အော့။
မဂ်နီသည် လည်ချောင်းမှ သွေးအချို့ကို ကြမ်းတမ်းစွာ ချောင်းဆိုးရင်း ထွေးထုတ်လိုက်သည်။
စီးကျလာသော သွေးများသည် သူ၏ညစ်ပေနေသော မုတ်ဆိတ်မွေးများကို စိုစွတ်သွားစေပြီး စာလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လွင့်ပျယ်သွားကြသည်။
မဂ်နီ၏ အကြည့်တို့သည် သူ့ကို အပေါ်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေသည့် ကွမ်ဂျီအာ ထံသို့ ရောက်သွားသည်။
သူသည် သွေးစွန်းနေသော သွားများကို ပေါ်အောင် ပြုံးလိုက်သည်။
“ဟဲဟဲ။ မင်းမှာ ဒီလောက်အထိ စွမ်းအားမျိုး ဖုံးကွယ်ထားလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ခဲ့မိဘူး။ မင်းမှာ ဖန်ရီရဲ့စွမ်းအားရော၊ သားရဲရဲ့စွမ်းအားပါ ရှိနေတာပဲ။ ပြီးတော့ မင်းက လူသားတစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်လား?”
မဂ်နီ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်ပင် ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီဖြစ်သည်။
ကောင်းမွန်နေသည့် နေရာတစ်ခုမျှ ရှာမတွေ့နိုင်တော့ချေ။
သူ၏ လက်နှင့်ခြေထောက်များသည် အခြေအမြစ်မကျန်အောင် ပြဲစုတ်နေပြီး သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးတွင်လည်း သားရဲ၏ ကိုက်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းသေစေနိုင်လောက်သည့် ဒဏ်ရာများဖြစ်သော်လည်း သူသည် မဟာစစ်သည်တော်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေသည့်အတွက်ကြောင့်သာ ယခုတိုင် အသက်ရှင်နေသေးခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤသည်မှာ အဆုံးသတ်ပင်ဖြစ်သည်။
ထိုဒဏ်ရာများသည် ဒုတိယမျိုးဆက် နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်သော မဂ်နီအတွက်ပင် သေစေလောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။
သူ၏ အသက်စွမ်းအင်နှင့် ဇာတ်လမ်းများသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးလျက်ရှိသည်။
သူသည် သေခါနီးဖြစ်သော်လည်း ရယ်မောမိမြဲဖြစ်သည်။
“ဟားဟား။ ငါတော့ အကြီးအကျယ် အရှုပ်တော်ပုံထဲ ရောက်သွားပြီပဲ။ မင်းမှာ ဒီလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားမျိုး၊ အဲ့ဒါလည်း နှစ်မျိုးတောင် ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။ တစ်မျိုးတည်းဆိုရင်တောင် လုံလောက်တာထက် ပိုနေပြီ၊ ဒါကို မင်းက လောဘကြီးပြီး နှစ်မျိုးလုံး ယူထားတာပဲ။ မင်း အကျိုးဆက်တွေကို မကြောက်ဘူးလား?”
ကွမ်ဂျီအာ အနေဖြင့် ဖန်ရီ၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံဖြင့်ပင် အက်စ်ဂတ် ၏ ရန်သူ ဖြစ်လာရန် လုံလောက်နေပေပြီ။
အက်စ်ဂတ် တစ်ခုတည်းတင် မကတော့ဘူးပေါ့?
