မော်ဂန်၏ စကားများသည် [[ယူဟွန်း]]ကို တိုက်ရိုက်ရည်ရွယ်ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။
[[ယူဟွန်း]] မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ကျန်သူအားလုံးကို ခွင့်ပြုပေးပြီး သူတစ်ယောက်တည်းကိုသာ မခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကို သူ လက်မခံနိုင်ပေ။
အခြေအနေကို ပြေလည်စေရန် မာလင်က ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးကာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“မော်ဂန်၊ အခုဟာ နောက်နေရမယ့်အချိန် မဟုတ်ဘူး။”
[မာလင်၊ ငါ နောက်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။]
“အဲ့ဒါမဟုတ်ရင် အခုနက ပြောလိုက်တဲ့စကားက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ သူတို့အားလုံးကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ခွဲခြားပြီး မပြောနဲ့။”
[ငါ တကယ်ကို လေးလေးနက်နက် ပြောနေတာ။ အဗာလွန်မှာ ဘယ်ကနေရောက်လာမှန်းမသိတဲ့ အန္တရာယ်ရှိတဲ့လူကို ငါ အဝင်မခံနိုင်ဘူး။]
“အန္တရာယ်ရှိတဲ့လူ ဟုတ်လား……”
မာလင် စကားဆက်မပြောတော့ပေ။ မော်ဂန်ကို သူသိလာခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၍ သူမ ဤသို့ပြောလာလျှင် သူမ၏ ခေါင်းမာမှုကို ပြောင်းလဲရန် အလွန်ပင်ပန်းလိမ့်မည်ကို သူသိသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့က ဧည့်သည်များဖြစ်သည်။ မော်ဂန်က [[ယူဟွန်း]] ဝင်ရောက်ခြင်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား ဆန့်ကျင်နေလျှင် မာလင် ဘာမှလုပ်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
သူ့ကို ဒီအတိုင်း ထားခဲ့ရတော့မည်လား။ [[ယူဟွန်း]]ကို အပြင်မှာပဲ စောင့်ခိုင်းလိုက်ရမလား။
ထိုအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသော [[ယူဟွန်း]]က စကားဝင်ပြောလိုက်သည်။
“ခင်ဗျား ကျွန်တော့်အကြောင်း တစ်ခုခု သိထားပုံပဲ။”
[ငါလား။ မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။]
“ကျွန်တော် ဘယ်ကနေရောက်လာမှန်း မသိဘူးလို့ ပြောပြီးတော့မှ ကျွန်တော်က အန္တရာယ်ရှိတဲ့လူလို့ ဘယ်လိုသေချာပေါက် ပြောနိုင်တာလဲ။”
မော်ဂန်၏ စကားတွင် ဆန့်ကျင်ဘက်များ ရှိနေသည်။
သူမက [[ယူဟွန်း]]ကို မသိကြောင်း ပြောဆိုသော်လည်း သူ၏ အန္တရာယ်ပေးနိုင်စွမ်းကို မည်သူထက်မဆို ပိုသိနေသည်။
အضحက်ဆုံးအချက်မှာ ဤနေရာတွင် မူလအစမသိရသော နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်ရှိနေသော်လည်း မော်ဂန်က [[ယူဟွန်း]]ကိုသာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ခွဲခြားဆက်ဆံနေခြင်းဖြစ်သည်။
[[ဆောဆူမင်]]က ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး လက်ပိုက်ကာ သူမ၏ မကျေနပ်ချက်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြသလိုက်သည်။
[……ပြီးတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ။]
“ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို သတိထားနေပုံကို ကြည့်ရတာ သူများတွေမသိတဲ့ တစ်ခုခုကို ခင်ဗျား သိထားပုံပဲ။”
မာလင်နှင့် ကေးတို့ မသိနိုင်သော်လည်း မော်ဂန် ဘာကိုသိထားသလဲဆိုတာကို [[ယူဟွန်း]] ခန့်မှန်းမိသည်။
ကိုဒက်စ် ၏ အပိုင်းအစတစ်ခု။
မော်ဂန်သည် [[ယူဟွန်း]] ပိုင်ဆိုင်ထားသော ထိုအပိုင်းအစ၏ စွမ်းအားကို စိုးရိမ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မော်ဂန်သည်လည်း ထိုအပိုင်းအစများအကြောင်းကို သိရှိထားသည်။
“တကယ်တော့ ခင်ဗျားက ခိုင်လုံတဲ့အကြောင်းပြချက် ပေးခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် အပြင်မှာ စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ပေးဖို့ အဆင်သင့်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ဒါကို သိထားတယ်ဆိုရင်တော့ အခြေအနေက ပြောင်းသွားပြီ။”
[……နောက်ဆုတ်လိုက်။ ဒါက မင်းအတွက် နောက်ဆုံးသတိပေးချက်ပဲ။]
“စမ်းကြည့်လေ။”
