ငါတစ်ယောက်ပဲသိတဲ့အဓိကဇာတ်လိုက်များ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 379: | NovelPing

တံခါးကို အရည်ပျော်ကျသွားစေပြီး တံခါးပတ္တာတွေကိုပါ ဝါးမြိုသွားတဲ့ မီးတောက်အလုံးကြီးတစ်ခု သူတို့မျက်စိရှေ့မှာ ပေါ်လာတယ်။

မီးတောက်ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့အပူရှိန်က ယူဟွန်းနဲ့ ကန်းယူရာတို့ကို မမြိုချခင်မှာပဲ—

ယူဟွန်းက ရှေ့ကိုခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး သူ့အတွင်းအားတွေကို ချက်ချင်းလှည့်ပတ်လိုက်တယ်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပဲ အနက်ရောင်အော်ရာတစ်ခုက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ဝန်းရံသွားပြီး သူတို့ဆီကို အရှိန်နဲ့ဝင်လာတဲ့ မီးလုံးကြီးကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်သွားတယ်။

“နှစ်ယောက်လုံး ဘာမှမဖြစ်ကြဘူးမလား”

“ဟုတ်... ဟုတ်ပါတယ်။ အာ! ဆောရီယွန်းအွန်းနီး!”

ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် တုန်လှုပ်သွားတဲ့ ကန်းယူရာက အခန်းထဲကို အလောတကြီး ပြေးဝင်သွားတယ်။

ပေါက်ကွဲမှုစတင်ခဲ့တဲ့ ရုံးခန်းအတွင်းပိုင်းကတော့ အခြေအနေဆိုးဝါးလှပါတယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်က အရာအားလုံးဟာ အမည်းစက်တွေဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ မှတ်မိဖို့တောင် မလွယ်ကူလောက်အောင် အရည်ပျော်ကျနေတယ်။

ကန်းယူရာက ဘတ်ဆောရီယွန်းကို ရှာဖွေဖို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အသည်းအသန် လိုက်ကြည့်နေတယ်။

“ကန်းယူရာ။ အရင်ဆုံး စိတ်တည်ငြိမ်အောင်လုပ်ပါဦး။”

“ဒ-ဒါပေမဲ့ အွန်းနီးက…”

“ဆောရီယွန်း ဒီမှာမရှိဘူး။ ကြည့်လေ။ ရုံးခန်းပဲ ပေါက်ကွဲသွားတာ။ ငါတို့မဝင်ခင်ကတည်းက ဒီထဲမှာ လူတစ်ယောက်မှ ရှိမနေဘူးဆိုတာ ငါခံစားမိတယ်။”

“တ-တကယ်လား…”

ကန်းယူရာလည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်တဲ့နေရာမှာ ဘယ်သူ့ရဲ့ ရုပ်အလောင်းမှ မရှိတာကို သတိထားမိသွားတယ်။ သူမ သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။

ယူဟွန်းက ကြောက်ရွံ့နေတဲ့ ကန်းဟယ်ရင် ကို နှစ်သိမ့်ပေးရင်း သူမရဲ့ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်တယ်။

“အရေးကြီးတာက ဒါကို ဘယ်သူလုပ်သွားတာလဲဆိုတာပဲ…”

သူ အဲ့ဒီလို ရေရွတ်လိုက်ချိန်မှာပဲ ပေါက်ကွဲသံကိုကြားတဲ့ ဗဟိုအုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့က လူတွေက အပြေးအလွှား ရောက်လာကြတယ်။

သူတို့အများစုက သံချပ်ကာတွေ၊ လက်နက်တွေ တပ်ဆင်ထားတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ ဖြစ်ကြတယ်။

သူတို့က ပျက်စီးနေတဲ့ ရုံးခန်းထဲကို ဝင်ဝင်ချင်းမှာပဲ ယူဟွန်းကို လက်နက်တွေနဲ့ ချိန်လိုက်ကြတယ်။

“ဒီအကြမ်းဖက်သမားကောင်။ မင်းကတော့ သတ္တိရှိလှချည်လား။ မနက်အစောကြီး Old Town မှာ အကြမ်းဖက်မှုလုပ်ရဲတယ်ပေါ့လေ။”

“ခ-ခဏစောင့်! သူက တရားခံမဟုတ်ဘူး! ငါတို့က ခုနကမှ ရောက်လာကြတာ!”

