‘အရာအားလုံးက အရမ်းကို အဆင်ပြေလွန်းနေတယ်။’
လက်တွေ့ကမ္ဘာမှာ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်မျိုးစုံ ကျရောက်နေပြီး သူ့မှတ်ဉာဏ်တွေကလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ရှင်သန်လာနေတဲ့ ဒီလိုရှုပ်ထွေးလှတဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာ ဘက်ခ်ရီယွန်တစ်ယောက် သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။
သူမြင်နေရတဲ့အရာတွေဟာ တကယ်ပဲ ဖြစ်ပျက်နေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူ့မှတ်ဉာဏ်တွေ နိုးထလာတာကြောင့် ပေါ်လာတဲ့ အာရုံခံစားမှုတွေလားဆိုတာ သူ မခွဲခြားနိုင်တော့ပါ။
သူ့အိပ်မက်တွေနဲ့ လက်တွေ့ဘဝဟာ တစ်ထပ်တည်းကျနေတာကြောင့် သူ့စိတ်တွေ ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးလာရသည်။
ဘာကြောင့်လဲ။ သူ့ရဲ့ အတိတ်မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ အနာဂတ်မှာ ဖြစ်လာမယ့် ဖြစ်ရပ်တွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထပ်တူကျနေရတာလဲ။
အနာဂတ်မှာ ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာကို သူ ကြိုမသိထားရင်လွဲလို့ပေါ့။
ဒါပေမဲ့ သူဆိုတာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့တဲ့ ဆာလီယိုအင်ပါယာက ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ လက်နက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
သူ့ထဲမှာ ထည့်သွင်းထားတဲ့ ဉာဏ်ရည်တုက အနာဂတ်ကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်နိုင်စွမ်း မရှိနိုင်ပါ။
အကယ်၍သာ ထိုသို့သော လုပ်ဆောင်ချက်မျိုး ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် အခုမှမဟုတ်ဘဲ ကြာမြင့်စွာကတည်းက စတင်အလုပ်လုပ်နေခဲ့သင့်တာ ဖြစ်သည်။
‘ငါ စိုးရိမ်နေမိတယ်။ ဘာကြောင့်လဲတော့ မသိပေမဲ့ ဒီလိုမျိုး ခံစားချက်ကို ငါ ဆက်တိုက် ခံစားနေရတယ်။’
ဘက်ခ်ရီယွန်တစ်ယောက် သူ့ရဲ့ ချို့ယွင်းနေတဲ့ စိတ်အာရုံတွေနဲ့ လက်တွေ့ဘဝနဲ့ အတိတ်ကို ခွဲခြားဖို့ အသည်းအသန် ကြိုးစားနေသည်။
ယူဟွန်းတစ်ယောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေစဉ်မှာပဲ ဘက်ခ်ရီယွန်လည်း သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်တိုက်ပွဲကို တိုက်ခိုက်နေရင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို နီးပါး အဆုံးသတ်နိုင်တော့မည့် အခြေအနေရှိသည်။
အခြေအနေတွေက အဆင်ပြေနေသည်။
ယူဟွန်းက ဆာလီယိုအင်ပါယာရဲ့ ကြေးစားလူသတ်သမားတစ်ဦးဖြစ်သူ ဒယ်လ်ရာကာကို အနိုင်ယူလိုက်နိုင်တာကြောင့် စစ်ပွဲရဲ့ အလှည့်အပြောင်းက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါသည်၊ အများမြင်တဲ့အတိုင်း ပြောရရင် ဒီအခြေအနေဟာ မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့အတွက်တော့ အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းနေတယ်။ ဒါဟာ ဖြစ်နိုင်ဖို့ မလွယ်လွန်းဘူး။ ငါ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ဒီလိုမျိုး မြင်ဖူးသလိုပဲ ခံစားနေရတယ်။’
အတိတ်ရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာကနေ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာတဲ့ မှတ်ဉာဏ်ပူဖောင်းတွေထဲမှာ ဧရာမစစ်ပွဲကြီးတစ်ခုရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တွေက ပရိုဂျက်တာတစ်ခုလိုမျိုး လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာသည်။
ထိုစဉ်ကလည်း ဒီလိုပဲ ဖြစ်ခဲ့သည်။
စစ်ပွဲရဲ့ အလှည့်အပြောင်းက ကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။ ရန်သူတွေ နောက်ဆုတ်သွားတာကြောင့် လူတိုင်းက အောင်ပွဲခံနေကြသည်။
ပြီးတော့။
‘ပြီးတော့၊ ဘာတွေ ဖြစ်သွားခဲ့တာလဲ။’
အဲဒီနောက်ပိုင်း မှတ်ဉာဏ်တွေကတော့ ကတ်ကြေးနဲ့ ဖြတ်ထားသလိုမျိုး ပြတ်တောက်သွားသည်။
ဒီအချက်ကပဲ သူ အချိန်အတော်ကြာ ခံစားနေရတဲ့ စိုးရိမ်စိတ်ရဲ့ အရင်းအမြစ်ဖြစ်ကြောင်း ဘက်ခ်ရီယွန် သဘောပေါက်လိုက်သည်။
