ယူဟွန်းသည် မှောင်မိုက်နေသော နေရာတစ်ခုအတွင်း လျှောက်လှမ်းနေမိသည်။
မည်မျှပင် လျှောက်လှမ်းပါစေ၊ အဆုံးအစမရှိသကဲ့သို့ပင်။
ဤနေရာသည် မည်သည့်နေရာဖြစ်သည်ကို သူခွဲခြား၍မရနိုင်သလို ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တို့သည်လည်း ရောထွေးနေသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်မိမိပင် တည်ရှိနေခြင်း ဟုတ်မဟုတ် သံသယဝင်လာမိသည်။
"ဒါ ဘယ်နေရာလဲ"
ထိုမေးခွန်းကို တွေးတောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့ရှေ့တည့်တည့်တွင် အလင်းရောင်ဖျော့ဖျော့တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
မှောင်မိုက်နေသော နေရာတွင် တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင်ပင်။
ယူဟွန်းသည် ထိုအလင်းရောင်ဆီသို့ အလိုအလျောက် ဆွဲငင်ခံလိုက်ရသလို ခံစားရသည်။ အလင်းရောင်ရှိရာသို့ ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ လူတစ်ယောက် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"မင်းက ဘယ်သူလဲ"
အသက်အရွယ်နှင့် ကျားမကို ခွဲခြား၍မရပေ။ သို့သော် သူ့ကို ပို၍ စိတ်ရှုပ်ထွေးစေသည်မှာ သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသည့် ထိုရုပ်ပုံသည် လူသား ဟုတ်မဟုတ်ပင်။
အလင်းရောင်ထဲတွင် တည်ရှိနေသည့် ထိုရုပ်ပုံသည် အရောင်ဖျော့တော့တော့ရှိသော အရုပ်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။
ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်၊ တကယ်ကိုပင် အဖြူရောင် အရုပ်တစ်ခုကို ထိုနေရာတွင် ချထားသကဲ့သို့ပင်။
ပို၍ ထူးခြားသည်မှာ ထိုရုပ်ပုံ၏ ကြီးမားလှသော အရွယ်အစားပင်။ ယူဟွန်းသည် ထိုရုပ်ပုံကို ကောင်းကောင်းမြင်ရရန် ခေါင်းမော့ကြည့်နေရသည်။
လူပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံး အဖြူရောင်ဖြစ်နေပြီး ထူးဆန်းလောက်အောင်ပင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားနေသည်။
ယူဟွန်းရောက်ရှိနေသည်ကို သိလိုက်သည်နှင့် ထိုရုပ်ပုံသည် လှည့်ကြည့်လာသည်။
"ဟင်။ ဒီလိုနေရာမျိုးကို ဧည့်သည် ရောက်လာတာလား။ ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲ။ ဒါမှမဟုတ် ဒီလိုနေရာမျိုးကို လူတစ်ယောက် ရောက်လာနိုင်ဖို့က ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"
"မင်းက ဘယ်သူလဲ"
"ဟားဟား။ ဒါဆို မင်းက ဒီနေရာကို လမ်းရှာတွေ့သွားတဲ့ အပိုင်းအစရဲ့ ပိုင်ရှင်ပေါ့။ အော်... ငါ နားလည်ပြီ။ အချိန်က မျှော်လင့်ထားတာထက် စောပြီး ရောက်လာပုံပဲ။ အချိန်ဆိုတာ တကယ်ကို မြန်လွန်းတယ်။"
အချိန်? ဒီလူက ဘာတွေကို ပြောနေတာလဲ။
သူ့စကားတွေက နားလည်ရ ခက်ခဲလှသည်။
ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ထိုသူစိမ်းသည် ယူဟွန်းကို ဘာမျှ ရှင်းပြပေးရန် စိတ်ကူးမရှိခြင်းပင်။ သူသည် တစ်ယောက်တည်း စကားပြောနေသကဲ့သို့ပင်။
ယူဟွန်း မေးခွန်းမထုတ်ခင်မှာပင် ထိုသူက ဆက်ပြောသည်။
"ဟွန်း။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာတောင် ဖိတ်မထားတဲ့ ဧည့်သည်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဆက်ဆံလို့ မဖြစ်ဘူးပေါ့။"
