ငါတစ်ယောက်ပဲသိတဲ့အဓိကဇာတ်လိုက်များ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 405: | NovelPing

ယူဟွန်းသည် ကေး၏ လမ်းပြမှုဖြင့် တောလမ်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

ဆောဆူမင် ရှိနေသည့်နေရာကို သိသွားပြီဖြစ်၍ သူ့အနေဖြင့် ကေးနောက်သို့ လိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"ဩော်... ခင်ဗျားက သူ့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ လူတွေက ဘာတွေလုပ်နေကြသလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ ကြိုမသိနိုင်ဘူးလေ"

"မစ္စဆူမင်က မဘီနိုဂျီယွန်ရဲ့ ဧည့်သည်အဖြစ် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရောက်သွားရတာလဲ"

"ဒီအတိုင်းပဲလေ။ အကြောင်းဖန်လာလို့ ဖြစ်သွားတာပါ"

ကေးသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် တခစ်ခစ်နှင့် ရယ်မောနေသည်။ တစ်ခုခုကို အလွန်အမင်း သဘောကျနေပုံရသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘာဆိုးဝါးတဲ့အရာမှ ဖြစ်မလာခဲ့ဘူး ထင်တယ်"

"မဟုတ်ဘူးလေ။ အခြေအနေကို ကြည့်မယ်ဆိုရင် အဲဒီတုန်းက တော်တော်လေး စိုးရိမ်ရတဲ့ အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ခဲ့တာပေါ့"

"ဟင်။ ဒါဆို ခင်ဗျားက ဘာလို့ ရယ်နေတာလဲ"

"အင်းလေ... ရယ်စရာကောင်းလို့ပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက စိုးရိမ်ရတဲ့ အခြေအနေလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ"

"စိုးရိမ်ရတာက တစ်ပိုင်း၊ ပျော်ဖို့ကောင်းတာက တစ်ပိုင်းပေါ့"

ဒါ ဘာတွေပြောနေတာလဲ။

ယူဟွန်းသည် သူ့ကို အံ့အားသင့်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ကေးကတော့ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

"ဘာလဲ။ ကျွန်တော် ခံစားရတဲ့အတိုင်း ရိုးရိုးသားသား ပြောပြတာလေ"

"ကေး... ခင်ဗျားကြီး"

"ကျွန်တော့်ကို ကေးလို့ပဲ ခေါ်ပါ"

"..."

"... ခင်ဗျားက အဝိုင်းစားပွဲဝိုင်းရဲ့ သူရဲကောင်း (Knight of the Round Table) မဟုတ်ဘူးလား"

"ဟုတ်တာပေါ့။ ကျွန်တော်က မဘီနိုဂျီယွန်ရဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလည်း ဖြစ်တယ်"

"..."

"... ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်နယ်မြေထဲမှာ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ဖြစ်နေတာကိုတောင် ပျော်စရာကောင်းတယ်ဆိုပြီး ရယ်မောနေနိုင်တာလား"

"ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ မရယ်ကြဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ သူတို့နဲ့ မတူဘူး။ အဲဒီ သူရဲကောင်းတွေ ဘာတွေဆိုတာကလည်း အရမ်းကို တင်းကျပ်ပြီး ပျင်းစရာကောင်းလွန်းတယ် မဟုတ်လား။ ကျွန်တော်က အဲဒီလိုပုံစံမျိုးကို မကြိုက်ဘူး"

ကေးသည် သူ၏ ပွင့်လင်းမှုကို ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပေ။

သူက သူသည် လွတ်လပ်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်ပြီး၊ လက်တွေ့ကျကာ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသည့်အရာများကိုသာ နှစ်သက်ကြောင်း ပြောပြသည်။

သူ့ပုံစံက ထိုအတိုင်းပင်။

သူသည် ဂုဏ်သိက္ခာထက် ငွေကြေးကို ပိုတန်ဖိုးထားကာ၊ ဘုန်းအသရေထက် လက်တွေ့ကျမှုကို ဦးစားပေးပြီး၊ သူရဲကောင်းကျင့်ဝတ်ထက် ပျော်ရွှင်မှုကိုသာ ပိုမိုနှစ်သက်သူဖြစ်သည်။

