Round Table သူရဲကောင်းများနှင့် ယိုဟျွန်းတို့အဖွဲ့သည် ဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပွားခဲ့သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
ဂါဝိန်၏စကားများ မှားယွင်းခြင်းမရှိကြောင်း သက်သေပြနေသကဲ့သို့ ဘုရင်စံမြန်းရာအခန်းအတွင်းပိုင်းမှာ မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ရှုပ်ပွနေသည်။
တစ်ခုခုတော့ အလွန်အမင်း ဆိုးရွားသည့်အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီး ဘုရင်လည်း အသက်ဆုံးရှုံးသွားပုံရသည်။ ဂါဝိန်၏စကားမှာ အမှန်ပင်ဖြစ်နေသည်။
ဂါဝိန်၏ သဘောသဘာဝအရ သူလိမ်ညာလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိသော်လည်း ဤနေရာရှိသူအားလုံးမှာမူ သူ၏စကားများ မမှန်ကန်ပါစေနှင့်ဟုသာ ဆုတောင်းနေခဲ့ကြသည်။
“ဒါကတော့… အခြေအနေ ဆိုးလှချည်လား။”
ကေးက မျက်နှာကို အောက်သို့ငုံ့ကာ စိတ်မကောင်းသည့်အမူအရာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဓားရာများကို လက်ချောင်းများဖြင့် လိုက်လံထိတွေ့ကြည့်သည်။
ဘုရင်၏လုံခြုံရေးအတွက် အမျိုးမျိုးသော မှော်အတတ်များနှင့် ပူဇော်ပွဲများဖြင့် ကာကွယ်ထားသည့် အခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ ဤကဲ့သို့သော ဓားရာများ ကျန်ရစ်နေလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲလှသည်။
ယိုဟျွန်းနှင့် ဆောဆူမင်တို့လည်း အခန်း၏ထောင့်စေ့တိုင်းကို သေချာစွာ စစ်ဆေးရင်း အရိပ်အမြွက်တစ်ခုခု ရှိမလားဟု ရှာဖွေကြသည်။
‘ဒီနေရာမှာ တိုက်ပွဲပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖြစ်ခဲ့ပုံပဲ။’
အခန်းအတွင်းရှိ ဓားရာများအရ ဘုရင်အာသာနှင့် ကျူးကျော်သူတို့အကြား တိုက်ပွဲမှာ အတော်လေးကို ရက်စက်ကြမ်းတမ်းခဲ့သည်။ ဤအရာများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရင်အာသာသည် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရပြီး အနိုင်ယူခံလိုက်ရသည့်ပုံပင် ပေါ်နေသည်။
သို့သော်လည်း ဤအခြေအနေနှင့်ပတ်သက်၍ ထူးဆန်းသည့်အချက်များစွာ ရှိနေသည်။
‘တကယ်လို့ ဘုရင်အာသာသာ အဲဒီအဆင့်ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးဆိုရင် သူသာ တကယ်စိတ်ကူးရှိရင် ဒီခံတပ်တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။’
ကမ်မလော့ခံတပ်က မည်မျှပင် ခိုင်မာသည်ဖြစ်စေ၊ ဘုရင်အာသာကဲ့သို့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ စွမ်းအားကို ထည့်တွက်ကြည့်ပါက ဤတိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်မှာ ထူးဆန်းလောက်အောင်ပင် သေးငယ်နေသည်။
ခံတပ်ပြိုကျသွားမည်ကို စိုးရိမ်၍ သူက တမင်တကာ ထိန်းချုပ်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်ဟု ယူဆနိုင်သော်လည်း မိမိအသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် သူက ထိုအချက်ကို ဂရုစိုက်နေလိမ့်မည်လော။
‘သူသာ အန္တရာယ်ရှိနေရင် အကူအညီတောင်းခဲ့မှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဂါဝိန်မစစ်ဆေးမချင်း ဘယ်သူမှ မသိလိုက်ကြဘူးဆိုတာက အလွန်ထူးဆန်းနေတယ်။’
ပဟေဠိအပိုင်းအစများစွာ လိုအပ်နေသဖြင့် ခန့်မှန်းချက်သက်သက်ဖြင့် ကောက်ချက်ချရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
တွေးတောလေ ပို၍ယုတ္တိရှိလေ ဖြစ်လာသည်နှင့်အမျှ အမှုမှာ ပိုမိုနက်နဲသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။
