိုယ်တိုင်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို မသိလိုက်ဘဲ လုယူထားမိတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။”
“…ဒါဆို ခင်ဗျားက ဒီလောကရဲ့ အမှန်တရားနဲ့ ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာလဲ။”
“အဲဒီမေးခွန်းကို ဖြေဖို့ဆိုရင် အရင်ဆုံး ငါ့အကြောင်းကို မင်းကိုပြောပြရလိမ့်မယ်။ အိုလို (Oello) ဆီကနေ ငါ့အကြောင်း နည်းနည်းပါးပါး ကြားဖူးတယ်မလား။”
“ဟုတ်ကဲ့… နောက်ဆုံးဇာတ်လမ်းရဲ့ ဘုရင်၊ ပဉ္စမမြောက်နဲ့ အငယ်ဆုံးသူပေါ့။ ပြီးတော့ လိုဂိုစ် ရဲ့ အထူးချစ်ခင်မှုကို ခံရသူဆိုတာလည်း ကြားဖူးပါတယ်။”
“ဟားဟား။ ‘ချစ်ခင်မှု’ ဟုတ်လား။ အိုလိုကတော့ အဲဒီအတိုင်းပဲ မြင်နေမှာပေါ့။”
“အဲဒါ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောချင်တာလား။ ခင်ဗျားက ဖခင်ဖြစ်သူရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့တယ်လို့ အိုလိုက ပြောတယ်လေ။”
လိုဂိုစ် က ဘုရင်ငါးပါးထဲမှာ ပရေးရှင်းတစ်ယောက်တည်းကိုသာ ကိုဒက်စ် ကို ကိုင်တွယ်ခွင့် ပေးထားခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။
သို့သော် ပရေးရှင်းက ထို ကိုဒက်စ် ကို အစအနမကျန်အောင် ဖျက်ဆီးပြီး စကြဝဠာအနှံ့သို့ ကြဲဖြန့်ပစ်ခဲ့သည်။
အိုလိုကမူ ၎င်းမှာ ဖခင်ဖြစ်သူနှင့် လောကကြီးအပေါ် ခွင့်မလွှတ်နိုင်သော သစ္စာဖောက်မှုဖြစ်သည်ဟုဆိုကာ ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။
ထိုအကြောင်းကို ပရေးရှင်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“သူ့အမြင်မှာတော့ အဲဒီအတိုင်းပဲ ဖြစ်နေမှာပေါ့။”
ပရေးရှင်းက ခန်းမအလယ်ရှိ အတုအယောင် ကိုဒက်စ် ဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားပြီး စာအုပ်မျက်နှာပြင်ကို လက်အိတ်စွပ်ထားသော လက်ချောင်းများဖြင့် ခပ်ဖွဖွ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊ လိုဂိုစ် က ငါ့ကို ကိုဒက်စ် ကို သုံးစွဲခွင့်ပေးခဲ့တာ အမှန်ပဲ။ လော့ဖ်အိုအတ် (Lotfiout)၊ ဒမ်ချွန် (Damcheon) နဲ့ ကသတ်ဆစ် (Catharsis) တို့ကိုတော့ ဒီလောကထဲက စာလုံးတွေကို အသုံးပြုပြီး ဇာတ်လမ်းတွေ ရက်လုပ်ဖို့ တာဝန်ပေးခဲ့တယ်။ အိုလိုကိုတော့ ရှိပြီးသား ဇာတ်လမ်းတွေကို ရှာဖွေစုဆောင်းဖို့ တာဝန်ပေးတယ်။ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍ၊ နောက်ဆုံးအခန်းကဏ္ဍကတော့ ရက်လုပ်ထားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကို စုစည်းပြီး ကိုဒက်စ် ထဲမှာ ထွင်းထုကာ ဇာတ်လမ်းကို အဆုံးသတ်ပေးဖို့ပဲ။ အစကတော့ ဘာမှမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ ကိုဒက်စ် ကို ဖတ်ကြည့်တဲ့အခါ ဒီလောကရဲ့ အမှန်တရားကို ငါသဘောပေါက်လာခဲ့တယ်။”
“ဒါဆို… ခင်ဗျားက ကိုဒက်စ် ကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာပေါ့။”
“ဖျက်ဆီးလိုက်တာ? မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒီလိုမဟုတ်ဘူး။ ငါက ကိုဒက်စ် ကို ငါ့သဘောဆန္ဒနဲ့ ဖျက်ဆီးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဗျာ။”
