ဂျီနက်ဆစ်ယဇ်ပလ္လင် (Genesis Altar) ၏ အဓိကဗဟိုချက်မှာ စိတ်ကူးယဉ်၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသည့် ခံတပ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။
၎င်းကို မည်သည့်ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားမှန်းမသိရသော အဖြူရောင်သတ္တုတို့ဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး တောက်ပနေသည့် အလင်းတန်းများကိုပင် ထွင်းထုဖန်တီးထားသယောင် ထင်မှတ်ရသည်။
အဓိကအားဖြင့် ထိုယဇ်ပလ္လင်၏ အရွယ်အစားမှာ ကီလိုမီတာ ၁၀၀ ကျော် ရှိပြီး ဂြိုဟ်တုတစ်လုံးနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လောက်သည့် အရှိန်အဝါရှိသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ၎င်းသည် အတိုင်းအတာများ (dimensions) ကြားရှိ ဟာကွက်များထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေလေ့ရှိသော်လည်း စကြဝဠာ၏ ဝင်ရိုးကိုပင် ယိမ်းယိုင်သွားစေနိုင်လောက်အောင် စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် (Mental Realm) ကို ခြိမ်းခြောက်သည့် အခြေအနေမျိုး ပေါ်ပေါက်လာမှသာ တိုက်ရိုက်ပေါ်ထွက်လာတတ်သည်။
ယခုအချိန်အထိ ယဇ်ပလ္လင် ပေါ်ထွက်လာသည့် အကြိမ်အရေအတွက်မှာ လက်ချိုးရေတွက်နိုင်လောက်အောင်ပင် နည်းပါးသည်။ ယဇ်ပလ္လင်၏ ဗဟိုချက်မှာ သင်္ကေတသဘောဆောင်ရုံမျှသာဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့ရမည့်အရာမှာ ထိုယဇ်ပလ္လင်က ချမှတ်ထားသည့် စနစ် (system) ၏ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းပင် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ၎င်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်တွင် နေထိုင်ကြသည့် သတ္တဝါတို့၏ ယေဘုယျအမြင်လည်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယဇ်ပလ္လင် လှုပ်ရှားသည်ကို မြင်ဖူးသည့် လူနည်းစု၏ အမြင်မှာမူ ကွဲပြားခြားနားသည်။
ယဇ်ပလ္လင် လှုပ်ရှားလာသည့်အခါတိုင်း ရည်ရွယ်ချက်ကို မခွဲခြားဘဲ အမြဲတမ်း သွေးချောင်းစီးသည့် အဖြစ်ဆိုးများသာ ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။
ဆာလီယိုအင်ပါယာ (Salio Empire) ၏ အခြေအနေက ၎င်းကို သက်သေပြနေသည်။
“ဘာ၊ ဘာဖြစ်တာလဲ!”
“ရန်သူလား!”
ဆာလီယိုအင်ပါယာ၏ ဗဟိုချက်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည့် အယ်လ်ဒါစင်ထရယ် (Elder Central) မြို့တော်။
နံနက်ခင်းနေရောင်ခြည်သည် အယ်လ်ဒါစင်ထရယ်ပေါ်သို့ ထွန်းလင်းတောက်ပနေသင့်သော်လည်း ယခုမူ အမှောင်ထုက ဝါးမြိုသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်ထွက်နေသည့် ဧရာမတည်ဆောက်ပုံကြီး။
ယဇ်ပလ္လင်၏ ထိုခံတပ်ကြီးသည် မြို့တစ်မြို့လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားရုံသာမက မြို့ပြင်အထိပါ ကျယ်ပြန့်သွားကာ အယ်လ်ဒါစင်ထရယ်သို့ ရောက်ရှိမည့် နေရောင်ခြည်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ပြီး မြို့တစ်မြို့လုံးကို အရိပ်မည်းများဖြင့် ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။
ခံတပ်အောက်ရှိ နိုင်ငံသားများမှာ အော်ဟစ်ကာ ထွက်ပြေးကြပြီး ဆာလီယိုအင်ပါယာ၏ စစ်သည်များမှာ ဖြူဖျော့နေသည့် မျက်နှာများဖြင့် ထိုခံတပ်ကြီးကို မော့ကြည့်နေကြသည်။
ခဏအကြာတွင် ခံတပ်၏ အောက်ခြေတွင် အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှုများက အယ်လ်ဒါစင်ထရယ်ပေါ်သို့ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျရောက်လာသည်။
မြို့တစ်မြို့လုံးတွင် တပ်ဆင်ထားသည့် ကာကွယ်ရေးမှော်စက်ဝန်းများ အလုပ်လုပ်ကာ တိုက်ခိုက်မှုများကို ဟန့်တားရန် ကြိုးစားသော်လည်း ခံတပ်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ၎င်းတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။
အယ်လ်ဒါစင်ထရယ်၏ ကာကွယ်ရေးစနစ်မှာ အမှုဆောင်အရာရှိများ (Executors) အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် ခံနိုင်ရည်ရှိသည်ဟု ကြွေးကြော်နိုင်သော်လည်း ယဇ်ပလ္လင်၏ ခံတပ်ရှေ့တွင်မူ ကစားစရာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မိုးမျှော်တိုက်များမှာ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပျောက်ကွယ်သွားပြီး အတွင်းတွင် နေထိုင်ကြသည့် လူအားလုံးမှာလည်း အငွေ့ပျံသွားကြသည်။
“အရှင်မင်းကြီး ဘယ်မှာလဲ! အရှင်မင်းကြီး ဘယ်မှာလဲ!”