ကန်းယူရာက ယူဟွန်းကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ သူတို့က သူမစကားကို နားထောင်ဖို့တောင် စိတ်မဝင်စားကြဘူး။

“ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ!”

အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ စင်္ကြံလမ်းရဲ့ ဟိုဘက်ကနေ ပြတ်သားတဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်။ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က လူအုပ်ကြားထဲကနေ တိုးထွက်လာတယ်။

ကန်းယူရာက သူမကိုမြင်တော့ ကယ်တင်ရှင်ကို တွေ့လိုက်ရသလို ဝမ်းသာအားရနဲ့ နာမည်ခေါ်လိုက်တယ်။

“ဆောရီယွန်းအွန်းနီး!”

ပေါ်လာတဲ့အမျိုးသမီးကတော့ ငါးနှစ်လောက်ကထက် အများကြီး ပြောင်းလဲသွားတဲ့ ဘတ်ဆောရီယွန်းပဲ ဖြစ်တယ်။

သူမကို မှတ်မိနိုင်သေးပေမဲ့ အများကြီး ပြောင်းလဲသွားတာတော့ အမှန်ပင်။

အရင်ကတော့ လူမှုလောကထဲကို အသစ်ဝင်လာတဲ့သူလို အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ပုံစံမျိုး ရှိခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်တဲ့ အေးစက်စက် အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေတယ်။

သူမရဲ့ပုံစံက သူ အရင်ဘဝရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်တွေမှာ မြင်ခဲ့ရတဲ့ပုံစံနဲ့ အရမ်းတူနေတာကြောင့် ဘတ်ဆောရီယွန်းဆိုတာ သူသိတဲ့သူ အစစ်အမှန်ပဲဆိုတာ ယူဟွန်း သဘောပေါက်လိုက်တယ်။

“ယူရာ? ပြီးတော့ မင်းဘေးကတစ်ယောက်က…”

ဘတ်ဆောရီယွန်းက ယူဟွန်းကိုမြင်တော့ မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားတယ်။

ယူဟွန်းက ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ သူမနဲ့ ပြန်တွေ့ရမယ်လို့ မထင်ထားတာကြောင့် ခါးသီးတဲ့ အပြုံးတစ်ခုနဲ့ လက်ကို ဝေ့ယမ်းပြလိုက်တယ်။

ဘတ်ဆောရီယွန်းက ယူဟွန်းဘေးက ကန်းဟယ်ရင် ကို ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ယူဟွန်းကို အေးစက်စက် အကြည့်နဲ့ စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။

“ကန်းယူရာ။ အခုချက်ချင်း ငါ့ဆီလာခဲ့။”

“အွန်းနီး?”

“မြန်မြန်လာ၊ ဒါ အမိန့်ပဲ။”

“ဘ-ဘာလို့…”

ယူဟွန်းက အခြေအနေ တစ်ခုခုမှားနေမှန်း ရိပ်မိလိုက်ပြီး ကန်းယူရာရဲ့ ကျောကို ညင်သာစွာ တွန်းလိုက်တယ်။

“သွားလိုက်ပါ။ မြန်မြန်။”

“အိုပ္ပါ?”