ထူးဆန်းစွာပင် ထိုသူ၏ တည်ငြိမ်လှသော အသံသည် ယူဟွန်း၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ကြက်သီးထစေသည်။
ပိုးကောင်များ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် တွားသွားနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
သေခြင်းတရားနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်ထက်ပင် ပို၍ ပြင်းထန်သည်။ သူ့ကို ဖိစီးထားသော ရှောင်လွှဲမရသည့် စွမ်းအားတစ်ခုပင်။
သူ ဒီလိုခံစားချက်မျိုးကို ဘယ်တုန်းက ခံစားဖူးသလဲ။
"စာအုပ်ပိုးကောင်နဲ့ တွေ့တုန်းကလား"
ယူဟွန်း ထိုသို့တွေးမိလိုက်ချိန်တွင် သူ့ရှေ့က ရုပ်ပုံက စကားဆိုသည်။
"မင်းကို ဒီတိုင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရမလား"
သူ့ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစက်သွားသည်။
ဒါသည် လေထဲတွင် ပြောလိုက်သည့် စကားမဟုတ်ပေ။ ထိုအသံတွင် စိတ်ရင်းအမှန် ပါဝင်နေပြီး ထိုထက်ပို၍ ပြောလိုက်သည့်အတိုင်း အကောင်အထည်ဖော်နိုင်သည့် ငြင်းမရသော စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေသည်။
စာအုပ်ပိုးကောင်နှင့် တွေ့ရတာနဲ့ ဆင်တူသလား။ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါ မှားတယ်။
ဒီတည်ရှိမှုက စာအုပ်ပိုးကောင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားသည်။
သူ ထွက်ပြေးရမည်။ သို့သော် ဘယ်ကိုလဲ။
ထိုအချိန်တွင် ယူဟွန်းသည် သူ့နောက်ဘက်တွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဟင်"
သူ့ရှေ့က ရုပ်ပုံသည်လည်း နောက်ထပ် ကျူးကျော်သူတစ်ယောက် ရောက်လာသည်ကို အံ့သြနေပုံရပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို ရေရွတ်နေသည်။
"ဖမ်းထား"
အသံပိုင်ရှင်သည် ယူဟွန်းကို ချက်ချင်း ဆွဲယူလိုက်ပြီး တခြားနေရာတစ်ခုသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။ အလွန်မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် ယူဟွန်း တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ပေ။
အဆုံးမရှိသော မှောင်မိုက်မှုများကြားတွင် အလင်းရောင် အနည်းငယ်၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ယူဟွန်းသည် မသိသောနေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဤအဖြစ်အပျက်သည် အိပ်မက်လား၊ အစစ်အမှန်လား။ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုက သူ့ကို ဖုံးကွယ်သွားသည်။
"နည်းနည်းဆို အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်တော့မှာ။ မင်းက သူနဲ့တွေ့ဖို့ မပြင်ဆင်ရသေးဘူး။"
"မင်းက ဘယ်သူလဲ"
ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုရမည့်အစား ယူဟွန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုသူစိမ်း၏ အထောက်အထားကို သိလိုစိတ်က ပို၍ ကြီးထွားလာသည်။
သူ့ကို ကယ်တင်သွားသူဟု ထင်ရသူမှာ အရင်က အဖြူရောင်ရုပ်ပုံနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး ညဉ့်ယံကဲ့သို့ အမည်းရောင် ဖြစ်နေသည်။
သူတို့၏ အရပ်အမောင်းသည် ယူဟွန်းနှင့် တူညီသည်။
အမူအရာကို မမြင်ရသော်လည်း ယူဟွန်းသည် တစ်စုံတစ်ရာသော ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်ကို ခံစားမိသည်။
"ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာတောင် မင်းက ငါဘယ်သူလဲဆိုတာကို သိချင်နေတာပဲ။ မင်းကို ရဲတင်းတယ်လို့ ခေါ်ရမလား ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ သိလိုစိတ်က ပြင်းထန်တယ်လို့ပဲ ပြောရမလား။"
"ဒါဆို မင်းဖြေမှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။ ခုနက နေရာက ဘယ်နေရာလဲ၊ ပြီးတော့ အဲဒီ အဖြူရောင်ရုပ်ပုံက ဘယ်သူလဲ"
"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို ပြောပြနိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး။ အထူးသဖြင့် ဒီနယ်မြေမှာတော့ ပိုလို့တောင် မပြောနိုင်ဘူး။"
"ဒီနေရာက"
"မင်း ဒီအကြောင်းကို သိချင်တယ်ဆိုရင် ငါ့ကို တိုက်ရိုက် လာရှာ။ ငါက ရောထွေးနေတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုမှာ ရှိနေတယ်။ အဲဒီကျရင်တော့ ငါ ရှင်းပြနိုင်လိမ့်မယ်။"
"ငါ မင်းကို ဘယ်လိုရှာရမလဲ"
"အတုအယောင် ပရောဖက်ကို ရှာပါ။ သူတို့ မင်းကို လမ်းပြပေးလိမ့်မယ်။"
"အတုအယောင် ပရောဖက်?"
"သားရဲတွေ ပေါ်လာပြီ၊ နဂါးတွေလည်း ပေါ်လာပြီ။ အခု ကျန်နေတာက အတုအယောင် ပရောဖက်ပဲ။ အရာအားလုံး စုစည်းမိတဲ့အခါ မင်း အမှန်တရားကို သိလာလိမ့်မယ်။"
ပတ်ဝန်းကျင်သည် ပြောင်းလဲလာသည်။ ယူဟွန်းသည် အိပ်မက်မှ နိုးထတော့မည်ကို သိလိုက်ပြီး အရေးတကြီး မေးလိုက်သည်။
"အနည်းဆုံးတော့ မင်းနာမည်လေး ပြောပြလို့ မရဘူးလား"
"ငါတို့ တွေ့ကြတဲ့အခါ ဖြေပေးမယ်။"
"ဘာလို့လဲ"
"အခု ပြောပြလိုက်ရင် စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းတော့ဘူးလေ။"
အမည်းရောင် ရုပ်ပုံသည် ပြောရင်း ယူဟွန်း၏ နဖူးကို လက်ညှိုးဖြင့် တွန်းလိုက်သည်။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ယူဟွန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။
"အူး!"
အဆုံးမရှိ ပြုတ်ကျနေရင်း ယူဟွန်း လန့်နိုးလာပြီး ဆေးရုံကုတင်ပေါ်တွင် လှဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ယူဟွန်း၊ သတိရလာပြီလား"
သူ့ကို ကြိုဆိုနေသူများမှာ သူ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးနေကြသည့် ဘက်ခ်ဆောရယွန်းနှင့် ကန်းဟယ်ရင် တို့ ဖြစ်သည်။ ကန်းယူရာလည်း ရှိနေသည်။
"ငါ့ကို ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"
"အင်း... ဟာရက်ကလီးစ် ဆုတ်ခွာသွားပြီး လော့ဒ်ဂျေချွန်လည်း ထွက်သွားတယ်။ မင်း သတိလစ်နေလို့ ဒီကို ခေါ်လာတာ။"
"တိုက်ပွဲကော"
"ငါတို့ နိုင်ခဲ့တယ်"
ထိုစကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ယူဟွန်း သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်ရန်အတွက် မဖြေရှင်းရသေးသော ကိစ္စများစွာ ကျန်နေသေးသည်။
"ဂျီအာကော၊ သူ အဆင်ပြေရဲ့လား"
"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်"
ကွမ်ဂျီအာ သည် ခေါင်းစွပ်ကို စွပ်လျက်ပင် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။ သူတစ်ပါး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရှောင်ရှားလိုပုံရသဖြင့် ခေါင်းစွပ်ကို ဆက်စွပ်ထားခြင်းပင်။
"မဂ္ဂနီကော"
"ငါ သူ့ကို သတ်လိုက်ပြီ။ ကိုယ်တိုင်ပဲ။"
"မင်း နိုင်ခဲ့တာလား"
"ငါ ရှုံးလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"