“ပြန်တိုက်ကြ! အဲဒီဧရာမခံတပ်ကြီးကို ပစ်ချလိုက်!”
ဆာလီယိုအင်ပါယာသည် အလွယ်တကူ လက်မြှောက်အရှုံးပေးမည့်ပုံမပေါ်ဘဲ တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်ရန် အလံကို ထူလိုက်သည်။
လေယာဉ်သင်္ဘောများ တက်လာပြီး ခံတပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသလို သေးငယ်သည့် လေယာဉ်များလည်း ကောင်းကင်ယံတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ကျန်ရှိသမျှ မှော်တပ်ဖွဲ့များအားလုံး စုစည်းကာ အလင်းတောင်ပံများဖြင့် ပျံသန်းတက်လာကြသည်။
အရှင်သခင်များ သို့မဟုတ် အမှုဆောင်အရာရှိများ မရှိသော်လည်း ဆာလီယိုအင်ပါယာ၏ စွမ်းအားမှာ ကြောက်ခမန်းလိလိပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ ရန်သူမှာ ယဇ်ပလ္လင် မဟုတ်ခဲ့လျှင်ပေါ့။
ခလောက်!
တစ်ခုခု ပြုတ်ကျလာသည့် ကြီးမားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ခံတပ်၏ အောက်ခြေတွင် ကြီးမားသည့် တံခါးတစ်ခု ပွင့်လာကာ အလင်းရောင်များ စီးဆင်းလာသည်။
အောက်ခြေမှ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေကြသည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ ထွက်ပြေးရန်ပင် မေ့လျော့သွားပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို ငေးမောကြည့်နေကြသည်။
မကြာမီပင် ထိုတောက်ပသည့် အလင်းရောင်နောက်ကွယ်မှ တစ်စုံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။
“ကောင်းကင်တမန်တွေလား?”
သူတို့မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်တမန်များနှင့် ဆင်တူကာ အဖြူရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် တောင်ပံများဖြင့် ဆင်းသက်လာကြသည်။
သို့သော် သူတို့မှာ စစ်မှန်သည့် ကောင်းကင်တမန်များ မဟုတ်ပေ။
သူတို့မှာ မာကျောသည့် သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားဟန်ရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ပိန်သွယ်ကာ လက်မောင်းနှင့် ခြေထောက်များမှာ ထူးဆန်းစွာပင် ရှည်လျားနေသည်။
ယဇ်ပလ္လင်က စေလွှတ်လိုက်သည့် ထိုအဖြူရောင်သတ္တဝါများ၏ အမည်မှာ အီလိုဟင် (Elohim) ဖြစ်သည်။
သူတို့မှာ တံခါးမှတစ်ဆင့် စီးဆင်းလာပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများ နီရဲလာကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ရေရွတ်လာကြသည်။
သူတို့ မည်သည့်ဘာသာစကားကို သုံးနေမှန်း မသိသဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများမှာမူ ၎င်းတို့၏ သဘောထားမှာ လုံးဝ ဖော်ရွေမှုမရှိကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ခဏအကြာတွင် အီလိုဟင်တို့ထံမှ ကြီးမားသည့် စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုသွားသည်။
“အား!”
“ရှောင်ကြ! ရှောင်ကြ!”
“သူတို့ကို သတ်!”
စစ်ပွဲတစ်ခု ချက်ချင်းပင် စတင်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
မဟုတ်သေး၊ ၎င်းကို စစ်ပွဲဟု ခေါ်နိုင်ပါ့မလား။
တိုက်ပွဲမှာ အီလိုဟင်တို့၏ တစ်ဖက်သတ် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုသာ ဖြစ်သည်။
“သူတို့ အရမ်းမြန်တယ်!”
“သတိထားကြ! မပြေးကြနဲ့… အဟွတ်!”