“အခြေအနေမကောင်းဘူး။ အခုလောလောဆယ်တော့ သူခိုင်းတဲ့အတိုင်း လုပ်လိုက်ပါ။”

ကန်းယူရာက ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဘတ်ဆောရီယွန်းဆီကို လျှောက်သွားလိုက်တယ်။

ဘတ်ဆောရီယွန်းက ကန်းယူရာကို သူမနောက်ကွယ်ဆီ ဆွဲခေါ်လိုက်ပြီး လက်ပိုက်ကာ ယူဟွန်းကို စိုက်ကြည့်နေတယ်။

“မင်းမှာ ဘာအကြောင်းပြချက်မှ ရှိမယ်မထင်ဘူး။”

“…”

“သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ဖမ်းခေါ်သွားလိုက်။ သူတို့ကို ငါကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးမယ်။”

လုံခြုံရေးအဖွဲ့က လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ယူဟွန်းကို ဖမ်းဆီးလိုက်တယ်။

တစ်ယောက်ယောက်က ကန်းဟယ်ရင် ကို ထိဖို့ကြိုးစားပေမဲ့ သူမက မနှစ်မြို့တဲ့ အရိပ်အယောင်ကို ပြသပြီး ပြန်တွန်းလှန်လိုက်တယ်။

ယူဟွန်း ဘာမှမပြောရသေးခင်မှာပဲ ဘတ်ဆောရီယွန်းက အရင်စပြောတယ်။

“သူမကိုတော့ ငါ့အခန်းခေါ်သွားမယ်။ အဲ့ဒီလူကိုပဲ အာရုံစိုက်ထား။”

“ဟုတ်ကဲ့၊ အမိန့်အတိုင်းပါ။”

ယူဟွန်းက သူမရဲ့စကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားတယ်။ သူမက ကန်းဟယ်ရင် ကို လွှတ်ပေးလိုက်တာလား။

ဒါပေမဲ့ သူ မေးခွန်းထုတ်ဖို့ အချိန်မရလိုက်ပါဘူး၊ လုံခြုံရေးအဖွဲ့က သူ့ကို ဆွဲခေါ်သွားပြီဖြစ်လို့ပါ။

***

“ဒါ မတရားဘူး!”

အကျဉ်းခန်းထဲမှာ အပိတ်ခံထားရတဲ့ ယူဟွန်းရှေ့မှာ ကန်းယူရာက ဒေါသတကြီးနဲ့ အော်ဟစ်နေတယ်။

“အိုပ္ပါ ဘာမှအမှားမလုပ်ခဲ့ဘူး! သူက အချိန်မတော်မှာ ရောက်လာလို့ အဖမ်းခံလိုက်ရတာ! ပြီးတော့ ဒီပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ငါတို့တောင် ထိခိုက်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့တာ! အွန်းနီးကို ငါ တကယ်ပဲ တစ်ခုခုပြောမှဖြစ်မယ်!”

“ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။”

“အိုပ္ပါက ဒေါသမထွက်ဘူးလား? ငါးနှစ်လောက် မတွေ့ရတဲ့သူကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အေးစက်စက်ဆက်ဆံနိုင်တာလဲ။”

“ဆောရီယွန်းဆီမှာလည်း သူမရဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေ ရှိမှာပေါ့။”

“ကျွန်မတော့ လက်မခံနိုင်ဘူး။”

ကန်းယူရာက အရမ်းကို မကျေမနပ်ဖြစ်နေတယ်။

သူမ စကားတွေ တရစပ်ပြောနေတုန်းမှာပဲ စင်္ကြံလမ်းရဲ့ အဆုံးက သံတံခါးပွင့်လာပြီး ဘတ်ဆောရီယွန်းက သူမရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေနဲ့အတူ ဝင်လာတယ်။

“အားလုံး အပြင်မှာပဲ စောင့်နေကြ။ ငါ တစ်ယောက်တည်း စစ်ဆေးစရာရှိတယ်။”

“ဟုတ်ကဲ့၊ အမိန့်အတိုင်းပါ။”

လက်အောက်ငယ်သားတွေက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြန်ထွက်သွားကြတယ်။ ဘတ်ဆောရီယွန်းက ကန်းယူရာကို ကြည့်ပြီး အေးစက်တဲ့အသံနဲ့ ပြောတယ်။

“ယူရာ၊ မင်းလည်း အပြင်ထွက်နေလိုက်ဦး။”

“အွန်းနီး! ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ ရှင်းပြပေးပါ! ဘာလို့ ယူဟွန်းအိုပ္ပါကို အကျဉ်းချထားတာလဲ!”

