ကန်းယူဟွန်း သူ့ရှေ့က မာလင်ဟာ အစစ်အမှန်မဟုတ်ကြောင်း ရိပ်မိလိုက်တာက မကြာသေးခင်ကမှ ဖြစ်သည်။
အစပိုင်းတွင် မာလင်နှင့် တွေ့ဆုံစဉ်က သူ့တွင် မှူးမတ်မျိုးရိုးဂုဏ်သတင်း မရှိသည်ကို အားမလိုအားမရ ဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း မာလင်၏ စစ်မှန်မှုကို သူ ဘယ်သောအခါမျှ မသံသယဝင်ခဲ့ချေ။
‘သာမန်ဆိုရင်တော့ ဒီကိစ္စကို ငါ စိတ်တောင်ဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။’
သူသည် အခြားသူတို့၏ စာအုပ်များကို ခိုးကြည့်ရင်း မိမိအဖော်သည် အတုလား အစစ်လားဟု အမြဲစိုးရိမ်နေတတ်သည့် သံသယများသူမျိုး မဟုတ်ပေ။
ကန်းယူဟွန်းသည် မာလင်တွင် မှူးမတ်မျိုးရိုး မရှိခြင်းကို အလပ်စပ်သတင်းစကားများဟုသာ သဘောထားကာ သူပိုင်ဆိုင်သည့် စာအုပ်များမှာလည်း နာမည်ကျော်ကြားသလောက် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခြင်းကို အထူးအဆန်းဟု မတွေးခဲ့ပေ။
မာလင်၏ စာအုပ်များသည် အခြားသူများနှင့် ယှဉ်လျှင် အရောင်အသွေး မှိန်ဖျော့နေသော်လည်း ရွှေရောင်လဲ့လဲ့ဖြင့် တောက်ပနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
သံသယ စတင်ဝင်လာခြင်းမှာ အာဗလွန်တွင် မော်ဂန်နှင့် တွေ့ဆုံသည့်အချိန်မှ စသည်။
မာလင်နှင့် မော်ဂန်တို့သည် ရှေးယခင်ကတည်းက သိကျွမ်းသူများဖြစ်ပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးအရဆိုလျှင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အဆင့်တူ သို့မဟုတ် မာလင်က ပို၍ပင် သာလွန်သင့်သည်။
သမိုင်းကြောင်းနှင့် ဂုဏ်သတင်းကလည်း ထိုအချက်ကို ထောက်ခံနေသည်။
ကန်းယူဟွန်း တွေ့ဆုံခဲ့ရသည့် မော်ဂန်မှာ အမှန်ပင် အစွမ်းထက်လှသည်။ *မာဘီနိုဂျီယွန်* (Mabinogion) ၏ ထိပ်တန်းမှော်ဆရာမတစ်ဦးနှင့် လျော်ညီစွာ သူမ၏ စွမ်းအားမှာ ဒုတိယမျိုးဆက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် ညီမျှနေသည်။
သူမ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် လွင့်မျောနေသည့် စာအုပ်မှာ တောက်ပနေသဖြင့် ကန်းယူဟွန်းသည် မာလင်၏ စာအုပ်နှင့် မနှိုင်းယှဉ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။
သူတို့နှစ်ဦးကို တန်းတူဟု သတ်မှတ်ထားသော်လည်း စာအုပ်များ၏ အဆင့်တွင် ကွာခြားချက်မှာ ကြီးမားလွန်းနေပြီး လျစ်လျူရှုထား၍ မရနိုင်သည့် ကွာဟချက်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
ထိုအချက်ကပင် ကန်းယူဟွန်းကို စတင်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။
ထို့နောက် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။
အမှန်တရား၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းဖြင့် သူကြည့်လိုက်သောအခါ ဤသူမှာ မာလင်မဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
“နီမြူ။”
“……!”