ဆာလီယိုအင်ပါယာ၏ ကောင်းစွာလေ့ကျင့်ထားသည့် စစ်သည်များမှာ အီလိုဟင်တို့ရှေ့တွင် အားမရှိစွာဖြင့် ပြိုလဲသွားကြသည်။
သူတို့မှာ တောက်ပသည့် တောင်ပံများရှိပြီး ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းကာ အလင်းတန်းလှံများဖြင့် အရာအားလုံးကို ထိုးဖောက်နေသည်။ သူတို့မှာ ကျဆုံးသွားသည့် လူသားများအတွက် ဘုရားသခင်၏ အပြစ်ပေးခြင်းကဲ့သို့ပင်။
လေယာဉ်သင်္ဘောများမှာ မီးတောက်များဖြင့် မြေပြင်သို့ ပျက်ကျလာပြီး မှော်တပ်ဖွဲ့များမှာလည်း အီလိုဟင်တို့၏ လှံချက်များဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရကာ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေကြသည်။
အင်ပါယာ၏ အဓိကတပ်ဖွဲ့မှာ မိနစ် ၃၀ အတွင်းမှာပင် အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်မှ သွေးမိုးများ ရွာကျလာသည်။
“အာ၊ အူး။”
မြေပြင်မှ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသူများမှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမှလွဲ၍ ဘာမျှမလုပ်နိုင်ကြပေ။
အနီရောင်သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေသည့် အဖြူရောင်ကိုယ်ခန္ဓာများဖြင့် ဆင်းသက်လာသည့် အီလိုဟင်တို့ကို ကြည့်ရသည်မှာ ကောင်းကင်တမန်များဟု ခေါ်ရန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
“မိစ္ဆာတွေ။”
တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုသို့ ရေရွတ်လိုက်သည်။
ကြောက်ရွံ့ခြင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အက်ကြောင်းများမှ လာသည်မဟုတ်။
စစ်မှန်သည့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမှာ အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
“ငါတို့ ပြေးမှဖြစ်မယ်…”
“ကယ်ကြပါ… အဟွတ်!”
အဖြူရောင်အလင်းတန်း လှံများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျရောက်လာသည်။
စိတ်ခံစားချက်မရှိသည့် အီလိုဟင်တို့မှာ သနားကရုဏာ မထားရှိပေ။ သူတို့မှာ အယ်လ်ဒါစင်ထရယ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး အမိန့်ပေးထားသည့် စက်ရုပ်များကဲ့သို့ပင် ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်နေကြသည်။
နိုင်ငံသားများမှာ အော်ဟစ်ရင်း သေဆုံးကုန်ကြသည်။ အချို့မှာ အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်ကြပြီး အချို့မှာ ဘုရားသခင်၏ နာမည်ကို အော်ခေါ်ကြကာ အချို့မှာမူ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသည့် ဧကရာဇ်မင်းထံမှ အကူအညီကို တောင်းခံနေကြသည်။
သို့သော် ဧကရာဇ်မင်းမှာ ရှေ့သို့ ထွက်မလာခဲ့ပေ။
အယ်လ်ဒါစင်ထရယ်၏ နန်းဆောင်ထဲတွင် အသက်ရှည်စေသည့် ကိရိယာများဖြင့် အသက်ဆက်နေရသည့် ဆာလီယိုအင်ပါယာ၏ ဧကရာဇ်မှာ သေဆုံးနေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။
သူ၏ နဖူးတွင် အပေါက်ငယ်တစ်ခု ပွင့်နေသည်။
“ကပ်သီးကပ်သပ်ပါပဲ။”
အယ်လ်ဒါစင်ထရယ်၏ အပြင်ဘက်။
ယဇ်ပလ္လင်၏ ခံတပ်ကို မထိရုံတမယ် အကွာအဝေးတွင် ယူယောင်းမင်း သည် သူ၏ စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
သူသည် ချက်ချင်း ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရွှေရောင်လုံးဝန်းတစ်ခု ပေါ်နေသည်။
၎င်းမှာ သူသတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် ဆာလီယိုဧကရာဇ်ထံမှ ပြန်လည်ရယူခဲ့သည့် ကိုဒက်စ် ၏ အစိတ်အပိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
‘တော်သေးတာပေါ့။’
ယူယောင်းမင်း သည် မီးပင်လယ်ဖြစ်နေသည့် အယ်လ်ဒါစင်ထရယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ပုန်းကွယ်လိုက်သည်။