“မင်းကို ပြောစရာမရှိဘူး။ ငါ ယူဟွန်းဆီနဲ့ တစ်ယောက်တည်း စကားပြောစရာရှိလို့ အခန်းထဲက ထွက်သွားပေးပါ။”

“…!”

ကန်းယူရာက နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ပြီး ဘတ်ဆောရီယွန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း အခန်းထဲက ထွက်သွားတယ်။

ထူထဲတဲ့ သံတံခါးက ပြန်ပိတ်သွားပြီး အကျဉ်းခန်းထဲမှာ အလင်းရောင်မရှိဘဲ မှောင်မိုက်သွားတယ်။

ဘတ်ဆောရီယွန်းက ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ကုလားထိုင်မှာ ထိုင်လိုက်ပြီး ယူဟွန်းနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်တယ်။

“တွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။”

“ဟုတ်ကဲ့၊ ကြာပြီပေါ့။ ဆောရီယွန်းဆီ။ ကျွန်တော်တော့ ဒီလိုပုံစံနဲ့ တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ရှင် လိုချင်တာကို ရခဲ့ပြီလား?”

“…ရှင် အတော်လေး ရိပ်မိနေပုံပဲ။”

ယူဟွန်းက ရိုးသားစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။

သူမက သူတို့နှစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့အောင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ အခြေအနေဖန်တီးထားတာကို သူ သတိမထားမိဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါ။

“ဟယ်ရင်ဆီ ဘယ်လိုနေလဲ?”

“သူမကိုတော့ လက်ရှိမှာ ဘတ်ဟျိုဆီမှာ ထားခဲ့တယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဘယ်သူမှ သူမကို မထိနိုင်အောင် ကျွန်မ စီစဉ်ထားပြီးပြီ။”

“ကြားရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။”

“…တကယ်တော့ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ?”

ဘတ်ဆောရီယွန်းက ကန်းဟယ်ရင် ရဲ့ ပြောင်းလဲသွားတဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာနဲ့ မေးမြန်းလိုက်တယ်။

“ဘာကိုပြောတာလဲ?”

“အွန်းနီး၊ ဆိုလိုတာက… သူမကို အနက်ရောင်လျှပ်စီးအရှင်သခင်လို့ ခေါ်ကြတယ်မဟုတ်လား? ရှင် ပျောက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ သူမက လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီး အခုတော့ သူမက…”

“ကလေးတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေတယ်ပေါ့?”

ဘတ်ဆောရီယွန်းက ခေါင်းညိတ်တယ်။ မကြာသေးခင်ကမှ အနက်ရောင်လျှပ်စီးအရှင်သခင်လို့ လူသိများခဲ့တဲ့ ကန်းဟယ်ရင် က သူမမရှိတဲ့အချိန်မှာ ကလေးတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာဟာ ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စတစ်ခုပဲ။

ဒါ့အပြင် ပြီးခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်အတွင်းမှာ ယူဟွန်း ဘာတွေလုပ်ခဲ့သလဲ၊ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စာအုပ်အရှင်သခင်လို့ ခေါ်ခံရတာလဲဆိုတာကို သူမ သိချင်နေတယ်။

သူမမှာ မေးခွန်းတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။

“ယူနီယံရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေထဲမှာ အကုန်မပါဘူးလား? ရှင်က ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးလို့တောင် ခေါ်ခံနေရတာ မဟုတ်လား။”

“ကျွန်မ အကုန်မသိဘူး။ ပြီးတော့ ဟယ်ရင်အွန်းနီးက ရှင်ကြောင့် ဒီလိုဖြစ်သွားတာ မဟုတ်လား?”

“ဟုတ်တယ်။”

“ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပြပါ။ အွန်းနီးကို ဘာဖြစ်သွားတာလဲ?”