ယိုဟျွန်းအနေဖြင့် ဤနေရာတွင် မိမိမသိရှိသည့်အရာတစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ဟုသာ တွေးမိနေသည်။
“ကေး။”
“…အော်၊ ဟုတ်သားပဲ။”
ယိုဟျွန်းက ခေါ်လိုက်သည့်အခါ ကေးသည် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားသည့်အလား ခေါင်းညိတ်ပြီး ယိုဟျွန်းနှင့်အတူ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ဆောဆူမင်မှာလည်း တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ရသည်ကို မသက်မသာ ဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။
လူသူကင်းရှင်းသည့်နေရာသို့ ရောက်သောအခါ ယိုဟျွန်းက သူ၏အမြင်ကို ကေးအား ချက်ချင်းပင် ပြောပြလိုက်သည်။
“ဒီနေရာမှာ တစ်ခုခုမှားနေတယ်။”
“အေး။ ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ခံစားရတယ်။”
ကေးသည် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း စဉ်းစားခန်းဝင်နေသည်။ သူသည် ဖြစ်ရပ်နေရာတွင် အရိပ်အမြွက်တစ်ခုခု ရှာတွေ့ရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း စစ်ဆေးလေလေ ပို၍ နားမလည်နိုင်ဖြစ်လေ ဖြစ်ကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများသာ တိုးပွားလာခဲ့သည်။
နှစ်ဦးစလုံးက အသံထွက်မပြောကြသော်လည်း အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေကို စဉ်းစားမိနေကြသည်။
“ငါတို့ကြားထဲမှာ နောက်ထပ် သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်များ ရှိနေတာလား။”
ယိုဟျွန်းသည် ဤအကြောင်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရမှာကို စိုးရိမ်သော်လည်း ကေးဖြစ်နေသည့်အတွက် ပြောပြလိုက်ခြင်းက လုံခြုံလိမ့်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ထိုစကားကြောင့် ကေး၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် တင်းမာသွားသော်လည်း သူဒေါသထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် ချက်ချင်း ငြင်းပယ်ခြင်းမျိုး မလုပ်ခဲ့ပေ။
“ငါလည်း ဒီလိုမျိုး မတွေးချင်ပေမဲ့ မတွေးဘဲနဲ့လည်း မနေနိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုစကားမျိုးကိုတော့ သတိထားပြီး ပြောပါ။ ငါဖြစ်လို့သာ ဒီအတိုင်းထားတာ၊ တခြားသူကိုသာ သွားပြောမိရင် သူတို့ရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် ဓားကို ဆွဲထုတ်လာလိမ့်မယ်။”
“ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ကေးဆီမှာပဲ ပြောတာပါ။”
“ဟူး။ ငြင်းရခက်လိုက်တာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းပြောသလိုပဲ… အတွင်းလူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ချက် ဖြစ်နိုင်ခြေက အလွန်များတယ်။”
“တခြားသူရဲကောင်းတွေကို မပြောပြတော့ဘူးလား။”
“သူတို့ထဲမှာ ဘယ်သူ့ကို ယုံကြည်ရမှာလဲ။ ပြီးတော့ ဒီလိုစကားမျိုးကို ပြောလိုက်ရင် အမှန်တရားနဲ့ ပိုနီးစပ်လာမယ့်အစား အခြေအနေကို ပိုဆိုးသွားအောင်ပဲ လုပ်မိလိမ့်မယ်။”
Round Table သူရဲကောင်းများသည် သူတို့၏ သူရဲကောင်းဘွဲ့အပေါ် အလွန်ဂုဏ်ယူကြပြီး ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေသည့်အခါ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုံ့ပြန်တတ်ကြသည်။
အထူးသဖြင့် “သစ္စာဖောက်” သို့မဟုတ် “ပုန်ကန်မှု” ဟူသည့် စကားလုံးများနှင့်ပတ်သက်လာလျှင် သူတို့၏ အတိတ်အတွေ့အကြုံများကြောင့် အလွန်အမင်း တုံ့ပြန်တတ်ကြသည်။