ဖန်ရီဆိုသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီထဲတွင် နတ်ဘုရားများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။
ထိုကဲ့သို့သော ဖန်ရီကိုပင် ရောနှောကမ္ဘာတွင် စာအုပ်ပိုးကောင်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် ဖန်ရီ၏ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
တားမြစ်ထားသော စွမ်းအားတစ်ခု။
ထိုအရာ၏ နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများသည် အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။
သို့သော် ကွမ်ဂျီအာ သည် ဖန်ရီနှင့်တင် မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။
ဗျာဒိတ်ကျမ်းလာ သားရဲ။
၆၆၆ ဆိုသည့် ဂဏန်း၏ သင်္ကေတဖြစ်သော ဤကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲ၏စွမ်းအားကိုလည်း သူမ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
“အဲ့ဒီစွမ်းအားက မင်းအတွက် ကျိန်စာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”
“ကျွန်မက ကျိန်စာတွေနဲ့ အသားကျနေခဲ့တာ ကြာပါပြီ။”
ကွမ်ဂျီအာ အတွက်မူ သေပြီးနောက်တွင်ပင် ပြန်လည်စတင်နေရသည့် ဤဘဝသည်သာ အစစ်အမှန် ကျိန်စာဖြစ်သည်။
ယင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် သားရဲ၏စွမ်းအား သို့မဟုတ် ဖန်ရီ၏စွမ်းအားတို့သည် ဘာမျှမဟုတ်ပေ။
တစ်နေ့နေ့တွင် ထိုစွမ်းအားများအတွက် တန်ဖိုးပေးဆပ်ရမည်ဆိုလျှင်ပင် သူမ ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သည်။
“ဒီဘဝသံသရာကို အဆုံးသတ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုသားရဲရဲ့ စွမ်းအားကိုမဆို ကျွန်မ လက်ခံမှာပါ။”
“ဟား! မင်း ရူးနေတာပဲ။ မင်း လုံးဝကို ရူးသွပ်နေတာ။ မင်းကိုယ်တိုင်က သားရဲတစ်ကောင်ဆိုတာကို ဘယ်လိုလုပ် ငြင်းနိုင်မှာလဲ?”
မဂ်နီသည် သူမကို ရူးသွပ်နေကြောင်း အကြိမ်ကြိမ် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများ ဝါးတားတား ဖြစ်လာသည်။
“နှမြောစရာပဲ။ မင်းရဲ့လမ်းကြောင်းမှာ ဘယ်လောက်တောင် နာကျင်မှုတွေ၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတွေ စောင့်ကြိုနေမလဲ၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒါတွေကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ မင်း ဘယ်လိုရွေးချယ်မှုမျိုး လုပ်မလဲဆိုတာကို ငါ့မျက်စိနဲ့ ကိုယ်တိုင် မမြင်ရတော့ဘူး။”
“ရှင် မြင်ခဲ့ရရင်တောင်မှ ရှင် မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
ကွမ်ဂျီအာ သည် မဂ်နီသာ ဆက်လက်ရှင်သန်နေခဲ့လျှင်ပင် သူလိုချင်သည့်အရာများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သေချာနေသည်။
မဂ်နီသည် ကွမ်ဂျီအာ ၏ ယုံကြည်ချက်ကို နားမလည်နိုင်ပေ။
သူမသည် ဖန်ရီနှင့် သားရဲ၏စွမ်းအားကို အသုံးပြုနေသည့်အတွက် သူမသုံးစွဲနေသော စွမ်းအားက ဘယ်လောက်အထိ အန္တရာယ်များကြောင်း သူမကိုယ်တိုင် အသိဆုံး ဖြစ်ရပေမည်။
အပေးမခံရသော စွမ်းအားကို အသုံးပြုခြင်းထက် ပို၍အန္တရာယ်များသည့်အရာ မရှိပေ။
ထိုစွမ်းအားသည် နောက်ဆုံးတွင် ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူကိုပင် ပြန်လည်ဝါးမြိုသွားလိမ့်မည်။
ပြီးတော့ သူမ ထိုစွမ်းအားကို အသုံးပြုနေသည်ကို သည်းမခံနိုင်ဘဲ သူမ၏အသက်ကို ပစ်မှတ်ထားလာမည့်သူများလည်း ရှိလာလိမ့်မည်။
အက်စ်ဂတ် ပြီးလျှင် အီဒင် ၏ ပရဒိသုဘုံသည်လည်း သူမအပေါ် ဓားစွဲကိုင်လာလိမ့်မည်။
တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်းအနေဖြင့် ကြီးမားသော စစ်တပ်နှစ်ခုကို ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိပေ။
သူမသည် တစ်သက်လုံး ပြေးလွှားရင်းနှင့်သာ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။
“မင်း မကြောက်ဘူးလား?”