“မင်း တစ်ခါမှ ထူးဆန်းတယ်လို့ မတွေးမိဘူးလား။ ငါက ဇာတ်လမ်းတွေရဲ့ ဘုရင်ဖြစ်နေရင်တောင်မှ ကိုဒက်စ် ကို သုံးစွဲခွင့်ရှိရုံနဲ့တင် အစအနမကျန်အောင် ဖျက်ဆီးနိုင်မယ်လို့ မယူဆမိဘူးလား။ ငါကိုယ်တိုင်က အဲလောက်အထိ အစွမ်းထက်တယ်လို့ မထင်ဘူး။ နောက်ပြီး ကိုဒက်စ် က ဒီလောကရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ။ သက်တမ်းပေါင်းများစွာရဲ့ သမိုင်းကြောင်းတွေကို ပုံစံတစ်ခုထဲမှာ စုစည်းထားတာလေ။ အဆင့်အတန်းအရဆိုရင်တောင် ငါ့လိုလူမျိုးက အဲဒါကို ဖွင့်ဖို့တောင် မဖြစ်နိုင်ဘူး။”
သို့သော် အိုလိုကမူ ပရေးရှင်းသာလျှင် ကိုဒက်စ် ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။
ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့ရော ဘာကြောင့်လဲ။
အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။
မဟုတ်ပါ၊ အကြောင်းရင်းတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။
“စာအုပ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာ ငါမဟုတ်ဘူး။ လိုဂိုစ် ပဲ။”
“…ဘာ။”
“ငါလည်း အစကတော့ မသိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဟုတ်တယ်၊ သူ့အတွက်တော့ ဒါဟာ အကြိမ်ကြိမ် လုပ်နေကျ အလုပ်တစ်ခုပဲ။ စကြဝဠာသစ်တစ်ခု စတင်တိုင်းမှာ လိုဂိုစ် က ကိုဒက်စ် ကို ဖျက်ဆီးပြီး ကမ္ဘာအနှံ့ ကြဲဖြန့်ပစ်တယ်။ စာအုပ်ထဲမှာ ဇာတ်လမ်းတွေ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စုပုံလာတဲ့အခါ သူက သူ့အလုပ်ကို စတင်တော့တာပဲ။”
စကြဝဠာတစ်ခု စတင်တိုင်းတွင် လိုဂိုစ် က သူ့အလုပ်ကို ကူညီစေရန် သတ္တဝါငါးဦးကို ဖန်တီးခဲ့သည်။
ဤသတ္တဝါငါးဦးကို နောက်ပိုင်းတွင် မူလအစ၏ တယ်လာ များ၊ တယ်လာ အားလုံး၏ ဘုရင်များဟု ခေါ်တွင်ခဲ့ကြသည်။
ဘုရင်တစ်ပါးစီသည် ဇာတ်လမ်းများကို မိမိတို့နည်းလမ်းဖြင့် စုဆောင်းကာ ကိုဒက်စ် ထဲတွင် ထွင်းထုခဲ့ကြသည်။ စကြဝဠာသစ်တစ်ခု၏ ဇာတ်လမ်းများမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသောအခါ လိုဂိုစ် သည် ကိုဒက်စ် ကို ဖျက်ဆီးပြီး စာမျက်နှာများကို စကြဝဠာအနှံ့ ကြဲဖြန့်ပစ်သည်။
“အိုလိုက ငါလုပ်တာလို့ ထင်နေတာ။ သူတင်မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ရဲ့ တခြားမောင်နှမတွေကလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်နေကြတာ။ ကိုဒက်စ် ရဲ့ ပိုင်ရှင်ဖြစ်တဲ့ ငါတို့ရဲ့ ဖခင် လိုဂိုစ် က အဲဒီလိုမျိုး လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကများ သံသယဝင်မိမှာလဲ။”
ကိုဒက်စ် ၏ အပိုင်းအစများသည် စကြဝဠာအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာပြီး ဇာတ်လမ်းသစ်များနှင့် တုံ့ပြန်မှုဖြစ်ပေါ်စေသည်။
အပိုင်းအစတစ်ခုစီသည် ‘ထူးခြားသော’ ဇာတ်လမ်းများကို စောင့်ကြည့်မှတ်သားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် စာအုပ်ငယ်လေးများ ဖြစ်လာကြသည်။
ပြီးတော့ အပိုင်းအစတွေထဲမှာ ဇာတ်လမ်းတွေ လုံလောက်စွာ စုပုံလာတဲ့အခါ…
လိုဂိုစ် က သူ့ရဲ့ ရိတ်သိမ်းခြင်းကို တစ်ဖန်ပြန်စတင်တော့သည်။
“ကိုဒက်စ် ကို ဖျက်ဆီးပြီး ကြဲဖြန့်လိုက်တာဟာ မျိုးစေ့ချလိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲ။ ဒါဟာ လိုဂိုစ် ရဲ့ အစီအစဉ်မှာ ကောင်းကောင်းကြီး တည်ဆောက်ထားတဲ့၊ အခုဆိုရင် ရင်းနှီးနေပြီဖြစ်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုပဲ။”