စကားနှင့် ပြော၍မရကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် မော်ဂန်သည် ချက်ချင်း လက်တွေ့လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။
ခရွတ်။ ခြောက်သွေ့၍ အမည်းရောင်သန်းနေသော ဆူးနွယ်ပင်များ လှုပ်ရှားလာသည်။ ထိုဆူးပင်များပေါ်ရှိ ချွန်ထက်သောဆူးများသည် အသက်ရှိသော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ [[ယူဟွန်း]]ဆီသို့ ဦးတည်လာပြီး ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ တိုးဝင်လာသည်။
အမြင့်ပေ ၁၀၀ ကျော်ရှိသော ဧရာမဆူးနွယ်လှိုင်းကြီးသည် တောင်ကြီးတစ်ခု ပြိုကျလာသကဲ့သို့ သူ၏ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော [[ဆောဆူမင်]]က ဝင်ရောက်ကူညီရန် ဟန်ပြင်လိုက်သော်လည်း [[ယူဟွန်း]]က သူမကို တားလိုက်သည်။
“မင်းက……”
“မင်း ဒီအတိုင်းပဲ နေနေလိုက်၊ ဆူမင်။ ဒါက ကျွန်တော် ဖြေရှင်းရမယ့်ကိစ္စ။”
“……ကောင်းပြီလေ။”
[[ဆောဆူမင်]] နောက်သို့တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်သည်။ [[ယူဟွန်း]]သည် သူ့ဆီသို့ လှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ တိုးဝင်လာသော ဆူးနွယ်ပင်များကို ကြည့်ရင်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။
‘Seven Demonic Black Sky Divine Art’ မှ နည်းစနစ်တစ်ခုခုကို သုံးလိုက်လျှင် ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ ရှင်းထုတ်နိုင်သော်လည်း [[ယူဟွန်း]]က ထိုသို့မလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
‘လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ဖို့ အခွင့်အရေးယူတာပဲ ကောင်းပါတယ်။’
[[ယူဟွန်း]]သည် ‘Mask of Aporia’ ကို ဝတ်ဆင်မည့်အစား ‘Golden Eye of Insight’ ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။
သူ၏မျက်လုံးများ ရွှေရောင်ပြောင်းသွားပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို စာလုံးများအဖြစ် စတင်မြင်တွေ့လာရသည်။ သူသည် သူ၏လက်ျာလက်ကို ရှေ့သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် မြှောက်လိုက်သည်။
[မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းနဲ့တော့ မင်း ဘယ်လိုမှ……]
မော်ဂန်က [[ယူဟွန်း]]ကို လှောင်ပြောင်သော်လည်း သူက သူမစကားကို ဂရုမစိုက်ပေ။
စာလုံးများကို မျက်လုံးဖြင့် မြင်တွေ့ပြီးနောက် သူသည် ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်ရန် လက်ဖြင့် ကိုင်တွယ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်မှု လိုအပ်သော လုပ်ဆောင်ချက်ဖြစ်သည်။
‘အဲ့ဒီခံစားချက်ကို မှတ်ထား။’
ဟားကျူးလီးစ်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့်နေ့။
ဆွန်ဝူခေါင်ထံမှ ‘Golden Eye’ ကို လက်ခံရရှိပြီး ‘rapid transformation’ အဆင့်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည့်အချိန်။
[[ယူဟွန်း]]သည် ဖြန့်ထားသော လက်ျာလက်ကို လက်သီးအဖြစ် တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
[……ဘာ။]
[[ယူဟွန်း]]ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော ဆူးနွယ်ပင်များပေါ်တွင် ဧရာမ လက်ဝါးရာကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
မော်ဂန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။ မှော်ပညာလား။ အင်းစုန်းပညာလား။ မဖြစ်နိုင်ပါ။ အကယ်၍သာ ထိုသို့ဖြစ်ပါက မာလင်နှင့် တန်းတူ မှော်ဆရာမတစ်ယောက်ဖြစ်သော သူမ အသေအချာ သိရှိရမည်ဖြစ်သည်။
ဒါဆိုရင် အတွင်းအား ဒါမှမဟုတ် အလားတူတစ်ခုခုလား။ ဒါပေမဲ့ အတွင်းအား ဒါမှမဟုတ် အော်ရာ အငွေ့အသက် လုံးဝမရှိပေ။
၎င်းသည် ‘Hybrid Realm’ တွင် အသုံးများသော စွမ်းအားမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူမသိသော မည်သည့်မှော်ပညာထက်မဆို ပိုမိုရှုပ်ထွေးပြီး အဆင့်မြင့်သော အရာတစ်ခုဖြစ်ကာ သူမက [[ယူဟွန်း]]ကို သတိထား၍ အဝင်မခံခဲ့သည့် အဓိကအကြောင်းရင်းလည်းဖြစ်သည်။
‘အပိုင်းအစ!’
ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား…… သူက သူ့ရဲ့အပိုင်းအစစွမ်းအားကို သုံးနေတာလား။
‘Rapid transformation’ အကြောင်းကို မသိရှိသော မော်ဂန်သည် [[ယူဟွန်း]]ကို အပိုင်းအစ၏ စွမ်းအားကို သုံးနေသည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်သည်။
မော်ဂန် သွားများကို ကြိတ်လိုက်ပြီး ဆူးနွယ်ပင်များကို ရွှေ့ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ၎င်းတို့သည် သူမ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ လွတ်မြောက်သွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။
ခရွတ်! ဖြောင်း!
[[ယူဟွန်း]]၏ လက်သီးကို တစ်ချက်ဆုပ်လိုက်ရုံဖြင့် ဆူးနွယ်ပင်လှိုင်းကြီးသည် စိုစွတ်သော သဲရဲတိုက်ကဲ့သို့ ပြိုကျသွားသည်။
မော်ဂန် မည်မျှပင် ရုန်းကန်ပါစေ ဆူးနွယ်ပင်များမှာ ပြန်လည်မရှင်သန်နိုင်တော့သလို နောက်ပြန်ဆုတ်၍လည်း မရတော့ပေ။
အခြေခံကျသော စာသားများ၊ ဆူးနွယ်ပင်များ၏ အနှစ်သာရမှာ [[ယူဟွန်း]]၏ လက်ဟန်ကြောင့် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
အရာဝတ္ထု၏ အမြစ်များ ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားသဖြင့် သာမန်နည်းလမ်းများဖြင့် ပြန်လည်ပြုပြင်၍ မရနိုင်တော့ပေ။ မော်ဂန်သည် သွားများကို ကြိတ်ကာ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
“စွမ်းအင်တွေ အလဟဿဖြုန်းတီးနေတာ ရပ်လိုက်ဖို့ မကောင်းဘူးလား။”
[[ယူဟွန်း]]က ‘rapid transformation’ စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ထိုနေရာကို လွှမ်းမိုးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ မော်ဂန် နောက်ထပ်တိုက်ခိုက်ရန် စုစည်းထားသော မှော်စွမ်းအင်များမှာ ရေထဲတွင် ဆားပျော်ဝင်သကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
မှော်စာလုံးများနှင့် အစီအရင်များစွာကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော မော်ဂန်သည် သူမ၏ မာနာများ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အေးစက်သွားသည်။
သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးမှာ နားမလည်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် အချည်းနှီး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်မှုများကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသော သူမ၏ မှော်စွမ်းအင်မှာ အနှစ်သာရပိုင်းအထိ ထိခိုက်သွားခဲ့သည်။
စုန်းမတစ်ယောက်၏ အေးဆေးတည်ငြိမ်သော ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် သူမ အခြေအနေကို သုံးသပ်လိုက်သည်။ ဤတိုက်ပွဲသာ ဆက်ဖြစ်နေမည်ဆိုလျှင် သူမ ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည်။
[[ယူဟွန်း]]၏ အမူအရာကို ကြည့်ရသမျှ သူသည် ခုနကသုံးခဲ့သည့် နည်းစနစ်ကို အလွယ်တကူ ထပ်မံထုတ်လွှတ်နိုင်ပုံရသည်။
[……ဟွန်း။ မတတ်နိုင်တော့ဘူး။ ငါ လက်နက်ချတယ်။]
နောက်ဆုံးတွင် မော်ဂန် အလံဖြူထူလိုက်သည်။ [[ယူဟွန်း]]သည် သတိထားရမည့် အန္တရာယ်ရှိသူတစ်ယောက် ဟုတ်မှန်သော်လည်း သူမထက် သာလွန်သောသူကို အတင်းအဓမ္မ ဖယ်ရှားရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။
[[ယူဟွန်း]]သည် သူမထက် သာလွန်နေသည်။ ထို့ကြောင့် အားနည်းသူတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူမ မည်သို့ပင် ကြိုးစားပါစေ သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် လိုက်လျောလိုက်ခြင်းကသာ ပို၍ ယုတ္တိရှိသည်။ စွမ်းအားဆိုသည်မှာ ထိုသို့ ရိုးရှင်းပြီး ရှင်းလင်းပြတ်သားသည်။