Round Table ဝိုင်းရှိ ထိုင်ခုံ ၁၃ ခုအနက် ၃ ခုမှာ သူရဲကောင်း ၃ ဦး၏ သစ္စာဖောက်မှုကြောင့် လစ်လပ်နေခဲ့ရသည်။
ထိုသူ ၃ ဦး လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အရာများကြောင့် ကျန်ရှိနေသည့် သူရဲကောင်းများမှာ အလွန်အမင်း အာရုံခံလွယ်နေခြင်းမှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။
“သူတို့အားလုံးကတော့ ဘာမှမဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်နေကြပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ အတိတ်က အဖြစ်အပျက်တွေရဲ့ ရိုက်ခတ်မှု ရှိနေတုန်းပဲ။ တကယ်လို့ ဘုရင်က တခြားသစ္စာဖောက်တစ်ယောက်ကြောင့်ပဲ သေဆုံးသွားတာဆိုရင်တော့ ပြန်ပြင်လို့မရတော့တဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”
“ဒါဆိုရင် အဲဒီတုန်းက သစ္စာဖောက်တွေရဲ့ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်နေရင်ကော။”
“အဲဒီလိုတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဲဒီ ၃ ယောက်က ကမ်မလော့ကို ထပ်ပြီး ခြေမချတော့ဘူးလို့ ကတိပြုထားတာ။ ဒါက သူတို့ကို ငါတို့အတင်းအကျပ် လုပ်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့တာ။ ပြီးတော့လည်း တစ်ခုခုဖြစ်လာရင် ဆိုပြီး သူတို့ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေတာလေ။ မော်ဒရက်တစ်ယောက်ပဲ မာဘီណိုဂီယွန်အပြင်ဘက်မှာ နေထိုင်တာဆိုတော့ စောင့်ကြည့်ရ ခက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူသာ မာဘီណိုဂီယွန်ထဲကို ခြေချလိုက်တာနဲ့ ငါတို့ သိရမှာပဲ။”
“ဒါဆို ကေးက တခြားဘယ်သူ့ကို သံသယရှိနေတာလဲ။”
ယိုဟျွန်း၏ မေးခွန်းကို ကေးသည် ဖြေဆိုရန် တွန့်ဆုတ်နေသည်။ သူသည် မည်သူ့ကို သံသယရှိရမှန်း မသိသကဲ့သို့ မိမိယုံကြည်ထားသည့် ရဲဘော်ရဲဘက်များကို သံသယဝင်ရန်လည်း ဝန်လေးနေသည်။
ကေးသည် မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်လာသည်။
သူ တကယ်ပဲ သူတို့ကို ယုံကြည်နိုင်ပါ့မလား။
အထောက်အထားအားလုံးက အတွင်းလူတစ်ယောက်၏ သစ္စာဖောက်မှု ရှိနေကြောင်းကိုသာ ညွှန်ပြနေသည်။
ဘုရင် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း၊ ဘယ်သူမှ မသိလိုက်ဘဲ အခန်းထဲတွင် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခြင်းနှင့် ဂါဝိန်မတွေ့ရှိမချင်း ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ဖြစ်နေခြင်းတို့ဖြစ်သည်။
“တကယ်လို့ ဒါက မာလင်သာဆိုရင်…”
ကေးသည် မိမိရဲဘော်များကို ယုံကြည်ချင်နေသည်။ သူသည် Round Table သူရဲကောင်းများအထဲတွင် အယုတ္တိအရှိဆုံး၊ အေးစက်ဆုံးနှင့် လက်တွေ့အကျဆုံးသူ ဖြစ်သော်လည်း ရဲဘော်စိတ်မရှိဟု မဆိုလိုပေ။
အမြဲတမ်း ထိုအရာများထက် ပို၍တွေးတတ်သူဖြစ်သည့် ကေးပင်လျှင် ယခုကဲ့သို့ အကြီးမားဆုံး တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားနေရခြင်းက အခြေအနေ၏ ပြင်းထန်မှုကို ဖော်ပြနေသည်။
ထို့ကြောင့် မာလင်၏အမည်ကို ထုတ်ပြောလိုက်ခြင်းမှာ သူသည် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို အသိစိတ်က ငြင်းပယ်နေပြီး နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်တစ်ခုကို ဖက်တွယ်ထားခြင်းနှင့် တူနေသည်။
“မာလင်က တစ်ခုခု သိကောင်းသိနိုင်တယ်။”
“အာခ်မေ့ချ် မာလင်… ဟုတ်တာပေါ့။”
မာဘီណိုဂီယွန်၏ ကမ်မလော့မှာ Round Table နှင့် ဘုရင်အာသာတို့ကြောင့်သာ ကျော်ကြားခြင်း မဟုတ်ပေ။
အာခ်မေ့ချ် မာလင်နှင့် မှော်ဆရာမ မော်ဂန်လီဖေးတို့ ရှိနေခြင်းက ကမ်မလော့၏ အင်အားကို အလွန်အမင်း တိုးပွားစေခဲ့သည်။