သူမ၏ အမည်ရင်းကို ကန်းယူဟွန်း၏ နှုတ်ဖျားမှ ကြားလိုက်ရသဖြင့် “မာလင်” တစ်ယောက် တုန်လှုပ်သွားသည်။
“ဒါ မင်းရဲ့ နာမည်ရင်း မဟုတ်ဘူးလား။”
ဘရိုစီလီယန်ဒေ၏ မှော်တောအုပ်အတွင်းတွင် အိုင်အနီး၌ နေထိုင်သည့် သတ္တဝါအချို့ ရှိသည်။
သူတို့အားလုံးသည် အမျိုးသမီးများဖြစ်ကြပြီး ဒဏ္ဍာရီတွင် အိုင်၏အမျိုးသမီးများ သို့မဟုတ် ရေအိုင်သူများဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
သူတို့အထဲတွင် အကျော်ကြားဆုံးမှာ လန်စလော့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့သူ ဗီဗီယန် ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ မာလင်၏ တပည့် နီမြူ ဖြစ်သည်။
“နီမြူ? ဒါဆိုရင်… ဒီလူက မာလင်အစစ် မဟုတ်ဘူးပေါ့?”
“ကန်းယူဟွန်း၊ ဒါ တကယ်ပဲလား။”
ကေးနှင့် ဂါရက်တို့က မာလင်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြပြီး ဆောဆူမင်ကမူ ဤရလဒ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ကန်းယူဟွန်းဘေးတွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသည်။
“မင်းက ငါတို့ကို အိုင်နား မကပ်စေချင်ခဲ့တာ လန်စလော့နဲ့ မတွေ့စေချင်ရုံတင်မကဘဲ မင်းရဲ့ အစစ်အမှန်အသွင်အပြင် ပေါ်လာမှာကို စိုးရိမ်လို့ ဖြစ်မယ်။”
မာလင်—သို့မဟုတ် နီမြူ—သည် နောက်ထပ် ဖုံးကွယ်ထား၍ မရတော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားပြီး သူမ၏ မူလပုံစံအတိုင်း ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
အိုမင်းရင့်ရော်နေသည့် မှော်ဆရာပုံစံမှာ မီးခိုးငွေ့များကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စိမ်းလန်းစိုပြည်သည့် ဆံပင်ရှည်များ ပိုင်ဆိုင်ထားသော လှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကန်းယူဟွန်းတွင် အမှန်တရား၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်း အစစ်အမှန်ရှိနေသဖြင့် သူမအနေဖြင့် ဆက်လက်ဖုံးကွယ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း နီမြူ သိရှိလိုက်သည်။
ကေးနှင့် ဂါရက်တို့မှာ မိမိတို့ရှေ့က မာလင်သည် အတုသာဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အတွက် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
“……ဘယ်အချိန်ကတည်းကလဲ။”
“လမ်းတစ်ဝက်လောက်ကတည်းကပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ငါက ထုတ်ဖော်ပြောဖို့ စိတ်မဝင်စားခဲ့ဘူး။ မင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်အကြောင်းပြချက် ရှိလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့… ကယ်မလော့ကို ကျူးကျော်ခံထားရပြီး အာသာ ပျောက်ဆုံးနေချိန်မှာ မင်းက အိုင်နားကို မသွားချင်တာကို ကြည့်ပြီး တစ်ခုခုမှားနေပြီလို့ သံသယဝင်လာတာ။”
“အဲဒါ တကယ်ပဲလား။”
ကေးက နီမြူကို အသတ်အဖြတ်လုပ်မည့်ဟန်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ မာလင်အစစ် မဟုတ်မှန်း သိရပြီး သူမ၏ လှည့်စားခြင်း ခံလိုက်ရသည်မှာ သူ့ကို အမျက်ဒေါသထွက်စေရန် လုံလောက်နေသည်။
ကန်းယူဟွန်း၏ စကားအရဆိုလျှင် နီမြူသည် အာသာကို ရှာဖွေရာတွင်လည်း တိတ်တဆိတ် အနှောင့်အယှက်ပေးခဲ့ပုံရသည်။
ကယ်မလော့ အန္တရာယ်ကျရောက်နေချိန်တွင် ထိုသို့သော လှည့်စားမှုများကြားတွင် ပိတ်မိနေခဲ့ရသည်ကို သိလိုက်ရခြင်းက ကေး၏ ဒေါသကို ပို၍ တောက်လောင်စေသည်။
“မာလင်အစစ်က ဘယ်မှာလဲ။ မဟုတ်သေးဘူး၊ ပိုအရေးကြီးတာက… မင်းက မာလင်အဖြစ် ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဟန်ဆောင်နေခဲ့တာလဲ။”
“……”
“ဖြေစမ်း!”