[……ငြိမ်ငြိမ်နေမယ်လို့ ကတိပေးနိုင်မလား။]
“အဲ့ဒါအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်က ဒီနေရာမှာ အဓိကရုဏ်းဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူး။”
မော်ဂန်၏ စိုးရိမ်မှုကို နားလည်သွားသော [[ယူဟွန်း]]က ‘Golden Eye’ ကို ပိတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
အလားတူ မျှော်လင့်ချက်ရှိသော မော်ဂန်သည် သူတို့အတွက် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်သည်။ တကယ်တော့ သူမ လမ်းဖယ်ပေးစရာမလိုတော့ပါ၊ [[ယူဟွန်း]]က ဆူးနွယ်ပင်အားလုံးကို ဖြိုဖျက်ပြီးသွားပြီဖြစ်သည်။
“အို။”
ခြိမ်းခြောက်နေသော ဆူးနွယ်ပင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ အဗာလွန်၏ ဝှက်ထားသော အလှတရားများ ပေါ်ထွက်လာသည်။
အဗာလွန်သည် စံပြပရဒိသုဟု ခေါ်ဆိုထိုက်သော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကြည်လင်သော ရေများသည် စိမ်းလန်းသော မြက်ခင်းပြင်များပေါ်တွင် စီးဆင်းနေပြီး တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များမှာလည်း နေရာအနှံ့တွင် ရှိနေသည်။
သစ်ပင်များကြားတွင် သဘာဝတရား၏ အနှစ်သာရများဖြစ်သော နတ်စိမ်းများ (Spirits) ရှိနေသည်။ Hybrid Realm ၏ သန့်စင်သော ပတ်ဝန်းကျင်ပြင်ပတွင် နတ်စိမ်းများ ပေါ်လာရန် ရှားပါးလှသည်ကို ထောက်ဆလျှင် ဤနေရာမှာ တကယ့်ကို သဘာဝအလျောက် ဖြစ်တည်နေသော ခိုလှုံရာနယ်မြေတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
အဗာလွန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသော လူလေးဦးကို ကြိုဆိုနေသူမှာ မီးခိုးရောင် ဆံပင်များပိုင်ရှင်၊ ခန္ဓာကိုယ်အလှအပကို ပေါ်လွင်စေသည့် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။
သူမသည် အဝင်ဝ၌ [[ယူဟွန်း]]တို့အား တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည့် မော်ဂန်လီဖေးပင် ဖြစ်သည်။
မာလင်က သူမ၏နာမည်ကို ခေါ်လိုက်သည်။
“မော်ဂန်။”
“…… မင်းတို့ အာသာကို ရှာနေတာလို့ ပြောခဲ့တယ်နော်။”
မော်ဂန်သည် [[ယူဟွန်း]]ကို မျက်စောင်းထိုး၍ သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်ရင်း မာလင်ကို မေးလိုက်သည်။ မာလင်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
“ဟုတ်တယ်။ အာသာ ဒီကို ရောက်လာတယ် မဟုတ်လား။”
“မေးခွန်းကို ဖြေရရင် ဟုတ်တယ်။ အာသာ ဒီကို ရောက်လာခဲ့တယ်။ မကြာသေးခင်ကမှပဲ။”
“သူ အခု ဘယ်မှာလဲ။ အတွင်းပိုင်းမှာပဲ ဒဏ်ရာကုသနေတာလား။”
“ဒဏ်ရာကုသတာ ဟုတ်လား။”
‘ကုသခြင်း’ ဟူသော စကားလုံးကြောင့် မော်ဂန်သည် နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသော်လည်း ခဏအကြာတွင် နားလည်သွားသည့်အလား ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“အော်။ အာသာ ဒဏ်ရာရထားတယ်လို့ ထင်နေတာကိုး။”
“ကျွန်တော်တို့က ခန့်မှန်းနေတာလို့ ထင်နေတာလား။”
မော်ဂန်၏ စကားအသုံးအနှုန်းမှာ တစ်ခုခု လွဲနေသလိုရှိသဖြင့် ကေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ဘာကို ‘ခန့်မှန်းနေတာ’ လို့ ပြောတာလဲ။ အာသာက ဒဏ်ရာမရထားဘူးလို့ ပြောချင်တာလား။”
“ဟုတ်တယ်၊ အဲ့အတိုင်းပဲ။ သူက ကယ်မလော့မှာ အင်အားအကြီးဆုံးပဲ။ သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် ဘယ်သူက လုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ။”