သူ ဒါကို သိကို သိရမည်။
ဒီအခြေအနေတစ်ခုလုံးရဲ့ နောက်ကွယ်က အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ဖို့ဆိုရင် သူ ဒါကို သိအောင် လုပ်ရမည်။
တစ်ဖက်မှာတော့ စစ်ပွဲက ပြောင်းပြန်လှန်တော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
“ဒယ်လ်ရာကာ ကျဆုံးသွားပြီ၊ အခုဆိုရင် အကုန်ပြီးဆုံးသွားပြီ။”
“ဘွတ်ပိုင်လ်ရဲ့ အရှင်သခင်က အခုထိ အသက်ရှင်နေသေးတာလား။ သူက ဘီလူးတစ်ကောင်လား။”
ယူဟွန်းရဲ့ တိုက်ပွဲကို အနီးကပ် မြင်တွေ့လိုက်ရတဲ့ ထရန်ဆန်ဒါတွေက အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပျောက်ဆုံးသွားကြသည်။
ဆာလီယိုအင်ပါယာရဲ့ အရှင်သခင်တွေကတော့ သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် တည်ငြိမ်အောင် ဟန်ဆောင်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ထရန်ဆန်ဒါတွေကတော့ မတူညီကြတော့ပါ။
အစကတည်းက ယူဟွန်းနဲ့ ဒယ်လ်ရာကာတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲက တရားမျှတမှု လုံးဝမရှိခဲ့ပါ။ ဒယ်လ်ရာကာက ယူဟွန်းကို အနိုင်ယူဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
သူက မှော်ပစ္စည်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး မှော်တပ်ဖွဲ့ရဲ့ အကူအညီကိုတောင် ရယူခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ ရလဒ်ကတော့ တစ်ခြားစီ ဖြစ်နေသည်။
ယူဟွန်းက ထိုအတားအဆီးအားလုံးကို သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားနဲ့ ကျော်ဖြတ်ပြီး ဒယ်လ်ရာကာကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။
သူက အဲဒီလောက်နဲ့ မရပ်တန့်ခဲ့ပါ။
အားနည်းသွားတဲ့ ရန်သူ့အရှင်သခင်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ချက်ချင်း အနိုင်ယူခဲ့သလို ဒယ်လ်ရာကာရဲ့ နည်းစနစ်ကိုပါ အသုံးပြုပြလိုက်သည်။
သူက သူ့ရဲ့ နည်းစနစ်ကို ခိုးယူလိုက်တာလား။ ဒါ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ ဒါဆိုရင် အဲဒီဘီလူးက တိုက်ခိုက်တိုင်း တိုက်ခိုက်တိုင်း ပိုပြီး သန်မာလာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။
“ငါတို့ အနိုင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ငါတို့ ရှုံးရတော့မှာလား။”
“အားလုံးပဲ၊ သတိပြန်ဝင်ကြစမ်း!”
သူတို့ဘက်က ကျန်ရှိနေတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ကြေးစားလူသတ်သမား နီမာတာက သူ့ရဲ့ အစွမ်းကုန် အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပျောက်ဆုံးသွားသူတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကျမှုကို သူ မနှိုးဆွနိုင်ခဲ့ပါ။
နီမာတာက သူ့သွားတွေကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။
သူက မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ရဲ့ ကြေးစားလူသတ်သမားတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ဝီလ်ဖို့ဒ်နဲ့ တိုက်ခိုက်နေစဉ်မှာပဲ အခြေအနေက ပြန်ပြင်လို့မရတော့တဲ့ အခြေအနေဆီ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
‘ဒယ်လ်ရာကာ ရှုံးလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ဘူး။’
ဒယ်လ်ရာကာကို အင်ပါယာရဲ့ ဓားဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
နီမာတာကိုတော့ အင်ပါယာရဲ့ လှံဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး သူက ဒယ်လ်ရာကာနဲ့ ရင်ပေါင်တန်းနိုင်တဲ့ သန်မာသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဒယ်လ်ရာကာကတော့ အခု ဒီမှာ မရှိတော့ပါ။
သူက ရိုးရိုးလေး ရှုံးသွားတာ မဟုတ်ပါ။
သူ လုပ်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် လုပ်ပြီးမှ ရှုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
အဲဒီအဓိပ္ပာယ်ကို မသိတဲ့သူ ဘယ်သူမှ ဒီမှာ ရှိမနေနိုင်ပါ။
‘အခြေအနေတွေ ကောင်းလာတော့မယ်လို့ ထင်ထားတဲ့အချိန်မှာမှ!’