နီမြူက နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ကာ တိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် ကေးက ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။
နီမြူသည် နောက်ထပ် ရှောင်လွှဲ၍ မရတော့ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် မှော်အတတ်ကို စတင်အသုံးပြုလိုက်သည်။
“အို၊ မလုပ်နဲ့။”
ကန်းယူဟွန်းက ချက်ချင်းပင် ‘အလျင်မြန်ဆုံးမီး’ (Quick Fire) ကို အသက်သွင်းကာ သူမ၏ မှော်စွမ်းအားကို ဖြိုခွဲပစ်လိုက်သည်။ မော်ဂန်၏ ပို၍အားကောင်းသော မှော်အတတ်ကိုပင် အလွယ်တကူ ချေဖျက်နိုင်ခဲ့သည့် သူ့အတွက် နီမြူ၏ မှော်မှာ အလွယ်လေးသာ ဖြစ်သည်။
သူမ၏ စုစည်းထားသော မှော်စွမ်းအားများ ပျံ့လွင့်သွားသဖြင့် နီမြူက နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ ကန်းယူဟွန်းကို အငြိုးတကြီး စိုက်ကြည့်သည်။
ကန်းယူဟွန်းက သူမကို လှောင်ပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဘာလို့ ဒေါသထွက်နေတာလဲ။ ငါတို့ကို လှည့်စားခဲ့တာ မင်းလေ။”
“မင်းသာ ဒီကို မရောက်လာရင်…”
“အော်၊ မင်းက ဘာတွေများ လုပ်ဖို့ ကြံစည်ထားတာလဲ။ ကယ်မလော့ကို သိမ်းပိုက်ဖို့လား။ ဖြေစမ်း။ မင်းက အဲဒီ အနက်ရောင်သူရဲကောင်းတွေနဲ့ ပူးပေါင်းထားတာလား။”
“ငါက…”
ထိုအချိန်တွင် တောအုပ်အတွင်းမှ လေပြေနုနုတစ်ခု တိုက်ခတ်လာသည်။
အရေပြားကို ယားယံစေမည့် နုညံ့သော လေပြေမှာ ခဏချင်းအတွင်း ကျောက်တုံးများကိုပင် ထွင်းဖောက်နိုင်လောက်သည့် ပြင်းထန်သော လေမုန်တိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ရုတ်တရက် အလစ်ဝင်တိုက်ခိုက်ခံရသော်လည်း ကန်းယူဟွန်းမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူသည် မိမိဘေးတွင်ရှိသူ၏ စွမ်းအားကို မည်သူ့ထက်မဆို ယုံကြည်ထားသည်။
“အသုံးမကျလိုက်တာ။”
ဆောဆူမင်က ရှေ့ကို တိုးထွက်လာသည်။ သူမသည် လက်ပိုက်ထားရာမှ လက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်မည့် အနေအထားကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူမ၏ အင်္ကျီမှာ လေပြင်းတိုက်ခတ်မှုကြောင့် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်နေပြီး ပတ်တီးစည်းထားသော လက်ျာလက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသည်။
သူမသည် လက်ဝဲလက်ကို ရှေ့သို့ထုတ်ကာ လက်သီးကို ဒန်တီယန် (dantian) အထက်နားတွင် ထားရှိလိုက်ပြီး ခါးကို မတ်မတ်ထားကာ တိုက်ခတ်လာသည့် လေမုန်တိုင်းကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။
ဝုန်း!