မော်ဒရက်၏မိခင်ဖြစ်သူ မော်ဂန်မှာ သစ္စာဖောက်ဟု သံသယရှိသဖြင့် သူမ၏ပိုင်နက်တွင်သာ ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး ကမ်မလော့၏ ကိစ္စရပ်များတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့် မရှိသော်လည်း မာလင်မှာမူ ကွဲပြားသည်။
တစ်စုံတစ်ခုကို သိရှိနိုင်မည့်သူ ရှိမည်ဆိုပါက ထိုသူမှာ မာလင်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။
တကယ်တမ်းတွင် သူသည် အခြေအနေကို သိရှိပြီး ဖြစ်ရပ်ကို စတင်ဖြေရှင်းနေပြီ ဖြစ်နိုင်သည်။
“ဒါဆို မာလင်က ဘယ်မှာလဲ။”
“ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ သူဘယ်မှာလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး။ သူက ရှာရခက်တဲ့ လူအိုကြီးလေ။ ဒါပေမဲ့ ဘုရင်ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ သတင်းတွေ ပျံ့နှံ့နေပြီဆိုတော့ မာလင်ကတော့ ဒီကို သေချာပေါက် ရောက်လာမှာပါ။”
မာလင်သာ သူ၏မှော်ပညာဆိုင်ရာ ဗဟုသုတများကို အသုံးပြုနိုင်ပါက သူတို့ မမြင်နိုင်သည့်အရာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။
ကေးသည် ထိုမျှော်လင့်ချက်ကို ယုံကြည်နေသည်။
ယိုဟျွန်းမှာမူ ကေးအား တစ်စုံတစ်ခု ပြောပြသင့်မသင့် ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည်။
‘ဒါက သေချာပေါက် ပြောနိုင်တဲ့အရာတော့ မဟုတ်သေးဘူး။’
တခြားသူများက အထောက်အထားတစ်ခုခု ရှာမရဘဲ ရုန်းကန်နေရချိန်တွင် ယိုဟျွန်းတစ်ယောက်တည်းသာ တခြားအရာတစ်ခုကို မြင်နေရသည်။
ဆွန်ဝူခုံထံမှ သင်ယူခဲ့သည့် မီးတောက်မျက်လုံးနည်းပညာ (Fiery Eye Technique) ကြောင့် သူသည် မှေးမှိန်နေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။
အခန်းထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အမှတ်အသားများနှင့် ထွင်းထုထားသည့် စာသားများက အခန်းထဲတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ဝိုးတဝါး မြင်ယောင်လာစေသည်။
‘ဒီနေရာမှာ တိုက်ပွဲတစ်ခုတော့ သေချာပေါက် ဖြစ်ခဲ့တာပဲ။’
တစ်စုံတစ်ယောက်က အခန်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး ဘုရင်အာသာနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းမှာ ထင်ရှားသည်။
ထိုနေရာတွင် ကျူးကျော်သူ စုစုပေါင်း သုံးဦး ရှိနေခဲ့သည်၊ သို့သော် သူတို့သည် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုရန်မှာမူ ခက်ခဲလှသည်။
အရာအားလုံးသည် ထူထဲသော မြူခိုးများကြားမှ ကြည့်နေရသကဲ့သို့ ဝါးတားတား ဖြစ်နေသည်။
‘လာပလပ်စ်ရဲ့ စွမ်းအားကို သုံးပြီး Fragment တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူတွေရဲ့ အနာဂတ်ကို ကြည့်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တုန်းကလိုပဲ။’
ဒါက တကယ်ပဲ တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။
အထူးသဖြင့် သူ ကမ်မလော့သို့ ရောက်လာသည့်နေ့မှာပင် ဘုရင်အာသာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။
‘မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒီနေရာမှာ ငါနဲ့ ပတ်သက်နေတဲ့ တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေတာ သေချာတယ်။ အထူးသဖြင့် ကိုဒက်စ် ရဲ့ Fragment တွေပေါ့။’
