အလင်းတန်းများ အကြိမ်ကြိမ်လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီးနောက် ကျွန်တော့်အမြင်အာရုံတို့ ဝေဝါးသွားသည်။ ခြေထောက်အောက်က မြေပြင်သည် ခိုင်မာနေသလော၊ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ယံမှာပင် လွင့်မျောနေသလောဆိုသည်ကိုပင် ကျွန်တော် မခွဲခြားနိုင်တော့ပေ။
အချိန်တို့ နှေးကွေးသွားသကဲ့သို့ ခံစားရချိန်တွင် ကျွန်တော် လေထဲ၌ ကိုယ်လုံးကို လိမ်လိုက်သည်။
ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ရောင်ခြည်အမြောက်ဆန်တစ်ခုက ကျွန်တော့်ပခုံးကို ပွတ်သီးပွတ်သပ်ဖြင့် ကျော်သွားသည်။ ကျွန်တော် လက်ချောင်းများကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
ကျွန်တော့်ဓားဆီသို့ သွတ်သွင်းထားသော စိတ်ဆန္ဒတို့သည် ထက်မြက်သည့်ဓားသွားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေသည့် မှော်ကိရိယာများကို ပစ်ခတ်လိုက်သည်။
*ဘုန်း!*
အနီရောင်မီးတောက်များ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ ကောင်းကင်မှ သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည့် မိုးရေစက်များကြောင့် မီးခိုးငွေ့တို့မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထိုမိုးရေစက်များကို ထိုးဖောက်၍ လှံတစ်လက် ကျွန်တော့်ဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
အနာဂတ်ဒီဇိုင်းများဖြင့် စီမံထားသည့် သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဆာလီယိုအင်ပါယာ၏ စစ်သည်များသည် သာမန်တပ်ဖွဲ့များ မဟုတ်ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် တိုက်ပွဲဝင်ရန် အထူးလေ့ကျင့်ထားသည့် မှော်စစ်သည်တော်များ ဖြစ်ကြသည်။
တောက်ပနေသည့် တောင်ပံများဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဧရာမအပင်ကြီးများကြားတွင် ပျံသန်းရင်း ပုစဉ်းရင်ကွဲများကဲ့သို့ ကျွန်တော့်အသက်ကို လိုက်လံရှာဖွေနေကြသည်။
*ကလစ်။*
အဝေးတစ်နေရာမှ စစ်သည်တစ်ဦးက အမြောက်ကြီးတစ်လက်ကို ကျွန်တော့်ဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး ပစ်ခတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ သတ္တိရှိလှချည်လား။ ကျွန်တော် Baekryeon ကို လှံပုံစံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ထိုရန်သူဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
Baekryeon သည် လေထုကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ထိုလူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။
“သူ့လက်နက် မရှိတော့ဘူး!”
“ဒါ အခွင့်အရေးပဲ!”
ကျွန်တော် Baekryeon ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီး လက်နက်မဲ့သွားသည့်အချိန်တွင် မှော်စစ်သည်များသည် နှစ်ဖက်စလုံးမှ ကျွန်တော့်ကို ထိုးနှက်ရန် အခွင့်ကောင်းယူလိုက်ကြသည်။ ကျွန်တော် လက်ကို အသာယမ်းလိုက်ရာ သူတို့၏ လှံများကို အသာအယာ လမ်းကြောင်းလွှဲပေးလိုက်သည်။
ကျွန်တော့်ကို ချိန်ရွယ်ထားသည့် လှံဖျားများသည် လမ်းကြောင်းလွဲသွားပြီး သူတို့၏ အပေါင်းအပါများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့သာ စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။
“သေစမ်း!”
သေဆုံးသွားသည့် အပေါင်းအပါများ၏ ရုပ်အလောင်းကို နင်း၍ နောက်ကနေ လှံတစ်လက်က ကျွန်တော့်ကို ထိုးစိုက်လာသည်။
ကျွန်တော် လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်သည်။ ကျွန်တော့်ခြေချောင်းများက လှံရိုးကို အောက်မှနေ၍ ကန်လိုက်သည်။ အသံမြည်ကာ လှံဖျားကျိုးထွက်သွားပြီး လေထဲတွင် လည်ပတ်နေသည်။ ကျွန်တော် လက်ချောင်းထိပ်ဖြင့် အသာဖျောက်လိုက်သည်။
ကျည်ဆံတစ်ခုကဲ့သို့ ပျံသန်းသွားသည့် လှံဖျားသည် ၎င်းကို ကိုင်ထားသည့် စစ်သည်၏ နဖူးကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။
သို့သော် တစ်ဦးသေဆုံးသွားခြင်းသည် လုပ်ငန်းစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုများ မိုးသီးမိုးပေါက်ကဲ့သို့ ကျရောက်လာသည်။ ပေါက်ကွဲသံများဖြင့် လေထုပြည့်နှက်သွားပြီး မီးခိုးငွေ့တို့က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
“သူ… သူ သေသွားပြီလား?”