အီလိုဟင်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုမှာ သူရှိနေသည့်နေရာနှင့် မလှမ်းမကမ်း ကောင်းကင်ယံတွင် လှည့်လည်နေသည်။
သူတို့မှာ လက်ရှိတွင် အယ်လ်ဒါစင်ထရယ်ကို ဗဟိုပြု၍ ဆာလီယိုအင်ပါယာ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်ရှိ မြို့အားလုံးကို ချေမှုန်းနေသည်။
သူတို့၏ နယ်ပယ်ထဲ ရောက်နေသူမှန်သမျှမှာ တွေ့သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အသတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။
ယူယောင်းမင်း သည် ထိုအချက်ကို သိရှိသဖြင့် အီလိုဟင်တို့၏ အာရုံမစိုက်မိစေရန် ဂရုတစိုက် ရွေ့လျားခဲ့သည်။
‘သူတို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။’
သူသည် အယ်လ်ဒါစင်ထရယ်မှ ကီလိုမီတာ ၁၀၀ ကျော် အကွာတွင် ရှိနေသည်။
ထိုရှုပ်ထွေးနေသည့် အခြေအနေကြားထဲတွင် နန်းဆောင်ထဲရှိ ဧကရာဇ်ကို စနိုက်ပါဖြင့် ပစ်ခတ်သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
‘ဧကရာဇ်က ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်နေပြီး မလှုပ်နိုင်ခဲ့တာ ကံကောင်းတာပဲ။’
တခြားဆိုလျှင် ဧကရာဇ်ကို ပစ်မှတ်ထားရန် အချိန်အတော်ကြာလိမ့်မည်။
ထိုအခါ သူသည် အယ်လ်ဒါစင်ထရယ်နှင့် အကွာအဝေးကို အတင်းအကျပ် နီးကပ်အောင် သွားရမည်ဖြစ်ပြီး အီလိုဟင်တို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ခံရလိမ့်မည်။
‘မက်စ်ဝဲလ် (Maxwell) ရဲ့ ပြင်ဆင်မှုကလည်း အထောက်အကူ ဖြစ်တယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါလည်း ယဇ်ပလ္လင်ရဲ့ နောက်ယောင်ခံလိုက်ခြင်းကို ခံရတော့မှာ။’
သူသည် အယ်လ်ဒါစင်ထရယ်မှ အဝေးကြီးကို ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ပို၍သေချာစေရန် ပိုဝေးသည့်နေရာသို့ ဆက်ရွေ့လိုက်ပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လုံခြုံကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီ။
ယူယောင်းမင်း သည် သူ၏ ရေတိုမဟုတ်သည့် တယ်လီပို့ (teleportation) ကျွမ်းကျင်မှုကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။
‘ရောက်ပြီ။ ငါ ပြန်ရယူနိုင်ခဲ့ပြီ။’
[ဟုတ်တာပေါ့။ အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး သန့်ရှင်းတဲ့ အလုပ်ပဲ။ အယ်လ်ဒါစင်ထရယ်ကနေ ကီလိုမီတာ ၁၀၀ ကျော်အကွာကနေ ဧကရာဇ်ရဲ့ နဖူးကို ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့တာလေ။]
‘…မင်း ကြည့်နေတာလား။’
[ဒီလောက်လည်း စိတ်မတိုပါနဲ့။ တစ်ခုခုမှားယွင်းသွားရင် အဆင်သင့်ဖြစ်နေဖို့ လိုတယ်လေ။ ပြင်ဆင်ထားတာက မကောင်းဘူးလား။ အထူးသဖြင့် ယဇ်ပလ္လင်ရဲ့ အဓိကဗဟိုချက်လို့ ခေါ်နိုင်တဲ့ ခံတပ်ကြီးက အခုလို ပေါ်လာတဲ့အချိန်မျိုးမှာပေါ့။]
‘…’
ယူယောင်းမင်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားသော်လည်း သူ ပြန်လည်ချေပရန် သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ယုတ္တိဗေဒအရ ကြည့်လျှင် တစ်ဖက်လူ ပြောသည့်စကားမှာ အရာရာတိုင်းတွင် မှန်ကန်နေသည်။ သို့သော် အကြောင်းပြချက်နှင့် စိတ်ခံစားချက်မှာ မတူညီသည့်အရာများ ဖြစ်သည်။
သူနှင့် စကားပြောတိုင်း သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။ ထိန်းချုပ်၍မရသော တုံ့ပြန်မှုတစ်မျိုးလိုပင်။
‘မမေ့နဲ့။ ငါတို့က ယာယီမဟာမိတ်တွေပဲ။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပြန်လှည့်တိုက်မယ်ဆိုရင်လည်း ထူးဆန်းတာမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါ့ကို အဲ့လောက်ထိ လာမစနဲ့။’
[မင်း အဲ့လိုခံစားရရင် တောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ့ရည်ရွယ်ချက်က အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး။ မင်းက ငါတို့ရဲ့ အကောင်းဆုံး လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေထဲက တစ်ယောက်ပဲလေ။]