ဘုရင်အာသာကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သူများသည် Fragment များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့သည် သုံးဦး ဖြစ်သည်။ ထိုသုံးဦးစလုံးက Fragment များကို ကိုင်ဆောင်ထားသလား သို့မဟုတ် တစ်ဦးတည်းကသာ ပိုင်ဆိုင်ထားသလားဆိုသည်ကိုတော့ မသေချာပေ။
သူတို့လက်ထဲတွင် ကိုဒက်စ် ၏ Fragment များ ရှိနေသည်ဟု သိလိုက်ရခြင်းက တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့သည်ကို ဘာကြောင့် ဘယ်သူမှ မသိလိုက်ရသလဲဆိုသည်ကို ရှင်းပြနိုင်သွားသည်။
ဒက်စ်ကာ့တ်၏ Fragment မှ ဖန်တီးထားသော နတ်ဆိုးသည် စိတ်ကူးယဉ်လောကနှင့် လက်တွေ့လောကကြားတွင် သွားလာနိုင်သည်။
ထိုအချက်ကို တွေးကြည့်လျှင် တခြား Fragment များသည်လည်း ဒက်စ်ကာ့တ်ကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ခြေ ရှိသည်။
မျိုးဆက်သစ် နတ်ဘုရားများက စောင့်ကြပ်နေသည့် ကမ်မလော့ရဲတိုက်အတွင်းတွင် တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားရန်မှာ ခက်ခဲမည်မဟုတ်ပေ။
‘ဒါပေမဲ့ Fragment ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူက ဘာကြောင့် ဘုရင်အာသာကို တိုက်ခိုက်ရတာလဲ။’
ဒါကိုတော့ မသိနိုင်သေးပေ။ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ မုန်းတီးမှုကြောင့်လား သို့မဟုတ် တခြားရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေသလားဆိုသည်ကို နောက်မှသာ သိရလိမ့်မည်။
သူတို့သည် မာလင် ရောက်ရှိလာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှသာ ဆက်လက်ဆွေးနွေးကြရမည်ဖြစ်သည်။
“ပြန်ကြရအောင်။”
“ကောင်းပါပြီ။”
ယိုဟျွန်းနှင့် ဆောဆူမင်တို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ထိုနေရာတွင် သူတို့မမြင်ဖူးသည့် လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်ပြီး အာခ်မေ့ချ်တို့၏ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ရှည်လျားသော အဖြူရောင် မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် ဆံပင်များ၊ အစွန်းကျယ်သော ဦးထုပ်နှင့် လက်ထဲတွင်မူ သစ်သားတုတ်ကြီးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
‘သူက မာလင်လား။’
တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် သူသည် ယိုဟျွန်း မျှော်လင့်ထားသည့်ပုံစံမျိုး မဟုတ်ပေ။ တကယ်တမ်းဆိုရလျှင် သူ၏ အပြင်ပန်းသွင်ပြင်သည် ယိုဟျွန်း စိတ်ကူးထားသည်နှင့် လုံးဝ ကွာခြားနေသည်။
ပုံစံကတော့ သူစိတ်ကူးထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အပြင်ပန်းထက် ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သူ၏ တည်ရှိမှု (Presence) လျော့နည်းနေခြင်းဖြစ်သည်။
ယိုဟျွန်းသည် အာခ်မေ့ချ် မာလင်ဆိုလျှင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် တခြားသူရဲကောင်းများနှင့် ယှဉ်ကြည့်လျှင် သူက ထူးခြားပြီး ပေါ်လွင်နေခြင်းမျိုး မရှိပေ။
ဂါဝိန်၊ ကေးနှင့် ဘီဒီဗီးယားတို့မှာ အလွန်ထူးချွန်သူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း မာလင်မှာမူ တစ်ခုခု လိုအပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
‘ဟွန်း။ သူက တကယ်ပဲ နာမည်ကြီး အာခ်မေ့ချ် ဟုတ်ရဲ့လား။’
ယိုဟျွန်း သံသယဝင်ခါနီးအချိန်တွင် ကေးသည် မာလင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။
“မာလင်။ ရောက်လာပြီလား။ အခြေအနေကတော့…”
“ငါ ကြားပြီးပြီ။ အာသာ ပျောက်ဆုံးသွားတယ်ဆိုတာ တကယ်လား။”
“ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ တကယ်ပဲ ပျောက်သွားတာလား… အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေဆိုရင်တော့ သူ သေဆုံးသွားနိုင်တယ်။”
“အာသာက ငါရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ ဘုရင်ပဲ။ ကျူးကျော်သူအချို့ လက်ချက်နဲ့ သူ သေဆုံးသွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူ ဒဏ်ရာရပြီး တခြားနေရာကို ရွှေ့ပြောင်းသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။”
“ဒါဆို ဘာကြောင့်လဲ။ အကူအညီပေးနိုင်မယ့်သူတွေ အနီးအနားမှာ အများကြီးရှိနေတာကို သူ ဘာကြောင့် အကူအညီ မတောင်းတာလဲ။”
“အဲဒီအပိုင်းကတော့ စဉ်းစားစရာပဲ။”
မာလင်သည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ရင်း မေးခွန်းကို ရှောင်လွှဲလိုက်သော်လည်း ယိုဟျွန်းနှင့် ကေးတို့မှာမူ သူဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။
သစ္စာဖောက်တစ်ယောက် ရှိနေနိုင်ခြေပင် ဖြစ်သည်။ မာလင်လည်း ထိုအချက်ကို စိုးရိမ်နေသည်။
အာသာသည် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရပြီး ဒဏ်ရာရသွားသော်လည်း သစ္စာဖောက်ရှိနေသည်ကို သိထားသဖြင့် အကူအညီမတောင်းဘဲ တစ်ကိုယ်တော် လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ဒါဆို အာသာ တစ်ကိုယ်တော် သွားနိုင်မယ့်နေရာက ဘယ်နေရာဖြစ်မလဲ။
“ဘာများ အကြံဉာဏ် ရှိသေးလဲ။”
“ပြဿနာက ဖြစ်နိုင်ခြေတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ။”
ကေးသည် ယိုဟျွန်း၏ မေးခွန်းကြောင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
အာသာ တစ်ကိုယ်တော်သွားနိုင်သည့် နေရာ ၅ ခုထက်မနည်း ရှိနေသော်လည်း တစ်ခုချင်းစီ လိုက်ရှာရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။
ယိုဟျွန်းသည် တခြားသူရဲကောင်းများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကေးထံသို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“အဖြစ်နိုင်ဆုံးမဟုတ်တဲ့ နေရာက ဘယ်နေရာလဲ။”
“ဘာလဲ။”
“တကယ်လို့ သစ္စာဖောက်ရှိနေပြီး သူတစ်ကိုယ်တော် ထွက်သွားတယ်ဆိုရင် ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ထားတဲ့… သူတစ်ယောက်တည်းပဲ သိတဲ့နေရာမျိုးကိုပဲ သွားမှာပေါ့။”
“...!”
ကေးသည် မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားပြီး ယိုဟျွန်း ပြောသည်မှာ မှန်ကြောင်း သဘောပေါက်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
အတွင်းလူ သစ္စာဖောက်ရှိနေနိုင်သည့်အတွက် အာသာသည် ဘယ်သူမှ မခန့်မှန်းနိုင်သည့် နေရာမျိုးကိုသာ ရွေးချယ်သွားလိမ့်မည်။
အာသာ သွားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်ထားသည့်နေရာကို စစ်ဆေးကြည့်ခြင်းက ပို၍ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။
“တကယ်ပဲ... နေရာတစ်ခုတော့ ရှိတယ်။”
“ဘယ်နေရာလဲ။”
“စုန်းမ မော်ဂန် နေထိုင်တဲ့နေရာ။”
ကေးသည် ထိုအမည်ကိုပင် ထုတ်မပြောချင်သကဲ့သို့ တုံ့ဆိုင်းနေသည်။
“အာဗလွန် (Avalon)။”
“အာဗလွန်… စံပြမြေပြင် (Ideal land) လား။”
ဘုရင်အာသာ၏ ဒဏ္ဍာရီထဲတွင် အာဗလွန်ဆိုသည်မှာ သူ သေဆုံးခါနီးတွင် ပြန်လည်ရှင်သန်ရန်အတွက် ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရသည့် စံပြမြေပြင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ အာဗလွန်မှာ ကမ်မလော့ရှိ ပြည်သူများနှင့် သူရဲကောင်းများ ရှောင်ဖယ်ကြသည့် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