တစ်စုံတစ်ယောက်၏ တိုးညှင်းသော စကားသံကြားတွင် အခြားတစ်နေရာမှ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
Baekryeon ကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းပြီးသည့် ကျွန်တော်သည် သိုးအုပ်ကြားထဲမှ ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မှော်စစ်သည်များကြားတွင် လှုပ်ရှားနေသည်။
“ဒါကို ရပ်တန့်ကြည့်စမ်း!”
စက်သံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဧရာမ မှော်ဂိုလမ် (Magic Golem) တစ်ခု ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာသည်။ အမြင့် ၂၀ မီတာကျော်ရှိပြီး တန်ချိန်ပေါင်းများစွာ လေးလံသည့် ထိုစက်ရုပ်ကြီးသည် ကိုယ်တိုင်ကပင် ဧရာမလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
*ဘုန်း!*
ဂိုလမ်ကြီးသည် ကျွန်တော်ရှိရာသို့ ပြုတ်ကျလာသည်။ သို့သော် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ၎င်း၏ အပေါ်ပိုင်းနှင့် အောက်ပိုင်းတို့ ကွဲထွက်ကာ ပြိုကျသွားသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။ ဂိုလမ်၏ အလေးချိန်သက်သက်ဖြင့် Executor တစ်ယောက်ကို ချေမှုန်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်နေကြသလား။ ရယ်စရာပင် ကောင်းလှသည်။
ဂိုလမ်နေရာတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ရောင်ခြည်အမြောက်များက ကျွန်တော့်ကို ဝါးမြိုသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလွန်အကျွံဝန်ပိနေသည့် ဂိုလမ်သည် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်ပေါ်ကာ မှိုပုံသဏ္ဍာန် မီးခိုးတန်းကြီး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
“မပြီးသေးဘူး! သူ့ကို ဆက်တိုက်!”
အော်ဟစ်သံကြားတွင် မှော်စစ်သည်များသည် တိုက်ခိုက်မှုများကို ရပ်တန့်မသွားဘဲ ဆက်လက်ပစ်ခတ်နေကြသည်။ Deolraka လည်း ငြိမ်နေသည်မဟုတ်။ သူ၏ဓားကို နှစ်လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ အစွမ်းကုန် စုစည်းလိုက်သည်။
သူသည် တစ်ချက်တည်းသော အဆုံးအဖြတ် တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ကျွန်တော့်ကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းရန် ကြံရွယ်ထားသည်။
ကျွန်တော် Baekryeon ကို ဒိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အတွင်းမှနေ၍ ခုခံရင်း ‘ခုနစ်ခုမြောက် မှောင်မိုက်ကောင်းကင် မှော်ပညာရပ်’ (Seven Demonic Black Sky Divine Art) ၏ စွမ်းအင်ကို စုစည်းလိုက်သည်။
မှော်တပ်ဖွဲ့၏ အမြင်တွင်မူ ကျွန်တော့်၏ ဖြူစင်သော ဒိုင်းအောက်မှနေ၍ အနက်ရောင်မြူခိုးများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
“ဒါ ဘာကြီးလဲ!”
“အားလုံး နောက်ဆုတ်ကြ!”
‘ခုနစ်ခုမြောက် မှောင်မိုက်ကောင်းကင် မှော်ပညာရပ်’ ၏ ပဉ္စမမြောက် မှော်ပညာဖြစ်သည့် Yuhamyeolgeop (တိတ်ဆိတ်သော မြူခိုးတို့၏ ပျက်သုဉ်းခြင်း)။
အနက်ရောင်မြူခိုးများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မုန်တိုင်းဒဏ်ကို မမှုဘဲ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။
ထိုမြူခိုးများအတွင်း မိသွားသည့် ကံဆိုးသူ စစ်သည်များသည် အော်ဟစ်သံပင် မထွက်နိုင်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ကျွန်တော့်ကို ချိန်ရွယ်ထားသည့် မှော်ကိရိယာများလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သွားသည်။
မျက်လုံးများတွင် ပြင်းထန်သော အရောင်အဝါများ တောက်လောင်နေသည့် Deolraka သည် သူ၏ဓားကို မြှောက်ကာ ဒေါင်လိုက် အားပြင်းပြင်းဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။
*ရှပ်!*
အနက်ရောင်မြူခိုးများ နှစ်ပိုင်းကွဲသွားသည်။ အတွင်းမှနေ၍ အနီရောင် တောက်ပနေသည့် လုံးဝန်းသော စွမ်းအင်အလုံးလေးခု ပစ်ထွက်လာပြီး Deolraka ဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် ရောက်ရှိသွားသည်။
‘ဒီရူးကောင်!’