မာရပါပီယပ်စ် တစ်ယောက် သူတို့နယ်မြေသို့ ထွက်ပြေးလာပြီး ဆောဆူမင်က နောက်မှ လိုက်လာသည့်အခါတွင်လည်း သူသည် ထိုအတိုင်းပင် ပြုမူခဲ့သည်။

အံ့ဩစရာကောင်းသည်။ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ ပျော်စရာကောင်းသည်ဟုသာ တွေးမိသည်။

အိမ်နီးချင်းနယ်မြေဘက်မှ မာရ်နတ်ဘုရင်တစ်ပါးက ထွက်ပြေးလာသည်။

သူ့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသူမှာ ဆံပင်ဖြူနှင့် လှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ပုံမှန်ဆိုလျှင် တည်ကြည်နေတတ်သည့် အခြားသူရဲကောင်းများမှာလည်း ထိတ်လန့်နေကြသည်။

ဘဝမှာ ဒီလိုမြင်ကွင်းမျိုးကို ဘယ်နှစ်ခါများ တွေ့ရနိုင်ပါ့မလား။

သူသည် ယူဟွန်းကို ပြောမပြခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ထိုအချိန်က ကေးသည် အရူးအမူး ရယ်မောခဲ့သေးသည်။

သူ့ကို စိတ်အေးအေးထားရန် ပြောသည့် အစ်ကိုဝမ်းကွဲဖြစ်သူ အာသာ၏ အနောက်ခေါင်းကို အပြင်းအထန် အရိုက်ခံလိုက်ရသော်လည်း၊ ထိုပျော်ရွှင်စရာ မြင်ကွင်းအတွက်ဆိုလျှင် တန်သည်ဟု သူ ယူဆခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားက ကင်းစောင့်တာဝန်ကျနေတာ မဟုတ်လား"

"ဒါက ကျွန်တော့်အလုပ်လေ။ ကျွန်တော် မကြိုက်ပေမဲ့လည်း ပေးအပ်ထားတဲ့ အလုပ်ကိုတော့ လုပ်ရမှာပဲ"

"..."

"... နားလည်ပါပြီ"

ကေးနှင့် စကားပြောရင်း ယူဟွန်းသည် သူသည် မည်သို့သောလူစားမျိုး ဖြစ်သည်ကို အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

'သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ ရာထူးမှာ ရှိနေပေမဲ့ ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုပြီး လက်တွေ့ကျတဲ့သူ။'

အခြေခံအားဖြင့် သူရဲကောင်းများဆိုသည်မှာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ပြီး တင်းကျပ်သည့် စရိုက်ရှိသူများ ဖြစ်သည်။

ယူဟွန်းသည် အလွန်တင်းကျပ်သည့် သူရဲကောင်းတစ်ယောက်နှင့် အနီးကပ် နေထိုင်ဖူးပြီး သူ၏ ဆန္ဒကို ဆက်ခံခဲ့သူ ဖြစ်သောကြောင့် သူရဲကောင်းများဆိုသည်မှာ မည်သို့ရှိသည်ကို ကောင်းစွာ သိသည်။

ထိုအချက်ဖြင့် ကြည့်လျှင် ကေးကို သူရဲကောင်းဟု ခေါ်ဆိုခြင်းသည်ပင် သူရဲကောင်းများအတွက် စော်ကားရာရောက်ပေမည်။

သူသည် လွတ်လပ်ပြီး ပေါ့ပါးသည့် ငွေဝယ်ကျွန်တစ်ယောက်နှင့် ပို၍ နီးစပ်သည်။

ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကတော့ ပုံပြင်ထဲက သူရဲကောင်းတစ်ယောက်နှင့် တူသော်လည်း၊ သူ၏ စကားနှင့် လုပ်ရပ်များမှာမူ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ယူဟွန်းသည် သူနှင့် စကားပြောရသည်မှာ တစ်နည်းနည်းဖြင့် သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေသဖြင့် ထိုအချက်ကို ထောက်ပြမနေတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တွင် သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း သူရဲကောင်းတစ်ယောက်၏ ဇာတ်လမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူရဲကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်သည်ဟူသည့် အသိစိတ်မှာမူ ထိုမျှ မရှိလှပေ။