"မဖြစ်နိုင်တာ"
ယူဟွန်း ရယ်မောလိုက်သည်။
မည်သူမျှ မသေဆုံးဘဲ အားလုံး ဒီနေရာမှာ စုဝေးနေနိုင်ခြင်းက အလွန် ကံကောင်းလှသည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူများတော့ ရှိသည်။ တိုက်ပွဲအတွင်း ပေါ်လာခဲ့သော ဟာရက်ကလီးစ်ကြောင့် မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်များ၏ တစ်ဝက်ခန့်မှာ ဒဏ်ရာရရှိခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်း ဖြစ်ခဲ့ရသည်။
အဆုံးစီရင်သူ ချွဲဒိုယွန်း၊ ဝီလ်ဖို့ဒ်နှင့် နီမာတာတို့မှာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့သည်။ ခေါင်းဆောင်များထဲတွင်ပင် ဒဏ်ရာရသူများစွာ ရှိသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယူဟွန်း သိကျွမ်းသော ခေါင်းဆောင်များထဲမှ မည်သူမျှ မသေဆုံးခဲ့ပေ။
ဒါသည် ဆွန်ဝူခေါင်၏ ကြားဝင်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက မဟာမိတ်များအနေဖြင့် ဆိုးရွားလှသော ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။
"အိုလံပတ်စ်နဲ့ အက်စ်ဂတ် ကော။ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိဘူးလား"
"နှစ်ခုလုံး ငြိမ်နေကြတယ်။ မဟာမိတ်အတွင်းပိုင်း ပဋိပက္ခမှာ ငါတို့ နိုင်လိုက်တာနဲ့ သူတို့ရဲ့ အထူးတပ်ဖွဲ့တွေ လျှို့ဝှက်စွာ ရှုံးနိမ့်သွားတာကြောင့် သူတို့ ဘာမှ မလုပ်နိုင်တော့တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"
တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသည်နှင့် ဘက်ခ်ဆောရယွန်းသည် တိုက်ပွဲအပြီး ကိစ္စရပ်များကို ချက်ချင်း စတင်ကိုင်တွယ်သည်။ ပြန်လည်သက်ဝင်လာသည်ဖြစ်စေ၊ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ လုပ်စရာကိစ္စများစွာ ရှိနေသေးသည်။
နောက်ထပ် ကျူးကျော်စစ်ကို စတင်နိုင်ဖွယ်ရှိသည့် ဆာလီယို အင်ပါယာနှင့် သူတို့၏ မဟာမိတ်များဖြစ်ကြသော အိုလံပတ်စ်နှင့် အက်စ်ဂတ် တို့မှာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။
ကံကောင်းစွာပင် သူတို့သည် အလျင်စလို လုပ်ဆောင်ခြင်းမျိုး မရှိကြတော့ပေ။
ဤတိုက်ပွဲတွင် သူတို့ ခံစားလိုက်ရသည့် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်ကို ကြည့်လျှင် နားလည်နိုင်ပါသည်။
အထူးသဖြင့် ဆာလီယို အင်ပါယာအတွက်ဆိုလျှင် သူတို့၏ အဆုံးစီရင်သူ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဖမ်းဆီးခံရခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ဆာလီယိုမှ လော့ဒ်များလည်း အလားတူပင်။
"အင်ပါယာကတော့ ပျက်စီးဖို့ နီးကပ်နေပြီ။ အဆုံးစီရင်သူတွေအားလုံးနဲ့ လော့ဒ်တွေပါ ဆုံးရှုံးလိုက်ရတာဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ အဓိက အင်အားစုတွေ ပျောက်ဆုံးသွားတာနဲ့ အတူတူပဲ။"
"ခုခံဖို့ ရော ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသေးလား"
"ငါတို့ စဉ်းစားကြည့်ပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ ဒီတိုက်ပွဲသတင်းက အရပ်ရပ်ကို ပျံ့နှံ့သွားပြီ။"
"ဟာရက်ကလီးစ် ကျေးဇူးကြောင့်ပေါ့။"