“ကျွန်တော် ရှင်နဲ့တွေ့တဲ့အခါ အကုန်ပြောပြဖို့ စဉ်းစားထားတာပါ။”

ယူဟွန်းက သူ့နဲ့ ကန်းဟယ်ရင် ကြားမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ရှင်းပြလိုက်တယ်။

သူ ငါးနှစ်လောက် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းတွေကိုလည်း အကုန်ပြောပြလိုက်တယ်။

ဘတ်ဆောရီယွန်းရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက သူ့ဇာတ်လမ်းကို ကြားပြီးတဲ့နောက်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဝမ်းနည်းမှုတွေနဲ့ ရှုပ်ထွေးသွားတယ်။

“…ကျွန်မ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်မ အွန်းနီးကို ပိုဂရုစိုက်ပေးခဲ့သင့်တာ။”

“ဒါ ရှင်အမှားမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်အမှားပါ။ အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်တော်သာ မပျောက်သွားခဲ့ရင် ဟယ်ရင်ဆီ ဒီလိုဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူး။”

“ဒါတွေအားလုံးက မာရာပါယာတွေကြောင့်ပါ။ ယူဟွန်းဆီ၊ ရှင်က တကယ်တော့ ဟယ်ရင်အွန်းနီးကို ပိုဆိုးမသွားအောင် ကယ်တင်ခဲ့တာပဲ။”

“ကယ်တင်…ခဲ့တာလား?”

တခြားသူတွေမြင်ရင်တော့ ဒီလိုပဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက တကယ်ပဲ ကန်းဟယ်ရင် အတွက် ကယ်တင်ခြင်း ဖြစ်ပါ့မလား?

သူမက သူမချစ်တဲ့သူရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့ရပြီး သူ့ရဲ့ လက်နဲ့ပဲ ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့ရတာ။ ဒီဘဝက သူမ တကယ်တမ်း လိုချင်ခဲ့တဲ့ ဘဝမျိုး ဖြစ်ပါ့မလား?

သူမရဲ့ အသိစိတ်က အပြည့်အဝ ပြန်မကောင်းလာသေးပေမဲ့ သူမရဲ့ အတိတ်ပုံရိပ်တွေကို စုစည်းပြီး အရင်ကသူမအတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာခဲ့ရင်… အဲ့ဒီအခါကျရင် သူမ ဘယ်လိုတုံ့ပြန်မလဲ။

“ထားပါတော့၊ အဲ့ဒါတွေက အရေးမကြီးပါဘူး။ ဒါနဲ့ ဆောရီယွန်းဆီ၊ ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။”

“အကြမ်းဖက်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့လို့ပါ။”

“ကျွန်တော် မြင်လိုက်ပါတယ်။ ဒါမျိုးက အရင်ကလည်း ဖြစ်ဖူးတာလား။”

“ဒီလောက်အကြီးအကျယ်တော့ မဖြစ်ဖူးဘူး။ အသေးအမွှား ဖြစ်ရပ်တွေတော့ ရှိခဲ့ပေမဲ့ အဓိကအုပ်ချုပ်ရေးဌာနကို ဒီလောက်ထိ သိသိသာသာ ပစ်မှတ်ထားတာမျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဘူး။”

ယူနီယံရဲ့ အချက်အခြာနေရာမှာတင်မကဘဲ Old Town မှာပါ အကြမ်းဖက်တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်ပွားတယ်ဆိုတာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။

ယူဟွန်း နားမလည်နိုင်ပေ။ သူ့အမြင်အရဆိုရင် ယူနီယံဟာ ရောထွေးနေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ အားနည်းသူတွေ အသက်ရှင်နေထိုင်ဖို့ အကောင်းဆုံးနေရာ ဖြစ်ရမှာပါ။

ဒါမှမဟုတ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ဖြုတ်ချချင်တဲ့ အုပ်စုတစ်ခုခု ရှိနေတာလား။

“သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။”