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူမ လက်သီးကို ထိုးထုတ်လိုက်သည်။
အနေအထား ပြင်ဆင်လိုက်သည့်အချိန်မှ လက်သီးထိုးထုတ်လိုက်သည့်အချိန်အထိမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်စာမျှပင် မကြာလိုက်ပေ။
ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန်ပင် ချောမွေ့လွန်းသဖြင့် တစ်ဆက်တည်း ဖြစ်ပျက်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။
ဆောဆူမင်၏ လက်သီးမှာ တောအုပ်မှ တိုက်ခတ်လာသည့် လေမုန်တိုင်းကို ထွင်းဖောက်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကေးနှင့် ဂါရက်တို့လည်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူရဲကောင်းနှစ်ဦးသည် ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ တောအုပ်ဘက်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ သူတို့ဓားမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အော်ရာဓားသွားများသည် လေကို ခွဲဖြတ်ကာ တောအုပ်အတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။
ဘုန်း။
အော်ရာဓားသွားများကြောင့် သစ်ပင်အမြောက်အမြားမှာ ပြတ်တောက်သွားပြီး ငုတ်တိုများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရန်သူ၏ အရိပ်အယောင်ကိုမူ မတွေ့ရတော့ပေ။
“ဒါဆို ဒါက ဟန်ပြသက်သက်ပဲပေါ့။”
ကန်းယူဟွန်းသည် နီမြူရှိနေခဲ့သည့် နေရာကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမမှာ ပျောက်ကွယ်သွားနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့ကို တိုက်ခိုက်လာသည့် လေမုန်တိုင်းမှာ နီမြူ လွတ်မြောက်သွားစေရန်အတွက် ဟန်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
ကန်းယူဟွန်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤကိစ္စတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသူမှာ တောအုပ်၏ ပို၍ နက်ရှိုင်းသည့် နေရာတစ်ခုတွင် ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။
“ဆာကေး၊ ဘာဆက်လုပ်မလဲ။”
“ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။”
“ရန်သူတွေက ဒီတောအုပ်ထဲမှာ ရှိနေပုံရတယ်။ နီမြူရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ကြည့်ရရင် ကယ်မလော့ကို ကျူးကျော်ခဲ့တဲ့ အနက်ရောင်သူရဲကောင်းတွေလည်း ဒီမှာ ရှိနေနိုင်တယ်။ သူတို့ မဟုတ်ရင်တောင် သူတို့နဲ့ ဆက်စပ်နေသူတွေတော့ ရှိမှာပဲ။”
“အဲဒါတော့ ဟုတ်တယ်။”
“ချက်ချင်းပဲ တောထဲကို ဝင်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကယ်မလော့ကနေ စစ်ကူခေါ်မလား။”
“အဲဒါက…”
ယုတ္တိရှိရှိ စဉ်းစားလျှင် စစ်ကူခေါ်ခြင်းက ပို၍ကောင်းသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်အတွင်း ရန်သူများ ထွက်ပြေးသွားနိုင်သည့် အခွင့်အရေးကိုလည်း လျစ်လျူရှု၍ မရပေ။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူတို့ စဉ်းစားနေသည့်အချိန်မှာပင် ရန်သူများက ထွက်ပြေးရန် အလျင်စလို ပြင်ဆင်နေကြပြီ ဖြစ်နိုင်သည်။
ကေးသည် မိမိ၏ အဖော်များကို တစ်ဦးချင်းစီ ကြည့်လိုက်သည်။
စာအုပ်ပုံကြီး၏ သခင် ကန်းယူဟွန်း၊ ကောင်းကင်မာရ်နတ် ဆောဆူမင်၊ ဝိုင်းရိုင်းစားပွဲ၏ ဂါရက်။
နှင့် သူကိုယ်တိုင်၊ ဝိုင်းရိုင်းစားပွဲ၏ သူရဲကောင်းတစ်ဦး။
ဤမျှ အစွမ်းထက်သည့် အဖွဲ့ဖြင့်ဆိုလျှင် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သည့် ရန်သူနှင့် တွေ့မှသာ သူတို့ ရှုံးနိမ့်ဖွယ် ရှိပေလိမ့်မည်။
“……အခုလောလောဆယ်တော့ ငါတို့ဘာသာပဲ ဆက်သွားကြတာပေါ့။”
“စစ်ကူခေါ်ဖို့ မလိုဘူးလား။”
“အန္တရာယ်များလာရင် ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်ကြတာပေါ့။ အဓိက ဦးစားပေးရမှာက ရန်သူတွေရဲ့ အစစ်အမှန်ကို ဖော်ထုတ်ဖို့နဲ့ အဲဒီအနက်ရောင်သူရဲကောင်းတွေ ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲဆိုတာကို သိရှိဖို့ပဲ။”
“အင်း… အဲဒီလိုဆိုရင်လည်း ဖြစ်တာပေါ့။”
တကယ်တော့ ကန်းယူဟွန်းကိုယ်တိုင်လည်း ဤဖြစ်ရပ်များနောက်ကွယ်တွင် မည်သူက စီစဉ်နေသည်ကို စိတ်ဝင်စားနေခဲ့သည်။