ကြဲဖြန့်လိုက်သော မျိုးစေ့များသည် ဇာတ်လမ်းများနှင့် တုံ့ပြန်မှုဖြစ်ပေါ်ပြီး တစ်ခုစီ၏ ထူးခြားသော ပုံစံအတိုင်း အညှောင့်ပေါက်လာကြသည်။
ဒါဟာ အညှောင့်ပေါက်တဲ့ အဆင့်ပဲ။
ထိုအညှောင့်များသည် ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးလာပြီး လှပစွာ ရင့်မှည့်လာသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိကြသည်။
ပရေးရှင်းက ၎င်းကို အနှံထွက်သည့်အဆင့် (Heading stage) ဟု ခေါ်သည်။
“အနှံတွေ ရင့်မှည့်သွားတဲ့အခါ ဘာဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ မင်းသိလား။”
“…ရိတ်သိမ်းခံရတာပေါ့။”
“အတိအကျပဲ။ ဇာတ်လမ်းရဲ့ အသီးအပွင့်တွေ အပြည့်အဝ ရင့်မှည့်လာတဲ့အခါ နောက်ဆုံးအဆင့်တစ်ခုပဲ ကျန်တော့တယ်။”
ရိတ်သိမ်းခြင်းအဆင့်။
ဒါဟာ ဒီလောကရဲ့ အဆုံးမရှိသော စက်ဝန်းတွေရဲ့ အဆုံးသတ်ဖြစ်ပြီး၊ ကြဲဖြန့်ထားသော ကိုဒက်စ် အပိုင်းအစများ စုစည်းကာ ကိုဒက်စ် အဖြစ် ပြန်လည်ပြည့်စုံသွားမည့် အချိန်အခါပဲ။
“ဒါဆိုရင် နတ်ကွန်း (Shrine) ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ အပိုင်းအစတွေကို အလျင်အမြန် စုဆောင်းနေတာက…”
“ရိတ်သိမ်းရမယ့်အချိန် နီးကပ်လာလို့ပဲ။ နတ်ကွန်းဆိုတာ လိုဂိုစ် က သူ့ဆန္ဒအတိုင်း လောကကြီးကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ဖန်တီးထားတဲ့ ကိရိယာတစ်ခုပဲ။ သူ့ရဲ့ လက်တံတစ်ခုလိုမျိုး၊ သူ့ရဲ့ အတင်းအဓမ္မဆန်တဲ့ ဆန္ဒတွေကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ သုံးတဲ့ ကိရိယာပေါ့။”
“ရိတ်သိမ်းပြီးသွားရင် ဘာဖြစ်သွားမှာလဲ။”
“လက်ရှိလောကကြီးက ကိုဒက်စ် ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သွားပြီး စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို ကြီးမားတဲ့စာအုပ်ရဲ့ စာမျက်နှာသစ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်မှာပဲ။”
ဒါဟာ လက်ရှိစကြဝဠာရဲ့ အဆုံးသတ်ကို ဆိုလိုသည်။
ပြီးတော့ နောက်စကြဝဠာရဲ့ အစပေါ့။
“ဘာလို့ လိုဂိုစ် က ခင်ဗျားကို တစ်ယောက်တည်း ချန်ထားခဲ့တာလဲ။”
“သူ့အမြင်မှာတော့ ငါဟာ ဘယ်အချိန်မဆို ဖယ်ရှားပစ်လို့ရတဲ့ အသေးအဖွဲ သတ္တဝါတစ်ကောင်ပဲ။ ဇာတ်လမ်းတွေရဲ့ ဘုရင်တွေကို ဖန်တီးခဲ့တာက သူ့အလုပ်တွေကို ပိုလွယ်ကူစေဖို့အတွက်ပဲ။ သူတို့က ရှေးခေတ်က ကြီးမြတ်သော တယ်လာ တွေ မဟုတ်ဘူး။ သူ့အလုပ်တွေကို ပိုစီမံရလွယ်အောင် ဖန်တီးထားတဲ့ ကိရိယာတွေပဲ။”
ဇာတ်လမ်းတွေရဲ့ ဘုရင်များ၊ တယ်လာ အားလုံး၏ မူလအစဆိုသူများမှာ လိုဂိုစ် အဆင်ပြေစေရန်အတွက် ဖန်တီးထားသော ကိရိယာမျှသာ ဖြစ်သည်။
ပရေးရှင်း၏ စကားသံထဲတွင် ယူဟွန်းသည် စိတ်ခံစားချက်တစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်မိလိုက်သည်။
၎င်းမှာ လောကကြီး၏ အမှန်တရားအားလုံးကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် စိတ်ပျက်အားငယ်ကာ လက်လျှော့လိုက်သူ၏ အသံမျိုးမဟုတ်ပေ။
“ဒါဆို ခင်ဗျားက သူ့ကို တော်လှန်ဖို့ စီစဉ်နေတာပေါ့။”
“ဟုတ်တယ်။”
ဖန်တီးရှင်ကို ပြန်လည်ဆန့်ကျင်ခြင်း။
အောင်မြင်နိုင်ခြေ သုညနီးပါးရှိသည့် မဖြစ်နိုင်သော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။
သို့သော် ပရေးရှင်းမှာမူ ထိုကိစ္စအတွက် သံသယတစ်စက်မျှ မရှိပေ။