“ကျွန်မတို့ စုံစမ်းသိရှိရသလောက်တော့ သူတို့က ပြင်ပအင်အားစုရဲ့ စွမ်းအားကို ငှားရမ်းအသုံးပြုထားတဲ့ အတွင်းလူတွေပါ။”

“အတွင်းလူတွေ ဟုတ်လား။”

“ယူဟွန်းဆီ၊ ရှင် ယူနီယံကို မြင်တဲ့အခါ ဘာခံစားရလဲ။”

“ကျွန်တော် ယူနီယံအကြောင်း အကုန်လုံးတော့ မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက မြင့်မြတ်တဲ့ ဝိညာဉ်အစွမ်းမရှိတဲ့သူတွေအတွက်တော့ ဒီကမ္ဘာမှာ နေထိုင်ဖို့ မဆိုးတဲ့နေရာလို့ ထင်တယ်။ မတူညီတဲ့ လူမျိုးစုတွေက သဟဇာတဖြစ်စွာ နေထိုင်နေကြတာပဲလေ။”

“မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယူဟွန်းဆီ၊ လူသားတွေချည်းပဲရှိတဲ့ ကမ္ဘာမြေမှာတောင် ပဋိပက္ခတွေနဲ့ ခွဲခြားဆက်ဆံမှုတွေ ရှိနေတာကို ရှင်သိတယ်မလား။ လုံးဝမတူညီတဲ့ လူမျိုးစုတွေ စုဝေးနေတဲ့နေရာမှာ ဘာတွေဖြစ်လာမယ်လို့ ထင်သလဲ။”

“…မျက်မြင်မရတဲ့ ပြဿနာတွေ အများကြီး ရှိနေမှာပေါ့။ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ နည်းလမ်းပေါင်းစုံနဲ့ အမြဲတမ်း ပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်နေမှာပဲ။”

“အဲ့ဒါပါပဲ။ သဘာဝကျကျပဲ ဒီအခြေအနေကို မကျေနပ်တဲ့သူတွေ ရှိနေပြီး သူတို့က ပြဿနာအမျိုးမျိုးကို ဖန်တီးကြတာပေါ့။”

“ဒါဆို အဲ့ဒီအုပ်စုတချို့က အကြမ်းဖက်တိုက်ခိုက်မှုလုပ်ဖို့ ပြင်ပအင်အားစုကို သုံးလိုက်တာလား။ အဲ့ဒီ ပြင်ပအင်အားစုက ဘယ်ကလာတာလဲ။”

“အိုလံပတ်စ် နဲ့ အက်စ်ဂတ် ဆီကပါ။”

“…”

ယူဟွန်းက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ နာမည်တွေကို ကြားလိုက်ရလို့ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားတယ်။

သူက ပြင်ပအင်အားစုဆိုတာ နောက်ထပ် အရှင်သခင် တစ်ယောက်ယောက် ဒါမှမဟုတ် သာမန် သူတော်စင်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုခုပဲ ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ကြီးမားတဲ့ သူတော်စင်တပ်ဖွဲ့ကြီး နှစ်ခုရဲ့ နာမည်ကို ကြားလိုက်ရတော့ အံ့အားသင့်သွားရတယ်။

“တကယ်ကို အံ့သြစရာပါပဲ။”

“အိုလံပတ်စ်က အမြဲတမ်း ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့ နေရာတစ်ခုပါ။”

“ဒါဆို အက်စ်ဂတ် ကရော။”

“သူတို့လည်း လွယ်တဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူး။ နော့စ်ဒဏ္ဍာရီအကြောင်း ရှင်သိမှာပါ၊ ယူဟွန်းဆီ။ သူတို့က လာမယ့်စစ်ပွဲအတွက် Valkyrie တွေကို သုံးပြီး Einherjar လို့ခေါ်တဲ့ စစ်သည်တွေကို လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်နေကြတာ။”

“…ဒါဆို အိုလံပတ်စ်ကလည်း အတူတူပဲပေါ့။”