ဟာရက်ကလီးစ်၏ တည်ရှိမှုမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းသဖြင့် သူသည် မိမိ၏ အထောက်အထားကိုဖြစ်စေ၊ စွမ်းအားကိုဖြစ်စေ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ထို့နောက် မဟာမိတ်တပ်ပေါင်းစုသည် သူ့ကို အောင်မြင်စွာ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။
မှန်ပါသည်။ သို့သော် မဟာမိတ်တို့၏ အောင်ပွဲတွင် အားနည်းချက်များ ရှိနေခဲ့သည်။ ဆွန်ဝူခေါင်သာ ကြားဝင်မပေးခဲ့ပါက အားလုံး ပျက်စီးသွားကြမည်သာ ဖြစ်သည်။
ကိန်းဂဏန်းအရ ခန့်မှန်းရမည်ဆိုပါက ဆွန်ဝူခေါင်၏ ပံ့ပိုးမှုက ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိပြီး ကျန်အပိုင်းကို ယူဟွန်းက ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် အောင်ပွဲခံနေသည့် အချိန်တွင် မဟာမိတ်များသည် ထိုသို့သော အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။
မည်သို့ဆိုစေ၊ တိုက်ပွဲကို တိုက်ရိုက် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသူ အနည်းငယ်သာ ရှိသဖြင့် ထိုတိုက်ပွဲ မည်သို့ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သူတို့ မသိကြပေ။
"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အခုတော့ ငါတို့ သက်ပြင်းချနိုင်ပြီ။ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို အမြဲမျက်စောင်းထိုးနေတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေလည်း ဒီအဖြစ်အပျက်နောက်ပိုင်းမှာ ငြိမ်ကျသွားကြပြီ။"
"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အားနည်းနေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူမယ့် အခွင့်အရေးသမားတွေ ရှိနေသေးလား"
"ရှိတော့ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့... သူတို့ကိုတော့ ငါတို့ ရှင်းထုတ်ပြီးပြီ။ လော့ဒ်ဂျေချွန် ကျေးဇူးကြောင့်ပေါ့။"
"အော်"
သူသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ထွက်ခွာသွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ မထွက်ခွာမီ အရာအားလုံးကို စီမံပေးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ယူဟွန်းသည် ဆွန်ဝူခေါင်နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်တွေ့ခွင့်ရပါက သူ့အား ကူညီပေးခဲ့သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ဆောရယွန်း၊ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား"
"ဟင်? အော်၊ ဟုတ်ကဲ့။ ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။ တကယ်တော့ အရင်ကထက်တောင် ပိုသန်မာလာသလိုပဲ။"
ဘက်ခ်ဆောရယွန်းသည် သူမ၏ လက်မောင်းကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ကြွက်သားများ ထောင်ပြလိုက်သည်။ အရင်က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေဟန်ရှိသော သူမ၏ မျက်နှာသည် မဟာမိတ်တပ်များကို အောင်ပွဲဆီ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ပိုမို လင်းလက်လာသည်။
ဆေးရုံခန်းထဲတွင် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ယူဟွန်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေကို စစ်ဆေးပြီး ထရပ်လိုက်သည်။
"မင်းရော အဆင်ပြေရဲ့လား"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးတာက..."