‘…ကောင်းပြီ။ ငါ fragments (အပိုင်းအစ) ကို တတ်နိုင်သလောက် အမြန်ဆုံး ပို့ပေးမယ်။’
သူ အဆက်အသွယ်ဖြတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ် တစ်ဖက်လူက စကားစလာသည်။
[ဒါနဲ့၊ သတင်းတစ်ခု ကြားထားတယ်။ သူ ပြန်ရောက်လာတယ် မဟုတ်လား။]
‘…’
[ဒီလိုမျိုး မလုပ်ပါနဲ့။ ဒါမှမဟုတ် မင်းက ငါ့ကို မုန်းတုန်းပဲလား။]
‘မုန်းတုန်းပဲလား? မင်းက မုန်းတုန်းပဲလို့ ပြောလိုက်တာလား။’
ယူယောင်းမင်း ၏ အသံမှာ ဟိန်းထွက်လာသကဲ့သို့ ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
တစ်ဖက်လူဖြစ်သည့် မဟုတ်မမှန်သော ပရောဖက်က ယူယောင်းမင်း ၏ သဘောထားကို တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
[ငါ ပြောခဲ့သားပဲ။ ဒါက မဖြစ်မနေ လိုအပ်တဲ့အရာလို့။]
‘ဒါတောင် မင်းလုပ်ခဲ့တာတွေကို ဖျောက်ဖျက်လို့ မရဘူး။ မင်းက ဒါကို အကြောင်းပြချက်ကောင်းနဲ့ ရှင်းပြဖို့ ကြိုးစားနေတာဆိုရင်တော့ စွန့်လွှတ်လိုက်ပါ။’
[ဒါက အကြောင်းပြချက်ပေးတာ မဟုတ်ဘူး၊ ရိုးသားတဲ့စကားပဲ။ အနာဂတ်အတွက် မလွှဲမရှောင်သာ ဖြစ်ခဲ့ရတာပါ။ လိုအပ်တဲ့ မကောင်းမှု (necessary evil) တစ်မျိုးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ။ မင်းလည်း သိမှာပါ၊ Mental Realm မှာ ငှားရမ်းစား စစ်သည်တော်တွေရဲ့ ဘုရင်အဖြစ် နေခဲ့တဲ့သူပဲ။ လမ်းကြောင်းမှန်အတိုင်း လိုက်လျှောက်ရုံနဲ့ ဖြေရှင်းလို့မရတဲ့ ကိစ္စတွေ လောကမှာ ရှိနေတတ်တယ်။ တစ်ခါတလေကျရင် တစ်စုံတစ်ခုကို အောင်မြင်ဖို့အတွက် ညစ်ပတ်တဲ့ လမ်းကြောင်းကို လျှောက်ရတာမျိုး ရှိတယ်။]
‘…ဒါဆို၊ ဒါကလည်း မင်းပြောနေတဲ့ ပရောဖက်ပြုချက်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းပဲလား။’
[ဘယ်သူသိမှာလဲ။]
မဟုတ်မမှန်သော ပရောဖက် ဂျင်ချောင်အွန် (Jin Cheongun) က မရေမရာ ပြန်ဖြေသည်။
ယူယောင်းမင်း က သူ့စကားကို ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြတ်လိုက်သည်။
‘တော်ပြီ။ မင်းနဲ့ ထပ်ပြောနေစရာ မလိုတော့ဘူး။ ငါ ဖုန်းချတော့မယ်။’
[မင်း ဆန္ဒအတိုင်းပါပဲ။]
‘ဒါပေမဲ့ ဒါကို မှတ်ထား။ မင်း အခုထိ လုပ်ခဲ့သမျှအတွက် တစ်နေ့မဟုတ် တစ်နေ့တော့ အကြီးအကျယ် ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်။ ဂျင်ချောင်အွန်။’
မဟုတ်မမှန်သော ပရောဖက် ဂျင်ချောင်အွန်က ယူယောင်းမင်း ၏ ခြိမ်းခြောက်သံနှင့် ဆင်တူသည့် သတိပေးစကားကို တိတ်ဆိတ်စွာ ပြုံး၍ လက်ခံလိုက်သည်။
[ငါ သိပါတယ်။]
သူ အသံထွက်မပြောသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ဤသို့ ဆိုနေသည်။
[အဲ့ဒါကိုပဲ ငါလည်း လိုချင်နေတာ။]
***
ယူယောင်းမင်း သည် အဆောက်အဦးတစ်ခု၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ရပ်လျက် မြို့ပြရှုခင်းကို ငေးကြည့်နေသည်။
သူသည် ဆာလီယိုအင်ပါယာ ပျက်စီးသွားသည့် သတင်းကို အခုလေးတင် ကြားလိုက်ရသည်။ အယ်လ်ဒါစင်ထရယ် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဂြိုဟ်တုမြို့ငါးမြို့မှာလည်း အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ယဇ်ပလ္လင်ကြောင့် ဖြစ်သည်မှာ ပြောစရာမလိုတော့ပေ။
‘ဂျီနက်ဆစ် ယဇ်ပလ္လင် (Genesis Altar)။’
ကမ္ဘာကြီးကို ဖိနှိပ်ထားသည့် ဂျီနက်ဆစ် စနစ်၏ အရင်းအမြစ်။
မည်သူက ဖန်တီးမှန်းမသိ၊ မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရှိနေမှန်းမသိသော လျှို့ဝှက်အဖွဲ့အစည်း။
သူသည် သူတို့အား ဤကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်လှုပ်ရှားသည်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။