“အတွင်းလူတစ်ယောက်ယောက်က သစ္စာဖောက်ပြီး ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ရင် ဒဏ်ရာရဖို့ ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ တိုက်ခိုက်သူ အများအပြားက အသင့်အနေအထားနဲ့ တိုက်ခိုက်ရင် အာသာတောင်မှ အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရသွားနိုင်တယ်။”
“သစ္စာဖောက် ဟုတ်လား။ အတွင်းထဲမှာ တကယ်ပဲ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ။”
“မကြားမိဘူးလား။”
မော်ဂန်က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။
“အခု ကယ်မလော့မှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး။ ငါ အဝေးရောက်သွားတဲ့ နေရာတစ်ခုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှ တွယ်တာစိတ်မရှိတော့ဘူး။ အာသာက ရုတ်တရက်ကြီး ရောက်လာတော့ ငါပဲ ကြိုဆိုလိုက်တာပါ။ တကယ်လည်း အံ့ဩမိတယ်။ သူ ငါ့ကို လုံးဝ စွန့်ပစ်လိုက်ပြီလို့ ထင်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူ တစ်ယောက်တည်း လုံခြုံရေးအစောင့်အရှောက်မပါဘဲ ရောက်လာခဲ့တယ်။”
“အင်း။”
[[ယူဟွန်း]]သည် မေးစေ့ကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။
ကေးနှင့် မော်ဂန်တို့၏ စကားဝိုင်းကို နားထောင်ရင်း တစ်ခုခု မညီမညာ ဖြစ်နေသလို ခံစားရသည်။ အဓိကအကြောင်းအရာမှာ အာသာဖြစ်သည်။
ကေးနှင့် မာလင်တို့က အာသာသည် သစ္စာဖောက်တစ်ဦး၏ ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး၊ သစ္စာဖောက်ကို မသိရှိသေးသည့်အတွက် သံသယကင်းရှင်းစေရန် အဗာလွန်သို့ ထွက်ပြေးလာသည်ဟု ယုံကြည်ထားကြသည်။
သို့သော် မော်ဂန်၏ ပြောပြချက်မှာ သူတို့ထင်ထားသည်နှင့် ကွဲပြားနေသည်။ အာသာသည် ဒဏ်ရာရမလာခဲ့သလို သူမ၏ လေသံအရဆိုလျှင် သာမန်အတိုင်း စကားလက်ဆုံကျခဲ့ကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
‘အစကတည်းက ဒဏ်ရာရတယ်ဆိုတာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်သက်သက်ပဲ။ မော်ဂန်ပြောတာက အမှန်တရားနဲ့ ပိုနီးစပ်နိုင်တယ်။ ဒါဆို အာသာက ဒဏ်ရာမရထားဘူးဆိုရင် ဘာလို့ အဗာလွန်ကို ရောက်လာတာလဲ။’
ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှုကို လွတ်မြောက်လာခဲ့ရင် အကူအညီ တောင်းသင့်တာပေါ့။ သစ္စာဖောက်က ခြိမ်းခြောက်မှု ရှိနေရင်တောင်မှ သူက ဒဏ်ရာမရဘူးဆိုရင် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူးလေ။
‘ဒါဆို အာသာဘုရင်မှာ သူ့ကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုခု ရှိနေတာပဲ။’
တိတ်ဆိတ်နေသော မာလင်က မေးလိုက်သည်။
“ဒါဆို အာသာ အခု ဘယ်မှာလဲ။ ဒရူးအစ် (Druids) တွေ နေထိုင်တဲ့ တဲအိမ်မှာပဲ နားနေတာလား။”
“မဟုတ်ဘူး။ အာသာ ဒီမှာ မရှိတော့ဘူး။”
“ဘာ။ သူ ဒီကို ရောက်လာတယ်လို့ ပြောတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“ဟုတ်တယ်၊ ရောက်လာတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ခဏပဲနေပြီး ပြန်ထွက်သွားတယ်။ သူက ဒီမှာ မရှိတော့ဘူး။ စကားနည်းနည်းပါးပါး ပြောပြီးတာနဲ့ ရုတ်တရက် ထွက်သွားတာပဲ။ သူက တကယ့်ကို နှလုံးသားခက်ထန်တဲ့ လူသားပဲ။”
“သူတို့နှစ်ယောက် ဘာတွေပြောဖြစ်ကြလဲ။”
“…… အရေးကြီးတာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ သာမန်နှုတ်ဆက်စကားတွေ၊ အခြေအနေမေးမြန်းတာတွေလောက်ပါပဲ။ နောက်တစ်ခါ ပြန်တွေ့ကြမယ်ဆိုတာမျိုးပေါ့။ ‘အရင်က အကြောင်းတွေ မေ့ပစ်ပြီး အဆင်ပြေအောင် နေကြရအောင်’ ဆိုတဲ့ ပုံစံမျိုးပေါ့။ အခု ပြန်တွေးကြည့်တော့ နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းတယ်။”