“ကျွန်မသာ ကြောက်နေမယ်ဆိုရင် ဒီစွမ်းအားကို သုံးဖို့တောင် စိတ်ကူးမိမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“မင်းရဲ့အဆုံးသတ်က ပျက်စီးခြင်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
“ဒါဆိုရင်လည်း အဲ့ဒီပျက်စီးခြင်းရဲ့ ဟိုဘက်ကို ကျွန်မ ဆက်ကြည့်မှာပေါ့။”
“လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့လား?”
“ကျွန်မက လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။”
သူမသာ အရင်က သူမအတိုင်းသာဆိုလျှင် ထိုစကားမျိုးကို ဘယ်တော့မှ ပြောမိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် သူမသည် ဤဘဝတွင် လူတစ်ယောက်ကို တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး အရာများစွာကို မြင်ခဲ့ရသည်။
သူသည် သူ၏ အိပ်မက်ဆိုးထဲမှ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို မည်သို့ကျော်ဖြတ်ခဲ့သလဲ၊ သူ၏ ချစ်ရသူကို ကိုယ်တိုင်လက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့ရစဉ်က မည်သို့သော ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုး ချခဲ့သလဲ ဆိုသည့်အရာများ။
ထိုစိတ်ပိုင်းဖြတ်မှု။
သူမသည် ၎င်းကို သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် မည်သူ့ထက်မဆို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ လက်ခံခဲ့သည်။
“မင်းက တကယ့်ကို သားရဲပဲ။”
“ရှင် ကျွန်မကို သားရဲလို့ ဘယ်လောက်ပဲ ခေါ်ခေါ်ရပါတယ်။ ဒါက ကျွန်မရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဟားဟားဟား! ကောင်းပြီလေ၊ မင်းကိုယ်တိုင်က သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်နေမှတော့ ဘယ်လိုလုပ် ငြင်းနိုင်ပါ့မလဲ?”
အော့။
မဂ်နီသည် သွေးများကို ထပ်မံချောင်းဆိုးထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏အသက်မှာ အသက်ရှူမှားလောက်အောင်ပင် နည်းပါးနေပြီကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် ကွမ်ဂျီအာ ကို သားရဲဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူမကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည့် တစ်ခုတည်းသော စကားလုံးမှာ ဤအရာဖြစ်သည်။
“လူသားဆိုတာ ဒါမျိုးကိုး။”
“…”
“သူတို့က ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ အောက်ခြေလူတန်းစားတွေလိုပဲ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေတတ်ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါတလေကျရင်တော့ ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် လုပ်ဆောင်နိုင်ကြတယ်။ သူတို့ရဲ့ အကန့်အသတ်တွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကိုတောင် ပြန်လည်ခုခံကြတယ်။ အဲ့ဒါက လူသားပဲ။”
ကွမ်ဂျီအာ သည် မဂ်နီ၏စကားကို သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
မဂ်နီဖော်ပြသည့် လူသားပုံစံနှင့် အကိုက်ညီဆုံးသူမှာ သူမပင်ဖြစ်သည်။
ဘာမှမလုပ်ခြင်းသည် လူသားဆန်ခြင်းဖြစ်လျှင်၊
ဘာမဆိုလုပ်ဆောင်ခြင်းသည်လည်း လူသားဆန်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
သူမသည် သားရဲတို့၏ စွမ်းအားကို ရယူခဲ့ပြီး မည်သည့်စျေးနှုန်းကိုမဆို ပေးဆပ်ရန် ပြင်ဆင်ထားကာ နောက်ဆုံးတွင် မောက်မာသော နတ်ဘုရားများကို အောင်နိုင်ခဲ့သည်။
“ဒါဆိုရင်လည်း အဆုံးထိ ရုန်းကန်ကြည့်စမ်းပါ။ လူသား။”
မဂ်နီသည် ထိုသို့ရေရွတ်ရင်း မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။
မကြာမီပင် သူ၏အသားအရေများသည် မရေမတွက်နိုင်သော စာလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေနှင့်အတူ လွင့်ပျယ်သွားတော့သည်။
အက်စ်ဂတ် ၏ ကြယ်ကြီးတစ်လုံး ကြွေကျသွားသည်။
***
ယူဟွန်းသည် သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ဟာကျူလီ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ဇာတ်လမ်းများကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ဟာကျူလီ၏ ခေါင်းအထက်တွင် ပေါ်ထွက်နေပြီး တောက်ပသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် စာအုပ်။