‘ဘာလို့ သူတို့ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာတာလဲ။ ပြီးတော့ ဆာလီယိုအင်ပါယာကို ဘာလို့ ပစ်မှတ်ထားတာလဲ။’
ဆာလီယိုအင်ပါယာသည် နတ်ဘုရားအုပ်စုဖြစ်သည့် ဂရိတ်စေ့ချ် (Great Sage) ကို ဆန့်ကျင်ရန် ထကြွလာခဲ့သည်ကို သူ သိသည်။
သူတို့၏ အလားအလာမှာ အမှန်ပင် အန္တရာယ်ရှိသည်။
သူတို့သည် Divine Spirit များ မဟုတ်ဘဲ လူသားများဖြစ်ကြသော်လည်း ဒဏ္ဍာရီအဆင့်ရှိ လက်နက်များကို ဖန်တီးခဲ့ကြသည်။
ပြီးတော့ စွမ်းအားသန့် သို့မဟုတ် မှော်ပညာသက်သက်ဖြင့် မဟုတ်ဘဲ လူသားတို့ ဖန်တီးထားသည့် သိပ္ပံပညာကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် သူတို့၏ ပျက်စီးခြင်းမှာ ဂျီနက်ဆစ်တွင် ဘေဘယ်လ်မျှော်စင်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည့် နတ်ဘုရားတို့၏ အပြစ်ပေးခြင်းနှင့် ဆင်တူနေသည်။
သို့သော် Mental Realm တွင်မူ ယခုအချိန်အထိ ကြားနေ သို့မဟုတ် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည့်သူတို့က ဤသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမှာ ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသည့် ဖြစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
ယူယောင်းမင်း သည် ယနေ့ သူ၏ အိပ်မက်ထဲတွင် မြင်ခဲ့ရသည့် သတ္တဝါများကို ပြန်တွေးမိသည်။
အဖြူရောင်သတ္တဝါနှင့် အနက်ရောင်သတ္တဝါ။
‘ဒီဖြစ်ရပ်က သူတို့နဲ့များ ဆက်စပ်နေမလား။’
ဒါဆို သူတို့ရဲ့ အထောက်အထားက ဘာလဲ။ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကရော ဘာလဲ။
သူလုပ်စရာတွေ အများကြီးရှိနေသော်လည်း အသစ်အသစ်သော ကိစ္စများ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်နေ၍ သူ့ခေါင်းထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေသည်။
အချိန်သာ ရမည်ဆိုလျှင် ကောင်းမည်၊ သို့သော် ကမ္ဘာကြီး၏ အစစ်အမှန် အဆုံးသတ်ကို ရောက်ရှိလာမည့် အနာဂတ်ကို သိနေရသည့်အတွက် ထိုအရာကပင် အရေးတကြီး ဖြစ်နေသည်။
မြင်မရသည့် ဧရာမ သဲနာရီကြီးတစ်ခုမှာ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ပင်။ သူ လက်ဖြင့် ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သဲများမှာ လက်ချောင်းကြားမှတစ်ဆင့် အဆုံးမရှိ စီးဆင်းနေသည်။
သူ နက်နဲစွာ တွေးတောနေစဉ် ခေါင်မိုးတံခါးမှတစ်ဆင့် တစ်စုံတစ်ယောက် ဝင်လာသည်။
“ရောက်နေတာလား။”
“…ချွဲဒိုယွန်း။”
ယူယောင်းမင်း သည် ဒဏ်ရာမှ မသက်သာသေးသည့် ချွဲဒိုယွန်း ကို အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“မင်း ဒဏ်ရာနဲ့ ဘာလာလုပ်တာလဲ။”
“မင်းကတော့ အမြဲတမ်း စိတ်တိုနေတာပဲ။”
“ဘာလို့လဲဆိုတာ မင်း မသိဘူးလား။”
“ငါ နားလည်ပါတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်က မှတ်ဉာဏ်တွေ မရှိတော့ရင်တောင် မင်းနဲ့တော့ အဆင်ပြေအောင် နေနိုင်မယ် မထင်ဘူး။”
“…မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု အရမ်းရှိတာပဲ။”
ယူယောင်းမင်း သည် ချွဲဒိုယွန်း ၏ သဘောထားကြောင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့သော်လည်း ၎င်းမှာ သူနှင့် ဆင်တူကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ရသည်။
“မင်း သွားတော့မလို့လား။”
“…ဘာကိုလဲ။”
ချွဲဒိုယွန်း ၏ ထက်မြက်သည့် မေးခွန်းကြောင့် ယူယောင်းမင်း ရှောင်လွှဲရန် ကြိုးစားသော်လည်း အလကားသာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“နောက်ကျရင် ငါတို့ပဲ ရှုံးလိမ့်မယ်။”
“ဒါဆို မင်း တစ်ယောက်တည်း သွားမှာပေါ့။”
“…တခြားသူနဲ့ အတူသွားဖို့က အန္တရာယ်များတယ်။”
“အဲ့ဒါကတော့…”
ချွဲဒိုယွန်း တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန်ပြင်သော်လည်း စကားကို ရပ်လိုက်သည်။ ယူယောင်းမင်း အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့ ပြောရသည်ကို သူ ခန့်မှန်းမိသည်။