ဝီလ်ဖို့ဒ်က လိမ္မာပါးနပ်ပြီး တိုက်ပွဲကို သေသေချာချာ မအဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ယူဟွန်းက သဘာဝကျောက်တုံး သုံးတုံးကို ဖျက်ဆီးလိုက်လို့ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တွေက တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာပြီး အဆုံးသတ်ခါနီး ဖြစ်နေသည်။
သူတို့ဘက်က တပ်ဖွဲ့ဝင် အရေအတွက်က အခုထိ အများကြီး ပိုများနေသေးသည်။
ဒါကြောင့် သူတို့ဘက်ကို အကျိုးပြုနေတဲ့ ဒီရာသီဥတုသာ ငြိမ်သက်သွားမယ်ဆိုရင် သူတို့ အင်အားပြန်စုပြီး တစ်ခါတည်း အကုန်လုံးကို ရှင်းထုတ်ပစ်လို့ ရသည်။
ဒါပေမဲ့ ယူဟွန်းတစ်ယောက်တည်းကြောင့် အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။
‘အခု ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။’
ကြေးစားလူသတ်သမား အရေအတွက်က အစကတော့ သူတို့ဘက်မှာ နှစ်ယောက်၊ ဟိုဘက်မှာ တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။
အရှင်သခင်တွေနဲ့ ထရန်ဆန်ဒါ အရေအတွက်ကတော့ သူတို့ဘက်မှာ ပိုများနေဆဲပင်။
သူတို့နှစ်ဖက်လုံးက အဲဒီပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲမှာ ထိခိုက်မှုတွေ ရှိခဲ့ပေမဲ့ အသာစီးရနေတဲ့ အခြေအနေကတော့ မပြောင်းလဲသွားပါ။
ပြဿနာကတော့ အဲဒီအခြေအနေအားလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်တဲ့ ယူဟွန်းရဲ့ ကြီးမားတဲ့ တည်ရှိမှုပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို သူ့ကို နှိမ်နင်းကို နှိမ်နင်းရမည်။
“ပင်မတပ်ဖွဲ့။ ငါ့စကား ကြားရလား။”
[နီမာတာ အရှင်?]
“ငါ့စကား ကြားရရင် ပြန်ဖြေစမ်း။”
[ဟုတ်၊ ဟုတ်ကဲ့! ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း ကြားရပါတယ်။]
သဘာဝကျောက်တုံးတွေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ မုန်တိုင်းက ငြိမ်သက်သွားပြီး မည်းမှောင်နေတဲ့ တိမ်တိုက်တွေကလည်း တဖြည်းဖြည်း ပါးလျလာတာကြောင့် ကောင်းကင်ယံမှာ မြင့်မားစွာ ပျံသန်းနေတဲ့ လေယာဉ်သင်္ဘောတွေက အမြင့်ကို လျှော့ချနေကြသည်။
နောက်ကျပြီးမှ ရွေ့လျားတဲ့ လေယာဉ်သင်္ဘော သုံးစင်းက တိမ်တိုက်မုန်တိုင်းထဲမှာ ပိတ်မိသွားခဲ့ပေမဲ့ ခုနစ်စင်းကတော့ အကောင်းအတိုင်း ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
“မင်းတို့မှာ ရှိတဲ့ လက်နက်အားလုံးကို အသုံးပြုပြီး ရန်သူတွေကို အကုန်လုံး ချေမှုန်းပစ်လိုက်။ နည်းလမ်းတွေကို ဂရုမစိုက်နဲ့၊ လုပ်သာလုပ်!”
[ဘာလဲဗျ? ဒါပေမဲ့…]
“ဒါ အမိန့်ပဲ!”
အခြေအနေကို အရှုပ်အထွေးထဲ ဆွဲခေါ်ချင်တယ်ဆိုရင် သူတို့လည်း ထိုနည်းအတိုင်း လုပ်နိုင်ပါသည်။
ထရန်ဆန်ဒါတွေနဲ့ အရှင်သခင်တွေနဲ့ မရဘူးဆိုရင် လေယာဉ်သင်္ဘောတွေရဲ့ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှု၊ အင်ပါယာရဲ့ စစ်သည်တွေနဲ့ အကောင်းအတိုင်း ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ မှော်ဂိုလမ်တွေရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။
အဲဒီအတွက် ဖြစ်ပေါ်လာမယ့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကတော့ ကြီးမားမှာ အသေအချာပင်။ အရှင်သခင်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲထဲကို အဆင့်နိမ့် တိုက်ခိုက်သူတွေ မဝင်ရောက်ကြတာ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ အားလုံး သိကြပါသည်။
အဲဒါက ပျက်စီးမှုတွေ အလွန်များပြားစေလို့ ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအတိုင်း မလုပ်ရင် အနာဂတ်ဆိုတာ ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ နီမာတာ သိတာကြောင့် သူ အစွန်းရောက်တဲ့ နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ဖို့သာ ရှိတော့သည်။
“အင်ပါယာရဲ့ အောင်ပွဲအတွက်။”
[…နားလည်ပါပြီ။]
ရေဒီယိုလိုင်း ပြတ်တောက်သွားတာနဲ့ ကောင်းကင်ယံက လေယာဉ်သင်္ဘောတွေက ပြင်းထန်တဲ့ အလင်းတန်းတွေကို ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဒါဟာ စွမ်းအင်တွေကို စုစည်းနေတဲ့ အချက်ပြမှုဖြစ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို ဗုံးမိုးတွေ ရွာကျတော့မယ့် နိမိတ်လည်း ဖြစ်သည်။
‘ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု ဘယ်လောက်ကြီးမားမလဲဆိုတာ ငါ မမှုဘူး။ ရှုံးနိမ့်သွားတာထက်စာရင် အနာတရနဲ့ပဲ ဖြစ်ဖြစ် အောင်ပွဲခံမယ်!’
လေယာဉ်သင်္ဘောတွေက ကြီးမားတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေတဲ့အချိန်မှာပဲ။
ဓားပေါင်းများစွာက မိုးရေစက်တွေလိုမျိုး ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ရွာကျလာပြီး လေယာဉ်သင်္ဘောတွေကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။
ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!