သူသည် ၎င်းကို အတင်းအဓမ္မ ဖွင့်လိုက်ပြီး စာမျက်နှာများကို တစ်ရွက်ချင်း ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။
ဆွဲဖြဲလိုက်သော စာမျက်နှာများသည် မကြာမီ မရေမတွက်နိုင်သော စာလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ယူဟွန်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။
သို့သော် ဤကြီးမားလှသော စွမ်းအားသည်ပင် ဟာကျူလီ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အရာ၏ အစိတ်အပိုင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ဤအခြေအနေကို ဆက်လက်ထိန်းထားရမည်ဖြစ်သည်။
‘ငါ့မျက်လုံးတွေ ပြူးထွက်တော့မလိုပဲ။’
သူသည် သူ၏မူလအမြင်အာရုံပေါ်တွင် မျောက်မင်း၏ မီးမျက်လုံးစွမ်းအားကို ထပ်ဖြည့်ထားသည်။
ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာအားလုံးသည် စာလုံးများအဖြစ် မြင်နေရသည့် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်း။
သူသည် လာပလေ့စ်၏ မျက်လုံးကို ပထမဆုံးအသုံးပြုစဉ်က ဤမျှမခံစားခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ မျက်လုံးမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာသော အချက်အလက်များကြောင့် ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မလို ခံစားနေရသည်။
ပြီးတော့ သူ၏မျက်လုံးဖြင့် မြင်ရသည့် ထိုအရာများကို လက်ဖြင့်ထိတွေ့ပြီး ရွှေ့ပြောင်းရသည့် ဖြစ်စဉ်သည် ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော အာရုံသစ်တစ်ခုကို နိုးထလာသကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး သူ့ကိုယ်သူ အစိမ်းသက်သက် ဖြစ်နေသလို ခံစားရသည်။
သို့သော် သူသည် ဤခံစားချက်နှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် နေရမည်ဖြစ်သည်။
သူ နိုးထလာသော ဤအာရုံသစ်သည် ဤရောနှောကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည့် စစ်မှန်သော စွမ်းအားပင်ဖြစ်သည်။
‘အခုမှပဲ ဒီသားရဲက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်ရတာလဲဆိုတာ ငါနားလည်တော့တယ်။’
ယူဟွန်းသည် ဟာကျူလီကို ဆန့်ကျင်ပြီး သူ၏စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်သုံးခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။
ယူဟွန်းသည် သူအားနည်းနေ၍ ရှုံးနိမ့်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူမှားနေသည်။
သူ အားနည်းနေခြင်းမဟုတ်သလို ဟာကျူလီ၏စွမ်းအားကလည်း အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။
အရာဝတ္ထုပိုင်းဆိုင်ရာအရ ပြောရလျှင် သူတို့နှစ်ဦး ပိုင်ဆိုင်ထားသော စွမ်းအားစုစုပေါင်းမှာ အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
ကွာခြားချက်တစ်ခုမှာ ယူဟွန်းသည် ဟာကျူလီနှင့်မတူဘဲ ဤကမ္ဘာကို လွှမ်းခြုံထားသည့် စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို ကောင်းစွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ခြင်းမရှိခြင်းသာဖြစ်သည်။
ရှူး။
ဟာကျူလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် မမြင်နိုင်သော အရာတစ်ခုက အမြဲတမ်း လှုပ်ရှားနေသည်။
တစ်ခါတစ်ရံ လေနှင့်အတူ စီးမျောနေပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ သူ၏ဆန္ဒအတိုင်း တုံ့ပြန်လှုပ်ရှားကာ၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု စုစည်းပြီး မည်သည့်အရာထက်မဆို ပိုမိုမာကျောလာကာ အထူးသဖြင့် လွတ်လပ်စွာ ရွေ့လျားနေသည်။
တစ်ပိုင်းတစ်စ ပွင့်လင်းမြင်သာသော စာလုံးများ။
၎င်းသည် သူ၏တိုက်ခိုက်မှုများကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး အပြင်ဘက်မှ ထိခိုက်မှုအများစုကို စုပ်ယူထားသည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားဖြစ်သည်။
“ဒီကောင်လေး။”
ဟာကျူလီသည် ယူဟွန်း၏ မျက်လုံးအိမ်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
“မင်းဆီမှာ ဇာတ်လမ်းပြောခြင်း (Storytelling) ကို ဒီလောက်တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာပဲ ကျွမ်းကျင်အောင် သင်ယူလိုက်တာမျိုးတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးမလား?”