"အင်း... ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်က ဒီလိုပြောနေမှတော့ ကျွန်တော်လည်း ဘာမှ ပြောစရာမရှိပါဘူး။ သူရဲကောင်းတိုင်းက ဒီလိုမဟုတ်သလို၊ လူတိုင်းမှာလည်း ကိုယ့်စရိုက်နဲ့ကိုယ် ရှိကြတာပဲလေ"

"ဩော်... ခင်ဗျားက တော်တော်လေး စိတ်သဘောထား ဖွင့်ဟနေတာပဲ။ ကောင်းပါတယ်။ ဒီခေတ်ကြီးက အရမ်းကို တင်းကျပ်လွန်းနေတာ။ သူရဲကောင်းတွေက အမြဲတမ်း တောင့်တောင့်ကြီးနဲ့ ပျင်းစရာကောင်းမှန်း သိပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ပိုဆိုးလာကြတယ်"

"ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိလို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူး။ ပြဿနာလို့ ပြောရအောင်လည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် အရင်က နှစ်သက်ခဲ့တဲ့အရာတွေ ပျောက်ကွယ်သွားလို့ပါ"

"ခင်ဗျား နှစ်သက်ခဲ့တဲ့အရာတွေလား"

"ဇာတ်လမ်းစာကြည့်တိုက် (Story Library) က ပိတ်သွားပြီလေ"

"ဩော်..."

ယူဟွန်းသည် အဖြူရောင် နဂါးဘုရင် ရှာရူရီရယ်နှင့် ပြောဆိုခဲ့သည့် စကားများကို ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း၊ ဟာသအဖွဲ့ (ဟာသအဖွဲ့ Pae)၊ အိပ်ဆိုဒတ်စ် (Exodus) - သူတို့အားလုံးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ကတိပေးထားသကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့မှတစ်ဆင့် မူရင်းကမ္ဘာ (Murim World) မှ စုဆောင်းသူများကို ကြည့်ရှုနေကြသည့် နတ်ဘုရားများအတွက်တော့ ဒါသည် မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်ရပ်ပင်။

"ကျွန်တော်က အဲဒီအရာတွေကို အစကတည်းက သိပ်ဂရုမစိုက်တော့ ဘာမှမဖြစ်ပေမဲ့၊ အရင်က ရှီဟွာကို နှစ်သက်ခဲ့တဲ့ ကောင်တွေကတော့ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သွားပုံရတယ်။ သူတို့ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး သူတို့ရဲ့ စရိုက်တွေက ပိုပြီး ပြတ်သားတင်းကျပ်လာတယ်။ သူတို့ရဲ့ မကျေနပ်မှုတွေကြောင့်ပဲ ဖြစ်မယ်၊ ပိုပြီး ခေါင်းမာလာကြတယ်"

"..."

"... နားလည်ပါပြီ"

"မှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ရယ်စရာကောင်းတာက ပြောင်းလဲမှုကို ဆန့်ကျင်ရမယ့် နတ်ဘုရားကြီးတွေကပဲ ဒီလိုလုပ်နေကြတာလေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်..."

သူသည် ခဏမျှ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ဒါက မကြာသေးခင်အထိပေါ့။ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဖြစ်ရပ်တွေ အများကြီး ပေါ်ပေါက်လာပြီး လူတိုင်းက အလုပ်ရှုပ်နေကြတယ်"

"ယဇ်ပလ္လင် ရွှေ့ပြောင်းမှုကြောင့် ဖြစ်မှာပါ"

"ဟုတ်တယ်။ ယဇ်ပလ္လင်တင် မဟုတ်ပါဘူး။ မဟာမိတ်အဖွဲ့ (Alliance) ဆီက သတင်းတွေလည်း ကြားရတယ်။ မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ ပြည်တွင်းစစ် ဖြစ်ခဲ့တယ် မဟုတ်လား"