ဘက်ဆယ်ရွန်း (Baek Seo-ryeon) ဆိုသည့် မိန်းမနှင့် ပတ်သက်နေမည်မှာ သေချာသည်။ ဟာကျူလီ (Hercules) ကြောင့် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီးမှ ကပ်သီကပ်သပ် အသက်ရှင်လွတ်မြောက်လာခဲ့သည်ဟု ကြားထားသည်။
ထိုအချိန်က မှတ်ဉာဏ်မရှိသော်လည်း ယူယောင်းမင်း၏ သဘောထားကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ဟာကျူလီကို မုန်းတီးခြင်း၊ စိတ်ခံစားချက်များဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြောင်း သိနိုင်သည်။ ၎င်းမှာ သာမန်ကိစ္စမဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း သူမမှာ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။
“မင်း အသစ်သင်ယူလိုက်တဲ့ စွမ်းအားကရော ဘယ်လိုလဲ။ အဲ့ဒါကြောင့်လား။”
“ဘာလဲ။ မင်းလည်း သတိထားမိတာလား။”
“ငါက အဲ့ဒီစွမ်းအားကို သုံးတဲ့ကောင်နဲ့ တိုက်ခဲ့ရတာလေ၊ ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲနေမလဲ။”
တိုက်ခိုက်ဖူးသည့် အတွေ့အကြုံဖြင့် သိရှိသွားခြင်းမှာ နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် အံ့သြစရာပင်။
အရူးလို အရည်အချင်းရှိတဲ့ ကောင်။
ယူယောင်းမင်း သည် လည်ချောင်းထဲအထိ ရောက်လာသည့် စကားလုံးများကို အနိုင်နိုင် မျိုချလိုက်သည်။
ချွဲဒိုယွန်း သည် ဟာကျူလီနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် မီးစွမ်းအား၏ အရိပ်အယောင်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။
သူ့အနေဖြင့် ခံစားမိရန် ခက်ခဲသင့်သော်လည်း မည်သို့သော အလားအလာမျိုးလဲ။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ သူ သိပ်ဂရုမစိုက်တော့ပေ။
ချွဲဒိုယွန်း သာ ပိုသန်မာလာပါက သူတို့၏ အင်အားကို တိုးပွားစေမည်ဖြစ်ရာ မကောင်းသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။
“မင်း ဘယ်တော့ သွားမှာလဲ။”
“အခုချက်ချင်း သွားချင်ပေမဲ့ အဖော်တွေကို အရင် ပြောပြရဦးမယ်။ နောက်ဆုံးထားရင် မနက်ဖြန် မနက်မှာ ထွက်သွားမယ်။”
“လာမယ့် စစ်ပွဲမှာ ငါတို့ နိုင်မယ်လို့ ထင်လား။”
“…”
ချွဲဒိုယွန်း သည် စစ်ပွဲနှင့် ပတ်သက်၍ သေချာပေါက် ဖြစ်လာမည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။
ယဇ်ပလ္လင်က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး ဆာလီယိုအင်ပါယာကို ချေမှုန်းလိုက်သည့်အချိန်ကတည်းက မလွှဲမရှောင်သာ ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
သူတို့က အဘယ်ကြောင့် ဆာလီယိုအင်ပါယာကို အရင်ရှင်းပြီး မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ချန်ထားခဲ့သည်ကို သူ မသိပေ။
သေချာပေါက်ပင် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အလှည့်မှာလည်း တစ်နေ့ရောက်လာလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူ မေးရခြင်းဖြစ်သည်။
“ငါလည်း မသိဘူး။”
ယူယောင်းမင်း က ရိုးသားစွာ ဖြေသည်။
“ယဇ်ပလ္လင်က ဘယ်လောက်ထိ သန်မာလဲဆိုတာကိုတောင် ငါ မသိဘူး။”
“သူတို့က ဂရိတ်စေ့ချ်ကိုတောင် တုန်လှုပ်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့သူတွေ။ သူတို့က သူတို့လုပ်ရပ်တွေကို သဘောတူနေတာ ဒါမှမဟုတ် တိတ်ဆိတ်နေတာပဲ။ အဲ့ဒါက သူတို့လည်း ယဇ်ပလ္လင်နဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဖို့ မလိုလားဘူးဆိုတဲ့ သဘောပဲ။”
“ဒါဆိုရင်တော့ အခုလက်ရှိ အဆင့်နဲ့တော့ သူတို့ကို ငါတို့ နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“အခုလက်ရှိပေါ့လေ။ မင်း အနာဂတ်အကြောင်း မသိဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား။ နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိသေးလား။”