ရှောင်တိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ခုခံခြင်းမပြုဘဲ သူသည် သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျွန်တော့်ဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။
သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည့် ကျွန်တော့်ကို မြင်သောအခါ Deolraka တစ်ယောက် အေးစက်သွားသည်။
မှော်ကိရိယာ ဘယ်နှစ်ခုကိုများ ထုတ်လွှတ်ပြီးပြီလဲ၊ မှော်စစ်သည် ဘယ်နှစ်ယောက်များ အသက်ပေးလိုက်ရပြီလဲ၊ တိုက်ခိုက်မှုတွေကလည်း ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်ခဲ့။
သို့သော်လည်း ကျွန်တော်သည် မသေနိုင်သူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်မှုအများစုကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့ ပြင်ဆင်ထားသမျှအားလုံးကို အသုံးမဝင်အောင် လုပ်ပစ်လိုက်သည်။
ထိုသို့ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနေရသော်လည်း ကျွန်တော်သည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အသက်ရှူသံမှာလည်း ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော် ပင်ပန်းမနေဘူးလား။ Deolraka သည် ကျွန်တော်သည် တန်းတူ Executor တစ်ယောက် ဟုတ်ရဲ့လားဟု သံသယဝင်လာသည်။
‘တန်းတူ ဟုတ်လား?’
သူ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထိုအတွေးကို ဖျောက်လိုက်သည်။ မဟုတ်ပါ၊ သူ ဝန်ခံလိုက်သည်။ ကျွန်တော်သည် သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။ Executor? ထိုဘွဲ့တစ်ခုတည်းဖြင့် ကျွန်တော့်၏ စွမ်းအားကို ခြုံငုံမိပါ့မလား။
‘Executor ဆိုတဲ့ ဘွဲ့က လုံလောက်မှုမရှိဘူးလို့ ကျွန်တော် တစ်ခါပဲ တွေးဖူးတယ်။’
ဒါက ချွဲဒိုယွန်း နှင့် ပတ်သက်၍ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က ဓားသခင် (Sword Lord) ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည့် ထိုသူကို Executor ဘွဲ့ပေးအပ်လိုက်သည့်အခါ Piren နှင့် တိုက်ပွဲကို Deolraka ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု တွေးခဲ့ဖူးသည်။
ထိုသူက ဘယ်လိုလုပ် Executor ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူ့စွမ်းအားသည် Executor အဆင့်ကို ကျော်လွန်နေပြီး ဓားစိတ်ဝိညာဉ် (Sword Spirit) ဟု ခေါ်လျှင်ပင် မည်သူမျှ ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်ကြလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
ယခုတွင်လည်း ကျွန်တော့်ကို ရင်ဆိုင်နေရချိန်၌ Deolraka သည် ထိုကဲ့သို့ပင် တွေးတောမိနေသည်။
ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး သန်မာကြသော်လည်း ကျွန်တော်တို့၏ စွမ်းအားပုံစံမှာ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။ ချွဲဒိုယွန်း သည် သန့်ရှင်းပြီး ပြည့်စုံနေသည်၊ အပြစ်အနာအဆာကင်းသည့် ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ပင်။ သူသည် မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖြတ်တောက်နိုင်ပုံရပြီး ထူးခြားဆန်းပြားခြင်းမရှိဘဲ အလွန်လက်တွေ့ကျသည်။
သို့သော် ကျွန်တော်က မတူပေ။ ကျွန်တော့်၏ တည်ရှိမှုသည် ကမ္ဘာလောက၏ အမှားယွင်းများမှ ဖန်တီးထားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် ကျွန်တော်သည် သပ်ရပ်သော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း အတွင်းထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသည့် သဘောသဘာဝမှာ လုံးဝ မဟုတ်ပေ။ အခုကြည့်လိုက်ပါဦး၊ အနီရောင် မျက်လုံးလေးလုံး တောက်ပနေသည့် နတ်ဆိုးမျက်နှာဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အနက်ရောင် စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေလျက် သူ့ဆီသို့ တိုးဝင်လာသည့် ကျွန်တော့်ကို ကြည့်လိုက်ပါ။
နတ်ဆိုးလား? မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကသာ ထိုသို့သော ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်လျှင် လူတိုင်းက သူ့ကို နတ်ဘုရားဟု ခေါ်ကြလိမ့်မည်။
ဒါဆို ကျွန်တော်က နတ်ဘုရားလား? ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးကို ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်မှာများ ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ။
ကျွန်တော့်၏ တည်ရှိမှုသည် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက် အားလုံးကို ကျော်လွန်နေသည်။
ကြောက်ရွံ့ခြင်း။
အမြင့်ဆုံး Executor အဖြစ် စိုးမိုးနေချိန်တွင် သူ မေ့လျော့သွားခဲ့သည့် ခံစားချက်ကို Deolraka တစ်ယောက် အချိန်အတော်ကြာပြီးမှ ပြန်လည်အမှတ်ရသွားသည်။
“ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး!”