ဇာတ်လမ်းပြောခြင်း၊ အခြားနည်းဖြင့် ဆိုရသော် ဇာတ်လမ်းများကို ကိုင်တွယ်သည့် နည်းလမ်း။
၎င်းသည် အဆင့်တစ်ခုထက်ကျော်လွန်သူများသာ သင်ယူနိုင်သည့် စစ်မှန်သောစွမ်းအားဖြစ်သည်။
အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုစီမှ ပထမမျိုးဆက် နတ်ဘုရားအနည်းငယ်သာ ဤ "ဇာတ်လမ်းပြောခြင်း" (Storytelling) ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။
ဟာကျူလီသည် အခြားသူရဲကောင်းများနှင့်မတူဘဲ ဇာတ်လမ်းများကို မြင်နိုင်၊ ကိုင်တွယ်နိုင်သည့် ထူးခြားသောစွမ်းရည်ရှိခြင်းကြောင့်သာ ယခုကဲ့သို့သော အနေအထားကို ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
အခြားသူများက သူတို့ကို ကျော်လွန်သူများ၊ သခင်များဟု မည်မျှပင် ချီးကျူးကြပါစေ၊ သူတို့၏စွမ်းအားမှာ မိမိတို့၏ ရှုထောင့်မှတစ်ဆင့် ကမ္ဘာကြီးအပေါ် လွှမ်းမိုးခြင်းထက် ပိုမိုမရှိပေ။
သို့သော် ဤဇာတ်လမ်းပြောခြင်းမှာ ကမ္ဘာကြီးကို လက်ခံလိုက်ပြီး ကမ္ဘာကြီးကိုယ်တိုင် ဖြစ်တည်သွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
တစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီ မည်မျှပင် ကြိုးစားပါစေ၊ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဇာတ်လမ်းပြောခြင်းကို ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် မကျွမ်းကျင်သူများအကြား ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။
ဇာတ်လမ်းပြောခြင်းကို သင်ယူထားသူတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ဇာတ်လမ်းပြောခြင်းကို သင်ယူထားရန် လိုအပ်သည်။
“မယုံနိုင်စရာပဲ။ လူသားတစ်ယောက်က ဒီလောက်အစွမ်းရှိနေဖို့ ဆိုတာ…”
သူသည် ဤစွမ်းအားကို သိမြင်နားလည်ရန် မည်မျှပင် ကြိုးစားခဲ့ရသနည်း။
သူသည် ဟီရာ၏ စမ်းသပ်မှုများကို သည်းခံခဲ့ရပြီး သားရဲအမျိုးမျိုးကို တိုက်ခိုက်အောင်မြင်ခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် ထိုအတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။
သူသည် အတားအဆီး၏ ဟိုဘက်တွင် ရှိသည်ကို မြင်ခဲ့၊ ခံစားခဲ့ရပြီး သွေးချွေးများဖြင့် မိမိကိုယ်ပိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။
သူရဲကောင်းတစ်ယောက်၊ သားရဲတစ်ကောင်၊ ထို့နောက် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာရန် သူမည်မျှ အချိန်ယူခဲ့ရသနည်း။
သူသည် သဲလွန်စကို အနိုင်နိုင်ဖမ်းဆုပ်ပြီး ဤနေရာသို့ရောက်ရန် တမေ့တမော ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ရသည်။
သို့သော်။
သူ့ကို ပေးလိုက်သည့် သဲလွန်စအနည်းငယ်မျှဖြင့် ယူဟွန်းသည် သူနှင့်တန်းတူ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
[သူက အပြင်ပန်းကြည့်ရတာနဲ့ မတူဘဲ ရိုးရိုးသားသားတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ။]
ဟာကျူလီကို ထိုသို့ကြည့်ရင်း ဆွန်ဝူခုံက လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုသို့ပြောလိုက်သော်လည်း ဆွန်ဝူခုံကိုယ်တိုင်ပင် ယူဟွန်း၏ အောင်မြင်မှုအတွက် အံ့အားသင့်နေမိသည်။