သူတော်စင်တပ်ဖွဲ့ကြီး နှစ်ခုလုံးက လာတော့မယ့် စစ်ပွဲအတွက် အတက်ကြွဆုံး ပြင်ဆင်နေကြတာပဲ။

သူတို့က အပြင်ကနေ ပံ့ပိုးပေးပြီး အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို အပြီးသတ် သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြံစည်နေတာများလား။

ဒီဖြစ်ရပ်က သူထင်ထားတာထက် ပိုကြီးမားနေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။

“ပိုအရေးကြီးတာက မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အခြေအနေကလည်း သန့်ရှင်းလှတာ မဟုတ်ဘူး။ ယူဟွန်းဆီ၊ ယူနီယံကို တည်ထောင်ခဲ့တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလို့ ထင်သလဲ။”

“…အင်း၊ ကမ္ဘာမြေ မဝင်ခင်ကတည်းက ရှိနေခဲ့တာလို့ ထင်တယ်။”

“မှန်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲ မဝင်ခင်ကတည်းက သူတို့ ရှိနေခဲ့တာ။ ကမ္ဘာမြေအဖွဲ့က မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ နေရာတစ်ခု ရလာခဲ့ပေမဲ့ ပြဿနာက အရင်ကတည်းက ရှိနေတဲ့ တခြားအဖွဲ့တွေပါ။”

ဘတ်ဆောရီယွန်းက ယူနီယံကို အဖွဲ့ငါးဖွဲ့နဲ့ ဖွဲ့စည်းထားကြောင်း ရှင်းပြတယ်။

အဲ့ဒီထဲက တစ်ဖွဲ့ကတော့ ကမ္ဘာမြေအဖွဲ့ဖြစ်ပြီး မကြာသေးခင်ကမှ တန်ဖိုးအရှိဆုံး ဖြစ်လာခဲ့တာပါ။

ကမ္ဘာမြေသားတွေထဲမှာ ကျော်လွန်သူအဆင့်ရှိတဲ့သူတွေ အတော်များများ ရှိနေပြီး အဲ့ဒီထဲကမှ အမှုဆောင်တစ်ယောက်က ကမ္ဘာမြေကလာတဲ့ ချွဲဒိုယွန်း ဖြစ်တယ်။

ပြီးတော့ Seo Sumin ကရော။ သူမက အများပြည်သူကြားမှာ သိပ်မသိကြပေမဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ထိပ်တန်းအရာရှိတွေကတော့ သူမရဲ့ စွမ်းအားကို ကောင်းကောင်းသိကြတယ်။

“ဒါပေမဲ့ အဖွဲ့က ငါးဖွဲ့ရှိတယ်ဆိုတော့ တခြားလေးဖွဲ့ကရော ဘယ်လိုလဲ။”

“လေးဖွဲ့ထဲက သုံးဖွဲ့ကတော့ မဆိုးပါဘူး။ တစ်ဖွဲ့က Midland က Elf တွေ၊ Dwarf တွေနဲ့ Beastman တွေ ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ အဖွဲ့ပါ။ သူတို့က အခြေခံအားဖြင့် သဟဇာတဖြစ်မှုကိုပဲ ရှာဖွေတဲ့နေရာမျိုးပေါ့။”

“လူတွေ အမြဲပြောနေတဲ့ ဖန်တစီလောကလိုမျိုးပေါ့။”

“ဟုတ်တယ်။ နောက်တစ်ဖွဲ့ကတော့ Wulin က Zhongtianmeng (中天盟) ဆိုတဲ့နေရာပါ။ သူတို့ကလည်း တရားမျှတမှုနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို တန်ဖိုးထားတော့ တခြားနေရာတွေနဲ့ အဆင်ပြေကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က တိုက်ခိုက်ရေးမှာလည်း အတော်လေး ပြင်းထန်တော့ မကြာခဏ အသေးအမွှား ပြဿနာတွေ တက်တတ်ကြတယ်။”

“နားလည်ပါပြီ။”