Deolraka နှင့် ကျွန်တော် တစ်ဖန်ပြန်၍ ထိပ်တိုက်တွေ့ကြပြန်သည်။
ကျွန်တော်တို့ပတ်လည်တွင် ပျက်စီးသွားသည့် မှော်ကိရိယာများ၏ အပိုင်းအစများ ပြန့်ကျဲနေသည်။ တိုက်ပွဲစတင်သည်မှာ ကြာသေးသည်မဟုတ်သော်လည်း မှော်ကိရိယာအားလုံးမှာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။
အချိန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် မျက်တောင်ခတ်ချိန်မျှပင် မရှိသေးပေ။ သို့သော် သာမန်လူတို့ထက် ကျော်လွန်သူများအတွက်မူ ထိုအချိန်တိုလေးသည်ပင် အလွန်ရှည်လျားသလို ခံစားရသည်။
Deolraka သည် ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ မျက်နှာဖုံးအောက်မှ ကျွန်တော့်အကြည့်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်ရန် သူ ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် မကြာမီပင် ၎င်းမှာ အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ မျက်နှာဖုံး၏ အနီရောင်မျက်လုံးများသည် အမှန်တကယ်ပင် ကျွန်တော့်၏ မျက်လုံးများနှင့် ဘာမှမခြားနားပေ။
“မိစ္ဆာ။ မင်း… မင်းက မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပဲ။”
“မဟုတ်ဘူး။”
*လက်ခနဲ!* သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ အနီရောင်အလင်းတန်းများ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
“ငါက လူသားတစ်ယောက်ပဲ။”
လူသားတဲ့လား။ ဒီလို နတ်ဆိုးတစ်ကောင်လို ပုံစံမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးမှ သူ့ကိုယ်သူ လူသားလို့ ခေါ်လိုက်တာတဲ့လား။ ဒါကတော့ တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းတဲ့ စကားပဲ။
လူသားတွေက အားနည်းတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း သူတို့က ပိုမိုသန်မာလာဖို့အတွက် နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြတာပေါ့။ Salio အင်ပါယာ ဆိုတာလည်း လူသားတို့ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို အမြင့်ဆုံးအထိ ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး ကျော်လွှားနိုင်ဖို့အတွက် တည်ထောင်ခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား။
လူသားတစ်ယောက် ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာလာပါစေ၊ သံမဏိထက် ပိုမာကျောအောင် မလုပ်နိုင်သလို စက်ယန္တရားတွေထက် ပိုအားကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်ကိုလည်း မထုတ်လွှတ်နိုင်ဘူး။
Salio အင်ပါယာကတော့ လူသားတွေကို ပိုသန်မာလာစေမယ့်အရာဟာ ပိုမိုကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားတွေ၊ ဆိုလိုတာက မှော်ပညာနဲ့ သိပ္ပံပညာတွေပဲလို့ ယုံကြည်ခဲ့တယ်။
လူသားတစ်ယောက်က သံမဏိရဲ့ မာကျောမှုကို မရနိုင်ဘူးဆိုရင် သံမဏိနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်လိုက်ရုံပဲ။
သူတို့က အသံထက် ပိုမြန်အောင် မပြေးနိုင်ဘူးဆိုရင် အသံထက်မြန်မြန် ပျံသန်းနိုင်မယ့် တောင်ပံတွေကို တပ်ဆင်လိုက်ရုံပဲ။
သူတို့ရဲ့ ဦးနှောက်က မလိုက်နိုင်ဘူးဆိုရင် တွက်ချက်မှုတွေကို လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်မယ့် စွမ်းဆောင်ရည်မြင့် ကွန်ပျူတာတွေကို သုံးလိုက်ရုံပဲ။
လူသားတွေရဲ့ စွမ်းရည်မှာ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိနေတာကြောင့် ပြင်ပစွမ်းအားတွေနဲ့ အစားထိုးဖြည့်ဆည်းတာဟာ သဘာဝကျတဲ့ အရာပဲ။ ဒါက အများလက်ခံထားတဲ့ အသိတရားပဲ။
ဒါပေမဲ့ Deolraka တစ်ယောက် စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားရှေ့မှာ ထိုကျဉ်းမြောင်းတဲ့ အတွေးအခေါ်တွေ ပြိုလဲပျက်စီးသွားတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ သူ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။