သူ စိုးရိမ်နေသည့် တစ်ခုတည်းသောအချက်မှာ ကယ်မလော့ကို ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော အနက်ရောင်သူရဲကောင်း ဆယ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူတို့သာ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းထက် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာရန် အာရုံစိုက်မည်ဆိုလျှင် ထိန်းချုပ်နိုင်လောက်ပေသည်။
ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာသွားသည်နှင့် သူတို့လေးဦးသည် တောအုပ်၏ ပို၍ နက်ရှိုင်းသည့် နေရာဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။
တောအုပ်သည် သူတို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို တားဆီးလိုသည့်အလား လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ရန် ထူထဲသော မြူခိုးများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ကန်းယူဟွန်းမှာမူ ဤအရာကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပြီးဖြစ်သည်။
“ငါတို့ကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားတာက အလကားပါပဲ။”
ကန်းယူဟွန်း၏ မျက်ဝန်းများမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြူခိုးများ၏ အပြင်ဘက်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အဖက်ဖက်မှ ထူးခြားသော မှော်ပညာများနှင့် နက်နဲမှုများဖြင့် ဖန်တီးထားသည့် ထိုသဘာဝဝင်္ကပါမှာ ‘အမှန်တရား၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်း’ ရှေ့တွင် မည်သည့်အစွမ်းမျှ မပြနိုင်ခဲ့ပေ။
“ငါ့နောက်ကပဲ လိုက်ခဲ့ကြ။ ဒီဘက်ကို။”
အဖွဲ့သားများမှာ ကန်းယူဟွန်း၏ ဦးဆောင်မှုအတိုင်း သူနှင့် အနီးကပ် လိုက်ပါသွားကြသည်။
မြူခိုးများ၏ အပြင်ဘက်မှ ရန်သူများက အလစ်ဝင်တိုက်ခိုက်လာမည်ကို သူတို့ စိုးရိမ်ခဲ့ကြသော်လည်း ထိုစိုးရိမ်မှုမှာ မလိုအပ်ဘဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
သူတို့သည် တောအုပ်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ လွင်ပြင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသည်အထိ အတားအဆီးမရှိဘဲ ဆက်လက်သွားရောက်နိုင်ခဲ့သည်။
ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူတို့၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် ထူထဲသော မြူခိုးများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှေ့တွင် ကျယ်ဝန်းသော အိုင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
“အဲဒါက… မှော်တောအုပ်ထဲက အိုင်ပဲ။”
ကေးနှင့် ဂါရက်တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ အိုင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ဝိုင်းရိုင်းစားပွဲ၏ သူရဲကောင်းများထဲတွင် ဘက်ဒီဗီယာတစ်ဦးသာ ဤအိုင်သို့ ရောက်ဖူးခဲ့သည်။ သူက အိပ်စ်ကယ်လီဘာ (Excalibur) ဓားကို ရေထဲသို့ ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သည့်အချိန်က ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် သူသည် အိပ်စ်ကယ်လီဘာကိုယ်တိုင်က လမ်းပြပေးခဲ့မှသာ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ကျန်ရှိသော သူရဲကောင်းများမှာမူ အိုင်အကြောင်းကို ကြားဖူးရုံသာ ရှိပြီး တောအုပ်နားသို့ တစ်ခါမျှ မလာရောက်ခဲ့ကြပေ။
“ကဲ… နောက်ဆုံးတော့လည်း ရောက်လာကြတာပဲ။”
ကန်းယူဟွန်းကို စောင့်ကြိုနေသူများမှာ အနက်ရောင်သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် သူရဲကောင်းတစ်ဦး၊ အပြာရောင်သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ရုပ်ရည်ချောမောသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အစောပိုင်းက ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည့် နီမြူတို့ ဖြစ်ကြသည်။
ကန်းယူဟွန်းက သူမကို ခြေရာခံပြီး လိုက်လာနိုင်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့် နီမြူမှာ မယုံကြည်နိုင်စွာ မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားသည်။
“ဒါ… မြန်လွန်းမနေဘူးလား။ ဟား။”
အနက်ရောင်သူရဲကောင်းက ကေးနှင့် ဂါရက်ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချရင်း ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။
“ဒီလောက် မြန်မြန်နဲ့ အတွေ့ခံရမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။”
“မင်းက…!”