“နောက်တစ်ခုကတော့ Foreigner လို့ခေါ်တယ်၊ ထူးခြားတဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ရှိတဲ့ လူမျိုးစုတွေ စုဝေးနေတဲ့နေရာပါ။ လူနည်းစုတွေ စုဝေးနေတဲ့ နေရာလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ။”

ကမ္ဘာမြေ၊ Midland၊ Zhongtianmeng၊ Foreigner။

ဒီအဖွဲ့လေးဖွဲ့က တစ်ဖွဲ့နဲ့တစ်ဖွဲ့ အတော်လေး ရင်းနှီးကြတယ်။

“ပြဿနာက နောက်ဆုံးတစ်ဖွဲ့ပါ။”

“…ဟုတ်ပါတယ်။ အဲ့ဒါက Salio အင်ပါယာပါ။”

“Salio အင်ပါယာ ဟုတ်လား။”

ယူဟွန်းက ဘတ်ရီယွန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တယ်။

တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေတဲ့ ဘတ်ရီယွန်းကလည်း တုံ့ပြန်လာတယ်။

[ဟင်? အဲ့ဒါ ငါ့ကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့နေရာ မဟုတ်လား။]

‘သူက ပျက်စီးသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား။’

[ပျက်စီးသွားတာပေါ့။ ဖြစ်နိုင်တာက… အဲ့ဒီနာမည်ကိုပဲ သုံးထားတဲ့ အဖွဲ့သစ်တစ်ခု ဖြစ်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။]

ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သူတွေးမိပေမဲ့ ဘတ်ဆောရီယွန်းဆီကနေ ပိုသိဖို့ လိုအပ်နေတယ်။

“Salio အင်ပါယာက ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ။”

“သူတို့က မှော်ပညာနဲ့ သိပ္ပံနှစ်မျိုးလုံးကို သုံးပြီး ထူးချွန်တဲ့ စစ်သည်တွေကို မွေးထုတ်ပေးတဲ့၊ အနှစ်သာရအားဖြင့်တော့ ကျူးကျော်စစ်ပွဲကိုပဲ ဝါသနာပါတဲ့နေရာပါ။ ပြီးတော့ အဖွဲ့ငါးဖွဲ့ထဲမှာ စစ်အင်အား အကြီးဆုံးနေရာလည်း ဖြစ်တယ်။ သူတို့က သာလွန်တဲ့သူတွေက အောက်ကျတဲ့သူတွေကို အုပ်ချုပ်ရမယ်ဆိုတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ သာလွန်မှုကို ဝါဒဖြန့်ထားကြတာ။”

“သူတို့ရဲ့ ဝါဒကို ကြားလိုက်တာနဲ့တင် သူတို့ဆီမှာ ပြဿနာကြီးကြီးမားမား ရှိနေမှန်း သိသာပါတယ်။”

“Salio ရဲ့ အရှိန်အဝါက မကြာသေးခင်ကမှ မကောင်းတော့ဘူး။ သူတို့က အမြဲတမ်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို သူတို့ပိုင်အဖြစ် သိမ်းပိုက်ပြီး အုပ်ချုပ်ချင်ခဲ့တာ။ မကြာသေးခင်ကမှ ကျွန်မတို့ ကမ္ဘာမြေအဖွဲ့က ထိန်းချုပ်ထားလို့ လှုပ်ရှားမှုတွေ ကန့်သတ်ခံထားရပေမဲ့ အဲ့ဒါက အခု ပြီးဆုံးသွားပြီ။ သူတို့ ရေအောက်မှာ လုပ်ဆောင်နေတဲ့ အလုပ်တွေက ပိုပိုပြီး သိသာထင်ရှားလာနေပြီ။”

သွေးနဲ့ စစ်ပွဲကို တန်ဖိုးထားတဲ့ Salio က တခြားအဖွဲ့အားလုံးကို မြိုသိပ်ပြီး မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ဦးဆောင်သူနေရာမှာ ရပ်တည်ဖို့ ရည်မှန်းချက် ရှိနေတယ်။