“လိုဂိုစ် အတွက်တော့ ငါ့ရဲ့ သစ္စာဖောက်မှုက သူ့အလုပ်ကို ပိုအရသာရှိအောင် နှပ်ထားတဲ့ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်လောက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ငါသေချာပေါက် ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာ။ စွန့်ပစ်ခံရတဲ့သူတွေ၊ စာအုပ်ပိုးကောင်တွေကို စုစည်းပြီး တပ်ဖွဲ့တစ်ခု တည်ထောင်ခဲ့တယ်။ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အနာဂတ်ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ အပိုင်းအစတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူတွေကို ငါသုံးခဲ့တယ်။”
“အဲဒါ… ဂျင်ချောင်ဝန်း (Jin Cheong-woon) မဟုတ်လား။”
အတုအယောင် ပရောဖက် ဂျင်ချောင်ဝန်း။
ယခုမှသာ ဂျင်ချောင်ဝန်းက အဘယ်ကြောင့် ထင်ထားသည်ထက် ပိုသိနေရသလဲဆိုသည်ကို ယူဟွန်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
အနှစ်ချုပ်ရသော် ဂျင်ချောင်ဝန်းမှာ ပရေးရှင်း၏ ရွေးချယ်ခံ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။
“သူက သင့်တော်သူပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလောကကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မယ့် ကယ်တင်ရှင်လို့တော့ ငါမပြောနိုင်ဘူး။ သူမှာ အရည်အချင်းရှိပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကလည်း ထင်ရှားလွန်းနေတယ်။”
ယူဟွန်းသည် ဤနေရာသို့ မရောက်မီက ဂျင်ချောင်ဝန်း၏ ပုံရိပ်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။
သူသည် လောဘကြီးခဲ့ပြီး ထိုလောဘအတွက် အဖိုးအခကို ပေးဆပ်ခဲ့ရသူဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရဲခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။
“…သူ ကျရှုံးခဲ့တာပေါ့၊ ဟုတ်လား။”
“သူက လိုဂိုစ် ကိုတောင် မရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ဘူး။ သူ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ ကြီးမားတဲ့ နံရံကြီးတစ်ခုနဲ့ တိုးမိပြီး သေလုမြောပါး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ သူ့ကို မလုပ်ဖို့ ငါ အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးခဲ့ပေမဲ့ သူက နားမထောင်ခဲ့ဘူး။”
“ဒါဆို… ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို နောက်ထပ် ရွေးချယ်လိုက်တာပေါ့။”
“မင်းက အစကတည်းက ရွေးချယ်ခံထားရသူပဲ။ အတိအကျပြောရရင် အဲဒီအပိုင်းအစက မင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့တာ။”
“အပိုင်းအစက…”
ယူဟွန်းသည် သူ မသေဆုံးမီ နောက်ဆုံးမြင်လိုက်ရသည့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။
“လိုဂိုစ် က ကိုဒက်စ် ကို ဖျက်ဆီးပြီး အပိုင်းအစတွေကို ကမ္ဘာအနှံ့ မကြဲဖြန့်ခင်မှာပဲ ဒါဟာ မှားယွင်းနေမှန်း ငါ အသိစိတ်နဲ့ သိလိုက်ရတယ်။ ဒါကြောင့် အပိုင်းအစတစ်ခုကို ငါယူပြီး ထွက်ပြေးခဲ့တယ်။ ကိုဒက်စ် ကို သုံးခွင့်ရှိတဲ့ အခွင့်အာဏာရှင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါလုပ်နိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံးနဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာက ဒါပဲလေ။”