အနက်ရောင်သူရဲကောင်း၏ သံချပ်ကာကို မှတ်မိသွားသည့် ဂါရက်က ရုတ်တရက် ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
“ဆာကေး! အဲဒါ သူပဲ! ကယ်မလော့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ အနက်ရောင်သူရဲကောင်းပဲ! ငါမှတ်မိတယ်—ငါ့အစ်ကိုနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ ကောင်၊ အဲဒီလူယုတ်မာပဲ!”
“ဘာ။”
ကေးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အနက်ရောင်သူရဲကောင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တင်းမာသွားသည်။ ဆောဆူမင်က လာမည့်တိုက်ပွဲအတွက် အတွင်းအားကို စုစည်းလိုက်ပြီး ဂါရက်မှာမူ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
ထိုအခါ အနက်ရောင်သူရဲကောင်းက လက်ကို မြှောက်ကာ သူတို့ကို ရပ်တန့်စေလိုက်သည်။
“ဒီလောက်ထိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လုပ်စရာမလိုပါဘူး။ ငါ့မှာ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် မရှိဘူး။ ငါတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ပြည့်မြောက်ပြီးသားမို့လို့ပါ။”
“ဘာ။ မင်းတို့ ဘာတွေ… မဟုတ်သေးဘူး၊ ခဏစောင့်။”
ကေးသည် အနက်ရောင်သူရဲကောင်း၏ အသံနှင့် လေသံတွင် ထူးဆန်းသည့် ရင်းနှီးမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
စဉ်းစားကြည့်ရန်ပင် မိုက်မဲသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သူ မေးမြန်းလိုက်မိသည်။
“မင်းက… အာသာလား။”
“မှန်တယ်။”
အနက်ရောင်သူရဲကောင်းသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသော ဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်သည်။
အောက်တွင် ရွှေရောင်ဆံပင်များ တောက်ပနေသည့် ရုပ်ရည်ချောမောသော အမျိုးသားတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ သူသည် ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏ မွန်မြတ်သည့် အမူအရာနှင့် ခန့်ညားမှုတို့က သူသည် ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း အတိအလင်း ဖော်ပြနေသည်။
အာသာကို မြင်လိုက်ရသည့် ကေးနှင့် ဂါရက်တို့မှာ အံ့အားသင့်မှုအား မဖုံးကွယ်နိုင်ကြတော့ပေ။
“အရှင်မင်းကြီး?! ဘာလို့… ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ ရှိနေရတာလဲ… ပြီးတော့ ဘာလို့ အဲဒီလို ဝတ်ထားရတာလဲ…?”