အကြောင်းမှာ မော်ဒရက်၏မိခင်ဖြစ်သူ မော်ဂန်လီဖေး ထိုနေရာတွင် နေထိုင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အာသာ ထိုနေရာသို့ သွားလိမ့်မည်ဟု ကေးက အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေသည်။
* * *
ကေး၊ ယိုဟျွန်းနှင့် ဆောဆူမင်တို့သည် ကမ်မလော့ရဲတိုက်မှ ချက်ချင်းထွက်ခွာလာပြီး အာဗလွန်သို့ ဦးတည်သွားကြသည်။
သူတို့သည် တခြားသူရဲကောင်းများကို အသိမပေးဘဲ သီးခြားစီ ရွေ့လျားခဲ့ကြသည်။
သစ္စာဖောက်က သိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး လူနည်းစုဖြင့် သွားလာခြင်းက ပိုမြန်ဆန်၍ လွယ်ကူမည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။
သို့သော် သူတို့ သုံးဦးတည်း မဟုတ်ပေ။ တခြားသူတစ်ယောက်ပါ ပါဝင်လာခဲ့သည်။
ကမ်မလော့က ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာဖြင့် ကိုးကွယ်ထားသည့် အာခ်မေ့ချ် မာလင်သည်လည်း သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။
“တွေးကြည့်မိတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ဖို့ မေ့နေတာပဲ။ ငါက မာလင်ပါ။”
“ကျွန်တော်က ကန်းယူဟွန်း ပါ။”
“ကျွန်မက ဆောဆူမင်ပါ။”
ယိုဟျွန်းနှင့် ဆောဆူမင်တို့သည် မာလင်နှင့် ခေတ္တမျှ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။
မာလင်သည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို ပွတ်သပ်ရင်း ခပ်အုပ်အုပ် ရယ်မောလိုက်သည်။
“မင်းတို့က နာမည်ကြီး Book Pile Lord နဲ့ နတ်ဆိုးဘုရင်ရဲ့ နယ်မြေမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်အောင်လုပ်ခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီးပဲ။ မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အတူတူ ဖြစ်လာကြတာလဲတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒါက ကမ်မလော့ရဲ့ အတွင်းရေး ကိစ္စပေမဲ့ အပြင်လူတွေရဲ့ အကူအညီကို ရယူနေရလို့ပါ။”
“စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော်တို့က လုံလောက်တဲ့ အခကြေးငွေ ရဖို့ မျှော်လင့်ထားတာပါ။”
အခကြေးငွေအကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ မာလင်သည် ကေးဘက်သို့ မေးခွန်းထုတ်သည့်အကြည့်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ကေးသည် မတတ်သာသည့်အဆုံး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူ ကတိပေးထားပြီးသားလေ။ ထို့အပြင် ရန်သူကို မမြင်ရသေးသည့် အခြေအနေတွင် ယိုဟျွန်းနှင့် ဆောဆူမင်တို့၏ အကူအညီမှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိလှသည်။
“ကောင်းပါပြီ၊ မင်းတို့က ကူညီပေးမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ လျော်ကြေးပေးရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက ခက်ခဲတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ခန့်မှန်းတာ မှန်ရင် အာသာက အာဗလွန်ကို သွားတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
“အာဗလွန်မှာ ဘာပြဿနာများ ရှိလို့လဲ။”
“အရင်ကတော့ မရှိခဲ့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီမှာ နေထိုင်သူကြောင့် ပြဿနာဖြစ်နေတာ။”
ယိုဟျွန်းသည် မော်ဂန်အကြောင်း ကြားဖူးသည်။
သူမသည် တစ်ချိန်က ဘုရင်အာသာ၏ ဇနီးနှင့် မော်ဒရက်၏ မိခင် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း မော်ဒရက် သစ္စာဖောက်သောအခါ သူမပါ သစ္စာဖောက်ဟု တံဆိပ်ကပ်ခံခဲ့ရသည်။