ယူဟွန်းသည် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုထားပြီးဖြစ်၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲက ပြည်တွင်းစစ်က တစ်ပိုင်း၊ ဒါပေမဲ့ မဟာနယ်မြေ (Great Realms) နှစ်ခုက အဲဒီတိုက်ပွဲထဲ ပါဝင်လာတယ်။ အိုလံပတ်စ် (Olympus) နဲ့ အက်စ်ဂတ် (အက်စ်ဂတ်) တို့လေ။ ပြီးတော့ အဲဒီ ကျောက်မျောက် (Stone Monkey) တောင် ပေါ်လာတယ်လို့ ကြားရတယ်၊ ကောလာဟလတွေကတော့ တောမီးလိုပဲ ပျံ့နှံ့နေတာပဲ"

ကောလာဟလမှာမူ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ပျံ့နှံ့နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူတို့က ထိုမျှအထိ ထင်ထင်ရှားရှား တိုက်ခိုက်နေကြရာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ပြည်တွင်းစစ်သည် အခြားသော မဟာနယ်မြေများအတွက်လည်း စိုးရိမ်စရာ ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

နတ်ဘုရားများ ဖြစ်မလာနိုင်သည့် အားနည်းသူများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော်လည်း၊ မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် လျစ်လျူရှုထားရမည့် အဖွဲ့အစည်း မဟုတ်ပေ။

မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ လမ်းကြောင်းကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည့် ပြည်တွင်းစစ်၏ အခြေအနေမှာ စိတ်စွမ်းအားနယ်မြေ (Mental Realm) တွင်လည်း ကြီးမားသည့် ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

အမှန်တကယ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် ပြည်တွင်းစစ်သည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုကြီးမားနေသည်။

"ဒီလိုတိုက်ပွဲမျိုးမှာ သူတို့ ပါဝင်လာတာက အံ့ဩစရာကောင်းပေမဲ့၊ သူတို့က သာမန်စစ်သားတွေကိုပဲ လွှတ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ အဓိက အင်အားစုတွေထဲက နတ်ဘုရားတွေကို လွှတ်လိုက်တာ"

အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံးမှာ အိုလံပတ်စ်၏ နောက်ဆုံးလက်နက်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည့် ဟာကျူလီကို စေလွှတ်လိုက်သည့် လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။

"ခင်ဗျား ဘယ်လောက်တောင် အံ့ဩစရာကောင်းလဲ ဆိုတာ မသိဘူး။ အက်စ်ဂတ်က မဂ္ဂနီကို လွှတ်လိုက်တာကတောင် ထိတ်လန့်ဖို့ ကောင်းနေပြီ၊ အိုလံပတ်စ်က လွှတ်လိုက်တာက ဟာကျူလီ ကိုယ်တိုင်လေ။ ကျွန်တော်တို့ မဘီနိုဂျီယွန်မှာ အဲဒီနတ်ဆိုးကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူဆိုလို့ ကူချူလိန် (Cuchulainn) တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆွန်ဝူခုံ (Sun Wukong) က ဝင်ပါလာပြီး သူ့ကို တားဆီးလိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ ယဇ်ပလ္လင်က မဟာမိတ်အဖွဲ့ ပြည်တွင်းစစ်မှာ ပါဝင်နေတဲ့ ဘက်တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဆာလီယိုအင်ပါယာ (Salio Empire) ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တယ်"

"အဲဒါကြောင့် စိတ်စွမ်းအားနယ်မြေက အခု ဆူညံနေတာပေါ့"

ယူဟွန်းသည် မဟာနယ်မြေ ဒရဂွန်နီကာ (Dragonica) သည် မဟာမိတ်အဖွဲ့အနီးရှိ နယ်မြေများတွင် ပျံသန်းနေရသည့် အကြောင်းရင်းကို နားလည်သွားသည်။

ရှာရူရီရယ်က စာအုပ်ပိုးကောင်တစ်ကောင်ကို အပြစ်ပေးရန် လမ်းကြုံဝင်လာခြင်းဟု ပြောခဲ့သော်လည်း၊ ထိုအရာမှာ အကြောင်းပြချက်သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ပြောင်းလဲမှုအပေါ် အလွန်ထိခိုက်လွယ်စွာ တုံ့ပြန်နေကြသည်။

"ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာလို့ ကျွန်တော်လည်း စိတ်ဝင်စားမိပေမဲ့၊ ဒါက ကောင်းတဲ့အရာလို့တော့ မထင်ဘူး။ စိတ်စွမ်းအားနယ်မြေက အရင်ကတည်းက အခုထိ ပြောင်းလဲမှုသိပ်မရှိဘဲ နေလာခဲ့တာ။ ပြောင်းလဲမှု မရှိခြင်းကပဲ စိတ်စွမ်းအားနယ်မြေရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒါတွေ တုန်ခါနေပြီ"

"ခင်ဗျားက ပြောင်းလဲမှုကို မုန်းသလား"

"မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်တော့ ကျွန်တော်က ပြောင်းလဲမှုဆိုတာကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ နတ်ဘုရားတွေက ကိုယ့်ရဲ့ ကြယ်တာရာတွေထဲမှာ ပိတ်မိနေပြီး ကိုယ့်ဇာတ်လမ်းတွေရဲ့ အဆုံးသတ်ကို ရောက်နေကြပြီ၊ ရှေ့ကို ဆက်တိုးဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက တကယ်တမ်း ပြောင်းလဲတာနဲ့တော့ မတူဘူးလေ"

"မှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ရယ်စရာကောင်းတာက ပြောင်းလဲမှုကို ဆန့်ကျင်ရမယ့်သူတွေကပဲ ဒီလိုလုပ်နေကြတာလေ။ ဟား..."

ဘာကြောင့်များ နတ်ဘုရားများသည် အောက်ကမ္ဘာမှ လူသားများကို စိတ်ဝင်စားပြီး သူတို့၏ ဒရာမာများကို နှစ်သက်နေကြသနည်း။

သူတို့သည် လူသားတွေဆီကနေ ဘာကို မြင်ချင်ပြီး ဘာကို လိုချင်နေကြသနည်း။

အကြောင်းပြချက်များစွာ ရှိသော်လည်း အသိသာဆုံးမှာ သူတို့ကိုယ်တိုင်တွင် ကင်းမဲ့နေသည့် ပြောင်းလဲခြင်းသဘောတရားကို ဖြည့်ဆည်းလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"အောက်ကမ္ဘာက သတ္တဝါတွေမှာ အဆုံးမရှိတဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု လမ်းကြောင်းတွေ ရှိနေတယ်။ သူတို့ရွေးချယ်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ် မူတည်ပြီးတော့လည်း အနာဂတ်သစ်တွေကို ဖော်ဆောင်နိုင်ကြတယ်။ ဇာတ်လမ်းရဲ့ အဆုံးသတ်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်တို့ကတော့ သူတို့လို ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ လျှောက်လှမ်းဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ ဒါကို ကြည့်ရတာ နတ်ဘုရားတွေအတွက် ဘယ်လောက်တောင် ပျော်စရာကောင်းမယ်လို့ ထင်သလဲ"

"ခင်ဗျားကတော့ တော်တော်လေး သိနေပုံပဲ"

"ကျွန်တော် အဲဒီကောင်တွေကို အလုံအလောက် မြင်ဖူးခဲ့လို့ပါ။ သူတို့ရဲ့ ဒရာမာတွေကို စိတ်မဝင်စားမိအောင် ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ တခြားသူတွေကတော့ မတူကြဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။ အမြဲတမ်း အဲဒီအရာတွေအပေါ်မှာပဲ စွဲလမ်းနေတဲ့ ကောင်တွေ ရှိတယ်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မကြာခဏ တွေ့နေရတော့လည်း သဘာဝအတိုင်းပဲ တချို့အရာတွေကို သင်ယူမိသွားတာပေါ့။ ကျွန်တော့်အတွက်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်ဆီ အမြဲတမ်း ကပ်တွယ်ပြီး စကားများနေတတ်တဲ့ ကောင်တွေ ရှိခဲ့လို့ပါ"

"ဂါရတ် (Gareth) အကြောင်း ပြောနေတာလား"

"ဩော်... ခင်ဗျား သူ့ကို သိသားပဲ။ ကောင်းပြီလေ၊ ခင်ဗျားက သူ့ကို လူချင်းတွေ့ဖူးထားတာဆိုတော့ သူက ဘယ်လောက်တောင် သိချင်စိတ်ပြင်းပြပြီး စကားများသလဲဆိုတာ သိမှာပါ။ သူ့ရဲ့ စကားလုံးတွေကို နားထောင်ရင်းနဲ့ ခင်ဗျား တော်တော်လေး ပင်ပန်းခဲ့ရမှာပဲ"