“ဟားဟား၊ တောင်းပန်ပါတယ်။ မင်းတို့ကို အံ့အားသင့်စေမိပြီပေါ့။”
ဒဏ္ဍာရီလာ ပုံပြင်များနှင့် ဆန့်ကျင်စွာပင် ဘုရင်အာသာမှာ အလွန်ပင် ရွှင်လန်းတက်ကြွသည့် သူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကေးနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူပြီး ရိုင်းစိုင်းမှု နည်းပါးသော်လည်း ဟန်ဆောင်မှု ကင်းမဲ့သူ ဖြစ်သည်။
“အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်ကိစ္စတွေကို အလွန်အကျွံ လုပ်ဆောင်နေပါပြီ။”
အပြာရောင်သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော သူရဲကောင်း လန်ဆလော့က အာသာကို ဆုံးမလိုက်သည်။ လန်ဆလော့ကို မြင်လိုက်ရသည့် ကေးမှာ မျက်နှာပျက်သွားပြီး ဂါရက်ကမူ ရှုပ်ထွေးသည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။
“လန်ဆလော့။ မင်းလည်း ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ။ ပြီးတော့ ခုဏက ထွက်ပြေးသွားတဲ့ အဲဒီမိန်းမ… ဒီအစီအစဉ်အားလုံးက မင်းရဲ့ လက်ချက်လား။”
“မဟုတ်ရပါဘူး။ ဒီကိစ္စမှာ ကျွန်တော် မပါဝင်ပါဘူး။ တကယ်ပြောရရင် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း အခုမှ သိရတာပါ။”
“မှန်တယ်။ လန်ဆလော့ ဒီမှာ မပါဘူး။ ဒါတွေကို စီစဉ်ခဲ့တာက ငါပဲ။”
“ဘာ။”
“ဟားဟား။ မင်းတို့အားလုံးကို ရှင်းပြဖို့ လိုမယ်ထင်တယ်။”
ဘုရင်အာသာက ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း သူဘာကြောင့် ထိုသို့သော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားရသည်ကို ရှင်းပြစပြုသည်။
“တကယ်တော့ ကယ်မလော့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ ငါပဲ။”
“အရှင်… ရူးနေတာလား။”
ကေးက ထိုစကားကို မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဂါရက်ပင်လျှင် ထိုသို့သော မရိုမသေစကားအတွက် ဆုံးမလေ့ရှိသော်လည်း ယခုမူ ကေးနှင့်အတူ အံ့အားသင့်နေသဖြင့် ဘာမျှ မပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။
အာသာက ကေး၏ စကားကို ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။
“အင်း… ငါရူးနေပြီလို့ ပြောရင်လည်း မမှားပါဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာက ငါ စိတ်ရောဂါ ရနေပြီနဲ့ တူပါတယ်။”
“အာသာ…”
“ကျေးဇူးပြုပြီး နားထောင်ပေးပါ။ ငါ… ဒီလိုမျိုး ဆက်ပြီး မနေနိုင်တော့ဘူး။”
“ဒီလိုမျိုး ဆက်မနေနိုင်ဘူး? အဲဒါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။”
“ကြားတဲ့အတိုင်းပါပဲ။ ကယ်မလော့ရဲ့ ဘုရင်တစ်ပါးအနေနဲ့ အတိတ်မှာပဲ ချုပ်နှောင်ခံထားရတဲ့ဘဝကို ငါ ဆက်မနေနိုင်တော့ဘူး။ အဲဒီတာဝန်တွေ၊ တာဝန်ယူမှုတွေအားလုံး… အခုတော့ ငါ့အတွက် ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိတော့ဘူး။”
“ဒါဆို အရှင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ!”
ကေး၏ အော်ဟစ်မှုကို ပြန်မဖြေဘဲ အာသာက လန်ဆလော့ကို လွမ်းဆွတ်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“လန်ဆလော့၊ တစ်နေရာရာမှာ ငါတို့ လမ်းကြောင်းတွေ လွဲသွားခဲ့ကြတယ်။”
“……ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါ ကျွန်တော့်အပြစ်တွေပါ။ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ချစ်ရသူကို တပ်မက်မိတဲ့အတွက်…”
“မဟုတ်ဘူး။ ငါ့အပြစ်တွေပါ။ နိုင်ငံကို သန်မာအောင် လုပ်ဖို့ပဲ စိတ်ဝင်စားခဲ့တဲ့ ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကြောင့်ပဲ။ မင်း ဂွီနီဗီယာကို တကယ်ချစ်တယ်ဆိုတာ ငါသာ သိခဲ့ရင် မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ထောက်ခံပေးခဲ့မှာပါ။ ဒါပေမဲ့… နိုင်ငံရေးအရ လက်ထပ်ထိမ်းမြားမှုတွေကြားမှာ ငါက သံသယမျိုးစေ့တွေကို လျစ်လျူရှုခဲ့မိတယ်။ အဲဒါက ငါ့ရဲ့ အမှားပဲ၊ ကျန်တဲ့ အရာအားလုံးလည်း အတူတူပါပဲ။”
ထိုအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသော ကန်းယူဟွန်းက ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆို… အရှင် ဒီအမှားတွေကို ပြုပြင်ဖို့ ဒီလိုလုပ်ခဲ့တာပေါ့။”
“တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အရာအားလုံးကို ပြုပြင်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာလို့ ပြောရင်တော့ မှားပါတယ်။ အဲဒီအတွက်တော့ ငါတို့ နောက်ကျသွားပြီ။”
“ဒါဆို…?”