ယူဟွန်းသည် ပြောင်းလဲသွားသော ဤကမ္ဘာကြီးနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ ခံစားချက်ကို မည်သို့ ပြောပြရမည်ကို တွန့်ဆုတ်နေမိသည်။
ဇာတ်လမ်းများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်။
အကယ်၍ ယခုအချိန်တွင် ထပ်လုပ်ခိုင်းမည်ဆိုပါက သူသည် အရင်ကလုပ်ခဲ့သလို ထပ်လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း သူ နောင်တမရပေ။
ဤနေရာတွင် ပိုမိုသန်မာလာစေမည့် လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ခြင်းကပင် ကြီးမားသော အမြတ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
"ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားက အရင်ကထက် ပိုပြီး ပြည့်ဝလာသလိုပဲ။"
ဟာရက်ကလီးစ်၏ ဇာတ်လမ်း အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို သူ ရယူခဲ့သည်ကို သတိရလိုက်သည်။ ထိုအချိန်က ဇာတ်လမ်းကို ရယူရန်သာ အာရုံစိုက်နေခဲ့သဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် မည်သို့ သက်ရောက်မှု ရှိမည်ကို မေ့လျော့နေခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုမူ ဟာရက်ကလီးစ်၏ ဇာတ်လမ်း အပိုင်းအစများသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားခဲ့ပြီ။
ယူဟွန်းသည် အရင်ကထက် ပိုမိုသန်မာလာသည်မှာ အမှန်ပင်။
သို့သော်လည်း သူသည် လိုအပ်ချက်များ ရှိနေဆဲပင်။
ဟာရက်ကလီးစ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ် ဘက်ခ်ဆောရယွန်းကို ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည့်အခါ သူသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် ဒေါသကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ထိုခံစားချက်များသည် ခဏလေးကမှ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ ထင်ရှားနေဆဲပင်။
"အခုတော့ ငါ့မှာ သဲလွန်စတစ်ခု ရပြီဆိုတော့ လျှပ်စီးကြောင်းကို အပြည့်အဝ ဆုပ်ကိုင်ဖို့ပဲ ကျန်တော့တယ်။"
မူလက ဤလျှပ်စီးစွမ်းရည်သည် ကန်းဟယ်ရင် အနက်ရောင် လျှပ်စီးလော့ဒ် ဖြစ်လာစဉ်က သူမကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေခဲ့သည့် စွမ်းရည်နှင့် ဆင်တူသည်။
၎င်းသည် သူ၏ ကိုဒက်စ် အပိုင်းအစမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်၏ စာအုပ်ကို ဖတ်ရှုနိုင်သည့် စွမ်းရည်ပင်။
အခြေခံအားဖြင့် ဘာမှ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိသော်လည်း ယူဟွန်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားမိသည်။
အစပိုင်းတွင် သူသည် အရာအားလုံးကို အပြင်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့သာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ဇာတ်လိုက်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ပြုမူလာခဲ့သည်။
ယခုမူ သူသည် ဇာတ်လမ်းကို ရေးသားပြီး ပြန်လည်ပြင်ဆင်နေသည့် စာရေးဆရာတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
'ပြီးတော့ ငါ့အိပ်မက်ထဲမှာ တွေ့ခဲ့တဲ့ အဲဒီ အမည်းရောင် ပုဂ္ဂိုလ်။'
သူသည် မိမိကိုယ်ကို တွေ့ချင်ပါက အတုအယောင် ပရောဖက်ကို ရှာဖွေရန် ပြောခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အတုအယောင် ပရောဖက်က ဘယ်သူလဲ။