“နောက်ထပ် ထူးထူးခြားခြား ဘာများရှိသေးလဲ။ နောက်ထပ် ဘယ်သွားမယ်ဆိုတာ ပြောသွားသေးလား။”
“အင်း… မသေချာဘူး။ သူ ဘာမှ အတိအကျ မပြောသွားဘူး။ ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာ တစ်ခုတော့ ရှိတယ်။”
“ဘာများလဲ။”
မော်ဂန်သည် ပြောသင့်၊ မပြောသင့် တုံ့ဆိုင်းနေဟန်ဖြင့် ခဏအကြာမှ ပြောလိုက်သည်။
“သူ့စကားတွေထဲမှာ… အတိတ်က အမှားတွေကို ပြင်ဆင်ချင်နေတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ပါနေသလိုပဲ။”
“အမှားတွေကို ပြင်ဆင်ချင်တာ ဟုတ်လား။ အာသာကလား။”
“အဲ့ဒီလို ထင်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့… ပြင်ဆင်လို့ မရနိုင်တော့တဲ့ အရာတွေကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးပြီလေ။”
မော်ဂန်၏ စကားထဲမှ ဝမ်းနည်းရိပ်သန်းနေမှုကြောင့် ကေးနှင့် မာလင်တို့ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
အာသာဘုရင်၏ ဇာတ်လမ်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် ကယ်မလော့၏ ပျက်သုဉ်းခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့ရသည်။
ယခု Hybrid Realm သို့ ပြောင်းရွှေ့လာပြီး ကယ်မလော့သစ်ကို တည်ထောင်ခဲ့သော်လည်း အတိတ်၏ အရိပ်အယောင်များက မဖြေရှင်းနိုင်သော ရှက်ဖွယ်ရာအဖြစ် သူတို့ကို ခြောက်လှန့်နေဆဲဖြစ်သည်။
လန်စလော့၏ သစ္စာဖောက်မှု၊ မော်ဒရက်၏ ပုန်ကန်မှု၊ အဂရာဗိန်၏ သစ္စာဖောက်မှုနှင့် အာသာ၏ သေဆုံးမှု။
နောက်ဆုံးတွင် အဓိကကျသော Round Table နှင့် ကယ်မလော့တို့မှာ အတွင်းရေး ပဋိပက္ခများကြောင့် ပျက်စီးခဲ့ရသည်။
“ငါတို့က ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်နေပေမဲ့ အတိတ်ရဲ့ သံကြိုးတွေက ငါတို့ကို ချည်နှောင်ထားဆဲပဲ။”
“အခု ဖြစ်ပျက်နေတာတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေတာလား။”
“ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။ ဒါက ငါ့ရဲ့ ခံစားချက်သက်သက်ပါ။ အာသာရဲ့ သိမ်မွေ့တဲ့ အမူအရာကနေ ငါကောက်ချက်ချတာပါ။ အမှန်အတိုင်း သိချင်ရင်တော့ မင်းတို့ ကိုယ်တိုင်ပဲ သူ့ကို တွေ့ကြည့်ရတော့မှာပေါ့။”
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အာသာက အသက်ရှင်နေတယ်ဆိုတာကတော့ သေချာသွားပြီ။”
ပြီးတော့ သူ တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားတာလည်း သေချာသည်။
ထိုအခါ မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
အာသာဘုရင် ဘာကို စီစဉ်နေတာလဲ၊ ဘာကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ချင်နေတာလဲ။
သူ ဒဏ်ရာမရဘူးဆိုတာကို တခြားသူတွေကို ဘာလို့ မပြသတာလဲ။
‘ဒါကို ဖုံးကွယ်ထားရမယ့် အကြောင်းရင်း တစ်ခုခုများ ရှိနေတာလား။’
ထိုမေးခွန်းမှာ ကြာကြာမရှိလိုက်ပါ။ အဆုံးတွင် အာသာသည် အဗာလွန်၌ မရှိတော့သည့်အတွက် သူတို့လည်း ဒီမှာ ဆက်နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။
“ကျွန်တော်တို့တော့ သွားတော့မယ်။”
“…… မင်းတို့ ရှာနေတဲ့သူ မတွေ့လိုက်ရတဲ့အတွက် စိတ်မကောင်းပါဘူး။”
“ဒီလောက်လွယ်လိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပါဘူး။ အာသာ ပျောက်သွားပြီဆိုကတည်းက ဒါက ရိုးရှင်းတဲ့ ကိစ္စမဟုတ်မှန်း သိလိုက်ပါတယ်။”
“ဟုတ်ပြီလေ။”
“အာသာ နောက်ထပ် ဘယ်သွားမယ်ဆိုတဲ့ အရိပ်အမြွက် ပြောသွားတာမျိုး ရှိသေးလား။”
“မရှိဘူး။ သူ ဘာစကားမှ မပြောဘဲ ထွက်သွားတာ။ ‘နောက်ကနေ စပြီး ပိုကောင်းအောင် လုပ်ကြမယ်’ လို့ပဲ ပြောသွားတယ်။”