ယူယောင်းမင်း သည် ချွဲဒိုယွန်း ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။
“နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ ပိုသန်မာလာအောင် လုပ်ဖို့ပဲ။ မင်း အရိပ်အယောင် မြင်ခဲ့ရတဲ့ အဲ့ဒီစွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ပါ။ ပြီးတော့ တခြားသူတွေလည်း ပိုသန်မာလာရမယ်။ လာမယ့် စစ်ပွဲမှာ အသက်ရှင်နိုင်ဖို့အတွက်ပေါ့။”
ယူယောင်းမင်း သည် စကားပြောရင်း ချွဲဒိုယွန်း ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထိုလူနှစ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စူးစိုက်ကြည့်နေမိကြသည်။
ချွဲဒိုယွန်း သည် ယူယောင်းမင်း၏ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသော မျက်ဝန်းများကို ကြည့်ရင်း မသိစိတ်ကပင် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။
“မင်းက လာမယ့်စစ်ပွဲအကြောင်းကို အရမ်းသေချာပြောနေတာပဲ။ မင်းက မင်းရဲ့လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ပြီးသားဖြစ်နေပြီပေါ့။”
“လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်တယ် ဟုတ်လား၊ ဘာတွေကို ပြောနေတာလဲ။ ဒါကလွဲရင် တခြားရွေးစရာမှ မရှိတာ။”
“ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်း တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိ လျှောက်လှမ်းဖို့ဆိုတာကတော့ တခြားကိစ္စတစ်ခုပေါ့။”
ယူယောင်းမင်းက ‘ဘာလို့ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလိုစကားကောင်းတွေ ပြောနေရတာလဲ’ ဆိုသည့် အကြည့်မျိုးဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ချွဲဒိုယွန်း က အနည်းငယ် ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်သည်။
ယူယောင်းမင်းမှာ ထိုအပြုံးကြောင့် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားရသည်။
သူ့၏ အရင်ဘဝရော၊ ယခုဘဝမှာပါ ချွဲဒိုယွန်း ပြုံးသည်ကို မြင်ဖူးခြင်းမှာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။
ဒါဆိုရင် ခံစားချက်မရှိတဲ့ စက်ရုပ်တစ်ရုပ်လို ဖြစ်နေတဲ့ ဒီကောင်ကလည်း ပြုံးတတ်သေးတာပဲ။
သို့သော် ထိုအတွေးမှာ ချွဲဒိုယွန်း နောက်လှည့်ထွက်သွားသည့်အချိန်တွင်ပင် လွင့်ပျယ်သွားခဲ့သည်။
“ဘာလုပ်မလို့လဲ။”
“စကားပြောတာ ပြီးပြီ၊ ငါ လေ့ကျင့်တော့မယ်။”
“မင်း ဒဏ်ရာနဲ့လား။”
“ဒီလောက် ဒဏ်ရာလေးက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ပြီးတော့… ငါ့ဓားကို ဝှေ့ယမ်းချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွားပေါ်နေတယ်။”
“…သဘောအတိုင်းသာ လုပ်တော့။”
ခေါင်မိုးတံခါးမှ မထွက်ခွာမီ ချွဲဒိုယွန်း က တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့အမေကို ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
သူသည် ထိုစကားကို ထားရစ်ခဲ့ပြီး အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ယူယောင်းမင်းသည် သူ့ဆီမှ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း စကားကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားလိုက်ရသဖြင့် အတော်လေး ထူးဆန်းနေမိသည်။ အဖြစ်အပျက်မှာ အစစ်အမှန်မှန်း သိသော်လည်း အိပ်မက်တစ်ခုလိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော်လည်း။
‘ခံစားရတာတော့ မဆိုးပါဘူး။’
သူ ထိုသို့ ခဏတာ တွေးနေမိစဉ်မှာပင် ခေါင်မိုးတံခါးမှတစ်ဆင့် နောက်ထပ်လူတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာသည်။
“ဂျီအာ (Jia) ရှင့်?”
သူမ၏ ဦးထုပ်ကို နောက်သို့ လှန်တင်ထားဆဲဖြစ်သည့် ကွမ်ဂျီအာ ဖြစ်နေသည်။