သူက ဘယ်လိုရှာရမလဲဆိုတဲ့ လမ်းကြောင်းကို မပြောပြခဲ့ပေမဲ့ အကြောင်းမဲ့သက်သက်ဖြင့် ထိုသို့သော စကားမျိုးကို ပြောလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
'လုပ်စရာတွေ အမြဲရှိနေဦးမှာပဲ' ဟု ဘက်ခ်ရယွန်း ပြောခဲ့သည့် နောက်ဆုံးစကားများက သူ့စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
ဤကမ္ဘာကြီးသည် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်စတင်နေသည်ဟူသော အချက်က သူ့စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေဆဲပင်။
"ကွမ်ဂျီအာ ခင်ဗျာ။"
"ဘာလို့ ငါ့ကို ခေါ်တာလဲ။"
"…မဟုတ်ပါဘူး၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။"
ကွမ်ဂျီအာ ကို ဤအမှန်တရားအကြောင်း သိမသိ မေးကြည့်မလို့ စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း မလိုအပ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။
သူမသည် ကွမ်ဂျီအာ ဖြစ်နေပါစေဦးတော့၊ သူမသည် ဤကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်၍ ဗဟုသုတ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ပေ။
စကြဝဠာ ပြန်လည်စတင်ခြင်းကို ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် ဘက်ခ်ရယွန်းဆိုလျှင်တော့ သိနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
"သူမက ပျက်စီးမသွားဘဲ သည်းခံနိုင်ခဲ့တာပဲ။"
ယူဟွန်းသည် အမြဲတမ်း ဆူညံနေတတ်သည့် ဘက်ခ်ရယွန်း၏ အသံကို လွမ်းဆွတ်မိသည်။
ယခု သူမ မရှိတော့သည့်အခါ ထိုနေရာတွင် ဗလာနတ္တိ ဖြစ်နေသည်ကို ထင်ရှားစွာ ခံစားနေရသည်။
ဘက်ခ်ရယွန်း မရှိတော့ပြီ။
သူမ၏ အရင် ဗားရှင်းက လက်ရှိသူမကို ကယ်တင်ရန်အတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် စတေးသွားခဲ့သည်။
သူမ၏ နောက်ဆုံးနှုတ်ဆက်စကားမှာ ရိုးရှင်းစွာ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟူ၍သာ ဖြစ်သည်။
"ဘက်ခ်ရယွန်း..."
သူ့၏ ရင်းနှီးသော အဖော် မရှိတော့ခြင်းက ကြီးမားသော လစ်ဟာမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ထို့နောက် ရုတ်တရက် ယူဟွန်း၏ အတွေးများသည် အခြား တည်ရှိမှုတစ်ခုဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
"စဉ်းစားကြည့်ရင် ငါ ငါးနှစ်လောက်က ပေါက်ကွဲမှုထဲမှာ ပိတ်မိတုန်းက ဆာတန်က စနစ်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို ကျော်လွန်ပြီး ဘက်ခ်ရယွန်းကို ပြန်ယူပေးခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ငါ ပြန်ရောက်တာကို စောင့်နေပြီးမှ သူမကို ငါ့ဆီ ပို့ပေးခဲ့သလိုပဲ။"
ဘာကြောင့်လဲ။ အစကတော့ ဆာတန်၏ လုပ်ရပ်ကို သူ ထူးဆန်းသည်ဟု မထင်ခဲ့ပါ။ ဆာတန်သည် အမြဲတမ်း နားလည်ရခက်သူ ဖြစ်နေကျမို့ပါ။
သို့သော် ဘက်ခ်ရယွန်း၏ အမှန်တကယ် ဖြစ်တည်မှုကို သိလိုက်ရသော ယခုအချိန်တွင် ဆာတန်၏ အတိတ်က လုပ်ရပ်များသည် အဓိပ္ပာယ်သစ်များ ဖြစ်လာသည်။
ဆာတန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သိနေသည့်အလား အမြဲတမ်း ပြုမူခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ယူဟွန်းကို လာပလက်စ်၏ အပိုင်းအစကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့စဉ်ကပေါ့။