“နောက်ကနေ စပြီး ပိုကောင်းအောင် လုပ်ကြမယ်… ဟုတ်လား။”
မာလင်က ထိုစကားစုကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး မော်ဂန်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
လူတိုင်း ထွက်ခွာသွားခါနီးတွင် မော်ဂန်က [[ယူဟွန်း]]ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
“ခဏနေဦး။ မင်း၊ လူသား။”
“ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။”
“မင်းနဲ့ တစ်ယောက်တည်း စကားပြောစရာ ရှိတယ်။”
[[ယူဟွန်း]]သည် အပေါင်းအပါများကို ခွင့်တောင်းပြီး မော်ဂန်နှင့်အတူ ရေကန်ဘေးသို့ သွားလိုက်သည်။
“…… ခုနက ကိစ္စအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။”
အခြားသူများ မမြင်နိုင်သည့်နေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် မော်ဂန်က ချက်ချင်း တောင်းပန်လိုက်သည်။
အဝင်ဝ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စကို ဆိုလိုတာလား။ မော်ဂန်၏ မမျှော်လင့်ထားသော တောင်းပန်စကားကြောင့် [[ယူဟွန်း]]၏ သတိထားမှုမှာ ပို၍ တင်းကြပ်သွားသည်။
“ဘာလို့ ရုတ်တရက် တောင်းပန်တာလဲ။”
“အဲ့ဒါက… မင်းက အန္တရာယ်ရှိတဲ့သူလို့ ငါ ထင်မိလို့ပါ…။ ငါ့ဘာသာ အလျင်စလို ကောက်ချက်ချမိသွားတာပါ။”
“ကျွန်တော့်ဆီမှာ အပိုင်းအစ (Fragment) တစ်ခု ရှိနေလို့လား။”
“……!”
သူမ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အမှန်ပင် ဖြစ်နေသည်။ မော်ဂန်သည် [[ယူဟွန်း]]၏ အပေါင်းအပါများကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“မင်း… မင်းလည်း အပိုင်းအစတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ် မဟုတ်လား။”
“အဲ့ဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော့်ကို သတိထားနေတာ မဟုတ်လား။”
“မင်းမှာ အပိုင်းအစ ရှိရင် ငါပြောတာကို နားလည်မှာပါ။”
“ဘာကိုလဲ။”
“ငါ ဘာပဲပြောပြော သူတို့မှာ အပိုင်းအစ မရှိတဲ့အတွက် နားလည်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အပိုင်းအစနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့သူဆိုတော့ နားလည်နိုင်တယ်။ သေချာနားထောင်ပါ။ အာသာမှာ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိတယ်။”
မာလင်တို့၊ ကေးတို့အား မပြောပြခဲ့သည့် နောက်ထပ် အမှန်တရားတစ်ခုဖြစ်သည်။
[[ယူဟွန်း]]သည် မော်ဂန်၏ စကားကို အာရုံစိုက် နားထောင်လိုက်သည်။
“ရည်ရွယ်ချက် ဟုတ်လား။”
“ဘာလဲဆိုတာတော့ ငါ အတိအကျ မသိဘူး။ အာသာက အသေးစိတ် မပြောပြဘူး။ သူ ပြောတာက… အတိတ်ကို ပြင်ဆင်ပြီး အနာဂတ်ဆီကို ဦးတည်သွားဖို့ပဲတဲ့။”
“အနာဂတ်ဆီကို…။”
“သူ ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သာမန်ကိစ္စတော့ မဟုတ်တာ သေချာတယ်။ အဲ့ဒါက အာသာတင်မကဘဲ ကယ်မလော့ တစ်ခုလုံး၊ နောက်ဆုံး မာဘီနိုဂျီယန် (Mabinogion) တစ်ခုလုံးကိုပါ ထိခိုက်နိုင်တယ်။”
“ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို လာပြောပြတာလဲ။”
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကြားနိုင်တဲ့သူ မရှိလို့ပဲ။”
အပိုင်းအစ သို့မဟုတ် အပိုင်းအစနှင့် ချိတ်ဆက်မှု မရှိလျှင် အပိုင်းအစနှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စရပ်များကို နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ မော်ဂန်တွင် အပိုင်းအစ မရှိသော်လည်း ၎င်းတို့၏ တည်ရှိမှုကို သိရှိသောကြောင့် ဆွေးနွေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအချက်ကို သိရှိသောကြောင့် မော်ဂန်သည် မာလင်တို့အား ရှင်းပြနေရန် စိတ်ကူးမရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ကျွန်တော့်ဆီက ဘာလိုချင်လို့လဲ။”