“ဘာလဲ!”
နီမာတာ မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားသည်။
အရွယ်အစားနဲ့ ပုံစံမျိုးစုံရှိတဲ့ ဓားတွေ ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရတဲ့ လေယာဉ်သင်္ဘောတွေက ကောင်းကင်မှာ ဟန်ချက်ပျက်သွားပြီး လိမ္မော်ရောင် မီးတောက်တွေနဲ့အတူ ပေါက်ကွဲသွားသည်။
လေယာဉ်သင်္ဘောတွေကို ဖောက်ထွင်းသွားတဲ့ ဓားတွေကို နီမာတာ အရင်က မြင်ဖူးသည်။
ဒီလောက်များပြားတဲ့ ဓားတွေကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့သူက မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ထဲမှာ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။
“ကြေးစားလူသတ်သမား ချွဲဒိုယွန်း!”
နီမာတာက သူ့နာမည်ကို မုန်းတီးခြင်းတွေနဲ့ အော်ခေါ်လိုက်သည်။
သူ့အကြည့်တွေက ဧရာမလင်းယုန်တစ်ကောင်ရဲ့ ကျောပေါ်ကနေ သူ့ကို ငုံ့ကြည့်နေတဲ့ ချွဲဒိုယွန်းဆီမှာ စူးစိုက်နေသည်။
သူက ဒဏ်ရာတွေကနေ ပြန်ကောင်းလာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။
မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပဲ ပြန်ကောင်းလာရင်တောင် သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်လာနိုင်တာလဲ။
“မင်း… လိမ်ခဲ့တာလား။”
ဒဏ်ရာတွေ ပြင်းထန်လို့ ပြန်ကောင်းဖို့ အချိန်အများကြီး လိုအပ်တယ်ဆိုတာ။
အကယ်၍ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အခု ဒီမှာ ရှိနေနိုင်မှာလဲ။
“ရန်သူကို လှည့်စားခြင်းဆိုတာ စစ်ပွဲမှာ အခြေခံအကျဆုံး နည်းဗျူဟာပဲ။”
ချွဲဒိုယွန်းက လင်းယုန်ကျောပေါ်ကနေ မြေပြင်ပေါ်ကို ခုန်ချလိုက်သည်။ သူက တည်ငြိမ်အေးစက်တဲ့ လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“မေ့သွားပြီလား။”
“ဒါမျိုး ဖြစ်လာမယ်လို့ ကြိုသိနေတာလား။ ပြီးတော့ ဒီအစီအစဉ်တွေကို အကုန်လုံး ကြိုတင်ချမှတ်ထားတာလား။”
“အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိတော့ပေါ့။”
“မင်းကတော့…”
ယူဟွန်းက ချွဲဒိုယွန်းကို မယုံနိုင်သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
အတိတ်ဘဝတုန်းက ဒီလူက ဗျူဟာတွေ၊ ဘာတွေဆိုတာ ဂရုစိုက်လေ့မရှိသူ။ သူ့ရဲ့ အစွမ်းအစနဲ့ အရာအားလုံးကို ထုချေဖျက်ဆီးပစ်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ အဲဒီလောက်အထိ သူက သန်မာလွန်းသည်။
သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းခြင်း၊ ရန်သူ့အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေခြင်း သို့မဟုတ် ရန်သူ့စိတ်နေသဘောထားကို လေ့လာခြင်းဆိုတာ ယူဟွန်းရဲ့ အလုပ်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ချွဲဒိုယွန်းက တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုသာ လုပ်သည်။
ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစွမ်းအစနဲ့ အားလုံးကို အနိုင်ယူပစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ ဒီဘဝမှာတော့ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ချွဲဒိုယွန်းက ယူဟွန်းဆီမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးနောက် သူ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့ကြောင်း တမင်သက်သက် ကောလာဟလ ဖြန့်ခဲ့သည်။
အမှန်တကယ်လည်း သူ ဒဏ်ရာရခဲ့တာ ဖြစ်ပေမဲ့ ကောလာဟလတွေ ပြောသလောက်တော့ မပြင်းထန်ခဲ့ပါ။
ဒါကြောင့်လည်း သူက ပေါ့ပါးတဲ့ ကုသမှုတွေ ခံယူပြီးတဲ့နောက် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ပြန်လည်သက်သာလာခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ ဆာလီယိုအင်ပါယာကတော့ ဒါကို မသိခဲ့ပါ။
မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ဘက်ကလည်း မသိခဲ့ပါ။
သူက အားလုံးကို လိမ်ညာခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကိုတောင်မှ မချန်ခဲ့ပါ။