သူကိုယ်တိုင်လည်း စက်တွေ၊ မှော်ကိရိယာတွေကို အားမကိုးဘဲ သန်မာလာဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဖူးသူပဲ။ သူ့တပည့် Piren ကိုတောင် ထိုကဲ့သို့သော ကိရိယာတွေကို အလွန်အကျွံ မမှီခိုဖို့ သတိပေးခဲ့ဖူးပြီး ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ စွမ်းအားစစ်စစ်နဲ့ အောင်မြင်မှုကို ရယူဖို့ စွဲလမ်းခဲ့သူလည်း ဖြစ်တယ်။
‘ငါ အကုန်လုံးကို ရရှိပြီးပြီလို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကပဲ မလုံလောက်သေးတာလား။’
Deolraka တစ်ယောက် သူ ဘယ်လောက်တောင် အတွေးအခေါ် ကျဉ်းမြောင်းခဲ့သလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားသည်။ သို့သော်လည်း သူ ထိုအမှန်တရားကို လက်မခံချင်သေးပေ။ သူက Yu-hyun ကို နတ်ဆိုးလို့ ခေါ်လိုက်ခြင်းမှာ လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူကိုယ်တိုင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြိုးစားခဲ့တဲ့သူအပေါ် ထားရှိတဲ့ မနာလိုမှုရဲ့ အသွင်ဆောင်ခြင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
“ငါ… ငါက…!”
“ဘာတွေကို ခံစားချက်တွေ လွန်ကဲနေတာလဲ။”
Yu-hyun က စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ သွားတွေကို ကြိတ်နေတဲ့ Deolraka ကို အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“မသေချင်ဘူးဆိုရင်တော့ မင်းမှာရှိသမျှ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။”
“……”
Deolraka သည် သွားတွေကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ့ကို အထောက်အပံ့ပေးရမယ့် မှော်ကိရိယာတွေကတော့… အကုန်လုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။ သူ့ကို ကူညီဖို့ ရောက်လာတဲ့ မှော်စစ်သည် အယောက် ၃၀၀ လည်း ယခုအခါ မြေကြီးအက်ကြောင်းတွေထဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အေးစက်စက် အလောင်းတွေအဖြစ်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။
ဒါဆိုရင် သူ့မှာ ဘာကျန်တော့မလဲ။
လက်ထဲက ဓားတစ်လက်နဲ့ အဲဒီဓားကို ကိုင်တွယ်နိုင်သေးတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု။
ဒါက မလုံလောက်ဘူးလား။
“ငါ့ရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံကို အထင်မသေးနဲ့။”
လက်မောင်းထဲ စွမ်းအားတွေ တိုးဝင်လာသည်နှင့်အမျှ Deolraka သည် သူ၏ဓားထဲသို့ နည်းစနစ်များကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ သူတို့ဓားချင်း ထိတွေ့မိချိန်တွင် Yu-hyun က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
*ရှပ်!*
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်၊ ဧရာမ သစ်ပင်ကြီးများ၊ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းနေသည့် မိုးစက်များပင်လျှင် နှစ်ပိုင်းပြတ်သွားသည်။
ထိုတိုက်ခိုက်မှု၏ နောက်ဆက်တွဲ သက်ရောက်မှုမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လွန်းရာ အဝေးမှ တိုက်ခိုက်နေကြသည့် အခြားသော ဘုရင်များနှင့် အဆင့်မြင့်သူများပင် ထိတ်လန့်ကာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြရသည်။
ဤဓားချက်မုန်တိုင်း၏ ဗဟိုချက်တွင် Deolraka သည် သူ၏ နောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူ၏ဓားကို ကောင်းကင်သို့ ညွှန်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ဆန္ဒအလုံးစုံကို ဓားဖျားတွင် စုစည်းလိုက်သည်။
အင်း။ ဒါက ငါ့အတွက်တောင် အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်။
Yu-hyun သည် ပြင်းထန်သော တိုက်စစ်အတွက် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဒါက သူ ရှောင်တိမ်းနိုင်မည့် သို့မဟုတ် ခုခံနိုင်မည့် အရာမျိုးမဟုတ်။ ပိုမိုပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် တည့်တည့်ရင်ဆိုင် ဖျက်ဆီးပစ်ရမည်။