"ငါတို့ ပွဲတော်မှာ ပထမဆုံး တွေ့ခဲ့တာက တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက် မဟုတ်ရင်ကော။"
ပြစ်ဒဏ်ခံရမည့် အန္တရာယ်ကို ကြုံရလျက်နှင့်ပင် ဆာတန်သည် ဘက်ခ်ရယွန်းကို ပြန်ယူပေးခဲ့သည်။ ဒါက သူမနှင့် ပတ်သက်ပြီး သူ တစ်စုံတစ်ခု နားလည်ထားလို့ ဖြစ်မလား။
ရိုးရှင်းသော သံသယသည် အမှန်တရားဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
ဆာတန်သည် ဤစကြဝဠာ အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်စတင်နေသည်ကို သိနေရမည်။
ဒါဆို သူက ယူဟွန်းဆီကနေ ဘာကို လိုချင်တာလဲ။
"စဉ်းစားကြည့်တော့ ဆာတန်က သားရဲတွေနဲ့ နဂါးတွေအကြောင်း ပြောခဲ့ဖူးတယ်။"
ခရစ်ယာန် ဘာသာရေး အဆုံးအမများတွင် သားရဲ၊ နဂါးနှင့် အတုအယောင် ပရောဖက်တို့သည် ဆိုးရွားသော သုံးပါးပေါင်းတစ်ဆူအဖြစ် ဆက်စပ်နေသည်။
ယူဟွန်းသည် သားရဲက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိသော်လည်း နဂါးက ဘယ်သူလဲဆိုတာကိုတော့ ကောင်းကောင်း သိသည်။
ဗျာဒိတ်ကျမ်းထဲမှ အနီရောင်နဂါး။ ၎င်း၏ အမှန်တကယ် ဖြစ်တည်မှုမှာ ဆာတန် ဖြစ်သည်ကို မည်သူမျှ သံသယ မဝင်ပေ။
နဂါးက ရှိနေပြီးသား၊ သားရဲကလည်း ပေါ်လာပြီးပြီ။ ကျန်နေတာက အတုအယောင် ပရောဖက်ပဲ။ ဒါဆို ဆာတန်သည် ထိုအမည်မသိ အမည်းရောင် ပုဂ္ဂိုလ်နှင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဆက်စပ်နေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။
"ငါ လှုပ်ရှားဖို့ လိုပြီ။"
ဒီနေရာမှာ နားနေဖို့ အချိန်မရှိတော့ပါ။
ထိုအချိန်မှာပင် ဆေးရုံခန်း တံခါးပွင့်လာပြီး တစ်စုံတစ်ယောက် ဝင်လာသည်။
"ချွဲဒိုယွန်း?"
ချွဲဒိုယွန်း သည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ဖော်ပြနေသည့် ပတ်တီးများဖြင့် ပတ်ထားလျက် အလွန်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဝင်လာသည်။
အခြားသူများအတွက်တော့ သူသည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း စိတ်ခံစားချက် အပြောင်းအလဲ အနည်းငယ်ကိုပင် သတိပြုမိသည့် ယူဟွန်းအတွက်မူ ချွဲဒိုယွန်း၏ အရေးတကြီး ဖြစ်နေမှုကို ခံစားမိသည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ။ လူနာက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေတာလဲ။"
"မင်း သတင်းကြားပြီးပြီလား။"
"သတင်း? ဘာသတင်းလဲ။"
အခန်းထဲရှိ အခြားသူများမှာမူ ဘာမှ မသိကြသေးပေ။
"ဆာလီယို အင်ပါယာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။"
"ဘာ? မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ။"
"အယ်လ်တာ (Altar) ကိုယ်တိုင် ရွေ့လျားသွားပြီ။"
အယ်လ်တာဟု ပြောလိုက်သည်နှင့် အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
အကယ်၍ ၎င်းသည် ဂျီနက်ဆစ် အယ်လ်တာ (Genesis Altar) ဖြစ်ပါက ၎င်းသည် ဤစကြဝဠာ၏ ဥပဒေများကို အုပ်ချုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
အခုတော့ ၎င်း လှုပ်ရှားသွားပြီ ဖြစ်သည်။
"ဒါ တကယ်လား။"
"နောက်ဆုံးရ သတင်းပဲ။"
ချွဲဒိုယွန်းသည် လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။
"ဆာလီယို အင်ပါယာ တစ်ခုလုံး အယ်လ်တာရဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ။"