ထို့ကြောင့် ပရေးရှင်းသည် စာအုပ်၏ အပိုင်းအစတစ်ခု—မည်သည့်စာသားမျှ မရေးသားရသေးသည့် အပိုင်းအစတစ်ခုကို ယူဆောင်ကာ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။
လိုဂိုစ် က သူ့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန်ပင် စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။ သူက ပရေးရှင်း၏ အချည်းနှီးသော ရုန်းကန်မှုကို သဘောကျကာ သူ့သဘောအတိုင်း ထားခဲ့သည်။
“အပိုင်းအစကိုတော့ ငါယူလာနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ အဲဒါကို သုံးနိုင်မယ့် စွမ်းအားက ငါ့မှာ မရှိခဲ့ဘူး။ ငါလုပ်နိုင်တာက အဲဒါကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားဖို့ပဲ။ ဒီအပိုင်းအစကိုသုံးပြီး လိုဂိုစ် ကို ဘယ်လို တော်လှန်ရမလဲဆိုတာကို ငါ တွေးပြီးရင်း တွေးခဲ့တယ်။ ကိုဒက်စ် ကို လိုဂိုစ် ရေးသားခဲ့တာ ဖြစ်ပေမဲ့ စကြဝဠာကို အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်စတင်ခြင်းအားဖြင့် စာအုပ်ကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ သူ့ရဲ့ ရူးသွပ်လောက်အောင် စွဲလမ်းတဲ့ ကြိုးပမ်းမှုတွေထဲမှာ ငါဟာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံသော ရူးသွပ်မှုကို မြင်ခဲ့ရတယ်။”
ထိုနောက်ဆုံးအပိုင်းအစထဲတွင် ပရေးရှင်းသည် မျှော်လင့်ချက်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
သူသည် အစီအစဉ်တစ်ခု ရေးဆွဲရန် ရုန်းကန်ခဲ့ရသော်လည်း အချိန်အကြာကြီးတော့ မလိုခဲ့ပေ။
“အပိုင်းအစက သူ့ရဲ့ ပိုင်ရှင်ကို သူကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်တတ်တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ငါ့ရဲ့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုမပါဘဲနဲ့ အဲဒီအပိုင်းအစရဲ့ စေတနာကပဲ သူ့ကို စံပြကယ်တင်ရှင်ဆီ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့တယ်။”
“ခင်ဗျားပြောတာ… အဲဒါ ကျွန်တော်ပေါ့၊ ဟုတ်လား။”
“ဟုတ်တယ်။ စကြဝဠာရဲ့ နောက်ထပ် အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုမှာ စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရတဲ့ လူတစ်ယောက်၊ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတဲ့ ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်ပေါ့။ နောက်ဆုံးအပိုင်းအစက ရွေးချယ်လိုက်တဲ့၊ အချိန်နဲ့ အာကာသကို ကျော်လွန်လာတဲ့ ကယ်တင်ရှင်က မင်းပဲ။”
“ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကိုလဲ။”
ယူဟွန်းသည် သူ့၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း (Regression) မှာ ဤအပိုင်းအစကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။
သို့မဟုတ် ပို၍ တိကျစွာပြောရလျှင် ၎င်းသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မဟုတ်တော့ပေ။ ဤအပိုင်းအစကြောင့်ပင် သူသည် မကြုံတွေ့သင့်သော အတွေ့အကြုံများစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
အပိုင်းအစမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် မကြုံစဖူး စွမ်းအားက သူ့ကို အခက်အခဲတိုင်းတွင် ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်။
“အပိုင်းအစရဲ့ စေတနာကိုတော့ ငါလည်း မသိဘူး။”
“အခု ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ပြောနိုင်တာ ဒါပဲလား။”
“ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုတော့ ရှိတယ်။ မင်းက လူသားပဲ။”
လူသား။
ထိုစကားလုံးသည် သူ့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အဓိပ္ပာယ်မဲ့လွန်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
“လူသား ဟုတ်လား။”
“ဟုတ်တယ်။ နတ်လည်းမဟုတ်၊ နတ်ဆိုးလည်းမဟုတ်ဘဲ ဘာမဆို ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ သတ္တဝါ။ ရောနှောနယ်မြေတွေမှာ ချီးကျူးခံရတဲ့ ကြီးမြတ်သော နတ်ဘုရား (Divine Spirits) တွေက အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိကြပေမဲ့ သူတို့ကိုယ်တိုင်ကလည်း ငြင်းမရတဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကြားမှာ ပိတ်မိနေကြတာပဲ။ ကြယ်တာရာတွေကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ သတ္တဝါတွေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကလည်း လိုဂိုစ် ရဲ့ အဆင်ပြေစေဖို့အတွက် သတ်မှတ်ပေးထားတဲ့ အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုသာ ဖြစ်တယ်။”
အနှစ်ချုပ်ရသော် နတ်ဘုရားများဆိုသည်မှာ လိုဂိုစ် က လောကကြီးကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ဖန်တီးထားသည့် တည်ဆောက်ပုံများသာ ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် နတ်ဘုရား ဖြစ်လာသည်နှင့် သူတို့သည် ဘယ်တော့မှ မလွတ်မြောက်နိုင်တော့မည့် ကြီးမားသော မူဘောင်ကြီးတစ်ခုအတွင်း ပိတ်မိသွားတော့သည်။
သို့သော် လူသားများကမူ ကွဲပြားသည်။
သူတို့သည် ကမ္ဘာ၏ အစိတ်အပိုင်းအနည်းငယ်မျှကိုသာ သိမ်းပိုက်ထားသည့် အားနည်းသော မျိုးစိတ်များ ဖြစ်သည်။ လိုဂိုစ် ၏ အာရုံစိုက်မှုကိုပင် မရထိုက်လောက်အောင် အရေးမပါသူများ ဖြစ်ကြသည်။
လိုဂိုစ် က အရာအားလုံးကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ လူသားများ တည်ရှိနေခြင်းက သက်သေပြနေသည်။
လိုဂိုစ် ၏ အကြည့်အောက်မှလွတ်နေသည့် အသေးငယ်ဆုံး လူသားတစ်ယောက်သည် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဤလောကတွင် အကြီးမားဆုံးသော “အလားအလာ” ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
“ငါ ဘာမှ အများကြီး မမျှော်လင့်ခဲ့ပေမဲ့ မင်းရရှိခဲ့တဲ့ ရလဒ်တွေက တကယ်ကို ထူးခြားလွန်းတယ်။ ငါမျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီး ပိုသာလွန်တယ်။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ တည်ရှိမှုက သူတို့ရဲ့ သက်ဆိုင်ရာ မူဘောင်တွေထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ တခြားသူတွေကိုတောင် လွှမ်းမိုးခဲ့တယ်။”
“ခင်ဗျားက အချိန်တိုင်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာပေါ့…”
“ဟုတ်တယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ငါ ဂျင်ချောင်ဝန်းနဲ့ အဆက်အသွယ် လုပ်ခဲ့တာ။ မင်းရဲ့ တိုးတက်မှုက အရမ်းမြန်ဆန်လွန်းတယ်။ အဲဒါက လိုချင်စရာကောင်းပေမဲ့ ဘာမဆို အလွန်အကျွံဖြစ်လာရင် အဆိပ်ဖြစ်သွားတတ်တယ်။ မင်းရဲ့ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်တဲ့ တည်ရှိမှုက ရောနှောနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်စေခဲ့ပြီး လိုဂိုစ် တောင်မှ အဲဒါကို လျစ်လျူမရှုနိုင်ခဲ့ဘူး။”