"အင်း... ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ကျွန်တော့်ကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့ပါတယ်။ လမ်းကြောင်းပြပေးတာလည်း သူပါပဲ"

"ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ဝမ်းသာပါတယ်။"

မကြာမီမှာပင် တောအုပ်ကြီး အဆုံးသတ်သွားပြီး ရေကန်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

လေပြေတောင် မတိုက်ခတ်သည့် တည်ငြိမ်နေသော ရေကန်သည် မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသည်။

နွေးထွေးသော နေရောင်ခြည်နှင့် အပြာရောင် လယ်ကွင်းပြင်တို့သည် ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ပင်။

"ရောက်တော့မယ်။ နောက်နည်းနည်းလောက်ပဲ လျှောက်လိုက်ရင် ကမ်မလော့ (Camelot) ကို ရောက်ပြီ"

"ဧည့်သည်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူမ ဘာလုပ်နေလဲ"

"ကျွန်တော်က လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကတည်းက ကင်းစောင့်တာဝန်နဲ့ အပြင်ရောက်နေတာဆိုတော့ အဲဒီနောက်ပိုင်း ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ သေချာမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူမကတော့ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ်ပဲ နေနေတယ်လို့ ကြားတယ်"

"မာရပါပီယပ်စ်က သူမကို လိုက်ဖမ်းနေတာ မဟုတ်တော့ဘူးလား"

"မာရပါပီယပ်စ်ကတော့ အရိပ်အယောင်တောင် မကျန်အောင် ထွက်ပြေးသွားပြီ။ တကယ်တော့ သူမက လိုက်ဖမ်းဖို့ ကြိုးစားသေးတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ မဘီနိုဂျီယွန် (Mabinogion) ကလည်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသူကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလို့ မရဘူးလေ"

ကန်းဟယ်ရင်သည် ဧည့်သည်အဖြစ် ရှိနေသော်လည်း တကယ်တမ်းမှာမူ အကျဉ်းချခံထားရသည်နှင့် မခြားနားပေ။

သူမသည် မာရပါပီယပ်စ်ကို လိုက်ဖမ်းရန် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေသော်လည်း၊ မဘီနိုဂျီယွန်၏ နယ်မြေထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး ပြဿနာရှာခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

သို့သော်လည်း မဘီနိုဂျီယွန်သည် စကားပြောဆိုနိုင်သည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသောကြောင့် ကန်းဟယ်ရင်ကို အပြစ်တင်ခြင်း မရှိသလို၊ လွတ်လပ်စွာ သွားလာခွင့်လည်း မပေးခဲ့ပေ။

ပထမဦးစွာ ကန်းဟယ်ရင်သည် ဒေးဆန်းစစ်တပ် (Daesung Army) ၏ နယ်မြေထဲသို့ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်ရောက်လာသည့် ကျူးကျော်သူဖြစ်သောကြောင့် ဒေးဆန်းစစ်တပ်အတွက် သူမကို ခေတ္တထိန်းသိမ်းထားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူမက ပြဿနာတွေ အများကြီး ရှာလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပဲ အေးအေးဆေးဆေးပဲ လိုက်လျောနေတယ်။ နှစ်ဖက်စလုံးအတွက်ကတော့ ကံကောင်းတာပေါ့"

"နှစ်ဖက်စလုံးအတွက်တော့ သက်သာရာရစရာပါပဲ"

"အစကတော့ လေထုက အရမ်းကို တင်းမာနေခဲ့တာ။ ကျွန်တော်တို့ဘက်ကလည်း ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းရမယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီအမျိုးသမီးကလည်း သူလိုက်ဖမ်းနေတဲ့ မာရပါပီယပ်စ်ကို ချက်ချင်း မဖမ်းမိသရွေ့ ကျေနပ်ပုံမရဘူး။ ကျွန်တော်တို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တိုက်မိလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ကြတယ်"