တစ်နည်းအားဖြင့် ဒီလို တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ လုပ်ရပ်က ချွဲဒိုယွန်းနဲ့ အလွန်လိုက်ဖက်လွန်းသော်လည်း ယူဟွန်းကတော့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အကွက်ကို သူ ဆင်ထားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပါ။
ယူဟွန်းက သူ့ကို တစ်ခုခု ပြောဖို့ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ သက်ပြင်းသာ ချလိုက်သည်။
“လာမယ်ဆိုရင်လည်း စောစော လာခဲ့ပါတော့။”
“ငါ လာနိုင်တဲ့ အချိန်အစောဆုံးမှာ လာခဲ့တာပါ။ ဒဏ်ရာတွေကို အကုန်သက်သာအောင် ကုသဖို့ အချိန်နည်းနည်း ယူလိုက်ရလို့ပါ။”
“…ဆင်ခြေတွေပဲ။”
သူ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေအတွက် အဓိက တာဝန်ရှိသူက ကိုယ်တိုင်ဖြစ်နေတာကြောင့် ယူဟွန်းအနေနဲ့ သူ့ကို ပိုပြီး အပြစ်တင်ဖို့ ခက်ခဲနေသည်။
သူ့ဆီကနေ ဘာမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့တာမို့ ဒီလိုအခြေအနေမှာ ပေါ်လာပြီး အရာအားလုံးကို ရှင်းထုတ်ပေးလိုက်တာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်ရပေမည်။
တကယ်တော့ သူ့ကို ဘယ်လောက်ပဲ ကျေးဇူးတင်နေပါစေ၊ ပါးစပ်ကနေတော့ ကျေးဇူးတင်စကား ထွက်လာမှာ မဟုတ်ပေမဲ့လည်းလေ။
“ဒါဆို အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။”
ချွဲဒိုယွန်းက နီမာတာကို ကြည့်ပြီး အေးစက်တဲ့ လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
စစ်ပွဲကတော့ အခု အဆုံးသတ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
***
ဟူး။ ဟူး။
ပက်ထရစ်က ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ မျက်လုံးအစုံနဲ့ ပြေးလွှားနေသည်။
သူ ထွက်ပြေးနေသည်။
ဘယ်သူ့ဆီကနေလဲ။
ထိုမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့ အနက်ရောင် ဘီလူးဆန်းတွေဆီကနေပေါ့။
သူတို့ စတင်လှုပ်ရှားလိုက်တဲ့အချိန်ကစပြီး ပက်ထရစ်တစ်ယောက် ဒါဟာ အိပ်မက်လား၊ ဒါမှမဟုတ် လက်တွေ့လားဆိုတာတောင် မခွဲခြားနိုင်တော့ပါ။
သူသိထားတဲ့ တိုက်ပွဲဆိုတာ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကို အသုံးပြုပြီး အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ကြတာမျိုး ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ လပ်ပလေ့စ်နဲ့ ဒက်စ်ကာ့စ်တို့ ပြသသွားတဲ့ တိုက်ပွဲကတော့ ပက်ထရစ်ရဲ့ အသိဉာဏ်နဲ့ ယုတ္တိဗေဒကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
‘အဲဒါ ဘာတွေလဲ။’
သူ့အိပ်မက်တွေနဲ့ လက်တွေ့ဘဝတွေ ပေါင်းစပ် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး သူ ယုံကြည်ထားတဲ့ လောကကြီးက ရေဖျန်းထားတဲ့ ရေဆေးပန်းချီကားလိုမျိုး ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။
မှော်တပ်ဖွဲ့ရဲ့ အထူးချွန်ဆုံးလူတွေသာ ပါဝင်တဲ့ အယ်လ်ဖာအဖွဲ့က ဘာမှ ပြန်မတိုက်ခိုက်နိုင်ဘဲ အော်ဟစ်ရင်း သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
သူ့အဖေရဲ့ အင်အားအကြီးဆုံး မှော်လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပါလျက်နဲ့ ဘာမှ မခုခံနိုင်ခဲ့တဲ့ ဒီလို အားနည်းမှုမျိုး။
‘မဖြစ်နိုင်ဘူး။’
သူက ဆာလီယိုအင်ပါယာရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော အမွေဆက်ခံသူဖြစ်ပြီး သူ့အဖေနောက်မှာ အင်ပါယာကို ဦးဆောင်မယ့်သူ ဖြစ်သည်။
အင်ပါယာရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်ထိ သန်မာသလဲ။
သူတို့က မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့တင်မကဘဲ ရောယှက်နေတဲ့ လောကကြီး တစ်ခုလုံးကိုတောင် စိုးမိုးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ သူတို့က ဒီလောကမှာ အသန်မာဆုံး အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်ခဲ့သင့်တာပါ။
ဒါကြောင့် သူ့ရှေ့မှာ ရှိနေသင့်တာက အောင်မြင်မှုဆီ ဦးတည်တဲ့ ချောမွေ့တဲ့ လမ်းကြောင်းပဲ ဖြစ်ရမှာပါ။
အဲဒီလို ဖြစ်သင့်တာပါ။
“မဖြစ်နိုင်ဘူး!”