“အတိတ်ကို မြေမြှုပ်လို့ မရသလို၊ ထာဝရလည်း ချုပ်နှောင်ခံထားလို့ မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ ငါတို့က အတိတ်ထဲမှာပဲ ဆက်ရှင်သန်နေကြတာ။ ငါက အဲဒီအခြေအနေကို မကျေနပ်ခဲ့ဘူး။”
အာသာသည် အတိတ်ကို ပြန်တွေးမိတိုင်း နာကျင်ရသည့်အလား ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“နတ်ဘုရားတွေ… သူတို့က သူတို့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေရဲ့ အဆုံးသတ်ကို ရောက်ရှိသွားတဲ့သူတွေ၊ ကြယ်တွေ ဖြစ်လာတဲ့ သူတွေပေါ့။ အောက်ကမ္ဘာက သတ္တဝါတွေက ငါတို့ရဲ့ ပန်းတိုင်ကို ရောက်ရှိသွားတာကို မနာလိုဖြစ်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားက တခြားစီပဲ။ ပန်းတိုင်ကို ရောက်သွားတဲ့ ငါတို့က ဆက်မသွားနိုင်တော့တဲ့ နံရံတစ်ခုမှာ ပိတ်မိနေကြတာ။ သေဆုံးသွားတဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ ဘာမှမထူးခြားဘူး။ အဲဒါက တရားပါ့မလား။ အဲဒါကိုပဲ ရှင်သန်နေတယ်လို့ ခေါ်နိုင်ပါ့မလား။”
“……အရှင် အပြောင်းအလဲကို လိုချင်ရင် စိတ်တိုင်းကျ လုပ်လို့ မရဘူးလား။”
“ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်ခဲ့တာ။ အဲဒါက ယုတ္တိရှိတဲ့ အဖြေတစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့… အမှန်တရားကို သိလိုက်ရပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါ မလုပ်နိုင်တော့ဘူးဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားတယ်။”
“အမှန်တရား?”
“ငါတို့ကို ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ကျိန်စာကို ငါ တွေ့ရှိခဲ့တယ်။”
စစ်မှန်တဲ့ ကျိန်စာ?
အားလုံး အံ့အားသင့်နေစဉ် အာသာက အမှန်တရားကို ထုတ်ဖော်ပြောပြလိုက်သည်။
“လိုဂိုစ်ရဲ့ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှု။ ငါတို့က သူ သတ်မှတ်ပေးထားတဲ့ ဇာတ်ရုပ်တွေရဲ့ ကျိန်စာကြောင့် ပိတ်မိနေတာ။ အပြောင်းအလဲဆိုတာကိုတောင် လက်မခံနိုင်တော့ဘူး။”
လိုဂိုစ်။
ထိုအမည်ကို ပြောလိုက်သည့်အချိန်တွင် ကန်းယူဟွန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
အာသာက သူ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသည့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းအပိုင်းအစတစ်ခုကို ချက်ချင်း မြှောက်ပြလိုက်သည်။
“ငါ… ငါတို့… ကောင်းကင်ဘုံက ကြယ်တွေဆိုတာ သူ ဖန်တီးထားတဲ့ အတုအယောင်တွေသက်သက်ပဲ။”