‘မြန်ဆန်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ပြီး သဲလွန်စပေးလိုက်တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူ ဒီလောက်မြန်မြန် သဘောပေါက်သွားလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားဘူး။’
မီးမျက်လုံးကို ပေးပြီးနောက် အနည်းဆုံးတော့ နှစ်အနည်းငယ်လောက် ကြာလိမ့်မည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယူဟွန်းသည် ၁၀ မိနစ်မပြည့်မီမှာပင် ဇာတ်လမ်းပြောခြင်းကို ကျွမ်းကျင်သွားခဲ့သည်။
မွေးရာပါ ပါရမီလား။
မဟုတ်ပေ၊ ဇာတ်လမ်းပြောခြင်းကို ကျွမ်းကျင်ခြင်းသည် ပါရမီတစ်ခုတည်းဖြင့် ပြော၍မရနိုင်ပေ။
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ… ဤအရာသည် အစကတည်းက ဖြစ်ပျက်လာမည့်အရာ ဖြစ်နေ၍လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
မီးမျက်လုံးက ဖြစ်လာမည့်အရာကို အနည်းငယ် စောစီးစွာ ရောက်လာစေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
မဖြစ်နိုင်သည့်အရာကို ဖြစ်လာအောင် ဖန်တီးပေးခြင်းမဟုတ်ပေ။
ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ယခုအချိန်တွင် ထိုအရာက အဓိကမဟုတ်ခြင်းပင်။
“…!”
ဟာကျူလီသည် သူ၏တုတ်ကို အလျင်အမြန်မြှောက်လိုက်ပြီး ခုခံသည့်အနေအထားသို့ ချက်ချင်းပြောင်းလိုက်သည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဟာကျူလီ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရူယီဂျင်ဂူဘန်း (လိုက်လျောညီထွေရှိသော ရွှေကွင်းတုတ်) နှင့် အထိခံလိုက်ရပြီး နောက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။
တန်းတူရည်တူ တိုက်ခိုက်နေကြသည့် နှစ်ဦးကြားမှ ဟန်ချက်မှာ ယူဟွန်း၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် ပျက်ယွင်းသွားသည်။
“မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး…”
ဟာကျူလီသည် သွားများကို ကြိတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ဆွန်ဝူခုံက သူဖမ်းဆုပ်ထားသော အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။
အလောင်းတုများစွာသည် ဟာကျူလီထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားပြီး ဟာကျူလီသည်လည်း သူတို့ကို အသည်းအသန် ခုခံတိုက်ခိုက်နေရသည်။
ဟာကျူလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများ ပေါ်လာသည်။ ထိုဒဏ်ရာများမှတစ်ဆင့် နတ်ဘုရား၏သွေးများ စီးကျလာသည်။
အန္တရာယ်များလှသည်။
ဤအတိုင်းဆက်သွားလျှင် သူရှုံးနိမ့်တော့မည်ကို ဟာကျူလီ ခံစားမိသည်။ ရှုံးနိမ့်ခြင်းသည် သေခြင်းကို ဆိုလိုပြီး အိုလံပတ်စ်၏ ဂုဏ်သတင်းကို ညှိုးနွမ်းစေခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။
ကလစ်။
ဟာကျူလီသည် သွားများကို ကြိတ်လိုက်သည်။ သူ ရွေးချယ်မှုတစ်ခု လုပ်ရတော့မည်။
သူ၏ခြေလှမ်းများမှာ နောက်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆုတ်သွားသည်။ ထိုအချက်ကို အရင်ဆုံး သတိပြုမိသည့် ဆွန်ဝူခုံက သူ့ကို လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
[မင်း ထွက်ပြေးတော့မလို့လား? အလွန်အမင်းကြီးမြတ်လှတဲ့ ဟာကျူလီကလေ?]