“ဘာမှမလိုပါဘူး။ ငါ အကူအညီတောင်းရင်တောင် မင်း ကူညီပေးမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်။”
“ခင်ဗျား ထင်တာ မှန်ပါတယ်။”
“ဒါပေမဲ့ ဒါကို သိရက်နဲ့ပဲ ငါမင်းကို ပြောပြတာက တခြား ဘယ်သူ့ကိုမှ ပြောလို့မရလို့ပဲ။ ငါ ဘာမှ မျှော်လင့်မထားပေမဲ့ တစ်ခုခုတော့ သေချာပေါက် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်။”
မော်ဂန် လီ ဖေး၊ မှော်ဆရာမ။
မှော်ပညာကို သုံးစွဲပြီး စုန်းအတတ်ကို ကျင့်ကြံကာ တစ်ခါတစ်ရံ အနာဂတ်ကိုပင် ဟောကိန်းထုတ်နိုင်သူဟု ကျော်ကြားသည့် မဟာမှော်ဆရာမ။
သူမသည် [[ယူဟွန်း]]ကို တည်ငြိမ်ပြတ်သားသော မျက်ဝန်းတို့ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
“မင်းရဲ့ အနာဂတ်ကို ငါ မမြင်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအချက်ကြောင့်ပဲ မင်းအပေါ်မှာ ယုံကြည်မှု ထားကြည့်တာက မဆိုးတဲ့ စိတ်ကူးတစ်ခုလို့ ငါ ထင်မိတာ။”
“…… ကျွန်တော့်အပေါ် မျှော်လင့်ချက် မထားပါနဲ့။”
“ငါ သိပါတယ်။”
သူတို့၏ စကားဝိုင်းမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် အဆုံးသတ်သွားသည်။
[[ယူဟွန်း]]သည် အပေါင်းအပါများထံ ပြန်သွားရင်း မော်ဂန်၏ စကားများကို ပြန်လည် တွေးတောနေမိသည်။
‘ငါ့အနာဂတ်ကို မမြင်နိုင်ဘူးပေါ့လေ……။’ ဒါက ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်ပါပဲ။ သူက အပိုင်းအစ (Fragment) တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လာပလေ့စ် (Laplace) ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုနေတာကြောင့် ဘယ်လို ဟောကိန်းမျိုး၊ ဘယ်လို ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းမျိုးကမှ [[ယူဟွန်း]]၏ အနာဂတ်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။ လာပလေ့စ်၏ နတ်ဆိုးထက် သာလွန်သည့် ကြိုတင်နိမိတ် ဆိုတာလည်း မရှိနိုင်။
သို့သော်လည်း သူမက [[ယူဟွန်း]]၏ အနာဂတ်ကို မမြင်နိုင်သည့် အချက်အပေါ်၌ စိတ်သက်သာရာ ရနေပုံရသည်။
အရာရာသည် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်ဟူသော အချက်ကို သူမ တန်ဖိုးထားနေသည့်အလား၊ ထိုအပြောင်းအလဲက ကပ်ဘေးဆီသို့ ဦးတည်သွားမည်ဆိုလျှင်ပင် သူမက လိုလားနေပုံရသည်။
‘သူမကို နားလည်ရတာ ခက်လိုက်တာ။’
ဒီလိုဆိုရင် အာသာဘုရင်က ဘာတွေကို စီစဉ်နေတာလဲ။ ပြီးတော့ အပိုင်းအစတွေကို ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ တခြား တိုက်ခိုက်သူတွေကရော ဘာတွေလုပ်နေကြတာလဲ။
[[ယူဟွန်း]]သည် အဖွဲ့ဆီသို့ ပြန်သွားပြီး အဗာလွန်မှ ထွက်ခွာလာချိန်တွင် ရင်းနှီးပြီးသား မျက်နှာတစ်ခုနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်။
“အာ၊ အားလုံးပဲ! သတင်းကြီးတစ်ခု ရှိတယ်!”
“ဂါရက် (Gareth) လား။ မင်း ဒီကို ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ။”
“ဟေ့ကောင်၊ ချောချောလှလှလေး။ အခု ဘာကိစ္စ ထပ်ဖြစ်ပြန်တာလဲ။”
ကေး၏ လေသံမှာ ပြတ်သားနေပြီး ဂါရက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းက အကြောင်းမဲ့မဟုတ်ကြောင်း သူ သိနေသည့်အလားပင်။
ဂါရက် နောက်ထပ် ပြောလိုက်သည့် စကားမှာ တုန်လှုပ်စရာပင်။
“အမည်မသိ ရန်သူတပ်ဖွဲ့တစ်ခု ကယ်မလော့ကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်နေပြီ!”