ယူဟွန်းသည် ထိုအချိန်က တယ်လာ ဖြစ်ပြီး လူသားစစ်စစ် မဟုတ်သော်လည်း အခြေအနေမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
တယ်လာ ဟူသော ဘွဲ့နာမသည်ပင် အခြားစကြဝဠာတစ်ခုတွင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် သူ့အပေါ် အတင်းအကျပ် သက်ရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အနှစ်သာရမှာ လူသားသာ ဖြစ်သည်။
“မင်းရဲ့ အပိုင်းအစက ထုတ်လွှတ်တဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ အလင်းတန်းက စကြဝဠာတစ်ခွင်က အပိုင်းအစတွေကို ဆွဲဆောင်ခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့ သဘာဝနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကို ရှာဖွေသင့်တဲ့ အပိုင်းအစတွေက မင်းရဲ့ အပိုင်းအစတစ်ခုတည်းဆီ စုစည်းလာကြတာပဲ။”
ပရေးရှင်းသည် ဤအရာကို ဘယ်တော့မှ မလိုလားခဲ့ပေ။ ဤအရာအားလုံးသည် မြန်ဆန်လွန်းသည်။
အကယ်၍ အရာအားလုံး ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေမည်ဆိုပါက သူတို့ ပြင်ဆင်မထားရသေးခင်မှာပင် ရိတ်သိမ်းရမည့်အချိန် ရောက်လာလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် ပရေးရှင်းသည် ရွေးချယ်မှုတစ်ခု လုပ်ရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။
“ငါတို့အတွက် အနည်းဆုံး ငါးနှစ်လောက်တော့ လိုအပ်ခဲ့တယ်။”
“ဒါကြောင့် ဂျင်ချောင်ဝန်းက ကျွန်တော့်ကို ဒီပုံစံအတိုင်း ပုံသွင်းခဲ့တာပေါ့၊ ဟုတ်လား။”
“ဟုတ်တယ်။ အခြေအနေတွေက အရမ်းမြန်ဆန်စွာ ပြောင်းလဲနေပြီး အရာအားလုံးက လမ်းကြောင်းလွဲသွားခဲ့ပေမဲ့ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ဒီလောကရဲ့ အမှန်တရားကို သိမြင်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးရဲ့ အကူအညီကြောင့် ငါတို့ အောင်မြင်ခဲ့တယ်။”
ထိုနတ်ဘုရားမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ဗုဒ္ဓပင် ဖြစ်သည်။
အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ဗုဒ္ဓသည် အခွင့်အရေးသမားလည်း မဟုတ်သလို ယခင်စကြဝဠာနှင့်လည်း ဆက်စပ်မှုမရှိပေ။
သူသည် ဤစကြဝဠာတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်အလင်းဖြင့်သာ ထိုနေရာသို့ တက်လှမ်းလာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
သို့သော် အဆုံးမရှိသော တွေးတောဆင်ခြင်မှုနှင့် ကျင့်ကြံမှုများမှတစ်ဆင့် သူသည် ဤလောကမှာ အခြေခံအားဖြင့် ချို့ယွင်းနေကြောင်း နားလည်လာခဲ့သည်။
သို့သော် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့် ရာထူးနေရာ ရရှိထားပြီးဖြစ်သည့်အတွက် သူသည် ဘာကိုမျှ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။
စနစ်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ရှိနေသည့်အတွက် သူသည် အမှန်တရားကို တခြားသူများထံသို့ပင် မပြောပြနိုင်ခဲ့ပေ။
သူ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။ သူ ဘာလုပ်သင့်သနည်း။
ဗုဒ္ဓသည် အလားအလာရှိသူကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