“ဒါက ဗျူဟာမြောက် ဆုတ်ခွာခြင်းပဲ။”
သူသည် ဤစကားကို ပြောရသည်မှာ သေရသည်ထက်ပင် ပို၍မုန်းတီးသော်လည်း သေခြင်းထက်စာလျှင်မူ ပိုကောင်းသေးသည်။
သူသည် မိမိကိုယ်ကို ဆင်ခြေပေးကာ ယူဟွန်းကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“နောက်တစ်ခါ ထပ်တွေ့ရင် မင်းကို ငါသေချာပေါက် သတ်ပစ်မယ်။”
သူသည် ထိုစကားကို ထားရစ်ခဲ့ပြီး ထွက်ပြေးသွားသည်။ ဆွန်ဝူခုံက နောက်မှလိုက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကြိုးပြတ်သွားသည့် အရုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက် လဲကျသွားသည့် ယူဟွန်းကြောင့် ရပ်တန့်လိုက်ရသည်။
သူသည် လျှာသပ်လိုက်ပြီး နောက်မှလိုက်ရန် အကြံကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။
[တောက်။ ကံကောင်းတဲ့ ကောင်လေးပဲ။]
ထိုစကားမှာ ယူဟွန်းအတွက်လား၊ ဟာကျူလီအတွက်လား ဆိုသည်မှာမူ မသေချာပေ။
ဆွန်ဝူခုံသည် သူ၏မှော်စွမ်းအားကို ပိတ်လိုက်ပြီး ရူယီဂျင်ဂူဘန်းနှင့်အတူ မူလအရွယ်အစားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။
သူသည် ရူယီဂျင်ဂူဘန်းကို ပခုံးပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။
[ကဲ, အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ?]
ယူဟွန်း ချက်ချင်းနိုးလာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ပေ။ ဆွန်ဝူခုံသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်လာကြသည်။
[အင်း၊ သူတို့အတွက် ငါလုပ်ပေးစရာရှိတာ လုပ်ပေးပြီးပြီဆိုတော့ နောက်ထပ် ဘာမှလုပ်ပေးစရာ မလိုတော့ဘူး။]
သူတို့သည် ယခုအချိန်တွင် သေဆုံးနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက ကြားဝင်ပြီး ဟာကျူလီကို တားဆီးပေးလိုက်ခြင်းကြောင့် သူတို့ ပျက်စီးခြင်းမှ လွတ်မြောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
သူသည် သူတို့၏ ကျေးဇူးရှင်ပင် ဖြစ်နေပြီ။
ထို့အပြင် သူသည် ယူဟွန်းကို မီးမျက်လုံးပေးခဲ့ပြီး ဇာတ်လမ်းပြောခြင်းကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို သိမြင်စေခဲ့ခြင်းဖြင့် သူလုပ်ပေးနိုင်သမျှ အကုန်လုပ်ပေးခဲ့ပြီးပြီ။
[မင်းနဲ့ ထပ်တွေ့ဖို့ မျှော်လင့်နေမယ်။]
ပြီးတော့ သေချာပေါက်၊ ကြာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ကောင်းကင်ယံရှိ နတ်ဘုရားတူရိယာများသည် မကြာခင်ကတည်းက ကံဆိုးမည့် အရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။
သူမှတ်မိသလောက်တွင် ဤသို့ဖြစ်သည့် အခြေအနေတစ်ခုသာ ရှိသည်။
စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု မစတင်မီအချိန်။
နတ်ဘုရားများနှင့် နတ်ဆိုးများအပါအဝင် ကြယ်တာရာအားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေမည့် စစ်ပွဲကြီး။
ဤကမ္ဘာကြီးက ဘာတွေလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။
ဆွန်ဝူခုံသည် မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်ပြီး အလင်းတန်းနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။