မဘီနိုဂျီယွန်အတွင်း၌လည်း သဘောထားကွဲလွဲမှုများ ရှိနေခဲ့သည်။

တချို့က ကန်းဟယ်ရင်ကို အမြန်ဆုံး ပြန်လွှတ်ပေးရန် ပြောကြပြီး၊ တချို့ကမူ သူမသည် ကျူးကျော်သူဖြစ်၍ သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာအရ ဒီအတိုင်း လွှတ်မပေးနိုင်ဟု ဆိုကြသည်။

ကေး (Kay) သည် ထိုအကြောင်းကို ပြန်တွေးမိပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သည့်ဟန်ဖြင့် လျှာသပ်လိုက်သည်။

"တောက်... သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာအကြောင်း ပြောနေတာ အရမ်းကို ဆူညံလွန်းတယ်။ ကျွန်တော်တို့ နယ်မြေထဲမှာ ဗုံးတစ်လုံး ရှိနေတာကို ဂုဏ်သိက္ခာက ဘာအရေးပါတော့မလဲ"

"ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဆင်ပြေသွားတာပဲ"

"သဘောထားတွေက မတိုက်ဆိုင်ကြဘူး၊ အဲဒီအမျိုးသမီးရဲ့ ဒေါသကလည်း ပေါက်ကွဲတော့မလုနီးပါး ဖြစ်နေတာ။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဂါရတ်က တာဝန်ပြီးလို့ ပြန်ရောက်လာတယ်"

ဂါရတ်က ဧည့်သည်ကို တွေ့ချင်သည်ဟု ပြောပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ကန်းဟယ်ရင်၏ မကျေနပ်ချက်များမှာ မှော်ဆန်သကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဂါရတ် သူမကို ဘာတွေ ပြောပြခဲ့သလဲဆိုတာကို ယူဟွန်း အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိသည်။

သူ ပြန်ရောက်လာသည့်အကြောင်းနှင့် အနက်ရောင် မိုးကြိုးသခင် (Black Thunder Lord) ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့် ကန်းဟယ်ရင်အပေါ် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဆိုတာကို သူ ရှင်းပြခဲ့ရမည်မှာ သေချာသည်။

ဂါရတ်၏ ကျေးဇူးကြောင့် ကန်းဟယ်ရင် စိတ်အေးသွားပြီး မဘီနိုဂျီယွန်နယ်မြေတွင် ခေတ္တနေထိုင်ရန် သဘောတူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် နည်းပညာအရ အကျဉ်းသား ဖြစ်သော်လည်း ဧည့်သည်ကဲ့သို့ပင် ဆက်ဆံခံရပြီး ဂါရတ်၏ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် ကမ်မလော့ရဲတိုက်တွင် နေထိုင်နေရသည်။

"ရောက်ပြီ။ ဒါက ကမ်မလော့ပဲ"

သူတို့ ရေကန်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တောင်ကုန်းကို ကျော်ဖြတ်လိုက်သည့်အခါတွင် ၎င်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဧရာမ ရဲတိုက်မြို့ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်မတတ် မြင့်မားနေသည့် ရဲတိုက်မျှော်စင်များသည် အိုးလ်တောင်း (Old Town) နှင့် ယှဉ်လျှင်လည်း မညံ့သည့် အတိုင်းအတာကို ပြသနေသည်။

ဤနေရာသည် ဝိုင်းရံစားပွဲတော်သူရဲကောင်းများ (Knights of the Round Table) နေထိုင်ရာဖြစ်ပြီး မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ မဘီနိုဂျီယွန်၏ အဓိကဝင်ရိုးတစ်ခုဖြစ်သည့် ကြီးမားသော မြို့ကြီးဖြစ်သည်။

ယူဟွန်းနှင့် ကေးတို့သည် ကောင်းစွာ ခင်းကျင်းထားသော လမ်းမပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသည့် စစ်သည်များက ကင်းစောင့်နေကြသော်လည်း ကေးကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်း လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

"လာ၊ သွားကြစို့"

ကမ်မလော့သို့ ဦးတည်သည့် လမ်းကြောင်း လေးခု ရှိသည်။ အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်နှင့် မြောက်တို့ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် အကျယ်ပေ ၁၀၀ ကျော်ရှိသည့် ဧရာမ တံတားကြီးများဖြစ်ပြီး ရထားလုံးများနှင့် လူများစွာ သွားလာနေကြသည်။