သူ့ရဲ့ အသည်းအသန် အော်ဟစ်သံကို ပြန်ဖြေပေးမယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ပါ။
အားလုံး သေကုန်ပြီ။
သူ့ရဲ့ သစ္စာရှိ စစ်သည်တွေထဲမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိတော့ပါ။
ပက်ထရစ်က ပြေးရင်းနဲ့ပဲ ထပ်ပြေးနေမိသည်။
ဒါပေမဲ့ သူ မြေအောက်အခြေစိုက်စခန်းထဲကနေ အပြင်ကို မထွက်ခဲ့ပါ။
တစ်ခုခုက သူ့ကို ခြယ်လှယ်နေသလိုမျိုး မြေအောက်စခန်းထဲမှာ ကျန်ရစ်သူတွေရှိတဲ့ အတွင်းပိုင်းဆီကိုပဲ သူ ဦးတည်သွားမိသည်။
မကြာခင်မှာပဲ သူက စင်္ကြံလမ်းရဲ့ အဆုံး၊ နောက်ဆုံးတံခါးဝကို ရောက်ရှိသွားသည်။
သူ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ အထဲမှာ ရှိနေသူတွေကို တွေ့လိုက်ရသည်။
သူတို့ထဲမှာ သူကိုယ်တိုင် ချဉ်းကပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ အဆူခံလိုက်ရတဲ့ ကန်းဟယ်ရင်နဲ့ သူ့ရဲ့ သတ်ပစ်ရမယ့်စာရင်းထဲမှာ ထိပ်ဆုံးက ပါဝင်တဲ့ ဘတ်ဆောရယွန်တို့ ရှိနေသည်။
‘မင်းတို့က ဘယ်လောက်ထိ ရဲတင်းလိုက်တာလဲ၊ အင်ပါယာကို ပုန်ကန်ရဲတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ ကောင်မတွေ!’
ပက်ထရစ်က သူ့ရဲ့ ဆာလီယိုအင်ပါယာဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
သူ့အဖေ ပေးထားတဲ့ အင်ပါယာရဲ့ အကောင်းဆုံးဓားက သူ့ရဲ့ အဖြူရောင်ဓားသွားကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။
ဒါဟာ ဒဏ္ဍာရီထဲက နတ်ဘုရားတွေရဲ့ လက်နက်တွေနဲ့တောင် အဆင့်ချင်း ယှဉ်နိုင်တဲ့ အသန်မာဆုံး လက်နက်ဖြစ်သည်။
သူက အဲဒီဓားရဲ့ ပုံစံကို စိတ်ကြိုက် ပြောင်းလဲနိုင်သလို၊ တခြားလက်နက်တွေရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေကို စားသုံးပြီး ပိုမို သန်မာလာစေနိုင်ပြီး စိတ်ကြိုက်လည်း ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
သူက ဒီဓားရှိနေရင် သူဟာ မရှုံးနိမ့်နိုင်သူလို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။
“ပက်ထရစ်မင်းသား? ရှင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး…”
ဘတ်ဆောရယွန်က ပက်ထရစ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာကြောင့် အံ့ဩသွားသည်။
သူမက အပြင်ဘက်က အခြေအနေကို မကြားသိရသေးပါ။ ဒါပေမဲ့ ပက်ထရစ်ရဲ့ အခြေအနေက ထူးဆန်းနေသည်။
သူက စစ်ပွဲအတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပုံ ပေါက်နေပေမဲ့ ဖြူဖျော့နေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ မောဟိုက်နေတဲ့ အသက်ရှူသံတွေကတော့ ကြောက်ရွံ့နေတဲ့ လူကြောက်တစ်ယောက်လို ဖြစ်နေသည်။
ဘတ်ဆောရယွန်က သတိကြီးစွာနဲ့ နောက်ကို ဆုတ်လိုက်သည်။
“ဟယ်ရင်အွန်နီ၊ နောက်ဆုတ်လိုက်ပါ။ အန္တရာယ်များတယ်။”
ပက်ထရစ်ရဲ့ အကြည့်တွေက သူတို့ဆီ ရောက်လာသည်။
သူ့ရဲ့ အလွတ်သဘော မျက်လုံးအစုံထဲမှာတော့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေ အပြည့်ရှိနေသည်။
ဘတ်ဆောရယွန် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။
သူမက စခန်းထဲမှာ ရှိနေသူတွေကို လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းကနေတစ်ဆင့် အပြင်ကို ပို့ပေးပြီးသား ဖြစ်သည်။
သူမက ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ တာဝန်ယူပြီး ကျန်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူမ ကန်းဟယ်ရင်ကိုပါ လွှတ်ပေးလိုက်သင့်ပေမဲ့ ကန်းဟယ်ရင်က သူမနဲ့အတူ ကျန်နေခဲ့ချင်တာကြောင့် နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့နှစ်ယောက်နဲ့ ဘတ်ဟျိုပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
“ပက်ထရစ်မင်းသား။ ရှင် ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ။ ဒီရူးမိုက်တဲ့ တိုက်ပွဲကို ရပ်လိုက်ပါတော့။”
“ရူးမိုက်တယ်? ရူးမိုက်တယ်လို့ ပြောလိုက်တာလား! ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်တာလဲ! ငါက ဆာလီယိုအင်ပါယာရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ! ပြီးတော့ ငါတို့အင်ပါယာက ဘယ်တော့မှ မရှုံးဘူး! အင်ပါယာကို ပုန်ကန်ပြီးတော့မှ ရူးမိုက်မှုအကြောင်း ပြောရဲသေးတယ်ပေါ့! ငါ… ငါ ငါ့အဖေရဲ့ ခြေရာကို နင်းပြီး… အင်ပါယာရဲ့ အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်လာမယ်… ပြီးတော့ ဒီကမ္ဘာကြီးကို ငါတို့လက်ထဲ သိမ်းပိုက်လိုက်မယ်…”
‘သူ စကားတွေ ရောထွေးနေပြီ။’
ပက်ထရစ်က ဘာပြောနေမှန်းတောင် မသိတော့ဘဲ ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားနေပုံ ရသည်။
ထိုအခါ သူက ဘက်ထရီကုန်သွားတဲ့ အရုပ်တစ်ရုပ်လို ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ဓားကို ကိုင်ထားတဲ့ လက်မှာ အားစိုက်လိုက်သည်။
“ငါ သူတို့ကို အကုန် သတ်ပစ်ရမယ်။ သတ်ပစ်ရမယ်။ အဲဒီကျမှ…”
သူ ဒီနေရာမှာ တစ်ယောက်ယောက်ကို သတ်ရမယ်ဆိုရင် အဲဒီလူက ဘတ်ဆောရယွန် ဖြစ်ရလိမ့်မည်။
ပက်ထရစ် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ သူ့ရဲ့ ဝမ်းဗိုက်မှာ ပူစပ်ပူလောင် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဟင်?”