ယခုအချိန်တွင် သူမသည် အာဗလွန်၌ တိတ်တဆိတ် နေထိုင်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း အာသာ ထိုနေရာသို့ သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မည်နည်း။
‘သူက မော်ဂန်ဟာ သစ္စာဖောက် မဟုတ်ဘူးလို့ ယုံကြည်နေတာလား။’
အာသာ အာဗလွန်သို့ သွားခဲ့သည်ဟု အာမခံချက် မရှိသော်လည်း ယိုဟျွန်းသည် ထိုနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များနှင့် ပတ်သက်သည့် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိနေသည်။
“သူတို့နှစ်ယောက်က အရင်ကတော့ မဆိုးရွားခဲ့ပေမဲ့ အကြာကြီး မတွေ့ဖြစ်ကြတော့ အခြေအနေတွေ တိုးတက်လာမယ်လို့ မထင်ဘူး။ မော်ဂန်က ဒဏ်ရာရနေတဲ့ အာသာကိုတောင် လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“အဲဒီလိုမျိုး မဖြစ်ပါစေနဲ့လို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပေါ့။”
မကြာခင်မှာပင် သူတို့ လမ်းလျှောက်တာ ရပ်လိုက်ကြသည်။
ဧရာမ ဆူးချုံနွယ်ပင်များက သူတို့၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။
“ဒါ အာဗလွန်လား။”
ခြောက်သွေ့နေသော အနက်ရောင် ဆူးပင်များက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံတပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်။
ဆောဆူမင်သည် အာဗလွန်၏ စံပြမြေပြင်ဟူသော ဂုဏ်သတင်းနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်နေသည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ မာလင်ကမူ ခေါင်းသာ ညိတ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်။ ဒါက အာဗလွန်ရဲ့ ဝင်ပေါက်ပဲ။”
“စံပြမြေပြင်နဲ့တော့ လုံးဝ မတူပါဘူး။”
“အပြင်က ကြည့်ရင်တော့ ဒီလိုပဲ မြင်ရမှာပေါ့။”
မာလင်သည် ဆူးချုံများရှေ့တွင် ရပ်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“မော်ဂန်။ ငါ မာလင်ပါ။ တံခါးဖွင့်ပေးလို့ ရမလား။”
ထိုအချိန်တွင် လေထဲမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
[အို... မာလင်။ ဘယ်လောက်တောင် ကြာသွားပြီလဲ။ အတော်လေး ကြာသွားပြီပဲ။]
“ဟုတ်တယ်။ အတော်လေး ကြာသွားပြီ။”
“ဒါနဲ့... ဘာကိစ္စနဲ့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ။ ပြီးတော့ သူစိမ်းဧည့်သည်တွေကိုပါ ခေါ်လာပါလား။”
စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း မာလင်ကမူ ကြင်နာယဉ်ကျေးသော အပြုံးဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်တို့ အာဗလွန်ထဲမှာ တစ်ခုခုကို လိုက်ရှာနေတာပါ။”
[အို... တစ်ခုခုကို ရှာနေတာလား။ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ မှတ်သားလောက်စရာ ဘာမှ ရှိမယ်လို့တော့ မထင်ပါဘူး။]
“ကောင်းပါပြီ၊ ကွေ့ဝိုက်မနေတော့ပါဘူး။ မော်ဂန်... အာသာ ဒီကို ရောက်လာတယ် မဟုတ်လား။”
[…]
မာလင်၏ တည့်တည့်မတ်မတ် မေးခွန်းကြောင့် မော်ဂန်သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
[... ဝင်ခဲ့ကြပါ။]
သူမ၏ ခွင့်ပြုချက်နှင့်အတူ ဆူးနွယ်ပင်များမှာ ဝဲဘက်၊ ယာဘက်သို့ ဖယ်ရှားသွားပြီး လမ်းတစ်ခု ပွင့်လာသည်။
ကေး၊ မာလင်နှင့် ဆောဆူမင်တို့က ဆူးနွယ်ပင်များကြားမှ ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်သွားစဉ် မော်ဂန်၏ ထက်မြက်စူးရှသော အသံက ယိုဟျွန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာသည်။
[ဒါပေမဲ့ ဟိုဘက်မှာ ရပ်နေတဲ့ အမျိုးသားကတော့... သူဝင်ဖို့ ခွင့်ပြုချက် မရနိုင်ဘူးထင်တယ်။]