Yu-hyun ၏ ဓားဖျားတွင် သူ၏ ပြင်းထန်သော အတွင်းအားနှင့် စိတ်ဆန္ဒတို့ ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ထိုစွမ်းအား၏ ပြင်းထန်မှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာနယ်များပင် မှန်ကွဲသကဲ့သို့ အက်ကွဲသွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် လူနှစ်ယောက်စလုံးသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားကြသည်။
“ပထမဆုံး အကွက်ပဲ။”
ကမ္ဘာလောက၏ ဆူညံသံများအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတို့နှစ်ယောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည့်အခိုက်တွင်၊
Yu-hyun က စတင်ပြောလိုက်သည်။
“မင်းကို ပေးလိုက်မယ်။”
Deolraka သည် ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိ။ သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အားအပြည့်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် မှော်ကိရိယာများကို အားမကိုးဘဲ လူသားတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့်သာ ပုံသွင်းထားသည့် သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ အထွတ်အထိပ်ပင် ဖြစ်သည်။
လေထုကို ထိုးဖောက်သွားချိန်တွင် Yu-hyun က ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ခဏတာမျှ လေဟာနယ်သည် ခေါက်ရိုးကျိုးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်သွားပြီးနောက် သူတို့နှစ်ယောက်ကြားတွင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များဖြင့် ပြန်လည် ပွင့်ထွက်သွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ယှဉ်၍ ဖြတ်ကျော်သွားကြသည်။
ခဏတာမျှ အဖြူရောင်လွှမ်းသွားခဲ့သည့် ကမ္ဘာကြီးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာသည်။ ရွာသွန်းနေသည့် မိုးရေထဲတွင် Deolraka သည် သူ၏ဓားကို အောက်သို့ ချလိုက်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစက်လေးများ စီးကျလာသည်။
“နောက်ဆုံးတော့… ငါ မင်းဆီကို မရောက်နိုင်ခဲ့ဘူး။”
“မဟုတ်ဘူး။ ရောက်ပါတယ်။”
Yu-hyun က သူ၏ အင်္ကျီလက်စွပ် ပြဲစုတ်နေသည်ကို ပြလိုက်သည်။
အင်္ကျီလက်စွပ်လေး တစ်ခုသာ။ သူ၏ အစွမ်းကုန် ပေးဆပ်ခဲ့ရသည့် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုအတွက်တော့ သနားစရာကောင်းတဲ့ ရလဒ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း လုံးဝ အချည်းနှီးတော့ မဖြစ်ခဲ့ပေ။
သူ၏ တပည့်အတွက် လက်စားမချေနိုင်ခဲ့သော်လည်း…
အနည်းဆုံးတော့ သူ လွဲချော်သွားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
ထိုအတွေးနှင့်အတူ Deolraka ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။
—
“ဘာ… Deolraka ရှုံးသွားတယ်?”
“မဖြစ်နိုင်တာ။”
Deolraka သေဆုံးသွားခြင်းနှင့်အတူ တိုက်ပွဲ၏ အခြေအနေမှာ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားသည်။ တစ်ဦးတည်းသော မဏ္ဍိုင်နှစ်ခုအနက် တစ်ခု ပြိုလဲသွားပြီဖြစ်ရာ အခြားသော အဆင့်မြင့်သူများနှင့် ဘုရင်များ ထိခိုက်မှုရှိသွားသည်မှာ သဘာဝပင်။
Salio အင်ပါယာမှ ဘုရင်များသည် ဒဏ်ရာမရဘဲ မတ်တပ်ရပ်နေဆဲဖြစ်သည့် Yu-hyun ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အဖြစ်မှန်ကို ငြင်းဆန်နိုင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြသည်။
အပြင်ပန်းမှာတော့ ထိခိုက်မှုမရှိသလို ထင်ရပေမဲ့ အတွင်းထဲမှာတော့ အခြေအနေကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ Deolraka နဲ့ တိုက်ပွဲကို ပြန်တွေးကြည့်မယ်ဆိုရင် Yu-hyun လည်း အင်အားကုန်ခမ်းနေမှာပဲ။
သူတို့ အချင်းချင်း မျက်စိချင်း ဆက်သွယ်လိုက်ကြပြီးနောက် ဘုရင်တစ်ဦးက Yu-hyun ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်သွားသည်။
‘သူ အားနည်းနေတဲ့အချိန်မှာ အခုချက်ချင်း သတ်ရမယ်!’