[အို... သနားစရာပဲ။ မင်း အဲဒီလို မလုပ်သင့်ဘူး။]
သူ့နောက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အိပ်မက်ဆိုးလို အသံကြောင့် သူ တုန်လှုပ်သွားသည်။
ဒက်စ်ကာ့စ်နဲ့အတူ အယ်လ်ဖာအဖွဲ့ကို အမြစ်ပြုတ် ချေမှုန်းခဲ့တဲ့ လပ်ပလေ့စ်က ပက်ထရစ်နောက်ကို ဒီနေရာအထိ လိုက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်တဲ့အခါ ပက်ထရစ်က သွေးတွေ အန်ထုတ်ပြီး နေရာမှာတင် လဲကျသွားသည်။
သူကိုင်ထားတဲ့ ဆာလီယိုအင်ပါယာဓားက မြေပြင်ပေါ်ကို ပြုတ်ကျသွားသည်။
“ငါက… အနာဂတ် အင်ပါယာရှင်…”
ဒါက သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး စကားလုံးတွေ ဖြစ်သည်။
[မမတို့ အဆင်ပြေကြရဲ့လား။]
“ဟုတ်ကဲ့။ ကယ်တင်ပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
[ကျွန်တော်တို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သခင် ပေးတဲ့ အမိန့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်တာပါ။]
ဘတ်ဆောရယွန်က ပက်ထရစ်ရဲ့ အလောင်းကို ရှုပ်ထွေးတဲ့ အမူအရာနဲ့ ကြည့်လိုက်သည်။
သူမရဲ့ အကြည့်တွေက ပက်ထရစ် လွှတ်ချသွားတဲ့ ဆာလီယိုအင်ပါယာဓားဆီ ရောက်သွားတဲ့အခါ တိုက်ပွဲကို အောင်မြင်စွာ အဆုံးသတ်လိုက်တဲ့ ယူဟွန်းကို မြင်လိုက်ရသည်။
ယူဟွန်းက ဝမ်းဒါးလန်း (Wonderland) ကတစ်ဆင့် ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုမြန်မြန်နဲ့ မြေအောက်ခန်းထဲ ရောက်လာခဲ့သည်။
သူ အထဲက အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ စိတ်အေးလက်အေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ယူဟွန်းရှီ။”
“ဆောရယွန်ရှီ။ အဆင်ပြေရဲ့လား။”
“ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှင် ဒီရောက်နေတယ်ဆိုတော့ အပြင်ဘက်က အခြေအနေက…”
“ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ နိုင်သွားပြီ။”
ယူဟွန်းရဲ့ စကားကြောင့် ဘတ်ဆောရယွန်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ တောက်ပတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဒါဟာ ခုနကအထိ သူမရဲ့ လေးလံနေတဲ့ အမူအရာနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေပြီး၊ ပိုပြောရရင် ကမ္ဘာမြေကြီး ရောယှက်လောကထဲ မရောက်ခင် ငါးနှစ်လောက်က သူမ မကြာခဏ ပြုံးပြတတ်တဲ့ အပြုံးမျိုး ဖြစ်သည်။
တကယ်တော့ တိုက်ပွဲက လုံးဝ ပြီးဆုံးသွားတာတော့ မဟုတ်သေးပါ။
အင်ပါယာရဲ့ အဓိက အသက်သွေးကြော ဖြစ်တဲ့ အယ်လ်ဒါ ကွန်ထရိုးလ် (Elder Control) က အကောင်းအတိုင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သလို၊ ဒီအရာအားလုံးရဲ့ ရင်းမြစ်ဖြစ်တဲ့ အင်ပါယာရှင်ကလည်း ရှိနေဆဲမို့ပါ။
ဒါပေမဲ့ ကြေးစားလူသတ်သမား သုံးဦးထဲက နှစ်ဦး သေဆုံးသွားပြီးနောက်၊ အရှင်သခင်တွေနဲ့ ထရန်ဆန်ဒါတွေကလည်း ရှုံးနိမ့်ပြီး လက်နက်ချသွားပြီ ဖြစ်တာကြောင့် ဆာလီယိုအင်ပါယာက ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဆက်ခံနိုင်ပါတော့မလဲ။
အဆုံးသတ်မှာတော့ ဒီတိုက်ပွဲဟာ အရာအားလုံးကို အဆုံးအဖြတ်ပေးသွားမယ့် အရေးပါတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ပြီးတော့ မဟာမိတ်တပ်တွေကပဲ အနိုင်ရရှိသွားခဲ့သည်။
စောလွန်းတယ်လို့ မယူဆဘဲ အောင်ပွဲခံနိုင်မယ့် အခြေအနေမျိုးမှာ ဘတ်ဆောရယွန်က သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်သွားသည်။
ယူဟွန်းက ပက်ထရစ်ရဲ့ အလောင်းဘေးမှာ ပြုတ်ကျနေတဲ့ ဆာလီယိုအင်ပါယာဓားကို ရုတ်တရက် သတိထားမိသွားပြီး တွေးတောမိသည်။
‘ဒါက… ဘတ်ရယွန်နဲ့ အတိအကျကြီး တူနေတာ မဟုတ်လား။’
သူတို့က အတိတ်က အရာတွေကို ပုံတူကူးပြီး ပြန်ဖန်တီးနိုင်တဲ့ အဆင့်ထိ ရောက်သွားကြတာလား။
ဒါပေမဲ့လည်း အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကအစ ဘတ်ရယွန်နဲ့ ဆင်တူနေသည်။
အဲဒီဓားက ဘတ်ရယွန် ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေသလိုမျိုး…
[ယူဟွန်း!]