ယူဟွန်းသည် တံတားအောက်ဘက်ရှိ လက်ရန်းဆီသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

'အရမ်း မြင့်တာပဲ'

တံတားအောက်တွင် မတ်စောက်သည့် ချောက်ကမ်းပါးကြီး ရှိသည်။

ကျောက်တုံးများဖြင့်သာ ဤမျှ ကြီးမားသည့် တံတားကို တည်ဆောက်နိုင်ခြင်းမှာ ပေါင်းစပ်ကမ္ဘာ၏ ဆောက်လုပ်ရေး နည်းပညာ မည်မျှ အံ့ဩစရာကောင်းကြောင်း ပြသနေသည်။

တံတားကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ပင်မတံခါးကို ကျော်ဖြတ်လိုက်သည့်အခါ ကမ်မလော့၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ပိုမို မြင်တွေ့လာရသည်။

ကောင်းစွာ ခင်းကျင်းထားသည့် လမ်းအတိုင်း လျှောက်သွားရင်း မကြာမီပင် ကမ်မလော့၏ ပင်မရဲတိုက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

၎င်းကို သက်သေပြသည့်အလား ပင်မရဲတိုက် အဝင်ဝတွင် ကင်းစောင့်နေသည့် သူရဲကောင်းများ၏ အဆင့်မှာ တံတားဝင်ပေါက်က သူရဲကောင်းများထက် ထင်ရှားစွာပင် ပိုမိုမြင့်မားနေသည်။

"ဆာကေး (Sir Kay) လား"

"ဧည့်သည်တစ်ယောက် ခေါ်လာတယ်။ တံခါးဖွင့်ပေး"

"အာ၊ ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆာ"

ကေးကို မှတ်မိသည့် သူရဲကောင်းများက တံခါးကို ချက်ချင်း ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

ပင်မရဲတိုက်အတွင်းတွင် သူရဲကောင်းများ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရင်း ချွေးတပ်နေသည့် မြင်ကွင်းကို တွေ့ရသည်။

သူတို့သည် ကေးနှင့်အတူ ဝင်လာသည့် ယူဟွန်းကို စူးစမ်းလိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ကြသည်။

တချို့ကဆိုလျှင် သံသယဝင်သည့် အကြည့်များပင် ပို့လွှတ်လိုက်ကြသည်။

"သူတို့အားလုံး တော်တော်လေး တင်းမာနေကြတာပဲ, ဟုတ်လား"

"အင်း, ဟုတ်တယ်"

"ဒါကတော့ မတတ်နိုင်ဘူး။ အခုနောက်ပိုင်း အခြေအနေက တော်တော်လေး တင်းမာနေတော့ ဒီကိစ္စတွေမှာ သတိထားရမှာပေါ့။ ရောက်ပြီ"

ကေးက ထိုသို့ ပြောပြီး ဧည့်ခန်းတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဤနေရာသည် ဘယ်နေရာဖြစ်ပြီး အတွင်းထဲတွင် ဘယ်သူက စောင့်နေသလဲဆိုတာကို သူ ပြောပြစရာ မလိုတော့ပေ။

ယူဟွန်းသည် တံခါးကို မဖွင့်မီကပင် တံခါးပေါက်ကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အလင်းရောင်ကြောင့် သိရှိနေပြီးဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သူအရင်က မြင်ဖူးသည်ထက် ပိုမိုတောက်ပစွာ ပြောင်းလဲသွားသည့် သက်တန့်ရောင် စာအုပ်ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ အဲဒီအောက်မှာ၊ နေ့ခင်းဘက်တွင် အိပ်ပျော်နေသည့် ကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပျော့ပျောင်းသော ဆိုဖာပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ လှဲလျောင်းနေသည့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်။

"ဟင်?"

ယူဟွန်း သူမကို တွေ့လိုက်သည့်အချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမသည်လည်း ယူဟွန်းကို တွေ့သွားပြီး မျက်လုံးအစုံကို ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိုင်နေရာမှ ရုတ်တရက် ခုန်ထလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

ယူဟွန်း ဘာပြောရမှန်းမသိဘဲ အနေရခက်စွာဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"မတွေ့တာ ကြာပြီနော်?"