Deolraka သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း Yu-hyun ကိုသာ သတ်နိုင်မည်ဆိုပါက တိုက်ပွဲ၏ အလှည့်အပြောင်းကို ပြန်ယူနိုင်ကောင်းယူနိုင်မည်။
ထိုအတွေးနှင့်အတူ ဘုရင်က Yu-hyun ဆီသို့ တိုးဝင်သွားသော်လည်း သူတို့မျက်လုံးချင်း ဆုံမိသည့်အခိုက်မှာပင် သူ၏ စိတ်အာရုံများ ဗလာဖြစ်သွားသည်။
“ဟင်?”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် Yu-hyun လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ထိုဘုရင်သည် အလိုအလျောက် ပြန်လည်ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ။ Yu-hyun ပြသလိုက်သည့် လှုပ်ရှားမှုမှာ Deolraka ယခင်က ပြသခဲ့သည့် နည်းစနစ်များနှင့် ဘာမျှမခြားနားပေ။
Yu-hyun က Deolraka ၏ ဓားပညာကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေရတာလဲ။ ထိုအတွေး သူ၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်လာသည်နှင့် သူ၏ ရှုံးနိမ့်မှုမှာ ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။
*ရှပ်။*
သူ၏ ပြတ်ထွက်သွားသော ခေါင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် အခြား Salio အင်ပါယာမှ ဘုရင်များမှာ အသက်ရှူပင် ရပ်သွားကြသည်။
—
“မြန်မြန်ရွေ့ကြ။”
Patrick သည် မှော်တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ မဟာမိတ်တို့၏ မြေအောက်စခန်းအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ သူတို့ ဝင်ရောက်လာသည့်အချိန်မှစ၍ ရန်သူ့ခေါင်းဆောင်ပိုင်းကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ဖယ်ရှားပစ်ရန် စီစဉ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် အတွင်းသို့ ပိုမိုတိုးဝင်လေလေ၊ အရာအားလုံးက ပိုမိုထူးဆန်းလာလေလေဖြစ်သည်။
“အားလုံးက ဘယ်မှာလဲ။ သူတို့ ဘယ်ရောက်ကုန်တာလဲ။”
“အသက်ရှူသံ လက္ခဏာ တစ်ခုမှ မတွေ့ရဘူး။ သူတို့ ရိပ်မိပြီး ထွက်ပြေးသွားကြတာလား။”
“မဟုတ်ဘူး။ စောင့်ဦး။ သူတို့အားလုံး အောက်ခြေမှာ စုနေကြတယ်။”
သူတို့ ထွက်ပြေးသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။ ရန်သူသည် တိုက်ခိုက်မှုကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပြီး ဘေးကင်းရာနေရာတွင် စုဝေးနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်ကကြည့်ရင်တော့ ဒါက အလုပ်ပိုမို လွယ်ကူသွားစေသည်။ သူတို့ကို တစ်ယောက်ချင်း လိုက်ရှာနေရမည့် အချိန်ကုန်စရာ မလိုတော့ပေ။
ရန်သူများက ဤမျှအထိ ကျွမ်းကျင်စွာ ပုန်းကွယ်နေခြင်းမှာ စခန်းကို ကာကွယ်ရန် တိုက်ခိုက်ရေးသမားများကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း မရှိဟုလည်း ဆိုလိုနေသည်။
ထိုအချက်က Patrick ကို ပိုမို ယုံကြည်ချက်ရှိလာစေပြီး အသက်ရှူသံ လက္ခဏာများရှိရာသို့ ဦးတည်သွားစေသည်။
“သူတို့ ဒီနေရာကို ကျော်လွန်သွားကြတယ်။”
Patrick ရှေ့သို့ တိုးလာချိန်တွင် မှော်စစ်သည်တစ်ဦးက သူ့ကို တားလိုက်သည်။
“မင်းသား။ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ။”
“အဲဒီစင်္ကြံလမ်းရဲ့ တစ်ဖက်မှာ… တစ်ခုခုရှိနေတယ်။”
“ဘာလဲ။ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။”
Patrick မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း စိုးရိမ်စရာ တစ်စုံတစ်ရာကို မတွေ့ရပေ။ သို့သော်လည်း ထိုမှော်စစ်သည်၏ ပြောစကားမှာ အမြင်အာရုံသက်သက်ပေါ် အခြေခံထားခြင်း မဟုတ်ပေ။