ဘတ်ရယွန်ရဲ့ အော်ဟစ်သံလိုမျိုး သတိပေးချက်က သူ့စိတ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
‘ဘတ်ရယွန်?’
[အန္တရာယ်များတယ်! အခုချက်ချင်း ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားတော့!]
‘ဘာလို့လဲ?’
ဘတ်ရယွန်ရဲ့ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ သတိပေးချက်ကြောင့် ယူဟွန်း တစ်ယောက် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေတုန်းမှာပဲ၊
ကောင်းကင်ယံကနေ တစ်စုံတစ်ခု ပြုတ်ကျလာသည်။
အောင်ပွဲခံနေတဲ့ မဟာမိတ်ဘက်က အရှင်သခင်တွေ၊ ရှုံးနိမ့်လို့ အဖမ်းခံထားရတဲ့ ဆာလီယိုအင်ပါယာက အရှင်သခင်တွေ၊ နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်တဲ့ ကြေးစားလူသတ်သမားတောင်မှ မသတိထားမိလိုက်တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
──────!!!
ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ့ရဲ့ အမြင်အာရုံတွေ အဖြူရောင် ဖြစ်သွားသည်။
အလင်းရောင်တွေ မှိန်သွားတဲ့အခါ ယူဟွန်းက ကောင်းကင်ကြီးမှာ ပေါက်ပြဲနေတဲ့ အပေါက်ကြီးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။
‘ကောင်းကင်ကြီး?’
ဒါက မြေအောက် ၁ ကီလိုမီတာမှာ မြှုပ်နှံထားတဲ့ ကြီးမားတဲ့ မြေအောက်အခြေစိုက်စခန်း မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ကောင်းကင်ကြီးကို မြင်နေရတာလဲ။
‘မဟုတ်ဘူး။ ဒါက…’
ယူဟွန်း နောက်ကျမှ သဘောပေါက်လိုက်သည်။
အချင်းဝက် ၅၀၀ မီတာနီးပါးရှိတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က မြေလွှာတွေဟာ ဧရာမ ပေါက်တူးကြီးနဲ့ တူးထုတ်လိုက်သလိုမျိုး ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် သပ်သပ်ရပ်ရပ် လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။
ပြီးတော့ ယူဟွန်း၊ ဘတ်ဆောရယွန်နဲ့ ကန်းဟယ်ရင်တို့ ရှိနေတဲ့ မြေအောက်အခြေစိုက်စခန်းရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး အချက်အချာနေရာကနေ။
ကောင်းကင်က ပြုတ်ကျလာတဲ့ အရာတစ်ခုက မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။
သူက ထိုင်နေတုန်းကတည်းက ကြီးမားနေပြီ ဖြစ်ပေမဲ့ အပြည့်အဝ မတ်တပ်ရပ်လိုက်တဲ့အခါ ၃ မီတာလောက် အရပ်မြင့်မားပုံပေါက်သည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီထက် ပိုအံ့ဩဖို့ကောင်းတာက သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုပါပဲ။
တောင်တစ်လုံးကို ကြည့်နေရသလို ခံစားရသည်။ မဟုတ်သေးပါဘူး၊ အဲဒီထက် ပိုကြီးမားတဲ့… ကျယ်ပြောလှတဲ့ စကြဝဠာကြီးကို ကြည့်နေရသလိုပါပဲ။
၃ မီတာ အရပ်မြင့်တဲ့ ဧရာမ လူသားတစ်ယောက်။ သူက ခေါင်းမှာ ခြင်္သေ့ရေကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ့ရဲ့ ကြွက်သားတွေက ထင်းထင်းကြီး ပေါ်လွင်နေသည်။ သူ့ရဲ့ အေးစက်တဲ့ မျက်လုံးတွေက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ပြီးတော့။
ပန်း!
“ဟင်?”
ဘတ်ဆောရယွန်ရဲ့ ဝမ်းဗိုက်မှာ လက်သီးဆုပ်အရွယ် အပေါက်တစ်ခု ပွင့်ထွက်