“ဒါက ထူးခြားလွန်းတယ်။ ဒီလောကထဲက တစ်ယောက်က အရာအားလုံးကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ စွန့်လွှတ်လိုက်တာဟာ ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်ထဲမှာ မပါခဲ့ဘူး။ ဗုဒ္ဓက ယခင်စကြဝဠာတွေမှာလည်း ရှိခဲ့တယ်၊ အဲဒီအရင်ကလည်း ရှိခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့… သူက အခုလောက်တော့ မထူးခြားခဲ့ဘူး။”
“ဒါဆို… ဆေတန် (Satan) ကရော။”
“သူကတော့ ကွဲပြားတယ်။ သူက ယခင်စကြဝဠာက လာတာ။ သူ့ကို အခွင့်အရေးသမားလို့ ခေါ်ရတာ နည်းနည်းတော့ ဝေဝါးတယ်။ သူက လိုဂိုစ် ရဲ့ နောက်ထပ် သားကောင်တစ်ယောက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက ဒီလောကရဲ့ စက်ဝန်းကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ဆိုတဲ့ ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်နဲ့ တူညီတယ်။ ဒါကြောင့် သူက မင်းကို ကူညီခဲ့တာ။”
ယူဟွန်းသည် သူ ဤနေရာအထိ ရောက်ရှိလာစဉ်က သူ့အပေါ် ပုံအပ်ထားသည့် မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ဆန္ဒအားလုံး၏ လေးလံမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ပြီးတော့ သူသည် ထိုအရာများနောက်ကွယ်တွင် ဝှက်ထားသည့် ကျယ်ပြန့်သော နောက်ခံအကြောင်းရင်းကိုလည်း နားလည်သွားသည်။
“ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ဆီကနေ ဘာကို လိုချင်တာလဲ။”
“ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်တော့ မင်းကို လိုဂိုစ် ကို ဆန့်ကျင်ရပ်တည်ပေးပြီး ငါတို့ကို ကယ်တင်ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်တာပေါ့…”
ပရေးရှင်းသည် အနည်းငယ် ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ငါ အဲဒီလို တောင်းဆိုချက်မျိုးကို စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ဆန် မလုပ်နိုင်ဘူး။ မင်းကို ရွေးချယ်ခိုင်းဖို့ အတင်းအကျပ် မလုပ်လိုဘူး။ မင်းကို ဒီနေရာအထိ ငါ လမ်းပြပေးခဲ့ပေမဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အားလုံးကတော့ မင်းတစ်ယောက်တည်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေပဲ။ အခုလည်း အဲဒီအတိုင်းပဲ။”
စာကြည့်တိုက် စင်များကြားတွင် မှောင်မိုက်သော အရိပ်များ တဖြည်းဖြည်း တက်လာသည်။
၎င်းမှာ စာအုပ်ပိုးကောင် (Bookworms) များ၏ ရင်းနှီးပြီးသား အငွေ့အသက်ပင် ဖြစ်သည်။ ပုံစံမကျသေးသည့် ၎င်းတို့၏ လှုပ်ရှားနေသော အမည်းရောင်အစုအဝေးထဲမှ ဖြူဖွေးသော မျက်လုံးများအားလုံးသည် ယူဟွန်းဆီသို့သာ အာရုံစိုက်ထားကြသည်။
စာအုပ်ပိုးကောင်များ။ ပျောက်ကွယ်သွားသော စကြဝဠာများမှလာ၍ ၎င်းတို့၏ အမည်များနှင့် အခန်းကဏ္ဍများကို လုယူခံထားရသူများ။
သူတို့အားလုံးသည် ယူဟွန်း၏ အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
အတင်းအကျပ် စေခိုင်းခြင်းမျိုး လုံးဝမရှိပေ။
သူ့ကို လက်မြှောက်စေရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးသည့် ရန်လိုမှုမျိုးလည်း အနည်းငယ်မျှ မရှိချေ။
ယူဟွန်း ဤနေရာတွင် ရှိနေရုံဖြင့်ပင် သူတို့၏ ဆန္ဒကို ပြည့်ဝပြီးသကဲ့သို့ သူတို့၏ အငွေ့အသက်များသည် တည်ငြိမ်နေသည်။
“ရွေးချယ်မှုက ကျွန်တော့် တစ်ယောက်တည်းမှာပဲ ရှိတယ်။”
ကယ်တင်ခြင်း သို့မဟုတ် ပျက်စီးခြင်း။
လမ်းနှစ်ခုသာ ရှိသည်။
သူ ဘာကိုပဲ ရွေးချယ်သည်ဖြစ်စေ ပရေးရှင်းနှင့် စာအုပ်ပိုးကောင်များသည် လက်ခံရန် အသင့်ရှိနေကြသည်။