အထူးသဖြင့် သူတို့အထဲတွင် အဆင့်မြှင့်တင်မှု အများဆုံး ပြုလုပ်ထားသည့် Alpha အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်မှာ ‘Laplace ၏ မျက်လုံး’ (Eye of Laplace) ဟုခေါ်သည့် ကိရိယာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ရှေ့ပြေးပုံစံတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး Piren အသုံးပြုခဲ့သည့် ကိရိယာလောက် မကောင်းမွန်သော်လည်း ရန်သူကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရာတွင် အကောင်းဆုံးကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။
ထိုLaplace ၏ မျက်လုံးက သူတို့၏ အရှေ့ဘက်တွင် ရန်သူတစ်ဦး ပုန်းအောင်းနေကြောင်း အချက်ပြနေသည်။
ထူးဆန်းလှသည်။ သူ ဘာကိုမှ မမြင်ရသလို ဘာကိုမှလည်း မခံစားရသော်လည်း ထိုမျက်လုံးကတော့ ထိုနေရာတွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေသည်ဟု အခိုင်အမာ ဆိုနေသည်။
[ကောင်းပြီလေ၊ ဒါကတော့ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းလာပြီ။]
ထိုအချိန်တွင် လေဟာနယ်သည် ပြဲအက်သွားပြီး ပုံရိပ်နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူတို့ကို လူသားများဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပါ့မလား။ သူတို့သည် လူသားပုံသဏ္ဍာန် ရှိကြသော်လည်း ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဝတ်အစားများမှာ မည်းနက်နေပြီး မျက်နှာတွင်မူ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မျက်နှာဖုံးများကို တပ်ဆင်ထားကြသည်။ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာလည်း အလွန်ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
သူတို့သည် လူသားများ မဟုတ်ကြ။ သို့သော် သူတို့က ဘာတွေလဲ။ ပြောပြရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ တစ်ခုသေချာသည်မှာ သူတို့သည် သာမန်လူများ မဟုတ်ကြခြင်းပင်။
မှော်စစ်သည်များ တင်းမာသွားကြချိန်တွင် နောက်ဘက်မှ စောင့်ကြည့်နေသည့် Laplace က ထိုသူစိမ်းများထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ရင်းနှီးသော စွမ်းအင်ကို ခံစားမိပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။
[ငါ့ကို အတုခိုးဖို့ ကြိုးစားမယ့်သူတွေ ရှိလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားမိဘူး။ သူတို့ကို စွမ်းအားကိုသာ အားကိုးတဲ့ စက်ရုပ်တွေလို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ငါ အထင်သေးမိတာပဲ ဖြစ်မယ်။]
“မင်း ဘာတွေ ရေရွတ်နေတာလဲ။ ပြီးတော့ သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။”
အခြေအနေကို မသိရှိသေးသည့် Patrick က Laplace ကို မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် Laplace ကတော့ ပြန်လည်ဖြေကြားရန် စိတ်မဝင်စားပေ။
သူ ရှင်းပြလျှင်ပင် သူတို့ နားလည်ကြမည် မဟုတ်ပေ။
ထို့အပြင် သူ၏သခင်က အမိန့်ပေးထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ရန်သူများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာလျှင် စခန်းအတွင်းရှိ လူများကို ကာကွယ်ရမည်။
သူတို့ကို ဘယ်လို ကာကွယ်ရမလဲဆိုတာကတော့ မေးစရာပင် မလိုပေ။
Laplace သည် သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး Descartes က သူ၏ကျောဘက်ရှိ တောင်ပံများကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။
ထိုနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အနီရောင်အလင်းများ တောက်ပလာသည်။
[လာခဲ့ကြ။ ငါ့ရဲ့ အတုအယောင်ကို ဆောင်ထားတဲ့သူတွေ။ ငါ့သခင်၏ နာမတော်ဖြင့်၊ အစစ်အမှန်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို ငါ ပြသပေးမယ်။]